Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"daming" poems
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:47 PM UTC
Habang Wala ka pa
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
3
Kailan kaya mamumulat ang mga pilipino at iwasan ang pag ka ganid sa salapi Kailan kaya matutupad ang pangarap kong mahirap mangyari Sa sarili , bayan , at sa aking mga kababayan na masarap ang tulog sa gabi Nasan na kaya ang mga kaibigan ko dati na nagbibigay saya palagi? Puno parin ba nang hinagpis at sakit ang mga puno na puno ng kalungkutan? Kamusta na kaya ang mga taong hindi na nakaalis sa kalungkutan at patuloy na nahihirapan? Ang konsensya kong patuloy na gumagambala sa akin tuwing ako'y nagiisa Hindi ko naman gusto ang mga nangyari , tuloy parin ang paggalaw at hindi paralisa Bigo man ako sa mga bagay , patuloy parin at sinubukan gumawa ng paraan para makatulong sa bayan Wala man dumating at magpasaya sa akin , patuloy parin sa pagrespeto sa kapaligiran Malabo nga bang imulat ang isipan ng aking mga kababayan o nasisilaw lang sila sa kayamanan Na nanggaling sa kasakiman ng iilang gahaman sa ating bayan Ang sarap sa pakiramdam mamuhay ng simple at walang ipinaglalaban kundi ang pamilya at minamahal Mga simoy ng hangin na sariwa at walang teknolohiya na gumugulo sa ating mga isipan kailanman. Huni ng ibon , magagandang tanawin sa bakuran at paggalang sa nakakatanda na bihira nang mangyari sa kasalukuyan Ang daming pangarap na mahirap matupad , kapag hindi natupad ang aking mga pangarap hanapin ninyo ako sa lupang aking tinamnan ng puno na aking  inukitan,habang lumulutang ang aking katawan na nakatali ang abaka sa aking leeg dala ng kabiguan.
0
Aug 22, 2018
Aug 22, 2018 at 1:13 PM UTC
Kapag ako'y nabigo
Ilang oras na akong nagsusulat Ilang tinta at papel na ang nasayang Pero hindi ko alam kung bakit hindi ko malabas ang nais iparating ng puso Wala akong magawa kung hindi titigan ang mga nasayang papel na nasa gilid ng aking mga kamay Ilang ulit na akong nagpalit nang kulay ng tinta ng bolpen, nagbabakasaling kung kulay pula ang gamiting pangsulat, mawawala ang lungkot na nadarama na may mahal kang iba Baka kung kulay dilaw ang bolpeng gagamitin mawawala ang sakit na nagpapaala-ala na hindi ako ang dahilan ng mga ngiti sa iyong labi Baka kung kulay berde ang bolpeng gagamitin maglalaho ang mga luhang hindi maubos-ubos tuwing nakikita kitang kapiling siya Ano pa ba ang dapat gawin? Ilang papel pa ba ang masasayang para sayo? Ilang kulay pa ba ng bolpen ang kailangan masayang para malaman ang nais sabihin Hindi ko alam kung ano at paano Ano ba ang dapat gawin para mawala ka sa isipan? Paano ba kita bibitawan kung alam kong sa pagtawid sa kulay pula ramdam kong ako lang nakakapit? Paano ko hihigpitan ang paghawak sa daming tumatawid sa dilaw na dahilan para bitawan ka kung alam kong malayo ka na para abutin pa Paano kita hahanapin sa huling kulay berde kung alam kong wala na, tapos na Wala ng dahilan para magpatuloy Dahil alam kong hindi tamang ipagpatuloy itong bugso ng damdaming na kahit saang anggulo, hindi tama, hindi nararapat Kaya hayaan mo kong sayangin ang mga papel, bahala na kung magalit ang kalikasan Hayaan mo akong maubos ang lahat ng kulay ng ballpen dahil dito ko nalamang masasabi ang mga salitang dapat iparinig sayo Wala na akong magagawa kung hindi hayaan ang panahon Hayaan ang sariling humilom Hindi ko alam kung gaano katagal Pero hayaan mo, makakapagsulat ulit din ako gamit ang isang papel at kulay itim na bolpen balang araw para sa tunay na nakalaan nito Pero sa ngayon hayaan mo lang muna akong titigan ka sa malayo habang nakatuon ang iyong mata sakanya Hayaan mo lang muna akong iyakan ka habang hindi mo mapigilan ang ngiti sa iyong labi kasama siya Hayaan mo lang akong masanay sa sakit, baka sakaling magsawa ako at hayaan ang sariling sumaya ulit...kapiling ang iba
0
Dec 24, 2016
Dec 24, 2016 at 8:51 AM UTC
26
Ilang oras na akong nagsusulat Ilang tinta at papel na ang nasayang Pero hindi ko alam kung bakit hindi ko malabas ang nais iparating ng puso Wala akong magawa kung hindi titigan ang mga nasayang papel na nasa gilid ng aking mga kamay Ilang ulit na akong nagpalit nang kulay ng tinta ng bolpen, nagbabakasaling kung kulay pula ang gamiting pangsulat, mawawala ang lungkot na nadarama na may mahal kang iba Baka kung kulay dilaw ang bolpeng gagamitin mawawala ang sakit na nagpapaala-ala na hindi ako ang dahilan ng mga ngiti sa iyong labi Baka kung kulay berde ang bolpeng gagamitin maglalaho ang mga luhang hindi maubos-ubos tuwing nakikita kitang kapiling siya Ano pa ba ang dapat gawin? Ilang papel pa ba ang masasayang para sayo? Ilang kulay pa ba ng bolpen ang kailangan masayang para malaman ang nais sabihin Hindi ko alam kung ano at paano Ano ba ang dapat gawin para mawala ka sa isipan? Paano ba kita bibitawan kung alam kong sa pagtawid sa kulay pula ramdam kong ako lang nakakapit? Paano ko hihigpitan ang paghawak sa daming tumatawid sa dilaw na dahilan para bitawan ka kung alam kong malayo ka na para abutin pa Paano kita hahanapin sa huling kulay berde kung alam kong wala na, tapos na Wala ng dahilan para magpatuloy Dahil alam kong hindi tamang ipagpatuloy itong bugso ng damdaming na kahit saang anggulo, hindi tama, hindi nararapat Kaya hayaan mo kong sayangin ang mga papel, bahala na kung magalit ang kalikasan Hayaan mo akong maubos ang lahat ng kulay ng ballpen dahil dito ko nalamang masasabi ang mga salitang dapat iparinig sayo Wala na akong magagawa kung hindi hayaan ang panahon Hayaan ang sariling humilom Hindi ko alam kung gaano katagal Pero hayaan mo, makakapagsulat ulit din ako gamit ang isang papel at kulay itim na bolpen balang araw para sa tunay na nakalaan nito Pero sa ngayon hayaan mo lang muna akong titigan ka sa malayo habang nakatuon ang iyong mata sakanya Hayaan mo lang muna akong iyakan ka habang hindi mo mapigilan ang ngiti sa iyong labi kasama siya Hayaan mo lang akong masanay sa sakit, baka sakaling magsawa ako at hayaan ang sariling sumaya ulit...kapiling ang iba
Continue reading...
26
Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman  ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak
0
Aug 9, 2016
Aug 9, 2016 at 9:44 AM UTC
BLANKONG PAPEL
Nang ako'y masaktan nang walang dahilan,  Nandyan sa tabi ko, 'di mo 'ko iniwan Palagi mo akong tinutulungan at  Sinusuportahan mo ako sa lahat  Ang tunay na pag-ibig ay ganyan dapat  Parang aso't pusa kung tayo'y mag-away  Natapos natin ang ganyang mga bagay  Kasi sa totoo lang, ganyan ang buhay  Sa dami-daming pinag-awayan natin Nandoon parin ang pagmamahal natin  Ang buhay ko ay punong-puno ng gulo  Sobrang nakakasakit ng ulo Pero pagka nandito ko sa tabi ko  Nawawala ang buhay kong gumuguho  At parang umiilaw ang aking mundo  At dahil diyan, huwag mo 'kong iiwan  Kasi hindi lang ako ang masasaktan  Tayong dalawa rin ang magdudurusa  Kasi naman pagka ako ay lumuha  Suguradong-sigurado na babaha  Nawala ka at hindi ko alam bakit  Ang puso ko ay punong-puno ng galit  Nang ikaw ay umalis ng isang saglit  At nang dumating ka sa iyong pagbalik  Binigyan mo ako ng isang munting halik  Pero isang panaginip lamang ito  Nagising ako't sumapit ang ulo ko  Pag-ibig ko'y itinapon sa basurahan  At hinding-hindi ko na babalikan  Hindi na ako makikipagbiruan...  Dahil ayaw na ayaw ko nang masaktan
0
Sep 6, 2015
Sep 6, 2015 at 1:40 AM UTC
Isang Panaginip
Ang buhay ng  tao'y kay daming hugot Mga problemang sayo'y pumapalupot. Ang sarap ibaon at wag nang ihugot. Mga ala-alang saakin na lang ay isang bangungot. Sobrang saya na sana natin Naka guhit na ang mga pangarap na sana'y tutuparin Nasusuka na ako sa salitang sana, gusto sana kitang yakapin Pero kailanman hindi mo ginustong mapasaakin. Sayang lang yung mga perang hinugot ko sa bulsa Oo nga pala, ang lahat nang ito'y nakakabit na sa salitang sana. Pero hayaan mo na, nabusog ka naman yata. Kahit 'wag na ako, ganon naman talaga 'diba? Patapos na yung aking kadramahan. Iyon naman ang bukambibig mo 'pag gusto ko sanang maramdaman Mapait na pagmamahal sana sa iba mo na lang inilaan Tatakpan ko na yung butas sa puso, para hindi mo na mahawaan Masiyado ka na kasing maraming hinugot saakin Na akala ko ikaw ang makikinabang.
0
Oct 21, 2018
Oct 21, 2018 at 12:10 PM UTC
Hugot
Ang love story natin Ay parang kwento ng theme songs ng JaDine Di ka fan, di mo siguro maaappreciate Pero kinakantahan tayo ni Nadine Lustre at James Reid Ang daming tanong nung umpisa Ang daming pagdududa Game na ba? Ano na? Sure na ba? Ang hiling ko, sige na *Para ngang isang pagsusulit Bawal magbura, one seat apart, walang kopyahan, Right minus wrong, kung di alam 'wag hulaan, Kumpletuhin ang patlang, bawal ang tyambahan* *Para ngang isang pagsusulit Pinag-isipang mabuti* Hanggang sa sabi mo, "Oo na.". Yes! Oh, *wala ng bawian, mamatay man, period no erase*! Matapos no'n, nagdagsaan ang mga pagsubok Katulad din naman sa kahit kaninong relasyon *Pero dahil naniwalang sayo'y may forever Pareho tayong hindi sumu-render* *Pagkat sayo natagpuan ang ipinagkait sa akin At sakin mo naramdaman and di mo akalain Ipaglalaban ko Ipaglalaban mo* *Wala na tayong **** basta bahala na Alam lang kasi natin mahal natin ang isa't isa At kahit pa sabihin na, tayo'y di itinadhana Na na na na na na na na na na na bahala na* Pero katulad din ng ibang relasyon Lumalamig, parang kapeng napaglipasan ng panahon Tumitigas, parang pandesal na naiwan sa kahon Tila di na alam kung san tayo paroroon *Piniling lumayo Ngunit pilitin man ay bumabalik sayo Di matatago kahit magpanggap Ang iyong yakap, ikaw, ang hanap-hanap* *Ikaw ang hanap-hanap Dahil ang puso'y nangangarap Na magsasamang muli Na may happy ending bandang huli* Pero di pa tapos Ang kwento natin hindi pa tapos Sana'y hindi pa tapos At sana'y di na matapos Tatlong kanta pa lang naman No Erase, Bahala Na at Hanap-hanap Sana ay kumanta pa sila Sana ay marami pa At sana, kahit gaano man karami Masayang kanta ang maiwan sa huli Yung may forever, may happy ending Kaya sige, mag-duet pa kayo JaDine
0
Jun 8, 2015
Jun 8, 2015 at 1:56 AM UTC
Kinakantahan tayo ng JaDine
Ang love story natin Ay parang kwento ng theme songs ng JaDine Di ka fan, di mo siguro maaappreciate Pero kinakantahan tayo ni Nadine Lustre at James Reid Ang daming tanong nung umpisa Ang daming pagdududa Game na ba? Ano na? Sure na ba? Ang hiling ko, sige na *Para ngang isang pagsusulit Bawal magbura, one seat apart, walang kopyahan, Right minus wrong, kung di alam 'wag hulaan, Kumpletuhin ang patlang, bawal ang tyambahan* *Para ngang isang pagsusulit Pinag-isipang mabuti* Hanggang sa sabi mo, "Oo na.". Yes! Oh, *wala ng bawian, mamatay man, period no erase*! Matapos no'n, nagdagsaan ang mga pagsubok Katulad din naman sa kahit kaninong relasyon *Pero dahil naniwalang sayo'y may forever Pareho tayong hindi sumu-render* *Pagkat sayo natagpuan ang ipinagkait sa akin At sakin mo naramdaman and di mo akalain Ipaglalaban ko Ipaglalaban mo* *Wala na tayong **** basta bahala na Alam lang kasi natin mahal natin ang isa't isa At kahit pa sabihin na, tayo'y di itinadhana Na na na na na na na na na na na bahala na* Pero katulad din ng ibang relasyon Lumalamig, parang kapeng napaglipasan ng panahon Tumitigas, parang pandesal na naiwan sa kahon Tila di na alam kung san tayo paroroon *Piniling lumayo Ngunit pilitin man ay bumabalik sayo Di matatago kahit magpanggap Ang iyong yakap, ikaw, ang hanap-hanap* *Ikaw ang hanap-hanap Dahil ang puso'y nangangarap Na magsasamang muli Na may happy ending bandang huli* Pero di pa tapos Ang kwento natin hindi pa tapos Sana'y hindi pa tapos At sana'y di na matapos Tatlong kanta pa lang naman No Erase, Bahala Na at Hanap-hanap Sana ay kumanta pa sila Sana ay marami pa At sana, kahit gaano man karami Masayang kanta ang maiwan sa huli Yung may forever, may happy ending Kaya sige, mag-duet pa kayo JaDine
Continue reading...
52
Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.
0
Mar 21, 2017
Mar 21, 2017 at 10:20 AM UTC
Putangina Ng Mundo
Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.
Continue reading...
1
sa kanyang magulong sanlibutan kay daming naghahanap ng kamusmusan tila ang pagkabata ay hindi natikman walang tigil ang pagkulo ng tiyan sa gutom na hindi maibsan ng kahit ilang pagkain na nasa pinggan. ang nalalabing alaala at kaalaman ay natapon sa maagang katandaan
0
Jan 29, 2019
Jan 29, 2019 at 7:55 AM UTC
hindi mababalik
Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?
0
Mar 23, 2016
Mar 23, 2016 at 9:33 PM UTC
Pag-ibig na kaya?
Bakit nga ba? Bakit nga ba ang hirap sumagot sa bawat tanong, sa bawat tanong na pilit na binubulong? May mga sagot nga sa mga tanong, ngunit ito naman ay nakukulong Bakit nga ba nagmamahal, nagmamahal sa taong di kamahal mahal Bakit nga ba sa umpisa lang ang kiligan tas habang tumatagal naglalaho naman Bakit nga ba kailangan muna masaktan, kailangan muna masaktan bago natin malaman bago natin malaman na hindi siya yung "right one" hindi siya yung "right one" para sa puso nating baka maging ewan Bakit nga ba ang sakit sakit, ang sakit kapag tayo'y pinagpapalit Ginawa mo na lahat pero di parin sapat? di parin ba sapat na minahal mo siya ng tapat? Bakit nga ba ang daming paasa akala natin tayo nga ay may pagasa Sila tong nagbibigay motibo tapos sa huli tayo naman ay naloloko Bakit nga ba ang hirap tanggapin ang hirap tanggapin na hindi ikaw yung pinili Ginawa mo na lahat para sa kanya, pati na ang maging alipin pero wala rin, sa huli siya parin ang pinili Bakit nga ba Paulit ulit na bakit nga ba Pasensiya na ako'y nangangamba Naghahanap lang naman ako ng sagot sa mga tanong na bakit nga ba...
0
Apr 4, 2017
Apr 4, 2017 at 4:41 AM UTC
Bakit nga ba
Lilingon sa kanan, lilingon sa kaliwa. Lilingon sa itaas, lilingon sa ibaba. Kahit saan ipako ang aking mga mata, Alaala mo ang tangi kong nakikita. Sa kanan- naroon ang munting librong bigay mo para sa aking kaarawan. Sa kaliwa- may tsokolateng madalas **** ilagay sa sisidlan. Sa itaas- nakasabit ang asul na bag, iniabot mo noong kapaskuhan. Sa ibaba- naroon pa at nakatago mga mensaheng iyong iniwan. Ano ba? Bakit ba? Paano ba? Ano na? Ang daming tanong na wala namang kasagutan. Mananatili na lang ba itong palaisipan? O maglalakas loob akong tanungin ka? Ano nga bang mayroon tayo para sa isa’t-isa? Kasi ako? Nahuhulog na nga yata. Damdamin mo’y hindi ko mawari, Tugon mo sana ay iyo nang masabi. Ang hirap kasing manghula. Nagmumukha akong tanga. Kung sabihin mo na kaya? Ako’t ikaw ba’y may pag-asa? Hindi ka ba napapagod sa pagtakbo sa isip ko? Ang tagal mo na ring nakatambay dito sa aking puso. Ilang taon na ba tayo? Isa? Dalawa? O tatlo? Wala nga palang tayo, ang meron lang ay…ikaw at ako. ☹ Hindi ko alam kung paano tatapusin ang tula. Kasi ang kwento natin ay 'di pa nagsisimula. Palaisipan pa rin ito sa kabilang banda. Bukas-makalawa, ako pa rin ay makata.
0
Jan 28, 2018
Jan 28, 2018 at 5:31 AM UTC
PALAISIPAN
Pumatak na naman ang ulan Sa taas ng bubungan Parang luha sa mga mata Kapag namimiss kita Ang daming patak ng ulang ito Milyon siguro ang bilang nito Parang listahan ng mga babaeng ito Na nagkakagusto din sa iyo Agos dito agos doon sa kanto Ang tubig ulan na ito Parang pag-asa ko sa iyo Tinangay na ng agos ng mundo Lumalabo ang salamin ko dahil sa hamog na ito Parang mata at puso mo Malabong makita ang tulad ko Lumalamig na din ang paligid ko Dulot ng lumalakas na ulang ito Parang yung damdamin ko Nanlalamig kakahintay sa iyo Pero alam ko na hihinto din ito Yung ulan sa labas ng bahay ko Parang damdamin ko sayo Kapag napagod hihinto pero hindi susuko Pag natapos ang isang malakas na ulan Ang lupa ay matutuyo dahandahan Parang pag tingin ko sa iyo Matutuyo kapag binalewala mo
0
Mar 18, 2017
Mar 18, 2017 at 3:46 AM UTC
ULAN
Mga sinambit **** salita, Mula sa binitawan **** "mahal kita", Naglalaro sa aking isipan, Akin parin kinakapitan. Sa pag pikit ko ng aking mga mata, Ikaw ang laging nakikita, Sa dinami daming dahilan para kalimutan ka, Heto ako patuloy na nag-aantay kahit alam kong wala na, Tanong ko sa aking sarili, bakit ikaw pa? Bakit ikaw pa at marami namang iba, Sa bawat luhang bumagsak sa aking mga mata, Sa bawat sabi kong 'okay pa, okay na' may lihim na ayoko na at hindi ko na kaya. Mahal ko, minahal mo nga ba ako? Naniwala sa mga pangako **** napako, Oo nga pala no? Lumipas na ang isang taon, Ngunit ang nararamdaman kong ito hindi parin nakabaon. Pero ipinapangako ko sa aking sarili, Hinding hindi na ako magpapatali, Sa mga matatamis **** salita, Kahit kailan hindi na ako maniniwala.
0
Jun 3, 2016
Jun 3, 2016 at 3:56 AM UTC
PAGTATAPOS
Minulat ko ang aking mga mata Bigla na lang naisip kita Sana’y sa araw na ito Kahit saglit lang, maisip mo rin ako Pilit kong sa daan iwasan ka Ngunit, maya maya’y nasa harap na kita Ganito ba magbiro ang tadhana? Pinaglalaruan ang damdamin, wala nang nangyayaring tama Nakaraan kong ika’y kasama Burahin ko man ay hindi mawawala Tila hangin, ito’y balik ng balik Iyong ngiti, sa aki’y parang matamis na halik Kay daming masasayang alaala Pag mulat ng mata’y ito’y wala na Lahat ng ito pala’y isa lamang panaginip Galing sa damdamin, pawang likha Lamang ng kathang isip
0
Sep 12, 2015
Sep 12, 2015 at 2:31 AM UTC
Panaginip
Bakit ikaw? I like the way that you smile. I like the way that you laugh. I like the way that you talk. I like the way that you walk. I dont just like the idea of you, I love the idea of you. I just like the way that you are. Last week, nung magkatabi yung phone namin sa HQ. May nagsabi sakin na, "relationship goals" DAW yung phone namin, kasi daw yung kanya, Duos tapos, saakin Ace. Magkasunod daw na ni-release ng Samsung, kumbaga sa Apple parang iPhone 5s yung kanya, saakin iPhone 4s. Haaaays daming alam :p Pano ba yan? Pang ilang araw at gabi ko na to, ikaw padin tumatakbo sa isip ko. I REALLY FEEL SO WEIRD. Pag dumating din yung araw na pinaka aantay ko, hindi na kita pag aantayin. Wala akong pake kung sabihin nilang napaka bilis, i would really say, YES. Because, I can feel it. That there's something about you, wala naman yun sa kung gaano ka katagal manligaw eh diba? Eto yung kung hanggang saan kayo aabot at gaano ka tagal. Sige na, sasanayin ko nalang yung sarili ko. Ako nalang ulit mag aadjust. Sasanayin ko nalang yung sarili ko, na di ka kausap ng pangmatagalan. Pero, sana kumakain ka sa tamang oras at di ka nagpupuyat. Baka magkasakit ka sa pinaggagagawa mo nyan, di ko pa naman kakayanin pag di kita nakikita ng ilang araw. Kita mo naman every weekends, nag bbreakdown ako at laging puro emotional outburst kung hindi sa twitter, dito. Kasi sobrang miss na miss na talaga kita. Gusto kong mabasa mo to, pero wag muna ngayon. Nahihiya pa ko sayo. Alam mo minsan naiinis nga ko sa sarili ko eh kasi, mahiyain ka, tapos nahihiya ako.. Saan hahantong to? Ayoko ding dumadating tayo dun sa part na wala na tayong topic, kasi ayokong nabobored ka. Gusto ko pa naman na lagi kang nakangiti kahit malayo tayo sa isat isa at di tayo magkasama. Goodnight, Jon Ray. I love you.
0
Sep 26, 2015
Sep 26, 2015 at 1:25 PM UTC
12:47 AM
Bakit ikaw? I like the way that you smile. I like the way that you laugh. I like the way that you talk. I like the way that you walk. I dont just like the idea of you, I love the idea of you. I just like the way that you are. Last week, nung magkatabi yung phone namin sa HQ. May nagsabi sakin na, "relationship goals" DAW yung phone namin, kasi daw yung kanya, Duos tapos, saakin Ace. Magkasunod daw na ni-release ng Samsung, kumbaga sa Apple parang iPhone 5s yung kanya, saakin iPhone 4s. Haaaays daming alam :p Pano ba yan? Pang ilang araw at gabi ko na to, ikaw padin tumatakbo sa isip ko. I REALLY FEEL SO WEIRD. Pag dumating din yung araw na pinaka aantay ko, hindi na kita pag aantayin. Wala akong pake kung sabihin nilang napaka bilis, i would really say, YES. Because, I can feel it. That there's something about you, wala naman yun sa kung gaano ka katagal manligaw eh diba? Eto yung kung hanggang saan kayo aabot at gaano ka tagal. Sige na, sasanayin ko nalang yung sarili ko. Ako nalang ulit mag aadjust. Sasanayin ko nalang yung sarili ko, na di ka kausap ng pangmatagalan. Pero, sana kumakain ka sa tamang oras at di ka nagpupuyat. Baka magkasakit ka sa pinaggagagawa mo nyan, di ko pa naman kakayanin pag di kita nakikita ng ilang araw. Kita mo naman every weekends, nag bbreakdown ako at laging puro emotional outburst kung hindi sa twitter, dito. Kasi sobrang miss na miss na talaga kita. Gusto kong mabasa mo to, pero wag muna ngayon. Nahihiya pa ko sayo. Alam mo minsan naiinis nga ko sa sarili ko eh kasi, mahiyain ka, tapos nahihiya ako.. Saan hahantong to? Ayoko ding dumadating tayo dun sa part na wala na tayong topic, kasi ayokong nabobored ka. Gusto ko pa naman na lagi kang nakangiti kahit malayo tayo sa isat isa at di tayo magkasama. Goodnight, Jon Ray. I love you.
Continue reading...
16
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved
0
Feb 26, 2019
Feb 26, 2019 at 7:59 AM UTC
Habang wala ka pa
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved
Continue reading...
3
Unang araw ng klase nakita ko tong magandang babae. Unang **** ang sumulpot, Napansin ang iyong ganda. Sino ba naman daw hindi maaakit sa iyong itsura? Hinintay na magpakilala ka sa harapan nais ko na kasing makuha ang iyong pangalan. Unang break time ng klase, may lumapit sayong matipunong lalake. Napansin ko ang 'yong mukha para bang hindi ka komportable. Pangalawang **** siya'y nagtanong sayo. Kung sino bang natitipuhan mo sa klase. Tumayo ang balahibo ko nung tinuro mo'ko at sinabi **** pwede ba kong tumabi? Nagulat ang ating mga kaklase, ganon na rin ang **** Sa dinami daming lalaki ba't ako pa ang napili mo? Ang tanging sagot mo na nagpakabog ng puso ko. Yun ay, ikaw lang yung nakita kong lalaking deretsyong nakatingin sa mga mata ko. UWIAN NA!
0
Jun 9, 2018
Jun 9, 2018 at 10:37 AM UTC
Unang araw ng klase
May ka chat ka nag hi at nag wave pa Ikaw naman 'tong si desperada mag ka jowa Napapikit bigla at sabay sabing Lord eto na ba? At dali-daling dampot ng phone Ma-replayan lang siya ng bongga Hindi pa man nagiging kayo'y may call sign nanaman Tulad lang yan sa una mong nakatawagan Pero sa huli, di rin naman kayo nagtagal. Kaya eto ka nanaman aasa Aasa na baka eto na Aasa na sana siya na Aasa na baka sa huling pagkakataong ito ibigay na sa akin ng mahal na bathala ang aking mga dasal na sana dumating na siya Pero tulad ng karamihan,sa una lang talaga masaya Sa una lang siya magaling Sa una kalang niya pakikiligin Pero pag dating sa huli Di ka rin naman niya iibigin. Sabagay kasalanan mo rin nsman Nag "hi" lang iniisip mo,may gusto na siya sayo Binati kalang halos maihi ka na sa kilig Binanatan kalang ng mga linyang "babe kain kana" iniisip mo mahalaga kana sa kanya Hinawakan lang niya mga kamay mo At sinabihan ng mga katagang "ikaw lang,walang iba" iniisip mo mahal kana Di ko rin naman nilalahat Pero mas madalas,mas tama pa yung kutob sa mga bagay na posibleng mangyari. Kaya wag **** isisi lahat sa kanya, Sa kanila Kung nasaktan ka at nahulog ka sa kanya Kasalanan mo rin naman,dahil nagpadala ka sa mga messages niyang puro pambobola na magpapaasa sayo ng sobra Mga messages niyang magpapakilig sayo dahil alam niya na dun ka niya makukuha Mga messages niyang walang kwenta Pero aminin mo,kinilig ka Mga messages niyang patuloy ka paring umaasa na baka? siguro? Totoo na At sa mga messages niya na dahilan ng pagkalugmok mo sa kalungkutan na walang ibang nakaka alam kung gaano kasakit ang pagsabaying dibdibin sa iisang araw lang ang dalawang bagay ng iyong nararamdaman ngayon Ang maiwan ng walang dahilan at Masaktan ng wala kang anumang karapatan. Ang maiwan ng walang dahilan dahil hindi mo naman siya naging pag-aari kailan man At masaktan ng wala kang anumang karapat Dahil kahit kailan hindi ka naman niya talaga minahal Dahil pinaasa at pinasakay kalang Dahil alam niyang dun ka bibigay At dahil nagtagumpay siya,gagamitin niya itong armas para paglaruan ka Kaya mag ingat ka sa mga mabulaklak na mga salita ng mga taong gagamitin ang iyong nadarama, sumaya lang sila.
0
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 7:52 AM UTC
Sa Daming Marupok Ba't Naki-isa Ka Pa
May ka chat ka nag hi at nag wave pa Ikaw naman 'tong si desperada mag ka jowa Napapikit bigla at sabay sabing Lord eto na ba? At dali-daling dampot ng phone Ma-replayan lang siya ng bongga Hindi pa man nagiging kayo'y may call sign nanaman Tulad lang yan sa una mong nakatawagan Pero sa huli, di rin naman kayo nagtagal. Kaya eto ka nanaman aasa Aasa na baka eto na Aasa na sana siya na Aasa na baka sa huling pagkakataong ito ibigay na sa akin ng mahal na bathala ang aking mga dasal na sana dumating na siya Pero tulad ng karamihan,sa una lang talaga masaya Sa una lang siya magaling Sa una kalang niya pakikiligin Pero pag dating sa huli Di ka rin naman niya iibigin. Sabagay kasalanan mo rin nsman Nag "hi" lang iniisip mo,may gusto na siya sayo Binati kalang halos maihi ka na sa kilig Binanatan kalang ng mga linyang "babe kain kana" iniisip mo mahalaga kana sa kanya Hinawakan lang niya mga kamay mo At sinabihan ng mga katagang "ikaw lang,walang iba" iniisip mo mahal kana Di ko rin naman nilalahat Pero mas madalas,mas tama pa yung kutob sa mga bagay na posibleng mangyari. Kaya wag **** isisi lahat sa kanya, Sa kanila Kung nasaktan ka at nahulog ka sa kanya Kasalanan mo rin naman,dahil nagpadala ka sa mga messages niyang puro pambobola na magpapaasa sayo ng sobra Mga messages niyang magpapakilig sayo dahil alam niya na dun ka niya makukuha Mga messages niyang walang kwenta Pero aminin mo,kinilig ka Mga messages niyang patuloy ka paring umaasa na baka? siguro? Totoo na At sa mga messages niya na dahilan ng pagkalugmok mo sa kalungkutan na walang ibang nakaka alam kung gaano kasakit ang pagsabaying dibdibin sa iisang araw lang ang dalawang bagay ng iyong nararamdaman ngayon Ang maiwan ng walang dahilan at Masaktan ng wala kang anumang karapatan. Ang maiwan ng walang dahilan dahil hindi mo naman siya naging pag-aari kailan man At masaktan ng wala kang anumang karapat Dahil kahit kailan hindi ka naman niya talaga minahal Dahil pinaasa at pinasakay kalang Dahil alam niyang dun ka bibigay At dahil nagtagumpay siya,gagamitin niya itong armas para paglaruan ka Kaya mag ingat ka sa mga mabulaklak na mga salita ng mga taong gagamitin ang iyong nadarama, sumaya lang sila.
Continue reading...
44
Nakakasawa din pala magpanggap maging masaya, Nakakulong sa kasinungalingan , Marami na rin ang nagtataka, Diyos-diyosan ka ba ama ? bakit hindi kita makita o madama, Walang ginawang paraan nakinig sa mga hindi kilala. Ang daming balita , Nasagap ng aking dalawang tenga, Nanatiling Pipi , ngunit matalas ang aking mga mata, Puno ng galit inggit sa sarili ang aking mga nadarama, Hindi nyo ko tinutulungan , hinayaan nyo lang akong mag-isa. Kailangan ko bang saktan ang sarili ko para sa atensyon at simpatya? O Mamamatay muna ba ako para lang mabuo muli ang aking pamilya? Iiwan ko na ba kayo para lang tayo ay mag kanya-kanya? O Baka may paraan , para ibalik ang masaya.
0
Apr 26, 2022
Apr 26, 2022 at 12:46 AM UTC
Ama
Ilang taon mo na ba akong ginugulo? Ilang umaga na ba akong nagigising na litong-lito? Ilang linggo na bang hindi na gustong dumalo? Ilang araw na tinatanong ang sarili ko Ano bang nawawala sa akin at hindi ko matagpuan? Ano bang kulang at hindi ko mapunuan? Bakit kahit ilang beses kong subukan Ang puso ko gusto ka nang sukuan? Hindi ko kasi kayo maintindihan Ang daming kailangang gawin at patunayan Hindi ko makuha ano ba ang dahilan Kaya ang sarili ko ngayon, nahihirapan Hindi malinaw eh, Kasi nga Malabo
0
Nov 30, 2015
Nov 30, 2015 at 12:23 AM UTC
Malabo
daming alam// habang sinusulat, nakaupo sa sofa sa sala, nag iisip. bakit ganun? sya pa rin? ewan, palitan natin. bakit nga ako nagsusulat? san ba to nag simula? siya kasi // siya nanaman. makwento ko lang sa inyo ang pinagdaanan ko noong isang taon at pitong buwang nakalipas. ayos lang naman sana ako. masyadong makulit, mapagbiro, maingay. pero seryoso. // di man halata pero, oo... kahit papaano. siya naman, masyadong madilim, yung tipong pag sa anime, siya yung si senpai na di ka mapapansin kasi tahimik lang siya at gusto nya palaging mag isa... pero gusto lang nya sana ng tamang taong makakasama. doon ako pumasok sa buhay nya, dun ko ginulo ang mundong hindi ko sinasadyang wasakin. kung dati rati'y screamo at ******** lang na musika ang bumabalot sa kanya, nadagdagan yun ng matinding impact ng bunganga ko at malakas na halakhak. kung dati rati'y mas matipid pa sya sa intsik ngumiti, nakikita mo na syang humahalakhak na parang walang bukas... **** that smile. ACHIEVEMENT UNLOCKED. di nagtagal, di na pinatagal at nagtagal naging tayo. Ang saya, ang lungkot, nagagalit ako, ikaw, naaawa, nasurpresa, nasaktan, bumalik sa dating tayo... strangers. na parang di lang nating namalayang naging tayo pala? // tama na. malulungkot nanaman tayo nang wala sa oras. wala nang oras para malungkot. dahil kahit anong pilit mo, di na mababalik yung oras. kung saan, naglalakad lang tayo sa daan, tawa nang tawa, napapaluha na sa.... CTRL + A + Delete
0
Nov 6, 2017
Nov 6, 2017 at 9:46 AM UTC
Gusto ko sanang mag kwento
If I seem surprised, it's because I'm still alive. My search for eternal sleep ended with a nap. You didn't see because I didn't let you, but you were never one to want to help. You sent me on my oh so merry way. Why didn't you know I was that far gone? Though I don't blame you for damning me. The river flowed too strong inside, it was up to me to dam myself. Too bad I dove into the raging torrent of Baltic tea, yack and Judas. I have no need of temporary sleep. I only have freezing sweats and waking dreams that make me picture you and know I need to seek another push and pull until I'm blind to what you were to me. If I freeze my insides the river will stop flowing so violently and for once I may be able to take a breath and dream without a bottle and pictures of you. I'll lie by the bank and smile at how calm it has become since I threw in the ring. I don't blame you for damning me, and I don't blame you for keeping turned. I only blame me for not daming myself when I had the chances back then. Let loose the river; I'll happily swim the rapids without preserver. There isn't much left to keep afloat. Not that I need to die this time, but I can't say I'd resist without you.
0
Nov 21, 2012
Nov 21, 2012 at 12:18 PM UTC
Torrent
Gusto kong gumawa ng kanta pero hindi ko alam paano sisimulan Gusto kong magsulat ng tula pero hindi ko alam ang tamang salita para magsimula Gusto kong kumanta pero hindi ko kayang abutin ang mga gusto kong awitin Gusto kong sumayaw pero wala akong lakas para humataw Gusto kong gumuhit at magpinta ngunit hindi ako kasing galing ng iba Ang dami kong gustong gawin at aralin ngunit hindi ko magawa dahil ang daming kulang sa akin Ni hindi ko alam kung may iaangat pa ba ang talento ko Baka hanggang dito nalang kasi talaga ang kakayahan ko Baka nga naniwala lang ako sa ilusyon na magaling ako Kasi ang totoo ay hindi ako mahusay Hindi ako matalino Sakto lang ako.
0
May 30, 2021
May 30, 2021 at 12:40 PM UTC
Sakto
Naaalala mo pa ba? Naaalala mo pa ba yung una tayong nag kita? Hindi na? Pwes ito ipapaalala ko muli, ihahalintulad ko ang aking sarili sa isang libro, ako ang libro at ikaw ang tagabasa. Ako ang libro na minahal mo sa lahat ng koleksyon mo Ang libro na noong una iniingatan mo Ako ang pinaka magandang libro na napa saiyo, Iyan ang sabi mo. Sana libro na nga lang ako, bagay na kahit ipagpalit mo, hindi nasasaktan, bagay na kahit anong ingat na ipadama mo, hindi ko bibigyang kahulugan, bagay na kahit anong uri ng pag mamahal na igawad mo, hindi ko mararamdaman. Ikaw na tagabasa ng mga nilalaman ko, ang mga nilalaman ko na sa sobrang dami ng hinahakit na naroroon ay inayawan na. Nakakasawa daw sabi sa akin ng mga unang bumasa. Noong ikaw na ang mag babasa, sabi ko sana ito na ang huli, ito na ang huling babasa sa akin, babasa sa lahat ng pinag daanan, sa lahat ng hinanakit na may roon, sa lahat ng hindi magagandang nangyari, sana ito na. Natakot ako sa ekspresyon na naka ukit sa iyong mukha, ekspresyon na hindi ko mawari kung ito ba'y nalulungkot, napapagod, nasisiyahan o kung ano ano pa, pero noong ika'y ngumiti, para akong nabuhay muli. Na sa dinami daming tao na naka alam ng tungkol sa akin, ikaw, ikaw lang ang tanging hindi nag sawa. Pero tao ka, tao ka na alam na alam ko na ang ugali Mga tao na kahit gaano kalaking pag mamahal ang iparamdam sayo ay tila ba parang bula na mawawala. Pero mahal, salamat. Salamat sa pag babasa, Salamat sa oras, oras na alam kong sinayang mo para lang malaman kung anong may roon ako. Salamat at napahalagahan mo ako, pag papahalaga na sa iyo ko lamang nadama. Salamat sa sandaling iyon, sa sandaling iyon kahit papaano ay napasaya ako, at naramdaman ang pag mamahal ng isang tao.
0
Feb 6, 2018
Feb 6, 2018 at 4:21 PM UTC
Libro
Naaalala mo pa ba? Naaalala mo pa ba yung una tayong nag kita? Hindi na? Pwes ito ipapaalala ko muli, ihahalintulad ko ang aking sarili sa isang libro, ako ang libro at ikaw ang tagabasa. Ako ang libro na minahal mo sa lahat ng koleksyon mo Ang libro na noong una iniingatan mo Ako ang pinaka magandang libro na napa saiyo, Iyan ang sabi mo. Sana libro na nga lang ako, bagay na kahit ipagpalit mo, hindi nasasaktan, bagay na kahit anong ingat na ipadama mo, hindi ko bibigyang kahulugan, bagay na kahit anong uri ng pag mamahal na igawad mo, hindi ko mararamdaman. Ikaw na tagabasa ng mga nilalaman ko, ang mga nilalaman ko na sa sobrang dami ng hinahakit na naroroon ay inayawan na. Nakakasawa daw sabi sa akin ng mga unang bumasa. Noong ikaw na ang mag babasa, sabi ko sana ito na ang huli, ito na ang huling babasa sa akin, babasa sa lahat ng pinag daanan, sa lahat ng hinanakit na may roon, sa lahat ng hindi magagandang nangyari, sana ito na. Natakot ako sa ekspresyon na naka ukit sa iyong mukha, ekspresyon na hindi ko mawari kung ito ba'y nalulungkot, napapagod, nasisiyahan o kung ano ano pa, pero noong ika'y ngumiti, para akong nabuhay muli. Na sa dinami daming tao na naka alam ng tungkol sa akin, ikaw, ikaw lang ang tanging hindi nag sawa. Pero tao ka, tao ka na alam na alam ko na ang ugali Mga tao na kahit gaano kalaking pag mamahal ang iparamdam sayo ay tila ba parang bula na mawawala. Pero mahal, salamat. Salamat sa pag babasa, Salamat sa oras, oras na alam kong sinayang mo para lang malaman kung anong may roon ako. Salamat at napahalagahan mo ako, pag papahalaga na sa iyo ko lamang nadama. Salamat sa sandaling iyon, sa sandaling iyon kahit papaano ay napasaya ako, at naramdaman ang pag mamahal ng isang tao.
Continue reading...
24