Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"nakaukit" poems
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
0
Sep 25, 2018
Sep 25, 2018 at 12:04 AM UTC
august28
Margaret (Anghel Ko)
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Continue reading...
33
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
0
Oct 3, 2015
Oct 3, 2015 at 10:52 AM UTC
ZT
Napaka Masyado (TAGALOG)
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
Continue reading...
40
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
0
Jul 3, 2016
Jul 3, 2016 at 11:18 AM UTC
jkpoetry
Hindi Mo Na Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
Continue reading...
93
Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, heto ako nakatulala sa apat na sulok ng kwarto Mahal! Napapagod na ako Napapagod na akong kakaisip kung mahal mo ba ako Kaya sana na man, sana nandito ka at marinig mo ito Sana madama mo ang mga saltiang "MAHAL KITA, SOBRA" Sana makita mo ang pangalan mo dito nakaukit sa puso ko Kaya mahal, sinta, darling, babe, baby, honey, love, sweetheart, asawa ko, buhay ko, mine, moo, yam Sana madinig mo ang sasabihin ko Na ang tulang ito ay para sayo Kahit abutin man ako ng dekada dito kakahintay Sasabihin ko pa rin MAHAL KITA Hayaan mo nang lumuha ako kasama ng ulan Hayaan **** mawalan ako ng tinig kakasabi sayo ng MAHAL KITA Pero, teka, Mahal, mahal mo ba ako? Ay wag! Wag mo nang sagutin. Kasi alam ko, ALAM KO NA! Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero patuloy pa rin akong nagpapakatanga Ha,ha,ha! Tanga ng kung tanga Pero, hayaan **** sabihin ko sayo Mamatay man ang ilaw, Dumilim man ang kalangitan Mahal pa rin kita Teka, teka nga Sino nga ba ang Mahal ko? Pakisabi naman oh! Pakiusap, mahalin nya ako pabalik Kasi ang sakit, sobra Sa sobrang sakit, hindi ko parin maiwasan na mahalin  sya Na mahalin sya ng sobra na kahit ang paghinga nakalimotan ko Kaya sana na man, please lang pakisabi nyo sa kanya MAHAL NA MAHAL KO SYA At sana sa huling pagpatak ng mga luha Ang huling salitang maririnig mo Ang huling hangin naakukuha ko At ang huling pagtibok ng puso ko para sayo Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, MAHAL PA RIN KITA
0
Feb 26, 2018
Feb 26, 2018 at 10:11 AM UTC
ra_gal14
Mahal Pa Rin Kita
Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, heto ako nakatulala sa apat na sulok ng kwarto Mahal! Napapagod na ako Napapagod na akong kakaisip kung mahal mo ba ako Kaya sana na man, sana nandito ka at marinig mo ito Sana madama mo ang mga saltiang "MAHAL KITA, SOBRA" Sana makita mo ang pangalan mo dito nakaukit sa puso ko Kaya mahal, sinta, darling, babe, baby, honey, love, sweetheart, asawa ko, buhay ko, mine, moo, yam Sana madinig mo ang sasabihin ko Na ang tulang ito ay para sayo Kahit abutin man ako ng dekada dito kakahintay Sasabihin ko pa rin MAHAL KITA Hayaan mo nang lumuha ako kasama ng ulan Hayaan **** mawalan ako ng tinig kakasabi sayo ng MAHAL KITA Pero, teka, Mahal, mahal mo ba ako? Ay wag! Wag mo nang sagutin. Kasi alam ko, ALAM KO NA! Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero patuloy pa rin akong nagpapakatanga Ha,ha,ha! Tanga ng kung tanga Pero, hayaan **** sabihin ko sayo Mamatay man ang ilaw, Dumilim man ang kalangitan Mahal pa rin kita Teka, teka nga Sino nga ba ang Mahal ko? Pakisabi naman oh! Pakiusap, mahalin nya ako pabalik Kasi ang sakit, sobra Sa sobrang sakit, hindi ko parin maiwasan na mahalin  sya Na mahalin sya ng sobra na kahit ang paghinga nakalimotan ko Kaya sana na man, please lang pakisabi nyo sa kanya MAHAL NA MAHAL KO SYA At sana sa huling pagpatak ng mga luha Ang huling salitang maririnig mo Ang huling hangin naakukuha ko At ang huling pagtibok ng puso ko para sayo Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, MAHAL PA RIN KITA
Continue reading...
47
Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
0
Jun 1, 2015
Jun 1, 2015 at 3:01 AM UTC
jkpoetry
Hindi Mo Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako
Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
Continue reading...
70
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:25 PM UTC
Princeallival132923
HINDI NA DAPAT IPAGSIGAWAN PA
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.
Continue reading...
43
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
0
Jan 3, 2016
Jan 3, 2016 at 6:05 AM UTC
jerelii
Guni-guni
Guni-guning nababalot ng hiwaga sa aking utak ito'y pumipigil, gumugulo, di maipaliwanag ang mga nakaukit na ala-alang Nang minsa'y ikaw ay inibig sa tuwing natatanaw ang langit na kay tamis pa sa mga chokolateng paborito **** kainin tuwing ika'y nalulungkot. Sa mga araw na nagdaan. Sa maghapong nakaabang pa sa pag-iintayan sa jeep Oo parati namang naghihintay ang puso ko sa'yo. Di ba? Sa traffic na nanamanhid na ang paa sa kakaabang kung kailan o saan ito patutungo Kung may patutunguhan pa ba na maging tayo? O Isa na lamang ba itong guni-guni sa aking isip. Alam kong paasa ako. Oo paasa ako. Asang-asa ako sa'yo na parang tanga. Oo inaamin ko Tanga ako! tanga ako! tanga na kung tanga. Pasan ko na naman lahat. Di ba? Nagdurugong, Tagos. Tagos na tagos pa sa aking pusong biniyak ng mga samu't saring bakit na lang hindi naging tayo? O mas madali pa bang patayin na lang ang mga pusong minsa'y nasugatan na sa hindi makatulog na gabi. Sa mga namamagang mata sa kaiiyak Sa kakaisip kung mahal mo ako o kung minahal mo ba talaga ako? O may iba na bang nagmamay-ari ng iyong puso? Guni-guni, ako'y litong-lito dahil parati **** ginugulo ang araw-araw ko Halos mabaliw na nga ako sa kakaisip sa'yo eh Hindi nga ba't heto ako, baliw na baliw sa'yo. Di ba? Na baka sakaling mag milagro ang kapalaran Na baka balang araw baka balang araw ay kaya mo rin akong mahalin gaya ng pagmamahal ko sa'yo higit pa sa buhay ko. Higit pa sa mga luhang ibinigay ko Higit pa sa mga salitang binitawan ko ngayon. Oo guni-guni parati ka namang nandyan di ba? bumabalik. Lahat na lang. Paulit-ulit. Oo guni-guni ang hirap hirap **** matanggal Sawang-sawa na ako sa'yo. Pero ang tanong. Hindi ka ba napapagod? sana'y tirhan mo rin ako kahit konti. Ayoko na, tama na.
Continue reading...
63
Nakakubling Lungkot Sa Puso Pilitin ko mang itago ang nararamdaman kong saya, Nangingibabaw pa rin nang malaki ang nakakubling pangungulila. Kahit sumilay man ang mga ngiti sa aking mukha, Nakikita pa rin sa aking mga mata ang labis na pag-aalala. Ano mang pilit kong magpakatatag at huwag pansinin ang bawat sumbat, Muli pa ring nadarama sa puso ang pighati, pait, pagtitiis at sakit. Naitatago man ng aking mga ngiti ang lahat ng pagdurusa't bigat, Dadaloy pa rin ang mga luha at muling maaalala ang nakaraang mabibigat na habagat. Kahit anong iwas ko, tinatangay pa rin ako ng isipan kung kamustahin sila. Hindi ko kayang magsinungaling dahil sa puso ko ay mahal na mahal ko sila. Ipagsawalang-bahala man ang bawat mga letrang nasa mensahe nila, Mabubuo pa rin ito at mararamdaman ko ang nakaukit na mga salitang hinihintay ng puso sa tuwi-tuwina. Sana ang lahat ng mga letrang naging salita ay totoo. Sana ang lahat ng mga katagang nababasa ko ay galing sa kanilang mga puso. Sana ang lahat ng mga litratong nakikita ko ay tunay at totoong-totoo. At sana... mapanghawakan ng puso ko ang katotohanang hindi ko kayang mawalay pagkat sila ay naging bahagi ng bawat nakakubling lungkot sa aking puso.
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 12:49 AM UTC
eugene
Nakakubling Lungkot Sa Puso
Nakakubling Lungkot Sa Puso Pilitin ko mang itago ang nararamdaman kong saya, Nangingibabaw pa rin nang malaki ang nakakubling pangungulila. Kahit sumilay man ang mga ngiti sa aking mukha, Nakikita pa rin sa aking mga mata ang labis na pag-aalala. Ano mang pilit kong magpakatatag at huwag pansinin ang bawat sumbat, Muli pa ring nadarama sa puso ang pighati, pait, pagtitiis at sakit. Naitatago man ng aking mga ngiti ang lahat ng pagdurusa't bigat, Dadaloy pa rin ang mga luha at muling maaalala ang nakaraang mabibigat na habagat. Kahit anong iwas ko, tinatangay pa rin ako ng isipan kung kamustahin sila. Hindi ko kayang magsinungaling dahil sa puso ko ay mahal na mahal ko sila. Ipagsawalang-bahala man ang bawat mga letrang nasa mensahe nila, Mabubuo pa rin ito at mararamdaman ko ang nakaukit na mga salitang hinihintay ng puso sa tuwi-tuwina. Sana ang lahat ng mga letrang naging salita ay totoo. Sana ang lahat ng mga katagang nababasa ko ay galing sa kanilang mga puso. Sana ang lahat ng mga litratong nakikita ko ay tunay at totoong-totoo. At sana... mapanghawakan ng puso ko ang katotohanang hindi ko kayang mawalay pagkat sila ay naging bahagi ng bawat nakakubling lungkot sa aking puso.
Continue reading...
17
Maraming beses nang ako'y naging alipin ng damdaming masidhi't napakahirap supilin; Mga aliw ng sandaling tila salamisim, mga sugat ng kahapong wari'y basag na salamin. Kahit anong gawi'y hindi siya maikubli, 'pag yumakap sa puso'y parang nakatali; Pumiglas-piglas ka ma'y wala ring magagawa, Pagka't puso'y gapos na sa pag-ibig na dala. Ang taglay na karikta'y sadyang mapang-akit, Ikaw ma'y nakapikit larawan niya'y nakaukit; At mistula iisa ang 'yong mundo't sinisinta, Kaya't bulag sa biyaya 'pag nawala na siya. Oh, linlang na pag-ibig bakit ba mandaraya? Ang mahina kong puso'y hindi na pinalaya; Sa ligaw **** pangako ng pag-ibig na totoo, Kaylan ba matatanto ang wagas na pagsuyo?
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:33 AM UTC
dalampasigan08
ALIPIN
Maraming beses nang ako'y naging alipin ng damdaming masidhi't napakahirap supilin; Mga aliw ng sandaling tila salamisim, mga sugat ng kahapong wari'y basag na salamin. Kahit anong gawi'y hindi siya maikubli, 'pag yumakap sa puso'y parang nakatali; Pumiglas-piglas ka ma'y wala ring magagawa, Pagka't puso'y gapos na sa pag-ibig na dala. Ang taglay na karikta'y sadyang mapang-akit, Ikaw ma'y nakapikit larawan niya'y nakaukit; At mistula iisa ang 'yong mundo't sinisinta, Kaya't bulag sa biyaya 'pag nawala na siya. Oh, linlang na pag-ibig bakit ba mandaraya? Ang mahina kong puso'y hindi na pinalaya; Sa ligaw **** pangako ng pag-ibig na totoo, Kaylan ba matatanto ang wagas na pagsuyo?
Continue reading...
16
AKING TULA Para lang sayo aking ginawang tula Na aking tulay sayo lang nakatalaga Na ikaw lang ang pinaghugutan nang aking sigla Na ang bawat linya sayo lang tanging nakalaan Mga salita ay sayoy pinagmulan Itoy hindi malabas sa isipan Kung sayoy walang nararamdaman Ikaw ang tanging inspirasyon nang aking puso at isipan Ang bawat nakasulat na titik Ay sa puso nakaukit Mga tulang sinulat Tanging sayo lang sinta inuulat Mga matatamis na salita Ang tanging handog sayo aking sinta Mga tulang ginawa Sayo lang iaalay na puno nang diwa Sa bawat araw nais kong ipadama Na sa lalim nang nararamdaman Sa tula ay gustong idaan Maipahiwatig ko lang ang pag-ibig na sayoy nakalaan Kay sarap sa pakiramdam Kung akoy makabuo nang isang talata Na ito ay nakalathala At tanging sayo lang ibabalita Nais palagi na sayong paggising Mabasa mo ang nararamdamang lambing Na itoy nagmula sa kaibuturan nang aking damdamin At pagmamahal mo lang tangi kong hiling Sanay laging magustuhan Tulang sayo lang nilaan Sanay sa pagbasa nang bawat salita Maramdaman mo ganu kita kamahal aking sinta At Aking tulay ay para lang sayo nilikha💋😘
0
Jun 2, 2020
Jun 2, 2020 at 7:13 AM UTC
MarLOVE
Aking Tula
AKING TULA Para lang sayo aking ginawang tula Na aking tulay sayo lang nakatalaga Na ikaw lang ang pinaghugutan nang aking sigla Na ang bawat linya sayo lang tanging nakalaan Mga salita ay sayoy pinagmulan Itoy hindi malabas sa isipan Kung sayoy walang nararamdaman Ikaw ang tanging inspirasyon nang aking puso at isipan Ang bawat nakasulat na titik Ay sa puso nakaukit Mga tulang sinulat Tanging sayo lang sinta inuulat Mga matatamis na salita Ang tanging handog sayo aking sinta Mga tulang ginawa Sayo lang iaalay na puno nang diwa Sa bawat araw nais kong ipadama Na sa lalim nang nararamdaman Sa tula ay gustong idaan Maipahiwatig ko lang ang pag-ibig na sayoy nakalaan Kay sarap sa pakiramdam Kung akoy makabuo nang isang talata Na ito ay nakalathala At tanging sayo lang ibabalita Nais palagi na sayong paggising Mabasa mo ang nararamdamang lambing Na itoy nagmula sa kaibuturan nang aking damdamin At pagmamahal mo lang tangi kong hiling Sanay laging magustuhan Tulang sayo lang nilaan Sanay sa pagbasa nang bawat salita Maramdaman mo ganu kita kamahal aking sinta At Aking tulay ay para lang sayo nilikha💋😘
Continue reading...
34
Nakatingin na naman sa malayo habang tahimik na tinitingnan ang palubog na araw dito sa tagpuan natin ako'y nag-iisa na naman Mga alaala mo tahimik na sumasabay sa ihip ng hangin at sa unti unting pagbaba ng araw sa parang Hanggang kailan ako aasa sa posibilidad na bukas ay muli kang makakasama Hanggang kailan ako maghihintay Kasi unti unti na kong nalulumbay matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na Araw araw walang mintis dumadalaw dito sa tagpuan masuyong hinahaplos pangalan mo'ng nakaukit sa bato mga naggagandahang bulaklak na gusto mo ay dala dala ko bukas ulit andito na naman ako Sana nung nagpaalam ka pinigilan kita kung hindi lang ako tanga sana naagapan ko pa hindi ko alam yun pala ay huli na Huling pagkakataon na makita ka Huling pagkakataon na makasama ka Matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na
0
Jul 11, 2019
Jul 11, 2019 at 9:52 AM UTC
mellokeats93
Sundo
Nakatingin na naman sa malayo habang tahimik na tinitingnan ang palubog na araw dito sa tagpuan natin ako'y nag-iisa na naman Mga alaala mo tahimik na sumasabay sa ihip ng hangin at sa unti unting pagbaba ng araw sa parang Hanggang kailan ako aasa sa posibilidad na bukas ay muli kang makakasama Hanggang kailan ako maghihintay Kasi unti unti na kong nalulumbay matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na Araw araw walang mintis dumadalaw dito sa tagpuan masuyong hinahaplos pangalan mo'ng nakaukit sa bato mga naggagandahang bulaklak na gusto mo ay dala dala ko bukas ulit andito na naman ako Sana nung nagpaalam ka pinigilan kita kung hindi lang ako tanga sana naagapan ko pa hindi ko alam yun pala ay huli na Huling pagkakataon na makita ka Huling pagkakataon na makasama ka Matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na
Continue reading...
48
Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto, isang minuto lang, pipilitin ko lang maramdaman ang pintig ng iyong pusong sumigaw ng mahal mo ako, isang minuto, isang minuto pa para tanggaping imposibleng maging tayo. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko pa ang iyong mga kamay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, mahal kita at sana'y minahal mo rin ako. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umalis, isang minuto para mahagkan ka muna, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nahihikahos na damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, pero walang tayo, mga gunitang kahit ilang takipsilim man ang lumipas, di pa rin kayang mabura o kahit man lang matangay ng mga luha. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin, dito sa mundong walang kasiguraduhan, ako'y maghihintay pa rin, isang minuto, isang minuto lang bago ako bumitaw, oo, bibitaw ako, pero di ibig sabihing di na kita mahal, iiwan ko lang ang puso ko, bibitaw ako dahil kahit gaano pa kasakit ang makita kang masaya sa piling ng iba, hangad ko lang ang iyong kaligayahan sa piling niya, lalayo ako para lumaya ka, lalaya ka at lalayo papalapit sa kanya, pero isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y kakalimutan na kita.
0
Mar 1, 2016
Mar 1, 2016 at 6:01 PM UTC
jkpoetry
Isang Minuto (Ver. 2)
Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto, isang minuto lang, pipilitin ko lang maramdaman ang pintig ng iyong pusong sumigaw ng mahal mo ako, isang minuto, isang minuto pa para tanggaping imposibleng maging tayo. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko pa ang iyong mga kamay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, mahal kita at sana'y minahal mo rin ako. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umalis, isang minuto para mahagkan ka muna, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nahihikahos na damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, pero walang tayo, mga gunitang kahit ilang takipsilim man ang lumipas, di pa rin kayang mabura o kahit man lang matangay ng mga luha. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin, dito sa mundong walang kasiguraduhan, ako'y maghihintay pa rin, isang minuto, isang minuto lang bago ako bumitaw, oo, bibitaw ako, pero di ibig sabihing di na kita mahal, iiwan ko lang ang puso ko, bibitaw ako dahil kahit gaano pa kasakit ang makita kang masaya sa piling ng iba, hangad ko lang ang iyong kaligayahan sa piling niya, lalayo ako para lumaya ka, lalaya ka at lalayo papalapit sa kanya, pero isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y kakalimutan na kita.
Continue reading...
62
Maikli lng ito, hindi mahaba kagaya ng pasenya ko. Tamang tama lang kagaya ng pagmamahal ko sayo. Parang kape lang yung tipong kahit malamig na, wala na yung init, gusto mo paring tikman dahil gusto mo siya, masarap, matamis kahit malamig. Kaylan kaya babalik yung init na nararamdaman ko habang hinawakan ko ang iyong mga kamay? Hindi marahil sa estado ng puso ko, malalim ang determinasyon kong maghintay. Saludo ako sa katatagan kong kahit sa saya at pighati hindi ko man lang nasubukang ibigay ang puso ko sa iba. Sapagkat alam kong kahit hirap na hirap kana, alam ko na darating ang araw na tayo ay malulumbay at hahanapin ang bawat isa. Subalit habang ang oras ay dumadaan, ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan. Iniisip na niyayakap mo ako at binulungan, hindi paaasahin gaya ng ginawa mo saakin noong nakaraan. Ngunit ano pa nga ba ang aking magaggawa, kung sa una pa lamang ng ating pagkikita ako ay nagmamahal ng isang tala. Kung pwede lang sanang bigyan moko ng isang pagkakataong baguhin ang lahat ng pagkakamaling nagawa ko sa nakaraan. Ang mga pagkakamaling nananatiling nakaukit sa puso't isipan, ako'y nagdadasal na sana sa isang sandali tuluyan ko itong makalimutan. Hindi ko lubusang maisip ang sakit na dinaranas mo sa mga oras na iyon, sa mga tangang desisyon na iniwan kita para magbago ang intensyon. Intensyong akala ko ika'y nagkagusto saakin dahil ako'y naghahabol sayo, sadyang takot lang akong baka sa isang saglit ika'y biglang maglaho. Ilang beses na akong nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama sapagkat dati ako yung pinakawalan, ikaw ang nahirapan. Tapos sa kasalukuyan, kabaliktaran ang aking nararamdaman, ako yung nasasaktan, kahit ikaw yung aking iniwan. Gusto kong lumapit sayo ngunit sa tuwing gagawin ko ramdam ko ang 'yong paglayo. Ano pa nga ba ang aking magagawa? Kung ayaw mo na saakin di na kita pipilitin. Isa lang naman akong taong mahina, ginawa para ika'y mahalin.
0
Aug 31, 2017
Aug 31, 2017 at 8:22 AM UTC
aphoticblue
❝Katangahan❞
Maikli lng ito, hindi mahaba kagaya ng pasenya ko. Tamang tama lang kagaya ng pagmamahal ko sayo. Parang kape lang yung tipong kahit malamig na, wala na yung init, gusto mo paring tikman dahil gusto mo siya, masarap, matamis kahit malamig. Kaylan kaya babalik yung init na nararamdaman ko habang hinawakan ko ang iyong mga kamay? Hindi marahil sa estado ng puso ko, malalim ang determinasyon kong maghintay. Saludo ako sa katatagan kong kahit sa saya at pighati hindi ko man lang nasubukang ibigay ang puso ko sa iba. Sapagkat alam kong kahit hirap na hirap kana, alam ko na darating ang araw na tayo ay malulumbay at hahanapin ang bawat isa. Subalit habang ang oras ay dumadaan, ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan. Iniisip na niyayakap mo ako at binulungan, hindi paaasahin gaya ng ginawa mo saakin noong nakaraan. Ngunit ano pa nga ba ang aking magaggawa, kung sa una pa lamang ng ating pagkikita ako ay nagmamahal ng isang tala. Kung pwede lang sanang bigyan moko ng isang pagkakataong baguhin ang lahat ng pagkakamaling nagawa ko sa nakaraan. Ang mga pagkakamaling nananatiling nakaukit sa puso't isipan, ako'y nagdadasal na sana sa isang sandali tuluyan ko itong makalimutan. Hindi ko lubusang maisip ang sakit na dinaranas mo sa mga oras na iyon, sa mga tangang desisyon na iniwan kita para magbago ang intensyon. Intensyong akala ko ika'y nagkagusto saakin dahil ako'y naghahabol sayo, sadyang takot lang akong baka sa isang saglit ika'y biglang maglaho. Ilang beses na akong nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama sapagkat dati ako yung pinakawalan, ikaw ang nahirapan. Tapos sa kasalukuyan, kabaliktaran ang aking nararamdaman, ako yung nasasaktan, kahit ikaw yung aking iniwan. Gusto kong lumapit sayo ngunit sa tuwing gagawin ko ramdam ko ang 'yong paglayo. Ano pa nga ba ang aking magagawa? Kung ayaw mo na saakin di na kita pipilitin. Isa lang naman akong taong mahina, ginawa para ika'y mahalin.
Continue reading...
1
Bawat isa sa aking mga minamahal ay nagsilbing simbolo Mga mata nilang palaging nakatingin Sa kaluluwa kong nakaukit sa isang bituwin Naninirahan sa malayong kalawakan, na hindi-hindi kayang abutin. Paisa-isa silang lumalapit sa napakainit na mundong aking ginagalawan Sumasayaw, nang-aakit. Kumakanta, sumasabit Sa mga libo-libong batong umiikot sa aking kalawakan. May isang minahal ko dahil sa dula May isa namang minahal ko dahil sa libro. Isa namang minahal ko…dahil ipinakita niya ang totoo.
0
Jun 13, 2015
Jun 13, 2015 at 7:20 AM UTC
reallyweirdname
Salamin
Bawat isa sa aking mga minamahal ay nagsilbing simbolo Mga mata nilang palaging nakatingin Sa kaluluwa kong nakaukit sa isang bituwin Naninirahan sa malayong kalawakan, na hindi-hindi kayang abutin. Paisa-isa silang lumalapit sa napakainit na mundong aking ginagalawan Sumasayaw, nang-aakit. Kumakanta, sumasabit Sa mga libo-libong batong umiikot sa aking kalawakan. May isang minahal ko dahil sa dula May isa namang minahal ko dahil sa libro. Isa namang minahal ko…dahil ipinakita niya ang totoo.
Continue reading...
11
Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto para marinig ko pa ang boses mula sa mapang-akit **** mga labi, isang minuto, isang minuto lang para maramdaman ko pa ang pintig ng iyong pusong sumisigaw ng mahal mo ako. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko ang iyong mga kamay, sa mga panahong nanatili ka pa ring matatag sa di natin napagkakasunduang mga bagay-bagay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, basta pangako, kailanma'y di maglalaho itong aking pag-ibig. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umuwi, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nagsisidhing damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, tayo, at wala ng iba, di natin kailangan ng kanilang opinyon, para lumigaya. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin sinta, dito sa mundong walang kasiguraduhan, nakakasiguro kang minamahal kita, di kita bibitawan, di kita pababayaan, sasamahan kita maging sa gitna man ng ulan, isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y mas mahal na kita.
0
Feb 29, 2016
Feb 29, 2016 at 1:50 PM UTC
jkpoetry
Isang Minuto
Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto para marinig ko pa ang boses mula sa mapang-akit **** mga labi, isang minuto, isang minuto lang para maramdaman ko pa ang pintig ng iyong pusong sumisigaw ng mahal mo ako. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko ang iyong mga kamay, sa mga panahong nanatili ka pa ring matatag sa di natin napagkakasunduang mga bagay-bagay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, basta pangako, kailanma'y di maglalaho itong aking pag-ibig. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umuwi, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nagsisidhing damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, tayo, at wala ng iba, di natin kailangan ng kanilang opinyon, para lumigaya. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin sinta, dito sa mundong walang kasiguraduhan, nakakasiguro kang minamahal kita, di kita bibitawan, di kita pababayaan, sasamahan kita maging sa gitna man ng ulan, isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y mas mahal na kita.
Continue reading...
53
Ang nakaupong tiwali— siya ang binoto ng masa. Sa manggas ng kanyang barong, panganib ng maralita May kinang ang kan’yang ngiti mapungay ang mga mata Sa bawat pangakong lahad ay pagsibol ng pag-asa. Pag-asa na tayo'y ligtas ay naging katakot-takot. Para raw sa Inang Bayan, peligro na nakabalot. Ang salitang bulaklakin ay daglian ding nalanta kapalit ang pagtungayaw, at banta ng direktiba. Hindi natin inasahan— bahid ng dugo sa daan. Mga kamay, nahugasan ngunit hindi ang lansangan. Sa lapida nakaukit ngalan ng mga biktima. Sunod kayang tatahimik ang silang may pinupuna? Hapis ng inang nawalan, “Crispin, Basilio, anak ko,” oyayi ng Inang Bayan. “Pasismo! Peligro rito!”
0
Aug 22, 2020
Aug 22, 2020 at 10:55 PM UTC
moonymoony
Danak ng Dugo
Ang nakaupong tiwali— siya ang binoto ng masa. Sa manggas ng kanyang barong, panganib ng maralita May kinang ang kan’yang ngiti mapungay ang mga mata Sa bawat pangakong lahad ay pagsibol ng pag-asa. Pag-asa na tayo'y ligtas ay naging katakot-takot. Para raw sa Inang Bayan, peligro na nakabalot. Ang salitang bulaklakin ay daglian ding nalanta kapalit ang pagtungayaw, at banta ng direktiba. Hindi natin inasahan— bahid ng dugo sa daan. Mga kamay, nahugasan ngunit hindi ang lansangan. Sa lapida nakaukit ngalan ng mga biktima. Sunod kayang tatahimik ang silang may pinupuna? Hapis ng inang nawalan, “Crispin, Basilio, anak ko,” oyayi ng Inang Bayan. “Pasismo! Peligro rito!”
Continue reading...
28
maitim ang gabi patagong hikbi'y nagmumulto sa tabi nagpaparamdam, pasintabi kwentong nakaukit sa dilim binabalik-balikan, palihim umaasa nang mataimtim nawa'y bumalik sa takipsilim hangal mang maituturing alaalang matagal nang nakalibing ay muling bubuhayin, sinungaling eksena, alaala, nakakahumaling natapos na ang ulan maaari na bang tumahan magpahinga't lumaya nang marahan upang mabitawan, panandalian
0
Apr 3, 2020
Apr 3, 2020 at 2:06 PM UTC
44_dg
Untitled
maitim ang gabi patagong hikbi'y nagmumulto sa tabi nagpaparamdam, pasintabi kwentong nakaukit sa dilim binabalik-balikan, palihim umaasa nang mataimtim nawa'y bumalik sa takipsilim hangal mang maituturing alaalang matagal nang nakalibing ay muling bubuhayin, sinungaling eksena, alaala, nakakahumaling natapos na ang ulan maaari na bang tumahan magpahinga't lumaya nang marahan upang mabitawan, panandalian
Continue reading...
16
Ako’y isang hamak na manunulat Kung ako’y tatanungin sa yaman ako’y salat Pagdurusa’t hirap nakaukit sa aking balat Gutom at pighati aking dinadaan sa masinsinang pagsulat Mensahe ng aking tula paghihirap ang paksa Pluma at papel luha ang siyang tinta Galak at tuwa iguhit mo at ipinta Pangakong aliw at ligaya iaalay sa’yo sinta
0
Mar 29, 2020
Mar 29, 2020 at 11:05 PM UTC
danica-tuquero
Hamak Lamang
Ako’y isang hamak na manunulat Kung ako’y tatanungin sa yaman ako’y salat Pagdurusa’t hirap nakaukit sa aking balat Gutom at pighati aking dinadaan sa masinsinang pagsulat Mensahe ng aking tula paghihirap ang paksa Pluma at papel luha ang siyang tinta Galak at tuwa iguhit mo at ipinta Pangakong aliw at ligaya iaalay sa’yo sinta
Continue reading...
8
hindi ba't nagpaalam na sa isa't isa aking tinanggap kahit 'di alam ang dahilan kung bakit at paano nagawa; ika'y hinayaan na lang lumisan nais mang tutulan ngunit ayaw tanggaling ang karapatang piliin ang daan na iyong napagdesisyunan naging mahirap sa umpisa—tanggaping tayong dalawa ay dumating na sa katapusan at hindi na kailaman pang mababalikan ang nakaraan parte na lang ako ng mga alaala na kung saan masaya tayo sa piling ng bawat isa; gumawa ng sariling mundo ngunit tulad ng lahat ng kwento, lahat ay nagbago; nandito na tayo sa huling pahina ng libro ngunit bakit nandito pa rin yung sakit? sa t'wing naaalala kang paminsan-minsan marahang napapapikit na tila bang ngayon lang naramdaman lahat ng pait; nasisiraan na ata ako ng bait naitanong na naman sarili kung bakit sa puso ko'y ikaw pa rin ang nakaukit?
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 1:03 PM UTC
xyzzz
nagugulumihanan
hindi ba't nagpaalam na sa isa't isa aking tinanggap kahit 'di alam ang dahilan kung bakit at paano nagawa; ika'y hinayaan na lang lumisan nais mang tutulan ngunit ayaw tanggaling ang karapatang piliin ang daan na iyong napagdesisyunan naging mahirap sa umpisa—tanggaping tayong dalawa ay dumating na sa katapusan at hindi na kailaman pang mababalikan ang nakaraan parte na lang ako ng mga alaala na kung saan masaya tayo sa piling ng bawat isa; gumawa ng sariling mundo ngunit tulad ng lahat ng kwento, lahat ay nagbago; nandito na tayo sa huling pahina ng libro ngunit bakit nandito pa rin yung sakit? sa t'wing naaalala kang paminsan-minsan marahang napapapikit na tila bang ngayon lang naramdaman lahat ng pait; nasisiraan na ata ako ng bait naitanong na naman sarili kung bakit sa puso ko'y ikaw pa rin ang nakaukit?
Continue reading...
18
#070616 #ElNido #BHouse #JGH May gusot sa kalendaryo ng puso, Kaya't muli kong binalikan ang eksaktong petsa. May punit ang pahina, Kaya't kumuha ako ng pandikit Para sa may lamat na larawan. Taong dalawang libo't labing-apat, Nalalabi ang oras sa libingan. Hinukay ko sa'king memorya, Baka sakaling ang ugat ay may nutrisyon na. Dinampian ko ang sarili ng panyong maputi, Sigurado akong hindi na mamantsyahan pa. Pero pagsilip ko'y may misteryong bumalandra, Ngalan mo'y nakaukit pa rin pala sa tadhana.
0
Jul 6, 2016
Jul 6, 2016 at 9:52 AM UTC
psalmiseta
Hulyo Sais
#070616 #ElNido #BHouse #JGH May gusot sa kalendaryo ng puso, Kaya't muli kong binalikan ang eksaktong petsa. May punit ang pahina, Kaya't kumuha ako ng pandikit Para sa may lamat na larawan. Taong dalawang libo't labing-apat, Nalalabi ang oras sa libingan. Hinukay ko sa'king memorya, Baka sakaling ang ugat ay may nutrisyon na. Dinampian ko ang sarili ng panyong maputi, Sigurado akong hindi na mamantsyahan pa. Pero pagsilip ko'y may misteryong bumalandra, Ngalan mo'y nakaukit pa rin pala sa tadhana.
Continue reading...
14
"𝑴𝒂𝒏𝒈 𝑻𝒂𝒏𝒊, 𝒉𝒂𝒏𝒈𝒈𝒂𝒏𝒈 𝒌𝒂𝒊𝒍𝒂𝒏 𝒃𝒂 𝒕𝒂𝒕𝒂𝒈𝒂𝒍 𝒊𝒕𝒐𝒏𝒈 𝒎𝒈𝒂 𝒑𝒂𝒈-𝒖𝒍𝒂𝒏 𝒏𝒂𝒕𝒊𝒏?" "𝒀𝒆𝒔 𝑱𝒐𝒔𝒊𝒆! 𝑨𝒉 𝑱𝒐𝒔𝒊𝒆 𝒕𝒖𝒍𝒐𝒚ㅡ𝒀𝒆𝒔, 𝑱𝒖𝒏!" Magkamali man ang iyong labi ng pangalang masambit magkamali man ang iyong ngipin ng pagkagat at pagbanggit, sa dulo ng iyong pag-uulat, ako pa rin ang bida at balitang isisiwalat. "𝑺𝒂 𝒂𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒘𝒊𝒏𝒅 𝒎𝒂𝒑, 𝒎𝒂𝒌𝒊𝒌𝒊𝒕𝒂 𝒏𝒂𝒕𝒊𝒏 𝒂𝒏𝒈 𝒕𝒖𝒍𝒐𝒚-𝒕𝒖𝒍𝒐𝒚 𝒏𝒂 𝒑𝒂𝒈𝒍𝒂𝒌𝒂𝒔 𝒏𝒈 𝒉𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏𝒈 𝒉𝒂𝒃𝒂𝒈𝒂𝒕, 𝒂𝒕 𝒊𝒕𝒐 𝒂𝒚 𝒅𝒂𝒉𝒊𝒍 𝒔𝒂 𝒃𝒂𝒈𝒚𝒐𝒏𝒈 𝑱𝒐𝒔𝒊𝒆." Itago mo man ang iyong mga tawa, ikubli ang ngiti sa pag-ubo at paghinga, ilibing mo man ang aking pangalan, sa'yong dila at diwa ay nakaukit na ito magpakailanman.
0
Oct 16, 2024
Oct 16, 2024 at 1:23 PM UTC
ang_lakambini
Josie and Jun
"𝑴𝒂𝒏𝒈 𝑻𝒂𝒏𝒊, 𝒉𝒂𝒏𝒈𝒈𝒂𝒏𝒈 𝒌𝒂𝒊𝒍𝒂𝒏 𝒃𝒂 𝒕𝒂𝒕𝒂𝒈𝒂𝒍 𝒊𝒕𝒐𝒏𝒈 𝒎𝒈𝒂 𝒑𝒂𝒈-𝒖𝒍𝒂𝒏 𝒏𝒂𝒕𝒊𝒏?" "𝒀𝒆𝒔 𝑱𝒐𝒔𝒊𝒆! 𝑨𝒉 𝑱𝒐𝒔𝒊𝒆 𝒕𝒖𝒍𝒐𝒚ㅡ𝒀𝒆𝒔, 𝑱𝒖𝒏!" Magkamali man ang iyong labi ng pangalang masambit magkamali man ang iyong ngipin ng pagkagat at pagbanggit, sa dulo ng iyong pag-uulat, ako pa rin ang bida at balitang isisiwalat. "𝑺𝒂 𝒂𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒘𝒊𝒏𝒅 𝒎𝒂𝒑, 𝒎𝒂𝒌𝒊𝒌𝒊𝒕𝒂 𝒏𝒂𝒕𝒊𝒏 𝒂𝒏𝒈 𝒕𝒖𝒍𝒐𝒚-𝒕𝒖𝒍𝒐𝒚 𝒏𝒂 𝒑𝒂𝒈𝒍𝒂𝒌𝒂𝒔 𝒏𝒈 𝒉𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏𝒈 𝒉𝒂𝒃𝒂𝒈𝒂𝒕, 𝒂𝒕 𝒊𝒕𝒐 𝒂𝒚 𝒅𝒂𝒉𝒊𝒍 𝒔𝒂 𝒃𝒂𝒈𝒚𝒐𝒏𝒈 𝑱𝒐𝒔𝒊𝒆." Itago mo man ang iyong mga tawa, ikubli ang ngiti sa pag-ubo at paghinga, ilibing mo man ang aking pangalan, sa'yong dila at diwa ay nakaukit na ito magpakailanman.
Continue reading...
15
Samo't saring emosyon Tila bulkan na gustong sumabog. Pakiwari niya'y lahat nalang ay kanyang kapintasan. Maririnig ang hibik sa may dapit sulok. Animo'y nagdadalamhati sa sariling sawi. Siya'y pinagsapantaha sa kasalanang di ginawa. Kanyang ipinagbatid nguni't tila sila'y bingi. Umagos muli ang luha sapagka't pakiramdam niya'y hindi sapat. Humiling sa itaas dahil ito'y nararapat. At siya'y hindi binigo at binigyan ng abiso, Isang salawikain na may naglalamang 'Sa mata ng Diyos'. Nagbigay man ng kaginhawaan sa kanyang kaibutoran. Datapuwa't hustisya ang siyang nararapat. Hindi madaling magpatawad nguni't hindi rin madaling makalimot. Darating man ang panahon na siya'y maghilom nguni't hiling niya'y kahit ngayon lang ay siya'y pagbigyan. Sapagka't ang sakit ay nanatiling nakaukit. Kirot na siyang nagbigay nang traumatiko. At upang maibsan ang pakiramdam nilinlang ang sarili at nagbabakasakaling halinhan ang nagbabagang deliberasyon. Maaring marami ang nakakaalam nguni't tila sila'y bingi sa katarungan. Sapagka't sila'y naaaliw sa kasinungalingan. Na siyang nagbibigay sa kanila nang kaluguran. Tanging hiling lamang, na kung sinuman ang tumalima ay hindi danasin ang kanyang pinagdadaanan. Dahil hindi madaling paratangan ng isang kasalanan na hindi naman ginawa. Bagkus, pakinggan at umunawa para sa ikabubuti ng bawat panig.
0
Jul 3, 2022
Jul 3, 2022 at 8:21 PM UTC
Unatnat03
'SA MATA NG DIYOS'
Samo't saring emosyon Tila bulkan na gustong sumabog. Pakiwari niya'y lahat nalang ay kanyang kapintasan. Maririnig ang hibik sa may dapit sulok. Animo'y nagdadalamhati sa sariling sawi. Siya'y pinagsapantaha sa kasalanang di ginawa. Kanyang ipinagbatid nguni't tila sila'y bingi. Umagos muli ang luha sapagka't pakiramdam niya'y hindi sapat. Humiling sa itaas dahil ito'y nararapat. At siya'y hindi binigo at binigyan ng abiso, Isang salawikain na may naglalamang 'Sa mata ng Diyos'. Nagbigay man ng kaginhawaan sa kanyang kaibutoran. Datapuwa't hustisya ang siyang nararapat. Hindi madaling magpatawad nguni't hindi rin madaling makalimot. Darating man ang panahon na siya'y maghilom nguni't hiling niya'y kahit ngayon lang ay siya'y pagbigyan. Sapagka't ang sakit ay nanatiling nakaukit. Kirot na siyang nagbigay nang traumatiko. At upang maibsan ang pakiramdam nilinlang ang sarili at nagbabakasakaling halinhan ang nagbabagang deliberasyon. Maaring marami ang nakakaalam nguni't tila sila'y bingi sa katarungan. Sapagka't sila'y naaaliw sa kasinungalingan. Na siyang nagbibigay sa kanila nang kaluguran. Tanging hiling lamang, na kung sinuman ang tumalima ay hindi danasin ang kanyang pinagdadaanan. Dahil hindi madaling paratangan ng isang kasalanan na hindi naman ginawa. Bagkus, pakinggan at umunawa para sa ikabubuti ng bawat panig.
Continue reading...
26
ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng  mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.
0
Feb 9, 2024
Feb 9, 2024 at 12:31 PM UTC
katzja
mga sulok ng maynila
ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng  mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.
Continue reading...
8
*sumulat ako isang napakagandang obra. larawan **** nakaukit sa likod ng bawat letra. pero hindi mo napansin ganyan ka naman eh.. laging sa malayo nakatingin. hanggang sa maubos ang tinta ng plumang gamit ko tinanong mo kung tungkol saan ang istorya ko... ngumiti ako, sabay sabing... "sa ating dalawa sana kaso napagod na ang pluma ko sa minsang pinangarap kong wakas"*
0
Apr 6, 2015
Apr 6, 2015 at 2:12 AM UTC
lichelle-antonio
ENDING
*sumulat ako isang napakagandang obra. larawan **** nakaukit sa likod ng bawat letra. pero hindi mo napansin ganyan ka naman eh.. laging sa malayo nakatingin. hanggang sa maubos ang tinta ng plumang gamit ko tinanong mo kung tungkol saan ang istorya ko... ngumiti ako, sabay sabing... "sa ating dalawa sana kaso napagod na ang pluma ko sa minsang pinangarap kong wakas"*
Continue reading...
13
Madaling araw na Ngunit mulat pa ang mga mata Hinihintay ang iyong mensahe Kahit na malabong mangyari Inaalala ang bawat kahapong nagdaan Ang mga masasakit na salitang binitawan Bakit sa puso ko'y nakaukit pa rin ang iyong pangalan? Isa kang alaala na mahirap kalimutan.
0
Mar 1, 2020
Mar 1, 2020 at 7:15 AM UTC
anjeralopez
Alas Dos
Madaling araw na Ngunit mulat pa ang mga mata Hinihintay ang iyong mensahe Kahit na malabong mangyari Inaalala ang bawat kahapong nagdaan Ang mga masasakit na salitang binitawan Bakit sa puso ko'y nakaukit pa rin ang iyong pangalan? Isa kang alaala na mahirap kalimutan.
Continue reading...
8