Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"naiinip" poems
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:47 PM UTC
WordsOfGlen
Habang Wala ka pa
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
3
ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.
0
May 17, 2015
May 17, 2015 at 2:23 AM UTC
marge-redelicia
ako'y nakauwi na.
ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.
Continue reading...
122
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
0
Dec 17, 2016
Dec 17, 2016 at 9:18 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Laruan (naaalala mo pa ba ako?)
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
Continue reading...
22
Pagkatapos ng takipsilim Bumabalot ang dilim Ilang oras maninimdim Ang gabi ay lalalim. Nag aantay sa iyong pag dating Naiinip, kung minsan pa'y napapailing Matagal na ring humihiling Katotohana'y gusto ka nang makapiling. Nakasilip na ang haring araw Hindi pa naman ako bumibitaw Habang sa mga pangako mo'y ako'y nakadungaw 'Andito pa rin ako, hindi gumagalaw. Wari ko nga'y ako'y maghihintay Sa pagibig **** walang humpay Pusong ginawa nang alay Sa pagibig **** nakamamatay Narito pa rin ako, hindi makagalaw wari'y napako na sa pangako **** nakakasilaw.
0
Mar 3, 2019
Mar 3, 2019 at 8:10 AM UTC
cmple
takipmata
Pagkatapos ng takipsilim Bumabalot ang dilim Ilang oras maninimdim Ang gabi ay lalalim. Nag aantay sa iyong pag dating Naiinip, kung minsan pa'y napapailing Matagal na ring humihiling Katotohana'y gusto ka nang makapiling. Nakasilip na ang haring araw Hindi pa naman ako bumibitaw Habang sa mga pangako mo'y ako'y nakadungaw 'Andito pa rin ako, hindi gumagalaw. Wari ko nga'y ako'y maghihintay Sa pagibig **** walang humpay Pusong ginawa nang alay Sa pagibig **** nakamamatay Narito pa rin ako, hindi makagalaw wari'y napako na sa pangako **** nakakasilaw.
Continue reading...
17
Paglalakbay Nag-iisa, iniwan ng diwang naglakbay patungo sa lugar ng kawalan Naiinip, suya na magmasid Sa paligid na pawang wala namang pinagpalit. Kausap ang sarili,nakikibalita. Baka sakaling may bagong malata. Subalit naaagnas at walang katas. Tuyo, upos at butas butas. Humaplos baka sakaling may madama Nakinig baka sakaling may maulinigan Ngumanga baka sakaling may matikman Na kaunting ligaya ng pawang mailap Napukaw sa manhid na paligid Nakinig sa saliw at lira Ng katahimikan Lumasap ng malamyang putahe Napalasap sa walang buhay na kalagaya
0
Jul 2, 2015
Jul 2, 2015 at 12:17 PM UTC
jesson-tamondong
Paglalakbay (Adventure)
Paglalakbay Nag-iisa, iniwan ng diwang naglakbay patungo sa lugar ng kawalan Naiinip, suya na magmasid Sa paligid na pawang wala namang pinagpalit. Kausap ang sarili,nakikibalita. Baka sakaling may bagong malata. Subalit naaagnas at walang katas. Tuyo, upos at butas butas. Humaplos baka sakaling may madama Nakinig baka sakaling may maulinigan Ngumanga baka sakaling may matikman Na kaunting ligaya ng pawang mailap Napukaw sa manhid na paligid Nakinig sa saliw at lira Ng katahimikan Lumasap ng malamyang putahe Napalasap sa walang buhay na kalagaya
Continue reading...
17
#110316 #Libis Sa ruta kong di malaman Kung pakaliwa ba o pakanan Doon ka naman naglaho, sinta At tanong ng puso'y nasaan ka na? Sa ulap na walang dalang ulan Di mawari kung maghihintay ba Sabihin mo, hanggang kailan? Sa hangin na hindi umiihip Tila sa ikot ng mundo'y naiinip Nasaan ka na? Sa araw na walang ilaw at sinag Tagos sa puso't damdamin ang pagkabanaag Kakagat ang dilim Pero bubuksan mo ang liwanag Ito ang ating takipsilim Bangon, itapon ang kumot na buhat sa dilim Sasabay ako sa agos mo Kung yan naman ang nais mo Sasabay ako sa pag-ibig mo Mamahalin kita hanggang sa dulo ng mundo Sasabay ako sa ihip mo Bawat letra'y siyang mensahe mo Sasabay ako sa pag-ibig mo Mamahalin kita magunaw man ang mundo Hanap-hanap kita Sa eskinitang may mga tagong kwento Sa mga tagpong hindi nagtatagpo Sa mga lirikong walang tono Sa mga pagkakataong di nagkakataon Sa mga luhang tiyak ang emosyon Sa mga ngiting nakabibitin Sa mga kulay na pinipintang may buhay Narito ka pala, narito ka pala.
0
Nov 2, 2016
Nov 2, 2016 at 7:50 AM UTC
psalmiseta
Sabay
#110316 #Libis Sa ruta kong di malaman Kung pakaliwa ba o pakanan Doon ka naman naglaho, sinta At tanong ng puso'y nasaan ka na? Sa ulap na walang dalang ulan Di mawari kung maghihintay ba Sabihin mo, hanggang kailan? Sa hangin na hindi umiihip Tila sa ikot ng mundo'y naiinip Nasaan ka na? Sa araw na walang ilaw at sinag Tagos sa puso't damdamin ang pagkabanaag Kakagat ang dilim Pero bubuksan mo ang liwanag Ito ang ating takipsilim Bangon, itapon ang kumot na buhat sa dilim Sasabay ako sa agos mo Kung yan naman ang nais mo Sasabay ako sa pag-ibig mo Mamahalin kita hanggang sa dulo ng mundo Sasabay ako sa ihip mo Bawat letra'y siyang mensahe mo Sasabay ako sa pag-ibig mo Mamahalin kita magunaw man ang mundo Hanap-hanap kita Sa eskinitang may mga tagong kwento Sa mga tagpong hindi nagtatagpo Sa mga lirikong walang tono Sa mga pagkakataong di nagkakataon Sa mga luhang tiyak ang emosyon Sa mga ngiting nakabibitin Sa mga kulay na pinipintang may buhay Narito ka pala, narito ka pala.
Continue reading...
34
Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.
0
Nov 13, 2016
Nov 13, 2016 at 12:35 PM UTC
jramos
-
Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.
Continue reading...
30
Nakatingin na naman sa malayo habang tahimik na tinitingnan ang palubog na araw dito sa tagpuan natin ako'y nag-iisa na naman Mga alaala mo tahimik na sumasabay sa ihip ng hangin at sa unti unting pagbaba ng araw sa parang Hanggang kailan ako aasa sa posibilidad na bukas ay muli kang makakasama Hanggang kailan ako maghihintay Kasi unti unti na kong nalulumbay matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na Araw araw walang mintis dumadalaw dito sa tagpuan masuyong hinahaplos pangalan mo'ng nakaukit sa bato mga naggagandahang bulaklak na gusto mo ay dala dala ko bukas ulit andito na naman ako Sana nung nagpaalam ka pinigilan kita kung hindi lang ako tanga sana naagapan ko pa hindi ko alam yun pala ay huli na Huling pagkakataon na makita ka Huling pagkakataon na makasama ka Matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na
0
Jul 11, 2019
Jul 11, 2019 at 9:52 AM UTC
mellokeats93
Sundo
Nakatingin na naman sa malayo habang tahimik na tinitingnan ang palubog na araw dito sa tagpuan natin ako'y nag-iisa na naman Mga alaala mo tahimik na sumasabay sa ihip ng hangin at sa unti unting pagbaba ng araw sa parang Hanggang kailan ako aasa sa posibilidad na bukas ay muli kang makakasama Hanggang kailan ako maghihintay Kasi unti unti na kong nalulumbay matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na Araw araw walang mintis dumadalaw dito sa tagpuan masuyong hinahaplos pangalan mo'ng nakaukit sa bato mga naggagandahang bulaklak na gusto mo ay dala dala ko bukas ulit andito na naman ako Sana nung nagpaalam ka pinigilan kita kung hindi lang ako tanga sana naagapan ko pa hindi ko alam yun pala ay huli na Huling pagkakataon na makita ka Huling pagkakataon na makasama ka Matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na
Continue reading...
48
Wala ba talaga ako halaga sa iyo? Kahit isang litrato ay wala sa iyong telepono? Ganun mo ba ako hindi ka-gusto? Ni hindi mo man lang ako kayang tignan na parang mahal mo? Hindi kita matanong kung ano ang talagang iyong gusto Natatakot sa maaaring isagot mo Tinanong mo ako kung naiinip na ako Gusto kong sumagot ng “Oo” Ano ba ang gusto **** maging sagot ko? Gusto mo bang ako na mismo ang kusang lumayo sa iyo? Ano kaya ang iyong tugon kung sabihin kong may manliligaw na ako? Ipaglaban mo kaya ako at ituring sa wakas na sa iyo? Ayaw ko hanapin pa ang lugar ko sa puso mo? Ano ba talaga ako sa pagkatao mo? Nais mo ba akong manatili sa tabi mo? Manatili hangga’t makahanap ka ng kapalit ko Sana ay hindi ka na lang umamin Sana ay nanatili na lang ng katulad ng nagsisimula pa ang sa atin Nagpapakiramdaman, nagkakamabutihan Walang aminan, nagtataguan Ngayon ako ay nahihiya Bakit ganun ang inasal ko sa aking pagsinta Naging hindi totoong ako Ninais na maging lahat na iyong gusto Paano nga ba tayo magtatapos? Tayo pa ba ay may simula sa pagtatapos? Ako lamang ba ang sumisinta ng labis? Ako lamang ba ang nag-iisip ng ganitong labis? Sabi ng utak ko ay huwag na umasa Huwag nang maghangad, tama na sa parusa Kung gumagana man ang puso Ang sabi nito ay sundin ang bugso Maari naman natin ayusin Sabihin mo lang sa akin ang iyong naisin Ano ba ang gagawin upang maitama ang mali? Ano ba ang gagawin upang maging pag-aari mo muli? Ganito talaga ang aking pag-ibig Laging sawi, laging nagsusumamo Pag-ibig na hindi lagi masuklian Hindi mahalaga sa kahit na sino man
0
Sep 29, 2016
Sep 29, 2016 at 5:50 AM UTC
pairedcastle
TULA PARA SA IYO
Wala ba talaga ako halaga sa iyo? Kahit isang litrato ay wala sa iyong telepono? Ganun mo ba ako hindi ka-gusto? Ni hindi mo man lang ako kayang tignan na parang mahal mo? Hindi kita matanong kung ano ang talagang iyong gusto Natatakot sa maaaring isagot mo Tinanong mo ako kung naiinip na ako Gusto kong sumagot ng “Oo” Ano ba ang gusto **** maging sagot ko? Gusto mo bang ako na mismo ang kusang lumayo sa iyo? Ano kaya ang iyong tugon kung sabihin kong may manliligaw na ako? Ipaglaban mo kaya ako at ituring sa wakas na sa iyo? Ayaw ko hanapin pa ang lugar ko sa puso mo? Ano ba talaga ako sa pagkatao mo? Nais mo ba akong manatili sa tabi mo? Manatili hangga’t makahanap ka ng kapalit ko Sana ay hindi ka na lang umamin Sana ay nanatili na lang ng katulad ng nagsisimula pa ang sa atin Nagpapakiramdaman, nagkakamabutihan Walang aminan, nagtataguan Ngayon ako ay nahihiya Bakit ganun ang inasal ko sa aking pagsinta Naging hindi totoong ako Ninais na maging lahat na iyong gusto Paano nga ba tayo magtatapos? Tayo pa ba ay may simula sa pagtatapos? Ako lamang ba ang sumisinta ng labis? Ako lamang ba ang nag-iisip ng ganitong labis? Sabi ng utak ko ay huwag na umasa Huwag nang maghangad, tama na sa parusa Kung gumagana man ang puso Ang sabi nito ay sundin ang bugso Maari naman natin ayusin Sabihin mo lang sa akin ang iyong naisin Ano ba ang gagawin upang maitama ang mali? Ano ba ang gagawin upang maging pag-aari mo muli? Ganito talaga ang aking pag-ibig Laging sawi, laging nagsusumamo Pag-ibig na hindi lagi masuklian Hindi mahalaga sa kahit na sino man
Continue reading...
40
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
0
Nov 3, 2020
Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC
katzja
alaala ng ulan
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
Continue reading...
13
Sana Hiling ng isang taong umaasa Sana ngayon Sana ikaw Sana tayo Sana eto na Pero parang wala Parang walang himala Naghihintay nga ba sa wala O kailangan lang ng konting tyaga Konting dasal pa nga ba? Konting hintay pa? Pagkat ako'y umaasa Na tayo'y nakatadhana Sana nga, sana Pagkat ako'y naiinip na
0
Aug 21, 2017
Aug 21, 2017 at 8:44 AM UTC
thegirlwhocantbemoved
Oo, Sana
Sana Hiling ng isang taong umaasa Sana ngayon Sana ikaw Sana tayo Sana eto na Pero parang wala Parang walang himala Naghihintay nga ba sa wala O kailangan lang ng konting tyaga Konting dasal pa nga ba? Konting hintay pa? Pagkat ako'y umaasa Na tayo'y nakatadhana Sana nga, sana Pagkat ako'y naiinip na
Continue reading...
16
Masikip o maluwag Stressed o relaxed Maikli o mahaba Nakakainis o nakakatuwa May bayad o wala Ibat ibang mukha Ibat ibang lugar Ibat ibang daan Ibat ibang sasakyan Minsan nag-iisa Madalas may kasama Minsan nakatayo Madalas nakaupo Minsan naiinip Madalas naiidlip Anuman ang pagdaanan Makakarating din sa kalaunan Parang pangungusap na tutuldukan Tulad ng buhay na may katapusan Ang byahe ay may hangganan.
0
Dec 2, 2015
Dec 2, 2015 at 12:35 PM UTC
carlyn-tolentino
biyahe
Masikip o maluwag Stressed o relaxed Maikli o mahaba Nakakainis o nakakatuwa May bayad o wala Ibat ibang mukha Ibat ibang lugar Ibat ibang daan Ibat ibang sasakyan Minsan nag-iisa Madalas may kasama Minsan nakatayo Madalas nakaupo Minsan naiinip Madalas naiidlip Anuman ang pagdaanan Makakarating din sa kalaunan Parang pangungusap na tutuldukan Tulad ng buhay na may katapusan Ang byahe ay may hangganan.
Continue reading...
20
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved
0
Feb 26, 2019
Feb 26, 2019 at 7:59 AM UTC
WordsOfGlen
Habang wala ka pa
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved
Continue reading...
3
Kung hindi ngayon kailan? hanggang kailan mapipigilan malikmata sa abang isipan? Lumulobog nga ba o sadyang pasikat pa lang ang araw Kong nagigisnan? Hanggang saan pa ba ang kayang tanawin ng inyong kalooban? 'gang sa likod ba ng mga lilang ulap at mala-kahel na papawirin? Tulad rin ba niya ang inyong mga mata na mayroong tanglaw at panglaw? Sa kung gaano kalalim ang lawak ng karagatan sa taglay nitong saklaw? Kung kayo ang nasa katayuan ng namamasdan **** katauhan.. Mababatid ninyo kaya kung paano niya minamalas ang nasa kanyang harapan? Sa pakiwari ko'y hindi sapagkat talos kong nadaramang higit ng inyong mga puso... Na ang nilikhang inyong nakikita ay walang nakikita sa malayong ibayo ! Hindi dahil sa siya ay naiinip lang na makita na ang kanyang minamahal.. Ang tutoo nangangamba na ako na baka hindi na niya maantay ang resulta ng aking pagpapagal. Sapagkat kung ano man ang nilalarawan ng bawat kapaligiran.. Pikit mata ko na ipinipinta ang mga sandali kung paano ko siya daratnan ! Kaya ngayon na ang tamang oras At di ko na kaya na ipagpabukas upang sabihin sa kanya na hindi na ako mamamalakaya. Mahal heto na ako sa iyong likuran.. 'Wala akong hilang sagwan', Ang bulong ko sa aking isipan.. Tatakpan ko ang iyong mga matang namamalakaya Hanggang sa ang aninag mo muling maging malaya.. Dahil ang araw na ito ay hindi takipsilim para sa ating dalawa Bagkos ang liwanag nating inaasam ay binibigay na ng bukang-liwayway !!! Ngunit mga katoto kung ang sagot ninyo ay Oo.. Marahil inyo nang napag-isipan mga binibini at mga ginoo "... Na kung minsan bago pa tayo may mapagmasdan Madalas hindi agad namamasid ang lihim na kagandahan" Bihira man bigkasin ang kasabihang... " magkaiba yung may tinitingnan sa mayroong tinititigan "
0
Nov 1, 2020
Nov 1, 2020 at 8:07 AM UTC
TanglawatPanglaw
**Binuhay na Larawan**
Kung hindi ngayon kailan? hanggang kailan mapipigilan malikmata sa abang isipan? Lumulobog nga ba o sadyang pasikat pa lang ang araw Kong nagigisnan? Hanggang saan pa ba ang kayang tanawin ng inyong kalooban? 'gang sa likod ba ng mga lilang ulap at mala-kahel na papawirin? Tulad rin ba niya ang inyong mga mata na mayroong tanglaw at panglaw? Sa kung gaano kalalim ang lawak ng karagatan sa taglay nitong saklaw? Kung kayo ang nasa katayuan ng namamasdan **** katauhan.. Mababatid ninyo kaya kung paano niya minamalas ang nasa kanyang harapan? Sa pakiwari ko'y hindi sapagkat talos kong nadaramang higit ng inyong mga puso... Na ang nilikhang inyong nakikita ay walang nakikita sa malayong ibayo ! Hindi dahil sa siya ay naiinip lang na makita na ang kanyang minamahal.. Ang tutoo nangangamba na ako na baka hindi na niya maantay ang resulta ng aking pagpapagal. Sapagkat kung ano man ang nilalarawan ng bawat kapaligiran.. Pikit mata ko na ipinipinta ang mga sandali kung paano ko siya daratnan ! Kaya ngayon na ang tamang oras At di ko na kaya na ipagpabukas upang sabihin sa kanya na hindi na ako mamamalakaya. Mahal heto na ako sa iyong likuran.. 'Wala akong hilang sagwan', Ang bulong ko sa aking isipan.. Tatakpan ko ang iyong mga matang namamalakaya Hanggang sa ang aninag mo muling maging malaya.. Dahil ang araw na ito ay hindi takipsilim para sa ating dalawa Bagkos ang liwanag nating inaasam ay binibigay na ng bukang-liwayway !!! Ngunit mga katoto kung ang sagot ninyo ay Oo.. Marahil inyo nang napag-isipan mga binibini at mga ginoo "... Na kung minsan bago pa tayo may mapagmasdan Madalas hindi agad namamasid ang lihim na kagandahan" Bihira man bigkasin ang kasabihang... " magkaiba yung may tinitingnan sa mayroong tinititigan "
Continue reading...
38
Naghihintay ang tasa malinis, walang laman sa tagpuang mesa kahapo’y may kabatuhan ng "¿Hola? at ¡Puñeta!" at kanina’y may kapalitan ng "Hello Sir! Wanna? Wanna?" nasingitan pa saglit ng malupit, galit sa langit na si "Arigatou Nakamura" At nakipag-rigodon ang mga payaso’t pirata at mga magnanakaw – mas ganid pa sa apatnapu ni Alibaba Nasaan ba si Ina? Wala na po dito, nandun na s’ya’t kahalikan si "Xie xie, Duō shǎo? Ni hao ma?" Pagkatapos kumulo ng tubig sa kaldero ng lipunan inilagay ko ang isang kutsarang balawbaw ng galapong nanggaling sa inipong butil ng kagitingan mula sa paanan ng Malarayat na kabundukan - kaagad-agad ay bumulwak, nagngangalit na umawas Kumakalat ang halimuyak ng kapeng bagong luto Naiinip na ang tasa sa tagpuang mesa ng bayang talisuyo Kailan kaya may uupo, yaong hindi bugaw na pinuno na pagpuputahin ka kung kani-kanino, kundi bayaning lingkod na hindi ka ipagkakanulo? Kapatid, kahit isang lagok lang, Malayo ang lakbayin, dapat nang simulan Ang mahalaga’y kumikilos, humahakbang Sulong tayo mga Kabayan . . .
0
Mar 15, 2018
Mar 15, 2018 at 7:18 PM UTC
JunLit
Kapeng Barako VI (Ang Kawawa Nating Ina)
Naghihintay ang tasa malinis, walang laman sa tagpuang mesa kahapo’y may kabatuhan ng "¿Hola? at ¡Puñeta!" at kanina’y may kapalitan ng "Hello Sir! Wanna? Wanna?" nasingitan pa saglit ng malupit, galit sa langit na si "Arigatou Nakamura" At nakipag-rigodon ang mga payaso’t pirata at mga magnanakaw – mas ganid pa sa apatnapu ni Alibaba Nasaan ba si Ina? Wala na po dito, nandun na s’ya’t kahalikan si "Xie xie, Duō shǎo? Ni hao ma?" Pagkatapos kumulo ng tubig sa kaldero ng lipunan inilagay ko ang isang kutsarang balawbaw ng galapong nanggaling sa inipong butil ng kagitingan mula sa paanan ng Malarayat na kabundukan - kaagad-agad ay bumulwak, nagngangalit na umawas Kumakalat ang halimuyak ng kapeng bagong luto Naiinip na ang tasa sa tagpuang mesa ng bayang talisuyo Kailan kaya may uupo, yaong hindi bugaw na pinuno na pagpuputahin ka kung kani-kanino, kundi bayaning lingkod na hindi ka ipagkakanulo? Kapatid, kahit isang lagok lang, Malayo ang lakbayin, dapat nang simulan Ang mahalaga’y kumikilos, humahakbang Sulong tayo mga Kabayan . . .
Continue reading...
43
Antagal ko nag-antay sa iyo pagdating. Mainit. Maingay. Masikip. Sa bawat hakbang palapit Ako’y napapaismid. Kasya ba at kaya? O kasaya at di na kaya? Unti unti. Eto na, eto na. Papasok na ako. Toooot-toot! Bigla nag-sara ang pinto. Ako’y umatras at napahinto. Tiningnan kitang umalis. Isa, dalawa, tatlo. Umabot ng tatlumpung minuto. Wala ka pa din. Naiinip. Naiinis. Nagagalit. Bakit ang tagal mo bumalik? Nakita kita, ako’y napakapit sa bag na dala. Inihanda ang sarili Bumukas. Lumabas. Tinulak. Pasok! Sa wakas ako’y nakapasok Sa loob ng bagon. Ngunit kinaya man, Ako’y yari na sa akin amo. Pagkat ako’y nahuli na Naman sa amin pagtitipon. Napakamot. Napayuko. Napamura.
0
Nov 17, 2017
Nov 17, 2017 at 11:29 AM UTC
leeannejjang
M-R-T
Antagal ko nag-antay sa iyo pagdating. Mainit. Maingay. Masikip. Sa bawat hakbang palapit Ako’y napapaismid. Kasya ba at kaya? O kasaya at di na kaya? Unti unti. Eto na, eto na. Papasok na ako. Toooot-toot! Bigla nag-sara ang pinto. Ako’y umatras at napahinto. Tiningnan kitang umalis. Isa, dalawa, tatlo. Umabot ng tatlumpung minuto. Wala ka pa din. Naiinip. Naiinis. Nagagalit. Bakit ang tagal mo bumalik? Nakita kita, ako’y napakapit sa bag na dala. Inihanda ang sarili Bumukas. Lumabas. Tinulak. Pasok! Sa wakas ako’y nakapasok Sa loob ng bagon. Ngunit kinaya man, Ako’y yari na sa akin amo. Pagkat ako’y nahuli na Naman sa amin pagtitipon. Napakamot. Napayuko. Napamura.
Continue reading...
37