Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"dapit" poems
Nahahabag sa sinta Tulad ng dapit-hapon, ang araw ay papalubog na Ang pangkukulam ay hindi magagawa Diyos na dakila na ang bahala Sa bagong paraiso'y maninirahan kung saan ang bundok ay hinahampas ng alon ng dagat Ang kalungkutan ay malumanay nang sinasakbibi ng puso na dinuruan ng pag-ibig Kung sakaling mapunta sa dating tahanan Ang Liham sana'y mahanap Sapagkat sa mga naisulat naipapakita na nasa puso't diwa si Dessa lang ang nilalaman Ang pag-ibig ay buhay at ang mga buhay ay nangagsipanaw Kung gayun ang pag-ibig ay nangagsipanaw na din gaya ng buhay ng takipsilim
0
Jan 11, 2019
Jan 11, 2019 at 8:56 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #56
Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Eba Nang kainin ni Adan ang tanda ng kasalanan? Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Adan Nang una niyang nasilayan ang ganda ni Eba Na hinugot mula sa kanyang tadyang? Hindi baga nakapagtataka Sa kung paanong sa pag-ikot ng mundo Ni minsan hindi nagtagpo ang araw at buwan? Hindi baga nakapagtataka Na sa dinami-dami ng tao sa mundo Na sa paglipas ng dapit-hapon At pagsikat ng araw Natagpuan kita- Sa isang araw na hindi inaasahan Nakita Nakilala Nakasama Hindi baga nakapagtataka Sa kung papaanong ang bawat kaluluwa Ay nagkakadaupang-palad Ay nakakahanap Ng mga kaluluwang mapagkakanlungan Sa pag-ikot ng mundo Sa paglipas ng panahon Tulad ng atin- Hindi ikaw yung ordinaryong babae Sapagkat ang pagsabi sa babae ng ordinaryo Ay parang pagmura sa isang santo Sa iyong mga mata nakasillid Ang isa pang babaeng Nais kumawala sa mundong kanyang kinagagalawan Kimberly- Pangalan mo’y hindi sayo lamang kumakanlong Marami kang katulad Pero ang pinagkaiba Ikaw ay ikaw- Sa kung paanong ang pangalan mo Ay bumalot sa iyong katauhan Sa kabutihan maging sa kasamaan Isang babaeng naghahanap ng kasagutan Sa mundo ng mga tanong Na tila ba ang mga sagot ay hindi maapuhap Na tila ba lahat ng ito’y Nagtatago sa mata ng bawat isa Na ang pagtitig sa mga ito’y hindi sapat upang matanto Ang katotohanan na bumabalot sa atin Sa iyong katauhan ay may nakabalot na sikreto Isang misteryo na hindi ko kailan man malalaman Ngunit kahit gaano man kadilim o kaliwanag Hindi nito madadaig ang misteryo Sa kung papaanong tayo’y nagkakilala Sa isang panahon na pangkaraniwan lamang Dalawang dekada- Ang buhay mo sa mundo Sa dalawampung taong paglipas Maraming taong dumating At marami ring umaalis Binalot ng lungkot Yinakap din ng saya Ang iyong pagdating Sa mundo ng kabagabagan Pasalamat na lamang Na sa paglipas ng lahat ng ito Kaluluwa mo’y dagling naapuhap Na parang liwananag sa kandilang papaupos Maligayang Kaarawan, Mahal kong Kaibigan R. L. Alcantara Enero 28, 2015
0
Oct 26, 2015
Oct 26, 2015 at 10:35 AM UTC
.,.
Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Eba Nang kainin ni Adan ang tanda ng kasalanan? Hindi baga nakapagtataka Ang mga salitang sinambit ni Adan Nang una niyang nasilayan ang ganda ni Eba Na hinugot mula sa kanyang tadyang? Hindi baga nakapagtataka Sa kung paanong sa pag-ikot ng mundo Ni minsan hindi nagtagpo ang araw at buwan? Hindi baga nakapagtataka Na sa dinami-dami ng tao sa mundo Na sa paglipas ng dapit-hapon At pagsikat ng araw Natagpuan kita- Sa isang araw na hindi inaasahan Nakita Nakilala Nakasama Hindi baga nakapagtataka Sa kung papaanong ang bawat kaluluwa Ay nagkakadaupang-palad Ay nakakahanap Ng mga kaluluwang mapagkakanlungan Sa pag-ikot ng mundo Sa paglipas ng panahon Tulad ng atin- Hindi ikaw yung ordinaryong babae Sapagkat ang pagsabi sa babae ng ordinaryo Ay parang pagmura sa isang santo Sa iyong mga mata nakasillid Ang isa pang babaeng Nais kumawala sa mundong kanyang kinagagalawan Kimberly- Pangalan mo’y hindi sayo lamang kumakanlong Marami kang katulad Pero ang pinagkaiba Ikaw ay ikaw- Sa kung paanong ang pangalan mo Ay bumalot sa iyong katauhan Sa kabutihan maging sa kasamaan Isang babaeng naghahanap ng kasagutan Sa mundo ng mga tanong Na tila ba ang mga sagot ay hindi maapuhap Na tila ba lahat ng ito’y Nagtatago sa mata ng bawat isa Na ang pagtitig sa mga ito’y hindi sapat upang matanto Ang katotohanan na bumabalot sa atin Sa iyong katauhan ay may nakabalot na sikreto Isang misteryo na hindi ko kailan man malalaman Ngunit kahit gaano man kadilim o kaliwanag Hindi nito madadaig ang misteryo Sa kung papaanong tayo’y nagkakilala Sa isang panahon na pangkaraniwan lamang Dalawang dekada- Ang buhay mo sa mundo Sa dalawampung taong paglipas Maraming taong dumating At marami ring umaalis Binalot ng lungkot Yinakap din ng saya Ang iyong pagdating Sa mundo ng kabagabagan Pasalamat na lamang Na sa paglipas ng lahat ng ito Kaluluwa mo’y dagling naapuhap Na parang liwananag sa kandilang papaupos Maligayang Kaarawan, Mahal kong Kaibigan R. L. Alcantara Enero 28, 2015
Continue reading...
73
Bawat hakbang sa buhay na aking tinatamasa binibilang ko't, nag-aasam ika'y makasama; wari'y may 'sang tinig na nagsasabing hintayin ka dahil sa pangakong binitawan mo sa 'sang umaga. Ni walang bagay na maihahambing sa 'yo, sakripisyo't hinagpis, alay ko sa kahapong bigo: puso'y nangangamba, mababalikan pa ba kaya dahil sa pangakong tinatanghali na't, wala ka pa. Tambad sa 'king isipan, nag-iisang ikaw pawang pag-asang makita ka lang sa pagdungaw: isipa'y kaygulo kung nasaan ka na, aking sinta; ang pangakong dapit-hapon na't, batid na yaring mga luha.
0
Nov 17, 2011
Nov 17, 2011 at 8:44 PM UTC
Pangako
Nakadungog ka na ba? Sa hinagubtob na nagpitik sa akong dughan? Nga kanunay nagahatag ug blangkong tinutokan nga nag laruy-laroy dapit sa imong dunggan?
0
Apr 16, 2020
Apr 16, 2020 at 12:43 PM UTC
Hinuktok
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
0
Nov 21, 2017
Nov 21, 2017 at 3:56 AM UTC
NALULUNGKOT AKO
“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.
Continue reading...
7
Sa malamig na umaga At nag yeyelong gabi Nais ko sanang humigop ng mainit na kape Sa nag babagang tanghali At mainit na hapon Kape namang malamig dulot ng yelo Asukal , gatas o kahit pa barako Nag iiba ang lasa kapag ikaw ang kasama ko Sa malamig na umaga o kahit mainit na hapon Habang nag kukuwento ka kasabay ng pag halo May kasamang saya kapeng  ihaharap mo Kagaya ng buhay natin pareho May matamis , mapakla at kahit pa mapait Basta mula ito sa iyong puso Ay lugod kong tatanggapin Tanggapin mo sana itong kape ng buhay Sapagkat itong ihahandog ay may tunay na timpla May kapaitan mang taglay Hindi mawawalan ng tamis ,  kape ng buhay Kaya sinta , samahan mo ako nawa Sa umaga , tanghali , dapit hapon at gabi Dahil ang kapeng iaalay ay kape ng buhay Na may saya ,  lumbay at sakit Ngunit pinatamis at hinalo Ng tunay na pag-ibig
0
Feb 23, 2020
Feb 23, 2020 at 7:16 PM UTC
“Kape”
Sauna bata pako Wa pa koy kahibalo, Bisag lamok di patugpahan Kay lagi pinangga man. Nagdako kong hapsay Malipayon kanunay Kay aduna may Naghigugmang tinud-anay. Nagsubay mis saktong dalan Kay kami saktong gitun-an, Bisag si Mama dako nag baba Kay kami badlungon man. O pobre tood mi Wa ko man na mahayi, Dos ray balon nga ni human Ko's hayskul ug elementary. Pero bisan pa niana Saludo ko nimo Pa, Magtarong kog skwela Para malipay **** mama. Butang-butangan man ko Di lagi ko paapekto Magpakahilom sa ko Kay wala pa ko sa pwesto. Kay imo kong gipa skwela Nipalayo ka sa amoa, Naningpalad sa laing dapit Sa desyerto na sangit. Bisag layo ka kanamo Murag duol ra ka kaayo, Mura kag bituon Nga gustong abuton. Pa, kay layo man ka Wa koy laing magasa Basaha lang unya ni, Happy father's day!
0
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 12:41 AM UTC
SWERTE KO
Ang katotohana'y di ko batid kung paano ko susugatan itong papel Kung aling sandata ba ang gagamitin, itong punyal ba o kaya'y baril Mithi kong bawat panitik na bibitawa'y mapatakan ko ng sariling dugo Dahil bawat papel na masusugata'y tiyak unti-unting hihilum sa puso kong bigo Ang bawat isasalaysay ng taong malapit na sa kanyang dapit-hapon Dadamhin alaala ng lumipas, na para lang itong naganap kahapon Umaasang maaklat ninyo ang aral na nais ihatid Pulutin ninyo ang ginto, ang bato'y iwanan sa sahig Maraming salamat kung sakali mang makikilangoy kayo sa aking ilog Kulay pula man ito'y lilikhain ko itong may kalakip na pag-irog Mula sa susugatan kong papel magaganap ang lahat Lapis na punyal at baril ko'y nakahanda nang gumawa ng aklat.... 04-10-15 mysterious_aries
0
Nov 23, 2015
Nov 23, 2015 at 5:28 AM UTC
Sugat Sa Papel (Paper Wound)
Sa kahayag sa bulan, ug sa kangitngit sa mga dalan, kitang duha magpa-ilawom sa bilog na bulan, dapit sa kapehan na atong naibgan, atong mga damgo ug kaagi atong sturyahan, kining mga damgong nahitumong sa mga bituon, andam mulayat ug mukab-ot sa atong mga dughan, mga damgong maabtan kung ato kining paningkamutan.
0
Oct 20, 2019
Oct 20, 2019 at 6:35 AM UTC
Palangga kong Aning
umaga gumising nanaman ang araw para tayo'y gisingin at mamuhay ng kanya-kanyang buhay hapon unti-unti nang nagpapahinga ang araw mga tao'y napapagod, kahit ang araw pero patuloy pa rin sa pag trabaho dapit-hapon nakita ko ang kagandahan ng paglubog ng araw malapit nanaman ang kinabukasan ngunit ako'y nabighani at biglang napahinga gabi nagsapit nanaman ang dilim namahinga na ang araw magsisimula naman ang buwan liwayway sinasamahan ako ng gising na buwan sa aking pag antay sa dapit-umaga pag gising ng araw'y magsisimula muli ang araw-araw na gawain na walang katapusan
0
Mar 4, 2019
Mar 4, 2019 at 7:09 AM UTC
ang araw
Unom ka itom nga tuldok, Nipilit sa lain laing parte sa akong lawas. Dala ni ini atung mga kalipay, Og mga kaguol para ingnung patas. Ikaw ang itom nga tuldok, Nga nagunitan sa akong kamot. Usahay mubuhi kay nabatyag Nimo akong dala nga kaalimoot. Ikaw ang itom nga tuldok, Nga uban permi sa akong kumagko. Nagpamatood nga bisan asa ko maabot, Ikaw ra gyud ako kuyug. Ikaw ang itom nga tuldok, Nga anaa dapit sa akong ilong. Agi anan sa akong mga luha, Ug magkaboang atung relasyon. Ikaw ang itom nga tuldok, Nga nagdumili mu biya. Apan plinastik manang imoha, Di ka kahibaw ug kanus-a ka mupahawa. Ikaw ang itom nga tuldok, Naglaroy laroy sa akong utok. Manaog ka usahay sa liog, Para ako matuok. Ikaw ra gyud unta ang itom nga tuldok, Nga grabeg pilit sa akong dughan. Apan karon, gamay nalang nga tulod, Para ikaw akong buhian.
0
Feb 26, 2019
Feb 26, 2019 at 4:33 AM UTC
Awm
umulan man at umaraw sa gutom man at uhaw gaano man kababaw etong ating abot-tanaw sa panahon ng tag-lagas sasanga ang puno ng wagas dahon at dagta magbabawas may mag-aanyong maangas sa punong walang lilim walang aninong maililihim magbubunga ang ugat lingid sa ating pamulat mula sa pagsilip ng bukang-liwayway hanggang sa init ng tanghaling tapat maging sa pagsapit ng dapit-hapon pagtatakpan ako, mula sa simula muli ng takip silim
0
Nov 9, 2015
Nov 9, 2015 at 2:03 PM UTC
ang kulay bughaw at ang nag-iisang ikaw
sa rami ng tulang nilikha panaghoy ang tila namamayagpag emosyong natatakpan ng mukha ay patuloy na binabagabag madalas ay natatapos sa lungkot madalang na naguumpisa sa saya bawat linyang kataga'y puot tila walang dinudulot na ligaya sa daang salita na kayang bigkasin nasaan ang malalambing na parirala? sa bawat boses na nais kalasin kailan ang araw na maaabot ang tala? May dalisay nga ba sa mga letra? May pag-asa nga ba sa mga talata? muli nga bang darating ang saya sa paggising ng bagong hiraya? Marahil ay unti-unti, hindi bigla-bigla yayakapin nang mahigpit, dahan-dahan upang ituloy ang naudlot na sigla upang magmistulang sarili ang tahanan Gaya ng dapit-hapon ay manlalamig ngunit sa bukang-liwayway, gugunitain sarili ang maging unang daigdig pagkamuhi ay tuluyan nang palayain kaya't sa bawat salitang isusulat yakapin ang letrang namumukadkad darating ang araw na muling pagkamulat masisilayang muli ang ligaya sa paglipad
0
Sep 14, 2021
Sep 14, 2021 at 12:02 PM UTC
Ako Ang Tula
BY; ELVIN ADO SIMULA PAGKAMUS-MOS PAGKAKAALAM KO AY SA LANGIT LANG MAKIKITA, PERO SA LUPA’Y PWEDE RIN PALANG MAKITA, KAYA HALINAT BASAHIN ANG AKING TULA, TUNGKOL SA ISANG ANGEL NA PINADALA NI BATHALA SA LUPA. DAPIT HAPON, NAGLALAKAD MAG-ISA SA LUGAR KUNG SAAN PURO KAHOY ANG MAKIKITA, TAHIMIK , LUNTIANG PALIGID ,MGA IBONG NAGSASAYAWAN SA SANGA NA NAKAKABIGHANI SA MGA BILOGAN KONG MATA, MGA HUNI NG IBON NAGPAPAIGTING NG TAINGA, PERPEKTONG LUGAR PARA ILABAS ANG MGA PROBLEMA. TINGIN SA KANAN ,TINGIN SA KALIWA, HANGGANG SA NAHAGIP ANG HINDI PAMILYAR NA MUKHA, NAPAKA-AMONG MUKHA NA TILA BA ISANG DIWATA, NAPAKO ANG MGA MATA MULA ULO HANGGANG PAA, KARIKTAN NA SA BUONG BUHAY NGAYON LANG NAKITA, MAGULONG ISIP AY NAPALITAN NANG KUNG ANONG SAYA, PAA’Y DI MAPIGILAN LUMAKAD MAGISA, PATUNGO SA ISANG PRINSESA NA NGAYO’Y NASA HARAP KO NA, SARILI’Y DI MAPALAGAY KUNG BAKIT IBA ANG NADARAMA, KABOG SA DIBDIB AY IBANG-IBA. NGAYON AY KAYLAPIT NA NAMING DALAWA, BIBIG AY BIGLANG NAGSALITA , AT LUMABAS ANG KATAGANG ANGHEL KABA? SIYA’Y NAPATINGIN AT NAKITA KO ANG MAPUPUNGAY NIYANG MATA. MALA ANGHEL NA TINIG NA LALONG  NAGPAANTIG NG KABA, ANO BA TONG NADARAMA PAGIBIG NABA, TILA BA SILI NA KAY BILIS MADAMA, MGA LUNGKOT AY NAPALITAN NANG  SAYA. SA UNANG PAGKAKATAON UMIBIG ANG MAKATA, PERO ISANG SAGLIT DUMILAT ANG MATA, NAPAGTANTONG LAHAT AY PANAGINIP LANG PALA, AKALA’Y  LAHAT AY TOTOO NA SA ISANG IGLAP AY NATAPOS NA.
0
Feb 14, 2020
Feb 14, 2020 at 6:16 AM UTC
" ANGHEL"
Samo't saring emosyon Tila bulkan na gustong sumabog. Pakiwari niya'y lahat nalang ay kanyang kapintasan. Maririnig ang hibik sa may dapit sulok. Animo'y nagdadalamhati sa sariling sawi. Siya'y pinagsapantaha sa kasalanang di ginawa. Kanyang ipinagbatid nguni't tila sila'y bingi. Umagos muli ang luha sapagka't pakiramdam niya'y hindi sapat. Humiling sa itaas dahil ito'y nararapat. At siya'y hindi binigo at binigyan ng abiso, Isang salawikain na may naglalamang 'Sa mata ng Diyos'. Nagbigay man ng kaginhawaan sa kanyang kaibutoran. Datapuwa't hustisya ang siyang nararapat. Hindi madaling magpatawad nguni't hindi rin madaling makalimot. Darating man ang panahon na siya'y maghilom nguni't hiling niya'y kahit ngayon lang ay siya'y pagbigyan. Sapagka't ang sakit ay nanatiling nakaukit. Kirot na siyang nagbigay nang traumatiko. At upang maibsan ang pakiramdam nilinlang ang sarili at nagbabakasakaling halinhan ang nagbabagang deliberasyon. Maaring marami ang nakakaalam nguni't tila sila'y bingi sa katarungan. Sapagka't sila'y naaaliw sa kasinungalingan. Na siyang nagbibigay sa kanila nang kaluguran. Tanging hiling lamang, na kung sinuman ang tumalima ay hindi danasin ang kanyang pinagdadaanan. Dahil hindi madaling paratangan ng isang kasalanan na hindi naman ginawa. Bagkus, pakinggan at umunawa para sa ikabubuti ng bawat panig.
0
Jul 3, 2022
Jul 3, 2022 at 8:21 PM UTC
'SA MATA NG DIYOS'
sa magandang bukang-liwayway isa na namang bagong paglalakbay, ang naghihintay upang mas maging matapang ang bukal na pusong naghihinayang. sa pagsikat ng araw bagong pag-asa ang lumilitaw, para gumawa ng mga desisyon upang buhay ay may direksiyon. sa pagdating ng dapit-hapon at nakuha na ang lahat ng pagkakataon hindi alintanang nagawa kung anong tama, ngunit walang malay rin sa nagawang masama. at sa pagsapit ng hatinggabi, wala ka nang ibang katabi kundi ang iyong sarili, at konsensyang naghuhunos-dili.
0
May 16, 2020
May 16, 2020 at 3:38 AM UTC
dalawampu't apat na oras.
umulan man at umaraw (rain or shine) sa gutom man at uhaw (in hunger and thirst) gaano man kababaw (no matter how insignificant) itong ating abot-tanaw (our gather horizon) sa panahon ng tag-lagas (during the autumn) sasanga ang puno ng wagas (the tree gotta branch full of pure) dahon at dagta magbabawas (leaves and resin currently reduce) may mag-aanyong maangas (then a form of the only you takes its amazing column) sa punong walang lilim (in chief unshaded) walang aninong maililihim (no shadow would hide) magbubunga ang ugat (root shall yields) lingid sa ating pamulat (lurking at our naked eye) mula sa pagsilip ng bukang-liwayway (From dawn preview) hanggang sa init ng tanghaling tapat (until mid-noon heat) maging sa pagsapit ng dapit-hapon (even at the approach of dusk) pagtatakpan ako, mula sa simula muli ng takip silim (shielding the blue one, i started again on the twilight)
0
May 14, 2016
May 14, 2016 at 1:32 PM UTC
" the blue one and the only you " (translation)
1 Ang mag-uuling na si Alyna Bahid man ng itim, ang kutis sutla 2 Ipinaglihi sa labanos itong binibini Kaya ang balat ay napakaputi 3 Subalit mukhang hindi bagay Kung saan siya nakalagay 4 Araw-araw nagsisiga Ng mga kahoy at sanga 5 Nagbabagang kahoy hinihintay Na ang apoy ay mamatay 6 Iyon ang tanging kabuhayan Nitong dalaga ng silangan 7 Tuwing dapit-hapon Mga uling pinupunpon. -07/15/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:55 PM UTC
Alabir 1 -Ang Mag-uuling-
Kay sarap ng buhay Sa matimyas na bukang-liwayway May gintong kumikinang Kasabay ng liwanag ng araw Kay gaan bumangon Aligaga sa sandali Na makita ang natatanging Mata niya't mga labi Ang lunggati sa mga alapaap Panganorin ay maabot Nang sunggaban ang mga bituin Para sa tulad niya - siya ang hiling Bago pa ang dapit-hapon Ang takipsilim na inaabangan May pinapangarap na sa kinabukasan At panaginip na mapapanaginipan Sa pagpikit ng mata Ay nakahilata sa paraiso Itinuturing katotohanan Ang panaginip Ang tanghaling hiraya ay pangyayaring hihintin Hinga ng anghel Ang dapyo ng hangin Luha ng kaligayahan Sa pagpupunyagi sa karalitaan Walang tumitagatig Sa gitna ng kawalan Noong ako'y umiibig Ang ngiti ay walang-hanggan
0
Dec 3, 2019
Dec 3, 2019 at 5:39 PM UTC
Nong Ako ay Umiibig
Tuwing dapit hapon nagsisimulang umalingawngaw ang mga tinig. Mga alitaptap ay nangingimasok sa mga bukas na sugat. Maaligasgas na mga tunog ay maririnig sa duguang trumpeta. Hindi mawari ang pagsilay ng buwan sa mga matang nakapikit ngunit nakatingin. Pagiyak ng punong kahoy sa pagkabali sa bagyo ng mga pasanin ay siyang namamayani sa gitna ng gabi. Ang bawat pagpunit ay kasabay ng pagikli ng mga pahina. Kumpas ng orasan sa takipsilim naghahayag ng taglagas nang kaunting saya sa isang linggong kalumbayan. Papatayin ng unti unti at iiwang sugatan ng mga pangungusap na hindi maawat. Mapagkunwaring uwak na suwail sa hangin ay hindi na makalilipad. Ang pagwawagi ay bihira lamang.
0
Aug 19, 2021
Aug 19, 2021 at 10:34 PM UTC
"Musika sa gitna ng Dilim"
Katunga la han im' bayhon an ak' nakit-an Natatabunan han sulhog han suga ha dalan Ambot kun hi ako ba an imo gin susurob Kay nag dadali ak' hadto pag lagos tisakob. Waray na ngan ak' panginano Baga malipong na gihap an ak' ulo Bangin man ngani inop la adto Kay baga madaparap ngan dire klarado. Nganak "tuod ada an hurob-hurob an hadi" Nga mayda daw hit nga dapit napakita nga babayi Batan-on ngan kadaan an panapton Nakakirugpos hin busag, ngan nagtitinukdawon. Ambot. Di ak' maaram kun ano't tutuoron Di man ngani ak' nakaklaro gihapon Pero hadto daw nga takna, may'da hira nakita Natukdaw ha dalan, na duaw ha am' bintana. #
0
Aug 11, 2024
Aug 11, 2024 at 11:46 AM UTC
DUAW
Sa panibagong yugto may giyera ng dugo Mga sigaw sa kaparangan ikinubli sa kalasag ng karahasan Kung ang tanglaw ng sulo'y ninanais ang digmaan sigalot sa diwa'y hinahabing marahan Titiisin ng talampakan ang init ng apoy babatakin ng putik, lulubog sa kumunoy Hanggang kailan titiisin ang hilahil ng tadhana? pagal na ang mga paa't tuyo na ang mga luha Kung ang dahas ng dapit-hapo'y patuloy na nasasaksihan liwayway ng bukas, kailan kaya masisilayan?
0
Sep 11, 2023
Sep 11, 2023 at 7:46 AM UTC
Panaghoy Sa Kaparangan
oras ko na inilaan kay daling nalimutan panahon na isinugal sa pagmamahal na wala palang katiyakan ngayo'y nanagnaghoy na sana'y wag **** iwan oras ko na inilaan mga bagay na kay dali kong binitawan na walang pag alinlangan para mapasaya ka lang huli na nang malaman pinaglaruan mo lang para sana sayo to pero ang dali **** tumalikod naglakbay ka sa kabilang daan at bigla na lang naglaho na parang bula hindi man lang nagbabala sana nagpasabi ka nang ako mismo naghatid sayo hindi na sana ako nagbigay ng labis ngayon ako'y naghihinagpis sa pag ibig na ipinilit kong ihandog sa taong hindi naman ako ang kailangan sana nagpasabi ka nang mabawasan man lang ang pagtitiis sa panahon na halos buong buhay ko akalain **** kay dali kong ibigay para sayo kung sana man lang umalis ka ng mas maaga nang hindi pa gaano kalalim ang nadarama nang maagapan ko pa ang sugat na ngayo'y hanggang buto tagos sa kaluluwa ang pagdurusa sana matapos na ang araw gusto ko na magpahinga
0
Jan 3, 2020
Jan 3, 2020 at 2:40 PM UTC
Dapit Hapon
Bawat hibla ng salitang nagsisi-alpasan, ikaw ang tono, ang sentro, binabaybay bawat bituin na iyong nahawakan Mga matang mangha ang sumasalubong Na wari'y pinagmamasdan ang marilag na dapit-hapon Nang isang gabi, nalupig ng madilim na kalawakan ang mga estrelyang nagniningning sa mga palad **** gasgas sa pagkakadapa Tumakbo ang mga manonood palayo sa iyo Ayaw nila ng dilim Kikukutya nila ang hindi kumikinang "Ganoon ba talaga iyon? Aakayin ka sa alapaap, ngunit kakawala sa karimlan?" sambit ko Subalit salamat Sa pagbitaw, nabanaag ang sinag ng yumayapos na bukang-liwayway Naring ang umaalingawngaw na bulong, na tila humi-hele, ika'y hinihilom Saad Niya, "Bangon. Kahit mag-isa. Mag-isa, kasama Ako."
0
Nov 15, 2020
Nov 15, 2020 at 8:09 PM UTC
Pagsibol
Sa pagsapit ng dapit-hapon Binabati ng kalangitan Ang dumarating na buwan At paalis na araw Nabatid ng aking isip Patapos na ulit Ang sumapit na maghapon Nawa'y dapat na magpahinga Ngunit sa buhay ngayon Hindi na matanto kung Dapat ba, nararapat ba O may karapatan pa ba Makaramdam Magpahinga Makahinga Mag-isip Kahit ano pa man ang Nangyari, naganap, naramdaman Kailangan pa rin natin bigyan Ng oras ang ating mga sarili Sapagka't hindi ito isang Kagustuhan lamang Kundi ito ay isang kailangan Kailangan ng lahat
0
Mar 8, 2020
Mar 8, 2020 at 6:03 AM UTC
Sunset | Dapit-hapon