Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
aL Jan 20
Nakaw lang ang tingin
Ngunit ang nakita ay higit
Kahit oras ay bitin
Paghangang nakuha sa saglit

Sa kanyang labing kanais nais
Ang kanyang namumutlang pisngi
Kanyang tangkad na hindi labis
Ang kanyang bihirang ngiti

Sa sandaling ikaw ay nasilayan
Mata ko ay ayaw kang pagbitiwan
Siguro nga ay hindi ka pangkaraniwan
Sa ngayo'y tanging magagawa, ika'y titigan
HYA Jun 2018
Maraming araw na nagdaan
simula noong pilit kitang kinalimutan,
ang litratong nanatili sa aking isipan
ay... ikaw

Ang nakakaakit na mata,
ngiting nakakasala,
titig na nakakaluha

Sa kahit saan ako magpunta,
ang sagot sa aking tanong
ay ikaw

Tinakbuhan ko ang katotohanan
na ikaw ay nabubuhay sa mundong ito
Gusto kong mawala sa isipan na
ikaw ay humihinga

Subalit kapag natatanaw ko ang tubig,
naalala kita.
Ang daloy ng oras na nagsasaad na hindi
na pwedeng panghawakan ang noon
pa ay binitawan

Ang tubig sa baso ngayon
Ay hindi na ang parehong tubig
na kanina pa itinapon

At kahit sa kagustuhan kong makalimutan ka,
Kapag aking naiisip na nakakalimutan ka,
mas nagiging mahirap para sa aking ang
hindi ka maalala

Binitawan ko ang tingin sa katubigan
At ang mga mata ay itinuon sa kawalan
Mga bituin sa kalangitan ang pinagmamasdan
Kumikinang.

Kagaya ng paligid kapag ikaw ay natatanaw
Lumiliwanag ang iyong mismong pagkatao
sa aking harapan
Kagaya rin ng iyong mga mata
Na may tinatagong salita

Mga lihim na nakabaon sa pinakamailalim na
Parte ng iyong kaluluwa at muli,
ikaw.
- no need to read -
BLABLEBLIBLOBLU
First day of class na naman. As usual, awkward. And as usual, sana magkaisa kaming lahat bago pa man matapos 'tong school year na to.
F I G H T I N G!
HYA Mar 2018
Sa apat na sulok ng kwadradong patalim
Nakatago sa dilim ang puso nang palihim
Ngiting nakakurba sa malamultong kalsada
Tuwa sa tawang hindi nakakadismaya

Sa patalim na nakakatakot isipin sa dalangin
Ngayon ay taas noo ko ng yayakapin.
I am infatuated with someone I know I should not be infatuated with. But what else can I do?  He is an expert in shooting hearts of poets.

HAHAHAHAHA ew. I would read this again after months or years and I know I'll be laughing so hard when that time comes.
HYA Feb 2018
Pumara ako ng jeep sa tapat ng kanto
Kinausap ko ang sarili at nagmukhang tonto
Pagpasok ko sa loob ay doon ko natanto
Na iba't ibang uri pala ang mga ito

Una, ang babae na tinatawag ako upang kunin ang bayad
At sino ba naman ako upang hindi pumayag?
Binilang ko ang pera at ito'y nagkakahalaga ng sampu
Subalit ang naisukli sa kanya'y piso

"Manong, kulang po ng dalawa ang sukli niyo
Baka lumalabo na po ang pananaw mo
Manong, maaari ko bang kunin ang dalawang piso
At nang makababa na po ako?"

"Nako,  iha. Tumaas na ang presyo ng pamasahe ngayon
Lalo at magiging luma na ang bagong taon
Hindi mo ba narinig sa balita, iha?
Halika at aking ipapakita ang ebidensya"

Tumahimik ang babae at bumaba
Mukhang siya pala ang may malabong mata
Minsan kasi sa buhay,  magtingin tingin din sa kaliwa
Dahil kapag puro kanan lang,  iyan ay magsasawa

Hindi nagtagal, may nagbayad na naman
Ngayon, ang pera ay may malaking laman
"Manong, sayo na ang sukli
Para makabili ka naman ng gusali"

"Gusalina (gasulina) ba kamo, iho?
Huwag na, ito ang sukli mo
Makakaya naman ng bulsa ko
Heto na, iyan naman ay talagang dapat sayo."

Napaisip ako nang bigla
Nakakalungkot kasi talaga
Kahit buo yung ibinigay mo
Kapag ayaw niya, isasauli parin sa iyo

Nagpatuloy ang aming biyahe nang tahimik
Hanggang ang isang segundo'y pumitik
Bumaba ang isang mama nang hindi nagbayad
Kahit ang pera naman niya ay kanina pa sumasayad

Inireklamo namin siya kay manong
Siya ay aming tinanong
Kung bakit ang mama ay kaniyang pinabayaan
At hindi rin niya pinagalitan

"Para saan pa? E yun ang gusto niya
May mga tao talagang lalapitan ka lang, hindi ba?
Kapag sila ay may kailangan sa iyo
At kapag tapos na, sila ay lalayo

Kaya pabayaan mo na sila
Nakatulong ka naman,  iyon ang mahalaga
Huwag mag-alala,  nandyan naman si karma
Naghihintay lamang upang kunin sila"

Napatahimik kaming lahat at ngumiti
Sana, ang mga taong kagaya ni manong ay manatili
Maputi ang budhi at kapuri-puri
Sa mundong alam natin ay sari-sari

May napansin akong binatang hindi mapakali
Kaya tinanong ko siya kung ano ang nangyayari
Gusto na niya raw na bumaba
Ngunit napapangunahan siya ni kaba sa pagsasalita

Baka may sabihin ang iba tungkol sa kaniya
Baka magiging katawa-tawa siya
Baka ang lahat ay titingin
At baka mas lalo siyang maliliitin

Magsasalita na sana ako ngunit ako'y naunahan
Ng isang babae doon sa aking kanan
Naglahad siya ng iba't ibang ideya na hindi ko naisip
At ang nakabuka kong bibig ay sadyang tumakip

Nga naman. Bakit ka pa kumakapit?
E wala naman sa iyo ang pumipilit
Kung ayaw mo na, bumitaw ka na
At ang kapit ay huwag ng higpitin pa

Narinig ko ang pag-uusap ng dalawang estudyante
Tungkol sa matematikang nagpapapabebe
Ayaw daw magpaintindi kahit ano ang kanilang pilit
Kaunti nalang at sila na ay magagalit

Meron pa ang linyang nakahilera na ayaw magkonekta
Walang magawa kahit sobrang lapit na
Kaya namang ngumiti sa isa't isa
Ngunit silang dalawa ay puro lamang salita

Isa pa tong linyang padaplis na isang beses lamang nagkatagpo
Pagkatapos ng nakaraan ay patuloy ng lalayo
Hanggang makakalimutan ang mukhang nakita
Hanggang lumabo ang mga inipong alaala

Pero kung hindi mo naman naiintidihan, babalik ka parin sa matematika
Kapag mababa ang iyong grado, siguradong malilintikan ka
Kung titingin sa papel, walang ibang malalaman kung hindi ang pangalan
Aasa nalang sa katabi at makikipagsabwatan

Tumawa kaming lahat sa kanilang pag-uusap
Habang ang simoy ng hangin ay nilalasap
Nagrepresenta ang isang pasahero na sila'y tulungan
Upang hindi na nila dapat pang makipagsabwatan

Kapag ang isa ay dadagdagan mo isa, ito ay magiging dalawa
Subalit hindi ganito kasimple ang lahat ng problema
Maghihirap ang iyong utak sa kakaisip sa sagot
Hindi mo nalang mamamalayan na ikaw na pala ay napapanot

Meryenda, almusal, tanghalian at hapunan
Susunod muli ang umagahan
Kung ganyan ang kadali ang buhay
Siguradong madali tayong mamamatay

Kasi walang magpapatapang sa ating mga kalooban
Puro madadaling bagay lamang ang ating masasaksihan
Kaya magpasalamat nalang sa kahit anong ibinigay ng Maykapal
Dahil kung hindi, sigurado.  Ikaw ay makapal.

Nagsimula na silang magturo sa dalawa
At ang kanilang mga bibig ay talagang nanganga
Ngunit nakita ko na kinakailangan ko na palang bumababa
At hindi na rin ako nag-atubiling bumayad at pumara

Araw-araw, iba't ibang uri ng tao ang nakakasalamuha
Kaya parating ngumiti at huwag lumuha
Dahil ngayon ay araw ng mga puso
Tayo na at magdiwang dahil tayong lahat ay may puso
piyesa para sa Araw ng mga Puso
Pero february 19 na! HAHAHA pero it's better to be late than never, nga diba?
HYA Jan 2018
Huminto ang pagtibok ng puso
'Pag ang tingin ay sa'kin nakapako
Huminto ang pagtakbo ng oras
Sa laro ng pagiging patas

Mata'y nagtama
Kahit hindi itinadhana
Ako'y napapatingin sa kaliwa
Kapag ika'y nakikita sa gitna

Nang tumingin sa kanan
Iba ang iyong nakuhanan
Na para bang isang litrato
Na ako ang nagsisilbing anino

Tilang naghahangad sa iyong magarbong atensyon
Subalit parating nahuhuli sa aksyon
Sinusubukang tumakbo papalapit sa'yo
Pero parang isang sakit na iniiwasan mo

Nagtanong sa sarili kung kinamumuhian ba
O kaya saan ako huling nagkaaberya
Sinubukang linisan at ayusan ang sarili
Pero kapag nasa iyong harapan, nagiging pipi

Tinanong mo kung maayos lang ba ako
Hindi ko alam kung ang ipinapakita mo'y totoo
Natatakot na baka ako'y iyong saksakin
Kahit ngitian, ako'y hindi mo hahamakin

Ngunit kung mamarapatin mo sana, ako'y iyong yakapin
Ang mga malalakas na braso, sa katawan ko'y panatilihin
Bagama't kahit na ika'y dapat kong katakutan
Hindi ka pa rin nawawala sa isipan

Sa kababasa ko ng maraming libro
Naghahangad na ang iyong pagtungo saki'y magbago
Napapantasya sa mga bagay na hindi naman dapat
Subalit kahit anong gawin ko, hindi parin sapat

Sa libro ko nalang ba iisipin ang lahat
O ang mata ko'y kailangan nang imulat?
Sa katotohanang sa una pala'y alam
Ngunit pinipilit pa ring mag-isip mangmang

Sa kapansin-pansing ngiti
Na sa akin ay tumatali

Pabalik sa mga librong ikaw ang pinapantasya
Pabalik sa mga pangungusap na
humahanap sa nakatagong hustisya
Pabalik sa kalsadang una kang nakita
Pabalik sa sakit na sa aki'y itinadhana

Pabalik sa tawang iyong inilahad
At papunta sa kasalukuyang paghingi ng patawad
Pabalik sa rosas na para sa akin ay inalay
Papunta sa bulaklak na sa iba ay may pakay

Pagbabalik sa mga ala-alang ika'y naging akin
Papunta sa kasalukuyang hindi dapat panatilihin.
Wrote this with ma fren, Kheisa Selma.
This was an unexpected one and it turned out good so yeah, there's no way I would not post this.
HYA Oct 2017
Sa bawat panaginip,
nandoon ka
Tila may gustong
sabihin si Langit
kay Lupa

Lahat ng iyon,
natatandaan ko pa
Ikaw lang dapat
ang humusga

Tumawa ako sa
naiinis **** mukha
Na ngayon ay
nakalimutan ko
nang tila

Isa pa noong tayo'y
dumalo sa sapa
Lumangoy ako na
para bang isang bata

At huli, yung sumali
ako sa kompetesyon
Hindi ka nahuli sa
aksyon

Pinahiram mo ako sa
tsinelas **** puti
Ayaw mapigilan ang
pagngiti ng labi

Subalit sino ka nga ba?
Alam mo bang
hanggang ngayon,
hinahanap kita?

Halos isang buwan
akong naghanap
Tinatanong ang hanging
na nalalanghap

Sana ay makita kita
Kahit na bilang
estranghero't di
mo kilala

Nanatiling sabik ang
ako sa iyo
Kahit pakiramdam ko
na magkakilala na tayo

Ngunit, oo nga't
ika'y mananatili lamang
sa aking panaginip
Papahiramin na naman
sa iyong tsinelas na
mapanganib
Amboooot HAHAHA! Sana mabasa rin ito ng taong parating nasa panaginip ko. Oy, dedicated to sayo! Kung sino ka man hehe.
HYA Aug 2017
Pinagalitan kasi tumatawa
Pinakita sa amin ang galit na mukha
Meron bang masama sa aming ginawa?
Masama bang itawa kaysa sa magsawa?

Nakakapagod na kasi
Ang pagsabihan ng walang silbi
Nakakapagod na ang umiyak
Ang puso'y mas lalo pang nawawasak

Pinipilit naming ngumiti
Pangako, pinipilit namin ang mga labi
At ngayon, kami'y pinapagalitan
Kahit 'di alam kung bakit iyon naging kasalanan
I'm so dead. Hindi ko nga alam kung bakit parati nalang ganito. Minsan kase nakakapagod nang umintindi sa kanila e hindi naman nila kayang intindihin kami. But nah, that's life.
Steph Dionisio Sep 2015
Sa kulay-kape **** mga mata,
nakita niya ang kanyang halaga.
Ang iyong ngiti ang silbing niyang liwanag,
nagbigay sa diwa niya ng tatag.
Yakap mo'y kanyang tahanan,
siyang nagbibigay ng gaan.
Hindi man mabigkas ng bibig ang salita,
siya'y kuntento na sa iyong gawa.
Ika'y isang wikang walang tinig,
ngunit sa kanya'y isang magandang himig.

*-Steph Dionisio, September 09, 2015
Paraluman Sep 2015
Ríete de la noche,
Pagtawanan mo ang gabi,
Laugh at the night,
del día, de la luna,
ang araw, ang buwan,
at the day, at the moon,
ríete de las calles
torcidas de la isla,
pagtawanan mo ang liku-likong
landas sa isla,

laugh at the twisted
streets of the island,

ríete de este torpe
muchacho que te quiere,
pagtawanan mo ang torpeng
lalaking ito na nagmamahal sa iyo,

laugh at this clumsy
boy who loves you,

pero cuando yo abro
los ojos y los cierro,
ngunit kapag bubuksan at
isasara ko ang aking mga mata,

but when I open
my eyes and close them,

cuando mis pasos van,
kapag ako ay umalis,
when my steps go,
cuando vuelven mis pasos,
kapag ako ay muling bumalik,
when my steps return,
niégame el pan, el aire,
la luz, la primavera
ipagkait mo na sa akin ang tinapay, ang hangin, ang liwanag at ang tagsibol,
deny me bread, air,
light, spring,

pero tu risa nunca
porque me moriría.
wag lamang ang iyong mga ngiti
dahil ito ay aking ikasasawi.

**but never your laughter
for I would die.
I find this so romantic and beautiful.
(This is only a part of the poem.)

— The End —