"suot" poems - Hello Poetry

"suot" poems

PAG-IBIG, NAPA-KOMPLIKADO MO NAGBUBUHOL-BUHOL ANG UTAK KO MAPAGKUNWARI PA MINSA’Y SUSULPOT WARI’Y NAGPAPANGGAP NA SUOT MAPANGAHAS KA, AT WALANG PINIPILI MATAPOS UMASA, PUSO’Y NASAWI O MAPAGPANGGAP NA PAG-IBIG! KAILAN KA MAKAKATIKIM NG GALIT? TIWALA’Y NILAAN PAGKATAPOS AY IIWAN SUKDULANG HAPDI KATUMBAS AY PIGHATI HINDI MO BA NALALAMAN KUNG GAANO KASAKIT MASAKTAN? HINDI MO MANLANG BA TUTULUNGANG MAG-HILOM ANG PUSONG NASAKTAN? TATAWANAN MO NALANG BA ANG PUSONG NAPILAYAN? HABANG SA IYONG HIGAAN IKA’Y SARAP NA SARAP SA PAG-HIMLAY? O MAY AWA PA BANG NARARAMDAMAN? SA PUSONG MINSA’Y MINAHAL KAHIT HIBIK LAMANG NG BALIKAT AY HUWAG SANANG IPAGKAIT SA PUSONG MINSA’Y INIBIG

0

Mar 28, 2015

Mar 28, 2015 at 1:51 AM UTC

Pag-ibig ba't ang lupet mo? (TAGALOG)

PAG-IBIG, NAPA-KOMPLIKADO MO NAGBUBUHOL-BUHOL ANG UTAK KO MAPAGKUNWARI PA MINSA’Y SUSULPOT WARI’Y NAGPAPANGGAP NA SUOT MAPANGAHAS KA, AT WALANG PINIPILI MATAPOS UMASA, PUSO’Y NASAWI O MAPAGPANGGAP NA PAG-IBIG! KAILAN KA MAKAKATIKIM NG GALIT? TIWALA’Y NILAAN PAGKATAPOS AY IIWAN SUKDULANG HAPDI KATUMBAS AY PIGHATI HINDI MO BA NALALAMAN KUNG GAANO KASAKIT MASAKTAN? HINDI MO MANLANG BA TUTULUNGANG MAG-HILOM ANG PUSONG NASAKTAN? TATAWANAN MO NALANG BA ANG PUSONG NAPILAYAN? HABANG SA IYONG HIGAAN IKA’Y SARAP NA SARAP SA PAG-HIMLAY? O MAY AWA PA BANG NARARAMDAMAN? SA PUSONG MINSA’Y MINAHAL KAHIT HIBIK LAMANG NG BALIKAT AY HUWAG SANANG IPAGKAIT SA PUSONG MINSA’Y INIBIG

Continue reading...

Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit

0

Jun 28, 2016

Jun 28, 2016 at 5:57 AM UTC

Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit

Continue reading...

Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan

0

Aug 21, 2017

Aug 21, 2017 at 10:47 PM UTC

Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan

Continue reading...

pumasok sa kompartamentong bilang sa lahat ngunit ipagsiksikan ang sarili, sumuot, at ipilit dahil ang maiiwan sa españa ay hindi makakarating makipaglaban, mang-agaw, ang akin ay akin trenta minutong paghihintay sa ilalim ng init, tiyaga ang kapiling sa umaga bakit nga ba ‘di pa makikipag-balyahan? asal-hayup upang mapuntahan ka lamang sa pagdating sa istasyon ng sta. mesa pawis ay naghahalo, amoy ay ‘di mawari napagitnaan ng dal’wang dalagang nagchi-chismisan ‘di sinasadyang makinig, ako’y ‘di sang-ayon kaya iiling sa hawakan ay higpitan lalo ang kapit sasakyan natin ay paparating na sa pandacan tumitig sa bintana at muli, bigla kang naisip ngunit sila’y ‘di maibigay ang inaasam na pagtahimik bakit nga ba ako nagtitiyaga? sa masikip, magulo, at maingay na paraan paalis na tayo sa istasyon ng paco ika’y singtulad ng tren na ito hindi makahinga sa dami ng taong nilalaman kailan ba mapapadali ang ruta sa araw-araw? magrereklamo, magsasawa, sasabihing “ayoko na” titigil sa istasyon ng san andres mananatili hanggang makaabot sa vito cruz pasulong ang andar ngunit ang gana’y wala na pagod at nagsasawa, hindi magawang iwan ngayon ka pa ba susuko, eh ang lapit mo na? nawala ang bigat ng pasahero pagdating sa buendia nawala na rin panandalian ang sikip na iniinda ngunit ano namang silbi ng ginhawa, kung paalis ka na rin at nalalapit na sa paru-roonan pagod ka na pero tiyagain mo nalang ikaw at ang sitwasyon ay nariyan na nga nag-inarte ka pa kung kailan nasa pasay road na hindi ka pa ba nasanay sa araw-araw? tumigil ang tren sa istasyong pinakahihintay pawis, pagod, suot ang damit na gusut-gusot heto na, sa dami ng nangyari ay narito na sa edsa magallanes, salubungin mo siya

0

Oct 17, 2015

Oct 17, 2015 at 3:00 PM UTC

ang hindi maisiwalat na pagnanasa at tumatakbong imahinasyon sa istasyon ng tren: byaheng mula españa hanggang edsa-magallanes

pumasok sa kompartamentong bilang sa lahat ngunit ipagsiksikan ang sarili, sumuot, at ipilit dahil ang maiiwan sa españa ay hindi makakarating makipaglaban, mang-agaw, ang akin ay akin trenta minutong paghihintay sa ilalim ng init, tiyaga ang kapiling sa umaga bakit nga ba ‘di pa makikipag-balyahan? asal-hayup upang mapuntahan ka lamang sa pagdating sa istasyon ng sta. mesa pawis ay naghahalo, amoy ay ‘di mawari napagitnaan ng dal’wang dalagang nagchi-chismisan ‘di sinasadyang makinig, ako’y ‘di sang-ayon kaya iiling sa hawakan ay higpitan lalo ang kapit sasakyan natin ay paparating na sa pandacan tumitig sa bintana at muli, bigla kang naisip ngunit sila’y ‘di maibigay ang inaasam na pagtahimik bakit nga ba ako nagtitiyaga? sa masikip, magulo, at maingay na paraan paalis na tayo sa istasyon ng paco ika’y singtulad ng tren na ito hindi makahinga sa dami ng taong nilalaman kailan ba mapapadali ang ruta sa araw-araw? magrereklamo, magsasawa, sasabihing “ayoko na” titigil sa istasyon ng san andres mananatili hanggang makaabot sa vito cruz pasulong ang andar ngunit ang gana’y wala na pagod at nagsasawa, hindi magawang iwan ngayon ka pa ba susuko, eh ang lapit mo na? nawala ang bigat ng pasahero pagdating sa buendia nawala na rin panandalian ang sikip na iniinda ngunit ano namang silbi ng ginhawa, kung paalis ka na rin at nalalapit na sa paru-roonan pagod ka na pero tiyagain mo nalang ikaw at ang sitwasyon ay nariyan na nga nag-inarte ka pa kung kailan nasa pasay road na hindi ka pa ba nasanay sa araw-araw? tumigil ang tren sa istasyong pinakahihintay pawis, pagod, suot ang damit na gusut-gusot heto na, sa dami ng nangyari ay narito na sa edsa magallanes, salubungin mo siya

Continue reading...

dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon

0

Feb 9, 2020

Feb 9, 2020 at 11:47 PM UTC

Dilaw na Dyaket

dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon

Continue reading...

Nananahimik sa isang tabi Hindi mapakali Itinatanong sa sarili Anong nangyari sa atin nitong huli Bakit tila nagbago ang lahat? Matamis **** pakikitungo noon,bakit biglang umalat? Yung damdamin na dati'y nag-aalab, Nagliliyab, Biglang lumamig— Mas malamig pa sa yelo Na tila ibinuhos mo sa aking ulo Kaya nga nagising ako— Nagising ako sa katotohanang wala nga palang "TAYO" Ang mayroon lang ay ang "IKAW AT AKO" At ang pagkakaibigan na tanging maibibigay mo. Tanggap ko naman yun. Pero mahal,wag mo naman sana akong paglaruan, Okay lang naman sakin yung mga kulita't biruan Pero kung feelings na ang labanan, Bro, ibang usapan na yan! Alam Kong Hindi mo alam, Kase hindi ka nagtatanong Yung mga pakunwaring concern mo? Hindi nakakatulong! Nasasaktan lang ako. Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam mo ng ilang sandali Pinaparamdam na mahalaga ako—kahit alam ko namang Hindi!l Nasasaktan lang ako sa tuwing naaalala kong pampalipas-oras mo lang ako Dahil wala kang magawa o offline na yung bagong ka-chat mo! Nasasaktan lang ako sa tuwing nagtatanong ka "pano kung gusto kita?" At susundan mo bigla ng mga katagang"oy,joke lang yun ah!" Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam **** nagseselos ka sa iba Kahit alam ko sa sarili kong hindi naman talaga! Kase hindi naman talaga! Nasasaktan lang ako sa bawat pagpuna mo ng suot ko, ng ayos ko,ng itsura ko O Kung bakit hindi maganda ang isang tulad ko! Kase pinaparamdam mo saking Hindi ko siya kayang pantayan Hindi ko siya mahihigitan! Teka mahal—pinanganak ako para maging ako't Hindi para gayahin ang iba! Pinanganak ako para sumaya, Hindi para pakialaman ng tulad **** bida-bida! Nasasaktan ako— sa tuwing binabanggit **** totoo ang lahat— Na Hindi ka lang nagpapanggap, Na Hindi ka nagkukunwaring may pakialam Na Hindi ko lang batid,na Hindi ko lang alam,na hindi ko lang ramdam— Na Totoo yung lahat ng pinapakita mo— Na hindi ka nagbabalat kayo.. Pero naguguluhan ako,nalilito Isip ko'y nagtatalo Bakit ganito? Mahal! Ano nga ba tayo?? Sagutin mo ako! Ano bang meron sa mga biglaang pagpaparamdam mo? Pagkatapos ay mawawala't iiwan ang mga tanong sa isip ko Nakakatanga! Pinaglalaruan mo na naman ako diba? Mahal,please lang! Ayoko na! Pagod na akong masaktan! Please maaawa ka! Durog na durog na ang puso ko Ilang beses ko pa ba kailangang mahulog nang walang sumasalo? Ilang beses ka pa ba magbibigay ng motibo na baka gusto mo rin ako? Ilang beses mo pang paaasahin ang puso ko? Mahal, pagod na ako. Pagod na akong masabihan ng "MARTYR ",ng "TANGA", Kaya please lang,tama na! Palayain mo na ako sa bitag na kinahulugan ko Palayain mo na ako Sa bitag na nasa mga palad mo— Palayain mo na ako mula sa bitag ng mapagkunwaring pag-ibig mo!

0

Mar 23, 2018

Mar 23, 2018 at 11:17 PM UTC

Nananahimik sa isang tabi Hindi mapakali Itinatanong sa sarili Anong nangyari sa atin nitong huli Bakit tila nagbago ang lahat? Matamis **** pakikitungo noon,bakit biglang umalat? Yung damdamin na dati'y nag-aalab, Nagliliyab, Biglang lumamig— Mas malamig pa sa yelo Na tila ibinuhos mo sa aking ulo Kaya nga nagising ako— Nagising ako sa katotohanang wala nga palang "TAYO" Ang mayroon lang ay ang "IKAW AT AKO" At ang pagkakaibigan na tanging maibibigay mo. Tanggap ko naman yun. Pero mahal,wag mo naman sana akong paglaruan, Okay lang naman sakin yung mga kulita't biruan Pero kung feelings na ang labanan, Bro, ibang usapan na yan! Alam Kong Hindi mo alam, Kase hindi ka nagtatanong Yung mga pakunwaring concern mo? Hindi nakakatulong! Nasasaktan lang ako. Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam mo ng ilang sandali Pinaparamdam na mahalaga ako—kahit alam ko namang Hindi!l Nasasaktan lang ako sa tuwing naaalala kong pampalipas-oras mo lang ako Dahil wala kang magawa o offline na yung bagong ka-chat mo! Nasasaktan lang ako sa tuwing nagtatanong ka "pano kung gusto kita?" At susundan mo bigla ng mga katagang"oy,joke lang yun ah!" Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam **** nagseselos ka sa iba Kahit alam ko sa sarili kong hindi naman talaga! Kase hindi naman talaga! Nasasaktan lang ako sa bawat pagpuna mo ng suot ko, ng ayos ko,ng itsura ko O Kung bakit hindi maganda ang isang tulad ko! Kase pinaparamdam mo saking Hindi ko siya kayang pantayan Hindi ko siya mahihigitan! Teka mahal—pinanganak ako para maging ako't Hindi para gayahin ang iba! Pinanganak ako para sumaya, Hindi para pakialaman ng tulad **** bida-bida! Nasasaktan ako— sa tuwing binabanggit **** totoo ang lahat— Na Hindi ka lang nagpapanggap, Na Hindi ka nagkukunwaring may pakialam Na Hindi ko lang batid,na Hindi ko lang alam,na hindi ko lang ramdam— Na Totoo yung lahat ng pinapakita mo— Na hindi ka nagbabalat kayo.. Pero naguguluhan ako,nalilito Isip ko'y nagtatalo Bakit ganito? Mahal! Ano nga ba tayo?? Sagutin mo ako! Ano bang meron sa mga biglaang pagpaparamdam mo? Pagkatapos ay mawawala't iiwan ang mga tanong sa isip ko Nakakatanga! Pinaglalaruan mo na naman ako diba? Mahal,please lang! Ayoko na! Pagod na akong masaktan! Please maaawa ka! Durog na durog na ang puso ko Ilang beses ko pa ba kailangang mahulog nang walang sumasalo? Ilang beses ka pa ba magbibigay ng motibo na baka gusto mo rin ako? Ilang beses mo pang paaasahin ang puso ko? Mahal, pagod na ako. Pagod na akong masabihan ng "MARTYR ",ng "TANGA", Kaya please lang,tama na! Palayain mo na ako sa bitag na kinahulugan ko Palayain mo na ako Sa bitag na nasa mga palad mo— Palayain mo na ako mula sa bitag ng mapagkunwaring pag-ibig mo!

Continue reading...

Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?

0

Dec 13, 2017

Dec 13, 2017 at 10:01 AM UTC

Mahabang Sigarilyo, Mahabang Gabi ni Maria.

Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?

Continue reading...

Kalong ng kanyang ina ang isang labing anim na taong gulang na binatilyo. Basang-basa. Nangingitim ang mukha at di na humihinga. Patay na yata. Nakuryente siya habang ini-aakyat ang black and white na telebisyong kasasangla lang ng isang magsasakang magpapa-check-up sa PGH- sa ikalawang palapag ng kanilang 5 square meter na tahanan. May bagyo noon. Super. At umapaw ang ilog. Ang sabi sa radyo nakataas na ang signal no.3 sa buong Central Luzon. Nag-iisip pa rin siya (ang ina) habang binabagtas ng sinasakyan nilang rubber boat na kulay dilaw ang daan papuntang evacuation center. Hindi na niya nagawang magsuklay at mag-suot ng bra. Kalong niya ang kanyang binatilyong pangarap mag-aral sa Maynila- na kanya ngayong ipinagluluksa. Sa Maynila, sa isang pamantasang kulay langit ang pasukan at labasan, nagdiriwang ang mga paang patungo sa Robinsons. Alas dose. Cut ang klase. #WalangPasok.

0

Aug 2, 2015

Aug 2, 2015 at 12:50 PM UTC

Tumanggi ang Inang Mailagay sa Bodybag ang Kanyang Anak, Kakalungin na Lang Daw Niya

Kalong ng kanyang ina ang isang labing anim na taong gulang na binatilyo. Basang-basa. Nangingitim ang mukha at di na humihinga. Patay na yata. Nakuryente siya habang ini-aakyat ang black and white na telebisyong kasasangla lang ng isang magsasakang magpapa-check-up sa PGH- sa ikalawang palapag ng kanilang 5 square meter na tahanan. May bagyo noon. Super. At umapaw ang ilog. Ang sabi sa radyo nakataas na ang signal no.3 sa buong Central Luzon. Nag-iisip pa rin siya (ang ina) habang binabagtas ng sinasakyan nilang rubber boat na kulay dilaw ang daan papuntang evacuation center. Hindi na niya nagawang magsuklay at mag-suot ng bra. Kalong niya ang kanyang binatilyong pangarap mag-aral sa Maynila- na kanya ngayong ipinagluluksa. Sa Maynila, sa isang pamantasang kulay langit ang pasukan at labasan, nagdiriwang ang mga paang patungo sa Robinsons. Alas dose. Cut ang klase. #WalangPasok.

Continue reading...

#112715 #4:47PM May linyang pahalang at patayo, Ni hindi magpapatisod sa pising sinusuyo. Sila’y liliko sa bawat espayo, Bagkus Ako’y sa’yong puso ang tungo. Mag-aabang sa bawat palapag, Sana sa beranda’y, ikaw ang siyang umaga. Sana sa kusina’y maihain ang tama – Tamang timpla ng walang tagas na pagsinta. Isasantabi Ko ang mga butil na balakid, Hahaluin ang konkretong sabaw ay sirit ng pag-ibig. Papalitadahan natin ang kisameng may bituin, At doon tayo niningas ng panimulang may layunin. Irog, ang puso Ko’y nasa hulog at hinog, Kasingputi ng pinturang pantapal sa putikan **** suot. Nang minsang nilukot ang puso **** papel, Ni hindi ito nayuraka’t nalumot sa lente Kong nasa lebel. Hayaan **** iguhit Ko ang bukas, Nang pundasyo’y uugat sa bato’t di patutumba. Hubad at bitak-bitak ang luwad **** pagkatao, Kaya’t di hahayaang kontratahin ng iba. At sa akin sana’y magpaubaya ng “Oo” Nang maging ako na ang butihin **** Arkitekto.

0

Nov 27, 2015

Nov 27, 2015 at 3:48 AM UTC

Architect-Ligaw

#112715 #4:47PM May linyang pahalang at patayo, Ni hindi magpapatisod sa pising sinusuyo. Sila’y liliko sa bawat espayo, Bagkus Ako’y sa’yong puso ang tungo. Mag-aabang sa bawat palapag, Sana sa beranda’y, ikaw ang siyang umaga. Sana sa kusina’y maihain ang tama – Tamang timpla ng walang tagas na pagsinta. Isasantabi Ko ang mga butil na balakid, Hahaluin ang konkretong sabaw ay sirit ng pag-ibig. Papalitadahan natin ang kisameng may bituin, At doon tayo niningas ng panimulang may layunin. Irog, ang puso Ko’y nasa hulog at hinog, Kasingputi ng pinturang pantapal sa putikan **** suot. Nang minsang nilukot ang puso **** papel, Ni hindi ito nayuraka’t nalumot sa lente Kong nasa lebel. Hayaan **** iguhit Ko ang bukas, Nang pundasyo’y uugat sa bato’t di patutumba. Hubad at bitak-bitak ang luwad **** pagkatao, Kaya’t di hahayaang kontratahin ng iba. At sa akin sana’y magpaubaya ng “Oo” Nang maging ako na ang butihin **** Arkitekto.

Continue reading...

08:18AM #ToSite Bagamat ako'y bulag Sa mundong puno ng sawing imahinasyon, Patuloy Kitang titingalain. Ihahagis ko sa Langit ang mga kamay At bahagyang tatakpan ang paningin Nang masilayan ang iyong kariktan. Nakasisilaw ang Iyong Liwanag, Sabayan pa ng nagbagong-bihis na liriko Ng mapang-akit na sansinukob. Bagkus, ako'y mananatiling walang kibo Kahit nahihingal pati ang puso Sa paghihintay Sa'yo. Muli akong aalukin Ng mala-piyestang pangarap, Siyang babandila sa espasyong Puno ng takot sa kinabukasan. Ang mga banderitas sa Kalye, Walang sawang tumatakip sa Iyong katanyagan. Ngunit hindi Ka kumukupas, Di gaya ng laos na musikang Hindi na tipo ng makabagong henerasyon. Hinuha ko ang lente **Makuha lamang ang matatamis **** ngiti**. At sa bawat eksena'y hindi ako pakukurap Sa mga alikabok na namumuwing, Silang nililok para ako'y patirin. Naglantad ang klimsa Ng kakaiba nitong anyo. Kaya't sumanib ang sining Na tila iba ang maestro. Puso ko'y kinatok Pagkat ito'y tumitirapa Sa bawat lasong kumikislap, Siyang sinasaboy Ng mahiwagang mga kamay. Ako'y nagpahele sa Iyong misteryo Hanggang sa naging kalmado Buhat sa **likas **** pag-irog**. Bumungad sa akin Ang Liwanag na gaya ng dati. Nakasisilaw, bagkus suot ko na ang pananggalang Masilayan ka lamang Kahit saglit lamang.

0

Jul 20, 2016

Jul 20, 2016 at 7:42 AM UTC

08:18AM #ToSite Bagamat ako'y bulag Sa mundong puno ng sawing imahinasyon, Patuloy Kitang titingalain. Ihahagis ko sa Langit ang mga kamay At bahagyang tatakpan ang paningin Nang masilayan ang iyong kariktan. Nakasisilaw ang Iyong Liwanag, Sabayan pa ng nagbagong-bihis na liriko Ng mapang-akit na sansinukob. Bagkus, ako'y mananatiling walang kibo Kahit nahihingal pati ang puso Sa paghihintay Sa'yo. Muli akong aalukin Ng mala-piyestang pangarap, Siyang babandila sa espasyong Puno ng takot sa kinabukasan. Ang mga banderitas sa Kalye, Walang sawang tumatakip sa Iyong katanyagan. Ngunit hindi Ka kumukupas, Di gaya ng laos na musikang Hindi na tipo ng makabagong henerasyon. Hinuha ko ang lente **Makuha lamang ang matatamis **** ngiti**. At sa bawat eksena'y hindi ako pakukurap Sa mga alikabok na namumuwing, Silang nililok para ako'y patirin. Naglantad ang klimsa Ng kakaiba nitong anyo. Kaya't sumanib ang sining Na tila iba ang maestro. Puso ko'y kinatok Pagkat ito'y tumitirapa Sa bawat lasong kumikislap, Siyang sinasaboy Ng mahiwagang mga kamay. Ako'y nagpahele sa Iyong misteryo Hanggang sa naging kalmado Buhat sa **likas **** pag-irog**. Bumungad sa akin Ang Liwanag na gaya ng dati. Nakasisilaw, bagkus suot ko na ang pananggalang Masilayan ka lamang Kahit saglit lamang.

Continue reading...

ito ang siyang giit ng hangin. ano mang tindig ng puno ay kayang baluktutin ng hampas ng latigo nito. binabalinguyngoy na ang mga bato sa lalim ng dilim. ito ang siyang giit ng buwan. ano mang sagisag ng dilim ay kaya nitong burahin. hayaan lamang ang pag-bagsak nito sa hubad na imahe ng lahat ng bagay na lasing sa katahimikan. bumubukadkad nanaman ang bulaklak ng pag-iisa. ito ang giit ng pag-ibig. ano mang saplot ang suot ng pag-tangis ay kaya nitong hubarin - hayaan nating bukas ang mga bintana, at damhin ang lahat, abot-tanaw at papalapit ng papalapit, tulad ng hangin, tulad ng buwan, tulad ng pag-iisa.

0

Sep 18, 2015

Sep 18, 2015 at 11:27 AM UTC

windsor-i-guadalupe-jr

Papalapit ng papalapit

ito ang siyang giit ng hangin. ano mang tindig ng puno ay kayang baluktutin ng hampas ng latigo nito. binabalinguyngoy na ang mga bato sa lalim ng dilim. ito ang siyang giit ng buwan. ano mang sagisag ng dilim ay kaya nitong burahin. hayaan lamang ang pag-bagsak nito sa hubad na imahe ng lahat ng bagay na lasing sa katahimikan. bumubukadkad nanaman ang bulaklak ng pag-iisa. ito ang giit ng pag-ibig. ano mang saplot ang suot ng pag-tangis ay kaya nitong hubarin - hayaan nating bukas ang mga bintana, at damhin ang lahat, abot-tanaw at papalapit ng papalapit, tulad ng hangin, tulad ng buwan, tulad ng pag-iisa.

Continue reading...

Nag-aanyaya ang kinagisnang duyan, sa puso'y kumakatok: halika, kita'y ipagsasalok kapeng barako, ika'y lumag’ok kung kulang ang 'sang tasa'y mayroon namang mangkok - Sa Lumang Lipa, ang pakilasa’y pakiramdam at hindi tam’is kagaya ng pagsasamahan o pait na dulot ng kasawian. Inaapuhap sa aparador na pinagtaguan ang malukong na tagayan ng nagkaribok na kabataan; mula sa sulok ng balintataw, nilililok, aking natatanaw ang mga imahen, hindi mga anghel, nagbabalibol ang kaibigan kong tagapagtanggol, habang sa kabilang koponan nanlilibak ang kalaban - ako ang bolang pinagpasa-pasahan binugbog ng mga kahon ng lipunan kahit alin doon, walang pinagkasyahan mga kahong nagtatakda ng katangian: ang tao ay dapat ganito, ang kilos ay dapat ganoon ang suot ay dapat ganyan ang maganda ay ganito ang kulay ang makisig ay ganoon ang taglay ang tindig ay hindi malambot na gulay: “kahon, kahon, kahon, magkasya sa kahon kapag nagkataon lagot ka sa **** wari’y multong takot lumingon ang nagtulug-tulugang kahapon sa ngayo’y gising na kampon - pinalaya ng kupas na maong Sisinsay na laang ako doon at sa huntahan ay tutugon kung saan nahapon ang labuyong hindi kailanman inilaban sa sabong panalo ka pa rin at karamay, kapeng gawa sa gal’pong barako sa isip matam’is sa puso at sa lalamunan ko ikaw ang kasuyo.

0

Jan 10, 2018

Jan 10, 2018 at 8:51 AM UTC

Kapeng Barako V (Mga ala-ala sa Lumang Lipa)

Nag-aanyaya ang kinagisnang duyan, sa puso'y kumakatok: halika, kita'y ipagsasalok kapeng barako, ika'y lumag’ok kung kulang ang 'sang tasa'y mayroon namang mangkok - Sa Lumang Lipa, ang pakilasa’y pakiramdam at hindi tam’is kagaya ng pagsasamahan o pait na dulot ng kasawian. Inaapuhap sa aparador na pinagtaguan ang malukong na tagayan ng nagkaribok na kabataan; mula sa sulok ng balintataw, nilililok, aking natatanaw ang mga imahen, hindi mga anghel, nagbabalibol ang kaibigan kong tagapagtanggol, habang sa kabilang koponan nanlilibak ang kalaban - ako ang bolang pinagpasa-pasahan binugbog ng mga kahon ng lipunan kahit alin doon, walang pinagkasyahan mga kahong nagtatakda ng katangian: ang tao ay dapat ganito, ang kilos ay dapat ganoon ang suot ay dapat ganyan ang maganda ay ganito ang kulay ang makisig ay ganoon ang taglay ang tindig ay hindi malambot na gulay: “kahon, kahon, kahon, magkasya sa kahon kapag nagkataon lagot ka sa **** wari’y multong takot lumingon ang nagtulug-tulugang kahapon sa ngayo’y gising na kampon - pinalaya ng kupas na maong Sisinsay na laang ako doon at sa huntahan ay tutugon kung saan nahapon ang labuyong hindi kailanman inilaban sa sabong panalo ka pa rin at karamay, kapeng gawa sa gal’pong barako sa isip matam’is sa puso at sa lalamunan ko ikaw ang kasuyo.

Continue reading...

"Isang stored card po." Sabay abot ng 100piso. Pinasok sa makina "toot". Bumaba sa hagdan. "Hay, nakakpagod." Nakita ang mahabang pila ng mga taong nagaantay. Napa-buntong hininga. 5...10...15minuto wala pa din. Ako'y lumingon sa kanan't kaliwa. Inobserbahan ang mga taong iritable na sa pagaantay. Sa kaliwa, nakita ko ang isang lalaki, Postura, nakasalamin at kagalang galang ang suot. Mukha nagtatrabaho sa isang malakingkumapanya at may mataas na posisyon. Abala sa pagtingin sa relos na rolex ang tatak. Ako'y napatanong sa sarili ko, "bakit niya mas piniling pumila dito kung saan malulukot ang suot na barong?" Sa kanan naman ay isang studyanteng binata, Naka-uniporme, maangas ang dating. May naksaksak na earphones sa magkabilang tenga at sumasabay ang indak ng mga paa. Nais ko sana makihati sa musikang kanya naririnig. Sa likod ko ay isang babae, Napapamura na sa inis. Mukhang malalate na sa opisina. Naka-make up at nakheels. Gusto ko siya bulangan, "Ate, kalma lang. Hindi mapapabilis ng pagmumura mo ang pagdating nian." At sa wakas dumating na, Ang hinihintay ng lahat. Inihanda ko na ang sarili, dahil sigurado ako ay maitutulak, masisiksik, matatapakan at masisiko sa loob ng train ng MRT.

0

Jun 13, 2015

Jun 13, 2015 at 1:08 PM UTC

"Isang stored card po." Sabay abot ng 100piso. Pinasok sa makina "toot". Bumaba sa hagdan. "Hay, nakakpagod." Nakita ang mahabang pila ng mga taong nagaantay. Napa-buntong hininga. 5...10...15minuto wala pa din. Ako'y lumingon sa kanan't kaliwa. Inobserbahan ang mga taong iritable na sa pagaantay. Sa kaliwa, nakita ko ang isang lalaki, Postura, nakasalamin at kagalang galang ang suot. Mukha nagtatrabaho sa isang malakingkumapanya at may mataas na posisyon. Abala sa pagtingin sa relos na rolex ang tatak. Ako'y napatanong sa sarili ko, "bakit niya mas piniling pumila dito kung saan malulukot ang suot na barong?" Sa kanan naman ay isang studyanteng binata, Naka-uniporme, maangas ang dating. May naksaksak na earphones sa magkabilang tenga at sumasabay ang indak ng mga paa. Nais ko sana makihati sa musikang kanya naririnig. Sa likod ko ay isang babae, Napapamura na sa inis. Mukhang malalate na sa opisina. Naka-make up at nakheels. Gusto ko siya bulangan, "Ate, kalma lang. Hindi mapapabilis ng pagmumura mo ang pagdating nian." At sa wakas dumating na, Ang hinihintay ng lahat. Inihanda ko na ang sarili, dahil sigurado ako ay maitutulak, masisiksik, matatapakan at masisiko sa loob ng train ng MRT.

Continue reading...

Gaano man kamahal ang suot **** bestida Mahal, lalapag at lalapag pa rin 'yan sa sahig, Bilang tanda ng pagpapaubaya sa hapag ng Paglikha. Aakuin mo ang lambong ng kahubaran, lilisaning Tiyak ang kamusmusan. Lilimutin ang dasal ng Mga ninuno, sasambahin ang buwan bilang lantay Na liwanag ng buhay. Ibibilang mo ang mga patak ng pawis sa kumpas Ng paghinga, habang ang indayog ng papag Ay paulit-ulit **** iaakma sa ritmo ng bisig, Sa pintig ng Puso, Sa init ng titig, kahulugan at pag-ibig.

0

May 19, 2017

May 19, 2017 at 11:19 AM UTC

Gaano man kamahal ang suot **** bestida Mahal, lalapag at lalapag pa rin 'yan sa sahig, Bilang tanda ng pagpapaubaya sa hapag ng Paglikha. Aakuin mo ang lambong ng kahubaran, lilisaning Tiyak ang kamusmusan. Lilimutin ang dasal ng Mga ninuno, sasambahin ang buwan bilang lantay Na liwanag ng buhay. Ibibilang mo ang mga patak ng pawis sa kumpas Ng paghinga, habang ang indayog ng papag Ay paulit-ulit **** iaakma sa ritmo ng bisig, Sa pintig ng Puso, Sa init ng titig, kahulugan at pag-ibig.

Continue reading...

Dama ko na ang pagdampi ng sikat ni haring araw At sa araw na ito kakalimutan na ang ikaw Sa bintana'y 'di na muling dudungaw Wala na ang pag-ibig na dating umaapaw. Kung sa umaga'y suot suot ang maskara, Sa gabi'y, naghahanap ng makakalinga. Yakap yakap ang unan Bagay na saksi sa lahat ng aking kasawian. Tumatangis sa gabing maulan Humihingi ng tulong mula sa kalawakan Hanggang kailan matatapos ang aking pakikipaglaban? Sa kalungkutang dala ng nakaraan.

0

Mar 8, 2020

Mar 8, 2020 at 9:52 PM UTC

Maskara(KALUNGKUTANG DALA NG NAKARAAN)

Dama ko na ang pagdampi ng sikat ni haring araw At sa araw na ito kakalimutan na ang ikaw Sa bintana'y 'di na muling dudungaw Wala na ang pag-ibig na dating umaapaw. Kung sa umaga'y suot suot ang maskara, Sa gabi'y, naghahanap ng makakalinga. Yakap yakap ang unan Bagay na saksi sa lahat ng aking kasawian. Tumatangis sa gabing maulan Humihingi ng tulong mula sa kalawakan Hanggang kailan matatapos ang aking pakikipaglaban? Sa kalungkutang dala ng nakaraan.

Continue reading...

Itim, malambing. Mga matang aking hambing Nakatuon, nakatingin sa kanilang nakaw na sining Isang ako, taimtim, mas tahimik pa sa gitling Suot ang ngiting tila hiling akong ilibing Ako't ako, nakatingin sa akin. Takot akong tumingin sa akin. Sangkot ako sa kaniyang adhikain Kumakatok sa'king damdamin Ilog ng luha, rumaragasa ba't nga ba 'di mo na 'ko kilala? Akong kasama mo mula simula Ako't ako'y di ko na kilala.

0

Feb 1, 2024

Feb 1, 2024 at 4:27 PM UTC

Itim, malambing. Mga matang aking hambing Nakatuon, nakatingin sa kanilang nakaw na sining Isang ako, taimtim, mas tahimik pa sa gitling Suot ang ngiting tila hiling akong ilibing Ako't ako, nakatingin sa akin. Takot akong tumingin sa akin. Sangkot ako sa kaniyang adhikain Kumakatok sa'king damdamin Ilog ng luha, rumaragasa ba't nga ba 'di mo na 'ko kilala? Akong kasama mo mula simula Ako't ako'y di ko na kilala.

Continue reading...

Tama na sa isang pirasong hikaw na lang kita maaalala Habang ikaw suot ang 3 pirasong hikaw sa magkabila **** tenga. Parang ikaw, ako at sya. Kayo ang terno, Ako ang naiiba. Tama nang hikaw na lang ang gamitin kong palamuti sa tenga, Kesa sa mga madudulas **** salita. Dahil ang hikaw, Mabilis alisin kapag ayaw na. Mabilis alisin kapag nakakasugat na. Mabilis linisan kapag narumihan na. Pero ikaw, para kang butas sa tenga na mahirap ng pahilumin pa. Magtataka pa ba? Kung ako ulit ang luhaan, Kasi kaya mo naman silang paikutin sa iyong mga salita Tulad ko, naniwala naman sa paulit ulit **** litanya. Ako, Ikaw ang lang ang iisa kong piraso ng hikaw ko sa tenga. Naka twerka at di na aalisin pa.

0

May 3, 2018

May 3, 2018 at 5:55 AM UTC

Ikaw ang nag iisang piraso kong hikaw

Tama na sa isang pirasong hikaw na lang kita maaalala Habang ikaw suot ang 3 pirasong hikaw sa magkabila **** tenga. Parang ikaw, ako at sya. Kayo ang terno, Ako ang naiiba. Tama nang hikaw na lang ang gamitin kong palamuti sa tenga, Kesa sa mga madudulas **** salita. Dahil ang hikaw, Mabilis alisin kapag ayaw na. Mabilis alisin kapag nakakasugat na. Mabilis linisan kapag narumihan na. Pero ikaw, para kang butas sa tenga na mahirap ng pahilumin pa. Magtataka pa ba? Kung ako ulit ang luhaan, Kasi kaya mo naman silang paikutin sa iyong mga salita Tulad ko, naniwala naman sa paulit ulit **** litanya. Ako, Ikaw ang lang ang iisa kong piraso ng hikaw ko sa tenga. Naka twerka at di na aalisin pa.

Continue reading...

Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!

0

Oct 20, 2018

Oct 20, 2018 at 10:06 PM UTC

Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!

Continue reading...

(seven) i stopped wearing shorts— unable to stop feeling eyes raking my legs up and down, up and down. i didn't even know there was a word for that. (ten) i started wearing clothes a size big for me. they did not ask why i get angry whenever they force me to wear something that clings. i hated puberty, how things would grow and change, and they would stare. (eleven) i tried wearing shorts again. immediately i get the feeling of someone trailing behind me. i went home as quickly as possible. (thirteen) i wore baggy clothes during commute— a blouse and jeans. it was a thirty minute ride. it felt longer. especially since this man sat next to me, hounding me nonsense— anong pangalan mo? i do not answer. that night, i had my resolve— i will never commute alone again. people laughed at me. hinahatid ka kasi lagi. no. (fifteen) i started giving prolonged glares, staring into the eyes of the beast whenever i hear a whisper as i pass by. hello, saan ka pupunta? so i stare them down. funny how they back away as i stop in my tracks asking with my eyes "what now, imbecile?" does it feel bad when people don't tolerate the ******** coming out of your mouth? (nineteen) ano ba kasi ang suot niya? they ask. everything feels white-hot, searing. i refuse to hear anymore of that. exit. (twenty) every time i go home on my own i carry something in my hands, a blade if you must. the night sky begins to envelop the horizon. the streetlights cast their sickly orange hue on the pavement as i take one last look at the hospital. i hope i make it home in time.

0

Jun 29, 2020

Jun 29, 2020 at 1:30 AM UTC

(seven) i stopped wearing shorts— unable to stop feeling eyes raking my legs up and down, up and down. i didn't even know there was a word for that. (ten) i started wearing clothes a size big for me. they did not ask why i get angry whenever they force me to wear something that clings. i hated puberty, how things would grow and change, and they would stare. (eleven) i tried wearing shorts again. immediately i get the feeling of someone trailing behind me. i went home as quickly as possible. (thirteen) i wore baggy clothes during commute— a blouse and jeans. it was a thirty minute ride. it felt longer. especially since this man sat next to me, hounding me nonsense— anong pangalan mo? i do not answer. that night, i had my resolve— i will never commute alone again. people laughed at me. hinahatid ka kasi lagi. no. (fifteen) i started giving prolonged glares, staring into the eyes of the beast whenever i hear a whisper as i pass by. hello, saan ka pupunta? so i stare them down. funny how they back away as i stop in my tracks asking with my eyes "what now, imbecile?" does it feel bad when people don't tolerate the ******** coming out of your mouth? (nineteen) ano ba kasi ang suot niya? they ask. everything feels white-hot, searing. i refuse to hear anymore of that. exit. (twenty) every time i go home on my own i carry something in my hands, a blade if you must. the night sky begins to envelop the horizon. the streetlights cast their sickly orange hue on the pavement as i take one last look at the hospital. i hope i make it home in time.

Continue reading...

Naloko na Nakangiti habang pinapanuod ka Kabisado bawat anggulo Nahumaling sa bawat ngiti mo Naloko na Sa mata **** nakakahalina Alam kong hindi kita kayang abutin Ang lohikang ay kay hirap sundin Naloko na Kokote'y hindi na ata gumagana Sa distansyang kailangan liparin Imposibleng ako'y mamahalin Naloko na Sa aking puso ikaw ang reyna Nagniningning sa suot **** korona Naloko na

0

Feb 27, 2019

Feb 27, 2019 at 10:00 AM UTC

Naloko na Nakangiti habang pinapanuod ka Kabisado bawat anggulo Nahumaling sa bawat ngiti mo Naloko na Sa mata **** nakakahalina Alam kong hindi kita kayang abutin Ang lohikang ay kay hirap sundin Naloko na Kokote'y hindi na ata gumagana Sa distansyang kailangan liparin Imposibleng ako'y mamahalin Naloko na Sa aking puso ikaw ang reyna Nagniningning sa suot **** korona Naloko na

Continue reading...

Mahirap pala sabhin usapan kaylangan ibahin “Joke lng po at haha ang aking reply pag feelings ko na ,ang hirap i- imply Bakit Kasi Ganyan ka ang tanong ko sayo “Ewan” ang sagot pareho lng tayo Vans at Adidas man ang gusto ko Pero pramis and i swear babae tlga ako Mahihiya ako pag nabasa mo ito Baka tawanan mo lang itong tula ko Sabi mo nga ikaw lng ang pwede kiligin So u mean ako pde ...sa iba tumingin?? Di naman tlga kita pansin nun una kaya nga ng sorry! late kitang napuna pero happy ako pag kausap kita so friends n tlga tau ika nga nila Im not dat good in making tula pero ang cute mo tlga sa suot **** pula Ilan beses man akong mag thank u sayo Dont worry ok lng khit di maging tayo Hindi ko alam ang dapat sabhin Nahihiya ako sa dami ng inamin Baka tumawa ka un ang isip ko Sorry ha, eto kasi ang totoo Gusto na kita khit di ka maniwala Pag nalaman m ito, di ka kaya mawala? Masaya na ako masabi ito sayo Kahit friends lng tlga tayo.

0

Jul 16, 2018

Jul 16, 2018 at 2:35 PM UTC

Mahirap pala sabhin usapan kaylangan ibahin “Joke lng po at haha ang aking reply pag feelings ko na ,ang hirap i- imply Bakit Kasi Ganyan ka ang tanong ko sayo “Ewan” ang sagot pareho lng tayo Vans at Adidas man ang gusto ko Pero pramis and i swear babae tlga ako Mahihiya ako pag nabasa mo ito Baka tawanan mo lang itong tula ko Sabi mo nga ikaw lng ang pwede kiligin So u mean ako pde ...sa iba tumingin?? Di naman tlga kita pansin nun una kaya nga ng sorry! late kitang napuna pero happy ako pag kausap kita so friends n tlga tau ika nga nila Im not dat good in making tula pero ang cute mo tlga sa suot **** pula Ilan beses man akong mag thank u sayo Dont worry ok lng khit di maging tayo Hindi ko alam ang dapat sabhin Nahihiya ako sa dami ng inamin Baka tumawa ka un ang isip ko Sorry ha, eto kasi ang totoo Gusto na kita khit di ka maniwala Pag nalaman m ito, di ka kaya mawala? Masaya na ako masabi ito sayo Kahit friends lng tlga tayo.

Continue reading...

naalala mo pa ang mga masayang araw? na sa bahay niyo'y lagi kitang dinadalaw Oo suot suot ko yung damit ko na dilaw na tumeterno sa sa inyong ilaw nakakatawang isipin dahil sa mga masasayang kwentuhan natin kalaliman na ng gabi kung tayo'y abutin pero ang sabi mo ang gabi'y atin ng sulitin mga tawa mong walang humpay kasabay ng paghampas ng iyong kamay yun lang naman ang aking hinihintay ang mga tawa't ngiti mo na hindi nakakaumay pero tila lahat ay naglaho ika'y biglang umiwas at nagbago hindi ko alam kung bakit at papaano ako'y iniwan ng walang abiso puso ko'y parang binugbog na sinalang sa apoy at sinunog mundo ko'y binasag at dinurog na tanging natira nalamang ay bubog pero ang lahat ay nagbabago sa rehas ng nakaraan ayokong mabilanggo iiwasan ng magpakagago sa minahal ko't ako'y itinago

0

Jan 4, 2020

Jan 4, 2020 at 12:13 AM UTC

Rehas ng Nakaraan

naalala mo pa ang mga masayang araw? na sa bahay niyo'y lagi kitang dinadalaw Oo suot suot ko yung damit ko na dilaw na tumeterno sa sa inyong ilaw nakakatawang isipin dahil sa mga masasayang kwentuhan natin kalaliman na ng gabi kung tayo'y abutin pero ang sabi mo ang gabi'y atin ng sulitin mga tawa mong walang humpay kasabay ng paghampas ng iyong kamay yun lang naman ang aking hinihintay ang mga tawa't ngiti mo na hindi nakakaumay pero tila lahat ay naglaho ika'y biglang umiwas at nagbago hindi ko alam kung bakit at papaano ako'y iniwan ng walang abiso puso ko'y parang binugbog na sinalang sa apoy at sinunog mundo ko'y binasag at dinurog na tanging natira nalamang ay bubog pero ang lahat ay nagbabago sa rehas ng nakaraan ayokong mabilanggo iiwasan ng magpakagago sa minahal ko't ako'y itinago

Continue reading...

Matang may takip Ang kabayong may suot na tapaojo Makitid na daan ang tinatahak Sa likod at gilid ay walang makita Bulag sa maraming bagay Magwalang-bahala sa buong tanawin Bingi sa pagbabago Nahuhuli sa ritmo Basag na antipara Ulong walang ulo Nilalang na lusaw ang puso Sambahin ang iyong katotohanan At manatili sa ginhawa ng iyong kabulagan

0

Aug 6, 2022

Aug 6, 2022 at 8:53 PM UTC

Matang may takip Ang kabayong may suot na tapaojo Makitid na daan ang tinatahak Sa likod at gilid ay walang makita Bulag sa maraming bagay Magwalang-bahala sa buong tanawin Bingi sa pagbabago Nahuhuli sa ritmo Basag na antipara Ulong walang ulo Nilalang na lusaw ang puso Sambahin ang iyong katotohanan At manatili sa ginhawa ng iyong kabulagan

Continue reading...

Puso koy nagmamahal Saiyong bighaning taglay Panlabas ay di matatawaran Iyong panloob ay ganun din Kaya't ngiting iyong ibinigay Aking suot saan man

0

Sep 19, 2017

Sep 19, 2017 at 9:52 AM UTC

Puso koy nagmamahal Saiyong bighaning taglay Panlabas ay di matatawaran Iyong panloob ay ganun din Kaya't ngiting iyong ibinigay Aking suot saan man

Continue reading...