Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"naubos" poems
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
0
Oct 3, 2015
Oct 3, 2015 at 10:52 AM UTC
ZT
Napaka Masyado (TAGALOG)
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
Continue reading...
40
Ilang oras na ba ang iyong ginugugol para sa kaniya? Hindi man lang niya nagawang kamustahin ka. Alam mo kahit simpleng ''Anong ganap sa'yo, Okss ka lang'' Tatanggapin ko kahit ano man yon basta galing sa'yo. Ilang panahon na ba ang aking naubos para sa'yo? Nasugatan pero eto ako pilit lumalaban. Umaasa na matatauhan ka din. Na isang panaginip lang ang lahat nang 'to. Dahil sa huli tayo pa din. Dahil kahit ilang beses man akong mabigo, Ako'y handang masaktan Masaktan ng isang katulad mo.
0
Nov 28, 2015
Nov 28, 2015 at 12:28 AM UTC
kara-subido
''Martyr na Pag-ibig''
Ilang oras na ba ang iyong ginugugol para sa kaniya? Hindi man lang niya nagawang kamustahin ka. Alam mo kahit simpleng ''Anong ganap sa'yo, Okss ka lang'' Tatanggapin ko kahit ano man yon basta galing sa'yo. Ilang panahon na ba ang aking naubos para sa'yo? Nasugatan pero eto ako pilit lumalaban. Umaasa na matatauhan ka din. Na isang panaginip lang ang lahat nang 'to. Dahil sa huli tayo pa din. Dahil kahit ilang beses man akong mabigo, Ako'y handang masaktan Masaktan ng isang katulad mo.
Continue reading...
12
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
0
Mar 24, 2017
Mar 24, 2017 at 12:03 AM UTC
psalmiseta
Paalam? Pero Ba't Di ka Nagpaalam?
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
Continue reading...
81
Minsan na rin ako’ng nadapa sa landas na mabato. Nagalusan ang aking mga palad at mga tuhod ay nagdugo. Nahirapan ako’ng bumangon at maglakad nang muli. Ngunit akin pa ri’ng pinilit nang may matapang na ngiti. Minsan ako’ng lumuha dahil sa matinding pagkabigo. Muntik nang naudyok na tumalikod na lang at sumuko. Subalit nakakita ng dahilan na patuloy na maniwala Na mas matamis ang tagumpay kung may kasawian muna. Minsan ako’ng naligaw sa pagkadilim-dilim na kawalan. Naubos ang tinig sa pagtawag para sa kaligtasan. Halos masanay na ang aking mga mata sa nakapopoot na dilim Pero nakahanap pa rin ng pag-asa upang pawiin ang pininimdim. Marami na rin ako’ng napagdaana’ng pagsubok, Nakapaglakbay na sa pinakailalim at sa pinakarurok, Nalasap ang pait at tamis sa masalimuot na biyahe ng buhay. Ang akala’y nakita ko na ang lahat sa aking paglalakbay. Ako ay nabigla dahil ako’y lubos na nagkamali Nang isang araw na namulat na lang nang ikaw ang katabi. Dahil dito sa buhay ay mas marami pa pala’ng kulay at hiwaga, Mas marubdob pala ang hatid **** misteryo’t talinhaga. Minsan ako’y umibig nang hindi ko namamalayan. Nagalusan, nakabangon, lumuha, ngumiti, nawala’t natagpuan. Hindi ko pa mapagtanto kung ang pag-ibig na ito’y biyaya o sumpa, Ang tanging alam ko lang: ang bawat halik mo’y buhay ang dala.
0
Mar 14, 2015
Mar 14, 2015 at 6:38 AM UTC
emeraldine087
MINSAN
Minsan na rin ako’ng nadapa sa landas na mabato. Nagalusan ang aking mga palad at mga tuhod ay nagdugo. Nahirapan ako’ng bumangon at maglakad nang muli. Ngunit akin pa ri’ng pinilit nang may matapang na ngiti. Minsan ako’ng lumuha dahil sa matinding pagkabigo. Muntik nang naudyok na tumalikod na lang at sumuko. Subalit nakakita ng dahilan na patuloy na maniwala Na mas matamis ang tagumpay kung may kasawian muna. Minsan ako’ng naligaw sa pagkadilim-dilim na kawalan. Naubos ang tinig sa pagtawag para sa kaligtasan. Halos masanay na ang aking mga mata sa nakapopoot na dilim Pero nakahanap pa rin ng pag-asa upang pawiin ang pininimdim. Marami na rin ako’ng napagdaana’ng pagsubok, Nakapaglakbay na sa pinakailalim at sa pinakarurok, Nalasap ang pait at tamis sa masalimuot na biyahe ng buhay. Ang akala’y nakita ko na ang lahat sa aking paglalakbay. Ako ay nabigla dahil ako’y lubos na nagkamali Nang isang araw na namulat na lang nang ikaw ang katabi. Dahil dito sa buhay ay mas marami pa pala’ng kulay at hiwaga, Mas marubdob pala ang hatid **** misteryo’t talinhaga. Minsan ako’y umibig nang hindi ko namamalayan. Nagalusan, nakabangon, lumuha, ngumiti, nawala’t natagpuan. Hindi ko pa mapagtanto kung ang pag-ibig na ito’y biyaya o sumpa, Ang tanging alam ko lang: ang bawat halik mo’y buhay ang dala.
Continue reading...
24
sana nandito ka para nayayakap  kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang  makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip  na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo,  alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances
0
Sep 29, 2016
Sep 29, 2016 at 4:49 AM UTC
cheche
SANA
sana nandito ka para nayayakap  kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang  makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip  na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo,  alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances
Continue reading...
58
Susulat pa ba ako? Naubos na ang laman ng puso Nailahad na ang bawat laman nito Ang sakit, ang kaba, maging ang saya ay naging pinta ng tinta May hahahanapin pa nga ba? Tila yata ang inspirasyon ko ay gasgas na. Wala ng maidulot na saya Ang pagbaybay ng ngalan mo'y pinagsawaan na Pasensya na Ngunit tila naubos na ang lahat ng nadarama ay nabuhos na sa pamamagitan ng tula ang may akda ay naghahanap ng inspirasyon saan pa nga ba lilingon nakakapagod din pala yung ikaw lagi ang inuuna
0
Aug 31, 2017
Aug 31, 2017 at 3:59 AM UTC
unconfidentenough
Nakakapagod (Tagalog)
Susulat pa ba ako? Naubos na ang laman ng puso Nailahad na ang bawat laman nito Ang sakit, ang kaba, maging ang saya ay naging pinta ng tinta May hahahanapin pa nga ba? Tila yata ang inspirasyon ko ay gasgas na. Wala ng maidulot na saya Ang pagbaybay ng ngalan mo'y pinagsawaan na Pasensya na Ngunit tila naubos na ang lahat ng nadarama ay nabuhos na sa pamamagitan ng tula ang may akda ay naghahanap ng inspirasyon saan pa nga ba lilingon nakakapagod din pala yung ikaw lagi ang inuuna
Continue reading...
16
Bilanggo, nagiipon ng problema Naubos sakin ang iyo sanang antukin na maghapon Sa lait ng tadhana mukha'y hindi na maipipinta Kung puwede lamang ito ay itatago nalang sa baon. Laging talo, lagi nalang kasing kalaban ang isipan Ang mga bagay na gusto ay hindi parin nalalaman Sa buhay, napakahirap ang walang pangarap Sa buhay, mahirap ang walang makausap. Pati siguro multo ay papatusin Pambawas lang ng iisipin, Para lang may makasama Di na takot, nasanay na ata sa kaba. Sa unti-unting kong tanong sa puso at sarili, Na saan nga bang pasya ako nagkamali?
0
Jan 8, 2019
Jan 8, 2019 at 9:38 AM UTC
youraverageAL
Pagiisip ay Mahirap
Bilanggo, nagiipon ng problema Naubos sakin ang iyo sanang antukin na maghapon Sa lait ng tadhana mukha'y hindi na maipipinta Kung puwede lamang ito ay itatago nalang sa baon. Laging talo, lagi nalang kasing kalaban ang isipan Ang mga bagay na gusto ay hindi parin nalalaman Sa buhay, napakahirap ang walang pangarap Sa buhay, mahirap ang walang makausap. Pati siguro multo ay papatusin Pambawas lang ng iisipin, Para lang may makasama Di na takot, nasanay na ata sa kaba. Sa unti-unting kong tanong sa puso at sarili, Na saan nga bang pasya ako nagkamali?
Continue reading...
14
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
0
Jan 5, 2020
Jan 5, 2020 at 6:20 AM UTC
ciel_bleu
Malaya
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
Continue reading...
55
061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.
0
Jun 10, 2017
Jun 10, 2017 at 9:23 AM UTC
psalmiseta
Parang Kailan Lang
061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.
Continue reading...
73
Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?
0
May 13, 2016
May 13, 2016 at 8:24 AM UTC
mteniola
Pagmamahalang sira
Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?
Continue reading...
68
Tuwing nalalapit na ang pasko, darating si itay mula sa kanyang opisina na may dalang kahon. Ang kahon ay naglalaman ng hamon. Ang hamon na mutlong taun-taon na lang sumusulpot. Ito yung hamon na hindi na pinapansin ng karamihan kasi lagi na lang andyan. Pabulong na sasabihin nila, "Ay sus. Pwedeng iba naman?" pero dahil nga sa nakasanayan na, ang hamon ay mananatiling nariyan kahit nilalampasan. Lilipas ang selebrasyon at mag-uuwian ang mga bisita. Mananatili ang hamon na wala man lang gumalaw. Naubos ang macaroni salad, graham, kahit ang kaldereta ngunit ang hamon ay nanatiling tahimik, mistulang kawawang bida sa isang maaksyong pelikula. Taun-taon, sasabihin ni inay na bakit hindi na lang ipamigay? At taun-taon akong hihindi at sasabihing sayang. Hindi ko naman paborito ang hamon. Sadyang ayoko lang sayangin ang lahat ng nakahain. Kaya't kahit paulit-ulit, kahit nakakasawa, kahit minsan gusto ko na lang ipamigay, pilit ko pa ring kakainin ang bawat hamon na nakahain. Pilit ko pa ring lalasapin ang cholesterol, magpapataba, magpapakatanga, magsasawa hanggat sa maubos.
0
Feb 8, 2016
Feb 8, 2016 at 1:37 AM UTC
astroaquanaut
ang hamon tuwing pasko
Tuwing nalalapit na ang pasko, darating si itay mula sa kanyang opisina na may dalang kahon. Ang kahon ay naglalaman ng hamon. Ang hamon na mutlong taun-taon na lang sumusulpot. Ito yung hamon na hindi na pinapansin ng karamihan kasi lagi na lang andyan. Pabulong na sasabihin nila, "Ay sus. Pwedeng iba naman?" pero dahil nga sa nakasanayan na, ang hamon ay mananatiling nariyan kahit nilalampasan. Lilipas ang selebrasyon at mag-uuwian ang mga bisita. Mananatili ang hamon na wala man lang gumalaw. Naubos ang macaroni salad, graham, kahit ang kaldereta ngunit ang hamon ay nanatiling tahimik, mistulang kawawang bida sa isang maaksyong pelikula. Taun-taon, sasabihin ni inay na bakit hindi na lang ipamigay? At taun-taon akong hihindi at sasabihing sayang. Hindi ko naman paborito ang hamon. Sadyang ayoko lang sayangin ang lahat ng nakahain. Kaya't kahit paulit-ulit, kahit nakakasawa, kahit minsan gusto ko na lang ipamigay, pilit ko pa ring kakainin ang bawat hamon na nakahain. Pilit ko pa ring lalasapin ang cholesterol, magpapataba, magpapakatanga, magsasawa hanggat sa maubos.
Continue reading...
4
Heto, At may aalis na naman sa ating dalawa May maiiwan na namang mag-isa Mag-isa na pagod at wala wala sa isip, wala sa sarili Sarili na dinala mo sa iyong pag-alis sarili na dapat ipinagtira Sana nagtira kahit papaano pero naibigay na lahat sa'yo Buong puso at tanga sapagkat buo Sapagkat nagmahal minahal ka- ng totoo. Heto, Buong-buo parin, ang hinanagpis hindi ako Totoong-totoo parin, ang realidad Na kailan ma'y hindi hindi ako ang pinili mo. Heto, Ngayon wala walang-wala simula nung dinala mo ang lahat na kung ano mang meron ako meron ako na wala Noong hiningi ko pabalik sabi mo wala wala na Wala na meron Dahil naubos mo na sa pagsalba sa sarili Kinamkam Sakim Gago. Heto, Ito nalang ang natira Isang pusong bumabawi, nagpapalakas Bago Na kung sakaling sa pagbalik mo Iba Hindi na kita kailangan para buohin ako. At ikaw naman Ang maghahanap sa mga piraso ng puso monh ginamit ko para tahi-tahiin ang sarili kong winasak mo Heto pa, oh sayo na yan sayo na lahat Kahit anong yaman kaluluwa mo'y dukha Bagay sayo mga tira-tira.
0
Dec 16, 2016
Dec 16, 2016 at 9:13 AM UTC
rekenerer
Heto
Heto, At may aalis na naman sa ating dalawa May maiiwan na namang mag-isa Mag-isa na pagod at wala wala sa isip, wala sa sarili Sarili na dinala mo sa iyong pag-alis sarili na dapat ipinagtira Sana nagtira kahit papaano pero naibigay na lahat sa'yo Buong puso at tanga sapagkat buo Sapagkat nagmahal minahal ka- ng totoo. Heto, Buong-buo parin, ang hinanagpis hindi ako Totoong-totoo parin, ang realidad Na kailan ma'y hindi hindi ako ang pinili mo. Heto, Ngayon wala walang-wala simula nung dinala mo ang lahat na kung ano mang meron ako meron ako na wala Noong hiningi ko pabalik sabi mo wala wala na Wala na meron Dahil naubos mo na sa pagsalba sa sarili Kinamkam Sakim Gago. Heto, Ito nalang ang natira Isang pusong bumabawi, nagpapalakas Bago Na kung sakaling sa pagbalik mo Iba Hindi na kita kailangan para buohin ako. At ikaw naman Ang maghahanap sa mga piraso ng puso monh ginamit ko para tahi-tahiin ang sarili kong winasak mo Heto pa, oh sayo na yan sayo na lahat Kahit anong yaman kaluluwa mo'y dukha Bagay sayo mga tira-tira.
Continue reading...
47
"Bago yan ah" aniya ng makita ang converse kong pula. Wala eh, wala nako maisip para makuha ang antensyon mo, mapansin mo. Naubos nga lahat ng ipon ko para sa sapatos na to. Balita ko kasi mahilig ka daw sa kulay pula at nangongolekta ka daw ng mga branded na sapatos. Ako yung tipong hindi maganda namay porselanang kutis gaya ng iba. Hindi katangkaran, pero pwede nadin para sa isang kolehiyala. Walang bag na ang tatak ay Guess, At magagandang damit na galing sa Mall. Simple lang ako, laging may hawak na libro. Nalilimutan mag suklay dahil baka maiwan ng jeep papuntang terminal ng LRT. Hindi naliligo sa pabango na padala galing abrod. At higit sa lahat, hindi nag susuot ng ibang sapatos bukod sa pinag lumaan kong rubber shoes. "Converse yan diba?" Dagdag niya ng hindi ako sumagot sa pag pansin niya. Ang totoo ay hindi ko alam ang sasabihin. Hindi ko alam pano ibubuka ang mga bibig at sasagot ng "Oo, buti naman napansin mo". Wala ako lakas ng loob. Tanging pag tango nalang ng ulo ang  kilos na kayang gawin ng katawan ko. Kumaripas ako ng pag lakad papunta sa silya sa dulo ng masikip na klasrum. Nag simula ang klase. Hindi ako maka pokus sa sinasabi ng Prof patungkol sa "Theory of relativity" ni Einstein. Tumititig sa wall clock sa taas ng pisara na kinatatayuan ni Ma'am Montemayor. Sa wakas biglang tumunog ang bell na nag sasabing tapos na ang klase. Palabas na ako nang muli mo kong tawagin. "Hi, pwede ba ako sumabay sayo mag lakad papunta sa Math class?alam mo naman ayaw ni Sir. Henry ng late" pabiro **** sinabi. Wala nakong nasabi kundi ang mga katagang "Okay lang naman". Tinatago ang ngiti na gusto ng mag kumawala, habang nag iisip at nag papasalamat sa Converse kong Pula.
0
Feb 29, 2016
Feb 29, 2016 at 5:07 AM UTC
poembornwithfeet
Converse na pula
"Bago yan ah" aniya ng makita ang converse kong pula. Wala eh, wala nako maisip para makuha ang antensyon mo, mapansin mo. Naubos nga lahat ng ipon ko para sa sapatos na to. Balita ko kasi mahilig ka daw sa kulay pula at nangongolekta ka daw ng mga branded na sapatos. Ako yung tipong hindi maganda namay porselanang kutis gaya ng iba. Hindi katangkaran, pero pwede nadin para sa isang kolehiyala. Walang bag na ang tatak ay Guess, At magagandang damit na galing sa Mall. Simple lang ako, laging may hawak na libro. Nalilimutan mag suklay dahil baka maiwan ng jeep papuntang terminal ng LRT. Hindi naliligo sa pabango na padala galing abrod. At higit sa lahat, hindi nag susuot ng ibang sapatos bukod sa pinag lumaan kong rubber shoes. "Converse yan diba?" Dagdag niya ng hindi ako sumagot sa pag pansin niya. Ang totoo ay hindi ko alam ang sasabihin. Hindi ko alam pano ibubuka ang mga bibig at sasagot ng "Oo, buti naman napansin mo". Wala ako lakas ng loob. Tanging pag tango nalang ng ulo ang  kilos na kayang gawin ng katawan ko. Kumaripas ako ng pag lakad papunta sa silya sa dulo ng masikip na klasrum. Nag simula ang klase. Hindi ako maka pokus sa sinasabi ng Prof patungkol sa "Theory of relativity" ni Einstein. Tumititig sa wall clock sa taas ng pisara na kinatatayuan ni Ma'am Montemayor. Sa wakas biglang tumunog ang bell na nag sasabing tapos na ang klase. Palabas na ako nang muli mo kong tawagin. "Hi, pwede ba ako sumabay sayo mag lakad papunta sa Math class?alam mo naman ayaw ni Sir. Henry ng late" pabiro **** sinabi. Wala nakong nasabi kundi ang mga katagang "Okay lang naman". Tinatago ang ngiti na gusto ng mag kumawala, habang nag iisip at nag papasalamat sa Converse kong Pula.
Continue reading...
26
Mabilis ang ikot ng aking mundo. Pero ito’y bumagal noong hinawakan mo ako. Kapit mo’y tumitindi ang higpit. Ako’y biglang nag-init Hindi mo nakayanan ang init na nararamdaman. Matigas **** diin ay nag wakas. Naubos bigla ang iyong lakas. Pagka-ipit at pagsabog ang naranasan nang aksidente ay di natin naiwasan.
0
Jul 11, 2011
Jul 11, 2011 at 12:08 AM UTC
arthur-andrew-lapitan
Redlight
Mabilis ang ikot ng aking mundo. Pero ito’y bumagal noong hinawakan mo ako. Kapit mo’y tumitindi ang higpit. Ako’y biglang nag-init Hindi mo nakayanan ang init na nararamdaman. Matigas **** diin ay nag wakas. Naubos bigla ang iyong lakas. Pagka-ipit at pagsabog ang naranasan nang aksidente ay di natin naiwasan.
Continue reading...
10
piktyuran mo ako ng ganyan bidyohan mo't mejo hubaran dapat kita yung buong katawan gawin natin ito sa ibat ibang paraan galit ako sayo, dito tayo magaway sa kita ng madaming tao ngunit di ni nanay at tatay subukan niyong magcomment at kayo'y madadamay gusto naming dito mag away at walang sasaway dapat nilang makita ang aking agahan dapat nilang makita ang aking tanghalian dapat nilang makita ang aking hapunan dapat ulit nilang makita ang aking hapunan
0
May 31, 2013
May 31, 2013 at 10:11 AM UTC
alvin-guanlao
Tatanda ka at maaisip **** naubos ang oras mo sa katarantaduhan
piktyuran mo ako ng ganyan bidyohan mo't mejo hubaran dapat kita yung buong katawan gawin natin ito sa ibat ibang paraan galit ako sayo, dito tayo magaway sa kita ng madaming tao ngunit di ni nanay at tatay subukan niyong magcomment at kayo'y madadamay gusto naming dito mag away at walang sasaway dapat nilang makita ang aking agahan dapat nilang makita ang aking tanghalian dapat nilang makita ang aking hapunan dapat ulit nilang makita ang aking hapunan
Continue reading...
12
082021 Mas malalim pa ang gabi Kaysa sa aking mga matang alikabok ang tinta. Ang mga kulisap at kuliglig Ay nagtatagisan ng mga boses At sabay-sabay na nakikipagtalastasan Kung kanino ba papanig Ang buwang hugis pamato sa larong kalye. Sinasabi nilang ang aming lugar ay dating liblib Noong panahon pa ng mga Hapones. Kaya’t nagbakasali akong Kaya ko silang paniwalaan Pagkat ni minsa’y hindi naman ako Nakapagpantig ng mga salitang Nakakahon sa iisang pangungusap. Natatandaan ko pa ngang Sa tuwing tumatanghod ako Sa aming bintana sa umaga’y Sabay ding magsisiingay ang nagtitinda ng taho At nambabato ng dyaryo Patungo sa aming pintuan. Si Inay ay gagayak para sa bagong balita, Habang ako’y gagayahin ang sigaw ni Manong At titikim ng paborito kong agahan at panghimagas. Habang sya’y papalapit Ay kusang malalagas Ang mga pakpak ng kanyang tsinelas At kanyang ilalapag ang papel na inilimbag daw Sa pabrika ng kanyang kaklase noon Na anak-mayaman. Sa isip ko’y nais ko sanang masiyasat rin Ang mga letrang nakatambad sa aking harapan At bigyang buhay ang mga papel At baka sakaling, Maging bihasa rin ako gaya ng iba. Kung sabagay, ang lahat naman ng aking mithiin Ay kusang maglalaho Kasabay ng aking mga panagip. Ang lahat naman ng nasisinagan ng apoy Ay maya-maya ring magpapalamon At magpapaubaya Sa kadilimang bunsod ng panahong May paulit-ulit na panimula’t katapusan. Sabagay, ang lahat nama’y Magmimistulang pandagdag lasa na lamang Sa nanlilomos na alab at nagmimitsang pagpapaalam. Naubos na ang bawat pahina Ngunit di ko man lamang nagawang simulan Ang pangangalap kung nasaan na ba si Itay. Saan nga ba ang aming magiging tagpuan? Saan at kailan nga ba ang hangin Ang mismong sasabay sa aking paghikbi nang walang katapusan?
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 7:23 AM UTC
psalmiseta
Pamaypay
082021 Mas malalim pa ang gabi Kaysa sa aking mga matang alikabok ang tinta. Ang mga kulisap at kuliglig Ay nagtatagisan ng mga boses At sabay-sabay na nakikipagtalastasan Kung kanino ba papanig Ang buwang hugis pamato sa larong kalye. Sinasabi nilang ang aming lugar ay dating liblib Noong panahon pa ng mga Hapones. Kaya’t nagbakasali akong Kaya ko silang paniwalaan Pagkat ni minsa’y hindi naman ako Nakapagpantig ng mga salitang Nakakahon sa iisang pangungusap. Natatandaan ko pa ngang Sa tuwing tumatanghod ako Sa aming bintana sa umaga’y Sabay ding magsisiingay ang nagtitinda ng taho At nambabato ng dyaryo Patungo sa aming pintuan. Si Inay ay gagayak para sa bagong balita, Habang ako’y gagayahin ang sigaw ni Manong At titikim ng paborito kong agahan at panghimagas. Habang sya’y papalapit Ay kusang malalagas Ang mga pakpak ng kanyang tsinelas At kanyang ilalapag ang papel na inilimbag daw Sa pabrika ng kanyang kaklase noon Na anak-mayaman. Sa isip ko’y nais ko sanang masiyasat rin Ang mga letrang nakatambad sa aking harapan At bigyang buhay ang mga papel At baka sakaling, Maging bihasa rin ako gaya ng iba. Kung sabagay, ang lahat naman ng aking mithiin Ay kusang maglalaho Kasabay ng aking mga panagip. Ang lahat naman ng nasisinagan ng apoy Ay maya-maya ring magpapalamon At magpapaubaya Sa kadilimang bunsod ng panahong May paulit-ulit na panimula’t katapusan. Sabagay, ang lahat nama’y Magmimistulang pandagdag lasa na lamang Sa nanlilomos na alab at nagmimitsang pagpapaalam. Naubos na ang bawat pahina Ngunit di ko man lamang nagawang simulan Ang pangangalap kung nasaan na ba si Itay. Saan nga ba ang aming magiging tagpuan? Saan at kailan nga ba ang hangin Ang mismong sasabay sa aking paghikbi nang walang katapusan?
Continue reading...
52
Pintuan palang malalaman mo na, Na ito ang bahay ng mahirap na pamilya, May nakasulat pa sa itaas na "Welcome to Miano Family" at " God bless our home". Mga katagang matagal ng iniukit ng panahon, Pag pasok mo ay sasalubong agad sayo, Ang mga mga kagamitan na bigay, Mga gamit na pinagsawaan na ng kapit bahay, Mga Tv, relos, at orasan na di na umaandar, Sa iyong unang hakbang iyong maaapakan, Ang mga lumang tarpaulin na ginawang floormat, Upang takpan ang madumi at maputik na sahig, Lingon ka sa kanan, At makikita mo ang gawa kong hagdanan, Hagdan na mayroon lang tatlong apakan, Ngunit di kelangan mabahala, Pagkat gawa ko iyan, kaya dapat magtiwala, Sa iyong pag akyat makikita agad, Ang kahon na sa laki ay sagad, Sariling gawang kahon para sa speaker at amplifier, Di sapag mamayabang pero kalahating araw ko lang tinapos iyan, Partida nga at wala pang kompletong kagamitan, Mapapansin **** ganun din ang set up sa taas, May mga tarpaulin nanaman paloob at palabas, May mga pira pirasong damit na tinahi para magsilbing kurtina at pantakip, Pantakip mula sa mga butas na ding ding, Pag lipat sa kabilang kwarto at makikita mo, Ang sahig na gawa nanaman sa kawayan, Na ginawa upang maging daanan ng hangin sa mainit na panahon, Walang masyadong kagamitan, Pero masasabi mo talagang magulo, Magulo at parang wala nang paglalagyan, Ng mga damit at mga unan na pa kalat kalat, Konting pagmamasid pa at iyong mapapansin, Ang basag naming salamin, Mga LED lights na di nagagamit pag sapit nh dilim, Mga wires na napakagulo at gutay gutay, Batterya ng motor na gamit ng ilaw pag gabi, Pag napagod kana sa taas, Bumaba ka ulit at makikita mo sa gilid ng hagdan, Ang Mga gawa sa kahoy na upuan, Tingin saglit sa taas at masdan, Pinag tagpi tagping yero na bubungan, Mga bubong na maaliwalas kapag tag.araw, Pag tag ulan naman ay nagmumukhang talon sa buhos ng tubig, Sa kusina naman tayo ay magpunta, Bubungad agad ang mga basag na baso, At mga plato't kutsarang di kumpleto, Naubos narin cguro ng tatay kong lasinggero, Sa hugasan makikita mo naman, Ang gawa sa kahoy na hugasan, Mg lalagyan ng plato at basong may sabitan, Isang hakbang pa at welcome to our lutuan, Lutuan na gaw asa lupa nq ipinatong sa yero kahoy at kawayan, Mga maiitim na na kawa at kaldero na laman, At syempre mga kahoy rin na panggatong na nakalagay naman s abandang ilalim ng lutuan, Tuwing kakain kailangan mag kanya², Pagkat pag nag sabay ay tiyak na di kasya, Pagkat plato't kutsara'y kulang na, Pero ganun paman kami ay masaya. Simpleng bahay, simpleng buhay, simpleng pamumuhay 😊
0
Nov 8, 2020
Nov 8, 2020 at 2:25 AM UTC
NBIhave3
"God bless our home"
Pintuan palang malalaman mo na, Na ito ang bahay ng mahirap na pamilya, May nakasulat pa sa itaas na "Welcome to Miano Family" at " God bless our home". Mga katagang matagal ng iniukit ng panahon, Pag pasok mo ay sasalubong agad sayo, Ang mga mga kagamitan na bigay, Mga gamit na pinagsawaan na ng kapit bahay, Mga Tv, relos, at orasan na di na umaandar, Sa iyong unang hakbang iyong maaapakan, Ang mga lumang tarpaulin na ginawang floormat, Upang takpan ang madumi at maputik na sahig, Lingon ka sa kanan, At makikita mo ang gawa kong hagdanan, Hagdan na mayroon lang tatlong apakan, Ngunit di kelangan mabahala, Pagkat gawa ko iyan, kaya dapat magtiwala, Sa iyong pag akyat makikita agad, Ang kahon na sa laki ay sagad, Sariling gawang kahon para sa speaker at amplifier, Di sapag mamayabang pero kalahating araw ko lang tinapos iyan, Partida nga at wala pang kompletong kagamitan, Mapapansin **** ganun din ang set up sa taas, May mga tarpaulin nanaman paloob at palabas, May mga pira pirasong damit na tinahi para magsilbing kurtina at pantakip, Pantakip mula sa mga butas na ding ding, Pag lipat sa kabilang kwarto at makikita mo, Ang sahig na gawa nanaman sa kawayan, Na ginawa upang maging daanan ng hangin sa mainit na panahon, Walang masyadong kagamitan, Pero masasabi mo talagang magulo, Magulo at parang wala nang paglalagyan, Ng mga damit at mga unan na pa kalat kalat, Konting pagmamasid pa at iyong mapapansin, Ang basag naming salamin, Mga LED lights na di nagagamit pag sapit nh dilim, Mga wires na napakagulo at gutay gutay, Batterya ng motor na gamit ng ilaw pag gabi, Pag napagod kana sa taas, Bumaba ka ulit at makikita mo sa gilid ng hagdan, Ang Mga gawa sa kahoy na upuan, Tingin saglit sa taas at masdan, Pinag tagpi tagping yero na bubungan, Mga bubong na maaliwalas kapag tag.araw, Pag tag ulan naman ay nagmumukhang talon sa buhos ng tubig, Sa kusina naman tayo ay magpunta, Bubungad agad ang mga basag na baso, At mga plato't kutsarang di kumpleto, Naubos narin cguro ng tatay kong lasinggero, Sa hugasan makikita mo naman, Ang gawa sa kahoy na hugasan, Mg lalagyan ng plato at basong may sabitan, Isang hakbang pa at welcome to our lutuan, Lutuan na gaw asa lupa nq ipinatong sa yero kahoy at kawayan, Mga maiitim na na kawa at kaldero na laman, At syempre mga kahoy rin na panggatong na nakalagay naman s abandang ilalim ng lutuan, Tuwing kakain kailangan mag kanya², Pagkat pag nag sabay ay tiyak na di kasya, Pagkat plato't kutsara'y kulang na, Pero ganun paman kami ay masaya. Simpleng bahay, simpleng buhay, simpleng pamumuhay 😊
Continue reading...
61
Pusong sugata'y naging sunud-sunuran, Inakalang ito ang gusto ng kapalaran, Ang pag-ibig kong lubos, Unti-unting naubos at natapos. Nagbago ang ihip ng hangin, Itinaboy ka papalayo sa akin, Ngunit masisisi ko ba ang hangin? Kung ayun din naman pala ang iyong hangarin. Hangganan ay nakalimutan, Sapagkat wala nang patutunguhan, Marahil ang alaala'y babalik, Ngunit hindi na muling mananabik. Kaya aking sinta, Malaya ka na. 7/19/20
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 7:54 PM UTC
itsemmchanted
Malaya
Pusong sugata'y naging sunud-sunuran, Inakalang ito ang gusto ng kapalaran, Ang pag-ibig kong lubos, Unti-unting naubos at natapos. Nagbago ang ihip ng hangin, Itinaboy ka papalayo sa akin, Ngunit masisisi ko ba ang hangin? Kung ayun din naman pala ang iyong hangarin. Hangganan ay nakalimutan, Sapagkat wala nang patutunguhan, Marahil ang alaala'y babalik, Ngunit hindi na muling mananabik. Kaya aking sinta, Malaya ka na. 7/19/20
Continue reading...
15
Masakit na nakaraan, tayo'y kapwa mayroon. Syang dahilan ng ating takot, Huwag ng balikan, bagkus Sa isa't isa halina't kumuha ng bagong lakas, ng bagong simula, at ng bagong pag ibig. Tila sinadya ng tadhana, Tayo'y sinaktan at tinuruan muna, Upang sa araw ng pagtatagpo, Kapwa tayong nakahanda. May dahilan ang lahat, ika nga. Ilang sulok na ba ng mundo, Ang ating nilakbay? Ilang tao na ba ang sinubukan kilalanin at sinugalan? Gaano karaming luha na ba, ang pumatak at naubos? Ilang beses na ba? At ilang beses pa ba? Nandito na ako, hindi ba? Nandito ka na rin, Nandito na tayo, Palalagpasin pa ba? Sa malayuan, mananalangin na lang ba? Sa malayo, mangangarap na lang ba? Aasa na lang ba sa malayo? Magmamahal na lang ba sa malayo? Hanggang sa malayo na lang ba ang lahat? Humawak ka lang sa akin, Pangako, hindi kita bibitawan. Buksan mo ang iyong mata, ang ganda ng bagong pagkakataon, pangako, ipapakita ko sayo. Maaari ka rin pumikit, Damahin mo ang aking haplos, pangako, ikaw lang ang mamahalin pangako, sa iyo, ako'y tapat. Huwag ka ng matakot, mahal ko. Tayo'y magtiwala sa Diyos, Sapagkat Siya ang may akda, Ng istorya ng ating pagtatagpo, Ng kwento ng ating pagmamahalan. Huwag kang sumuko, mahal ko. Huwag tayong susuko, mahal kita.
0
Feb 3, 2018
Feb 3, 2018 at 8:44 AM UTC
RLFRN
Pinagpala (ng Maykapal)
Masakit na nakaraan, tayo'y kapwa mayroon. Syang dahilan ng ating takot, Huwag ng balikan, bagkus Sa isa't isa halina't kumuha ng bagong lakas, ng bagong simula, at ng bagong pag ibig. Tila sinadya ng tadhana, Tayo'y sinaktan at tinuruan muna, Upang sa araw ng pagtatagpo, Kapwa tayong nakahanda. May dahilan ang lahat, ika nga. Ilang sulok na ba ng mundo, Ang ating nilakbay? Ilang tao na ba ang sinubukan kilalanin at sinugalan? Gaano karaming luha na ba, ang pumatak at naubos? Ilang beses na ba? At ilang beses pa ba? Nandito na ako, hindi ba? Nandito ka na rin, Nandito na tayo, Palalagpasin pa ba? Sa malayuan, mananalangin na lang ba? Sa malayo, mangangarap na lang ba? Aasa na lang ba sa malayo? Magmamahal na lang ba sa malayo? Hanggang sa malayo na lang ba ang lahat? Humawak ka lang sa akin, Pangako, hindi kita bibitawan. Buksan mo ang iyong mata, ang ganda ng bagong pagkakataon, pangako, ipapakita ko sayo. Maaari ka rin pumikit, Damahin mo ang aking haplos, pangako, ikaw lang ang mamahalin pangako, sa iyo, ako'y tapat. Huwag ka ng matakot, mahal ko. Tayo'y magtiwala sa Diyos, Sapagkat Siya ang may akda, Ng istorya ng ating pagtatagpo, Ng kwento ng ating pagmamahalan. Huwag kang sumuko, mahal ko. Huwag tayong susuko, mahal kita.
Continue reading...
46
Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang  mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.
0
May 22, 2021
May 22, 2021 at 3:07 AM UTC
psalmiseta
Pulang Laso
Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang  mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.
Continue reading...
53
Mauubos na naman ang mga pahina ng kalendaryo, Sabay-sabay nating pupunitin Kalakip ang bawat pangakong Akala nating matutupad sa kasalukuyan. Gayunpaman, ang lahat ng ating tinatamasa’y Tunay ngang may iisang Tagapagbigay ng Biyaya.. Mag-iba man ang anyo ng Kanyang pag-ibig, Mag-iba man ang ihip ng hangin, Maging mitsa man ang mga delubyo Ng saklolo sa pawang dalampasigan at kabundukan, Ay Hindi pa rin titigil ang ating pagsamba. Naubos na ang mga taong nagsasabit ng parol Sa kani-kanilang tahana’y Patuloy pa rin ang ating pananampalatayang Matatamasa natin ang mga pangako Niyang Gaya ng mga bituing Pahiwatig Nya Kay Abraham. Ang bahaghari na naging simbolo ng iba’y May iisa pa ring pangakong ibinabandera Sa mga totoong may pananampalataya. Tayo'y nagpapalit-anyo Sa bawat pagsipat ng mga pagsubok, Sa bawat pagsirit ng mga tanikalang Akala ng dilim ay tutupok sa ating mga lampara Habang tayo’y naghihintay — Naghihintay sa pagbabalik ng ating Hari Na Siya ring kabiyak ng ating kabuuan. Sa bawat araw na lumipas at lilipas pa’y Wag nating kalimutang Ito ang taong tayo’y nagpatuloy Sa ating pakikibaka sa kadiliman. At tayo’y patuloy na bumangon Sa kabila ng mga nakatatalisod Na paghuhukom ng mundo.
0
Oct 8, 2021
Oct 8, 2021 at 10:41 PM UTC
psalmiseta
Mga Simbolong Alaala
Mauubos na naman ang mga pahina ng kalendaryo, Sabay-sabay nating pupunitin Kalakip ang bawat pangakong Akala nating matutupad sa kasalukuyan. Gayunpaman, ang lahat ng ating tinatamasa’y Tunay ngang may iisang Tagapagbigay ng Biyaya.. Mag-iba man ang anyo ng Kanyang pag-ibig, Mag-iba man ang ihip ng hangin, Maging mitsa man ang mga delubyo Ng saklolo sa pawang dalampasigan at kabundukan, Ay Hindi pa rin titigil ang ating pagsamba. Naubos na ang mga taong nagsasabit ng parol Sa kani-kanilang tahana’y Patuloy pa rin ang ating pananampalatayang Matatamasa natin ang mga pangako Niyang Gaya ng mga bituing Pahiwatig Nya Kay Abraham. Ang bahaghari na naging simbolo ng iba’y May iisa pa ring pangakong ibinabandera Sa mga totoong may pananampalataya. Tayo'y nagpapalit-anyo Sa bawat pagsipat ng mga pagsubok, Sa bawat pagsirit ng mga tanikalang Akala ng dilim ay tutupok sa ating mga lampara Habang tayo’y naghihintay — Naghihintay sa pagbabalik ng ating Hari Na Siya ring kabiyak ng ating kabuuan. Sa bawat araw na lumipas at lilipas pa’y Wag nating kalimutang Ito ang taong tayo’y nagpatuloy Sa ating pakikibaka sa kadiliman. At tayo’y patuloy na bumangon Sa kabila ng mga nakatatalisod Na paghuhukom ng mundo.
Continue reading...
34
ang sarap uminom habang malamig ang panahon habang nakikinig sa mga huni ng mga ibon bumili ako ng isang bote ng alfonso lumipas ang ilang oras tinamaan na ako heto nanaman tayo naalala ko nanaman yung dating tayo ikaw nanaman pumapasok sa aking utak sarap na sarap ako sa paglaklak naubos ko na hanggang sa huling patak hindi pa din gumagaling yung puso kong wasak napaisip ako ano ba talaga meron sa alak nabaliktad na ata at alak na ang may balak pangalan mo na ang nababasa ko sa tatak walang tawad na iyak at walang humpay na mga sapak napapaisip kung hanggang alaala na lamang ba at umaasa na ikaw ay babalik pa at magigising ka at parang kinakausap ka ng alak na itigil na wag ka na umasa dahil kapag iyong binaliktad ang salitang alak kala mo totoo kala mo mapapasayo kala mo hanggang dulo wag ka maniwala sa maling akala -r.g.
0
Jul 29, 2017
Jul 29, 2017 at 11:23 AM UTC
raymundgarcia
ALAK O KALA?
ang sarap uminom habang malamig ang panahon habang nakikinig sa mga huni ng mga ibon bumili ako ng isang bote ng alfonso lumipas ang ilang oras tinamaan na ako heto nanaman tayo naalala ko nanaman yung dating tayo ikaw nanaman pumapasok sa aking utak sarap na sarap ako sa paglaklak naubos ko na hanggang sa huling patak hindi pa din gumagaling yung puso kong wasak napaisip ako ano ba talaga meron sa alak nabaliktad na ata at alak na ang may balak pangalan mo na ang nababasa ko sa tatak walang tawad na iyak at walang humpay na mga sapak napapaisip kung hanggang alaala na lamang ba at umaasa na ikaw ay babalik pa at magigising ka at parang kinakausap ka ng alak na itigil na wag ka na umasa dahil kapag iyong binaliktad ang salitang alak kala mo totoo kala mo mapapasayo kala mo hanggang dulo wag ka maniwala sa maling akala -r.g.
Continue reading...
25
50 Anim na araw bago ang kasalan Muling nagkita ang magkasintahan 51 Kasama nila ang Diwata ng Lupa Sa pook na itinalaga 52 Unang pagsubok sa prinsipe Tanggalin lahat ng mga kabute 53 Kanya itong kinayang mag-isa Gamit ang matalim na espada 54 Mula umaga hanggang hapon Oras at lakas niya’y itinuon 55 Habang si Loria’y tagapagpunas-pawis At tagapagpa-inom sa prinsipeng pagod na labis 56 Sa wakas paglubog ng araw Naubos lahat ‘di man nagpugnaw. -06/18/2012 *Gintong Lupa Series
0
Aug 31, 2019
Aug 31, 2019 at 9:52 PM UTC
JoRaLG
Siboloria 8 -Unang Pagsubok-
50 Anim na araw bago ang kasalan Muling nagkita ang magkasintahan 51 Kasama nila ang Diwata ng Lupa Sa pook na itinalaga 52 Unang pagsubok sa prinsipe Tanggalin lahat ng mga kabute 53 Kanya itong kinayang mag-isa Gamit ang matalim na espada 54 Mula umaga hanggang hapon Oras at lakas niya’y itinuon 55 Habang si Loria’y tagapagpunas-pawis At tagapagpa-inom sa prinsipeng pagod na labis 56 Sa wakas paglubog ng araw Naubos lahat ‘di man nagpugnaw. -06/18/2012 *Gintong Lupa Series
Continue reading...
16
Kung pwede ko lang maibalik ang panahon Sana ang buhay ko'y hindi naging patapon Kung pwede ko lang maibalik ang panahon Sana ang aking buhay ay na ahon   Ngunit hindi na mababalik ang kahapon Kung pwede lang sana Hindi na sana nagkamali pa Kund pwede lang sana Hindi na sana naubos ang luha Ngunit wala nang pag asa Nabanggit ang mga salita Na nakapagbago sa atin dalawa Nabanggit ang mga salita Na nakapagbago sa ating saya Saya na hindi na makikita sa ating mga mukha Bakit pa nag mahal Kung masasaktan din naman Bakit pa nag mahal Kung aalis din naman Sana hindi mo na lang ako minahal Sana ay hindi na nangako Kung mapapako din naman Sana ay hindi na nangako Kung mag lalaho din naman
0
Mar 10, 2018
Mar 10, 2018 at 11:13 AM UTC
Ms_Gatsby
Untitled
Kung pwede ko lang maibalik ang panahon Sana ang buhay ko'y hindi naging patapon Kung pwede ko lang maibalik ang panahon Sana ang aking buhay ay na ahon   Ngunit hindi na mababalik ang kahapon Kung pwede lang sana Hindi na sana nagkamali pa Kund pwede lang sana Hindi na sana naubos ang luha Ngunit wala nang pag asa Nabanggit ang mga salita Na nakapagbago sa atin dalawa Nabanggit ang mga salita Na nakapagbago sa ating saya Saya na hindi na makikita sa ating mga mukha Bakit pa nag mahal Kung masasaktan din naman Bakit pa nag mahal Kung aalis din naman Sana hindi mo na lang ako minahal Sana ay hindi na nangako Kung mapapako din naman Sana ay hindi na nangako Kung mag lalaho din naman
Continue reading...
24
Bakit kaya ganun... Nasasaktan ako kahit hindi dapat Gusto ko umiyak... Ngunit pawanag naubos na ang mga luha Hahakbang pasulong... Subalit tatlong tapak paurong Pipiliting ayusin ang lahat... Pero pawang gumuguho at mas gumugulo lang Don't i deserve better... Don't i deserve to be loved.. Don't i deserve to be happy without ever being afraid of failing again..
0
Jan 24, 2021
Jan 24, 2021 at 12:44 PM UTC
AbegailSantiago
Heartaches without tears
Bakit kaya ganun... Nasasaktan ako kahit hindi dapat Gusto ko umiyak... Ngunit pawanag naubos na ang mga luha Hahakbang pasulong... Subalit tatlong tapak paurong Pipiliting ayusin ang lahat... Pero pawang gumuguho at mas gumugulo lang Don't i deserve better... Don't i deserve to be loved.. Don't i deserve to be happy without ever being afraid of failing again..
Continue reading...
11