Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"lumuha" poems
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
0
Sep 25, 2018
Sep 25, 2018 at 12:04 AM UTC
Margaret (Anghel Ko)
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Continue reading...
33
Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.
0
Aug 23, 2018
Aug 23, 2018 at 1:35 AM UTC
Sa Wakas
Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.
Continue reading...
15
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
0
Apr 26, 2017
Apr 26, 2017 at 2:22 AM UTC
Promise ko inay
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
Continue reading...
75
Naalala mo pa ba ung mga araw na una tayong nagkita? Mga oras na ako ay galak at tuwang tuwa, Pagkat ika'y nakilala't natagpuan sa oras na aking inaasahan Mga panahong tayo pa ay nagkakahiyaan Andyan yung unang punas sa mukha **** pawisan Unang usap, unang ngiti at biglang nagkatitigan Unang pagbabago ng aking nararamdaman Unang paghatid at sambit ng "ingat ka dyan" Lumipas ang mga araw ugali mo'y aking nakita Lakwatsa doon, inom dito yaan ang aking nahinuha Ngunit ikaw ay aking naintindihan, Ang aking nasa isip ay malamang dulot ng  nakaraang hindi malimutan Kaya naman gumawa ako ng paraan upang ika'y mapasaya Sa kalagitnaan ng gabi ako'y nag atubiling ika'y puntahan Kabog ng dibdib, lakas ng hangin at ulan ay di inalintana Makita ko lang ung mga ngiti **** mahiwaga Salamat sa mga oras na dumaan at ika'y nakilala Batid kong madaming nagmamahal sayo, Kaya naman aking pagtingin ay lumayo At aking naintindihan na mas mabuti maging magkaibigan na lang tayo Gusto ko lang lagi **** tatandaan, Na wala man ako sa tabi mo lagi naman akong nasa likod mo, Handang tumulong sa abot ng aking makakaya Lalo na sa pamilya, kaibigan, eskwelehan ay may problema Sana ngayon nasa mabuti kang lagay, Inday Sana'y mga pangarap mo'y iyong makamtan Sana'y wag ka na ulit lumuha sa daan Sana'y pintuan ng iyong puso ay muling mabuksan Sana'y mahanap na nya ang tamang Adan Sana'y mahalin mo pang lalo ang 'yong mga magulang Sana'y maging maayos na kayo at wala ng magkulang Sana sa iyong pagbabalik ay masaya ka sa bagong aral na iyong napulot Sana wag kang magbabago't wag makakalimot Di nako aasang liliit ulit ang espasyo Magbubukas ulit ang entablado At makaka tapak sa inyong teritoryo Kaya't ang aking tanging magagawa ko na lang ay isama ka sa mga dasal ko.
0
May 26, 2018
May 26, 2018 at 9:20 AM UTC
DATI
Naalala mo pa ba ung mga araw na una tayong nagkita? Mga oras na ako ay galak at tuwang tuwa, Pagkat ika'y nakilala't natagpuan sa oras na aking inaasahan Mga panahong tayo pa ay nagkakahiyaan Andyan yung unang punas sa mukha **** pawisan Unang usap, unang ngiti at biglang nagkatitigan Unang pagbabago ng aking nararamdaman Unang paghatid at sambit ng "ingat ka dyan" Lumipas ang mga araw ugali mo'y aking nakita Lakwatsa doon, inom dito yaan ang aking nahinuha Ngunit ikaw ay aking naintindihan, Ang aking nasa isip ay malamang dulot ng  nakaraang hindi malimutan Kaya naman gumawa ako ng paraan upang ika'y mapasaya Sa kalagitnaan ng gabi ako'y nag atubiling ika'y puntahan Kabog ng dibdib, lakas ng hangin at ulan ay di inalintana Makita ko lang ung mga ngiti **** mahiwaga Salamat sa mga oras na dumaan at ika'y nakilala Batid kong madaming nagmamahal sayo, Kaya naman aking pagtingin ay lumayo At aking naintindihan na mas mabuti maging magkaibigan na lang tayo Gusto ko lang lagi **** tatandaan, Na wala man ako sa tabi mo lagi naman akong nasa likod mo, Handang tumulong sa abot ng aking makakaya Lalo na sa pamilya, kaibigan, eskwelehan ay may problema Sana ngayon nasa mabuti kang lagay, Inday Sana'y mga pangarap mo'y iyong makamtan Sana'y wag ka na ulit lumuha sa daan Sana'y pintuan ng iyong puso ay muling mabuksan Sana'y mahanap na nya ang tamang Adan Sana'y mahalin mo pang lalo ang 'yong mga magulang Sana'y maging maayos na kayo at wala ng magkulang Sana sa iyong pagbabalik ay masaya ka sa bagong aral na iyong napulot Sana wag kang magbabago't wag makakalimot Di nako aasang liliit ulit ang espasyo Magbubukas ulit ang entablado At makaka tapak sa inyong teritoryo Kaya't ang aking tanging magagawa ko na lang ay isama ka sa mga dasal ko.
Continue reading...
37
Sa pagibig.... Pwede kang magdala, o ikaw ang dadalhin Pwedeng kang paasa, o ikaw ang paasahin Pwede kang manggamit, o ikaw ang gagamitin Pwede kang mabigo, bago mo sya bigoin Bago magmahal, dapat bang handa ka? Na Bago ka masaktan, kailangan ng anestesia, ano para manhid muna? At dapat bang may pamunas? Bago ka lumuha? Ahh, Bago pala ang lahat, ano ba magiging luma? At Ganon ba ngayon pagnagmahal? Para manalo ang taya, dapat **** isugal! Pano kung lahat mo na ginawa? Kulang parin Di ba masakit? Kung Alam na nating masikip sa damdamin, pinipilit pang pagkasyahin Lahat naman talaga pwede diba? Tulad ng sinabi ko sa unang stanza Pwede kayong dalaway magkatuloyan Pwede ding tuluyan kang iwanan Pwede ka nyang maalala, pwede ding kalimutan Pwede ka rin nyang paalalahanan na wag mo na syang ligawan Pero laging pakatatandaan.... Lahat ay nagtatagumpay lang kung naiiwasan ang kabiguan Pero ako, di parin ako matatakot magmahal Kasi alam kong darating ang araw di magtatagal Na ang natagpuan ko man di sakin itinadhana, May itinadhana para sakin na di ko pa natatagpuan Dun ako naniniwala, Ang puso ko di parin nakasara hinihintay lang kita aking sinta Hanggan sa panahon na tayoy magkita Lahat ng pagtingin ko sayo na Ngunit ngayon, sa paglipas ng panahon Ang anyo ng pagibig ay nagbago, Lasa nagkaroon Noong nanliligaw sobrang sweet,Naging bitter ng nabasted Meron pa ngang iba, iba iba ang tinitikman ng di mo nababatid Parang sa kape din, noon stick to one lang ang timplahan Ngayon naimbento na ang 3 in 1 Parang tema ng pelikula din, noon may happy ending Ngayon dapat happy lang walang ending Noon ang poreber pinaniniwalaan Ngayon ang poreber, walang ganyan Noon may pagibig na wagas Ngayon ang pagibig nagwawakas Kaya naaalala kita sa Noon at ngayon Kasi,,,, Noon, saksi ang langit,nagsumpaan tayo Ngayon, dahil sa galit, sinusumpa mo na ako Noon, ang nadarama natin masaya lang Ngayon, ang nararamdaman natin masasayang lang Noon, hawak hawak pa kita,Ngayon, bakit bumitaw ka na Noon, andito ka pa, Ngayon, bakit anjan ka na Di ko mawari ang pagibig kung itoy biyaya bakit masakit kung gaano katamis noon, ngayon walang kasing pait kung gano kainit noon, ngayon napakalamig Kung gano ka kinikilig noon ,ngayon naging manhid Kung gano tayo kalapit noon, malayong agwat ngayon Kung gano tayo nagaalala noon, biglang nagkalimutan ngayon Kung gano tayo kasaya noon, walang kasing lungkot ngayon Pangako **** di ka magbabago noon, ngunit nagiba ka na pala ngayon Kung Ano man ang meron noon, lahat yun nawala ngayon
0
Sep 28, 2018
Sep 28, 2018 at 12:18 AM UTC
Pagnagmahal
Sa pagibig.... Pwede kang magdala, o ikaw ang dadalhin Pwedeng kang paasa, o ikaw ang paasahin Pwede kang manggamit, o ikaw ang gagamitin Pwede kang mabigo, bago mo sya bigoin Bago magmahal, dapat bang handa ka? Na Bago ka masaktan, kailangan ng anestesia, ano para manhid muna? At dapat bang may pamunas? Bago ka lumuha? Ahh, Bago pala ang lahat, ano ba magiging luma? At Ganon ba ngayon pagnagmahal? Para manalo ang taya, dapat **** isugal! Pano kung lahat mo na ginawa? Kulang parin Di ba masakit? Kung Alam na nating masikip sa damdamin, pinipilit pang pagkasyahin Lahat naman talaga pwede diba? Tulad ng sinabi ko sa unang stanza Pwede kayong dalaway magkatuloyan Pwede ding tuluyan kang iwanan Pwede ka nyang maalala, pwede ding kalimutan Pwede ka rin nyang paalalahanan na wag mo na syang ligawan Pero laging pakatatandaan.... Lahat ay nagtatagumpay lang kung naiiwasan ang kabiguan Pero ako, di parin ako matatakot magmahal Kasi alam kong darating ang araw di magtatagal Na ang natagpuan ko man di sakin itinadhana, May itinadhana para sakin na di ko pa natatagpuan Dun ako naniniwala, Ang puso ko di parin nakasara hinihintay lang kita aking sinta Hanggan sa panahon na tayoy magkita Lahat ng pagtingin ko sayo na Ngunit ngayon, sa paglipas ng panahon Ang anyo ng pagibig ay nagbago, Lasa nagkaroon Noong nanliligaw sobrang sweet,Naging bitter ng nabasted Meron pa ngang iba, iba iba ang tinitikman ng di mo nababatid Parang sa kape din, noon stick to one lang ang timplahan Ngayon naimbento na ang 3 in 1 Parang tema ng pelikula din, noon may happy ending Ngayon dapat happy lang walang ending Noon ang poreber pinaniniwalaan Ngayon ang poreber, walang ganyan Noon may pagibig na wagas Ngayon ang pagibig nagwawakas Kaya naaalala kita sa Noon at ngayon Kasi,,,, Noon, saksi ang langit,nagsumpaan tayo Ngayon, dahil sa galit, sinusumpa mo na ako Noon, ang nadarama natin masaya lang Ngayon, ang nararamdaman natin masasayang lang Noon, hawak hawak pa kita,Ngayon, bakit bumitaw ka na Noon, andito ka pa, Ngayon, bakit anjan ka na Di ko mawari ang pagibig kung itoy biyaya bakit masakit kung gaano katamis noon, ngayon walang kasing pait kung gano kainit noon, ngayon napakalamig Kung gano ka kinikilig noon ,ngayon naging manhid Kung gano tayo kalapit noon, malayong agwat ngayon Kung gano tayo nagaalala noon, biglang nagkalimutan ngayon Kung gano tayo kasaya noon, walang kasing lungkot ngayon Pangako **** di ka magbabago noon, ngunit nagiba ka na pala ngayon Kung Ano man ang meron noon, lahat yun nawala ngayon
Continue reading...
60
"Mahal na mahal kita" yan ang sabi mo ng minsang yakap mo ako. Ako'y ngingiti ng malaki higit pa sa buwang naka ukit sa gabi. Pero bat ganito ang nararamdaman ko? May halong takot at pangamba. Oo mahal kita, mahal na makal kita. Ang kinakatakot ko ay ako ay masaya, ngunit baka ako'y iwan mo rin at hayaang lumuha mag-isa. Natatakot ako na tuwing tinititigan kita na bukas ay wala ka na o baka, baka may mahal ka ng iba. Natatakot ako. Bakit ganito? Pagmamahal na napalitan ng pangamba. Pagmamahal na napalitan ng luha galing sa aking mga mata. na sa tuwing yakap kita, ako'y nangangamba. Ayoko na... Gusto kitang yakapin at sabihing--- "Mahal wag mo akong iwan" Ngunit sasabihin mo "Mahal, ano nanaman ba yan?" Akala mo biro-biruan lang ang pag sabi ko nyan, pero isang matinik na takot ang nararamdaman. Na sa tuwing aalis ka baka hindi na bumalik pa. Na sa tuwing hindi mo pag-yakap sa akin sa gabi ako'y nag-aalala sa lipi. Na sa tuwing paghalik mo sa aking labi baka... baka unti-unti mo nang nararamdaman ang pighati. Mahal, pasensya na kung ganito ang aking nadarama sa pang araw araw na kasama ka. Mahal hindi ko rin alam kung bat ganto ang nadarama. Kaya siguro... ika'y pinapalaya ko na. Mahal na mahal kita... Na kaya kitang palayain at ika'y maging masaya. Hindi dahil sa may mahal ng iba. Kundi ako'y na tatakot na. Hindi ko alam ngunit sa tuwing kapiling ka, ako'y hindi makahinga. Puro pag-aalala ang nadarama. Daladala sa mga minutong kasama ka sa gabing malamig, sa mga tanghaling mainit. sa muling pag-luhat pag-iyak. Sa pananabik sa iyong mga halik. Ito lang ang kaya kong gawin para sayo't sa akin. Ang hayaan kang maging masaya kapiling ang iba. Dahil aking nadarama may mas mahigit pa. Sa kaya kong alay sayo at ibigay sa pusong na nanamlay at nadudurog na kasing liit ng palay At ang tanging kayang sabihin sa mga bagay na aking nagawang kamalia'y Mayala ka na aking mahal, Tandaan mo, ika'y aking mahal na mahal higit pa sa aking buhay.
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 5:13 AM UTC
Mahal na Mahal Kita
"Mahal na mahal kita" yan ang sabi mo ng minsang yakap mo ako. Ako'y ngingiti ng malaki higit pa sa buwang naka ukit sa gabi. Pero bat ganito ang nararamdaman ko? May halong takot at pangamba. Oo mahal kita, mahal na makal kita. Ang kinakatakot ko ay ako ay masaya, ngunit baka ako'y iwan mo rin at hayaang lumuha mag-isa. Natatakot ako na tuwing tinititigan kita na bukas ay wala ka na o baka, baka may mahal ka ng iba. Natatakot ako. Bakit ganito? Pagmamahal na napalitan ng pangamba. Pagmamahal na napalitan ng luha galing sa aking mga mata. na sa tuwing yakap kita, ako'y nangangamba. Ayoko na... Gusto kitang yakapin at sabihing--- "Mahal wag mo akong iwan" Ngunit sasabihin mo "Mahal, ano nanaman ba yan?" Akala mo biro-biruan lang ang pag sabi ko nyan, pero isang matinik na takot ang nararamdaman. Na sa tuwing aalis ka baka hindi na bumalik pa. Na sa tuwing hindi mo pag-yakap sa akin sa gabi ako'y nag-aalala sa lipi. Na sa tuwing paghalik mo sa aking labi baka... baka unti-unti mo nang nararamdaman ang pighati. Mahal, pasensya na kung ganito ang aking nadarama sa pang araw araw na kasama ka. Mahal hindi ko rin alam kung bat ganto ang nadarama. Kaya siguro... ika'y pinapalaya ko na. Mahal na mahal kita... Na kaya kitang palayain at ika'y maging masaya. Hindi dahil sa may mahal ng iba. Kundi ako'y na tatakot na. Hindi ko alam ngunit sa tuwing kapiling ka, ako'y hindi makahinga. Puro pag-aalala ang nadarama. Daladala sa mga minutong kasama ka sa gabing malamig, sa mga tanghaling mainit. sa muling pag-luhat pag-iyak. Sa pananabik sa iyong mga halik. Ito lang ang kaya kong gawin para sayo't sa akin. Ang hayaan kang maging masaya kapiling ang iba. Dahil aking nadarama may mas mahigit pa. Sa kaya kong alay sayo at ibigay sa pusong na nanamlay at nadudurog na kasing liit ng palay At ang tanging kayang sabihin sa mga bagay na aking nagawang kamalia'y Mayala ka na aking mahal, Tandaan mo, ika'y aking mahal na mahal higit pa sa aking buhay.
Continue reading...
53
Aking damdamin, aking hinaing, Dahil sa mga saloobin, mga hiling, Bilang isang batang walang muwang, Sa mga bagay na sa paningi'y hunghang. Nilalaman ng aking mga tula, Mga dinaramdam sa buhay kong payapa, Buhay kung saan ako naging malaya, Buhay kung saan ako ngumiti at lumuha. Ang mga tula kong ito, Sumasalamin sa damdamin ko, Kaligayahan man o panibugho, O mga nararamdaman lamang nitong puso. Pagkat di ako sanay sa malayang taludturan, Piniling may tugma ang hulihan, Tugmang nagkukubli sa buong ng kwento, Linimitahan ang mga salitang ginamit ko. Mas gugustuhin kong itula na lamang, 'tong mga nais sabihing nakakahadlang, Dahil sa tula, ako'y nagiging malaya, Malayang naipabatid ang di masambit nitong dila. Dito, puso ang pinapairal, Paggamit ng utak matumal, Dahil ito ang pinto ng puso ko, Bintana ng damdamin ko, Dito ko nalang linalabas ang gusto kong sabihin sa'yo, Dito ko nalang linalabas pati mga pangarap ko, Lahat ng gustong makamit at gustong maabot, Dahil ang katotohanan, dito ko nililimot. Ito ang mundo ko ng imahinasyon, Salungat sa pananaw kong sa realidad sumasang-ayon, Iniisip ang lahat ng maaaring mangyari, Kahit na sa paningin ko, imposible. Ito ang aking naging takbuhan, Takbuhan sa mga panahon ng kalungkutan, Kasama sa panahon ng kaligayahan, At sandigan kung ako'y nag-iisa't iniwan. Ako'y nasanay mag-isa kasama sya, Sa lahat ng oras na walang makakasama, Sa lahat ng oras na walang makausap na iba, Kaming dalawa, nagbigay buhay sa isang makata. Akin ang ideya, kanya ang paraan, Ako'y napalapit na, kinahiligan, Dahil dito nadama ko rin ang kaligayahan, Sa pagsulat ng laman nitong puso't isipan. Ito ang isa sa aking mga katauhan, Makatang pagsusulat ay naging takbuhan, Pagsusulat ang ginawang libangan, Sa tula buhay ay ipinaloob, pati katapatan.
0
Apr 8, 2017
Apr 8, 2017 at 11:09 AM UTC
Ang Tula ko
Aking damdamin, aking hinaing, Dahil sa mga saloobin, mga hiling, Bilang isang batang walang muwang, Sa mga bagay na sa paningi'y hunghang. Nilalaman ng aking mga tula, Mga dinaramdam sa buhay kong payapa, Buhay kung saan ako naging malaya, Buhay kung saan ako ngumiti at lumuha. Ang mga tula kong ito, Sumasalamin sa damdamin ko, Kaligayahan man o panibugho, O mga nararamdaman lamang nitong puso. Pagkat di ako sanay sa malayang taludturan, Piniling may tugma ang hulihan, Tugmang nagkukubli sa buong ng kwento, Linimitahan ang mga salitang ginamit ko. Mas gugustuhin kong itula na lamang, 'tong mga nais sabihing nakakahadlang, Dahil sa tula, ako'y nagiging malaya, Malayang naipabatid ang di masambit nitong dila. Dito, puso ang pinapairal, Paggamit ng utak matumal, Dahil ito ang pinto ng puso ko, Bintana ng damdamin ko, Dito ko nalang linalabas ang gusto kong sabihin sa'yo, Dito ko nalang linalabas pati mga pangarap ko, Lahat ng gustong makamit at gustong maabot, Dahil ang katotohanan, dito ko nililimot. Ito ang mundo ko ng imahinasyon, Salungat sa pananaw kong sa realidad sumasang-ayon, Iniisip ang lahat ng maaaring mangyari, Kahit na sa paningin ko, imposible. Ito ang aking naging takbuhan, Takbuhan sa mga panahon ng kalungkutan, Kasama sa panahon ng kaligayahan, At sandigan kung ako'y nag-iisa't iniwan. Ako'y nasanay mag-isa kasama sya, Sa lahat ng oras na walang makakasama, Sa lahat ng oras na walang makausap na iba, Kaming dalawa, nagbigay buhay sa isang makata. Akin ang ideya, kanya ang paraan, Ako'y napalapit na, kinahiligan, Dahil dito nadama ko rin ang kaligayahan, Sa pagsulat ng laman nitong puso't isipan. Ito ang isa sa aking mga katauhan, Makatang pagsusulat ay naging takbuhan, Pagsusulat ang ginawang libangan, Sa tula buhay ay ipinaloob, pati katapatan.
Continue reading...
48
Nang ako'y masaktan nang walang dahilan,  Nandyan sa tabi ko, 'di mo 'ko iniwan Palagi mo akong tinutulungan at  Sinusuportahan mo ako sa lahat  Ang tunay na pag-ibig ay ganyan dapat  Parang aso't pusa kung tayo'y mag-away  Natapos natin ang ganyang mga bagay  Kasi sa totoo lang, ganyan ang buhay  Sa dami-daming pinag-awayan natin Nandoon parin ang pagmamahal natin  Ang buhay ko ay punong-puno ng gulo  Sobrang nakakasakit ng ulo Pero pagka nandito ko sa tabi ko  Nawawala ang buhay kong gumuguho  At parang umiilaw ang aking mundo  At dahil diyan, huwag mo 'kong iiwan  Kasi hindi lang ako ang masasaktan  Tayong dalawa rin ang magdudurusa  Kasi naman pagka ako ay lumuha  Suguradong-sigurado na babaha  Nawala ka at hindi ko alam bakit  Ang puso ko ay punong-puno ng galit  Nang ikaw ay umalis ng isang saglit  At nang dumating ka sa iyong pagbalik  Binigyan mo ako ng isang munting halik  Pero isang panaginip lamang ito  Nagising ako't sumapit ang ulo ko  Pag-ibig ko'y itinapon sa basurahan  At hinding-hindi ko na babalikan  Hindi na ako makikipagbiruan...  Dahil ayaw na ayaw ko nang masaktan
0
Sep 6, 2015
Sep 6, 2015 at 1:40 AM UTC
Isang Panaginip
Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, heto ako nakatulala sa apat na sulok ng kwarto Mahal! Napapagod na ako Napapagod na akong kakaisip kung mahal mo ba ako Kaya sana na man, sana nandito ka at marinig mo ito Sana madama mo ang mga saltiang "MAHAL KITA, SOBRA" Sana makita mo ang pangalan mo dito nakaukit sa puso ko Kaya mahal, sinta, darling, babe, baby, honey, love, sweetheart, asawa ko, buhay ko, mine, moo, yam Sana madinig mo ang sasabihin ko Na ang tulang ito ay para sayo Kahit abutin man ako ng dekada dito kakahintay Sasabihin ko pa rin MAHAL KITA Hayaan mo nang lumuha ako kasama ng ulan Hayaan **** mawalan ako ng tinig kakasabi sayo ng MAHAL KITA Pero, teka, Mahal, mahal mo ba ako? Ay wag! Wag mo nang sagutin. Kasi alam ko, ALAM KO NA! Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero patuloy pa rin akong nagpapakatanga Ha,ha,ha! Tanga ng kung tanga Pero, hayaan **** sabihin ko sayo Mamatay man ang ilaw, Dumilim man ang kalangitan Mahal pa rin kita Teka, teka nga Sino nga ba ang Mahal ko? Pakisabi naman oh! Pakiusap, mahalin nya ako pabalik Kasi ang sakit, sobra Sa sobrang sakit, hindi ko parin maiwasan na mahalin  sya Na mahalin sya ng sobra na kahit ang paghinga nakalimotan ko Kaya sana na man, please lang pakisabi nyo sa kanya MAHAL NA MAHAL KO SYA At sana sa huling pagpatak ng mga luha Ang huling salitang maririnig mo Ang huling hangin naakukuha ko At ang huling pagtibok ng puso ko para sayo Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, MAHAL PA RIN KITA
0
Feb 26, 2018
Feb 26, 2018 at 10:11 AM UTC
Mahal Pa Rin Kita
Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, heto ako nakatulala sa apat na sulok ng kwarto Mahal! Napapagod na ako Napapagod na akong kakaisip kung mahal mo ba ako Kaya sana na man, sana nandito ka at marinig mo ito Sana madama mo ang mga saltiang "MAHAL KITA, SOBRA" Sana makita mo ang pangalan mo dito nakaukit sa puso ko Kaya mahal, sinta, darling, babe, baby, honey, love, sweetheart, asawa ko, buhay ko, mine, moo, yam Sana madinig mo ang sasabihin ko Na ang tulang ito ay para sayo Kahit abutin man ako ng dekada dito kakahintay Sasabihin ko pa rin MAHAL KITA Hayaan mo nang lumuha ako kasama ng ulan Hayaan **** mawalan ako ng tinig kakasabi sayo ng MAHAL KITA Pero, teka, Mahal, mahal mo ba ako? Ay wag! Wag mo nang sagutin. Kasi alam ko, ALAM KO NA! Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero patuloy pa rin akong nagpapakatanga Ha,ha,ha! Tanga ng kung tanga Pero, hayaan **** sabihin ko sayo Mamatay man ang ilaw, Dumilim man ang kalangitan Mahal pa rin kita Teka, teka nga Sino nga ba ang Mahal ko? Pakisabi naman oh! Pakiusap, mahalin nya ako pabalik Kasi ang sakit, sobra Sa sobrang sakit, hindi ko parin maiwasan na mahalin  sya Na mahalin sya ng sobra na kahit ang paghinga nakalimotan ko Kaya sana na man, please lang pakisabi nyo sa kanya MAHAL NA MAHAL KO SYA At sana sa huling pagpatak ng mga luha Ang huling salitang maririnig mo Ang huling hangin naakukuha ko At ang huling pagtibok ng puso ko para sayo Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, MAHAL PA RIN KITA
Continue reading...
47
Minsan na rin ako’ng nadapa sa landas na mabato. Nagalusan ang aking mga palad at mga tuhod ay nagdugo. Nahirapan ako’ng bumangon at maglakad nang muli. Ngunit akin pa ri’ng pinilit nang may matapang na ngiti. Minsan ako’ng lumuha dahil sa matinding pagkabigo. Muntik nang naudyok na tumalikod na lang at sumuko. Subalit nakakita ng dahilan na patuloy na maniwala Na mas matamis ang tagumpay kung may kasawian muna. Minsan ako’ng naligaw sa pagkadilim-dilim na kawalan. Naubos ang tinig sa pagtawag para sa kaligtasan. Halos masanay na ang aking mga mata sa nakapopoot na dilim Pero nakahanap pa rin ng pag-asa upang pawiin ang pininimdim. Marami na rin ako’ng napagdaana’ng pagsubok, Nakapaglakbay na sa pinakailalim at sa pinakarurok, Nalasap ang pait at tamis sa masalimuot na biyahe ng buhay. Ang akala’y nakita ko na ang lahat sa aking paglalakbay. Ako ay nabigla dahil ako’y lubos na nagkamali Nang isang araw na namulat na lang nang ikaw ang katabi. Dahil dito sa buhay ay mas marami pa pala’ng kulay at hiwaga, Mas marubdob pala ang hatid **** misteryo’t talinhaga. Minsan ako’y umibig nang hindi ko namamalayan. Nagalusan, nakabangon, lumuha, ngumiti, nawala’t natagpuan. Hindi ko pa mapagtanto kung ang pag-ibig na ito’y biyaya o sumpa, Ang tanging alam ko lang: ang bawat halik mo’y buhay ang dala.
0
Mar 14, 2015
Mar 14, 2015 at 6:38 AM UTC
MINSAN
sana nandito ka para nayayakap  kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang  makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip  na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo,  alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances
0
Sep 29, 2016
Sep 29, 2016 at 4:49 AM UTC
SANA
sana nandito ka para nayayakap  kita, sana nandito ka para mahagkan ka, sana kahit kaunting oras lang  makasama ka, mapakita ko lang kung gaano ka kahalaga. sana noon pa kita nakilala, sana naunahan ko sya, di ka sana nasaktan at lumuha, sa pagtataksil at mali nyang nagawa. sana nabuo ako ng mas maaga, baka sakaling nakilala kita, hindi man kita masyadong mapasaya, pero gagawin ko ang lahat para ika'y mapaligaya. sana hindi nalang naging komplikado, baka sakaling maipag mamalaki mo ko, baka masabi mo na ako talaga ang mahal mo, walang biro at hindi nag tatago. sana hindi nalang kita nakilala, para hindi na tayo nahihirapang dalawa, pero salamat parin at dumating ka, dahil tinuruan mo kong wag magpakatanga sakanya. sana pinigilan ko nalang nararamdaman ko sayo, para hindi ako luluha kapag iniwan mo, sana hindi kita pinakinggan noong nagkagulo, edi sana ngayon malaya na tayo. sana kung may mag babalik ng nakaraan, mas pipiliin kong manahimik nalang, hindi magsasalita ng tunay na nararamdaman, para sa huli wala ng nasasaktan. alam kong minahal mo ko ng sobra, pero hindi mo ba naisip  na mas mahal kita, mas pipiliin kong maging masaya sila, kaysa sa kaligayahan nating dalawa. pero sa tuwing bibitawan na kita, hindi mo alam kung gaano kasakit na mawalay ka, kahit pigilan kong huwag pumatak ang mga luha, wala akong magawa dahil kusa silang nagwawala. sa rami ng pag subok na nalagpasan, alam kong hindi pa iyon ang katapusan, marami pang darating at dapat pag handaan, ngunit di ko alam kung kaya ko pang labanan. hindi ko alam kung naubos na ba ang luha ko sa kaiiyak, dahil sa tuwing may problema ni isang butil walang pumapatak, sanay na siguro ako sa relasyong ito, panay iyak, away at gulo. mahal kita kaya pilit kong kinakalimutan mga pangyayari, kahit magulo,  alam kong sa puso mo ako'y bawing bawi, hindi kita iiwan ano man ang mangyari, kung iiwan man kita asahan **** ako ay uuwi. pagpasensyahan mo na kung abnormal ako minsan, ganto talaga ako pero masarap mag mahal, minsan ka ng iniwan ngunit di ka kakalimutan, bihira ka lang makahanap ng katulad ko na mapag mahal. alam kong masasakit ang lahat ng Sanang nasabi ko, isip ang may gusto ngunit puso'y binabago, sana tama ang puso kong manatili sayo, sayo mahal ko , puso ko' y sinakop mo. #love #chances
Continue reading...
58
Gusto ko simulan ang tulang ito sa tanong na "kamusta kana?" Kamusta na ang taong minahal ko ng sobra pa sa sobra Naging malungkot kaba nung ako'y nawala? O naging masaya dahil wala na ako sa tabi mo sinta Nagbabaliktanaw ako sa mga ala-ala noon na ating binuo Naging masaya naman tayo Kaya di ko alam anong dahilan mo para mag bago Para masaktan mo ako ng ganito Para iparamdam mo sa'kin na hindi ako kawalan mo Para ipamukha mo sa'kin na wala na talagang TAYO At ngayon napaisip ako kaya ka pala nagbago kasi may bago na palang nagpapatibok ng puso mo Di ko mapigilan hindi magalit Di ko mapigilan na hidi masaktan Di ko mapigilan na lumuha hanggat gabi patungong umaga Di ko mapigilan na tanggapin na ako nalang yung naiwang tanga Tanga na umaasa na magkabalikan pa tayong dalawa Umaasa at nagmamakaawa "Pakiusap mahal, usap tayo. Ayusin natin to" Pero sarili ko lang pala ang niloloko ko Kasi nakikita na kitang palayo at hindi na maaabot Nakikita na kitang naglalakad kasama siya habang puso ko'y kumikirot Kaya sa huling pagkakataon Binalikan ko ang dati nating tagpuan Nagbabasakali na ikaw ay madatnan Pero namulat ako sa realidad na may mga bagay palang di na pwede maging katotohanan Kaya heto nagbaliktanaw nalang ako sa mga magandang ala-ala na akin paring hinahawakan Kasabay ng pag-agos ng alon ay ang pag-agos ng luhang nagasasabing kailangan ko na 'tong bitawan Kaya ngayon tatahak nalang ako ng ibang landas Maglalakad ako, pilitin na ang mga nangyari sa'ting dalawa ay maya-maya ay kukupas Maglalakad ako, habang wala ka na sa tabi ko, yung taong minahal ko ng wagas Maglalakad ako, maglalakad ako Pero  lilingon parin ako at makikita ko ang iyong mga bakas Bakas na patunay na ikaw ay naging totoo At hindi panaginip na nilikha ng imahinasyon ko Na merong ikaw na pansamantalang minahal ako Merong ikaw na minsan ay ginawa kong mundo Merong ikaw na tinanggap ng buong-buo at Merong ako na sinubukang lumaban pero sa huli meron paring ikaw na bumitaw nalang ng bigla-biglaan Hanggang ngayon naglalakad parin ako dala-dala ang katangang "Pinagtagpo pero di tinadhana" Yan nga siguro kasi ang kwento nating dalawa Ang mga landas natin na wari'y nagkita, Ngunit hindi inalaan para magkasama. Maglalakad ako, hanggang sa malimutan na kita mahal ko
0
Sep 5, 2017
Sep 5, 2017 at 3:41 AM UTC
Hindi Tinadhana
Gusto ko simulan ang tulang ito sa tanong na "kamusta kana?" Kamusta na ang taong minahal ko ng sobra pa sa sobra Naging malungkot kaba nung ako'y nawala? O naging masaya dahil wala na ako sa tabi mo sinta Nagbabaliktanaw ako sa mga ala-ala noon na ating binuo Naging masaya naman tayo Kaya di ko alam anong dahilan mo para mag bago Para masaktan mo ako ng ganito Para iparamdam mo sa'kin na hindi ako kawalan mo Para ipamukha mo sa'kin na wala na talagang TAYO At ngayon napaisip ako kaya ka pala nagbago kasi may bago na palang nagpapatibok ng puso mo Di ko mapigilan hindi magalit Di ko mapigilan na hidi masaktan Di ko mapigilan na lumuha hanggat gabi patungong umaga Di ko mapigilan na tanggapin na ako nalang yung naiwang tanga Tanga na umaasa na magkabalikan pa tayong dalawa Umaasa at nagmamakaawa "Pakiusap mahal, usap tayo. Ayusin natin to" Pero sarili ko lang pala ang niloloko ko Kasi nakikita na kitang palayo at hindi na maaabot Nakikita na kitang naglalakad kasama siya habang puso ko'y kumikirot Kaya sa huling pagkakataon Binalikan ko ang dati nating tagpuan Nagbabasakali na ikaw ay madatnan Pero namulat ako sa realidad na may mga bagay palang di na pwede maging katotohanan Kaya heto nagbaliktanaw nalang ako sa mga magandang ala-ala na akin paring hinahawakan Kasabay ng pag-agos ng alon ay ang pag-agos ng luhang nagasasabing kailangan ko na 'tong bitawan Kaya ngayon tatahak nalang ako ng ibang landas Maglalakad ako, pilitin na ang mga nangyari sa'ting dalawa ay maya-maya ay kukupas Maglalakad ako, habang wala ka na sa tabi ko, yung taong minahal ko ng wagas Maglalakad ako, maglalakad ako Pero  lilingon parin ako at makikita ko ang iyong mga bakas Bakas na patunay na ikaw ay naging totoo At hindi panaginip na nilikha ng imahinasyon ko Na merong ikaw na pansamantalang minahal ako Merong ikaw na minsan ay ginawa kong mundo Merong ikaw na tinanggap ng buong-buo at Merong ako na sinubukang lumaban pero sa huli meron paring ikaw na bumitaw nalang ng bigla-biglaan Hanggang ngayon naglalakad parin ako dala-dala ang katangang "Pinagtagpo pero di tinadhana" Yan nga siguro kasi ang kwento nating dalawa Ang mga landas natin na wari'y nagkita, Ngunit hindi inalaan para magkasama. Maglalakad ako, hanggang sa malimutan na kita mahal ko
Continue reading...
42
Babalik ka pa ba? Ilang makukulimlim na araw na ang nagdaan At ilang malalamig na gabi na ang lumipas Ngunit narito pa rin ako Nakaupo sa pinangakong tagpuan Binibilang ang bawat oras na wala ka Humihiling at bumubulong sa hangin na sa bawat paglingon ko ay katabi na kita Hindi ko na mabilang kung ilang beses na nga bang lumuha ang nga ulap Kasabay ng aking pagiyak Dahil sa nararamdaman kong pighati at pangungulila sa iyo Hinhintay mo rin ba ako tulad ng paghihintay ko sayo? Nasaan ka na ba? Babalik ka pa ba?
0
Jun 4, 2017
Jun 4, 2017 at 12:40 PM UTC
Hintay
Sabihin mo sa akin - saan ako nagkulang? Sa bawat oras ba na sa'yo lang inilaan? Sa bawat ngiti bang ikaw lang ang dahilan? O sa bawat sandaling hindi ka nahagkan? Sabihin mo sa akin ang aking kasalanan. Mali ba ang mangarap na tayong dal'wa lamang? Mali ba ang umibig at ika'y ipaglaban? Mali rin ba'ng lumuha nang ikaw ay lumisan? Sabihin mo sa akin - bakit ako'y nasasaktan? Bakit ang puso ko ay iyong sinugatan? Sa bawat ala-ala ng ating nakaraan, Bakit kabiguan yaring aking nakamtan? Sabihin mo sa akin kung paano malimutan? Kung sa bawat pikit ko'y naroon ang 'yong larawan? At hanggang sa ngayo'y ito ang aking katanungan, Bakit 'di ko masabi ang katagang "Paalam?"
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:30 AM UTC
"Sabihin mo sa akin"
Ang sabi nila na ang pinakamasakit daw na tunog ay ang iyak at hikbi, Malakas man, mahina o pag-pipigil Lahat daw ‘yon ay pare-pareho lang Tama nga siguro sila kasi ang iyak ay nakapag-sasabi ng totoong nararamdaman, ang iyak ay isang kalungkutan Noong gabing yon, narinig ko ang pinakamasakit na tunog Sabay tayong lumuha Sabay nating iniyak ang sakit na para bang masasagot lahat ng tanong sa ating isipan Mga pagkukulang, mga sana at dapat na pareho nating gustong malaman, gustong ipaglaban Mga tanong na matagal ng kinukwestyon ang mga bagay na hindi maintindihan Mga pagkukulang na pinipilit buuin na unti-unting lumalabo Mga sana at dapat na matagal nang pinipigilan Ngunit narinig ko ang tunog ng bawat galaw ng iyong mga paa na humahaplos sa sahig Narinig ko kung paano mo ikinabit muli ang iyong mga paa sa iyong medyas at sapatos, Kung paano mo ito itinali at binuhol nang napakahigpit Narinig ang bawat kilos at galaw Sa huling beses ay narinig ko ang iyong mga daliri Kung paano dumapo ang iyong palad sa pinto Hindi iyak at hikbi ang nangibabaw Kundi ang tunog ng pagsara ng pinto
0
Apr 8, 2019
Apr 8, 2019 at 8:41 AM UTC
91
Nakayanan **** mag-isa, Nalagpasan **** hindi lumuha, Bakit sasabihin **** pagod na ako? Hinarap mo ang bagyo, Nilangoy mo ang delubyo, Ngayon, sasabihin **** pagod na ako? Sinangga mo ang naglalakihang sibat, Inilagan mo ang sunod-sunod na bala, Bakit ngayon, napapagod ka? Tinakasan mo ang dilim, Hinabol mo ang liwanag, Ngayong matatag ka na, saka ka pa mapapagod? Isipin **** hindi lang ikaw ang tao sa mundo, Alalahanin mo ang pamilya't kaibigan mo, Sila rin pasan-pasan ang bigat na dala mo. Buong buhay ka mang mapagod, Basta't sa Diyos huwag kang tatalikod, Dahil Siya ay laging nasa iyong bakod.
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 5:16 PM UTC
Huwag Kang Mapagod
082121 O giliw at ginintuan kong bayan, Sa mga galamay ng may burdang hinagpis Ay ‘di patitinag ang katapatan kong sayo’y itinatangis Panaghoy ko’y ‘wag sanang lisanin Ang pangako nating hanggang sa dulo’y mananatili. Hindi man sa ngayon Ang paggawad ng medalyang kailanma’y hindi mangangalawang, Ako’y magtitiis sa muling paglipad Ng kalapating pilit na itinatali’t ikinakahon Sa mga islang tanging anino na lamang ang kasarinlan. Kung mamarapatin lang ng may Likha Na ako’y tupukin na lamang ng apoy na hindi nakasusunog At ako’y ayain sa hardin nang walang kamalayan Kundi pagpuri sa Kanyang kagandahan. Ngunit kailanma’y hindi ako mangingimasok Sa kung anumang inilatag sa aking harapan. Gustong lumuha ng dugo Ng aking mga matang may iisang tinitingnan. Sa mga kamay Niya’y Hahayaan ko na lamang na dumungis ang mga butil At ang Kanyang pagkalinga’y Magsilbing panlaman-tiyan. Kung makararating man sa lahat ng mga pinili Na ang aking pananatili’y hindi pansarili lamang Kundi ito’y aking pagpasyang piliin pa rin Ang tahanan bagamat ito’y pinagtaksilan ng karamihan. Sa mga pulong walang kapanatagan At walang kapaliwanagan ang may kapangyarihan, Ay naniniwala akong hindi paglisan ang solusyon. At kung takot at pangamba ang kanilang mga naging dahilan, Ay hindi ko kokonsintihin Ang puso kong anumang oras Ay kayang piliin na rin ang paglisan.
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 9:50 PM UTC
Panaghoy
Pag-ibig ang naging sanhi Ng mga luhang dala ng sakit At pagkawasak ng pusong Matagal na iningatan, Sa isang iglap ay muling nasaktan. Pag-ibig ang naging dahilan Ng labis na pangamba ng pusong luhaan Kung kaya't inakalang 'di na magmamahal Ngunit muli ay aking napatunayan Pag-ibig muli ang nagbigay-daan. Pag-ibig, hinanap ko kahit saan Tiwala, ibinigay ngunit hindi man lang nasuklian Hindi mawari kung bakit lagi na lang Ang sabi nila'y pag-ibig ang sagot sa pusong nalulumbay Pero bakit di masumpungan, ano ba ang aking taglay? Pag-ibig na hindi ko naisip na darating pa Isang araw ng ika'y aking makilala Pinilit kong ipinid ang pusong takot na Nagmatigas man ang puso, pero sa hindi inaakala Isip na ang nagpasya na pagbigyan pa Pag-ibig, hindi ko alam na nariyan ka na pala. Alam kong mahirap hulihin ang puso Lalo pa't ito'y nababalot na ng galit at takot Ngunit hindi mo pinansin ang lahat ng ito Ipinagpatuloy pa rin dahil mukhang alam na alam mo Na ikaw ay para sa'kin, at ako'y para sa'yo. Natakot akong mahalin ka dahil ilang beses nang lumuha At nangako sa sarili na hindi na ito mauulit pa Ang muli pang masaktan ay 'di na makakaya Ngunit ang sabi mo nga ay ibang iba ka Kung kaya't pinagbigyan ang iyong pusong umaasa. Tinanggap ko ang pag-ibig na iyong inialay Hinayaan kong ang ating mga damdami'y magkapalagay Binuksang muli ang puso kahit alam kong may takot pa Pinili kong papasukin ka dahil aking nakita Sa iyong mga mata ay may pagtingin na kakaiba. Pag-ibig, hindi ko alam kung kailan ako naging handa Pero para sa iyo, nagpasya akong muling maging malaya Mula sa mapait na nakaraan na siyang bumalakid Ngayo'y natagpuan ka, at muli kong nabatid Kung paanong maging masaya sa piling ng isang tunay na umiibig. Salamat, dahil nariyan ka na. Salamat, dahil sinagip mo ang pusong wasak na wasak na. Salamat, dahil muli kong nadama ang tunay na pagmamahal. Salamat, dahil naramdaman kong ako'y mahalaga pa. Salamat, dahil natuklasan kong maaari pa akong lumigaya. Pag-ibig, kaya na kitang ibigay muli Sa isang espesyal na tao na sa aki'y muling nagpangiti Pag-ibig na buo, tapat, wagas at dalisay Isusukli sa pusong nagmamahal sa akin ng tunay Hindi magdadalawang-isip na ibigay ang buong puso Sa taong minahal at tinanggap kung sino ako. Pag-ibig, kaysarap **** madama Lalo pa't ramdam kong ayaw ko nang umibig pa sa iba Natagpuan na ang taong nais kong makasama Hanggang sa pinakahuli kong hininga Na hiram sa Diyos na sa atin ay lumikha. Tayo ang laman ng kwento ng Maykapal Pinagtagpo upang maging patunay na may totoong pagmamahal Pinaranas man sa atin noon ang sakit na dulot ng pag-ibig Ang nakaraan ay hindi na muling manunumbalik Dahil sa isa't isa, pag-ibig lang ang mamumutawi. Pag-ibig, ikaw, ako at ang Diyos Sa atin iikot ang kwento hanggang matapos Sa piling ng Maykapal, kamay ko'y hawakan lang Hindi ako bibitaw hanggang sa dulo ng walang hanggan Sa'yo lang ang pag-ibig ko, sa'yo lang, aking mahal.
0
Sep 2, 2019
Sep 2, 2019 at 10:17 AM UTC
Pag-ibig
Pag-ibig ang naging sanhi Ng mga luhang dala ng sakit At pagkawasak ng pusong Matagal na iningatan, Sa isang iglap ay muling nasaktan. Pag-ibig ang naging dahilan Ng labis na pangamba ng pusong luhaan Kung kaya't inakalang 'di na magmamahal Ngunit muli ay aking napatunayan Pag-ibig muli ang nagbigay-daan. Pag-ibig, hinanap ko kahit saan Tiwala, ibinigay ngunit hindi man lang nasuklian Hindi mawari kung bakit lagi na lang Ang sabi nila'y pag-ibig ang sagot sa pusong nalulumbay Pero bakit di masumpungan, ano ba ang aking taglay? Pag-ibig na hindi ko naisip na darating pa Isang araw ng ika'y aking makilala Pinilit kong ipinid ang pusong takot na Nagmatigas man ang puso, pero sa hindi inaakala Isip na ang nagpasya na pagbigyan pa Pag-ibig, hindi ko alam na nariyan ka na pala. Alam kong mahirap hulihin ang puso Lalo pa't ito'y nababalot na ng galit at takot Ngunit hindi mo pinansin ang lahat ng ito Ipinagpatuloy pa rin dahil mukhang alam na alam mo Na ikaw ay para sa'kin, at ako'y para sa'yo. Natakot akong mahalin ka dahil ilang beses nang lumuha At nangako sa sarili na hindi na ito mauulit pa Ang muli pang masaktan ay 'di na makakaya Ngunit ang sabi mo nga ay ibang iba ka Kung kaya't pinagbigyan ang iyong pusong umaasa. Tinanggap ko ang pag-ibig na iyong inialay Hinayaan kong ang ating mga damdami'y magkapalagay Binuksang muli ang puso kahit alam kong may takot pa Pinili kong papasukin ka dahil aking nakita Sa iyong mga mata ay may pagtingin na kakaiba. Pag-ibig, hindi ko alam kung kailan ako naging handa Pero para sa iyo, nagpasya akong muling maging malaya Mula sa mapait na nakaraan na siyang bumalakid Ngayo'y natagpuan ka, at muli kong nabatid Kung paanong maging masaya sa piling ng isang tunay na umiibig. Salamat, dahil nariyan ka na. Salamat, dahil sinagip mo ang pusong wasak na wasak na. Salamat, dahil muli kong nadama ang tunay na pagmamahal. Salamat, dahil naramdaman kong ako'y mahalaga pa. Salamat, dahil natuklasan kong maaari pa akong lumigaya. Pag-ibig, kaya na kitang ibigay muli Sa isang espesyal na tao na sa aki'y muling nagpangiti Pag-ibig na buo, tapat, wagas at dalisay Isusukli sa pusong nagmamahal sa akin ng tunay Hindi magdadalawang-isip na ibigay ang buong puso Sa taong minahal at tinanggap kung sino ako. Pag-ibig, kaysarap **** madama Lalo pa't ramdam kong ayaw ko nang umibig pa sa iba Natagpuan na ang taong nais kong makasama Hanggang sa pinakahuli kong hininga Na hiram sa Diyos na sa atin ay lumikha. Tayo ang laman ng kwento ng Maykapal Pinagtagpo upang maging patunay na may totoong pagmamahal Pinaranas man sa atin noon ang sakit na dulot ng pag-ibig Ang nakaraan ay hindi na muling manunumbalik Dahil sa isa't isa, pag-ibig lang ang mamumutawi. Pag-ibig, ikaw, ako at ang Diyos Sa atin iikot ang kwento hanggang matapos Sa piling ng Maykapal, kamay ko'y hawakan lang Hindi ako bibitaw hanggang sa dulo ng walang hanggan Sa'yo lang ang pag-ibig ko, sa'yo lang, aking mahal.
Continue reading...
67
Kapag yung ex mo nakipagbalikan sayo tatangggapin mo pa ba? Ako? oo. tanga lang eh noh? oh tapos tatawa tawa ka? Kung sabagay… Hindi kita masisissi. Hindi naman ikaw ang minsang lumigaya Sa ibabaw ng alapaap Sa yakap na mahigpit Sa kamay na minsang nakatagpo ng Palad Palad na handang dumamay Palad na handang umakay sa matarik na bundok Binuo ng mga daliring handang takpan Ang minsang mga matang walang humpay na lumuha sa pait na Dulot ng mapanghusgag tingin ng mundo hindi.. hindi kita masisisi dahil hindi naman ikaw nag nakadama ng matamis na lasa sa pagbigkas ng mga katagang ikaw.. ikaw lang.. ang mahal ko. Hindi. Hindi mo narinig ang bawat ngiting Ipininta ng bawat tawang ibingay Sa mga simpleng kantang inialay. hindi.. hindi mo nasaksihan nung araw na ipinaglaban nya ang pagmamahalang tanging mahalagang bagay na meron ako at sya noon. Hindi.. hindi mo naramdaman ang lambot ng kasiguraduhang Matutulog kang nakangiti dahil sya ang katabi mo At gigising kang may ngiti pa rin dahil panatag ka Panatag kang sa bisig nya parin nakahimlay. Hindi.. hind kita masisisi Dahil hindi mo ramdam Ang kirot na humiwa dito.. Nung araw na sinabi nyang “Ayokona” Ayokona? Walang eksplenasyon ni walang pasubali Nabura lahat! Natabunan ng mga tanong hanggang sa naging panghihinayang at poot at Sinabi kong tama na Tama ka nga siguro Ayaw mo na.. Lahat yan tinanggap ko, pilit ipinilit sa isipang Wala na. tapos na. ending na. Tapos Isang araw Bigla syang kumatok, sabi “sorry” Tanginamo. Para san pa? Ako pa rin daw.. ako parin daw. Kapag yung ex mo nakipagbalikan sayo tatanggapin mo pa ba? Ako? oo. pero di gaya ng dati hindi na ako tanga.
0
Mar 21, 2016
Mar 21, 2016 at 4:47 AM UTC
UTAK VS. PUSO
Kapag yung ex mo nakipagbalikan sayo tatangggapin mo pa ba? Ako? oo. tanga lang eh noh? oh tapos tatawa tawa ka? Kung sabagay… Hindi kita masisissi. Hindi naman ikaw ang minsang lumigaya Sa ibabaw ng alapaap Sa yakap na mahigpit Sa kamay na minsang nakatagpo ng Palad Palad na handang dumamay Palad na handang umakay sa matarik na bundok Binuo ng mga daliring handang takpan Ang minsang mga matang walang humpay na lumuha sa pait na Dulot ng mapanghusgag tingin ng mundo hindi.. hindi kita masisisi dahil hindi naman ikaw nag nakadama ng matamis na lasa sa pagbigkas ng mga katagang ikaw.. ikaw lang.. ang mahal ko. Hindi. Hindi mo narinig ang bawat ngiting Ipininta ng bawat tawang ibingay Sa mga simpleng kantang inialay. hindi.. hindi mo nasaksihan nung araw na ipinaglaban nya ang pagmamahalang tanging mahalagang bagay na meron ako at sya noon. Hindi.. hindi mo naramdaman ang lambot ng kasiguraduhang Matutulog kang nakangiti dahil sya ang katabi mo At gigising kang may ngiti pa rin dahil panatag ka Panatag kang sa bisig nya parin nakahimlay. Hindi.. hind kita masisisi Dahil hindi mo ramdam Ang kirot na humiwa dito.. Nung araw na sinabi nyang “Ayokona” Ayokona? Walang eksplenasyon ni walang pasubali Nabura lahat! Natabunan ng mga tanong hanggang sa naging panghihinayang at poot at Sinabi kong tama na Tama ka nga siguro Ayaw mo na.. Lahat yan tinanggap ko, pilit ipinilit sa isipang Wala na. tapos na. ending na. Tapos Isang araw Bigla syang kumatok, sabi “sorry” Tanginamo. Para san pa? Ako pa rin daw.. ako parin daw. Kapag yung ex mo nakipagbalikan sayo tatanggapin mo pa ba? Ako? oo. pero di gaya ng dati hindi na ako tanga.
Continue reading...
60
Kumusta mga hari sa lupa Yaong mga anino'y hindi nakikita Mga haring sila ang nagtatakda Ng mga bagay dito sa lupa Kumusta mga hari sa lupa Yaong papel na may mukha Mga haring dinadakila Ng mga uhaw na dukha Kumusta mga hari sa lupa Na kaharian ay ang yaman sa lupa Handang pumatay ng alila Upang pigilin ang daigdig sa pagluha Kumusta mga hari sa lupa Na di kailanman kumalam ang sikmura Na kailanma'y hindi lumuha O nagbuhat ng kutsara Kumusta mga hari sa lupa Bundok ng bungo'y sumusumpa Sumisigaw sa hinagpis na mga alila Sa kamay ninyo mga hari sa lupa Kumusta mga hari sa lupa Pagbati ko sana'y makita Nawa'y maunawaan ang Salita Sapagkat dito tayo lahat nagmula -JGA
0
Mar 26, 2020
Mar 26, 2020 at 12:19 PM UTC
Mga Hari sa Lupa
Sana’y iyong tandaan Hindi kita kailangan At hindi ko masasabi na Mahal kita Lumuha ka dahil Hindi ko ginusto na Magsabi ng paumanhin sa lahat ng nagawa Kaya’t ako’y nagpapakita ng pagsamo para Makita kang masaya Ninanais ko lamang na Masira ang natitirang gunita Hinding hindi ko ginusto na Ikaw parin ang magiging ina ko Dahil kahit baligtarin mo ang mundo Wala kang kwenta At hinding hindi ko sasabihin na Hindi ko kayang mawala ka sa aking buhay Sana’y iyong unawain Yanan ang pamagat. Saliwain ay “nanay” Ang tulang ito ay pabaliktad basahin.
0
Jan 1, 2017
Jan 1, 2017 at 11:17 PM UTC
Yanan
Lumuha ka aking / lumuluhang puso! Iluha mo'ng lahat ng kanyang larawan, / pagkasi't pagsuyo. Lumuha ka dahil / nawala't naglaho ang minsang nilasap na pag-ibig niyang / may samyo at samo. Lumuha ka puso, / lumuha ka puso! Dahil siya'y huwad na umibig sa'yong / kay raming pangako. Iluha mo'ng lahat / ng kanyang napako at hindi natupad na pangakong puro / sa lalang at biro. Lumuha ka puso, / lumuha kang lalo! Lumuha kang ganap dahil puso niya, pala'y pusong tuso. Lumuha ka aking / lumuluhang puso... Ngayon ka umiyak habang marami pang / luhang tumutulo.
0
Jul 31, 2016
Jul 31, 2016 at 1:22 AM UTC
Luha
Ulap sa lupa ang maputlang buhok Sing kinang ng pilak, sing pilak ng usok Isang obra maestrang handog ng Panginoon Sagisag ng nakalipas na halos isang daang taon Sa balat malinaw ang mga lumipas na panahon Tigib sa pinong linya at kulubot Sa mukha nama’y walang kolorete, alahas o pulbos Kasing kinis ng balat ng masintahing musmos Sa mga mata’y nakalubog ang karanasan at karunungan Naipon ng mga pagkakamaling pinagdaanan At ang mga tala sa langit, bumababa sa lupa Napunta ang kinang sa mga matang minsan nang lumuha Ang gaspang ng buhangin sa palad ay ipinasa Marka ng walang katapusang pag-aalaga Sa kanilang buhay ay alumpihit, pagod Upang tayo ay mabuhay ng malugod. Lahat ng sugat, pagod, galos, at kulubot Ito’y pagmamahal ni inay na walang pag-iimbot Sana’y maunawaan mo ang nakikita ko Sa puting buhok at gaspang ng palad kagandahan ay totoo
0
May 9, 2019
May 9, 2019 at 12:12 PM UTC
Sa Kagandanhan ng Puting Buhok
May mga pagkakataong ako'y nanghihina dahil sa sunod-sunod na problema Mga pagkakataong akala ko hindi ko na makakaya Ngunit pinatatag ako ng Panginoon Kung hindi dahil sa Kaniya ay hindi ako makararating sa kung nasaan man ako ngayon. Hamunin man ako ng mga pagsubok at problema Panalangin ang aking sandata. Hahayaan ko lang muna ang aking sarili na lumuha sandali Pagkatapos ay lalaban muli. Kapag ako'y nalulungkot, sinasarado ko bawat bintana at pintuan ng aking mundo Nagninilay-nilay tungkol sa nararamdaman ko Hindi ako nag-iisa, kasama ko ang Ama Pinaparamdam Niya sa akin ang kaniyang pagmamahal at awa. Pangako Ama Paglilingkuran Kita Itong kaloob **** lakas at buhay Hinding hindi ko gagamitin sa pagsuway. Patatagin Mo nawa Iyong hinirang ay bigyan mo ng pag-asa Gawin Mo akong malakas Ama Sa mga panahong ako ay nanghihina.
0
Apr 9, 2021
Apr 9, 2021 at 4:50 AM UTC
Sa mga oras na ako ay mahina, doon ako lumalakas
;; ikaw ang paburitong kanta na inaabangan ko palaging tumugtog sa radyo. ikaw ang larong pipiliin kong maging taya ulit. ikaw ang pelikulang uumpisahan kong muli, kahit na lumuha pa. ikaw pait na nais kong malasan pa rin. ikaw ang sakit na hahayaan kong madama ulit, at ikaw rin ang pag-ibig na patuloy sa akin na ipinagkakait.
0
Jan 14, 2021
Jan 14, 2021 at 5:27 PM UTC
ikaw, na pinagkakait