Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"iisip" poems
Ang tauhang ito ay kung lumisan sa mundo—mananatili na lamang ang mga salita, ngunit walang kahulugan ang buhay o hindi alam ang kahulugan ng buhay. 'Walang pag-iral ang tao sa lipunan hangga't 'di kailangan ng lipunan ang tao.' Ang bulong ng tauhan kasunod ang buntunghininga na nasa kawalan na. Tumigil lamang ang tauhan upang pagmasdan ang kumukurap-kurap na liwanag sa rurok ng poste. 'Kahit anong tatag at tibay nito, kung ang liwanag nito sa rurok ay pawala na—wala rin.' Ang bulong muli ng tauhan sa sarili. Biglang bumuhos ang lakas ng ulan habang pinagmamasdan ng tauhan ang poste. Sa lakas ng lagatik ng ulan, ngumiti lamang ang tauhan. Ngumiti lamang sa kabila ng buhos ng ulan sabay tumawa. Sa mga sandaling iyon nasa kawalan ang tauhan—nasa kawalan ng ngiti—nasa kawalan ng ulan. Umuwi lamang ng may ngiti ang tauhan sa kabila ng buhos ng ulan. Madilim at liblib ang kuwarto ng tauhan katulad na lamang ng damdamin at pag-iisip ng tauhan. Sa pagitan ng bintana't pinto. Kumuha ng lubid at upuan ang tauhan. Inilagay sa pagitan ng bintana't pinto ng liblib na kuwarto ang upuan. Tumungtong ang tauhan habang hawak ang lubid, itinali kung saan dapat itali. Itinali sa sarili—iginapos ang katapusan sa leeg—ipiniid ang mga mata. Tumalon na lamang ang tauhan sa upuan sa pagitan ng bintana't pintuan ng liblib na kuwarto. Pumanaw na lamang ang tauhan ng buhay, ngunit may taning. Sa ganoong paraan, nalaman ng buong lipunan na kabilang sa lipunan ang tauhan. Nalaman muli ng lipunan ang pag-iral ng tauhan, ngunit nang pumanaw na ito. Kabilang na muli ang tauhan sa lipunan, ngunit kabilang sa mga pumanaw.
0
Oct 4, 2018
Oct 4, 2018 at 10:59 AM UTC
liberatovincent
Ang buhay, ngunit may taning
Ang tauhang ito ay kung lumisan sa mundo—mananatili na lamang ang mga salita, ngunit walang kahulugan ang buhay o hindi alam ang kahulugan ng buhay. 'Walang pag-iral ang tao sa lipunan hangga't 'di kailangan ng lipunan ang tao.' Ang bulong ng tauhan kasunod ang buntunghininga na nasa kawalan na. Tumigil lamang ang tauhan upang pagmasdan ang kumukurap-kurap na liwanag sa rurok ng poste. 'Kahit anong tatag at tibay nito, kung ang liwanag nito sa rurok ay pawala na—wala rin.' Ang bulong muli ng tauhan sa sarili. Biglang bumuhos ang lakas ng ulan habang pinagmamasdan ng tauhan ang poste. Sa lakas ng lagatik ng ulan, ngumiti lamang ang tauhan. Ngumiti lamang sa kabila ng buhos ng ulan sabay tumawa. Sa mga sandaling iyon nasa kawalan ang tauhan—nasa kawalan ng ngiti—nasa kawalan ng ulan. Umuwi lamang ng may ngiti ang tauhan sa kabila ng buhos ng ulan. Madilim at liblib ang kuwarto ng tauhan katulad na lamang ng damdamin at pag-iisip ng tauhan. Sa pagitan ng bintana't pinto. Kumuha ng lubid at upuan ang tauhan. Inilagay sa pagitan ng bintana't pinto ng liblib na kuwarto ang upuan. Tumungtong ang tauhan habang hawak ang lubid, itinali kung saan dapat itali. Itinali sa sarili—iginapos ang katapusan sa leeg—ipiniid ang mga mata. Tumalon na lamang ang tauhan sa upuan sa pagitan ng bintana't pintuan ng liblib na kuwarto. Pumanaw na lamang ang tauhan ng buhay, ngunit may taning. Sa ganoong paraan, nalaman ng buong lipunan na kabilang sa lipunan ang tauhan. Nalaman muli ng lipunan ang pag-iral ng tauhan, ngunit nang pumanaw na ito. Kabilang na muli ang tauhan sa lipunan, ngunit kabilang sa mga pumanaw.
Continue reading...
5
Hindi ko alam paano ko to sisimulan Pero bawat gabi ako ay nadadatnan Sa tanong na laging dumadaan Dito sa sarili kong sugatan Pero ang tanong na ito, Ang laging nagpapahinto Sa kasayahan kong di aabut nang minuto Sa pag iisip ko, sino nga ba ako? Napapaisip ako gabi gabi Kung saan nga ba ako magsisisi Ang hindi pag hanap sa katanungan kong tangi? O balang araw malaman kong ano nga ba akung klase.. Ang mundung ito na malawak Ay napakaraming tanong na hawak Iba, mga kababalaghang di tiyak Nasa kanila ba ang sagot kong tiyak? Ano nga ba ako dito sa mundo mag-aaral? anak? Kaibigan? Bestfriend? kalaro? Classmate? O Baka naman isang tagapayo O baka wala lang talaga ako Dito sa mundong tinitirhan ko Baka isa lang akung extra? Sa buhay ng iba, Na mahalaga lang pag may problema At wala nang kwenta pag lahat masaya Baka nga ganon lang talaga ako Dito sa mundong tinitirhan ko Pero minsan sinasabi ko Baka mahanap ko ang sagot ko dito Sagot nang isang tanong ko Sino nga ba talaga ako?
0
Aug 12, 2018
Aug 12, 2018 at 12:51 PM UTC
Ericjohn
Sino nga ba ako
Hindi ko alam paano ko to sisimulan Pero bawat gabi ako ay nadadatnan Sa tanong na laging dumadaan Dito sa sarili kong sugatan Pero ang tanong na ito, Ang laging nagpapahinto Sa kasayahan kong di aabut nang minuto Sa pag iisip ko, sino nga ba ako? Napapaisip ako gabi gabi Kung saan nga ba ako magsisisi Ang hindi pag hanap sa katanungan kong tangi? O balang araw malaman kong ano nga ba akung klase.. Ang mundung ito na malawak Ay napakaraming tanong na hawak Iba, mga kababalaghang di tiyak Nasa kanila ba ang sagot kong tiyak? Ano nga ba ako dito sa mundo mag-aaral? anak? Kaibigan? Bestfriend? kalaro? Classmate? O Baka naman isang tagapayo O baka wala lang talaga ako Dito sa mundong tinitirhan ko Baka isa lang akung extra? Sa buhay ng iba, Na mahalaga lang pag may problema At wala nang kwenta pag lahat masaya Baka nga ganon lang talaga ako Dito sa mundong tinitirhan ko Pero minsan sinasabi ko Baka mahanap ko ang sagot ko dito Sagot nang isang tanong ko Sino nga ba talaga ako?
Continue reading...
30
Siguro kahit minsan naranasan mo nang masaktan,maiwanan, at masugatan. Mag iisip ka ng posibleng dahilan o paraan para malimutan ang nakaraan. Ginawa kitang inspirasyon. Pag gising ko sa umaga ikaw agad ang naaalala, magmamadaling pumasok sa eskwela para makita ka. Oo, inspirasyon kita, iniisip kita sa buong magdamag, para akong tanga na umaasang magiging akin ka. Oo, inspirasyon kita, at alam kong hanggang dun lang ako. Alam kong may mahal kang iba. Gusto ko aminin na mahal kita pero ayokong sabihin. Paano ko sasabihin kung takot akong umamin. Gusto ko buksan ang isip at puso mo. Pero hindi ako handa makita ang totoo. Yung totoong mahal mo, yung iniisip mo, yung inspirasyon mo. Siguro dapat na akong tumigil kakaisip sayo o baka kailangan ko nang humanap ng bagong inspirasyon. Gusto ko nang itigil ang nararamdaman ko para sayo. Pero pano ko gagawin 'to kung pakiramdam ko nakatali na ako at hindi na makawala sa alindog na dala mo. Pakiramdam ko kailangan ko nang lumayo. Pero pano ko gagawin 'to kung ikaw ang inspirasyon ko. Gusto ko nang tumigil sa tulang ito, pero pano ko ititigil kung sa tuwing naiisip kita may bagong letra at salitang lumabas sa isip ko. Mahal kita at ayokong sumuko, insipirasyon kita at hindi yun magbabago. Sana maintindihan mo ako kahit na magulo itong ginagawa at sinasabi ko. Natutuwa ako pag kinukulit at hinahawakan ko ang buhok mo. Sa tuwing nahahawakan ko ang kamay mo na malambot, na masarap hawakan at ayoko nang bitawan. Sana parehas tayo nang nararamdaman at kung hindi man tayo pareho, umaasa akong pag inamin ko ang nararamdaman, sana hindi ka lumayo. Sana hindi ka lumayo sa piling ko. Ayokong mawala ka sa buhay ko. Sana ako nalang ang mahal mo. Umaasa akong magiging ako rin ang nilalaman ng puso mo. Tapos na ako. Salamat sa inspirasyon na binigay mo sa akin para masabi ko ang nararamdaman ko tungkol sa'yo sa pamamagitan ng tulang ito. Mahal kita at hindi iyo magbabago
0
Nov 28, 2015
Nov 28, 2015 at 11:55 AM UTC
VirtusPro
Inspirasyon
Siguro kahit minsan naranasan mo nang masaktan,maiwanan, at masugatan. Mag iisip ka ng posibleng dahilan o paraan para malimutan ang nakaraan. Ginawa kitang inspirasyon. Pag gising ko sa umaga ikaw agad ang naaalala, magmamadaling pumasok sa eskwela para makita ka. Oo, inspirasyon kita, iniisip kita sa buong magdamag, para akong tanga na umaasang magiging akin ka. Oo, inspirasyon kita, at alam kong hanggang dun lang ako. Alam kong may mahal kang iba. Gusto ko aminin na mahal kita pero ayokong sabihin. Paano ko sasabihin kung takot akong umamin. Gusto ko buksan ang isip at puso mo. Pero hindi ako handa makita ang totoo. Yung totoong mahal mo, yung iniisip mo, yung inspirasyon mo. Siguro dapat na akong tumigil kakaisip sayo o baka kailangan ko nang humanap ng bagong inspirasyon. Gusto ko nang itigil ang nararamdaman ko para sayo. Pero pano ko gagawin 'to kung pakiramdam ko nakatali na ako at hindi na makawala sa alindog na dala mo. Pakiramdam ko kailangan ko nang lumayo. Pero pano ko gagawin 'to kung ikaw ang inspirasyon ko. Gusto ko nang tumigil sa tulang ito, pero pano ko ititigil kung sa tuwing naiisip kita may bagong letra at salitang lumabas sa isip ko. Mahal kita at ayokong sumuko, insipirasyon kita at hindi yun magbabago. Sana maintindihan mo ako kahit na magulo itong ginagawa at sinasabi ko. Natutuwa ako pag kinukulit at hinahawakan ko ang buhok mo. Sa tuwing nahahawakan ko ang kamay mo na malambot, na masarap hawakan at ayoko nang bitawan. Sana parehas tayo nang nararamdaman at kung hindi man tayo pareho, umaasa akong pag inamin ko ang nararamdaman, sana hindi ka lumayo. Sana hindi ka lumayo sa piling ko. Ayokong mawala ka sa buhay ko. Sana ako nalang ang mahal mo. Umaasa akong magiging ako rin ang nilalaman ng puso mo. Tapos na ako. Salamat sa inspirasyon na binigay mo sa akin para masabi ko ang nararamdaman ko tungkol sa'yo sa pamamagitan ng tulang ito. Mahal kita at hindi iyo magbabago
Continue reading...
1
Mayro'ng patingin-tingin Sa mahabang usapin Sa lumipas na araw Sya ay nagbalik tanaw Ayan sya't walang malay Ngiti sa labi'y taglay Nauubos ang oras Kala mo walang bukas Tila ba nalilibang Habang sya'y nag-aabang Sa mensaheng padala Ng kanyang kakilala Kahit sa isang saglit Isang iglap, kapalit Habang sya'y nag-iisip Nahulog na't na-idlip Sa pagbalik ng diwa Tama nga bang ginawa? Tinignan kung may tugon Dinampot, kanyang selpon "Ako ba'y isang hibang? Bakit parang may kulang?" 'Pag di na naka-usap Tila ba naghahanap Isip ay wag lunurin Damdami'y wag pukawin Atensyo'y wag ibaling Sa tulad **** malambing Pigilan **** umasa Kung ayaw **** magdusa Sarili ay gisingin Puso ay wag susundin Babala sa sarili Ika'y wag papahuli Kung ayaw **** magbago Kanyang pakikitungo Maluwag **** tanggapin At lagi **** tiyakin Sarili'y sasabihang: "AKO AY KAIBIGAN LANG." © LMLB
0
Sep 15, 2018
Sep 15, 2018 at 10:15 AM UTC
margbalvaloza
Paalala
Mayro'ng patingin-tingin Sa mahabang usapin Sa lumipas na araw Sya ay nagbalik tanaw Ayan sya't walang malay Ngiti sa labi'y taglay Nauubos ang oras Kala mo walang bukas Tila ba nalilibang Habang sya'y nag-aabang Sa mensaheng padala Ng kanyang kakilala Kahit sa isang saglit Isang iglap, kapalit Habang sya'y nag-iisip Nahulog na't na-idlip Sa pagbalik ng diwa Tama nga bang ginawa? Tinignan kung may tugon Dinampot, kanyang selpon "Ako ba'y isang hibang? Bakit parang may kulang?" 'Pag di na naka-usap Tila ba naghahanap Isip ay wag lunurin Damdami'y wag pukawin Atensyo'y wag ibaling Sa tulad **** malambing Pigilan **** umasa Kung ayaw **** magdusa Sarili ay gisingin Puso ay wag susundin Babala sa sarili Ika'y wag papahuli Kung ayaw **** magbago Kanyang pakikitungo Maluwag **** tanggapin At lagi **** tiyakin Sarili'y sasabihang: "AKO AY KAIBIGAN LANG." © LMLB
Continue reading...
41
“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.
0
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 12:43 AM UTC
Mave
“Binibini”
“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.
Continue reading...
37
Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.
0
Dec 13, 2019
Dec 13, 2019 at 6:02 AM UTC
Solidshot
Liwanag ng Aking Buhay
Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.
Continue reading...
120
#050916 Minulat tayong may sukli ng kasaysayan, Saksi sa matinding gisahan ng rekado sa Tahanan. Pangako'y iniukit ng mga Anak na payak Nagbabasagan ng plato, nagtitilamsikang tubig, Pagbili ng lakas ng loob at talas ng dila sa Pulitikang Tindahan; Luha't dangal, pawang huling hain Ng Ama't Ina ng Lipunan. Nakakangalay makisabay sa uso Kung nawalay pati ang yupi-yuping puso. Hindi tayo nagpaampon sa Lipunang mapanukso, Yakap ang Langit, uhaw lamang sa pagbabago! Sumisigaw ang damdaming nilusaw ang galit, Ang pait ng kahapong sinabuyan ng panlalait. Minsan, sobra ang demokrasya kaya't may kapalit. Kaya't minsa'y susulong bagkus panay ang subalit. Hindi natin kayang palayasin ang Ama't Ina, Kung ngayon pa lang, may mga multong rebelde na. Hindi natin kayang itaboy ang kamay ng Hari ng mga Isla, Pagkat tayo'y ibinigkis, iba't iba man ang pananampalataya. At higit pa sa pulso ng Bayan ang nagluklok sa kanila. Mainam na ngang masaktan sa una, Kung saan dunong at talino'y maituon sa pagpapakumbaba. Masakit sa loob kapag tinatama ka, At bawat palo't kusang pagdidisiplina. Kung hindi susundin silang Ama't Ina, Kung hindi magpapasakop sa babaguhing sistema, Kung hindi huhubarin ang estadong may ibang klima, Hinding-hindi bubuhos ang pagpapala. Umaasa tayo pagkat di natin kayang mag-isa, Sandigan nati'y hindi na Pulitikang Balisa, Sana'y pag-iisip ay mabago ng Amang may grasya, At tayo'y maging bahagi ng paghilom ng bansa.
0
May 12, 2016
May 12, 2016 at 11:57 AM UTC
psalmiseta
Si Itay at Inay ng Lipunan
#050916 Minulat tayong may sukli ng kasaysayan, Saksi sa matinding gisahan ng rekado sa Tahanan. Pangako'y iniukit ng mga Anak na payak Nagbabasagan ng plato, nagtitilamsikang tubig, Pagbili ng lakas ng loob at talas ng dila sa Pulitikang Tindahan; Luha't dangal, pawang huling hain Ng Ama't Ina ng Lipunan. Nakakangalay makisabay sa uso Kung nawalay pati ang yupi-yuping puso. Hindi tayo nagpaampon sa Lipunang mapanukso, Yakap ang Langit, uhaw lamang sa pagbabago! Sumisigaw ang damdaming nilusaw ang galit, Ang pait ng kahapong sinabuyan ng panlalait. Minsan, sobra ang demokrasya kaya't may kapalit. Kaya't minsa'y susulong bagkus panay ang subalit. Hindi natin kayang palayasin ang Ama't Ina, Kung ngayon pa lang, may mga multong rebelde na. Hindi natin kayang itaboy ang kamay ng Hari ng mga Isla, Pagkat tayo'y ibinigkis, iba't iba man ang pananampalataya. At higit pa sa pulso ng Bayan ang nagluklok sa kanila. Mainam na ngang masaktan sa una, Kung saan dunong at talino'y maituon sa pagpapakumbaba. Masakit sa loob kapag tinatama ka, At bawat palo't kusang pagdidisiplina. Kung hindi susundin silang Ama't Ina, Kung hindi magpapasakop sa babaguhing sistema, Kung hindi huhubarin ang estadong may ibang klima, Hinding-hindi bubuhos ang pagpapala. Umaasa tayo pagkat di natin kayang mag-isa, Sandigan nati'y hindi na Pulitikang Balisa, Sana'y pag-iisip ay mabago ng Amang may grasya, At tayo'y maging bahagi ng paghilom ng bansa.
Continue reading...
34
Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy
0
Jul 26, 2016
Jul 26, 2016 at 10:20 AM UTC
VirtusPro
Paalam
Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy
Continue reading...
33
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
0
Jul 7, 2016
Jul 7, 2016 at 1:32 AM UTC
ALMarasigan
1:40 am
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
Continue reading...
82
siguro maraming nag-iisip na sobrang saya ang magkaroon ng bestfriend, at maging bestfriend sa isang tao may karamay sa kalokohan, may laging pagk-kwentuhan, may pagsasabihan ng kadramahan, may kasama sa lahat ng kasiyahan pero para sakin — hindi masaya maging bestfriend ayoko ng bestfriend lang ako hindi ako kuntento pinapangarap kong lagi na kamay niya, hawak sa tuwina gusto kong ako lang yung sinasabihan niyang mahal niya gusto ko ako yung babaeng dadramahan at iiyakan niya, gusto ko ako yung babaeng hindi niya kakayanin mawala pero ang lahat ng ito, sa kasawiang palad, ay mga pangarap lamang pangarap na di pwedeng matupad sapagkat para sakanya, isa lang akong isa sa mga kaibigan. sino nga ba naman ako? isang hamak ng bestfriend lang
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 12:20 PM UTC
malibunights
"Bestfriend"
siguro maraming nag-iisip na sobrang saya ang magkaroon ng bestfriend, at maging bestfriend sa isang tao may karamay sa kalokohan, may laging pagk-kwentuhan, may pagsasabihan ng kadramahan, may kasama sa lahat ng kasiyahan pero para sakin — hindi masaya maging bestfriend ayoko ng bestfriend lang ako hindi ako kuntento pinapangarap kong lagi na kamay niya, hawak sa tuwina gusto kong ako lang yung sinasabihan niyang mahal niya gusto ko ako yung babaeng dadramahan at iiyakan niya, gusto ko ako yung babaeng hindi niya kakayanin mawala pero ang lahat ng ito, sa kasawiang palad, ay mga pangarap lamang pangarap na di pwedeng matupad sapagkat para sakanya, isa lang akong isa sa mga kaibigan. sino nga ba naman ako? isang hamak ng bestfriend lang
Continue reading...
28
Tingin sa kanan at kaliwa ng pasilyo, lalakarin ang dulo ng kahit wala ng  tayo. Tingin mo saan ako dadalhin nito? Pipilitin kahit sira na, yan ang totoo. Teka, iisip nalang ako ng bago, yung mapapasaya ka kahit sa malayo, Tutal doon nagmamahal ako kahit papaano. halika sabayan mo naman ako. Nakakatuwa sa unang hakbang diba? Parang ayaw mo ng tapusin pa, parang  sa bawat kapit hindi na bibitaw sa saya. halika samahan mo ko, tara? Mukang nasa kalagitnaan na ba? Oh sadyang dama ko lang ang kaba. Pangangamba'y nasa iyong mata. Dito lang ako, Wag magalala Nilamon ng dilim na nabalot. Iniisip papaano na ako tatakbo sa takot. Nasaan ka? bakit di na kita madama? bumitaw kana pala. Maliligaw magisa sa dilim. Tanging tanglaw ang alala at lihim. Abutin man ako ng takip-silim, tiyak na ikaw padin ang isisgaw sa pang-anim. Mahal,  masaya akong maglalakbay. Mahal, hayaan **** ako'y mangalay Mahal, naging totoo ang aking inalay Mahal,  tanong ko lang, Ikaw pa ba ay sasabay? Oh tignan mo, layo na pala nito. Kinaya kong wala ka dito. Mahirap, oo. Masakit? panigurado pero sapat naman dahil dala ko ang iyong litrato.
0
Oct 19, 2018
Oct 19, 2018 at 12:43 PM UTC
OnlyGaleOnEarth
Litrato
Tingin sa kanan at kaliwa ng pasilyo, lalakarin ang dulo ng kahit wala ng  tayo. Tingin mo saan ako dadalhin nito? Pipilitin kahit sira na, yan ang totoo. Teka, iisip nalang ako ng bago, yung mapapasaya ka kahit sa malayo, Tutal doon nagmamahal ako kahit papaano. halika sabayan mo naman ako. Nakakatuwa sa unang hakbang diba? Parang ayaw mo ng tapusin pa, parang  sa bawat kapit hindi na bibitaw sa saya. halika samahan mo ko, tara? Mukang nasa kalagitnaan na ba? Oh sadyang dama ko lang ang kaba. Pangangamba'y nasa iyong mata. Dito lang ako, Wag magalala Nilamon ng dilim na nabalot. Iniisip papaano na ako tatakbo sa takot. Nasaan ka? bakit di na kita madama? bumitaw kana pala. Maliligaw magisa sa dilim. Tanging tanglaw ang alala at lihim. Abutin man ako ng takip-silim, tiyak na ikaw padin ang isisgaw sa pang-anim. Mahal,  masaya akong maglalakbay. Mahal, hayaan **** ako'y mangalay Mahal, naging totoo ang aking inalay Mahal,  tanong ko lang, Ikaw pa ba ay sasabay? Oh tignan mo, layo na pala nito. Kinaya kong wala ka dito. Mahirap, oo. Masakit? panigurado pero sapat naman dahil dala ko ang iyong litrato.
Continue reading...
33
012817 Iguhit sa buhangin ang iyong nasirang pangarap Natangay man ng hanging habagat Ito'y iyong ulitin Pagkat sa kamay mo nakasalalay Ang imahe na magsisilbing litrato Ng iyong mapaglarong isip. Kumpas ng kamay Na tila nagpapagalaw ng mga butil Ng buhangin kasabay ng nanghihileng tugtugin At ang bumbilyang nagsisilbing ilaw Sa madilim na kwarto Na sya ring nagbibigay kulay At naiisakatuparan ang mga munting nilikha Sa ibat iba nitong linya. Ngayon, ikaw ay dumating Wag **** sasabihing huli na ang lahat Dahil ang isang pangarap na minsang binuo mo, Ay siya ring muling magdidikta ng iyong ginintuang pag-iisip. Kamay ay gamitin sa malikhaing gawa Dahil Diyos ang nagbigay ng talento Na iyong gagamitin sa pagbuo ng natibag na pangarap. Magdiwang dahil kagaya ko, Siya ang magbubuo ng iyong pangarap. Alamin ang adhikain sa mundong ibabaw Dahil dito mo ipakikita na ika'y matatag At makapagpapasya na magbago nang naaayon sa Kanya. Ang iyong AMA ang Siyang gagabay at magpapakita Ng iyong maliwanag na pangarap at buhay.
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:32 AM UTC
psalmiseta
Buhanging Mga Kamay
012817 Iguhit sa buhangin ang iyong nasirang pangarap Natangay man ng hanging habagat Ito'y iyong ulitin Pagkat sa kamay mo nakasalalay Ang imahe na magsisilbing litrato Ng iyong mapaglarong isip. Kumpas ng kamay Na tila nagpapagalaw ng mga butil Ng buhangin kasabay ng nanghihileng tugtugin At ang bumbilyang nagsisilbing ilaw Sa madilim na kwarto Na sya ring nagbibigay kulay At naiisakatuparan ang mga munting nilikha Sa ibat iba nitong linya. Ngayon, ikaw ay dumating Wag **** sasabihing huli na ang lahat Dahil ang isang pangarap na minsang binuo mo, Ay siya ring muling magdidikta ng iyong ginintuang pag-iisip. Kamay ay gamitin sa malikhaing gawa Dahil Diyos ang nagbigay ng talento Na iyong gagamitin sa pagbuo ng natibag na pangarap. Magdiwang dahil kagaya ko, Siya ang magbubuo ng iyong pangarap. Alamin ang adhikain sa mundong ibabaw Dahil dito mo ipakikita na ika'y matatag At makapagpapasya na magbago nang naaayon sa Kanya. Ang iyong AMA ang Siyang gagabay at magpapakita Ng iyong maliwanag na pangarap at buhay.
Continue reading...
29
Wala akong alam sa pag-ibig Ngunit nang ikaw ay nahagip Alam kong ikaw na 'king iniibig Binigyan **** katuparan ang panaginip Na dati'y tinatamasa lamang sa pag-idlip Wala 'kong alam sa pag-ibig Bawat hinagpis kong pinunasan ng 'yong palad Ang mga labi **** nagsilbing liwanag na hubad At kulay sa buhay kong mapanglaw Kaya nga sabi sa sarili, ikaw na nga, ikaw Wala 'kong alam sa pag-ibig Kaya hinayaan kong mabulag mga mata kong singkit Na ikaw lang ang tinatanaw, walang pakialam sa sakit Kahit pa nung araw na hindi ka na lumapit Mga taghoy ko'y pilit kong iniimpit Wala 'kong alam sa pag-ibig Kahit malabo na ang pag-iisip Pinilit kong takbuhin ang distansya natin Kahit alam kong walang makukuha ni silip Sa paghabol sa taong ayaw na sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Musmos pa nang ika'y humangos sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Dinamdam ko ang pagtulak mo sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinanggap ko lang mga salita **** hagupit Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinalo ng luha ko ang ulan ng bagyong mabagsik Wala 'kong alam sa pag-ibig Noon ay akala ko ikaw na ang nangyari sa'king pinakamasakit Wala 'kong alam sa pag-ibig Pinanood lang kita sa pagtakbo mo Nabingi lang ako sa mga pangako mo Marami ring oras ang inaksaya ko sa'yo At mahaba-haba rin ang nasulat kong 'to Ngayong natuto na akong tumayo sa mga paa ko, Ang punto ko lang ay napakawalang hiya mo!
0
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 8:39 AM UTC
mahiwagangcorresel
Wala Akong Alam sa Pag-ibig
Wala akong alam sa pag-ibig Ngunit nang ikaw ay nahagip Alam kong ikaw na 'king iniibig Binigyan **** katuparan ang panaginip Na dati'y tinatamasa lamang sa pag-idlip Wala 'kong alam sa pag-ibig Bawat hinagpis kong pinunasan ng 'yong palad Ang mga labi **** nagsilbing liwanag na hubad At kulay sa buhay kong mapanglaw Kaya nga sabi sa sarili, ikaw na nga, ikaw Wala 'kong alam sa pag-ibig Kaya hinayaan kong mabulag mga mata kong singkit Na ikaw lang ang tinatanaw, walang pakialam sa sakit Kahit pa nung araw na hindi ka na lumapit Mga taghoy ko'y pilit kong iniimpit Wala 'kong alam sa pag-ibig Kahit malabo na ang pag-iisip Pinilit kong takbuhin ang distansya natin Kahit alam kong walang makukuha ni silip Sa paghabol sa taong ayaw na sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Musmos pa nang ika'y humangos sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Dinamdam ko ang pagtulak mo sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinanggap ko lang mga salita **** hagupit Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinalo ng luha ko ang ulan ng bagyong mabagsik Wala 'kong alam sa pag-ibig Noon ay akala ko ikaw na ang nangyari sa'king pinakamasakit Wala 'kong alam sa pag-ibig Pinanood lang kita sa pagtakbo mo Nabingi lang ako sa mga pangako mo Marami ring oras ang inaksaya ko sa'yo At mahaba-haba rin ang nasulat kong 'to Ngayong natuto na akong tumayo sa mga paa ko, Ang punto ko lang ay napakawalang hiya mo!
Continue reading...
37
Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.
0
Apr 29, 2015
Apr 29, 2015 at 10:49 AM UTC
mymelodyisyou
Alipin
Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.
Continue reading...
97
Bakit sadyang mapagbiro ang tadhana? Hinayaan na ikaw ay makilala. Mabihag ang puso ko'y 'di inakala. Nang lumaon, ako sayo'y nahalina. Ikaw ay sinubukan na makausap, At aking sinambit ay "Hi! Hello! What's Up?" Inakala na ika'y sadyang mailap. Pagkat mga salitang iyo'y ang saklap. Dyahe, napaka-labo nga naman diba? Maging ikaw at ako, 'ika ng iba. Subalit 'di nagpadaig sa mga duda, Hanggang loob mo'y tuluyan ng makuha. Ang hangin ay malakas na umiihip, Sa labas habang ako ay nag-iisip. Kung pwede nga lang sana ito i-skip, Ngunit ang dibdib ay lalo lang sisikip.
0
Aug 21, 2015
Aug 21, 2015 at 2:40 PM UTC
meruem
*Malabo*
Bakit sadyang mapagbiro ang tadhana? Hinayaan na ikaw ay makilala. Mabihag ang puso ko'y 'di inakala. Nang lumaon, ako sayo'y nahalina. Ikaw ay sinubukan na makausap, At aking sinambit ay "Hi! Hello! What's Up?" Inakala na ika'y sadyang mailap. Pagkat mga salitang iyo'y ang saklap. Dyahe, napaka-labo nga naman diba? Maging ikaw at ako, 'ika ng iba. Subalit 'di nagpadaig sa mga duda, Hanggang loob mo'y tuluyan ng makuha. Ang hangin ay malakas na umiihip, Sa labas habang ako ay nag-iisip. Kung pwede nga lang sana ito i-skip, Ngunit ang dibdib ay lalo lang sisikip.
Continue reading...
16
Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit
0
Jun 28, 2016
Jun 28, 2016 at 5:57 AM UTC
AndieBonifacio
Isipin mo
Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit
Continue reading...
52
Sinukat ko ang bawat metro't pinagtagpi-tagpi Sa nakalatay na papel na siyang may lamat Na minsan kong pagkakamali. May ilang letrang naging tuntungan At ang alagang walang buhay -- Ang koneksyon ay tungo sa bukal ng liwanag; Moderno na kasi kaya't kailangang makisabay Noong manwal pa lamang, mapagsa-hanggang ngayon.. Teknolohiya'y senyales na ng transisyon. Matagal nang napaso ang pagal kong mga daliri Sigaw nila'y tulog sa walang himbing na mga sandali At sa kursong tinapos, ngayon pa lamang ang simula Nagising ang pangarap na siyang binigla. Ang oras daw ay ginto At minsa'y kailangang habulin ang mga numero Ngunit sa bente-kwatrong tangan-tangan Tila hindi sapat. Muli kong binilang ang nalalabing araw Tanging ang pangpito ang siyang pahinga Ganito pala ang katotohanan, wika ko. Salamat sa huling araw Na iluluwal muli ang gintong araw Itataas kong muli ang kapagalan At ako'y bubuhusan ng lakas at determinasyon. Sabi Niya nga sa akin, Wag daw akong mapapagod Pagkat hindi matatapos ang araw, May panibago na namang hamon. Salamat sa Maykapal Salamat sa saglit na pahinga At sa tubig mula sa bukal; At minsan ako'y tinawag Niya Ako'y tumango sa layon, may armas ng pagkaligtas Ang pananampalata'y patuloy din. Bitbit ko ang puso Niya Na lagi Niyang bahagi sa akin Sa banal na kasulatan na bumukas ng pag-iisip At nang ang buhay ay mapahalagahan ko. Kung ang direksyon na ito'y balakid sa layon Niya Mabuti pa't maglaho na lamang Ang bawat oportunidad, kahit ito'y ikatutuwa ko Tanging ang nota ko'y Siya lamang Wala nang iba pa, at kung nasaan man Siya, Doon ako'y tutungo; doon din ang paghimbing. Salamat Ama, salamat Hesus at sa Banal na Espirito - purihin Ka! (6/28/14 @xirlleelang)
0
Jun 28, 2014
Jun 28, 2014 at 1:09 AM UTC
psalmiseta
Huling Araw
Sinukat ko ang bawat metro't pinagtagpi-tagpi Sa nakalatay na papel na siyang may lamat Na minsan kong pagkakamali. May ilang letrang naging tuntungan At ang alagang walang buhay -- Ang koneksyon ay tungo sa bukal ng liwanag; Moderno na kasi kaya't kailangang makisabay Noong manwal pa lamang, mapagsa-hanggang ngayon.. Teknolohiya'y senyales na ng transisyon. Matagal nang napaso ang pagal kong mga daliri Sigaw nila'y tulog sa walang himbing na mga sandali At sa kursong tinapos, ngayon pa lamang ang simula Nagising ang pangarap na siyang binigla. Ang oras daw ay ginto At minsa'y kailangang habulin ang mga numero Ngunit sa bente-kwatrong tangan-tangan Tila hindi sapat. Muli kong binilang ang nalalabing araw Tanging ang pangpito ang siyang pahinga Ganito pala ang katotohanan, wika ko. Salamat sa huling araw Na iluluwal muli ang gintong araw Itataas kong muli ang kapagalan At ako'y bubuhusan ng lakas at determinasyon. Sabi Niya nga sa akin, Wag daw akong mapapagod Pagkat hindi matatapos ang araw, May panibago na namang hamon. Salamat sa Maykapal Salamat sa saglit na pahinga At sa tubig mula sa bukal; At minsan ako'y tinawag Niya Ako'y tumango sa layon, may armas ng pagkaligtas Ang pananampalata'y patuloy din. Bitbit ko ang puso Niya Na lagi Niyang bahagi sa akin Sa banal na kasulatan na bumukas ng pag-iisip At nang ang buhay ay mapahalagahan ko. Kung ang direksyon na ito'y balakid sa layon Niya Mabuti pa't maglaho na lamang Ang bawat oportunidad, kahit ito'y ikatutuwa ko Tanging ang nota ko'y Siya lamang Wala nang iba pa, at kung nasaan man Siya, Doon ako'y tutungo; doon din ang paghimbing. Salamat Ama, salamat Hesus at sa Banal na Espirito - purihin Ka! (6/28/14 @xirlleelang)
Continue reading...
46
"bakit ka ganyan mag-isip? hindi naman ako mawawala." yan ang sabi mo sa akin noon buti nalang hindi na ako naniwala dahil kung sakali, hanggang ngayon ay magsisinungaling pa rin ako sa sarili ko "patawad" lang ang naisagot ko hindi ako perpektong tao kaya sana patawarin mo 'ko hindi ko na binigyan ng isang segundo ang pag-iisip dahil ang salitang ito salitang nanghihingi ng kapatawaran mo ay matagal-tagal nang nagkukubli sa'kin dito ngunit bigyan mo ako ng kaunting panahon para magpaliwanag sayo dahil sa pagkakataong ito lunod na ang sarili sa kasinungalingan ng "patawad" noong simula palang "patawad", dahil simula noong iniwas mo ang mga mata mo noong akala ko ayos pa ang haligi na sinasandalan ko hindi na ako naniwala "patawad", dahil pagkatapos noong pagsisigawan natin tumitig ka sa mata ko, alam kong patibong mo na naman 'to kaya hindi na ako naniwala "patawad", dahil sa tuwing sinasabi mo ang salitang "patawad" halos hindi ko na maihulma sa utak ko ang ibig sabihin mo kaya ni minsan hindi na ako naniwala sayo at halos lahat ng salita na binibigkas ng labi mo patawarin mo ako, dahil sa hangin ko nalang ibinabato sa pagkakataong ito na nasabi ko na ang salitang "patawad" sana patawarin mo ako dahil hindi ko masabi ang lahat ng ito sayo nais ko, pero ayokong sisihin mo ang 'yong sarili ayokong isipin mo na ikaw ang nagkamali pero sana pala binanggit ko nalang sa 'yo 'to para ngayon hindi lang ako ang nahihirapan na bumitaw dahil alam ko, matagal ka nang bumitaw at akala mo ako ang nauna pero hindi, hindi, dahil hanggang ngayon nakakapit pa rin ako alam ko ang totoo pero nakakapit pa rin ako.
0
Jun 22, 2017
Jun 22, 2017 at 4:51 AM UTC
cherryb
Untitled
"bakit ka ganyan mag-isip? hindi naman ako mawawala." yan ang sabi mo sa akin noon buti nalang hindi na ako naniwala dahil kung sakali, hanggang ngayon ay magsisinungaling pa rin ako sa sarili ko "patawad" lang ang naisagot ko hindi ako perpektong tao kaya sana patawarin mo 'ko hindi ko na binigyan ng isang segundo ang pag-iisip dahil ang salitang ito salitang nanghihingi ng kapatawaran mo ay matagal-tagal nang nagkukubli sa'kin dito ngunit bigyan mo ako ng kaunting panahon para magpaliwanag sayo dahil sa pagkakataong ito lunod na ang sarili sa kasinungalingan ng "patawad" noong simula palang "patawad", dahil simula noong iniwas mo ang mga mata mo noong akala ko ayos pa ang haligi na sinasandalan ko hindi na ako naniwala "patawad", dahil pagkatapos noong pagsisigawan natin tumitig ka sa mata ko, alam kong patibong mo na naman 'to kaya hindi na ako naniwala "patawad", dahil sa tuwing sinasabi mo ang salitang "patawad" halos hindi ko na maihulma sa utak ko ang ibig sabihin mo kaya ni minsan hindi na ako naniwala sayo at halos lahat ng salita na binibigkas ng labi mo patawarin mo ako, dahil sa hangin ko nalang ibinabato sa pagkakataong ito na nasabi ko na ang salitang "patawad" sana patawarin mo ako dahil hindi ko masabi ang lahat ng ito sayo nais ko, pero ayokong sisihin mo ang 'yong sarili ayokong isipin mo na ikaw ang nagkamali pero sana pala binanggit ko nalang sa 'yo 'to para ngayon hindi lang ako ang nahihirapan na bumitaw dahil alam ko, matagal ka nang bumitaw at akala mo ako ang nauna pero hindi, hindi, dahil hanggang ngayon nakakapit pa rin ako alam ko ang totoo pero nakakapit pa rin ako.
Continue reading...
36
Alas dos na ng umaga, Ako'y gising na gising pa, Nag-iisip ng mga bagay, Mga bagay na bumuo sa'king buhay. Nasagi sa isipan ko yung mga alaala, lahat, malungkot man o masaya, Nag mistulang halo-halo na. Kay rami ng sahog, yung iba di mo na kakainin pa. Sa dami ba naman ng akyat baba at atras abante ng buhay ko, Malamang nagkandaleche-leche 'to, Alangan naman lahat naka super glue? Ano yan? para di na matanggal kahit na bumagyo? Anu-ano nga bang nangyari nitong mga nakaraang bwan? Bakit parang nawala ako sa aking isipan, Ano nga ba talaga ang tunay na dahilan? Nitong isang aksidenteng aking kinasangkutan. Isang sahog ang di ko kinaya, Sa halo-halong aking kaharap sa mesa, Salitang sa ibang dayalekto nagmula, Nagsimula sa 'g' at nagtapos sa 'a'. Limang letra, isang salita, "gugma", ang isa sa sahog na aking nakita, "gugma", ang may pinakakomplikadong lasa, "gugma", minsay kay tamis, minsay kay pakla, minsay mapait pa. Halo halo ko'y puno nito, Mistulang lahat ng alaala koy tungkol dito, "gugma", paksa ng aking bakasyon, "gugma", isyu ng buhay ko hanggang ngayon. Hay nalang, iisa palang perwisyo na, Ano nalang kaya pag marami pa? Ano yan? "gugma na sobra sa isa"? Ayayay, naging salawahan pa... Ang halo halong iisa ang sahog ngunit halo halo parin, Sa dami ba naman ng iisang sahog di mo aakalain, Mistulang iba't iba, ngunit sa katunayan, iisa, "Gugma", sahog na dadaya sa iyong mga mata.
0
Aug 20, 2017
Aug 20, 2017 at 2:59 PM UTC
taltoy
Halo halong sahog ay iisa
Alas dos na ng umaga, Ako'y gising na gising pa, Nag-iisip ng mga bagay, Mga bagay na bumuo sa'king buhay. Nasagi sa isipan ko yung mga alaala, lahat, malungkot man o masaya, Nag mistulang halo-halo na. Kay rami ng sahog, yung iba di mo na kakainin pa. Sa dami ba naman ng akyat baba at atras abante ng buhay ko, Malamang nagkandaleche-leche 'to, Alangan naman lahat naka super glue? Ano yan? para di na matanggal kahit na bumagyo? Anu-ano nga bang nangyari nitong mga nakaraang bwan? Bakit parang nawala ako sa aking isipan, Ano nga ba talaga ang tunay na dahilan? Nitong isang aksidenteng aking kinasangkutan. Isang sahog ang di ko kinaya, Sa halo-halong aking kaharap sa mesa, Salitang sa ibang dayalekto nagmula, Nagsimula sa 'g' at nagtapos sa 'a'. Limang letra, isang salita, "gugma", ang isa sa sahog na aking nakita, "gugma", ang may pinakakomplikadong lasa, "gugma", minsay kay tamis, minsay kay pakla, minsay mapait pa. Halo halo ko'y puno nito, Mistulang lahat ng alaala koy tungkol dito, "gugma", paksa ng aking bakasyon, "gugma", isyu ng buhay ko hanggang ngayon. Hay nalang, iisa palang perwisyo na, Ano nalang kaya pag marami pa? Ano yan? "gugma na sobra sa isa"? Ayayay, naging salawahan pa... Ang halo halong iisa ang sahog ngunit halo halo parin, Sa dami ba naman ng iisang sahog di mo aakalain, Mistulang iba't iba, ngunit sa katunayan, iisa, "Gugma", sahog na dadaya sa iyong mga mata.
Continue reading...
36
Kung ikaw ay isang senador, ano ang hakbang mo Paano mo aalamin para malaman ang totoo At kung alam mo na, isisiwalat mo ba ito Kung ang madidiin ay isang kaibigan mo Kung ikaw ay isang mambabatas, ano kaya ang gagawin Kapag nalaman ang totoo, paano ito sasabihin Kung ang kaibigan o pamilya ang siya namang madidiin O patutunayan **** ang batas ay nababaluktot mandin Kung ikaw ay isang mamahayag, paano ka magsasalita Doon ka ba sa totoo o kung saan ka may mahihita Lalo na kung nais mo ring sumikat sa pagbabalita Basta ba may narinig ka'y isisiwalat mo sa madla Kung ikaw ay isang pari o kaya'y pastor ng simbahan Ang puso mo ba ay malapit sa taong naghandog sa 'yong kawan Utang na loob mo ba ang iyong isasaalang-alang Dahil ang kawan na hawak mo ay kaniyang natulungan Paano mo ihahayag kung ikaw ay isang **** Sa mga kabataang sa harap mo'y nakaupo Naghihintay ng liwanag, ng dunong na isusubo Kung ano ba ang nais mo sa kanila'y ituturo Kung ikaw ang presidente, makakaya mo bang lahat Ang sugpuin ang problemang sa nuno pa natin nag-ugat Ibababa mo na lang ba ang ngalan ng Pilipinas Upang laging mayrong tulong sa ibang bansang ngayo'y sikat Kung ikaw na karaniwang mamamayan na tulad ko Nag-iisip, nangangarap ng mabuti sa bayan mo Ang makita sa 'sang sulyap, paniniwalaan ba ito O pag-aaralang mabuti kung totoo ang narinig mo Tayong lahat ay malaya, malaya kang magpahayag Malaya kang maniwala kung kanino ka mahahabag Kung kanino magagalit, kung sino ang nililiyag Ngunit isipin mo sana ang bukas ng ating mga anak.
0
Oct 9, 2016
Oct 9, 2016 at 5:59 PM UTC
Marguerite
Kung Ikaw
Kung ikaw ay isang senador, ano ang hakbang mo Paano mo aalamin para malaman ang totoo At kung alam mo na, isisiwalat mo ba ito Kung ang madidiin ay isang kaibigan mo Kung ikaw ay isang mambabatas, ano kaya ang gagawin Kapag nalaman ang totoo, paano ito sasabihin Kung ang kaibigan o pamilya ang siya namang madidiin O patutunayan **** ang batas ay nababaluktot mandin Kung ikaw ay isang mamahayag, paano ka magsasalita Doon ka ba sa totoo o kung saan ka may mahihita Lalo na kung nais mo ring sumikat sa pagbabalita Basta ba may narinig ka'y isisiwalat mo sa madla Kung ikaw ay isang pari o kaya'y pastor ng simbahan Ang puso mo ba ay malapit sa taong naghandog sa 'yong kawan Utang na loob mo ba ang iyong isasaalang-alang Dahil ang kawan na hawak mo ay kaniyang natulungan Paano mo ihahayag kung ikaw ay isang **** Sa mga kabataang sa harap mo'y nakaupo Naghihintay ng liwanag, ng dunong na isusubo Kung ano ba ang nais mo sa kanila'y ituturo Kung ikaw ang presidente, makakaya mo bang lahat Ang sugpuin ang problemang sa nuno pa natin nag-ugat Ibababa mo na lang ba ang ngalan ng Pilipinas Upang laging mayrong tulong sa ibang bansang ngayo'y sikat Kung ikaw na karaniwang mamamayan na tulad ko Nag-iisip, nangangarap ng mabuti sa bayan mo Ang makita sa 'sang sulyap, paniniwalaan ba ito O pag-aaralang mabuti kung totoo ang narinig mo Tayong lahat ay malaya, malaya kang magpahayag Malaya kang maniwala kung kanino ka mahahabag Kung kanino magagalit, kung sino ang nililiyag Ngunit isipin mo sana ang bukas ng ating mga anak.
Continue reading...
32
Ang monasteryo ay pugad ng dasal ng maya Nasa tono ang plawta, umiirog na nota Ang natatanaw na inakalang bukang-liwayway  ay magandang kasintahan Harana ng kalawakan, nakakabinging bulong alulong ng multo na nanahan Sundin ang pagkabigo Sapagkat ang harmonya'y bihasa sa pagbibilanggo Ang kinikimkim na rosas ay lumulubo Ngunit nakagapos ang mga ugat Nakapanlulumo man ito'y totoo Nabubuhay ang bulaklak sa hardin na nakatago Itigil ang kahibangan ng bahaghari Pagkatapos ng pag-iyak ng kalangitan puso'y nagdadalamhati Kahit gaanong tingkad ng kulay sa himpapawid Malaking imahinasyon lamang ang makisabay sa pana ng anghel Iwaksi ang pagtitibok Ang mga konstelasyon ang patunay Guhit ng relasyon sa hangin ialay Papalayo, hindi mamamatay paulit-ulit na mabibigo Ang samyo ng damuhan ay may kaluwalhatiang hatid Sa paraiso nakasandal ang mga balikat at pighati Malayang pag-iisip, paglalakbay ng diwa Lunas sa damdaming mahapdi
0
Dec 3, 2018
Dec 3, 2018 at 8:05 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #3
Ang monasteryo ay pugad ng dasal ng maya Nasa tono ang plawta, umiirog na nota Ang natatanaw na inakalang bukang-liwayway  ay magandang kasintahan Harana ng kalawakan, nakakabinging bulong alulong ng multo na nanahan Sundin ang pagkabigo Sapagkat ang harmonya'y bihasa sa pagbibilanggo Ang kinikimkim na rosas ay lumulubo Ngunit nakagapos ang mga ugat Nakapanlulumo man ito'y totoo Nabubuhay ang bulaklak sa hardin na nakatago Itigil ang kahibangan ng bahaghari Pagkatapos ng pag-iyak ng kalangitan puso'y nagdadalamhati Kahit gaanong tingkad ng kulay sa himpapawid Malaking imahinasyon lamang ang makisabay sa pana ng anghel Iwaksi ang pagtitibok Ang mga konstelasyon ang patunay Guhit ng relasyon sa hangin ialay Papalayo, hindi mamamatay paulit-ulit na mabibigo Ang samyo ng damuhan ay may kaluwalhatiang hatid Sa paraiso nakasandal ang mga balikat at pighati Malayang pag-iisip, paglalakbay ng diwa Lunas sa damdaming mahapdi
Continue reading...
24
Sabi ng mga nag dodota may 5 kailangan daw ako malaman bago mag laro Una Utak, kailangan gumamit ng utak para matalo mo ang mga kalaban Pangalawa, Diskarte, kailangan mo ng diskarte para hindi ka maisahan ng kalaban Pangatlo, Malawak na pag iisip, kailangan mo nito para hindi kayo magkagulo ng mga kasama mo at para manalo sa laro Pang apat, Pag sisikap, kailangan **** magsikap para makuha ng inaasam na pusta o panalo Pang lima, Disiplina, kailangan mo nito habang o bago maglaro. Kailangan mo ng disiplina kahit alam **** panalo na kayo. Naisip ko na parang pag-ibig pala ang paglalaro ng dota. Kailangan mo gumamit ng utak kasi hindi ka pwede magpadalos dalos kailangan mo ng diskarte para makuha ang iyong inaasam asam na babae. Kailangan malawak ka mag isip para hindi kayo mag away ng mahal mo. Patawarin mo siya at patatawarin ka niya. Kailangan mo mag sikap para magtagal ang relasyon niyo na kapag nag away kayo magagawan agad ng solusyon. Magkaroon ka ng disiplina. Hindi porket pinapayagan ka sumama sa mga babae/lalake eh aabuso mo na. Wag **** kalimutan na may pinangakuan ka ng iyong pagmamahal.
0
Nov 29, 2015
Nov 29, 2015 at 10:36 PM UTC
VirtusPro
5 natutunan ko sa mga nag dodota
Sabi ng mga nag dodota may 5 kailangan daw ako malaman bago mag laro Una Utak, kailangan gumamit ng utak para matalo mo ang mga kalaban Pangalawa, Diskarte, kailangan mo ng diskarte para hindi ka maisahan ng kalaban Pangatlo, Malawak na pag iisip, kailangan mo nito para hindi kayo magkagulo ng mga kasama mo at para manalo sa laro Pang apat, Pag sisikap, kailangan **** magsikap para makuha ng inaasam na pusta o panalo Pang lima, Disiplina, kailangan mo nito habang o bago maglaro. Kailangan mo ng disiplina kahit alam **** panalo na kayo. Naisip ko na parang pag-ibig pala ang paglalaro ng dota. Kailangan mo gumamit ng utak kasi hindi ka pwede magpadalos dalos kailangan mo ng diskarte para makuha ang iyong inaasam asam na babae. Kailangan malawak ka mag isip para hindi kayo mag away ng mahal mo. Patawarin mo siya at patatawarin ka niya. Kailangan mo mag sikap para magtagal ang relasyon niyo na kapag nag away kayo magagawan agad ng solusyon. Magkaroon ka ng disiplina. Hindi porket pinapayagan ka sumama sa mga babae/lalake eh aabuso mo na. Wag **** kalimutan na may pinangakuan ka ng iyong pagmamahal.
Continue reading...
12
Sadyang matalinhaga, Di ko maipaliwanag kung bakit, Ako'y humahanga, Dahila'y di masambit. Ang isa sa mga rason, Kung ba't nagkakaganito, Sa mga nagdaang panahon, Ako'y naantig sa'yo. Pag-iisip ay naiiba, Sa labas, di mo aakalain, Ang abot ng makakaya, Kanyang damdamin at pagsasalamin. Sadyang mas magaling, Kagalingang di ko maabot, Sa sarili'y naging hiling, Di alam kung saan mapupulot. Naisip na yan ay talento mo, Di nga pala tayo magkapareho, Ngunit atensyon ko'y nakuha mo, Di ko maitatangging ika'y inspirasyon ko.
0
May 1, 2017
May 1, 2017 at 12:59 PM UTC
taltoy
Isang Inspirasyon
Sadyang matalinhaga, Di ko maipaliwanag kung bakit, Ako'y humahanga, Dahila'y di masambit. Ang isa sa mga rason, Kung ba't nagkakaganito, Sa mga nagdaang panahon, Ako'y naantig sa'yo. Pag-iisip ay naiiba, Sa labas, di mo aakalain, Ang abot ng makakaya, Kanyang damdamin at pagsasalamin. Sadyang mas magaling, Kagalingang di ko maabot, Sa sarili'y naging hiling, Di alam kung saan mapupulot. Naisip na yan ay talento mo, Di nga pala tayo magkapareho, Ngunit atensyon ko'y nakuha mo, Di ko maitatangging ika'y inspirasyon ko.
Continue reading...
20
“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman.     Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 3:31 AM UTC
makabagongmakata69
MAY PANAHON SA BUHAY
“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman.     Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.
Continue reading...
7
( Filipino orTagalog version) di sumasapit ang pagtulog sa isang kaluluwang sabik at di mapakali isang pusong ubod tiyaga ngayo'y balisang tumitibok sa kabila ng malumanay na pag patak ng ulan... sa kaunting salitang nagbibigay kasiyahan parang simoy ng hangin, may mga dalang palamuti mga matatamis na pangako ng maluwalhating bukas, lumutang sa kapaligiran at binago ang malamlam na lagay ng kalooban. ang mga darating na araw ay muling yayabong. isang kaluluwang hapong hapo di-inaasaha'y, napangiti sa unang pagkakataon mga matatamis na tunog ng mahihinang halakhak ay paulit-ulit na tumaginting sa kalaliman ng gabi. itong di maampat-ampat na pananabik aking panalangin ay tuluyan nang pumayapa dito sa dilim, ako'y nakahimlay habang  ang mga pangarap ng pag-asa ay alak na lumalasing sa aking pag-iisip. kasabay ng pagdatal ng madaling-araw, nabubuhay na lalo ang mga bagong isipin na lalong nagpapasigla sa aking utak... mulat na mulat ang aking mga mata di na sasapit pa ang antok di na sasapit pa ang pagtulog... :::::::::: (ENGLISH VERSION) SLEEP DOESN'T COME... Sleep doesn’t come To an eager, restless soul. A heart so patient now beats anxiously, Even with the gentle rhythm Of raindrops tapping. With just a few satisfying words Sprinkled with whiffs of hope, So magical, A promise of a glorious tomorrow Floated in the air And altered the somber mood. The coming days are to flourish Once more. Unexpectedly, A soul gone weary Smiled for the first time. The sweet sound of soft laughter Unheard in the still of the night. This insatiable needing I pray, to be quelled soon.. Here in the dark, I lay awake, As visions of hope inebriate my mind. With dawn comes new ideas, Stimulating my brain even more.. .......my eyes are wide open........ .......sleep wouldn’t come at all……        Sally             Copyright 2014        Rosalia Rosario A. Bayan
0
Jan 5, 2014
Jan 5, 2014 at 8:51 PM UTC
sally-a-bayan
Sleep Doesn't Come...
( Filipino orTagalog version) di sumasapit ang pagtulog sa isang kaluluwang sabik at di mapakali isang pusong ubod tiyaga ngayo'y balisang tumitibok sa kabila ng malumanay na pag patak ng ulan... sa kaunting salitang nagbibigay kasiyahan parang simoy ng hangin, may mga dalang palamuti mga matatamis na pangako ng maluwalhating bukas, lumutang sa kapaligiran at binago ang malamlam na lagay ng kalooban. ang mga darating na araw ay muling yayabong. isang kaluluwang hapong hapo di-inaasaha'y, napangiti sa unang pagkakataon mga matatamis na tunog ng mahihinang halakhak ay paulit-ulit na tumaginting sa kalaliman ng gabi. itong di maampat-ampat na pananabik aking panalangin ay tuluyan nang pumayapa dito sa dilim, ako'y nakahimlay habang  ang mga pangarap ng pag-asa ay alak na lumalasing sa aking pag-iisip. kasabay ng pagdatal ng madaling-araw, nabubuhay na lalo ang mga bagong isipin na lalong nagpapasigla sa aking utak... mulat na mulat ang aking mga mata di na sasapit pa ang antok di na sasapit pa ang pagtulog... :::::::::: (ENGLISH VERSION) SLEEP DOESN'T COME... Sleep doesn’t come To an eager, restless soul. A heart so patient now beats anxiously, Even with the gentle rhythm Of raindrops tapping. With just a few satisfying words Sprinkled with whiffs of hope, So magical, A promise of a glorious tomorrow Floated in the air And altered the somber mood. The coming days are to flourish Once more. Unexpectedly, A soul gone weary Smiled for the first time. The sweet sound of soft laughter Unheard in the still of the night. This insatiable needing I pray, to be quelled soon.. Here in the dark, I lay awake, As visions of hope inebriate my mind. With dawn comes new ideas, Stimulating my brain even more.. .......my eyes are wide open........ .......sleep wouldn’t come at all……        Sally             Copyright 2014        Rosalia Rosario A. Bayan
Continue reading...
68