Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"babangon" poems
Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.
0
Apr 29, 2015
Apr 29, 2015 at 10:49 AM UTC
Alipin
Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.
Continue reading...
97
Ito ang umagang Nanaisin kong huminto muna ang Araw nang saglit. Kung pwede bang manatili muna Sya At ako'y hayaang pagmasdan Ang kanyang kariktan. Nais kong bumilad sa sinag ng Araw At magpasakop sa Liwanag Nyang taglay. Nais kong malusaw ang bawat kamalian, Ang bawat pagkukunwari. Pagkat ayoko na.. Ayoko nang magpanggap pa.. Na kaya kong mag-isa Mag-isa na wala ang mga kamay Nya -- Ang mga gabay Nya. Na maging sa gabi'y Nasisilayan ko pa rin Ang kanyang anino sa aking pagpikit, Ang nakasisilaw Niyang Liwanag Na nagiging mitsa ng aking pagluhod. Gusto kong huminto ang Araw, At ako'y makita Nya.. Kahit isang iglap.. Kahit isang saglit lang.. Kung pwede lang, Wag Mo akong iwan Na sa gabi'y Ikaw ang magbigay Ilaw sa aking landas At ako'y Iyong yakapin Habang ang Iyong sinag Ang magsisilbing lakas Sa bawat pagbangon ko sa Umaga. Sayo ako magsisimula, At ayokong ito'y magwakas Na para bang hinahayaan ko lamang Na malimot ko ang lahat -- Ang lahat ng mga misteryong Iyong ipinakita na, Iyong ipanaranas na. Ayokong dumating sa katapusan Na ako'y walang muang Na Ikaw ang aking Simula.. Ayokong magtagpo tayo Sa gitna ng aking mga kamalian -- Mga kamaliang hindi ko itinama Kahit na pinagbuksan Mo na ako Sa panibagong Umaga. Kung ang bawat araw na lumilipas Ay siya ring mga pahina ng aking buhay, Bakit pa.. Bakit ko pa hahayaang Dilim ang magsilbing umaga? Kung Ikaw naman ang tunay na Simula ng lahat.. Kung landas ko nama'y Kayang-kaya **** bigyang liwanag At lahat ng masasaklawan ng aking mga mata Ay simbolo ng Iyong paghahari. Lilikumin Mo ang lahat Gamit ang Iyong Liwanag. Ang Iyong mga Salita'y Hindi na mangungusap pa, Ngunit Ikaw na mismo ang darating. At buhat sa Iyong bibig, Ang lahat ay handa nang makinig.. Nang buong puso.. Na may tunay na pagpapasakop. At ang lahat ng mga naggising Buhat sa pagkakahimbing At mga bangungot na tila walang katapusan Ay sabay-sabay na babangon At lalakad sa Liwanag na Iyong hain. Masisilayan ko rin ang mga ngiti Ng pagpupunyagi at tagumpay Na walang balot ng anumang pagkukunwari, Walang tampo't galit. Kung saan hubad ang lahat Ngunit tanggap Mo Ang bawat kamalian. Ang Iyong paghuhusga ay darating -- Darating nang patas; Patas at pawang katotohanan. Ang lahat ay darating sa katapusan, At Sayo ay handang magpaubaya. Ang lahat ng mga nabago ng Iyong Liwanag Ay kusang sisibol at uusbong Nang may papuri At hindi parang mga paupos na kandila Na nauubusan rin ng lakas. Ngunit sila'y tila mga tanim Na Iyong dinidiligan sa bawat araw -- Mga ginintuang araw Na hindi gaya ngayong kukupas din.. Balang araw, ang lahat ng salitang Mamumutawi sa bawat labi'y May iisang sigaw May iisang palamuti na ibabandera At susuko sa Iyong kabutihan. Ang bawat nilalang Ay mabinihag sa Iyong kaluwalhatian At hindi na.. Hindi na mauubusan pa ng Liwanag, Ikaw mismo ang magkukusang Punasan ang mga matang lumuluha, Lumuluha buhat sa paghihintay.. Pagkat nariyan ka na.. Nariyan na ang Iyong kaligtasan. Ikaw, sa bawat oras Sa bawat sandali'y Ikaw pa rin ang maging dahilan Ng pagtibok ng aking puso Ang magiging sigaw Ng aking napapaos na lalamunan. Ikaw ang maging dahilan.. Ng aking pagtaas ng kamay At sa ere'y hindi Mo ako iiwan, Ni hindi Mo ako kinalimutan.. Ikaw, ang Araw at Gabi.. Sayo ang aking papuri!
0
Jan 11, 2021
Jan 11, 2021 at 11:29 PM UTC
Parating Na
Ito ang umagang Nanaisin kong huminto muna ang Araw nang saglit. Kung pwede bang manatili muna Sya At ako'y hayaang pagmasdan Ang kanyang kariktan. Nais kong bumilad sa sinag ng Araw At magpasakop sa Liwanag Nyang taglay. Nais kong malusaw ang bawat kamalian, Ang bawat pagkukunwari. Pagkat ayoko na.. Ayoko nang magpanggap pa.. Na kaya kong mag-isa Mag-isa na wala ang mga kamay Nya -- Ang mga gabay Nya. Na maging sa gabi'y Nasisilayan ko pa rin Ang kanyang anino sa aking pagpikit, Ang nakasisilaw Niyang Liwanag Na nagiging mitsa ng aking pagluhod. Gusto kong huminto ang Araw, At ako'y makita Nya.. Kahit isang iglap.. Kahit isang saglit lang.. Kung pwede lang, Wag Mo akong iwan Na sa gabi'y Ikaw ang magbigay Ilaw sa aking landas At ako'y Iyong yakapin Habang ang Iyong sinag Ang magsisilbing lakas Sa bawat pagbangon ko sa Umaga. Sayo ako magsisimula, At ayokong ito'y magwakas Na para bang hinahayaan ko lamang Na malimot ko ang lahat -- Ang lahat ng mga misteryong Iyong ipinakita na, Iyong ipanaranas na. Ayokong dumating sa katapusan Na ako'y walang muang Na Ikaw ang aking Simula.. Ayokong magtagpo tayo Sa gitna ng aking mga kamalian -- Mga kamaliang hindi ko itinama Kahit na pinagbuksan Mo na ako Sa panibagong Umaga. Kung ang bawat araw na lumilipas Ay siya ring mga pahina ng aking buhay, Bakit pa.. Bakit ko pa hahayaang Dilim ang magsilbing umaga? Kung Ikaw naman ang tunay na Simula ng lahat.. Kung landas ko nama'y Kayang-kaya **** bigyang liwanag At lahat ng masasaklawan ng aking mga mata Ay simbolo ng Iyong paghahari. Lilikumin Mo ang lahat Gamit ang Iyong Liwanag. Ang Iyong mga Salita'y Hindi na mangungusap pa, Ngunit Ikaw na mismo ang darating. At buhat sa Iyong bibig, Ang lahat ay handa nang makinig.. Nang buong puso.. Na may tunay na pagpapasakop. At ang lahat ng mga naggising Buhat sa pagkakahimbing At mga bangungot na tila walang katapusan Ay sabay-sabay na babangon At lalakad sa Liwanag na Iyong hain. Masisilayan ko rin ang mga ngiti Ng pagpupunyagi at tagumpay Na walang balot ng anumang pagkukunwari, Walang tampo't galit. Kung saan hubad ang lahat Ngunit tanggap Mo Ang bawat kamalian. Ang Iyong paghuhusga ay darating -- Darating nang patas; Patas at pawang katotohanan. Ang lahat ay darating sa katapusan, At Sayo ay handang magpaubaya. Ang lahat ng mga nabago ng Iyong Liwanag Ay kusang sisibol at uusbong Nang may papuri At hindi parang mga paupos na kandila Na nauubusan rin ng lakas. Ngunit sila'y tila mga tanim Na Iyong dinidiligan sa bawat araw -- Mga ginintuang araw Na hindi gaya ngayong kukupas din.. Balang araw, ang lahat ng salitang Mamumutawi sa bawat labi'y May iisang sigaw May iisang palamuti na ibabandera At susuko sa Iyong kabutihan. Ang bawat nilalang Ay mabinihag sa Iyong kaluwalhatian At hindi na.. Hindi na mauubusan pa ng Liwanag, Ikaw mismo ang magkukusang Punasan ang mga matang lumuluha, Lumuluha buhat sa paghihintay.. Pagkat nariyan ka na.. Nariyan na ang Iyong kaligtasan. Ikaw, sa bawat oras Sa bawat sandali'y Ikaw pa rin ang maging dahilan Ng pagtibok ng aking puso Ang magiging sigaw Ng aking napapaos na lalamunan. Ikaw ang maging dahilan.. Ng aking pagtaas ng kamay At sa ere'y hindi Mo ako iiwan, Ni hindi Mo ako kinalimutan.. Ikaw, ang Araw at Gabi.. Sayo ang aking papuri!
Continue reading...
117
Ilang Huwebes at Linggo na ba ang nagdaan? Ang aking mga bestida na nakalagay sa aparador ay laging pinagmamasdan. Sa oras ng alas singko'y tumutunog na ang aking selpon Magiinat at babangon. Sinisikap kong laging makapunta sa kapilya Doon sa tahanan Mo'y laging nadarama Ang pag-ibig mo at pagyakap sa akin sa tuwina Doon sa tahanan Mo'y naidudulog lahat ng aking nadaramang sakit at problema Hindi na po kami makapaghintay Ama Nais na po naming makabalik sa mahal **** Iglesia Kung saan itinuturo sa amin ang iyong totoo at mahahalagang aral at salita Ngunit alam kong darating ang araw, kami'y muling magsasama samang sa Iyo'y sasamba. Nagkaroon man ng isang pandemya Ngunit hindi nito napigil ang aking pananampalataya Narito pa rin at masigla Tunay na maawain at magpamahal Ka. Kahit sa aming sambahayan ay iginagawad pa rin ang pagsamba Sapagkat hangad naming Ika'y bigyan ng papuri at awitan ng kanta. Ang laging panalangin ay 'wag sana kaming kalilimutan, o Mahal kong Ama Kaming Iyong hinirang na sa Iyo'y lubos na nagtitiwala. Nasasabik na ang puso't kaluluwa ko Ang magpunta sa tahanan Mo Sa madaling araw na pagsamba Bumabangon ng maaga at mapapasabing, "Oras na upang maghanda, hinihintay na ako ng Ama."
0
May 15, 2020
May 15, 2020 at 12:30 PM UTC
Sa Tahanan Mo
Niccolo di bernardo di Machiavelli Ang taong may pera ngunit di makabili Ng mga bagay para sa kanyang sarili Inuuna parati ang bisyong pambababae Ngunit kelan ba ang araw na nagkaroon ka ng ***** Akoy nagtataka dahil Pogi ka naman di lang halata Nakikita kitang laging sawi, Ang sagot mo “sa susunod nalang babawi” Paulit ulit at parati, di ka nagsasawa laging may pili Niccolo, Niccolo, ang buhay mo man ay magulo May makapagbagbagbagbag damdaming kwento Tagus sa balat at sagad buto Hanep ang yong liriko, liriko Niccolo, Niccolo, ang isipan **** magulo Sa larangang paborito Kakaibang istilo mo, Niccolò Babangon Ilang beses man madapa, Ang pangarap mo ay makukuwa Pagkat ang sipag moy di matutumbasan Apak apakan ka man ng sino man, Walang kang pake alam, bastat deretso kalang At sa iyong pananaw, prinsipyong di maagaw Isip Di mababaw, pagkat ayaw mo ng hilaw Dahil.... Niccolo, Niccolo, ang buhay mo man ay magulo May makapagbagbagbagbag damdaming kwento Tagus sa balat at sagad buto Hanep ang yong liriko, liriko Niccolo, Niccolo, ang isipan **** magulo Sa larangang paborito Kakaibang istilo mo, Niccolò
0
Nov 1, 2018
Nov 1, 2018 at 9:02 AM UTC
Niccolo di Bernardo di Machiavelli
Ito ang umagang Nanaisin kong huminto muna ang Araw nang saglit Kung pwede bang manatili muna Sya At ako’y hayaang pagmasdan Ang kanyang kariktan. Nais kong bumilad sa sinag ng Araw At magpasakop sa Liwanag Nyang taglay Nais kong malusaw ang bawat kamalian, Ang bawat pagkukunwari.. Pagkat ayoko na.. Ayoko nang magpanggap pa.. Na kaya kong mag-isa Mag-isa na wala ang mga kamay Nya Ang mga gabay Nya Na maging sa gabi’y Nasisilayan ko pa rin Ang kanyang anino sa aking pagpikit. Gusto kong huminto ang Araw, At ako’y makita Nya.. Kahit isang iglap.. Kahit isang saglit lang.. Kung pwede lang.. Wag Mo akong Iwan Na sa gabi’y Ikaw ang magbigay Ilaw sa aking landas At ako’y yakapin At ang Iyong sinag Ang magsisilbing lakas Sa bawat pagbangon ko sa Umaga.. Sayo ako magsisimula, At ayokong ito’y magwakas Na para bang nalimot ko Ang lahat ng mga misteryong Iyong ipinakita Iyong ipanaranas. Ayokong dumating sa katapusan Na ako’y walang muang Na Ikaw ang aking Simula.. Ayokong magtagpo tayo Sa gitna ng aking mga kamalian — Mga kamaliang hindi ko itinama Kahit na pinagbuksan Mo na ako Sa panibagong Umaga. Kung ang bawat araw na lumilipas Ay siya ring mga pahina ng aking buhay, Bakit pa.. Bakit ko pa hahayaang Dilim ang magsilbing umaga? Kung Ikaw naman ang tunay na Simula ng lahat.. Kung landas ko nama’y Kayang-kaya **** bigyang liwanag At lahat ng masasaklawan ng aking mga mata Ay simbolo ng Iyong paghahari. Lilikumin Mo ang lahat Gamit ang Iyong Liwanag At ang lahat ng mga naggising Buhat sa pagkakahimbing At mga bangungot na tila walang katapusan Ay sabay-sabay na babangon At lalakad sa Liwanag na Iyong hain. Masisilayan ko rin ang mga ngiti Ng pagpupunyagi at tagumpay Na walang balot ng anumang pagkukunwari, Walang tampo’t galit Na bumabalot sa bawat katauhan Kung saan hubad ang lahat Ngunit tanggap Mo ang lahat Ang lahat ng mga nabago ng Iyong Liwanag Ay kusang sisibol at uusbong Ng may papuri at hindi parang Mga paupos na kandila Na nauubusan rin ng lakas. Ngunit sila’y tila mga tanim Na Iyong dinidiligan sa bawat araw — Mga ginintuang araw Na hindi gaya ngayong kukupas din.. Balang araw, ang lahat ng salitang Mamumutawi sa bawat labi’y May iisang sigaw May iisang palamuti na ibabandera At susuko sa Iyong kabutihan. Ang bawat nilalang Ay mabinihag sa Iyong kaluwalhatian At hindi na.. Hindi na mauubusan pa ng Liwanag, Ikaw mismo ang magkukusang Punasan ang mga matang lumuluha, Lumuluha buhat sa paghihintay.. Pagkat nariyan ka na.. Nariyan na ang Iyong kaligtasan. Ikaw, sa bawat oras Sa bawat sandali’y Ikaw pa rin ang maging dahilan Ng pagtibok ng akibg puso Ang maging sigaw Ng aking napapaos na lalamunan. Ikaw ang maging dahilan.. Ng aking pagtaas ng kamay At sa ere’y hindi Mo ako iiwan, Ni hindi Mo ako kinalimutan.. Ikaw, ang Araw at Gabi.. Sayo ang aking papuri!
0
Apr 26, 2021
Apr 26, 2021 at 11:36 PM UTC
Hudyat
Ito ang umagang Nanaisin kong huminto muna ang Araw nang saglit Kung pwede bang manatili muna Sya At ako’y hayaang pagmasdan Ang kanyang kariktan. Nais kong bumilad sa sinag ng Araw At magpasakop sa Liwanag Nyang taglay Nais kong malusaw ang bawat kamalian, Ang bawat pagkukunwari.. Pagkat ayoko na.. Ayoko nang magpanggap pa.. Na kaya kong mag-isa Mag-isa na wala ang mga kamay Nya Ang mga gabay Nya Na maging sa gabi’y Nasisilayan ko pa rin Ang kanyang anino sa aking pagpikit. Gusto kong huminto ang Araw, At ako’y makita Nya.. Kahit isang iglap.. Kahit isang saglit lang.. Kung pwede lang.. Wag Mo akong Iwan Na sa gabi’y Ikaw ang magbigay Ilaw sa aking landas At ako’y yakapin At ang Iyong sinag Ang magsisilbing lakas Sa bawat pagbangon ko sa Umaga.. Sayo ako magsisimula, At ayokong ito’y magwakas Na para bang nalimot ko Ang lahat ng mga misteryong Iyong ipinakita Iyong ipanaranas. Ayokong dumating sa katapusan Na ako’y walang muang Na Ikaw ang aking Simula.. Ayokong magtagpo tayo Sa gitna ng aking mga kamalian — Mga kamaliang hindi ko itinama Kahit na pinagbuksan Mo na ako Sa panibagong Umaga. Kung ang bawat araw na lumilipas Ay siya ring mga pahina ng aking buhay, Bakit pa.. Bakit ko pa hahayaang Dilim ang magsilbing umaga? Kung Ikaw naman ang tunay na Simula ng lahat.. Kung landas ko nama’y Kayang-kaya **** bigyang liwanag At lahat ng masasaklawan ng aking mga mata Ay simbolo ng Iyong paghahari. Lilikumin Mo ang lahat Gamit ang Iyong Liwanag At ang lahat ng mga naggising Buhat sa pagkakahimbing At mga bangungot na tila walang katapusan Ay sabay-sabay na babangon At lalakad sa Liwanag na Iyong hain. Masisilayan ko rin ang mga ngiti Ng pagpupunyagi at tagumpay Na walang balot ng anumang pagkukunwari, Walang tampo’t galit Na bumabalot sa bawat katauhan Kung saan hubad ang lahat Ngunit tanggap Mo ang lahat Ang lahat ng mga nabago ng Iyong Liwanag Ay kusang sisibol at uusbong Ng may papuri at hindi parang Mga paupos na kandila Na nauubusan rin ng lakas. Ngunit sila’y tila mga tanim Na Iyong dinidiligan sa bawat araw — Mga ginintuang araw Na hindi gaya ngayong kukupas din.. Balang araw, ang lahat ng salitang Mamumutawi sa bawat labi’y May iisang sigaw May iisang palamuti na ibabandera At susuko sa Iyong kabutihan. Ang bawat nilalang Ay mabinihag sa Iyong kaluwalhatian At hindi na.. Hindi na mauubusan pa ng Liwanag, Ikaw mismo ang magkukusang Punasan ang mga matang lumuluha, Lumuluha buhat sa paghihintay.. Pagkat nariyan ka na.. Nariyan na ang Iyong kaligtasan. Ikaw, sa bawat oras Sa bawat sandali’y Ikaw pa rin ang maging dahilan Ng pagtibok ng akibg puso Ang maging sigaw Ng aking napapaos na lalamunan. Ikaw ang maging dahilan.. Ng aking pagtaas ng kamay At sa ere’y hindi Mo ako iiwan, Ni hindi Mo ako kinalimutan.. Ikaw, ang Araw at Gabi.. Sayo ang aking papuri!
Continue reading...
102
Ikaw na laging nandiyan kapag madilim ang daan Ikaw, ikaw ang laging tagapunas ng luha ko kapag ako'y nasasaktan Ikaw, ikaw ang nagpatibok sa puso ko Ikaw ang nagbago ng mundo kong paulitulit lang na sawang sawa na sa buhay na nakatunganga lang pumasok ako sa mundong ginagalawan mo ngayon nagsisimula ang araw ko na didilat sa umaga ikaw ang unang gusto makita yayakap sayo ng mahigpit at hindi naghihintay na ibalik ang yakap na ginawa ko sayo babangon tayo ng sabay mula sa higaang matamlay kakain ng agahan para malamnan ang kumakalam na tiyan kumpleto na ang araw ko kahit ikaw lang ang kasama ko komportable ako basta ikaw ang katabi ko napapanatag ang loob ko kapag tumitingin ka sa mga mata ko kahit wala kang sinasabi parang nangungusap yung mata mo matatapos ang agahan at papasok ang tanghalian hindi na kita kasama sa aking pagkain. matatapos ang maraming oras at ako ay naghihintay ng uwian para muling masilayan ang mala-anghel **** mukha mahagkan ka ng mahigpit na mahigpit at ikay mahalikan sa mukha. Oo, matatapos na ang kwento, matatapos na ang hapunan na kasama mo ako. matatapos na ang minsa’y malamig at minsa’y mainit na gabi. ikaw ay muling makakatabi, sa isang silid na kung saan ikaw lang at ako ang magkayakap hanggang matapos ang gabi Maghihintay nanaman ng panibagong bukas panibagong bukas ng pakiki-pagsapalaran sa magulong mundo na ikaw lang at ako. sana tayo, hanggang sa dulo.
0
Feb 8, 2018
Feb 8, 2018 at 8:12 AM UTC
Ikaw
Bonifacio Sinlamig ng gabi Ang tanikala sa aking kamay Habang nakahiga Sa aking hinimhimlayan Singtamihik ng gabi Ang aking paghabol ng hininga Unti-unting naglalaho Gaya ng kandila sa magdamag Babangon sa tunog ng yapak sa kalayuan Bawat yapak, dibdib ay bumibigat Bubukas, lalangitngit ang rehas Pipikit at lalaya ang hininga Di alintana ng naghihingalong katawan Ang sakit at lungkot na nalalasap Sapagkat wala ng mas kikirot pa Sa pagtamasa ng kamatayan sa sariling kadugo, katipan at kasama
0
Jul 2, 2015
Jul 2, 2015 at 12:18 PM UTC
Bonifacio
Babangon para sa 'yo Nandito ang pangako "Grabeh! Ang liwanag oh." Kahit ano pang layo.
0
Jun 2, 2016
Jun 2, 2016 at 12:21 PM UTC
Untitled
Tinugis ka ma’y Buong bayan ang nagtiis Ika’y reyna ng katiwalian. Maghugas kamay man Putik ng katiwalian Babangon sa hukay Siya’y bangungot Sa’yong paghimbing. Sa Senado’y Sino ba ang salarin? Niluklok at binoto Hindi para manloko Kawangis nila’y Naging isang delubyo. Itong si Juan Pulubi na nga Pinamihasaan nyo pa Kaban ng bayan Winalis nyong bigla. (12/2/13 @xirlleelang)
0
May 27, 2014
May 27, 2014 at 10:22 PM UTC
Ang Pamimihasa ng Tropang Napoles
Natuyo na ang kaalatang pumapalibot sa kanyang mga mata Ilang papel na ang nasira sa pagtulo ng mga basang kalungkutan sa mga salitang pinagsikapang idikta't ibuga Umaasang, balang araw Ang sakit na kinikimkim ay tuluyan ding maiibsan Ngunit Lumipas ang mga buwan, humina ang katawan Nagkulong sa loob ng sariling kasakiman't kadiliman sa takot na muling masaktan. Pero tama na. Sa wakas, dumating na ang realisasyong matagal nang inaasahan: Nakakasawa nang magtiis matulog sa mga basang unan. Panahon na para ito’y labhan.
0
Mar 7, 2018
Mar 7, 2018 at 6:21 AM UTC
Sa Wakas, Babangon Na Siya
Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maaamoy ang pabangong paborito ko Sa tuwing hahalo ang amoy ng sigarilyo sa kamay Sa tuwing sisimoy ang hangin papunta sa kanya, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maririnig ang dating awitin Sa tuwing tatama ang mga lirikong dating para sa akin Sa tuwing ang kanyang mundo ay napapaloob sa isang kanta, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing dadapo ang inspirasyon Sa tuwing hahanapin ng kamay niya ang isang lapis Sa tuwing lilikha ng isang larawang iguguhit sa malinis na papel, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing pipikit ang mga mata Sa tuwing kadiliman na lamang ang nakikita Sa tuwing lilipad ang isipan Bago makatulog ng tuluyan, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing mumulat ang kanyang mata sa bukang liwayway Sa tuwing ang isipan ay pumupungas pa pagkatapos ng panaginip Sa tuwing babangon siya sa panibagong araw Sa panibago na namang umaga na ang kami ay wala na, Naaalala kaya niya ako? Kasi ako, oo.
0
Aug 13, 2017
Aug 13, 2017 at 10:51 PM UTC
-
nasa mata ng tumitingin Meron ang Kagandahan, tulad baga ng maingay na musika sa pandinig nilang tulog - mantika, nangangamoy na ang sulo ng apoy Halimuyak pa rin meron ang Simoy, tila ba malabong bahain ng pag-asa Sila na nasa Seguridad ang panlasa kagat - labi man ang pagtiim - bagang habang iniinda ng kalingkingan ang matimbang na tawag ng inang - kalikasan animoy gantimpalang maitituring ang abot - kamay na pangarap sa pahalang na ilog ng kaulapan na may samut - saring pasaring... dinaramdam ng katauhan ang bawat hangaring Huwag masaktan ang puso kahit ni- ang mga kalamnan Ngunit sadyang nangyayari ang hawi ng kabiglaanan,, Mga balya at salya ng pagsibol ang huwad na kasinongalungan at ang patotot ng katotohanan... bilang Isang mamamayan ng pagsubaybay doon sa mga tulak ng tugma sunog-bahay kahahantongan ng maling bitaw sa batong hawak para sa sungka, Bilang ng mga nilalang kapwa paikot-ikot lamang na tila ba kumpol ng mga balahibong-pusa na tinayoan Umakyat sa leeg ang dagang dati - rati ay nasa dibdib... Maibulalas lamang ang silakbo at simbuyo na kay - tigib. Bilang na pala ang oras at sadyang di namalayan sa LibLib, Magwawakas na pala ang isa- dalawa tatlong pag - iigib sa balong malalim na may apat - lima anim na pakikipag - anib Nalagot ang lubid , nahulog ang sisidlan ng tubig... at natinik sa paglukso ng pag - ibig yaong pawang mga nakayapak Ngunit babangon sa tuwing madarapa ang siyang naiwan na balak Ganyan po ang aral ng Liwanag sa dilim Gabayan ang hangal sa aninag ng lilim ! ika - P i T o .. ika - Walo Hipan lang ang siLbato, bundok man o sa ibayo Siyaman na ulap ay TanTo, Lalaya din ang pangsampo Magtatagumpay ang bunso !!! DahiL ako ang nagsulat nito MarahiL nabatid mo na ang pulso Biyaya ng MaykapaL wag i- abuso Kung tinamaan Ka man ng bagyo Kalimutan ang Tampo at Siphayo
0
Dec 31, 2022
Dec 31, 2022 at 2:35 PM UTC
pito
nasa mata ng tumitingin Meron ang Kagandahan, tulad baga ng maingay na musika sa pandinig nilang tulog - mantika, nangangamoy na ang sulo ng apoy Halimuyak pa rin meron ang Simoy, tila ba malabong bahain ng pag-asa Sila na nasa Seguridad ang panlasa kagat - labi man ang pagtiim - bagang habang iniinda ng kalingkingan ang matimbang na tawag ng inang - kalikasan animoy gantimpalang maitituring ang abot - kamay na pangarap sa pahalang na ilog ng kaulapan na may samut - saring pasaring... dinaramdam ng katauhan ang bawat hangaring Huwag masaktan ang puso kahit ni- ang mga kalamnan Ngunit sadyang nangyayari ang hawi ng kabiglaanan,, Mga balya at salya ng pagsibol ang huwad na kasinongalungan at ang patotot ng katotohanan... bilang Isang mamamayan ng pagsubaybay doon sa mga tulak ng tugma sunog-bahay kahahantongan ng maling bitaw sa batong hawak para sa sungka, Bilang ng mga nilalang kapwa paikot-ikot lamang na tila ba kumpol ng mga balahibong-pusa na tinayoan Umakyat sa leeg ang dagang dati - rati ay nasa dibdib... Maibulalas lamang ang silakbo at simbuyo na kay - tigib. Bilang na pala ang oras at sadyang di namalayan sa LibLib, Magwawakas na pala ang isa- dalawa tatlong pag - iigib sa balong malalim na may apat - lima anim na pakikipag - anib Nalagot ang lubid , nahulog ang sisidlan ng tubig... at natinik sa paglukso ng pag - ibig yaong pawang mga nakayapak Ngunit babangon sa tuwing madarapa ang siyang naiwan na balak Ganyan po ang aral ng Liwanag sa dilim Gabayan ang hangal sa aninag ng lilim ! ika - P i T o .. ika - Walo Hipan lang ang siLbato, bundok man o sa ibayo Siyaman na ulap ay TanTo, Lalaya din ang pangsampo Magtatagumpay ang bunso !!! DahiL ako ang nagsulat nito MarahiL nabatid mo na ang pulso Biyaya ng MaykapaL wag i- abuso Kung tinamaan Ka man ng bagyo Kalimutan ang Tampo at Siphayo
Continue reading...
41
ilang beses mo itinatakda sa telepono ang alarmang gigising sa 'yo kinaumagahan? tipong ididilat mo na lamang ang mga mata, magdadasal, babangon, iinom ng mainit na kape, at wala nang iba. sana ganoon din dito sa amin. sa munting tahanan namin dito sa mandaluyong, pinalaki kaming alerto sa wangwang ng mga bumbero. ito ang alarmang gigising sa 'min kahit kami'y mga gising na. mapapipikit ang mga mata sa takot, sabay takip ng tainga, dahil sa sunod-sunod na sunog, tanaw mula sa bintanang karatig ng kama. paano nga ba matulog nang nakatatak sa isipan ang sangkatutak na pamilyang walang matutulugan? tag-ulan pa naman, maaaring bumaha. at sa tanghali kinabukasan ay bilad sa lansangan. paano nga ba matulog sa ugong ng mga trak na kumakalampag sa dingding, nanunuot ang alingawngaw sa balat? paano nga ba matulog sa ilalim ng kahel na kalangitan? takipsilim sa pagsapit ng alas-dyis ng gabi. kinain ng nagniningas na apoy ang orasan. pribilehiyo na ang tanungin ang sarili kung paano ka gigising bukas 'pagkat paano nga ba sila matutulog?
0
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 10:45 AM UTC
snooze
Papagorin ka't pupuyatin, Hangga't utak mo'y mapupod. Gumising ka, kaya pa natin, Bawal ka mapagod. Tanong mo sa sarili, 'para san nga ba?' Para sa kitang di mapagkasya? Tanong mo sa sarili, 'tuloy pa ba?' Hanggang san nga ba ang kaya? Mga imortal na manggagawa, Kahit bagyo di ka kaya, Pigilan, subokan, Babangon pa din kinabukasan. Tanong mo sa sarili, 'para san nga ba?' Para sa kitang di mapagkasya? Tanong mo sa sarili, 'tuloy pa ba?' Hanggang san nga ba ang kaya? Kaya ayokong napupuyat, Kung ano ano ang nasusulat. Pero ito lang panghuli na, Pikit ka na, bukas maaga ka pa.
0
Jan 1, 2017
Jan 1, 2017 at 5:12 AM UTC
Werk werk werk werk werk
Isang araw maririnig mo malambot Kong tinig. Kalambutang nagpatigas sa iyong pusong pumapantig. Pusong noon ay natutong umibig. Natuto subalit nasaktan sa pagkabig. Masilayan ka lamang ay labis na ang kasiyahan. Makausap lang saglit umaapaw na ang kaligayahan. Ang katawan ay nalantang bahagya nang maramdaman. Mainit **** haplos sa hubad na katotohanan. Subalit ikaw ay lumisan sa aking tabi. Iba na ang dumadama ng matamis **** mga labi. Sa pagmulat sa umaga Hindi ko na masabi. "Mahal kita, Mahal kita" pagkat di ka na katabi. Isang araw ako ay magigising at muling babangon. Subalit di na para sa iyo sa limot ika'y ibinaon. Ako ay tatayo upang harapin ang bagong hamon. Sa kaluluwang lupaypay sa alaala ng kahapon. Sa iyong pagbagsak ako ay aangat. Sa iyong pagligwak ako ay masisiyasat. Iyong hahanapin pag-ibig na nilapat. Subalit pagtingin mo ay Hindi na sapat. Kalambutan Kong nagpatigas sa iyong puso. Di batid ang umibig subalit natuto. Iyo mang sinaktan ang isang tulad ko. Isang araw maririnig mo malambot na tinig ko.
0
Oct 26, 2018
Oct 26, 2018 at 8:59 AM UTC
Rupok
Gabi na naman - oras na ng pagpikit, Muling matutulog ng may maraming ‘bakit?’ Patuloy na naghahanap ng kahulugan, Sa mundong kawalan ay naglalaglagan. Babangon ulit sa bukas na ‘di tiyak, Malungkot man ay wala ng maiyak, ‘Di rin alam kung nais pa ba ‘tong mabago, Lahat naman ng buhay ay ‘di sigurado. Ngayon ay aalalay na lang sa alon, Sa dala nitong hampas at daluyong, Baka bukas makalawa sinong mag-aakala, Magigising nang nasa payapang dalampasigan na
0
Jan 22, 2023
Jan 22, 2023 at 11:27 AM UTC
Sige, pag-asa, sige pa.
Ako ngayon ay nalugmok Sa sulok nagmumokmok, Malalim na mga sugat Sa kahapo’y idinulot. Ako ngayon ay lumuha Ngunit hindi ako kawawa, Tumulo lamang ang luha Babangon rin ng kusa. Ako man ay nadapa Iginapos sa tanikala, Araw man ay mawala Sisikat pa rin sa umaga. Ako ngayon ay gagapang Papalayo sa pampang, Lilisanin ang hinanakit Sa dibdib na kay sakit. Ako ay magpapaalam na Sa mga sugat na alibugha, Magpapatuloy na ako Kakayanin ko ang mga ito.
0
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 1:24 AM UTC
PAALAM
070623 Tumatagos ang mga salitang Bala ang panimula Balang araw ay yuyukod sa katapusan Katapusang hindi tuldok ang pagsasalaysay… Pipiglasin ang mga kandadong walang susi, Kandong ang kahapong nilimot at nilumot… Babangon matapos ang paghikbi Hikbing bangungot sa pagpatay-sindi… Ikaw ang mananatiling saksi sa aking paglisan.. Walang paalam maging sa gunita ng bukas at kahapon. Walang kulay na babahagian Ng liwanag na taglay ko’t iniirog. Ang iyong akap ang aking baluti Habang ang sandata ko’y Bumabara pa sa aking lalamunan. Ngunit sa pagsiping ng mga tala Sa kalangitang panatag ang panayam Ay Walang kukurap maging sa isang idlap lamang. Ang sigaw na sumisingaw hanggang sa kalawakan Ay tila pa ilang dipa na lamang Sa pagitan ng mga segundong Nagkakandarapang magsipagtagisan… At ang silakbo ng damdaming moog sa kaloob-looba’y Bukas ay wala ring katapusan at panimula.
0
Jul 5, 2023
Jul 5, 2023 at 3:03 PM UTC
Tilador
Labanan korapsyon Bayan ay babangon Pag-asang umahon Pagbabago ngayon -mga salita mula pa noon tuwing sasapit panahong eleksiyon… Kung KSP! Labanan korapsyon Kaya ba iyon? Kung ang ngumangawa Wala ring nagawa. Kung KSP! Bayan ay babangon Sana pa’y noon Kung ang nagdarasal ‘Di lang puro daldal. Kung KSP! Pag-asang umahon Posible ba ‘yon? Kung ang gumagawa Mapanirang daga. Kung KSP! Pagbabago ngayon Isang ilusyon Kung ang binabanal Mapanlokong hangal. Kung KSP! Kung Kaya, Sana Posible! -04/14/2010 (Muntinlupa City) *political mood this Campaign Period
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 2:10 AM UTC
Kung Kaya, Sana Posible!
Umiiyak ka nanaman. Nilulunod ang sarili sa alaala ng nakaraan. Nakaraang winasak ka hanggang sa wala ka ng maramdaman. Nakaraang sinumpa mo ngunit gusto mo pa ring balikan. Sa sarili'y tinatanong ang mga katanungang wala namang sagot. Umiinom ka nanaman ng lason na kalauna'y ginawa mo ng gamot. Anong nangyayari sayo? 'Di ka pa ba napapagod? Luha mo ay patuloy parin sa pagdaloy, Habang nilalango ang alak na sa lalamunan ay umaapoy. Nagluluksa ka dahil puso mo'y siya parin ang tinitibok. Tangina, kailan ka babangon sa pagkakalugmok? Madilim na langit ay unti-unti nang lumiliwanag, Liwanag sa iyong ngiti kailan ko kaya ulit maaaninag? Umaga na, di ka parin tapos sa pagtangis. Hanggang kailan ka ba magtitiis? Mahal ko, tama na. Ako ang mas nasasaktan sa iyong ginagawa. Tahan na, mahal ko, parang awa mo na. Baka ikamatay ko na kung bukas iiyak ka nanaman dahil sa kanya.
0
Jul 25, 2020
Jul 25, 2020 at 9:09 AM UTC
Tahan Na
Alam mo ba kung bakit sa Gabi hindi Ka makatulog kaagad? Maliban sa Insomnia Naranasan mo din ba? Ako kasi madalas Ung .. Hihiga ka, babangon, iinom ng tubig at hihiga na naman ulit. Pag Higa mo mamaya makakaramdam ka na naiihi ka, pagkatapos ipipikit mo mata mo at didilat kana naman bubuksan ang cellphone para lang sumakit ang mata para makatulog. Pero kahit puyat na puyat ka na bigla ka na namang mapaisip at itatanong sa sarili. Okay Lang ba ako? Magiging masaya pa ba ako? May mali ba sa sarili ko? Nakapikit na nga mga mata mo pero dilat at gumagalaw parin ang utak mo. Bigla kanalang malulungkot. Bigla kanalang iiyak, bigla ka nalang manghihina. Kailan ka makakatulog? Makakatulog ka Lang pagkatapos **** umiyak dahil sa pagod ng utak at puso mo. Sa madaling salita.. Kapag matagal matulog ang Tao ibig sabihin malalim ang lungkot Niya. Kaya pag may kilala kang tao na puspusang nag oonline kahit gabi na o umiiyak gabi-gabi wag **** tawanan kasi hindi mo alam kong anong nararamdaman o pakiramdam nila. ( At kung naranasan mo ito ibig sabihin napakalungkot mo dn tao kagaya ko )
0
May 10, 2023
May 10, 2023 at 12:16 PM UTC
Untitled