Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"nanggaling" poems
Kailan kaya mamumulat ang mga pilipino at iwasan ang pag ka ganid sa salapi Kailan kaya matutupad ang pangarap kong mahirap mangyari Sa sarili , bayan , at sa aking mga kababayan na masarap ang tulog sa gabi Nasan na kaya ang mga kaibigan ko dati na nagbibigay saya palagi? Puno parin ba nang hinagpis at sakit ang mga puno na puno ng kalungkutan? Kamusta na kaya ang mga taong hindi na nakaalis sa kalungkutan at patuloy na nahihirapan? Ang konsensya kong patuloy na gumagambala sa akin tuwing ako'y nagiisa Hindi ko naman gusto ang mga nangyari , tuloy parin ang paggalaw at hindi paralisa Bigo man ako sa mga bagay , patuloy parin at sinubukan gumawa ng paraan para makatulong sa bayan Wala man dumating at magpasaya sa akin , patuloy parin sa pagrespeto sa kapaligiran Malabo nga bang imulat ang isipan ng aking mga kababayan o nasisilaw lang sila sa kayamanan Na nanggaling sa kasakiman ng iilang gahaman sa ating bayan Ang sarap sa pakiramdam mamuhay ng simple at walang ipinaglalaban kundi ang pamilya at minamahal Mga simoy ng hangin na sariwa at walang teknolohiya na gumugulo sa ating mga isipan kailanman. Huni ng ibon , magagandang tanawin sa bakuran at paggalang sa nakakatanda na bihira nang mangyari sa kasalukuyan Ang daming pangarap na mahirap matupad , kapag hindi natupad ang aking mga pangarap hanapin ninyo ako sa lupang aking tinamnan ng puno na aking  inukitan,habang lumulutang ang aking katawan na nakatali ang abaka sa aking leeg dala ng kabiguan.
0
Aug 22, 2018
Aug 22, 2018 at 1:13 PM UTC
Johnad
Kapag ako'y nabigo
Kailan kaya mamumulat ang mga pilipino at iwasan ang pag ka ganid sa salapi Kailan kaya matutupad ang pangarap kong mahirap mangyari Sa sarili , bayan , at sa aking mga kababayan na masarap ang tulog sa gabi Nasan na kaya ang mga kaibigan ko dati na nagbibigay saya palagi? Puno parin ba nang hinagpis at sakit ang mga puno na puno ng kalungkutan? Kamusta na kaya ang mga taong hindi na nakaalis sa kalungkutan at patuloy na nahihirapan? Ang konsensya kong patuloy na gumagambala sa akin tuwing ako'y nagiisa Hindi ko naman gusto ang mga nangyari , tuloy parin ang paggalaw at hindi paralisa Bigo man ako sa mga bagay , patuloy parin at sinubukan gumawa ng paraan para makatulong sa bayan Wala man dumating at magpasaya sa akin , patuloy parin sa pagrespeto sa kapaligiran Malabo nga bang imulat ang isipan ng aking mga kababayan o nasisilaw lang sila sa kayamanan Na nanggaling sa kasakiman ng iilang gahaman sa ating bayan Ang sarap sa pakiramdam mamuhay ng simple at walang ipinaglalaban kundi ang pamilya at minamahal Mga simoy ng hangin na sariwa at walang teknolohiya na gumugulo sa ating mga isipan kailanman. Huni ng ibon , magagandang tanawin sa bakuran at paggalang sa nakakatanda na bihira nang mangyari sa kasalukuyan Ang daming pangarap na mahirap matupad , kapag hindi natupad ang aking mga pangarap hanapin ninyo ako sa lupang aking tinamnan ng puno na aking  inukitan,habang lumulutang ang aking katawan na nakatali ang abaka sa aking leeg dala ng kabiguan.
Continue reading...
16
Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na
0
Jun 7, 2017
Jun 7, 2017 at 10:33 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Araw ng Kalayaan
Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na
Continue reading...
73
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
0
Oct 14, 2017
Oct 14, 2017 at 7:54 AM UTC
babaengmanunula
Mahal kita, pero pagod na ako
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
Continue reading...
62
Alam mo ba ang tunay kung nararamdaman, Mga galaw mo na kaya akong saktan, Tapos hindi mo alam, Lahat ng sakit kinikimkim ko, Para lang di mo lang ako masabihan ng walang tayo. Sasabihan mo rin ako ng bakit ka ba ganyan dinaman kita jowa, Ang sakit sobra, Kaya lahat ng nararamdaman ko dinaan ko sa tula, At sinasabi ko sayo lahat ng tula ko para naman matamaan ka. Ang manhid mo grabe, Hindi ko na alam ang gagawin, Sinabi ko na sayo lahat ng ibig sabihin ng mga tula ko pero wala parin, Alam mo bang yung pahanon na may kahawak kamay ka, Nag selos ako pero sino nga ba ako para maramdaman yon. Nasasaktan ako lalo na sa mga pinagsasabi mo, Yung mga salita mo na parang kutsilyo na tinutusok ako, Nag sabi ka ng I love you, Pero hindi pala totoo. Bakit kailangan mo pang sabihin? Yung salitang kaya ako paasahin, Kung hindi naman sa puso mo nanggaling, Ang sakit isipin lahat pala yun ay hanggang pang kaibigan lang pala. Sinabi na nila sayo na nasasaktan ako deep inside, Tas ikaw tumatawa, Ano yung feelings ko clown para pagtawanan mo, Ang sakit sakit na. Hindi ko alam kung bakit ka tumatawa pero nasasaktan na ako, Hindi ko na kaya, Sana wag dumating yung araw na aalis ako, Kung saan sa huli mo lang narealized ang lahat nang sinasabi ko sayo. Sana dumating yung araw na pagsisihan mo yung pag alis ko, Pero sino nga ba ako para sayo? At bakit kailangan mo pang pagsisihan ang pag alis ko, Isang hamak na kaibigan lamang ako. Sana rin dumating yung araw na hindi ako aalis, Kasi may tayo, May ikaw at ako, At yun ay isang panaginip na imposobleng mangyari.
0
Dec 1, 2018
Dec 1, 2018 at 11:38 PM UTC
DarkBlack
Maskara
Alam mo ba ang tunay kung nararamdaman, Mga galaw mo na kaya akong saktan, Tapos hindi mo alam, Lahat ng sakit kinikimkim ko, Para lang di mo lang ako masabihan ng walang tayo. Sasabihan mo rin ako ng bakit ka ba ganyan dinaman kita jowa, Ang sakit sobra, Kaya lahat ng nararamdaman ko dinaan ko sa tula, At sinasabi ko sayo lahat ng tula ko para naman matamaan ka. Ang manhid mo grabe, Hindi ko na alam ang gagawin, Sinabi ko na sayo lahat ng ibig sabihin ng mga tula ko pero wala parin, Alam mo bang yung pahanon na may kahawak kamay ka, Nag selos ako pero sino nga ba ako para maramdaman yon. Nasasaktan ako lalo na sa mga pinagsasabi mo, Yung mga salita mo na parang kutsilyo na tinutusok ako, Nag sabi ka ng I love you, Pero hindi pala totoo. Bakit kailangan mo pang sabihin? Yung salitang kaya ako paasahin, Kung hindi naman sa puso mo nanggaling, Ang sakit isipin lahat pala yun ay hanggang pang kaibigan lang pala. Sinabi na nila sayo na nasasaktan ako deep inside, Tas ikaw tumatawa, Ano yung feelings ko clown para pagtawanan mo, Ang sakit sakit na. Hindi ko alam kung bakit ka tumatawa pero nasasaktan na ako, Hindi ko na kaya, Sana wag dumating yung araw na aalis ako, Kung saan sa huli mo lang narealized ang lahat nang sinasabi ko sayo. Sana dumating yung araw na pagsisihan mo yung pag alis ko, Pero sino nga ba ako para sayo? At bakit kailangan mo pang pagsisihan ang pag alis ko, Isang hamak na kaibigan lamang ako. Sana rin dumating yung araw na hindi ako aalis, Kasi may tayo, May ikaw at ako, At yun ay isang panaginip na imposobleng mangyari.
Continue reading...
38
Sutla ang iyong kutis, Ilang inches na heels iPad ang hawak Ayan pa’t naka-Rayban Kahit taglamig – Ganyan dito sa abroad Pasyal dito pasyal doon Higit sa lahat Hindi barya ang sahod. Padala sa Pinas, Lahat ay winaldas Dami pang pasakalye Datong din pala Palaman ng inyong mensahe. Aba’t bida pala si bunso Sa tropa’t sa eskwela Hindi ba’t astig? Pang-party nila’y Siya ang laging taya! Ang binata ko’y Malaki na talaga Kapapanganak lang daw Ng bespren nya Anak, tanong lang ba’t sa handa nila’y Ikaw ang itinoka? Ang ilaw ng tahanan Na siyang aking iniirog Sabay sa uso Nakasisilaw ang alahas Inubos ata ang bawat perlas Buti’t nakaahon pa’t Ayan, kay kumpare pa Siya’y nakakapit! At ang nararapat Na panglamang-tiyan Kulang pa pala Kanyang sinapupunan May bagong buhay Mahal, saan siya nanggaling? Puso ko’y nalurak Ako’y inahas na Pinagsamantalahan pa Akala nila’y ok lang Akala ko’y may babalikan pa Yung totoo, Lata’y hiyang-hiya na Humihikbi ito Makatikim lamang ng barya Wala na ang sahod, Awitin ko’y “Palimos.” (12/2/13 @xirlleelang)
0
May 27, 2014
May 27, 2014 at 10:20 PM UTC
psalmiseta
Ang Pakikipagsapalaran ni Juan Dela Cruz: Abroad Version
Sutla ang iyong kutis, Ilang inches na heels iPad ang hawak Ayan pa’t naka-Rayban Kahit taglamig – Ganyan dito sa abroad Pasyal dito pasyal doon Higit sa lahat Hindi barya ang sahod. Padala sa Pinas, Lahat ay winaldas Dami pang pasakalye Datong din pala Palaman ng inyong mensahe. Aba’t bida pala si bunso Sa tropa’t sa eskwela Hindi ba’t astig? Pang-party nila’y Siya ang laging taya! Ang binata ko’y Malaki na talaga Kapapanganak lang daw Ng bespren nya Anak, tanong lang ba’t sa handa nila’y Ikaw ang itinoka? Ang ilaw ng tahanan Na siyang aking iniirog Sabay sa uso Nakasisilaw ang alahas Inubos ata ang bawat perlas Buti’t nakaahon pa’t Ayan, kay kumpare pa Siya’y nakakapit! At ang nararapat Na panglamang-tiyan Kulang pa pala Kanyang sinapupunan May bagong buhay Mahal, saan siya nanggaling? Puso ko’y nalurak Ako’y inahas na Pinagsamantalahan pa Akala nila’y ok lang Akala ko’y may babalikan pa Yung totoo, Lata’y hiyang-hiya na Humihikbi ito Makatikim lamang ng barya Wala na ang sahod, Awitin ko’y “Palimos.” (12/2/13 @xirlleelang)
Continue reading...
53
Hindi ko kailangan ang kasikatan, Kung wala naman akong kaibigan. Kaibigang lagi kong maaasahan, Sa pighati man o kakulitan. Hindi ko kailangan ang kasikatan, Kung pamilya ko'y makakalimutan. Hindi ko sila pwedeng pabayaan, Sa kanila po nanggaling ang katalinuhan. Hindi ko kailangan ang kasikatan, Kung Diyos ay aking lalayuan, Sisisihin kapag may kasalanan, At iiwan ng walang pakundangan.
0
Feb 27, 2016
Feb 27, 2016 at 12:49 PM UTC
eugene
Kasikatan
Hindi ko kailangan ang kasikatan, Kung wala naman akong kaibigan. Kaibigang lagi kong maaasahan, Sa pighati man o kakulitan. Hindi ko kailangan ang kasikatan, Kung pamilya ko'y makakalimutan. Hindi ko sila pwedeng pabayaan, Sa kanila po nanggaling ang katalinuhan. Hindi ko kailangan ang kasikatan, Kung Diyos ay aking lalayuan, Sisisihin kapag may kasalanan, At iiwan ng walang pakundangan.
Continue reading...
12
#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.
0
Feb 8, 2017
Feb 8, 2017 at 11:24 AM UTC
psalmiseta
Sana Bukas May "Tayo" Na
#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.
Continue reading...
67
Ano nga ba ang pag-ibig? Nakakain? Naluluwa? Natututunan katulad ng aralin o nababasa katulad ng mga maiikling tula? Nanggaling ba ito sa mga kwentong banyaga at kwentong matatanda? Siyensya? napaliwanag na ba niyan? sa totoo lang di mo yan napag-aaralan, kusa mo kasi yang mararamdam. di mo rin yan pwede ipilit, para kasi yang tao, kusang yang pumipili. di rin yan nakakain katulad ng paborito **** chicken o ng paborito **** pansit bihon, miki o canton. hindi rin mahahalintulad sa mga palabas o mga kwentong wattpad na mababasa mo sa libro. at para sa iba, sabi, pana raw ni kupido ang dahilan tinig ng sirena naman ang kwento ng iilan. di naman dahil raw kasi sa naaakit sila sa panlabas na kaanyuan. hahahaha kalokohan. Wala pang nakakapagpaliwanag niyan. siyensya? pwe, di lahat kaya niyan patunayan basta para sa akin, isa lang ang alam ko diyan. Ang pag-ibig ay regalo mula sa langit. di mo na kailangan pag-aralan, di mo na kailangan pagexperementuhan di mo na kailangan ng kahit na anong katibayan. tandaan mo lang. Regalo yan ng may kapal. kaya bilang tipikal at praktikal na estudyante, wag kang magmadali, darating rin sayo ang mga bagay na ganyan Di mo lang alam, matagal nang nakasulat sa tadhana mo ang kwento na nakalaan sayo. wag **** pangunahan! imbis na pairalin ang tibok ng dibdib, subukan paganahin ang isip. MANGARAP! MAG-ARAL! MAGPURSIGI! wag muna maglandi! pag-aaral ang unahin para makabawi sa paghihirap ng mga magulang natin. at huling pasabi para sa lahat ng kabataan at basta paalala sa lahat ng umiibig, wag **** hayaang mabihag ka ng kalituhan ng mundo protektahan mo sarili mo. yakapin mo ang puso mo. Regalo ng may kapal, Pangalagaan mo.
0
Jan 11, 2018
Jan 11, 2018 at 1:02 PM UTC
BryantArinos
"Charot lang ng Pag-ibig"
Ano nga ba ang pag-ibig? Nakakain? Naluluwa? Natututunan katulad ng aralin o nababasa katulad ng mga maiikling tula? Nanggaling ba ito sa mga kwentong banyaga at kwentong matatanda? Siyensya? napaliwanag na ba niyan? sa totoo lang di mo yan napag-aaralan, kusa mo kasi yang mararamdam. di mo rin yan pwede ipilit, para kasi yang tao, kusang yang pumipili. di rin yan nakakain katulad ng paborito **** chicken o ng paborito **** pansit bihon, miki o canton. hindi rin mahahalintulad sa mga palabas o mga kwentong wattpad na mababasa mo sa libro. at para sa iba, sabi, pana raw ni kupido ang dahilan tinig ng sirena naman ang kwento ng iilan. di naman dahil raw kasi sa naaakit sila sa panlabas na kaanyuan. hahahaha kalokohan. Wala pang nakakapagpaliwanag niyan. siyensya? pwe, di lahat kaya niyan patunayan basta para sa akin, isa lang ang alam ko diyan. Ang pag-ibig ay regalo mula sa langit. di mo na kailangan pag-aralan, di mo na kailangan pagexperementuhan di mo na kailangan ng kahit na anong katibayan. tandaan mo lang. Regalo yan ng may kapal. kaya bilang tipikal at praktikal na estudyante, wag kang magmadali, darating rin sayo ang mga bagay na ganyan Di mo lang alam, matagal nang nakasulat sa tadhana mo ang kwento na nakalaan sayo. wag **** pangunahan! imbis na pairalin ang tibok ng dibdib, subukan paganahin ang isip. MANGARAP! MAG-ARAL! MAGPURSIGI! wag muna maglandi! pag-aaral ang unahin para makabawi sa paghihirap ng mga magulang natin. at huling pasabi para sa lahat ng kabataan at basta paalala sa lahat ng umiibig, wag **** hayaang mabihag ka ng kalituhan ng mundo protektahan mo sarili mo. yakapin mo ang puso mo. Regalo ng may kapal, Pangalagaan mo.
Continue reading...
40
Ang sarap hindi na bumalik sa kung saan ka nanggaling. Ang lupang nagbigay sa akin ng kunting ligaya ngunit puno ng masasakit na alaala. Ilang luha ang nilabas nitong hapong mga mata? Ilang impit at sakit nitong pusong nagdurusa? Haggang kailan ako maggitiis? hanggang kailan ito matitikis? Mga tao sa paligid ay mapanuri, mapanghusga't mapanglait. Unti-unti kang sinasakal, bawat mali'y laging maturingan. Pangako ko sa Maykapal na gawa nila'y babaunin at pati buto ko sa libingan ay hindi sila malimutan. Itong kirot ewan ko hanggang kailan ito, gagawin ko na lang itong isang malaking hamon at inspirasyon. @Wizards_Pen
0
Oct 28, 2018
Oct 28, 2018 at 12:36 PM UTC
wizmorrison
L A B A N
Ang sarap hindi na bumalik sa kung saan ka nanggaling. Ang lupang nagbigay sa akin ng kunting ligaya ngunit puno ng masasakit na alaala. Ilang luha ang nilabas nitong hapong mga mata? Ilang impit at sakit nitong pusong nagdurusa? Haggang kailan ako maggitiis? hanggang kailan ito matitikis? Mga tao sa paligid ay mapanuri, mapanghusga't mapanglait. Unti-unti kang sinasakal, bawat mali'y laging maturingan. Pangako ko sa Maykapal na gawa nila'y babaunin at pati buto ko sa libingan ay hindi sila malimutan. Itong kirot ewan ko hanggang kailan ito, gagawin ko na lang itong isang malaking hamon at inspirasyon. @Wizards_Pen
Continue reading...
4
Isa, isa lang, isa lang naman ang gusto kong makasama. Dito sa mundong pinaghalong lungkot at ligaya. Yun ay IKAW. Dalawa,  dalawang salita lang ang maibibigay ko. Maibibigay kong rason para malaman mo. Kung bakit ikaw,  ikaw ang gusto ko. Dalawang salita na binubuo ng siyam na letra, MAHAL KITA Tatlo,  tatlong salita lang naman ang ninanais ko. Salitang nais kong marinig mula sa bibig mo. Salitang habang sinasambit mo ay naguumapaw ka sa tuwa. Salitang MAHAL DIN KITA Ngunit apat,  apat na masasakit na salita. Na tila ba'y pagtibok ng puso ko'y tumigil bigla. Kasabay ng pagpatak ng luha sa aking mga mata. Nalaman ko,  nalaman ko lang naman na MAY MAHAL KANG IBA. Lima,  limang salita ang paulit-ulit kong hinihiling. Magmula ng malaman kong may iba ka ng kapiling. Sana,  SANA IKAW AT AKO NALANG. Anim,  anim na salitang patanong ang nasa isip ko. Tanong na gumugulo sa puso't isipan ko. Tanong na gustong malaman ang kasagutan nito. ANONG BANG MERON SIYANG WALA AKO. Pito,  pitong salita ang nais kong ipaalam sayo. Pitong salita na sana'y magpabago ng isip mo. Pitong salita na handa kong gawin para sayo. MAHAL KITA AT HANDA AKONG MAGHINTAY SAYO. Walo,  walong salita na pilit kong pinanghahawakan. Walong salita na inaasahan kong matutupad,  hindi man kinabukasan. DARATING ANG PANAHON NA MAMAHALIN MO RIN AKO. Siyam,  siyam na salita na alam kong totoo. Siyam na salita na binitawan ng kaibigan ko. Siyam na salita sa na dumudurog sa puso ko tuwing naririnig ko ito. WAG KA NG UMASA, MAY MAHAL NA SIYANG IBA.   Hanggang sa sampu, sampung salita na nanggaling mismo sa bibig mo. Salitang  nagmulat sakin sa katotohanang hindi talaga magiging tayo. Salitang nagpagising sa natutulog na puso ko. Salitang ITIGIL MO NA, HINDI MAGIGING IKAW ANG TAONG MAHAL KO.
0
Sep 13, 2017
Sep 13, 2017 at 12:03 PM UTC
Cherrymaeclaire
Sampung mga Salita
Isa, isa lang, isa lang naman ang gusto kong makasama. Dito sa mundong pinaghalong lungkot at ligaya. Yun ay IKAW. Dalawa,  dalawang salita lang ang maibibigay ko. Maibibigay kong rason para malaman mo. Kung bakit ikaw,  ikaw ang gusto ko. Dalawang salita na binubuo ng siyam na letra, MAHAL KITA Tatlo,  tatlong salita lang naman ang ninanais ko. Salitang nais kong marinig mula sa bibig mo. Salitang habang sinasambit mo ay naguumapaw ka sa tuwa. Salitang MAHAL DIN KITA Ngunit apat,  apat na masasakit na salita. Na tila ba'y pagtibok ng puso ko'y tumigil bigla. Kasabay ng pagpatak ng luha sa aking mga mata. Nalaman ko,  nalaman ko lang naman na MAY MAHAL KANG IBA. Lima,  limang salita ang paulit-ulit kong hinihiling. Magmula ng malaman kong may iba ka ng kapiling. Sana,  SANA IKAW AT AKO NALANG. Anim,  anim na salitang patanong ang nasa isip ko. Tanong na gumugulo sa puso't isipan ko. Tanong na gustong malaman ang kasagutan nito. ANONG BANG MERON SIYANG WALA AKO. Pito,  pitong salita ang nais kong ipaalam sayo. Pitong salita na sana'y magpabago ng isip mo. Pitong salita na handa kong gawin para sayo. MAHAL KITA AT HANDA AKONG MAGHINTAY SAYO. Walo,  walong salita na pilit kong pinanghahawakan. Walong salita na inaasahan kong matutupad,  hindi man kinabukasan. DARATING ANG PANAHON NA MAMAHALIN MO RIN AKO. Siyam,  siyam na salita na alam kong totoo. Siyam na salita na binitawan ng kaibigan ko. Siyam na salita sa na dumudurog sa puso ko tuwing naririnig ko ito. WAG KA NG UMASA, MAY MAHAL NA SIYANG IBA.   Hanggang sa sampu, sampung salita na nanggaling mismo sa bibig mo. Salitang  nagmulat sakin sa katotohanang hindi talaga magiging tayo. Salitang nagpagising sa natutulog na puso ko. Salitang ITIGIL MO NA, HINDI MAGIGING IKAW ANG TAONG MAHAL KO.
Continue reading...
37
Ang totoo 'di tunay na alam, sa kung paanong nito'y paraan, paano ipaparamdam, itong pasasalamat na mula sa puso, na ikaw rin mismo ang humubog at bumuo. Sino ka nga ba sa aking buhay? Anong katangian ang iyong itinataglay? Bakit sa buhay, ika'y mahalaga? Bakit kita kinakailangan sa tuwina? Ako'y 'di mo lamang inilabas sa sinapupunan. Sa akin ika'y nagmahal, nag-aruga, nagbigay ng aral. Sa araw-araw na ika'y nakikita, walang katumbas na saya ang tawagin kang "mama". Kami'y walang kasing palad na mabiyayaan, isang inang maganda, busilak ang kalooban. Sa mga pagkakataon na ika'y nagalit, Ni minsan sa ami'y 'di nagmalupit. Pagod, hirap, sakripisyo, sa ami'y inilalaan, walang pag-aalinlangang, ikaw ang ilaw ng tahanan. O ano ang buhay kung wala ka? Sa amin hatid mo ay labis na ligaya. Di man masabi ang lahat sa munting tula, 'di man ito galing sa dalubhasa, sa ikabuturan ng puso, ito'y nanggaling, para sa isang dakilang inang wala ng niningning.
0
Jul 8, 2014
Jul 8, 2014 at 12:05 PM UTC
imstephdionisio
®Mama
Ang totoo 'di tunay na alam, sa kung paanong nito'y paraan, paano ipaparamdam, itong pasasalamat na mula sa puso, na ikaw rin mismo ang humubog at bumuo. Sino ka nga ba sa aking buhay? Anong katangian ang iyong itinataglay? Bakit sa buhay, ika'y mahalaga? Bakit kita kinakailangan sa tuwina? Ako'y 'di mo lamang inilabas sa sinapupunan. Sa akin ika'y nagmahal, nag-aruga, nagbigay ng aral. Sa araw-araw na ika'y nakikita, walang katumbas na saya ang tawagin kang "mama". Kami'y walang kasing palad na mabiyayaan, isang inang maganda, busilak ang kalooban. Sa mga pagkakataon na ika'y nagalit, Ni minsan sa ami'y 'di nagmalupit. Pagod, hirap, sakripisyo, sa ami'y inilalaan, walang pag-aalinlangang, ikaw ang ilaw ng tahanan. O ano ang buhay kung wala ka? Sa amin hatid mo ay labis na ligaya. Di man masabi ang lahat sa munting tula, 'di man ito galing sa dalubhasa, sa ikabuturan ng puso, ito'y nanggaling, para sa isang dakilang inang wala ng niningning.
Continue reading...
24
032017 Isa, Dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, Pito? Tama ba? Pasensya kana, Hindi ko na kasi mabilang ang ating mga away at tampuhan. Nahihiya na nga ako sayo eh, Kasi hindi dapat ito yung iyong nararanasan. Alam ko sobra-sobra na yung mga sakit na naidulot ko sayo Wala na yung mga pangako na sinabing tutuparin ko Yung mga ***** tayo jan, ***** tayo dito" Yung "Susulitin natin ang oras pag balik mo sa piling ko" Dapat pala sinulit ko na ang oras habang nandito kapa sa piling ko. Naalala ko pa yung araw na paalis kana para tuparin yung pangarap mo Kahit masakit sakin na lumisan ka ikaw ay aking suportado Kahit na alam kong matagal yun pilit nating sinasabi na saglit ka lang, Na kayang kaya natin Hanggang sa dumating na tayo sa hindi natin kaya. Ang "sakit" Salitang nanggaling na parehas sa ating dalawa Yung tipong mahal na mahal pa natin yung isat isa pero parang hindi na Yung kahit hindi ikaw yung problema sayo na napupunta Hindi ko alam kung dapat bang wakasan na Pero nagdesisyon tayo na kayanin pa. Lumipas ang ilang araw bumabalik na tayo sa dati Nag-iintindihan na ulit minsan pa nga nag bobolahan Sabi ko pa sa sarili ko nun… YES!!! Wala na tong katapusan Ngunit NAUDLOT ang ating walang katapusan. Bumabalik na naman si justine sa kanyang dating ugali Magdodota tapos hating gabi na naman uuwi Tatawag ka sa aking telepono pero hindi ko nasasagot Hanggang sa tumagal tagal na, Hindi ko na sinasagot. Ang hirap lang kasi maging masaya nang wala ka pisikal Ang hirap magtiis na yung yakap ay babasahin ko na lang at hindi na literal Kaya nililibang ang sarili kahit na mali na ang paraan Kahit na alam kong mali yun na dahilan Hindi ko pa rin tinigilan. Sabi ko sa sarili ko maayos din lahat ng ito pag nakauwi kana Nagkakaganito lang tayo dahil hindi tayo magkasama Nag-aalala pagkat hindi sigurado sa ginagawa ng isa Kahit iilang araw nalang tiisin pa natin, pakiusap ko sayo Maliliwanagan din naman kapag nagtagpo na and dalawang puso. May isa lang akong hiling na sana ay tuparin mo Sa laban na ito, Wag ka sanang matuto na sumuko.
0
Mar 19, 2017
Mar 19, 2017 at 11:41 PM UTC
psalmiseta
Wag Ka Sanang Matuto
032017 Isa, Dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, Pito? Tama ba? Pasensya kana, Hindi ko na kasi mabilang ang ating mga away at tampuhan. Nahihiya na nga ako sayo eh, Kasi hindi dapat ito yung iyong nararanasan. Alam ko sobra-sobra na yung mga sakit na naidulot ko sayo Wala na yung mga pangako na sinabing tutuparin ko Yung mga ***** tayo jan, ***** tayo dito" Yung "Susulitin natin ang oras pag balik mo sa piling ko" Dapat pala sinulit ko na ang oras habang nandito kapa sa piling ko. Naalala ko pa yung araw na paalis kana para tuparin yung pangarap mo Kahit masakit sakin na lumisan ka ikaw ay aking suportado Kahit na alam kong matagal yun pilit nating sinasabi na saglit ka lang, Na kayang kaya natin Hanggang sa dumating na tayo sa hindi natin kaya. Ang "sakit" Salitang nanggaling na parehas sa ating dalawa Yung tipong mahal na mahal pa natin yung isat isa pero parang hindi na Yung kahit hindi ikaw yung problema sayo na napupunta Hindi ko alam kung dapat bang wakasan na Pero nagdesisyon tayo na kayanin pa. Lumipas ang ilang araw bumabalik na tayo sa dati Nag-iintindihan na ulit minsan pa nga nag bobolahan Sabi ko pa sa sarili ko nun… YES!!! Wala na tong katapusan Ngunit NAUDLOT ang ating walang katapusan. Bumabalik na naman si justine sa kanyang dating ugali Magdodota tapos hating gabi na naman uuwi Tatawag ka sa aking telepono pero hindi ko nasasagot Hanggang sa tumagal tagal na, Hindi ko na sinasagot. Ang hirap lang kasi maging masaya nang wala ka pisikal Ang hirap magtiis na yung yakap ay babasahin ko na lang at hindi na literal Kaya nililibang ang sarili kahit na mali na ang paraan Kahit na alam kong mali yun na dahilan Hindi ko pa rin tinigilan. Sabi ko sa sarili ko maayos din lahat ng ito pag nakauwi kana Nagkakaganito lang tayo dahil hindi tayo magkasama Nag-aalala pagkat hindi sigurado sa ginagawa ng isa Kahit iilang araw nalang tiisin pa natin, pakiusap ko sayo Maliliwanagan din naman kapag nagtagpo na and dalawang puso. May isa lang akong hiling na sana ay tuparin mo Sa laban na ito, Wag ka sanang matuto na sumuko.
Continue reading...
53
010121 Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
0
Jan 1, 2021
Jan 1, 2021 at 10:31 AM UTC
psalmiseta
Landas
010121 Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
Continue reading...
68
Ang tuyo na lupa sa kapatagan ay naghihikahos Kahit diligan ito ay hindi mangabubusog Sa tigang na kaanyuan Puso'y parang pipi Patulak ang mga lumalabas na salita Silakbo ng pag-ibig ay huwag pigilin Datapwa't bulagin ang mga mata Si Dessa ay di na makita Ibinuhat ang korona Sa hari kung saan nakatungtong At ang hiling habang buhay na magkapiling Di palalampasin ang sandaling magkasama Kahangalan ang sabi ng pari Halikan ang paa di ang labi Laging nabibiyak ang kasunduan Pinermahang papel isampal at ihati Ang hinihinging kapalaran sa isang panig ibig Ang dating pakiramdam ay laging bumabalik Sana'y tanggapin ang handog na na nanggaling sa kaibuturan ng pagsinta Ngunit hindi maalis ang ligalig
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 7:53 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #8
Ang tuyo na lupa sa kapatagan ay naghihikahos Kahit diligan ito ay hindi mangabubusog Sa tigang na kaanyuan Puso'y parang pipi Patulak ang mga lumalabas na salita Silakbo ng pag-ibig ay huwag pigilin Datapwa't bulagin ang mga mata Si Dessa ay di na makita Ibinuhat ang korona Sa hari kung saan nakatungtong At ang hiling habang buhay na magkapiling Di palalampasin ang sandaling magkasama Kahangalan ang sabi ng pari Halikan ang paa di ang labi Laging nabibiyak ang kasunduan Pinermahang papel isampal at ihati Ang hinihinging kapalaran sa isang panig ibig Ang dating pakiramdam ay laging bumabalik Sana'y tanggapin ang handog na na nanggaling sa kaibuturan ng pagsinta Ngunit hindi maalis ang ligalig
Continue reading...
20
082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.
0
Aug 29, 2020
Aug 29, 2020 at 1:08 AM UTC
psalmiseta
Ama
082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.
Continue reading...
54
Naghihintay ang tasa malinis, walang laman sa tagpuang mesa kahapo’y may kabatuhan ng "¿Hola? at ¡Puñeta!" at kanina’y may kapalitan ng "Hello Sir! Wanna? Wanna?" nasingitan pa saglit ng malupit, galit sa langit na si "Arigatou Nakamura" At nakipag-rigodon ang mga payaso’t pirata at mga magnanakaw – mas ganid pa sa apatnapu ni Alibaba Nasaan ba si Ina? Wala na po dito, nandun na s’ya’t kahalikan si "Xie xie, Duō shǎo? Ni hao ma?" Pagkatapos kumulo ng tubig sa kaldero ng lipunan inilagay ko ang isang kutsarang balawbaw ng galapong nanggaling sa inipong butil ng kagitingan mula sa paanan ng Malarayat na kabundukan - kaagad-agad ay bumulwak, nagngangalit na umawas Kumakalat ang halimuyak ng kapeng bagong luto Naiinip na ang tasa sa tagpuang mesa ng bayang talisuyo Kailan kaya may uupo, yaong hindi bugaw na pinuno na pagpuputahin ka kung kani-kanino, kundi bayaning lingkod na hindi ka ipagkakanulo? Kapatid, kahit isang lagok lang, Malayo ang lakbayin, dapat nang simulan Ang mahalaga’y kumikilos, humahakbang Sulong tayo mga Kabayan . . .
0
Mar 15, 2018
Mar 15, 2018 at 7:18 PM UTC
JunLit
Kapeng Barako VI (Ang Kawawa Nating Ina)
Naghihintay ang tasa malinis, walang laman sa tagpuang mesa kahapo’y may kabatuhan ng "¿Hola? at ¡Puñeta!" at kanina’y may kapalitan ng "Hello Sir! Wanna? Wanna?" nasingitan pa saglit ng malupit, galit sa langit na si "Arigatou Nakamura" At nakipag-rigodon ang mga payaso’t pirata at mga magnanakaw – mas ganid pa sa apatnapu ni Alibaba Nasaan ba si Ina? Wala na po dito, nandun na s’ya’t kahalikan si "Xie xie, Duō shǎo? Ni hao ma?" Pagkatapos kumulo ng tubig sa kaldero ng lipunan inilagay ko ang isang kutsarang balawbaw ng galapong nanggaling sa inipong butil ng kagitingan mula sa paanan ng Malarayat na kabundukan - kaagad-agad ay bumulwak, nagngangalit na umawas Kumakalat ang halimuyak ng kapeng bagong luto Naiinip na ang tasa sa tagpuang mesa ng bayang talisuyo Kailan kaya may uupo, yaong hindi bugaw na pinuno na pagpuputahin ka kung kani-kanino, kundi bayaning lingkod na hindi ka ipagkakanulo? Kapatid, kahit isang lagok lang, Malayo ang lakbayin, dapat nang simulan Ang mahalaga’y kumikilos, humahakbang Sulong tayo mga Kabayan . . .
Continue reading...
43
UUWI KA NA Ilang buwan ang hinintay ko sa iyong pagbabalik Tinitingnan ang itsura sa salamin kung paano ako maging sabik Siguro'y magliliwanag ang paligid Na tila'y matinding saya talaga ang iyong hatid Sa iyong pagbabalik sa lugar kung sa'n ka nanggaling Matutupad na kaya ang matagal kong hiling? Uuwi ka na At ako'y sabik na sabik na Sa iyong pag-uwi bitbitin mo ang mukhang puno ng saya Ipakita mo sa lahat ng ika'y talagang nagbalik na Uuwi ka na Mararamdaman ko na naman uli ang kaba Ang malakas na tibok ng puso kong masaya Na tila'y ang paligid ay hindi ko na alintana Dahil tinatanaw ko na ang iyong mukha Ano kaya ang aking magiging reaksyon? Ako ba'y tatakbo o magtatago? Ako ba 'y kakabahan o masisiyahan? Ako ba'y mabibigla o matutulala? O baka naman, sa pagbalik mo, ako'y muling masasaktan at maiiwang sugatan. Ako na'y kinakabahan sa pag-iisip na ika'y babalik na Nalilito at di ko mawari ang nadarama Baka ito'y magiging dahilan ng aking di pagtahan Kasabay ng aking pagkasabik, ako din ay nangangamba Na baka ang puso ko'y dudurugin mo pa Na kaya dahil ka bumalik para muling saktan ang puso kong sirang-sira na Tinitingnan ko ang paligid Hinahanap kung saan kita posibleng mahagip Doon ba sa lugar kung saan kita unang nakita O baka sa lugar kung saan ko nakitang kasama mo sya? Uuwi ka na At sana'y sa iyong pag-uwi Ako'y mapapansin mo na Mali Uuwi ka na Pero hindi sa akin Kundi sa piling nya
0
Nov 13, 2017
Nov 13, 2017 at 6:56 AM UTC
macsyjaay
Uuwi Ka Na
UUWI KA NA Ilang buwan ang hinintay ko sa iyong pagbabalik Tinitingnan ang itsura sa salamin kung paano ako maging sabik Siguro'y magliliwanag ang paligid Na tila'y matinding saya talaga ang iyong hatid Sa iyong pagbabalik sa lugar kung sa'n ka nanggaling Matutupad na kaya ang matagal kong hiling? Uuwi ka na At ako'y sabik na sabik na Sa iyong pag-uwi bitbitin mo ang mukhang puno ng saya Ipakita mo sa lahat ng ika'y talagang nagbalik na Uuwi ka na Mararamdaman ko na naman uli ang kaba Ang malakas na tibok ng puso kong masaya Na tila'y ang paligid ay hindi ko na alintana Dahil tinatanaw ko na ang iyong mukha Ano kaya ang aking magiging reaksyon? Ako ba'y tatakbo o magtatago? Ako ba 'y kakabahan o masisiyahan? Ako ba'y mabibigla o matutulala? O baka naman, sa pagbalik mo, ako'y muling masasaktan at maiiwang sugatan. Ako na'y kinakabahan sa pag-iisip na ika'y babalik na Nalilito at di ko mawari ang nadarama Baka ito'y magiging dahilan ng aking di pagtahan Kasabay ng aking pagkasabik, ako din ay nangangamba Na baka ang puso ko'y dudurugin mo pa Na kaya dahil ka bumalik para muling saktan ang puso kong sirang-sira na Tinitingnan ko ang paligid Hinahanap kung saan kita posibleng mahagip Doon ba sa lugar kung saan kita unang nakita O baka sa lugar kung saan ko nakitang kasama mo sya? Uuwi ka na At sana'y sa iyong pag-uwi Ako'y mapapansin mo na Mali Uuwi ka na Pero hindi sa akin Kundi sa piling nya
Continue reading...
38
Hindi ko na kilala ang mga sugat na ‘to. Kung saan ba 'to nanggaling o paano ba 'to nangyari Nandito na tayo sa parte ng magulong mundo na hindi na alam ng mandirigma kung nasa hilaga ba o nasa timog ang binabaybay. Kung sino ba ang tunay na kakampi sa hindi Saan ba gagapang palayo? Saan itatago ang natitirang pagkatao? Hindi ko na marinig ang bawat katinig at patinig ng bawat salita dahil sa ingay. Kanino ba nanggagaling ang hinaing Saan nagsimula ang pasaring? Paano nga ba tayo nakarating dito? Alam mo, dahil sa’yo. Gusto kong ipako lahat ang sisi sayo. Ikaw ‘to. Kasalanan mo. Sinabi ko naman sayo. Ganyan ka. Mali ka. ‘Di mo maintindihan. Ikaw; Ikaw lang ang mali. Alam ko ang bawat kanto nitong pinasok nating pangako. Kabisado ko ang bawat pintong nakasarado Mga pinakatatagong sikreto Hindi tulad mo. Hanggang ngayon naliligaw pa din Kaya tama ako. Mali ka, tama ako. Tama ako? Tama na. Pero ito ‘yung parte ng laban na hindi na tayo pwedeng sumuko. Hindi pwedeng tumakbo palayo at takasan ang katotohanang nilakbay natin 'to ng magkasama, narating natin ‘to sa sarili nating mga paa. Dahil magkabuhol na ang mga sintas ng pagkatao natin at imposibleng ipangalan lang sa isa ang kasalanan. Hindi na natin kailangang magpanggap pa dahil tanggap na Nadapa tayo. Hindi lang ikaw. Hindi lang ako. Tayo. Nagkamali tayo. ‘Yun lang ang tamang hinaing para maitama natin ‘to.
0
Jan 16, 2020
Jan 16, 2020 at 1:04 AM UTC
kahel
Walang Pamagat
Hindi ko na kilala ang mga sugat na ‘to. Kung saan ba 'to nanggaling o paano ba 'to nangyari Nandito na tayo sa parte ng magulong mundo na hindi na alam ng mandirigma kung nasa hilaga ba o nasa timog ang binabaybay. Kung sino ba ang tunay na kakampi sa hindi Saan ba gagapang palayo? Saan itatago ang natitirang pagkatao? Hindi ko na marinig ang bawat katinig at patinig ng bawat salita dahil sa ingay. Kanino ba nanggagaling ang hinaing Saan nagsimula ang pasaring? Paano nga ba tayo nakarating dito? Alam mo, dahil sa’yo. Gusto kong ipako lahat ang sisi sayo. Ikaw ‘to. Kasalanan mo. Sinabi ko naman sayo. Ganyan ka. Mali ka. ‘Di mo maintindihan. Ikaw; Ikaw lang ang mali. Alam ko ang bawat kanto nitong pinasok nating pangako. Kabisado ko ang bawat pintong nakasarado Mga pinakatatagong sikreto Hindi tulad mo. Hanggang ngayon naliligaw pa din Kaya tama ako. Mali ka, tama ako. Tama ako? Tama na. Pero ito ‘yung parte ng laban na hindi na tayo pwedeng sumuko. Hindi pwedeng tumakbo palayo at takasan ang katotohanang nilakbay natin 'to ng magkasama, narating natin ‘to sa sarili nating mga paa. Dahil magkabuhol na ang mga sintas ng pagkatao natin at imposibleng ipangalan lang sa isa ang kasalanan. Hindi na natin kailangang magpanggap pa dahil tanggap na Nadapa tayo. Hindi lang ikaw. Hindi lang ako. Tayo. Nagkamali tayo. ‘Yun lang ang tamang hinaing para maitama natin ‘to.
Continue reading...
45
Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
0
Apr 26, 2021
Apr 26, 2021 at 11:22 PM UTC
psalmiseta
Walang Tugon
Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
Continue reading...
67
Ang nadarama'y isusulat, Gamit ang aking plumang tanging panulat, Sa bawat pagguhit ng letra, kailanma'y hindi na magtataka pa, ang pagsabay ng luhang pumapatak, sapagkat ang puso'y may lungkot at galak. Ang tangi lamang mithiin, ay madama mo rin, ang mga tulang isusulat na sa aking puso nanggaling.
0
May 29, 2020
May 29, 2020 at 12:13 PM UTC
Zelyyyn
Aking Isusulat
Ang nadarama'y isusulat, Gamit ang aking plumang tanging panulat, Sa bawat pagguhit ng letra, kailanma'y hindi na magtataka pa, ang pagsabay ng luhang pumapatak, sapagkat ang puso'y may lungkot at galak. Ang tangi lamang mithiin, ay madama mo rin, ang mga tulang isusulat na sa aking puso nanggaling.
Continue reading...
9
Mahal,  pwede ba na tayong dalawa lang? Pumunta tayo sa isang lugar na kung saan mayroon lang na ikaw at ako Gusto kong lumayo sa kung saan ako nanggaling Kung ako ay mamamalagi, mas gusto ko pang magpalibing Mahal, pwede bang hawakan mo ang aking kamay? Habang tayo ay naglalakbay Tayo ay tatakbo, tatakbo ng malayo Yung tipong hindi na alam kung saan tayo patungo Gusto ko nang lumayo Pwede ba na pumunta ako sa iyo? Yayakapin kang mahigpit habang nakapikit Ibabaon ang aking mukha, at lalong lalapit Gusto kong tumakbo papalayo sa pinanggalingan ko Kung pwede lang na samahan mo ako Ngunit napagtanto ko na hanggang pangarap lang kita Gusto kong sumaya na kasama ka Kung pwede lang talaga
0
Jan 8, 2020
Jan 8, 2020 at 9:56 AM UTC
hlnselena
Pwede Ba?
Mahal,  pwede ba na tayong dalawa lang? Pumunta tayo sa isang lugar na kung saan mayroon lang na ikaw at ako Gusto kong lumayo sa kung saan ako nanggaling Kung ako ay mamamalagi, mas gusto ko pang magpalibing Mahal, pwede bang hawakan mo ang aking kamay? Habang tayo ay naglalakbay Tayo ay tatakbo, tatakbo ng malayo Yung tipong hindi na alam kung saan tayo patungo Gusto ko nang lumayo Pwede ba na pumunta ako sa iyo? Yayakapin kang mahigpit habang nakapikit Ibabaon ang aking mukha, at lalong lalapit Gusto kong tumakbo papalayo sa pinanggalingan ko Kung pwede lang na samahan mo ako Ngunit napagtanto ko na hanggang pangarap lang kita Gusto kong sumaya na kasama ka Kung pwede lang talaga
Continue reading...
17
Bakit nga ba tawag ay Vietnamese coffee? Sa tasa’y may pait na ‘di basta mawawagi. Bagal ng patak mula sa itim na bituka, Parang kwento ng bansang sinubukang burahin ng alaala. Sa bawat drip, may bigat ang daloy, Na para bang sugat na ayaw sumaboy. May gatas na puti sa ilalim ng tasa, Kislap ng pag-asa sa gitna ng giyera't pasa. Hindi siya brewed para lang gisingin, Kundi upang tanungin: saan ka ba nanggaling? May kasaysayang pilit pinupuno ng asukal, Pero ang pait ay laging babalik sa hulihan. Kaya’t kapag tinanong mo: “Why is it called Vietnamese coffee?” Sagot ay lihim, nasa loob ng tinik na hearty. Ito’y kwento ng bayang binuhusan ng dilim, Pero sa bawat tasa, may tapang na tahimik lang umiinom sa hangin.
0
Jun 3, 2025
Jun 3, 2025 at 11:19 PM UTC
galacticgrooves_69
"Why Is It Called Vietnamese Coffee?"
Bakit nga ba tawag ay Vietnamese coffee? Sa tasa’y may pait na ‘di basta mawawagi. Bagal ng patak mula sa itim na bituka, Parang kwento ng bansang sinubukang burahin ng alaala. Sa bawat drip, may bigat ang daloy, Na para bang sugat na ayaw sumaboy. May gatas na puti sa ilalim ng tasa, Kislap ng pag-asa sa gitna ng giyera't pasa. Hindi siya brewed para lang gisingin, Kundi upang tanungin: saan ka ba nanggaling? May kasaysayang pilit pinupuno ng asukal, Pero ang pait ay laging babalik sa hulihan. Kaya’t kapag tinanong mo: “Why is it called Vietnamese coffee?” Sagot ay lihim, nasa loob ng tinik na hearty. Ito’y kwento ng bayang binuhusan ng dilim, Pero sa bawat tasa, may tapang na tahimik lang umiinom sa hangin.
Continue reading...
16