"memorya" poems
Ito ay isang maligayang araw
Dahil ito'y ang iyong kaarawan,
Wag mo kalimutan ang iyong ilaw
ikaw ang aming gabay sa daanan,
HInding hindi ko makakalimutan
Ang araw na tayo'y may kaligayahan,
Memorya na ito'y aking ingatan
'Di mahalintulad ang kasiyahan
Dahil sayo ako'y may natutunan
Na wag **** tigilan ang kasiyahan,
Ito din ang iyong pagsisisihan
Parang araw na puno ng kariktan,
Itong araw na ikaw ay masaya
kahit isang lungkot, walang makita,
Dapat ang iyong araw ay di masira
Nakakasira sa iyong kay ganda,
Walang sinuman ay isang perpekto
Sa aking paningin ika'y kompleto,
Hindi mo kailangang magpabago
Dahil masaya na ako sa iyo,
Masaya kami kapag kasama ka
Na kalokohan **** nakakatuwa,
Mga tuwaan na nakakahawa
Na kinalalabasan ay himala,
Ikaw pa din ang bituin sa dilim
Nagbibigay sa taong may kulimlim,
Ang mga tawanan na walang tigil
Mga saya na madaling mapansin,
Itong panahon ay muling aahon
Walang rason para ika'y matakot,
Walang panahon para tumalikod
Dahil hindi ito ang iyong desisyon,
Sana natuwa ka sa 'king regalo
BInigay ko dito ang aking buo,
Hindi kayang ikumpara sa ginto
Dahil hindi ito isang trabaho,
Ito'y ginawa ko sa aking gusto
Na sana walang mangyaring magulo,
Itong tula ay para lang sa iyo
'Di ko magawa para sa iba 'to.
Dapat lahat ay palaging masaya
Para walang madulot na problema,
Ang panahon ay lalong gumaganda
Kapag lahat may magandang balita,
Ikaw ang may dulot ng kasiyahan
Na punong puno ng kaligayahan,
Hindi dapat itong pinagdudahan
Parang araw tayo'y nagkakitaan,
Walang saya kapag may kakulangan
Dahil lahat ay walang kahulugan,
Katulad ng masayang kaarawan
Walang silbe kapag ika'y nawalan.
Dec 13, 2019
Dec 13, 2019 at 6:04 AM UTC
May mga oras na alam **** nasaksaktan ka
Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba
Mga emosyong ayaw magpakita
Kahit sa mga mata'y hindi ito madama.
May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila
Sa mga memorya ng ulan na tumila
Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama
Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na?
May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe
Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi
Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi
Ngayon kaya ay mangyayari?
Oh, aking sarili!
Minsa'y kailangan mo ring magpahinga
Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay
Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay.
*There are times that you know you're in pain
Yet you can't figure out the reason you feel lame
Hidden emotions, unclear, unseen
Even the eyes can't give the look of what you're feelin'
There are some days when your heart feels empty
Yearning for the memory of the downpour that had stopped
Meditating while lying on the bed that is tiny
Asking yourself, how did this happen, it feels so rough
There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony
Gazing at the stars that seem to be saying something
Your wish that was set aside and buried in your mind
Would it be granted now?
My dear self,
Sometimes you need to stop and take a rest
From your problems that sadden you the deepest
And face the positivity of life; "our lives are borrowed,
don't let the eyebrows be furrowed."*
Jul 16, 2015
Jul 16, 2015 at 1:43 PM UTC
I.
Time passes, another
batch of refugees and migrants. Cities turn into
new houses of gambling and vicious cycles.
Some say only machines can speak clearly
and most humans have lost what they have earned
throughout all this time, just right on schedule.
To own our language,
and the relationships it sets into motion,
we learn painfully, repeatedly like sunrise
and sunsets.
Claiming our own spaces and demons
hidden in our conveniences and reflex routines,
and learning the tricks that has kept peoples
from fully healing from broken promises
and betrayals throughout time.
We own up to our language and its demons
every day and night that we toss and turn
into something feasible, edible, livable.
II.
Iba ibang uri ng digma.
duguang kasaysayang binabaong buhay
binubura ang lakas at memorya tulad ng siyudad
ng Songdo sa South Korea na ang ibig sabihin
ay "city with no memory".
Ito din ang isa sa mga modelo para sa New Clark City
na tinatayo sa Luzon. Sa dalawahang mga pamamaraan
ng mga naghahari-harian, nakikibaka ang anakpawis,
nakikibaka ang kamalayan ng pagpapasya at pagwasto
sa mga pagkakamali, na paulit-ulit na sinusubukang
patayin sa iba ibang mukha.
Mula pa sa panahon ng mga lolo at lola noong 1940s
hanggang ngayon, patuloy ang mga pag-eexperimento nila at paggamit ng panlilinlang at dahas, sa ngalan ng kalusugan, edukasyon at batas, upang ipain ang buhay sarili, lasunin ang lupang kinakain ang sarili. Kung hindi tayo mag-aaral at mag-iingat din, tayo mismo ang papatay sa mga sinisimulan. #
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 2:58 AM UTC
Nandito nanaman ako sa isang silid,
malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid
Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib
Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko
may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao,
sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa,
sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At
Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo
sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado,
Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika ,
alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero,
Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon,
sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko
Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko ,
Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko
Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ?
Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko
Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw ,
babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko
Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko
Mula sa palangiting tao na nakikita nyo ,
Maganda lang tignan parang takip ng libro,
Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito,
Magulo ang takbo ng buhay ko ,
Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal
Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo...
Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali
Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso
Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko,
Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo
Wala rin saysay ang pagkatao ko...
Nov 14, 2017
Nov 14, 2017 at 2:02 AM UTC
Sa tuwing naaalala ka,
Lungkot at pagsisisi lang ang palaging nadarama.
Hindi naman na dapat iniisip pa,
Ang mga nakaraan na lumipas na.
Bakit ba hindi ka makalimutan?,
Kailangan paba magharapan tayong muli upang tuluyan nang makawala sa nakaraan?.
Parehas naman nating hindi ginusto to,
Na humantong tayo sa ganito.
Masaya naman tayo noon, noong tayong dalawa ay nagmamahalan pa,
Nagkamali lang talaga tayo nang hindi natin sinasadya.
Pero parehas lang tayong nagkamali,
Kaya ito tayo ngayon nagsisisi sa huli.
Pinaghiwalay tayo ng tadhana,
Siguro dahil hindi talaga tayo ang para sa isa't isa.
Hindi ko na rin kasi gusto ang trato mo sakin dati,
Kaya't ako na rin ang bumitaw sa huli.
Hindi ngalang pormal ang paghihiwalay nating dalawa,
Kaya't siguro nahihirapan parin akong huwag kang maalala.
Pero gumawa ako ng paraan para bawiin ka ulit kasi nagsisisi ako na iniwan kita,
Pero nalaman ko na may iba kana.
Lumipas ang mga araw, buwan, taon,
Nakalimutan ko nandin ang taong minahal ko noon.
Pero bakit hanggang ngayon kahit saang anggulo man tingnan,
Hindi ko parin mabura ang mga memorya ng nakaraan.
Ayoko na sanang maalala ang lahat noon,
Pero bakit gumagawa parin ng paraan ang utak ko para maalala lahat ang mga pagkakamali nating dalawa na nilipas na ng panahon?.
Gusto ko nang kalimutan ang kahit anong tungkol sayo,
Pero hindi ko alam kung saang paraan at paano.
Ni wala na akong nararamdaman sayo matagal na,
Pero bakit hanggang ngayon nahihirapan parin ang utak ko na kalimutan ka.
Sana dumating ang umaga na sa paggising ko kumpleto na ako,
Wala nang gumagambala sa utak at katauhan ko.
Na hindi na kita maiisip kahit kailan,
Na natutunan nadin kitang kalimutan.
Pero hanggang saan paba ang itatagal ng panahon?,
Hanggang kailan paba maaalala ang kahapon?.
Palipasin na ang nakaraan,
Dahil para sa akin wala na iyong kahulugan.
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 11:05 PM UTC
siguro magtatagpo ulit tayo kapag tayo ay handa na para sa isat'isa
hindi...
mali...
tangina ng linyang yun!
minahal kita ng buong buo gamit ang tangina kong puso pero hindi mo manlang ako minahal
ginamot ko ang sarili ko
kahit ngayon ginagamot ko pa
at gagamutin ko bukas
at gagamutin ko sa isang araw
hanggang sa isang linggo
sa susunod na buwan
hanggang sa isang taon
gagamutin kopa ang sarili ko
at gagamutin ko pa habang nabubuhay pa ako
kaya pakiusap...
mga tatlong taon
bago matapos ang ngayon
kung magkita man tayong dalawa
sa tambayan na dati tayong magkasama
ay sana wag ka nang lang lumapit
ilalabas ang apoy sa iyong pagbati ng "kamusta"
sisindihan ang pag-ibig na sumunog sa aking pusong natusta
na ginawang abo ng iyong pagmamahal
wag ka nalang lumapit...
ipagpatuloy mo lang ang iyong paglakad kung saan ka man papunta
iniwan mo ako nung sabi ko "teka lang"
iniwan mo ako nung sinabi kong "pahinga muna"
humiling ako ng panandaliang paghinto
sa giyera ng ating mga puso
dahil sa walang tigil nating pagaaway
na ikaw ay biglang bibitaw dahil sa simpleng bagay
iniwan mo ako nung sinabi kong "sandali lang"
iniwan mo ako nung sinabi kong "itigil na natin"
napagod sa pagtakbo sa paghabol sa nauunang hindi naghintay
sumuko sa batuhan ng ako ang tama at ikaw ay mali
-
-
kahit kailan hindi ka magiging sapat para sa akin
kahit kailan hindi mo magagamot ang nasirang ako
ang nawasak na pag-ibig
ang nawalang pagmamahal
kahit kailan hindi na mababalik ang dati
kahit kailan hindi mo mapapapoy ang abo
hindi mo maaalis ang sakit na pinagdaanan nito
hindi mo matatanggal ang pilat na naging sanhi mo
maitatago mo lang ito
magpapanggap na hindi nangyare ito
lolokohin ang sarili
pakiusap lang..
papakawalan na kita
na ito ay hindi panandalian
na ito ay panghanggang dulo
papakawalan na kita
na ito ay hindi biro
na ito ay totoo
na ito ay ang katotohanang palagi **** isusuka
pasensya na mahal..
para sa iyo binigay ko ang lahat
alam ko hindi pa yun sapat
pero ginago mo ako
kaya nagbago na ako
kaya pakiusap..
wag mo nang gamitin ang oras
hindi makakalimutang ang dilim ng nakalipas
hindi mapapaltan ng bagong memorya ang masamang ala-ala
hindi tayo magiging handa para sa isat isa
hindi tayo para sa isat isa
isa kang magandang halimbawa
na kailan man hindi ko matututunang paghandaan
kung pwede lang ibalik ang nakaraan
ikaw ay aking tatanggihan
Jul 22, 2017
Jul 22, 2017 at 1:22 PM UTC
nakakatuwang isipin na ako pa din
ang 'yong sinisinta sa bawat oras na pumapatak
ang 'yong naiisip sa bawat awit na mariringgan
ang 'yong pampakalma sa tuwing lugmok na lugmok ka na
nakakatuwa isipin na tayo pa din
ang nais **** dala sa bawat tagumpay mo
ang nais **** makamtan kahit tila maglalaho na ang lahat
ang nais **** marinig sa bawat galaw at tibok ng 'yong puso
nakakatuwa isipin na ikaw pa din
ang kasama ko matapos ng masasamang nangyari
ang kasama ko sa bawat halakhak at pag hubog ng ngiti sa aking labi
ang kasama ko sa tuwing akong mag kakaroon ng panibagong biyaya
nakakatuwa nga talaga......
alalahanin ang masasaya nating memorya
humiling sa itaas na sana hanggang ngayo'y ganon parin
nakakatuwang isipin na hanggang ngayon eto ako
humihiling parin
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 4:55 AM UTC
Ini an huring tataramon
Sa seryeng nagpuon sa umóy
Salamat sa mga nagbasa
Sa trentang tula na isinurat
Sa trentang aldaw nin kauyaman
An gabos na naisurat ko
Patunay na kaya ko man palan
Na sagadon an sadiri
Tiyaga asin pagpupursigi
Daing sawa maghapot
Sa mga bagay na dai aram
Padagos na paghukay
Kan mga gintong kaaraman
Sa trentang aldaw nin kauyaman
Masasabi ko na nahanap ko an kaugmahan
Sa paghanap nin tamang letra
Na mabagay sa sinusurat kong tema
Na mapagayon sa pinipinta kong obra
Gamiton an kauyaman
Sa pagkrear nin udok sa buot
Na magagayon na memorya
Ini an huring tula na ilalaog ko
Sa "mga tula tungkol sa u"
Pero dai digdi nagtatapos an kalbaryo
Mapoon na naman akong magisip
Nin susunod na gigibohon
Dios mabalos sa gabos
Padagos sa pagsurat
Dai nungka magpundo!
—𝐔𝐲𝐚𝐦, a Bikol Poetry.
Aug 22, 2020
Aug 22, 2020 at 11:52 AM UTC
Hilig at Hiling
Sinong mag-aakalang pareho tayo ng nakahiligan?
Sa pagbabasa sa larangan ng katatakutan?
At hindi ko inakalang ang aking gawa ay iyong magugustuhan,
Hanggang iba't ibang kababalaghan na ang aking nasubukan.
Mahigit isang taon na ba mula nang tayo ay magkakilala?
Mahigit isang taon na ba mula nang hilig natin ay sadyang kakaiba?
Mahigit isang taon na bang ikaw ay isa kong tagahanga?
Mahigit isang taon na ba mula nang gawin kitang bida sa aking istorya?
Sa mga antolohiyang aking ginawa,
Sa iyo ko inihabilin ang mga aklat na iyong nabasa.
Paka-ingatan mo dahil iyon lamang ang aking pamana,
Makalimot man ako, sana ang mga gawa ko ay iyong ipaalala.
Kung sakaling darating na ang wakas ng ating pagkikita,
Ako ay nalulugod pagkat ikaw ay aking nakilala.
Hiling ko sana na huwag **** kalimutan ang aking paalala,
Na kapag ako ay nawalan ng memorya, alam mo na ang bagay na sa akin ay magpapa-alala.
Aug 10, 2017
Aug 10, 2017 at 3:10 PM UTC
Ayoko na sana mag drama
Kaso lagi nalang may nagpapa-alala
Ang damot naman nila
Ikaw lang naman gusto ko makasama
Hindi ba puwedeng ibalik nalang natin sa dati?
Kung saan tayo'y masaya at walang ibang iniintindi
At kung sana ating iniwasan
na may nasasaktan, nahihirapan at iniiwan
Nagsimula sa "oo sinasagot na kita"
Nagtapos sa "break na tayo, ayoko na"
Ikaw naman ang nagkulang hindi ba?
Ngunit bakit ikaw ang nangiwan?
Ang mga memoryang ito
Ay naging aral sa pagkabigo ko
At sana'y ako'y matuto na
Nang ako'y hindi na masaktan pa
Feb 28, 2017
Feb 28, 2017 at 7:39 AM UTC
6:40AM...
Oras.
Oras.
Oras...
Panibagong oras ang dumating,
Ngungit di parin nagbabago ang aking hiling,
Unang sulat ng taon,
Parang tubig na umaalon.
Sa sobrang lakas nito,
Ako’y tinamaan sayo.
Tinamaan sa bawat memorya,
Na hinahanap hanap kung nasaan ka.
Mga memorya kung saan bago,
Na alam kong ako’y hindi matatalo.
Pumasok ka pa lang sa buhay ko,
Duon pa lang panalo nako.
Di alam ang mga salita na bibitawan,
Sa sobrang pagmamahal na nakasanayan.
Isa lang ang masasabi ko,
Sa’yo ko lang nakita ang tunay na pagmamahal
na punong puno ng aking dasal.
Na alam kong lahat ng ito ay hindi panaginip.
Maligayang Bagong taon aking Binibini!
Oras na para patunayan kung ano nga ba ang pagmamahal.
Dec 31, 2019
Dec 31, 2019 at 5:41 PM UTC
#070616 #ElNido #BHouse #JGH
May gusot sa kalendaryo ng puso,
Kaya't muli kong binalikan ang eksaktong petsa.
May punit ang pahina,
Kaya't kumuha ako ng pandikit
Para sa may lamat na larawan.
Taong dalawang libo't labing-apat,
Nalalabi ang oras sa libingan.
Hinukay ko sa'king memorya,
Baka sakaling ang ugat ay may nutrisyon na.
Dinampian ko ang sarili ng panyong maputi,
Sigurado akong hindi na mamantsyahan pa.
Pero pagsilip ko'y may misteryong bumalandra,
Ngalan mo'y nakaukit pa rin pala sa tadhana.
Jul 6, 2016
Jul 6, 2016 at 9:52 AM UTC
Nang makita ka
Lukso ng aking puso’y
Lalong bumilis
Kislap ng mata
Ngiti sa aking labi
Pilit tinago
Ako’y nautal
Di nagkanda-ugaga
Dahil nagalak
Sapagkat tayo’y
Bubuo ng memorya
Nang magkasama
© LMLB
May 13, 2018
May 13, 2018 at 7:17 PM UTC
Ang tema sa tulang ito ay nagsisimula sa ikaw at ako
Para saan pa ang memorya nating dalawa kung kakalimutan din naman kita
Para saan pa ang libong lakad kung hindi naman ikaw ang kasama
Para saan pa ang kantang ginawa kung ang tugtog kong ikaw ay wala
Para saan pa ang letrang isinulat kung pangalan mo'y di maibigkas
Sa tatlong daang animnapu't limang araw na nakilala ka, asan ka na?
Para tayong pares ng tsinelas, isang sukat, isang kulay
Pero para saan pa kung kapares ko'y di ko na makita
Magagamit pa ba?
Para saan pa ang isinulat kung ang tema nito ay wala na?
Sa bawat letra sa tula ay ilang beses akong nagmakaawa
Sana bumalik ka
Pero ang tanging sagot ay
Para saan pa?
(Ngayon ang tema sa tulang ito ay di tungkol satin o sayo kundi sa nag iisang ako.)
Nov 21, 2018
Nov 21, 2018 at 2:39 AM UTC
Tahimik
Panatag
Walang bumabagabag sa iyong isipan.
Kundi ang mga memorya't mga salitang kaniyang iniwan.
Kalmado
Manhid
Walang nakakaalam ng iyong pinagdaraanan.
Dec 4, 2022
Dec 4, 2022 at 9:43 PM UTC
Ketal ya tu ahora?,
Y ya perde man etu dayun,
Ya promete tu cay jende tu cumigo ay deja,
pero donde ya tu ahora?
el promesas ya ulvida.
Era ay jende ya lang iyo cuntigo ya conose,
para el dolor de este amor
ay jende tanto vien duele para sinti,
Como cuando ay ya ama ya iyo cuntigo
amo pa tu ay sal'le y deja cumigo na ere,
Porque gaha etu ya sal'le na mi vida?
Cosa ba iyo ya hase?
por pavor manda sabe cay mas pa iyo na loco
por cuantos anyo cay kita ya man junto
y todo amor ay pwede iyo dale
ya oprese iyo para kita dos ay keda alegre.
por pavor manda sabe si donde iyo ya palta?
El mga vonito memorya etu ya dale
el amo ta sinti cumigo duele
cay todo aquel yos memorya,
amor y promesas
nuay valor y todo pamparonadas.
Donde ya tu ahora?
Oct 12, 2016
Oct 12, 2016 at 10:54 AM UTC
Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon.
Ngunit hindi pa pala ito sigurado.
Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon,
Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon.
Mahal, hindi ko inakala.
Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan.
Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan.
Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon.
Mahal, bakit mo ako iniwan?
Bakit mo ako inayawan?
Mahal ika'y aking inasahan,
Sa mga pangakong iyong binitawan.
Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan.
Ikaw ang dahilan ng aking paglaban.
At sa di ko inaasahan,
Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan.
Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan?
Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan,
O bagong kasintahan?
Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo.
Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik.
Teka, binibigyan mo nga ba ako?
O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo?
Mahal, babalik ka pa bang talaga?
o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa?
Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa.
Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa.
Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan.
Parehong dahilan ng iyong paglisan.
Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan.
Mahal, paano na ang mga plano natin?
Paano na ang mga pangarap natin?
Paano na ang mga pangako natin?
Paano na ang mga memorya natin.
Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin,
Dahil hindi ko ito magawang lisanin.
Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira,
Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin.
Naalala ko bigla,
Kung saan tayo unang nagkita,
Kung saan tayo unang nagkakilala,
Kung saan tayo unang nagsama,
Kung paano tayo nagsimula,
Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan.
Pero sa hindi ko inaasahan,
Ikaw rin pala ay lilisan,
Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan,
Masakit man sabihin ang huljng katagang ito,
Ngunit, paalam na mahal ko.
Apr 6, 2020
Apr 6, 2020 at 5:18 AM UTC
nagbabakasakali lang naman
baka naaalala mo pa
ako
naaalala mo pa ba
unang pagkikita
kulay ng supil mo'y pula
ganda ng iyong mata
ang nilaman ng mga dati kong kanta
naaalala mo pa ba
ako
oo
sa likod ng 'yong ala-ala
na minsan sa buhay mo ay hinagkan ako
nilambing
hinalikan
iniyakan
tinawanan
at higit sa lahat
at ang pinaka masakit sa lahat
minahal
baka naaalala mo pa
ang pagkakulang ng 'yong mga kamay
dahil hindi nito hawak ang akin
kung gaano kalungkot ang 'yong mga daliri
dahil hindi nakapulupot sa akin
baka naaalala mo pa
na ang laman ng mga mata mo
ay ang mukha ko
at ang laman ng utak mo
ay ako, palagi
baka naaalala mo pa
na bago ka tamaan ng rumaragasang sasakyan
na nagpawala ng memorya at ala-ala mo
ay kasama kita
sinasambit ang matagal na nating mga pangarap
anak, pamilya
at iba pa
baka naaalala mo pa
na bago ka mabunggo ng paparating na ilaw
mula sa unahan ng rumaragasang sasakyan
sa gitna ng dilim
ay pinagdarasal ka
na sana 'di magbago ang pagmamahal mo
ngayon
sa apat na sulok ng 'yong kwarto sa ospital
ay di mo ako naaalala
limot ang dating ala-ala
ang halik
ang yakap
ang luha
ang hikbi
ang tawa
nagbabakasakaling naaalala mo pa
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 3:42 AM UTC
ika limang taon mula nung nakahalukay ang facebook ng isang litratong may tatlong taong nakangiti.
ikaw
ako
at ang isa pa.
ang sarap balikan,
ang sarap ramdamin,
ang sarap na din limutin.
o baka limot ko na ang
nagdaang ala-ala
o baka limot ko na eksaktong pangyayari
at ngayon,
ang tangi ko na lang nararamdaman ay ang kailangan kong ngumiti
dahil may camerang nakatapat sa aking mukha.
at kung bakit andun ka, katabi at pareho tayong nakangiti,
ay un dahil may camera sa atin na nag aabang upang gawin ang tama at yun ay ang ngumiti.
hindi ko na maalala,
ang eksaktong estado nating dalawa
nung panahong iyon
pero base sa caption ay last day na ng isa nating katrabaho.
pero bakit nung biglang bumungad ito sa aking social media,
lungkot ang nadama?
ang tagal na nating magsama,
may sarili ka ng buhay kasama sya.
at ako kasama pa din kita,
sa aking memorya
masaya man o malungkot,
nanghihinayang man o lumuluha.
at pangako,
na balang araw
pagkatapos ng lahat ito.
makakangiti ulit tayo,
magkasalubungan man tayong may kanya-kanyang kasama
o baka ako wala,
asahan **** ngingiti ulit ako tulad ng nangyari at nakita ko sa ating litrato.
May 18, 2020
May 18, 2020 at 8:07 PM UTC
Muling nawala ang aking inspirasyon
Para gumawa muli ng mga
Makabuluhang tula
Na minsan lamang lumabas sa aking mga bibig
Mga nasayang na memorya
Hanggang tala isipan nalamang
Masakit, nakakasulasok para bang sinasakal
Sinasakal ng kahapon kung anong ginawa ko sa kahapon
Ano bang ginawa mo
At bakit ako nahulog sayo
Nahulog sa walang kasiguraduhan
Ngunit itinuloy ko parin
Napaka tanga ko sa oras na iyon
Ngunit wala akong pinagsisihan
Dahil lahat ng ito'y totoo
Kahit muka akong tarantado
Handa akong iwan mo ako
Dahil una palang sinugal ko na sarili ko
At alam ko una palang talo na agad ako
Ano ba naman laban ko sa ibang balato
Kung sarili ko pantalo
At dahil sa mga desisyon kong akala
Muling nawala ang aking inspirasyon
Para gumawa ng tula
Tulang makabuluhan
Na minsan lamang lumabas sa aking mga bibig
Feb 15, 2020
Feb 15, 2020 at 8:24 AM UTC
Una **** minahal, una **** pinahalagan,
Una **** nakarelasyon, pero una kang pinalitan.
Pinakaunang nangako na walang iwanan,
Pero parang politiko, pangako'y biglang napako.
Mahirap kalimutan sapagkat parte ng nakaraan,
Mahirap burahin, 'di katulad ng mga sulat sa blackboard,
Na pwedeng palitan at baguhin gamit ang chalk at eraser,
Kasi parang tinik, bumabaon kahit memorya nalang ang kahapon.
Kay sakit isipin na yung taong nangako, yung taong minamal mo ng totoo,
Yung taong akala **** hindi ka sasaktan, at yung taong handa kang ipaglaban,
Yung taong akala **** mananatili ng walang hanggan,
Ay estranghero at alaala na lamang,
Jun 5, 2020
Jun 5, 2020 at 6:09 AM UTC
Kamusta
tila wala na mga kislap ng iyong mata
marahil magmula ito ng iwan kita
mula ng akoy umalis araw araw na kong nagtaka
maari pa ba kitang tawaging sinta?
malamang ikay malungkot at nagdurusa
alam ko naman na tinuring kitang walang kwenta
at kahit anong hingi ko ng tawad ay di mo na ibibigay pa
magmula ng ikay aking sinira
palagi ka nalang malungkot at tulala
puro ako pagsisisi ngunit alam kong wala ng magagawa pa
iniwan ako sapagkat wala na akong tamang ginawa
tila ilusyon nalang gawa ng alak ang ating masasayang alaala
kahit anong aking gawing ikay di na muli makakasama
masyado ng madaming pighati ang iyong nadama
ang dating malakas at matayog na tao ay isa nalang memorya
patawad sa akin sarili para sa lahat ng nawala
magmula noon ay ikay nagdurusa
hayaan mo at akoy hindi na hihiling na ikay magbalik pa
maging masaya ka sana hanggang sa ating muling pagkikita
Sep 18, 2020
Sep 18, 2020 at 3:34 PM UTC
Hindi ko maunawaan
Mga katagang napagdaanan
Na marahil totoo nga,
Walang personal na pangmatagalan.
Musika ang naagapay
Naapuhap ko kung saan nakalagay
Sa musika naging karamay
Pero sa kasalukuyan, siya ay sumakabilang-buhay.
Nawaglit man sa panahon
Pansamantala man ang pagkakataon,
Lahat mananatili sa memorya
At 'yun ang magsisilbing alaala.
Jun 30, 2019
Jun 30, 2019 at 2:54 AM UTC