Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"memorya" poems
Ito ay isang maligayang araw Dahil ito'y ang iyong kaarawan, Wag mo kalimutan ang iyong ilaw ikaw ang aming gabay sa daanan, HInding hindi ko makakalimutan Ang araw na tayo'y may kaligayahan, Memorya na ito'y aking ingatan 'Di mahalintulad ang kasiyahan Dahil sayo ako'y may natutunan Na wag **** tigilan ang kasiyahan, Ito din ang iyong pagsisisihan Parang araw na puno ng kariktan, Itong araw na ikaw ay masaya kahit isang lungkot, walang makita, Dapat ang iyong araw ay di masira Nakakasira sa iyong kay ganda, Walang sinuman ay isang perpekto Sa aking paningin ika'y kompleto, Hindi mo kailangang magpabago Dahil masaya na ako sa iyo, Masaya kami kapag kasama ka Na kalokohan **** nakakatuwa, Mga tuwaan na nakakahawa Na kinalalabasan ay himala, Ikaw pa din ang bituin sa dilim Nagbibigay sa taong may kulimlim, Ang mga tawanan na walang tigil Mga saya na madaling mapansin, Itong panahon ay muling aahon Walang rason para ika'y matakot, Walang panahon para tumalikod Dahil hindi ito ang iyong desisyon, Sana natuwa ka sa 'king regalo BInigay ko dito ang aking buo, Hindi kayang ikumpara sa ginto Dahil hindi ito isang trabaho, Ito'y ginawa ko sa aking gusto Na sana walang mangyaring magulo, Itong tula ay para lang sa iyo 'Di ko magawa para sa iba 'to. Dapat lahat ay palaging masaya Para walang madulot na problema, Ang panahon ay lalong gumaganda Kapag lahat may magandang balita, Ikaw ang may dulot ng kasiyahan Na punong puno ng kaligayahan, Hindi dapat itong pinagdudahan Parang araw tayo'y nagkakitaan, Walang saya kapag may kakulangan Dahil lahat ay walang kahulugan, Katulad ng masayang kaarawan Walang silbe kapag ika'y nawalan.
0
Dec 13, 2019
Dec 13, 2019 at 6:04 AM UTC
Maligayang Kaarawan
Ito ay isang maligayang araw Dahil ito'y ang iyong kaarawan, Wag mo kalimutan ang iyong ilaw ikaw ang aming gabay sa daanan, HInding hindi ko makakalimutan Ang araw na tayo'y may kaligayahan, Memorya na ito'y aking ingatan 'Di mahalintulad ang kasiyahan Dahil sayo ako'y may natutunan Na wag **** tigilan ang kasiyahan, Ito din ang iyong pagsisisihan Parang araw na puno ng kariktan, Itong araw na ikaw ay masaya kahit isang lungkot, walang makita, Dapat ang iyong araw ay di masira Nakakasira sa iyong kay ganda, Walang sinuman ay isang perpekto Sa aking paningin ika'y kompleto, Hindi mo kailangang magpabago Dahil masaya na ako sa iyo, Masaya kami kapag kasama ka Na kalokohan **** nakakatuwa, Mga tuwaan na nakakahawa Na kinalalabasan ay himala, Ikaw pa din ang bituin sa dilim Nagbibigay sa taong may kulimlim, Ang mga tawanan na walang tigil Mga saya na madaling mapansin, Itong panahon ay muling aahon Walang rason para ika'y matakot, Walang panahon para tumalikod Dahil hindi ito ang iyong desisyon, Sana natuwa ka sa 'king regalo BInigay ko dito ang aking buo, Hindi kayang ikumpara sa ginto Dahil hindi ito isang trabaho, Ito'y ginawa ko sa aking gusto Na sana walang mangyaring magulo, Itong tula ay para lang sa iyo 'Di ko magawa para sa iba 'to. Dapat lahat ay palaging masaya Para walang madulot na problema, Ang panahon ay lalong gumaganda Kapag lahat may magandang balita, Ikaw ang may dulot ng kasiyahan Na punong puno ng kaligayahan, Hindi dapat itong pinagdudahan Parang araw tayo'y nagkakitaan, Walang saya kapag may kakulangan Dahil lahat ay walang kahulugan, Katulad ng masayang kaarawan Walang silbe kapag ika'y nawalan.
Continue reading...
52
May mga oras na alam **** nasaksaktan ka Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba Mga emosyong ayaw magpakita Kahit sa mga mata'y hindi ito madama.                              May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila                              Sa mga memorya ng ulan na tumila                              Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama                              Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na? May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi Ngayon kaya ay mangyayari?                 Oh, aking sarili!                 Minsa'y kailangan mo ring magpahinga                 Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay                 Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay. *There are times that you know you're in pain Yet you can't figure out the reason you feel lame Hidden emotions, unclear, unseen Even the eyes can't give the look of what you're feelin'                                There are some days when your heart feels empty                                Yearning for the memory of the downpour that had stopped                                Meditating while lying on the bed that is tiny                                Asking yourself, how did this happen, it feels so rough There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony Gazing at the stars that seem to be saying something Your wish that was set aside and buried in your mind Would it be granted now?                 My dear self,                 Sometimes you need to stop and take a rest                 From your problems that sadden you the deepest                And face the positivity of life; "our lives are borrowed,                   don't let the eyebrows be furrowed."*
0
Jul 16, 2015
Jul 16, 2015 at 1:43 PM UTC
Buhol na Damdamin (Tangled Emotions)
May mga oras na alam **** nasaksaktan ka Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba Mga emosyong ayaw magpakita Kahit sa mga mata'y hindi ito madama.                              May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila                              Sa mga memorya ng ulan na tumila                              Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama                              Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na? May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi Ngayon kaya ay mangyayari?                 Oh, aking sarili!                 Minsa'y kailangan mo ring magpahinga                 Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay                 Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay. *There are times that you know you're in pain Yet you can't figure out the reason you feel lame Hidden emotions, unclear, unseen Even the eyes can't give the look of what you're feelin'                                There are some days when your heart feels empty                                Yearning for the memory of the downpour that had stopped                                Meditating while lying on the bed that is tiny                                Asking yourself, how did this happen, it feels so rough There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony Gazing at the stars that seem to be saying something Your wish that was set aside and buried in your mind Would it be granted now?                 My dear self,                 Sometimes you need to stop and take a rest                 From your problems that sadden you the deepest                And face the positivity of life; "our lives are borrowed,                   don't let the eyebrows be furrowed."*
Continue reading...
33
I. Time passes, another batch of refugees and migrants. Cities turn into new houses of gambling and vicious cycles. Some say only machines can speak clearly and most humans have lost what they have earned throughout all this time, just right on schedule. To own our language, and the relationships it sets into motion, we learn painfully, repeatedly like sunrise and sunsets. Claiming our own spaces and demons hidden in our conveniences and reflex routines, and learning the tricks that has kept peoples from fully healing from broken promises and betrayals throughout time. We own up to our language and its demons every day and night that we toss and turn into something feasible, edible, livable. II. Iba ibang uri ng digma. duguang kasaysayang binabaong buhay binubura ang lakas at memorya tulad ng siyudad ng Songdo sa South Korea na ang ibig sabihin ay "city with no memory". Ito din ang isa sa mga modelo para sa New Clark City na tinatayo sa Luzon. Sa dalawahang mga pamamaraan ng mga naghahari-harian, nakikibaka ang anakpawis, nakikibaka ang kamalayan ng pagpapasya at pagwasto sa mga pagkakamali, na paulit-ulit na sinusubukang patayin sa iba ibang mukha. Mula pa sa panahon ng mga lolo at lola noong 1940s hanggang ngayon, patuloy ang mga pag-eexperimento nila at paggamit ng panlilinlang  at dahas, sa ngalan ng kalusugan, edukasyon at batas, upang ipain ang buhay sarili, lasunin ang lupang kinakain ang sarili. Kung hindi tayo mag-aaral at mag-iingat din, tayo mismo ang papatay sa mga sinisimulan. #
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 2:58 AM UTC
Owning our language, facing its demons
I. Time passes, another batch of refugees and migrants. Cities turn into new houses of gambling and vicious cycles. Some say only machines can speak clearly and most humans have lost what they have earned throughout all this time, just right on schedule. To own our language, and the relationships it sets into motion, we learn painfully, repeatedly like sunrise and sunsets. Claiming our own spaces and demons hidden in our conveniences and reflex routines, and learning the tricks that has kept peoples from fully healing from broken promises and betrayals throughout time. We own up to our language and its demons every day and night that we toss and turn into something feasible, edible, livable. II. Iba ibang uri ng digma. duguang kasaysayang binabaong buhay binubura ang lakas at memorya tulad ng siyudad ng Songdo sa South Korea na ang ibig sabihin ay "city with no memory". Ito din ang isa sa mga modelo para sa New Clark City na tinatayo sa Luzon. Sa dalawahang mga pamamaraan ng mga naghahari-harian, nakikibaka ang anakpawis, nakikibaka ang kamalayan ng pagpapasya at pagwasto sa mga pagkakamali, na paulit-ulit na sinusubukang patayin sa iba ibang mukha. Mula pa sa panahon ng mga lolo at lola noong 1940s hanggang ngayon, patuloy ang mga pag-eexperimento nila at paggamit ng panlilinlang  at dahas, sa ngalan ng kalusugan, edukasyon at batas, upang ipain ang buhay sarili, lasunin ang lupang kinakain ang sarili. Kung hindi tayo mag-aaral at mag-iingat din, tayo mismo ang papatay sa mga sinisimulan. #
Continue reading...
33
Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...
0
Nov 14, 2017
Nov 14, 2017 at 2:02 AM UTC
Malungkot ang Kwento sa Silid
Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...
Continue reading...
31
Sa tuwing naaalala ka, Lungkot at pagsisisi lang ang palaging nadarama. Hindi naman na dapat iniisip pa, Ang mga nakaraan na lumipas na. Bakit ba hindi ka makalimutan?, Kailangan paba magharapan tayong muli upang tuluyan nang makawala sa nakaraan?. Parehas naman nating hindi ginusto to, Na humantong tayo sa ganito. Masaya naman tayo noon, noong tayong dalawa ay nagmamahalan pa, Nagkamali lang talaga tayo nang hindi natin sinasadya. Pero parehas lang tayong nagkamali, Kaya ito tayo ngayon nagsisisi sa huli. Pinaghiwalay tayo ng tadhana, Siguro dahil hindi talaga tayo ang para sa isa't isa. Hindi ko na rin kasi gusto ang trato mo sakin dati, Kaya't ako na rin ang bumitaw sa huli. Hindi ngalang pormal ang paghihiwalay nating dalawa, Kaya't siguro nahihirapan parin akong huwag kang maalala. Pero gumawa ako ng paraan para bawiin ka ulit kasi nagsisisi ako na iniwan kita, Pero nalaman ko na may iba kana. Lumipas ang mga araw, buwan, taon, Nakalimutan ko nandin ang taong minahal ko noon. Pero bakit hanggang ngayon kahit saang anggulo man tingnan, Hindi ko parin mabura ang mga memorya ng nakaraan. Ayoko na sanang maalala ang lahat noon, Pero bakit gumagawa parin ng paraan ang utak ko para maalala lahat ang mga pagkakamali nating dalawa na nilipas na ng panahon?. Gusto ko nang kalimutan ang kahit anong tungkol sayo, Pero hindi ko alam kung saang paraan at paano. Ni wala na akong nararamdaman sayo matagal na, Pero bakit hanggang ngayon nahihirapan parin ang utak ko na kalimutan ka. Sana dumating ang umaga na sa paggising ko kumpleto na ako, Wala nang gumagambala sa utak at katauhan ko. Na hindi na kita maiisip kahit kailan, Na natutunan nadin kitang kalimutan. Pero hanggang saan paba ang itatagal ng panahon?, Hanggang kailan paba maaalala ang kahapon?. Palipasin na ang nakaraan, Dahil para sa akin wala na iyong kahulugan.
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 11:05 PM UTC
Palipasin na ang Nakaraan
Sa tuwing naaalala ka, Lungkot at pagsisisi lang ang palaging nadarama. Hindi naman na dapat iniisip pa, Ang mga nakaraan na lumipas na. Bakit ba hindi ka makalimutan?, Kailangan paba magharapan tayong muli upang tuluyan nang makawala sa nakaraan?. Parehas naman nating hindi ginusto to, Na humantong tayo sa ganito. Masaya naman tayo noon, noong tayong dalawa ay nagmamahalan pa, Nagkamali lang talaga tayo nang hindi natin sinasadya. Pero parehas lang tayong nagkamali, Kaya ito tayo ngayon nagsisisi sa huli. Pinaghiwalay tayo ng tadhana, Siguro dahil hindi talaga tayo ang para sa isa't isa. Hindi ko na rin kasi gusto ang trato mo sakin dati, Kaya't ako na rin ang bumitaw sa huli. Hindi ngalang pormal ang paghihiwalay nating dalawa, Kaya't siguro nahihirapan parin akong huwag kang maalala. Pero gumawa ako ng paraan para bawiin ka ulit kasi nagsisisi ako na iniwan kita, Pero nalaman ko na may iba kana. Lumipas ang mga araw, buwan, taon, Nakalimutan ko nandin ang taong minahal ko noon. Pero bakit hanggang ngayon kahit saang anggulo man tingnan, Hindi ko parin mabura ang mga memorya ng nakaraan. Ayoko na sanang maalala ang lahat noon, Pero bakit gumagawa parin ng paraan ang utak ko para maalala lahat ang mga pagkakamali nating dalawa na nilipas na ng panahon?. Gusto ko nang kalimutan ang kahit anong tungkol sayo, Pero hindi ko alam kung saang paraan at paano. Ni wala na akong nararamdaman sayo matagal na, Pero bakit hanggang ngayon nahihirapan parin ang utak ko na kalimutan ka. Sana dumating ang umaga na sa paggising ko kumpleto na ako, Wala nang gumagambala sa utak at katauhan ko. Na hindi na kita maiisip kahit kailan, Na natutunan nadin kitang kalimutan. Pero hanggang saan paba ang itatagal ng panahon?, Hanggang kailan paba maaalala ang kahapon?. Palipasin na ang nakaraan, Dahil para sa akin wala na iyong kahulugan.
Continue reading...
38
siguro magtatagpo ulit tayo kapag tayo ay handa na para sa isat'isa hindi... mali... tangina ng linyang yun! minahal kita ng buong buo gamit ang tangina kong puso pero hindi mo manlang ako minahal ginamot ko ang sarili ko kahit ngayon ginagamot ko pa at gagamutin ko bukas at gagamutin ko sa isang araw hanggang sa isang linggo sa susunod na buwan hanggang sa isang taon gagamutin kopa ang sarili ko at gagamutin ko pa habang nabubuhay pa ako kaya pakiusap... mga tatlong taon bago matapos ang ngayon kung magkita man tayong dalawa sa tambayan na dati tayong magkasama ay sana wag ka nang lang lumapit ilalabas ang apoy sa iyong pagbati ng "kamusta" sisindihan ang pag-ibig na sumunog sa aking pusong natusta na ginawang abo ng iyong pagmamahal wag ka nalang lumapit... ipagpatuloy mo lang ang iyong paglakad kung saan ka man papunta iniwan mo ako nung sabi ko "teka lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "pahinga muna" humiling ako ng panandaliang paghinto sa giyera ng ating mga puso dahil sa walang tigil nating pagaaway na ikaw ay biglang bibitaw dahil sa simpleng bagay iniwan mo ako nung sinabi kong "sandali lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "itigil na natin" napagod sa pagtakbo sa paghabol sa nauunang hindi naghintay sumuko sa batuhan ng ako ang tama at ikaw ay mali - - kahit kailan hindi ka magiging sapat para sa akin kahit kailan hindi mo magagamot ang nasirang ako ang nawasak na pag-ibig ang nawalang pagmamahal kahit kailan hindi na mababalik ang dati kahit kailan hindi mo mapapapoy ang abo hindi mo maaalis ang sakit na pinagdaanan nito hindi mo matatanggal ang pilat na naging sanhi mo maitatago mo lang ito magpapanggap na hindi nangyare ito lolokohin ang sarili pakiusap lang.. papakawalan na kita na ito ay hindi panandalian na ito ay panghanggang dulo papakawalan na kita na ito ay hindi biro na ito ay totoo na ito ay ang katotohanang palagi **** isusuka pasensya na mahal.. para sa iyo binigay ko ang lahat alam ko hindi pa yun sapat pero ginago mo ako kaya nagbago na ako kaya pakiusap.. wag mo nang gamitin ang oras hindi makakalimutang ang dilim ng nakalipas hindi mapapaltan ng bagong memorya ang masamang ala-ala hindi tayo magiging handa para sa isat isa hindi tayo para sa isat isa isa kang magandang halimbawa na kailan man hindi ko matututunang paghandaan kung pwede lang ibalik ang nakaraan ikaw ay aking tatanggihan
0
Jul 22, 2017
Jul 22, 2017 at 1:22 PM UTC
tula ni VJ: "hindi tayo para sa isa't isa"
siguro magtatagpo ulit tayo kapag tayo ay handa na para sa isat'isa hindi... mali... tangina ng linyang yun! minahal kita ng buong buo gamit ang tangina kong puso pero hindi mo manlang ako minahal ginamot ko ang sarili ko kahit ngayon ginagamot ko pa at gagamutin ko bukas at gagamutin ko sa isang araw hanggang sa isang linggo sa susunod na buwan hanggang sa isang taon gagamutin kopa ang sarili ko at gagamutin ko pa habang nabubuhay pa ako kaya pakiusap... mga tatlong taon bago matapos ang ngayon kung magkita man tayong dalawa sa tambayan na dati tayong magkasama ay sana wag ka nang lang lumapit ilalabas ang apoy sa iyong pagbati ng "kamusta" sisindihan ang pag-ibig na sumunog sa aking pusong natusta na ginawang abo ng iyong pagmamahal wag ka nalang lumapit... ipagpatuloy mo lang ang iyong paglakad kung saan ka man papunta iniwan mo ako nung sabi ko "teka lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "pahinga muna" humiling ako ng panandaliang paghinto sa giyera ng ating mga puso dahil sa walang tigil nating pagaaway na ikaw ay biglang bibitaw dahil sa simpleng bagay iniwan mo ako nung sinabi kong "sandali lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "itigil na natin" napagod sa pagtakbo sa paghabol sa nauunang hindi naghintay sumuko sa batuhan ng ako ang tama at ikaw ay mali - - kahit kailan hindi ka magiging sapat para sa akin kahit kailan hindi mo magagamot ang nasirang ako ang nawasak na pag-ibig ang nawalang pagmamahal kahit kailan hindi na mababalik ang dati kahit kailan hindi mo mapapapoy ang abo hindi mo maaalis ang sakit na pinagdaanan nito hindi mo matatanggal ang pilat na naging sanhi mo maitatago mo lang ito magpapanggap na hindi nangyare ito lolokohin ang sarili pakiusap lang.. papakawalan na kita na ito ay hindi panandalian na ito ay panghanggang dulo papakawalan na kita na ito ay hindi biro na ito ay totoo na ito ay ang katotohanang palagi **** isusuka pasensya na mahal.. para sa iyo binigay ko ang lahat alam ko hindi pa yun sapat pero ginago mo ako kaya nagbago na ako kaya pakiusap.. wag mo nang gamitin ang oras hindi makakalimutang ang dilim ng nakalipas hindi mapapaltan ng bagong memorya ang masamang ala-ala hindi tayo magiging handa para sa isat isa hindi tayo para sa isat isa isa kang magandang halimbawa na kailan man hindi ko matututunang paghandaan kung pwede lang ibalik ang nakaraan ikaw ay aking tatanggihan
Continue reading...
71
nakakatuwang isipin na ako pa din ang 'yong sinisinta sa bawat oras na pumapatak ang 'yong naiisip sa bawat awit na mariringgan ang 'yong pampakalma sa tuwing lugmok na lugmok ka na nakakatuwa isipin na tayo pa din ang nais **** dala sa bawat tagumpay mo ang nais **** makamtan kahit tila maglalaho na ang lahat ang nais **** marinig sa bawat galaw at tibok ng 'yong puso nakakatuwa isipin na ikaw pa din ang kasama ko matapos ng masasamang nangyari ang kasama ko sa bawat halakhak at pag hubog ng ngiti sa aking labi ang kasama ko sa tuwing akong mag kakaroon ng panibagong biyaya nakakatuwa nga talaga...... alalahanin ang masasaya nating memorya humiling sa itaas na sana hanggang ngayo'y ganon parin nakakatuwang isipin na hanggang ngayon eto ako humihiling parin
0
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 4:55 AM UTC
nakakatuwa
Ini an huring tataramon Sa seryeng nagpuon sa umóy Salamat sa mga nagbasa Sa trentang tula na isinurat Sa trentang aldaw nin kauyaman An gabos na naisurat ko Patunay na kaya ko man palan Na sagadon an sadiri Tiyaga asin pagpupursigi Daing sawa maghapot Sa mga bagay na dai aram Padagos na paghukay Kan mga gintong kaaraman Sa trentang aldaw nin kauyaman Masasabi ko na nahanap ko an kaugmahan Sa paghanap nin tamang letra Na mabagay sa sinusurat kong tema Na mapagayon sa pinipinta kong obra Gamiton an kauyaman Sa pagkrear nin udok sa buot Na magagayon na  memorya Ini an huring tula na ilalaog ko Sa "mga tula tungkol sa u" Pero dai digdi nagtatapos an kalbaryo Mapoon na naman akong magisip Nin susunod na gigibohon Dios mabalos sa gabos Padagos sa pagsurat Dai nungka magpundo! —𝐔𝐲𝐚𝐦, a Bikol Poetry.
0
Aug 22, 2020
Aug 22, 2020 at 11:52 AM UTC
Uyám
Hilig at Hiling Sinong mag-aakalang pareho tayo ng nakahiligan? Sa pagbabasa sa larangan ng katatakutan? At hindi ko inakalang ang aking gawa ay iyong magugustuhan, Hanggang iba't ibang kababalaghan na ang aking nasubukan. Mahigit isang taon na ba mula nang tayo ay magkakilala? Mahigit isang taon na ba mula nang hilig natin ay sadyang kakaiba? Mahigit isang taon na bang ikaw ay isa kong tagahanga? Mahigit isang taon na ba mula nang gawin kitang bida sa aking istorya? Sa mga antolohiyang aking ginawa, Sa iyo ko inihabilin ang mga aklat na iyong nabasa. Paka-ingatan mo dahil iyon lamang ang aking pamana, Makalimot man ako, sana ang mga gawa ko ay iyong ipaalala. Kung sakaling darating na ang wakas ng ating pagkikita, Ako ay nalulugod pagkat ikaw ay aking nakilala. Hiling ko sana na huwag **** kalimutan ang aking paalala, Na kapag ako ay nawalan ng memorya, alam mo na ang bagay na sa akin ay magpapa-alala.
0
Aug 10, 2017
Aug 10, 2017 at 3:10 PM UTC
Hilig at Hiling
Ayoko na sana mag drama Kaso lagi nalang may nagpapa-alala Ang damot naman nila Ikaw lang naman gusto ko makasama Hindi ba puwedeng ibalik nalang natin sa dati? Kung saan tayo'y masaya at walang ibang iniintindi At kung sana ating iniwasan na may nasasaktan, nahihirapan at iniiwan Nagsimula sa "oo sinasagot na kita" Nagtapos sa "break na tayo, ayoko na" Ikaw naman ang nagkulang hindi ba? Ngunit bakit ikaw ang nangiwan? Ang mga memoryang ito Ay naging aral sa pagkabigo ko At sana'y ako'y matuto na Nang ako'y hindi na masaktan pa
0
Feb 28, 2017
Feb 28, 2017 at 7:39 AM UTC
Memorya
6:40AM... Oras. Oras. Oras... Panibagong oras ang dumating, Ngungit di parin nagbabago ang aking hiling, Unang sulat ng taon, Parang tubig na umaalon. Sa sobrang lakas nito, Ako’y tinamaan sayo. Tinamaan sa bawat memorya, Na hinahanap hanap kung nasaan ka. Mga memorya kung saan bago, Na alam kong ako’y hindi matatalo. Pumasok ka pa lang sa buhay ko, Duon pa lang panalo nako. Di alam ang mga salita na bibitawan, Sa sobrang pagmamahal na nakasanayan. Isa lang ang masasabi ko, Sa’yo ko lang nakita ang tunay na pagmamahal na punong puno ng aking dasal. Na alam kong lahat ng ito ay hindi panaginip. Maligayang Bagong taon aking Binibini! Oras na para patunayan kung ano nga ba ang pagmamahal.
0
Dec 31, 2019
Dec 31, 2019 at 5:41 PM UTC
January 1, 2020
#070616 #ElNido #BHouse #JGH May gusot sa kalendaryo ng puso, Kaya't muli kong binalikan ang eksaktong petsa. May punit ang pahina, Kaya't kumuha ako ng pandikit Para sa may lamat na larawan. Taong dalawang libo't labing-apat, Nalalabi ang oras sa libingan. Hinukay ko sa'king memorya, Baka sakaling ang ugat ay may nutrisyon na. Dinampian ko ang sarili ng panyong maputi, Sigurado akong hindi na mamantsyahan pa. Pero pagsilip ko'y may misteryong bumalandra, Ngalan mo'y nakaukit pa rin pala sa tadhana.
0
Jul 6, 2016
Jul 6, 2016 at 9:52 AM UTC
Hulyo Sais
Nang makita ka Lukso ng aking puso’y Lalong bumilis Kislap ng mata Ngiti sa aking labi Pilit tinago Ako’y nautal Di nagkanda-ugaga Dahil nagalak Sapagkat tayo’y Bubuo ng memorya Nang magkasama © LMLB
0
May 13, 2018
May 13, 2018 at 7:17 PM UTC
Muli
Ang tema sa tulang ito ay nagsisimula sa ikaw at ako Para saan pa ang memorya nating dalawa kung kakalimutan din naman kita Para saan pa ang libong lakad kung hindi naman ikaw ang kasama Para saan pa ang kantang ginawa kung ang tugtog kong ikaw ay wala Para saan pa ang letrang isinulat kung pangalan mo'y di maibigkas Sa tatlong daang animnapu't limang araw na nakilala ka, asan ka na? Para tayong pares ng tsinelas, isang sukat, isang kulay Pero para saan pa kung kapares ko'y di ko na makita Magagamit pa ba? Para saan pa ang isinulat kung ang tema nito ay wala na? Sa bawat letra sa tula ay ilang beses akong nagmakaawa Sana bumalik ka Pero ang tanging sagot ay Para saan pa? (Ngayon ang tema sa tulang ito ay di tungkol satin o sayo kundi sa nag iisang ako.)
0
Nov 21, 2018
Nov 21, 2018 at 2:39 AM UTC
Para Saan Pa
Tahimik Panatag Walang bumabagabag sa iyong isipan. Kundi ang mga memorya't mga salitang kaniyang iniwan. Kalmado Manhid Walang nakakaalam ng iyong pinagdaraanan.
0
Dec 4, 2022
Dec 4, 2022 at 9:43 PM UTC
Cool Off
Ketal ya tu ahora?, Y ya perde man etu dayun, Ya promete tu cay jende tu cumigo ay deja, pero donde ya tu ahora? el promesas ya ulvida. Era ay jende ya lang iyo cuntigo ya conose, para el dolor de este amor ay jende tanto vien duele para sinti, Como cuando ay ya ama ya iyo cuntigo amo pa tu ay sal'le y deja cumigo na ere, Porque gaha etu ya sal'le na mi vida? Cosa ba iyo ya hase? por pavor manda sabe cay mas pa iyo na loco por cuantos anyo cay kita ya man junto y todo amor ay pwede iyo dale ya oprese iyo para kita dos ay keda alegre. por pavor manda sabe si donde iyo ya palta? El mga vonito memorya etu ya dale el amo ta sinti cumigo duele cay todo aquel yos memorya, amor y promesas nuay valor y todo pamparonadas. Donde ya tu ahora?
0
Oct 12, 2016
Oct 12, 2016 at 10:54 AM UTC
Amor y Promesa ulvidares
Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon. Ngunit hindi pa pala ito sigurado. Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon, Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon. Mahal, hindi ko inakala. Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan. Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan. Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon. Mahal, bakit mo ako iniwan? Bakit mo ako inayawan? Mahal ika'y aking inasahan, Sa mga pangakong iyong binitawan. Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan. Ikaw ang dahilan ng aking paglaban. At sa di ko inaasahan, Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan. Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan? Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan, O bagong kasintahan? Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo. Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik. Teka, binibigyan mo nga ba ako? O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo? Mahal, babalik ka pa bang talaga? o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa? Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa. Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa. Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan. Parehong dahilan ng iyong paglisan. Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan. Mahal, paano na ang mga plano natin? Paano na ang mga pangarap natin? Paano na ang mga pangako natin? Paano na ang mga memorya natin. Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin, Dahil hindi ko ito magawang lisanin. Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira, Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin. Naalala ko bigla, Kung saan tayo unang nagkita, Kung saan tayo unang nagkakilala, Kung saan tayo unang nagsama, Kung paano tayo nagsimula, Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan. Pero sa hindi ko inaasahan, Ikaw rin pala ay lilisan, Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan, Masakit man sabihin ang huljng katagang ito, Ngunit, paalam na mahal ko.
0
Apr 6, 2020
Apr 6, 2020 at 5:18 AM UTC
Huling araw
Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon. Ngunit hindi pa pala ito sigurado. Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon, Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon. Mahal, hindi ko inakala. Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan. Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan. Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon. Mahal, bakit mo ako iniwan? Bakit mo ako inayawan? Mahal ika'y aking inasahan, Sa mga pangakong iyong binitawan. Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan. Ikaw ang dahilan ng aking paglaban. At sa di ko inaasahan, Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan. Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan? Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan, O bagong kasintahan? Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo. Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik. Teka, binibigyan mo nga ba ako? O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo? Mahal, babalik ka pa bang talaga? o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa? Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa. Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa. Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan. Parehong dahilan ng iyong paglisan. Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan. Mahal, paano na ang mga plano natin? Paano na ang mga pangarap natin? Paano na ang mga pangako natin? Paano na ang mga memorya natin. Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin, Dahil hindi ko ito magawang lisanin. Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira, Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin. Naalala ko bigla, Kung saan tayo unang nagkita, Kung saan tayo unang nagkakilala, Kung saan tayo unang nagsama, Kung paano tayo nagsimula, Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan. Pero sa hindi ko inaasahan, Ikaw rin pala ay lilisan, Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan, Masakit man sabihin ang huljng katagang ito, Ngunit, paalam na mahal ko.
Continue reading...
49
nagbabakasakali lang naman baka naaalala mo pa ako naaalala mo pa ba unang pagkikita kulay ng supil mo'y pula ganda ng iyong mata ang nilaman ng mga dati kong kanta naaalala mo pa ba ako oo sa likod ng 'yong ala-ala na minsan sa buhay mo ay hinagkan ako nilambing hinalikan iniyakan tinawanan at higit sa lahat at ang pinaka masakit sa lahat minahal baka naaalala mo pa ang pagkakulang ng 'yong mga kamay dahil hindi nito hawak ang akin kung gaano kalungkot ang 'yong mga daliri dahil hindi nakapulupot sa akin baka naaalala mo pa na ang laman ng mga mata mo ay ang mukha ko at ang laman ng utak mo ay ako, palagi baka naaalala mo pa na bago ka tamaan ng rumaragasang sasakyan na nagpawala ng memorya at ala-ala mo ay kasama kita sinasambit ang matagal na nating mga pangarap anak, pamilya at iba pa baka naaalala mo pa na bago ka mabunggo ng paparating na ilaw mula sa unahan ng rumaragasang sasakyan sa gitna ng dilim ay pinagdarasal ka na sana 'di magbago ang pagmamahal mo ngayon sa apat na sulok ng 'yong kwarto sa ospital ay di mo ako naaalala limot ang dating ala-ala ang halik ang yakap ang luha ang hikbi ang tawa nagbabakasakaling naaalala mo pa
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 3:42 AM UTC
headlight
ika limang taon mula nung nakahalukay ang facebook ng isang litratong may tatlong taong nakangiti. ikaw ako at ang isa pa. ang sarap balikan, ang sarap ramdamin, ang sarap na din limutin. o baka limot ko na ang nagdaang ala-ala o baka limot ko na eksaktong pangyayari at ngayon, ang tangi ko na lang nararamdaman ay ang kailangan kong ngumiti dahil may camerang nakatapat sa aking mukha. at kung bakit andun ka, katabi at pareho tayong nakangiti, ay un dahil may camera sa atin na nag aabang upang gawin ang tama at yun ay ang ngumiti. hindi ko na maalala, ang eksaktong estado nating dalawa nung panahong iyon pero base sa caption ay last day na ng isa nating katrabaho. pero bakit nung biglang bumungad ito sa aking social media, lungkot ang nadama? ang tagal na nating magsama, may sarili ka ng buhay kasama sya. at ako kasama pa din kita, sa aking memorya masaya man o malungkot, nanghihinayang man o lumuluha. at pangako, na balang araw pagkatapos ng lahat ito. makakangiti ulit tayo, magkasalubungan man tayong may kanya-kanyang kasama o baka ako wala, asahan **** ngingiti ulit ako tulad ng nangyari at nakita ko sa ating litrato.
0
May 18, 2020
May 18, 2020 at 8:07 PM UTC
L I T R A T O
Muling nawala ang aking inspirasyon Para gumawa muli ng mga Makabuluhang tula Na minsan lamang lumabas sa aking mga bibig Mga nasayang na memorya Hanggang tala isipan nalamang Masakit, nakakasulasok para bang sinasakal Sinasakal ng kahapon kung anong ginawa ko sa kahapon Ano bang ginawa mo At bakit ako nahulog sayo Nahulog sa walang kasiguraduhan Ngunit itinuloy ko parin Napaka tanga ko sa oras na iyon Ngunit wala akong pinagsisihan Dahil lahat ng ito'y totoo Kahit muka akong tarantado Handa akong iwan mo ako Dahil una palang sinugal ko na sarili ko At alam ko una palang talo na agad ako Ano ba naman laban ko sa ibang balato Kung sarili ko pantalo At dahil sa mga desisyon kong akala Muling nawala ang aking inspirasyon Para gumawa ng tula Tulang makabuluhan Na minsan lamang lumabas sa aking mga bibig
0
Feb 15, 2020
Feb 15, 2020 at 8:24 AM UTC
Nawala muli
Una **** minahal, una **** pinahalagan, Una **** nakarelasyon, pero una kang pinalitan. Pinakaunang nangako na walang iwanan, Pero parang politiko, pangako'y biglang napako. Mahirap kalimutan sapagkat parte ng nakaraan, Mahirap burahin, 'di katulad ng mga sulat sa blackboard, Na pwedeng palitan at baguhin gamit ang chalk at eraser, Kasi parang tinik, bumabaon kahit memorya nalang ang kahapon. Kay sakit isipin na yung taong nangako, yung taong minamal mo ng totoo, Yung taong akala **** hindi ka sasaktan, at yung taong handa kang ipaglaban, Yung taong akala **** mananatili ng walang hanggan, Ay estranghero at alaala na lamang,
0
Jun 5, 2020
Jun 5, 2020 at 6:09 AM UTC
Unang Pag-ibig
Kamusta tila wala na mga kislap ng iyong mata marahil magmula ito ng iwan kita mula ng akoy umalis araw araw na kong nagtaka maari pa ba kitang tawaging sinta? malamang ikay malungkot at nagdurusa alam ko naman na tinuring kitang walang kwenta at kahit anong hingi ko ng tawad ay di mo na ibibigay pa magmula ng ikay aking sinira palagi ka nalang malungkot at tulala puro ako pagsisisi ngunit alam kong wala ng magagawa pa iniwan ako sapagkat wala na akong tamang ginawa tila ilusyon nalang gawa ng alak ang ating masasayang alaala kahit anong aking gawing ikay di na muli makakasama masyado ng madaming pighati ang iyong nadama ang dating malakas at matayog na tao ay isa nalang memorya patawad sa akin sarili para sa lahat ng nawala magmula noon ay ikay nagdurusa hayaan mo at akoy hindi na hihiling na ikay magbalik pa maging masaya ka sana hanggang sa ating muling pagkikita
0
Sep 18, 2020
Sep 18, 2020 at 3:34 PM UTC
patawad
Hindi ko maunawaan Mga katagang napagdaanan Na marahil totoo nga, Walang personal na pangmatagalan. Musika ang naagapay Naapuhap ko kung saan nakalagay Sa musika naging karamay Pero sa kasalukuyan, siya ay sumakabilang-buhay. Nawaglit man sa panahon Pansamantala man ang pagkakataon, Lahat mananatili sa memorya At 'yun ang magsisilbing alaala.
0
Jun 30, 2019
Jun 30, 2019 at 2:54 AM UTC
Paalam