Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"matanggap" poems
Para sa mga taong pinaasa ng mga paasa...... Ano bang pakiramdam ng nahulog ka? Yung pakiramdam na sinalo ka nya pansamantala, Yung pakiramdam na parang kayo na, Yung pakiramdam na parang may pagasa, pakiramdam mo lang pala. Masasabi mo bang di ka sa kanya mahalaga? Kung ang kanyang ngiti sayo lang naging masaya, Masasabi mo bang balewala ka sa kanya? Kung ang pagtingin nya sayo di ka nagdududa, pagpapakita lang ba? Napakahirap maghusga, kung lalo na medyo malabo Kumbaga sa distansya, malapit na pero medyo malayo Takot kang isugal, na parang isip moy matatalo siguro, Takot kang magmahal, kung ipaglalaban mo di mananalo sigurado Ngunit pano? Nakakalito, Parang kang produkto, kapag tinaasan ng presyo, pagnagmahal, walang bibili sayo. Kaya napagdesisyonan, na wag nalang ipaalam Ang mga nangyayari ay hahayaan nalang Ngunit meron paring inaabangan, Na sanay minsan, Ganap nang manatili yung paminsan minsan Dahil... Pusoy ayaw masaktan, takot na baka mabasag Natatapang tapangan, ngunit laging naduduwag Papano kung walang sasalo, habang nalalaglag Para sa  mimahal ko, na di nahahabag Sanay lumayo nalang, nang katotohanan ay matanggap Sanay aking nalalaman, kung ikaw bay mapagpanggap Sana’y wala ka nang di nalulumbay, Nang Sana’y di nalang ako nasanay, Kasi hinahanap hanap pa kita, Buti sana kung di kita madalas makita, Dahil nasa loob lang tayo ng iisang silid Andito ako sa gitna anjan ka lang sa gilid Tulad parin ako nong una, Umaasa, Mga iniwan **** alalala Andito pa nagmamarka, Papano ko mabubura Sanay makalaya, Sanay di nagkaakbay, Sanay di nalang humigpit ang kapit ng iyong mga kamay Sanay di ako nasanay, Nang sanay di ako nalulumbay.
0
Sep 28, 2018
Sep 28, 2018 at 12:16 AM UTC
Sana’y Di Nalang Ako Nasanay
Para sa mga taong pinaasa ng mga paasa...... Ano bang pakiramdam ng nahulog ka? Yung pakiramdam na sinalo ka nya pansamantala, Yung pakiramdam na parang kayo na, Yung pakiramdam na parang may pagasa, pakiramdam mo lang pala. Masasabi mo bang di ka sa kanya mahalaga? Kung ang kanyang ngiti sayo lang naging masaya, Masasabi mo bang balewala ka sa kanya? Kung ang pagtingin nya sayo di ka nagdududa, pagpapakita lang ba? Napakahirap maghusga, kung lalo na medyo malabo Kumbaga sa distansya, malapit na pero medyo malayo Takot kang isugal, na parang isip moy matatalo siguro, Takot kang magmahal, kung ipaglalaban mo di mananalo sigurado Ngunit pano? Nakakalito, Parang kang produkto, kapag tinaasan ng presyo, pagnagmahal, walang bibili sayo. Kaya napagdesisyonan, na wag nalang ipaalam Ang mga nangyayari ay hahayaan nalang Ngunit meron paring inaabangan, Na sanay minsan, Ganap nang manatili yung paminsan minsan Dahil... Pusoy ayaw masaktan, takot na baka mabasag Natatapang tapangan, ngunit laging naduduwag Papano kung walang sasalo, habang nalalaglag Para sa  mimahal ko, na di nahahabag Sanay lumayo nalang, nang katotohanan ay matanggap Sanay aking nalalaman, kung ikaw bay mapagpanggap Sana’y wala ka nang di nalulumbay, Nang Sana’y di nalang ako nasanay, Kasi hinahanap hanap pa kita, Buti sana kung di kita madalas makita, Dahil nasa loob lang tayo ng iisang silid Andito ako sa gitna anjan ka lang sa gilid Tulad parin ako nong una, Umaasa, Mga iniwan **** alalala Andito pa nagmamarka, Papano ko mabubura Sanay makalaya, Sanay di nagkaakbay, Sanay di nalang humigpit ang kapit ng iyong mga kamay Sanay di ako nasanay, Nang sanay di ako nalulumbay.
Continue reading...
39
Mga pangako **** nakakaakit, Mga pangako **** nagpapangiti saakin. Ang pangako mo saakin na "Hindi kita iiwan." Ang pangako mo saakin na "Hindi kita kayang saktan." Ang pangako mo saakin na "Tiwala lang sabay tayong tatanda." Ang pangako mo saakin na "Tayo'y magpapakasal pa at bubuo ng masayang pamilya." Ang pangako mo saakin na "Ikaw lang at wala ng iba." Ngunit bakit? Bakit lahat ng pangako mo ay napako? Nasaan ka nung mga panahong nahihirapan na ako? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng atensyon mo? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng iyong oras? Pasensya na kung maraming tanong na sumasagi sa aking isipan. Pagkagising ko may iba ka na pala di mo manlang nabanggit saakin sobra akong nalungkot nung mga panahong iyon. Napakatanga ko dahil ako'y naniwala sa mga matatamis **** salita. Napakatanga ko dahil minahal pa kita. Napakatanga ko talaga! Bakit pa kasi kita nakilala? Ang hirap kalimutan ng mga masayang ala-ala nating dalawa, Napakasakit! Sobra parang tumigil ang aking mundo simula ng ika'y nawala. Naalala ko pa noon lagi mo akong pinapangiti sa tuwing ako'y malungkot. Lagi mo akong dinadamayan sa aking mga problema. Lagi mo akong kinukulit at nilalambing. Miss ko na ang mga panahong iyon, Yung mga panahon na napakasaya nating dalawa para bang wala na tayong pakealam sa mundo. Bakit ganon? Bakit sa isang iglap bigla nalang itong nawasak? Bigla ka nalang nawala ng parang bula. Bakit naging kabaliktaran ang lahat? Bakit bigla mo nalang ako iniwan ng walang dahilan? Hindi ko na namalayan na may tumulo na palang luha sa aking mga mata. Bakit kasi iniisip pa kita? Bakit hindi ko parin matanggap ang nakaraan? Bakit hindi parin kita makalimutan? Ang hirap hirap **** kalimutan! Bakit? Naiinis ako sa sarili ko dahil hanggang ngayon nagpapakatanga parin ako sayo! Masaya ka na sa piling ng iba diba? Hindi ko na guguluhin pa. Kitang-kita ko sa iyong mata kung gaano ka kasaya sa piling niya, Kung gaano mo siya kamahal, Kung gaano mo sya iniingatan. Katulad ng pagtrato mo saakin dati. Bakit kasi ikaw parin? Ikaw parin yung taong mahal ko? Diba dapat na kitang kalimutan katulad ng paglimot mo saakin? Kelan ba kasi ako mamumulat sa katotohanan na wala na tayo? Kelan ba ako makakalimot? Hanggang ala-ala nalang ba ang lahat?
0
Dec 2, 2016
Dec 2, 2016 at 11:28 PM UTC
Pangako
Mga pangako **** nakakaakit, Mga pangako **** nagpapangiti saakin. Ang pangako mo saakin na "Hindi kita iiwan." Ang pangako mo saakin na "Hindi kita kayang saktan." Ang pangako mo saakin na "Tiwala lang sabay tayong tatanda." Ang pangako mo saakin na "Tayo'y magpapakasal pa at bubuo ng masayang pamilya." Ang pangako mo saakin na "Ikaw lang at wala ng iba." Ngunit bakit? Bakit lahat ng pangako mo ay napako? Nasaan ka nung mga panahong nahihirapan na ako? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng atensyon mo? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng iyong oras? Pasensya na kung maraming tanong na sumasagi sa aking isipan. Pagkagising ko may iba ka na pala di mo manlang nabanggit saakin sobra akong nalungkot nung mga panahong iyon. Napakatanga ko dahil ako'y naniwala sa mga matatamis **** salita. Napakatanga ko dahil minahal pa kita. Napakatanga ko talaga! Bakit pa kasi kita nakilala? Ang hirap kalimutan ng mga masayang ala-ala nating dalawa, Napakasakit! Sobra parang tumigil ang aking mundo simula ng ika'y nawala. Naalala ko pa noon lagi mo akong pinapangiti sa tuwing ako'y malungkot. Lagi mo akong dinadamayan sa aking mga problema. Lagi mo akong kinukulit at nilalambing. Miss ko na ang mga panahong iyon, Yung mga panahon na napakasaya nating dalawa para bang wala na tayong pakealam sa mundo. Bakit ganon? Bakit sa isang iglap bigla nalang itong nawasak? Bigla ka nalang nawala ng parang bula. Bakit naging kabaliktaran ang lahat? Bakit bigla mo nalang ako iniwan ng walang dahilan? Hindi ko na namalayan na may tumulo na palang luha sa aking mga mata. Bakit kasi iniisip pa kita? Bakit hindi ko parin matanggap ang nakaraan? Bakit hindi parin kita makalimutan? Ang hirap hirap **** kalimutan! Bakit? Naiinis ako sa sarili ko dahil hanggang ngayon nagpapakatanga parin ako sayo! Masaya ka na sa piling ng iba diba? Hindi ko na guguluhin pa. Kitang-kita ko sa iyong mata kung gaano ka kasaya sa piling niya, Kung gaano mo siya kamahal, Kung gaano mo sya iniingatan. Katulad ng pagtrato mo saakin dati. Bakit kasi ikaw parin? Ikaw parin yung taong mahal ko? Diba dapat na kitang kalimutan katulad ng paglimot mo saakin? Kelan ba kasi ako mamumulat sa katotohanan na wala na tayo? Kelan ba ako makakalimot? Hanggang ala-ala nalang ba ang lahat?
Continue reading...
37
Ako lang ba? Yung laging nakakaramdam ng lungkot Lalo na ng pagkabagot? Oo, dapat lahat ng problemay ibaon sa limot Pero paano? Bawat taoy may problema Problema mo nalang kung pano mo maiiwasan ang nadarama Kailan kaya madadama Tunay na galak at kasiyahan Laging tanong sa isipan Anong dahilan ng ating kalungkutan Dahil ba may nais kalimutan? O nais matanggap at maintindihan Anong mang sagot sa tanong Problema nati'y hayaan Problema moy pabayaan Harapin ang problema ng makatamnan ang tunay na kasiyahan Maniwala at magtiwala sa Diyos Sa Panginoon makakatamnan ang kasiyahang lubos Lahat ng problema'y may dahilan Ito ay pagsubok lang kaya tatandaan Marami pang kabanata ang haharapin Pagkatao moy susukatin Kaya kung mamarapatin Maging malakas at mahandain Tatagtag at tibay ang gamitin.
0
Jan 16, 2019
Jan 16, 2019 at 7:57 PM UTC
Problema
Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 11:01 AM UTC
80
Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?
Continue reading...
41
Nagpakapagod ka dahil gusto **** kumita. Nagpaka-alipin ka upang makaahon ka. Nagtiis ka sa ibang bansa para sa iyong pamilya. Nilisan ang bayan dahil trabaho'y pinagkaitan ka. Ano ngayon kung wala kang pinag-aralan? Masusukat ba ang tagumpay sa antas ng edukasyon? Kailangan bang magkatulad ang bawat propesyon, O tanggapin ang isang marami na ang kontribusyon? Dumarami na ang populasyon ng ating bansa. Kakaunti naman ang ating kuwalipikadong manggagawa. Marami ang tambay sa bahay at walang ginagawa. Nakapagtapos nga, hindi naman matanggap sa ibang kompanya. Kaya, ang iba'y nanatili sa bukirin at doo'y nagsasaka. Hindi matanggap na walang trabahong karapat-dapat sa kanila. Kahit dalawang taong kursong bokasyonal ang natapos nila, Naghihintay pa rin sa wala hanggang sa pag-asa'y maglaho na. Anong uri ba ng trabaho ang katanggap-tanggap sa lipunan? Ang nakakaangat lang ba ang p'wedeng bigyan ng posisyon? Paano naman ang walang pinag-aralan, pero pasado sa kuwalipikasyon? Papansinin ba sila ng gobyerno at bibigyan ng solusyon? Sa bagong gobyerno, pagbibigay ng trabaho'y bigyan sana ng pansin, Sa mga manggagawang hanggang ngayo'y walang trabaho pa rin, Maging ang mga nakapagtapos at magtatapos pa mandin, Huwag nating hintaying lahat sila ay lumayas sa lupang sinilangan natin.
0
Aug 12, 2016
Aug 12, 2016 at 6:26 PM UTC
Manggawa at Trabaho
Ganyan ba ko ka tanga para iyong paasahin sa mga salitang binitiwan mo? Oo, walang tayo. Oo, minsan akala mo pinapaasa kita. Pero takot lang ako. Takot na baka hindi mo matanggap lahat ng bahid ng pagkatao ko. Sabi mo, Mahal mo ko. Pero bakit lumayo ka?
0
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 7:41 AM UTC
Tarantado
Ika'y dyosa saking mga mata, Kakayahan mo, sayo'y nagpapaganda, Sayo ako'y biglang nahalina, Naging inspirasyon, tinitingala. Ika'y aking hinahangaan, Lalong lalo na sa iyong larangan, Sa bawat laro, inaabangan, Hindi kumukurap sa iyong paglaban. Ika'y tahimik na kumukinang, Ipinapakita ang mga kakayahang nilinang, Pinagaling ng mga pinagdaanan, Pinagdaanang tagumpay at mga kabiguan. Di ko inaasahang ito'y huli mo na, Mga luha'y parang tutulo sa'king mga mata, Hindi ko matanggap na ika'y lilisan na, Hahayo at di ko na muling makikita. Ngunit wala akong magagawa dahil ito'y desisyon mo, Iyan ay buhay mo na di ko naman kargo, Ngunit aabangan ko ang maaari **** pagbabalik, Ang pagbabalik ng bayani kong sa bawat laro'y puso ko'y pinapasabik.
0
May 14, 2017
May 14, 2017 at 5:58 AM UTC
Paalam na
Masakit pa rin pala Nang aking maalala Ang unang araw kung san tayo'y nagkakakilala At sinabi mo 'Ate dito ka ba?' Sobrang sakit pa rin pala Nang aking maalala Ang mga salitang nabanggit mo na 'gusto kita' Pero mas lalong masakit nang malaman ko na ikaw ay meron ng iba. Ngunit ako si tanga at di sumuko Dahila ako'y nangako na kakayanin ko Kakayanin kong makita at matiis na meron kang iba Habang ako, ito nagluluksa. Masakit pa rin pala Nang aking balikan itong mga matatamis na alaala Na lahat ay nangyare na sa nakaraan, At kailangan ng harapin ang kasalukuyan Kasi hanggang ngayon, ang sakit sakit pa rin pala. Dahil di ko matanggap na siya ang pinili mo at di ako Pero pangako kakayinin ko, Kasi mahal kita, at iyon lang ang masasabi ko.
0
Dec 2, 2015
Dec 2, 2015 at 5:29 AM UTC
Masakit pa rin pala
Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?
0
Mar 23, 2016
Mar 23, 2016 at 9:33 PM UTC
Pag-ibig na kaya?
Sa hinaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Nang saglit Di ko mainitindihan ang langit. Kung paano niyang iniluha Ang bigat ng bawat kahapon Ng natuyo niyang pusong Pinigilang umagos Sa mahabang panahon. Tumangis siya Nang malakas Dahil di niya maamin At di niya matanggap Ang itinakda **** pagwawakas. Sa kakarampot niyang pag-asa na babalik ka rin. Ngayong gabi. Ang kanyang napili Na ibulalas ang lahat Sa pag-aakalang Tulog na ang lahat Lahat ng mata’y nakapikit. At wala nang makakarinig Ng pagtangis Na mayroong balang-araw Na katabi mo siyang Mahihimbing. Ngunit nagkamali siya. Saan nga ba tutungo Matapos niyang iluha Ang lahat sa lupa Na aanurin Patungo sa puso **** Kinakain ng pangungulila. Sa hinahaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Subalit saglit Marahil ay ayaw niya Nang makasakit. O gusto ka lang niya damayan Sa gabing Wala ka nang ibang inisip Kung bakit ka niya iniwan O paano ka niyang nagawang saktan Kung paano sinira Ang bawat pangakong Binitiwan. At kung paanong di mo masabi Ang tunay **** nararamdaman. Kaya sa susunod Na iiyak ang langit Kapag malamig ang gabi At pangalan niya Ang tanging kayang bigkasin Ng mapuputla **** labi Ay patuluyin mo siya. Hayaan mo siyang umapaw Hayaan **** bahain ka At tuluyang ambunan Ang natutuyo mo ng puso. Makipagsayaw ka Kung kinakailangan Nais ka lang niyang damayan Gusto niya rin ng karamay.
0
Dec 28, 2015
Dec 28, 2015 at 4:47 AM UTC
Sa Tuwing Uulan, Kapag Gabi...
*Alam ko ikaw ay lilisan, Iiwan ako ng walang pahintulot, Ang pusong hindi pa handa, Ikaw'y hahanap hanapin. Pilit hinahanda ang sarili, Upang pag ikaw'y lumisan, Ito'y matanggap ng pusong, Pilit isinasara mahalin ka. Ngayon, ikaw'y lumayo na, Bakit tila, hirap ang puson', Iniwan tanggapin na wala ka na, Sa aking piling. Bakit kung kailan ako'y naghanda, Dun naman labis ang sakit, At dakot ng hapis sa aking puso, Na iyong iniwan.* J.D.P
0
Nov 18, 2015
Nov 18, 2015 at 3:00 AM UTC
bakit
Umulan ng mga talulot sa simbahan May palakpakan, palirit Sapagkat pumunta sa kasiyahan Daig pa ang fiesta at bagong taon sa lakas ng bulyawan Katabi ng lalaki ang mahal Puro halakhak at wala nang pag ngiti Sa mga ka-nayon na bumabati Inuman maghapon sa magarbong pagdiriwang Paanyaya na natanggap na siyang pinaunlakan Bago matapos ang selebrasyon ay lumapit sa asawa ng maharlika Ang pagbati ay ibinulong sabay nakaw-halik sa pisngi niya Tumalikod at di lumingon Bigla na lang pumatak ang mga luha Sa itinanim na pagsinta, ang naani'y pagdurusa Sapat na ang hilahil upang magpatiwakal Sapagkat di matanggap-tanggap ang pag-iisang dibdib Tibok ng puso'y lumikat Lumakad nang papalayo Kahit mga paa'y mabigat iangat Nanginig nang lumisan Dumanas ng kulimlim ng pag-ibig Nag-iisa sa Cariñosa sa putikan
0
Jan 2, 2019
Jan 2, 2019 at 6:05 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #40
032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.
0
Mar 22, 2017
Mar 22, 2017 at 3:56 AM UTC
Ang Bilis Naman
032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.
Continue reading...
54
Sinuway ko ang langit, Hiniwa ko ang dagat, Kinalbo ko ang kabundukan, Mapasa-akin ka lang! Pinatumba ko ang puno, Pinaamo ko ang leon, Pinatay ko ang bulkan, Mapasunod ka lamang. Pinataob ko ang barko, Hinila ko ang eroplano, Sinalo ko ang kanyon, Makuha ko lamang ang iyong puso. Sinungkit ko ang mga bituin, Sinisid ko ang perlas, Dinukot ko ang aking puso, Matanggap mo lamang.
0
May 16, 2016
May 16, 2016 at 4:42 PM UTC
Sakripisyo
Noong  bata pa ako Gustung-gusto ko kapag malamig Iyong tipong hindi ko na kailangan ng electric fan At hindi rin ako pinagpapawisan Pero noon 'yon Nang wala pa akong ibang depenisyon ng lamig Nang hindi ko pa alam kung ano ba ang pakiramdam kapag may nanlalamig Akala ko kasi dati ang taong malamig lang ay iyong patay Akala ko kasi dati ang lamig ay dulot lang ng malakas na hangin, paparating na bagyo o kaya ng amihan Akala ko kasi dati hindi darating sa punto kung saan unti-unti ka nang magpapaalam Unti-unti mo na ako iiwan unti - unti mo na akong kinalimutan bakit? bakit kung kelan na magiging pamilya na tayo bakit kung kelan maroon ng laman ang sinapupunan ko bakit kung kelan may tatawag na sayong "ama ko" bakit mo kami binitawan at pinabayaan ng anak mo Malamig Hindi dahil sa amihan o sa kung ako pa man Maayos ang panahon ngunit bakit ganoon Dati naman kapag malamig ay kuntento ang tulog ko Ngunit simula ng manlamig ka Nakakatulog ako matapos ang pagbuhos ng mainit na likidong nanggagaling sa mga mata Simula nang manlamig ka hindi ko na alam kung ano ba ang kaibahan mo sa yelo Simula nang manlamig ka hindi ko na alam ang gagawin ko Hindi ako sanay ng ganito Sanay ako sa mainit **** yakap Sanay ako sa mainit **** pagtanggap Pero sa lamig ng iyong tono'y naninibago ako Bakit ka nagbago? Ikaw pa ba iyan? O ang katauhan mo'y in-abduct na ng mga yelo Pero hindi ko matanggap Na sa pagbitaw mo sa aking mga yakap Sa hindi mo pagpaparamdam Sa hindi mo pagpansin May iba akong nalaman Kaya pala Kapag pala nanlamig na May nagpapainit na palang iba
0
Feb 27, 2018
Feb 27, 2018 at 5:16 PM UTC
Malamig
Noong  bata pa ako Gustung-gusto ko kapag malamig Iyong tipong hindi ko na kailangan ng electric fan At hindi rin ako pinagpapawisan Pero noon 'yon Nang wala pa akong ibang depenisyon ng lamig Nang hindi ko pa alam kung ano ba ang pakiramdam kapag may nanlalamig Akala ko kasi dati ang taong malamig lang ay iyong patay Akala ko kasi dati ang lamig ay dulot lang ng malakas na hangin, paparating na bagyo o kaya ng amihan Akala ko kasi dati hindi darating sa punto kung saan unti-unti ka nang magpapaalam Unti-unti mo na ako iiwan unti - unti mo na akong kinalimutan bakit? bakit kung kelan na magiging pamilya na tayo bakit kung kelan maroon ng laman ang sinapupunan ko bakit kung kelan may tatawag na sayong "ama ko" bakit mo kami binitawan at pinabayaan ng anak mo Malamig Hindi dahil sa amihan o sa kung ako pa man Maayos ang panahon ngunit bakit ganoon Dati naman kapag malamig ay kuntento ang tulog ko Ngunit simula ng manlamig ka Nakakatulog ako matapos ang pagbuhos ng mainit na likidong nanggagaling sa mga mata Simula nang manlamig ka hindi ko na alam kung ano ba ang kaibahan mo sa yelo Simula nang manlamig ka hindi ko na alam ang gagawin ko Hindi ako sanay ng ganito Sanay ako sa mainit **** yakap Sanay ako sa mainit **** pagtanggap Pero sa lamig ng iyong tono'y naninibago ako Bakit ka nagbago? Ikaw pa ba iyan? O ang katauhan mo'y in-abduct na ng mga yelo Pero hindi ko matanggap Na sa pagbitaw mo sa aking mga yakap Sa hindi mo pagpaparamdam Sa hindi mo pagpansin May iba akong nalaman Kaya pala Kapag pala nanlamig na May nagpapainit na palang iba
Continue reading...
39
May dahong nalaglag mula sa kinakapitang sanga at marahang tinahak ang dausdos pababa, Dumampi siya sa malamig na agos ng batis, sumisigaw ng hapis habang tumatangis, Binagtas ang ‘di maiwasang larawan ng pag-iisa’t walang hanggang kalungkutan, tumama sa mga batong nakaharang na umagaw sa diwa ng kaligayahan, Sumambulat ang isang malalim na bangin na siyang tatapos sa lahat ng alalahanin, sumaboy ang pirapirasong damdamin ng wasak na dahong ‘di matanggap at 'di maamin.
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:35 AM UTC
"Kasawiang 'di Maamin"
I. Bakit ganun ang tadhana? Lahat na ata aking ginawa. Pero sakanya'y ito'y isang bula, Naglalaho na lamang bigla. II. Bawat araw sa kalendaryo ko Madiin kong iniekisan ang mga ito. Para bilangin ang mga araw Noong sa akin ikaw ay bumitaw. III. Bawat gabi humihikbi ako Pagkawala mo'y di ko matanggap ng buo. Ang amoy ng iyong damit, Sa puso ko'y patuloy na kumakapit. IV. Dumating ang araw na, pag-gising ko Nagpasya na ang puso’t isip ko, Na kalimutan ang isang tulad mo. Para makalaya na'ko sa pang-gagago mo. V. Sa wakas! Sa loob ng ‘sandaang araw Amoy mo'y sa puso ko'y bumitaw. Sinunog ko na rin ang kalendaryong Nagsilbing ala-alang saking pagiging tanga!
0
Jun 28, 2015
Jun 28, 2015 at 10:06 AM UTC
Isang Daang Araw ng Pagkalimot
madilim ang kapaligiran dama ang katahimikan napatingin sa kalangitan abot tanaw ang kalawakan kay gandang pagmasdan mga tala at buwan tila nakahiga sa duyan hinehele ng marahan mata'y napapikit diwa'y kumalma ng saglit nanumbalik mga alaalang di mawaglit ninanamnam bawat kapit biglang napagtanto marami nang nagbago maraming dinanas na pagkabigo kaya bang buksan muli ang puso? mumulat at muling sisilay sa mga bituing nakalaylay Hihiling na sana'y pawiin ang lumbay at mundo'y muling bigyan ng kulay. sana'y hindi magsasawa sa paghiling at pagtingala hanggang sa dumating ang himala at matanggap ang pagpapala.
0
Mar 6, 2019
Mar 6, 2019 at 4:58 AM UTC
muni-muni
*Isang taon na naman ang lumipas Pero bakit nasa puso ko pa rin Ang iyong bakas... Isang taon na naman bang ako'y tatawa Kahit sobrang sakin na? Isang taon na naman ba akong magpapangggap O kelangan ko ng matanggap Na hanggang dito nalang siguro Na wala na talagang tayo Marahil kelangan ko ng ngang sumuko Pero.......ang sakit dito.*
0
Dec 31, 2015
Dec 31, 2015 at 5:54 AM UTC
Pero
Ito na nga ba ang huli Mapuputol na ba ang tali na naguugnay sating mali Pwede bang maulit pang muli? Ang hirap matanggap Mas lalong mahirap magpanggap Kahit anong takip halata pading hirap Ang mga sakit di ko na kaya pang humarap Humarap sa laro ng panahon at tadhana Nagtulong pa silang dalawa para sakin ipadama Ang sakit na tuwing ako ay madarapa Sugat mula tuhod tagos hanggang kaluluwa Malalim pa sa malalim ang iiwanan mo sakin Durog pa sa durog ang puso ko’y nag mistulang buhangin Di mo na gugustuhin pang kilalanin Sapagkat kailanmay di mo ako kayang piliin Noong ika'y nilalamig, ako ang iyong nagsilbing init Kapag takot ka sa bukas, ako sayo ang unang sisilip Ginawa ko naman ang lahat Pero bakit di pa din sapat .... kasi ika'y mawawala na Nawalan na ng gana ang tadhana Matapos nya akong bigyan ng pag asa Bigla bigla ka ring mawawala na Sana makabalik pa ako sa punto na hindi ko sinubukang matuto Mag-isip at gumawa ng tula para sayo Dahil wala namang magiging tayo Wala na bang bisa aking mga dalangin Tinatangay lang ba lahat ng hangin Ngayon mawawala na sakin Ang kailanma’y di naging akin.
0
May 23, 2017
May 23, 2017 at 9:40 PM UTC
"Kailanma'y Di Naging Akin"
Sana sa mga oras na ako’y ubos na, Andyan ka sana para bigyan ako ng pag-asa. Sa mga pagkakataong ayaw ko na, Yakapin mo sana ako at ‘di na pakawalan pa. Mga yakap na siyang nagbibigay lakas, Na wari’y isang lakas na nagsisilbing lunas, Lunas sa mga sakit na hindi maipaliwanag, Sa pagsasamang tila nauubusan na ng liwanag. Mahal, isang mahipit na yakap, Pantakip sa katotohanang hindi natin matanggap
0
Sep 9, 2021
Sep 9, 2021 at 9:15 AM UTC
Yakap
Sa bawat patak ng luha May bahid ng lungkot at saya Lungkot dahil tayo ay wala na Saya dahil alam kong masaya ka na Siguro ay makikita pa rin kita Sa aking panaginip at alaala Lahat ng lungkot at saya Ay nakatanim sa aking puso at isipan Ang apoy sa kandila ay aking hinipan Kasabay nito ang ating mga alaala Na balang araw ay lilisan Kasabay kong ibabaon sa lupa Ang sakit na nadarama Na hindi na mawawala Hindi pa rin matanggap iyong pagalis Nanglalamig ang aking pawis Ang mukha ko'y hindi maipinta Dahil sa ala-alang iniwan mo sinta
0
Mar 11, 2018
Mar 11, 2018 at 10:02 AM UTC
Paglisan
Noong araw ng aking pag alis Hindi maipaliwanag ang pagtibok na kay bilis Kasabay nang bawat hakbang ng aking mga paa Ang naguumapaw na takot at kaba Ngayo’y nakalipas na ang ilang buwan maraming araw na ang dumaan Subalit, tila hanggang ngayon Masyadong mabilis ang pagdaan ng panahon Pilit na hinahabol ang takbo Upang makasabay sa mga kasalukuyang tagpo Ngunit, masyadong mabilis Hagupit ng pagbabago’y nagmamalabis Buong akala’y natanggap na Pero damdami’y nagpapanggap lang pala Sapagkat sa tuwing sasapit ang gabi Mananatiling tikom ang mga labi Habang ang mga luha’y isa-isang pumapatak At ang mapag panggap na mukha ay dahan dahan nawawasak Ang mga alaala’y unti unting bumabalik Na tinatapik ang puso ng isang batang nananabik Na bumalik sa mga bagay na nakasanyan sa nakaraan Kahit na ang susunod na pagkikita’y walang kasiguraduhan Hanggang kailan mangungulila sa buhay na kinagisnan? Hanggang kailan hahanap hanapin ang dating tahanan? Matatanggap pa ba ang reyalidad na hinaharap? O makakasanayan nalang hanggang sa makalimutan ang hindi matanggap?
0
Apr 29, 2020
Apr 29, 2020 at 1:55 PM UTC
Pagtanggap
Alam kong hindi ang pangalan ko Ang unang tatawagin mo, Ang unang bibigkasin mo, Ang maaalala mo. Alam kong hindi ang pangalan ko Ang unang papasok sa isip mo, Ang unang maiisip mo Sa tuwing naririnig mo ito. Alam kong hindi rin ang pangalan ko Ang lagi **** bukambibig sa mga kaibigan mo, Hindi rin ako ang laman ng mga kwento mo, Ang una **** matatakbuhan sa tuwing may problema ka. Mas lalong hindi ako ang hanap-hanap ng mga mata mo, Ang kinababaliwan mo, Ang magiging kabiyak mo sa tamang panahon. Hindi lang ako naglakas ng loob na sabihin sa’yo noon. Na gusto kita. Hindi ko naman ginusto na magkagusto sa isang katulad mo, Hindi ko naman pinilit o para bang ako ay nagpabaya, Ngunit alam ko, na hindi magiging ako. Ang una **** tatawagan sa tuwing nag-iisa ka, Alam kong hindi ang text o tawag ko ang una **** sasagutin. Hindi rin ito ang laging inaabangan mo, Alam kong kung paano mo ako tingnan ay iba. Iba kung paano mo siya tingnan, Iba kung paano mo siya mahalin, Kung paano mo siya alagaan, Alam kong hindi ako ang mundo mo. Ngunit huwag mo nang pangarapin pa Na mamahalin ka rin niya, Ngunit hindi naman pala. Ngunit, alam ko na hindi na pala ako. Ang unang iikot at tatakbo sa isipan mo araw-araw, Alam kong hindi ako ang iniisip mo araw-araw. Alam kong kaibigan lang ang tingin mo sa akin, Alam kong parang kapatid lang ang pagtrato mo sa akin. Alam kong hindi ang kamay ko ang unang hahawakan mo, Alam kong hindi ako ang unang lalapitan mo At unang hahanapin mo pagkadilat ng mga mata mo. Alam kong hindi ako ang unang yayakapin mo. Alam kong hindi ako ang una o kahuli-hulihan na liligawan mo. Alam kong hindi ako—oo, Noong una pa lang alam ko na, Na hindi ako ang tinitibok ng puso mo. Ang iyong unang sinisinta, Alam ko noong una pa lang Tinatak ko na sa isipan ko Na wala akong puwang ni minsan man diyan sa puso mo. Alam kong ang bawat pagtingin mo sa akin Ay iba sa kung paano mo siya tingnan. Siguro, naisip mo rin na habang tinitingnan mo ako, Ay siya ang naiisip mo. Kung paano mo siya kausapin, Kung paano ka magmalasakit sa kanya, Kung paano mo siya tratuhin— Ay iba sa lahat, nabubukod-tangi nga ba sa iba. Ni minsan hindi ko inisip o hiniling Na ibalik mo sa akin ang pagmamahal na ipinaramdam ko sa’yo. Ni minsan hindi ako nagdalawang-isip na katukin yang puso mo. Baka sakali lang matanggap at mahalin mo rin ako. Baka sakali maisip mo rin na bigyan ako ng pagkakataon. Ni minsan hindi ako humingi ng kahit anong kapalit. Ni minsan hindi ko inisip na habulin ka. Na lumuhod sa harap mo at magmakaawa, Dasal lang ang kakampi ko. Na sana huwag kang magmahal ng iba, Na sana walang ibang naghihintay sa’yo. Na sana ako na lang ang mamahalin mo, Na sana dinggin na ng Panginoon ang hiling ko. Alam ko na hindi ako ang gusto mo. Noong una pa lang alam ko na. Kahit hindi mo sabihin, Ramdam ko naman Ang mga panlalamig na trato mo sa akin, Ang pagbabalewala mo sa akin. Alam kong kahit kailan wala akong laban sa kanya, Kahit kailan hindi kita magawang pilitin. Ayaw kong ipilit sa’yo na ako ang piliin Dahil alam kong siya ang gusto mo. Alam kong hindi para sa akin ang mga ngiti mo, Alam kong hindi ako ang gustong makausap mo, Alam kong hindi ako ang gusto **** makasama, Ang gusto **** makitang tumawa. Kahit kailan hindi ako magiging siya, Kahit kailan hindi ko kayang palitan siya Diyan sa puso mo. Kahit kailan hindi ko magawang turuan ang puso mo Na ako ang mahalin mo, Na ako ang pipiliin mo. Kahit kailan hindi ako ang nakikita mo Sa tuwing magkasama tayo. Hiniling mo na sana siya na lang ang kasama mo, Na sana siya na lang ang nakausap mo At ang nakakaintindi at nakikinig sa’yo. Kailanman magkaiba kami. At kahit bali-baliktarin man natin ang mundo, Kahit ikumpara mo man ako, Hindi siya magiging ako At hindi rin ako magiging siya.
0
Aug 28, 2023
Aug 28, 2023 at 11:25 PM UTC
Alam ko (11-11-21)
Alam kong hindi ang pangalan ko Ang unang tatawagin mo, Ang unang bibigkasin mo, Ang maaalala mo. Alam kong hindi ang pangalan ko Ang unang papasok sa isip mo, Ang unang maiisip mo Sa tuwing naririnig mo ito. Alam kong hindi rin ang pangalan ko Ang lagi **** bukambibig sa mga kaibigan mo, Hindi rin ako ang laman ng mga kwento mo, Ang una **** matatakbuhan sa tuwing may problema ka. Mas lalong hindi ako ang hanap-hanap ng mga mata mo, Ang kinababaliwan mo, Ang magiging kabiyak mo sa tamang panahon. Hindi lang ako naglakas ng loob na sabihin sa’yo noon. Na gusto kita. Hindi ko naman ginusto na magkagusto sa isang katulad mo, Hindi ko naman pinilit o para bang ako ay nagpabaya, Ngunit alam ko, na hindi magiging ako. Ang una **** tatawagan sa tuwing nag-iisa ka, Alam kong hindi ang text o tawag ko ang una **** sasagutin. Hindi rin ito ang laging inaabangan mo, Alam kong kung paano mo ako tingnan ay iba. Iba kung paano mo siya tingnan, Iba kung paano mo siya mahalin, Kung paano mo siya alagaan, Alam kong hindi ako ang mundo mo. Ngunit huwag mo nang pangarapin pa Na mamahalin ka rin niya, Ngunit hindi naman pala. Ngunit, alam ko na hindi na pala ako. Ang unang iikot at tatakbo sa isipan mo araw-araw, Alam kong hindi ako ang iniisip mo araw-araw. Alam kong kaibigan lang ang tingin mo sa akin, Alam kong parang kapatid lang ang pagtrato mo sa akin. Alam kong hindi ang kamay ko ang unang hahawakan mo, Alam kong hindi ako ang unang lalapitan mo At unang hahanapin mo pagkadilat ng mga mata mo. Alam kong hindi ako ang unang yayakapin mo. Alam kong hindi ako ang una o kahuli-hulihan na liligawan mo. Alam kong hindi ako—oo, Noong una pa lang alam ko na, Na hindi ako ang tinitibok ng puso mo. Ang iyong unang sinisinta, Alam ko noong una pa lang Tinatak ko na sa isipan ko Na wala akong puwang ni minsan man diyan sa puso mo. Alam kong ang bawat pagtingin mo sa akin Ay iba sa kung paano mo siya tingnan. Siguro, naisip mo rin na habang tinitingnan mo ako, Ay siya ang naiisip mo. Kung paano mo siya kausapin, Kung paano ka magmalasakit sa kanya, Kung paano mo siya tratuhin— Ay iba sa lahat, nabubukod-tangi nga ba sa iba. Ni minsan hindi ko inisip o hiniling Na ibalik mo sa akin ang pagmamahal na ipinaramdam ko sa’yo. Ni minsan hindi ako nagdalawang-isip na katukin yang puso mo. Baka sakali lang matanggap at mahalin mo rin ako. Baka sakali maisip mo rin na bigyan ako ng pagkakataon. Ni minsan hindi ako humingi ng kahit anong kapalit. Ni minsan hindi ko inisip na habulin ka. Na lumuhod sa harap mo at magmakaawa, Dasal lang ang kakampi ko. Na sana huwag kang magmahal ng iba, Na sana walang ibang naghihintay sa’yo. Na sana ako na lang ang mamahalin mo, Na sana dinggin na ng Panginoon ang hiling ko. Alam ko na hindi ako ang gusto mo. Noong una pa lang alam ko na. Kahit hindi mo sabihin, Ramdam ko naman Ang mga panlalamig na trato mo sa akin, Ang pagbabalewala mo sa akin. Alam kong kahit kailan wala akong laban sa kanya, Kahit kailan hindi kita magawang pilitin. Ayaw kong ipilit sa’yo na ako ang piliin Dahil alam kong siya ang gusto mo. Alam kong hindi para sa akin ang mga ngiti mo, Alam kong hindi ako ang gustong makausap mo, Alam kong hindi ako ang gusto **** makasama, Ang gusto **** makitang tumawa. Kahit kailan hindi ako magiging siya, Kahit kailan hindi ko kayang palitan siya Diyan sa puso mo. Kahit kailan hindi ko magawang turuan ang puso mo Na ako ang mahalin mo, Na ako ang pipiliin mo. Kahit kailan hindi ako ang nakikita mo Sa tuwing magkasama tayo. Hiniling mo na sana siya na lang ang kasama mo, Na sana siya na lang ang nakausap mo At ang nakakaintindi at nakikinig sa’yo. Kailanman magkaiba kami. At kahit bali-baliktarin man natin ang mundo, Kahit ikumpara mo man ako, Hindi siya magiging ako At hindi rin ako magiging siya.
Continue reading...
91
Ilang ulit ko ba dapat sabihin? Ilang ulit ko ba dapat aminin? Na mahal kita Minamahal parin kita Kahit walang tayo Patuloy na umaasa Patuloy na nagbabaga Ang aking pag-ibig Ang aking puso Taimtim na nananalig Taimtim na humihiling Na magbukas ang iyong puso Na magkaroon narin ng tayo Sa ating mga salita Sa ating mga gawa Nagpapakitang tayo ay masaya Nagpapakitang tayo ay maligaya Sa piling ng bawat isa Sa piling ng ating mahal Kaya may itatanong lng ako sayo Ilang ulit ko ba dapat sungkitin ang mga tala? Ilang ulit ko ba dapat sabihin sa iyo na... Mahal kita Minamahal kita Patawarin mo sana pagkat ako'y umaasa Patawarin mo sana pagkat ako'y nananaginip Na matanggap mo mga sinasabi ko Na matanggap mo ang pag-ibig ko Na matanggap ng puso mo ang puso ko Kaya mahal ko paumanhin Nandito lng ako nag-aantay sayo.
0
Aug 28, 2017
Aug 28, 2017 at 11:33 AM UTC
Ilang Ulit