Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"maliliit" poems
Bakit ba Ganito sa pinas Kung saan masyado tayong tutok sa tamang landas Landas na di naman natatahak Pagkat lahat ng pangako ng mga naging pangulo ay puro palpak Ano nga ba ang tamang landas Palagi na lamang itong bukambibig ng mga taong malalaki ang bibig ngunit maliliit at malalamig naman ang mga puso. Wagas kung makapagsabi ng tamang landas Kailan ba magwawakas ang pagpapatag sa tamang landas Tila masyado nang nabigyang importansya ang paghahanda sa tamang landas Na naaaksya na ang pera ng ating mga probinsya Ang mga pangakong napako Ang mga pulitkong napako na sa pagtahak sa landas na ito Na tila nakakalimutan na nilang isama ang sambayanan sa pagtahak nito Ang mga mamamayang pilipino na naubusan na ng lakas Pagkat wala na halos mailagay sa hapagkainan na bigas Sa walang katapusang pag taas ng tax upang mabuo at mapatag lang ang sinasabing tamang landas Mga pukitikong Masyado nang naging overly attached sa tamang landas Na tila konting lubak lang kuha agad sa kaban ng bayan... Sa pera ng mga mamamayan.. Upang magpagawa ng bagong daan. Mas matuwid na daan. Wow. Gusto nyo ba ng sapak? Bakit hindi nalang hayaan ang malubak na daan? Bakit hindi nalang hayaan ang konting baluktot sa daan? Basta siguraduhin lang natin na tama ang ating pupuntahan. Na pagdating natin sa ating paroroonan, paglingon natin ay wala na tayong babalikan dahil wala na tayong naiwan. Magkaroon man ng galos sa paglalakbay, ang sakit ay kayang pawiin ng haplos ng kapwa pilipinong naging kasama mo sa pagtahak ng daan na tnahak ng bawat pilipino. Ang kailangan namin ay isang pinuno Hindi pangulo na ituturo lamang ang tamang daan habang nakasakay sa kanyang mamahaling sasakyan at hindi na namamalayan na kanya na palang naiwan ang mga mamamayan.
0
Oct 18, 2015
Oct 18, 2015 at 12:19 AM UTC
ZT
Bakit ganito sa Pinas? (TAGALOG)
Bakit ba Ganito sa pinas Kung saan masyado tayong tutok sa tamang landas Landas na di naman natatahak Pagkat lahat ng pangako ng mga naging pangulo ay puro palpak Ano nga ba ang tamang landas Palagi na lamang itong bukambibig ng mga taong malalaki ang bibig ngunit maliliit at malalamig naman ang mga puso. Wagas kung makapagsabi ng tamang landas Kailan ba magwawakas ang pagpapatag sa tamang landas Tila masyado nang nabigyang importansya ang paghahanda sa tamang landas Na naaaksya na ang pera ng ating mga probinsya Ang mga pangakong napako Ang mga pulitkong napako na sa pagtahak sa landas na ito Na tila nakakalimutan na nilang isama ang sambayanan sa pagtahak nito Ang mga mamamayang pilipino na naubusan na ng lakas Pagkat wala na halos mailagay sa hapagkainan na bigas Sa walang katapusang pag taas ng tax upang mabuo at mapatag lang ang sinasabing tamang landas Mga pukitikong Masyado nang naging overly attached sa tamang landas Na tila konting lubak lang kuha agad sa kaban ng bayan... Sa pera ng mga mamamayan.. Upang magpagawa ng bagong daan. Mas matuwid na daan. Wow. Gusto nyo ba ng sapak? Bakit hindi nalang hayaan ang malubak na daan? Bakit hindi nalang hayaan ang konting baluktot sa daan? Basta siguraduhin lang natin na tama ang ating pupuntahan. Na pagdating natin sa ating paroroonan, paglingon natin ay wala na tayong babalikan dahil wala na tayong naiwan. Magkaroon man ng galos sa paglalakbay, ang sakit ay kayang pawiin ng haplos ng kapwa pilipinong naging kasama mo sa pagtahak ng daan na tnahak ng bawat pilipino. Ang kailangan namin ay isang pinuno Hindi pangulo na ituturo lamang ang tamang daan habang nakasakay sa kanyang mamahaling sasakyan at hindi na namamalayan na kanya na palang naiwan ang mga mamamayan.
Continue reading...
27
Minsan sa buhay natin, kahit alam natin na tag-araw, may iilang ambon o ulan na sa buhay nati'y dadalaw. Sa pagdating at sa pagbuhos ng ulan, May ilan naghahanap na punong masisilungan, ngunit di katagalan - sila'y mababasa't tuluyang mauulanan, pagkat di kaya ng mga sanga't dahon na saluin ang buhos ng ulan. May mga nakahandang armas na payong naman ang iba, ngunit mababasa naman ang kanilang mga binti't paa, na kung minsan sinasabayan ng malakas na hangin, na ang mga payong nila'y kayang liparin o sirain. Ang iba nama'y sa pagbuhos ng ulan - nagagalak, may parang lasenggerong tumitingala, sinasalo, sumashot na parang alak, may mga batang masayang naglalaro habang naliligo, na kung minsan nagtatampisaw sa mga inaipong ulan sa estero. Kung ako ang 'yong tatanungin, ang ulan nakatalaga sa bawat tao, Na kahit anong iwas mo - darating at darating ito sayo. ang mga patak nito'y sadyang maliliit - kapag ito'y patuloy na bumuhos, kung minsan ito'y mabigat at masakit. Kaya ang tanong ko sayo aking kapatid, Saan ka dito sa aking mga nabanggit? Na sa unang pagpatak ng ulan sa iyong bumbunan, Ano ang iyong gagawin at naiisip na paraan?
0
Sep 13, 2013
Sep 13, 2013 at 12:14 AM UTC
karl-gerald-saul
Ulan sa Tag-Araw
Minsan sa buhay natin, kahit alam natin na tag-araw, may iilang ambon o ulan na sa buhay nati'y dadalaw. Sa pagdating at sa pagbuhos ng ulan, May ilan naghahanap na punong masisilungan, ngunit di katagalan - sila'y mababasa't tuluyang mauulanan, pagkat di kaya ng mga sanga't dahon na saluin ang buhos ng ulan. May mga nakahandang armas na payong naman ang iba, ngunit mababasa naman ang kanilang mga binti't paa, na kung minsan sinasabayan ng malakas na hangin, na ang mga payong nila'y kayang liparin o sirain. Ang iba nama'y sa pagbuhos ng ulan - nagagalak, may parang lasenggerong tumitingala, sinasalo, sumashot na parang alak, may mga batang masayang naglalaro habang naliligo, na kung minsan nagtatampisaw sa mga inaipong ulan sa estero. Kung ako ang 'yong tatanungin, ang ulan nakatalaga sa bawat tao, Na kahit anong iwas mo - darating at darating ito sayo. ang mga patak nito'y sadyang maliliit - kapag ito'y patuloy na bumuhos, kung minsan ito'y mabigat at masakit. Kaya ang tanong ko sayo aking kapatid, Saan ka dito sa aking mga nabanggit? Na sa unang pagpatak ng ulan sa iyong bumbunan, Ano ang iyong gagawin at naiisip na paraan?
Continue reading...
23
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
0
May 23, 2016
May 23, 2016 at 12:58 PM UTC
BrixArtan
Plaza Maestranza
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
Continue reading...
44
"Nagbago ka na" salitang pagbinitiwan ng mga taong mahalaga sayo sobrang laki ng epekto kadalasan huhulaan ko pa kung masama ba ang pagbabagong nakikita nila sa pagkatao ko o maganda ba naman ang dulot nito hindi masabi ng harapan kaya idinadaan na lang sa maliliit na komento ibubulong kuno para kahit paano hindi marinig at iwas argumento pahapyaw lang pero tagos hanggang buto ang tanong, mali bang magbago? mga pagbabagong sinanay ng panahon pagsubok sa pananampalataya at temptasyon sa huli ay natuto din ng mga leksyon pero kahit ano pa sabihin niyo kung kilala niyo talaga ako ako pa din naman 'to may ilang nagbago pero lahat naman tayo dumaan sa ganito hinahanap yung totoong silbi ng buhay na 'to? Oo nagbago na ako. Nahanap ko na kasi ang sagot sa huling tanong ko.
0
Aug 19, 2019
Aug 19, 2019 at 11:34 AM UTC
mellokeats93
Nagbago Ka Na
"Nagbago ka na" salitang pagbinitiwan ng mga taong mahalaga sayo sobrang laki ng epekto kadalasan huhulaan ko pa kung masama ba ang pagbabagong nakikita nila sa pagkatao ko o maganda ba naman ang dulot nito hindi masabi ng harapan kaya idinadaan na lang sa maliliit na komento ibubulong kuno para kahit paano hindi marinig at iwas argumento pahapyaw lang pero tagos hanggang buto ang tanong, mali bang magbago? mga pagbabagong sinanay ng panahon pagsubok sa pananampalataya at temptasyon sa huli ay natuto din ng mga leksyon pero kahit ano pa sabihin niyo kung kilala niyo talaga ako ako pa din naman 'to may ilang nagbago pero lahat naman tayo dumaan sa ganito hinahanap yung totoong silbi ng buhay na 'to? Oo nagbago na ako. Nahanap ko na kasi ang sagot sa huling tanong ko.
Continue reading...
32
Ano nga ba ang buhay? Isang kahibangan, What is life? A mania, Ano nga ba ang buhay? Isang ilusyon, What is life? An illusion, Isang anino, isang kasinungalingan, A shadow, a lie At ang malalaking biyaya'y maliliit pa rin, And the biggest blessings is still small, Dahil ang buhay ay isa lamang pangarap, Because life is only a dream, At ang pangarap ay pangarap lamang. And a dream is only a dream.
0
Aug 5, 2015
Aug 5, 2015 at 8:07 AM UTC
meredith-gualberto
Poem by Pedro Calderon
Ano nga ba ang buhay? Isang kahibangan, What is life? A mania, Ano nga ba ang buhay? Isang ilusyon, What is life? An illusion, Isang anino, isang kasinungalingan, A shadow, a lie At ang malalaking biyaya'y maliliit pa rin, And the biggest blessings is still small, Dahil ang buhay ay isa lamang pangarap, Because life is only a dream, At ang pangarap ay pangarap lamang. And a dream is only a dream.
Continue reading...
12
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
0
Aug 20, 2019
Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC
nexus-1
Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
Continue reading...
107
Bakit wala kang kaibigan Wala ka bang maibigan? Huwag kasi ugali ang titignan Hayaang tangayin ka sa dalampasigan Malawak ang karagatan Marami kang kaibigang matatagpuan Tayo'y maglalayag hanggang katapusan Halika na't ating simulan Paa'y hayaang mabasa sa tubig Matutong ibuka ang bibig Hiya ay kayang madaig Kung ito ang iyong ibig (Sandali! mapanganib ang karagatan Walang tiyak na papupuntahan Papatayin ka ng tinatawag mo'ng kaibigan Kapag binaba mo ang iyong pananggalang Kaibigan ay di ko kailangan Nariyan lang sila pag mayroong kailangan At kung nasa bingit ka ng kabiguan Tiyak ka nilang kalilimutan Ang sumugal ay di ko na kailangan Walang lumalapit ng walang kailangan Ang lahat ay may hangganan At ang akin ay nasa sukdulan!) Tanggapin mo ang katotohanan Tulad ng isda di lahat ay mapakikinabangan Ang maliliit ay kailangan **** pakawalan Upang lumaki pa at magkalaman Mali na isisi sa iba ang kamalian Nang mga hindi tapat mo'ng kaibigan Ang bawat unos ay tumitila din naman At ang araw ay sisikat din naman
0
Feb 15, 2019
Feb 15, 2019 at 2:15 PM UTC
pusang-tahimik
Karagatan
Bakit wala kang kaibigan Wala ka bang maibigan? Huwag kasi ugali ang titignan Hayaang tangayin ka sa dalampasigan Malawak ang karagatan Marami kang kaibigang matatagpuan Tayo'y maglalayag hanggang katapusan Halika na't ating simulan Paa'y hayaang mabasa sa tubig Matutong ibuka ang bibig Hiya ay kayang madaig Kung ito ang iyong ibig (Sandali! mapanganib ang karagatan Walang tiyak na papupuntahan Papatayin ka ng tinatawag mo'ng kaibigan Kapag binaba mo ang iyong pananggalang Kaibigan ay di ko kailangan Nariyan lang sila pag mayroong kailangan At kung nasa bingit ka ng kabiguan Tiyak ka nilang kalilimutan Ang sumugal ay di ko na kailangan Walang lumalapit ng walang kailangan Ang lahat ay may hangganan At ang akin ay nasa sukdulan!) Tanggapin mo ang katotohanan Tulad ng isda di lahat ay mapakikinabangan Ang maliliit ay kailangan **** pakawalan Upang lumaki pa at magkalaman Mali na isisi sa iba ang kamalian Nang mga hindi tapat mo'ng kaibigan Ang bawat unos ay tumitila din naman At ang araw ay sisikat din naman
Continue reading...
32
Ang makamtan ang maliliit subalit makabuluhang layunin sa loob ng maiksing panahon. Sa maiksing panahon lang, ‘hwag **** sakupin ang lima hanggang sampung taon na paparating pa lang. Ituon mo sa ngayon at sa mga darating na araw o buwan ang pagkamit sa iyong mga layunin. Hindi totoo ang long term plan, tangina baka nga hindi mo na ito ‘datnan kaya hindi mo ito dapat na saklawan. Ang tagumpay ay hindi sinusukat sa haba ng paghahanda para ito makamit, ang totoong tagumpay ay dapat na lasapin sa bawat sandali, minuto, oras at araw ng buhay mo. Oo, ganun lang dapat, kasi maiksi lang ang buhay baka sa sobrang abala mo para paghandaan ito ay makalimutan mo ang maging maligaya. Ito ang pinaka malaking trahedya ang kalimutan ang kasalukuyan para lang paghandaan nang todo-todo ang bukas na iyong hinihintay. Ok lang na mangarap, na magsumikap at pangarapin ang magandang bukas subalit hindi mo dapat na ipagpalit kung ano man ang kaligayahan na meron ka ngayon para lang dito. Enjoy your life today while preparing for the future ika nga. Kung bata ka maglaro ka, sige lang makipaghabulan ka sa mga tutubi o di kaya ay  magtampisaw sa ulan. Kung binata ka sige lang manligaw ka at makipagkaibigan mag-invest ka sa pakikisama at matutong makipagkapwa tao. Kung nagtratrabaho kana gawin mo nang may pagibig ang ano mang giangawa mo, ‘wag lang nang dahil sa pera. Maging bubuyog ka na laging handang sumimsim ng bango ng mga bulaklak. Gayahin mo ang ibon na laging umaawit at lumilipad. Umawit ka at tumula kahit walang tagahanga. Ipagdiwang mo ang bawat ngayon. Ang maiksi subalit makabuluhan na panahon ito ang mga ginintuang sandali na hindi mo dapat na ipagpalit, hawakan mo ito nang hindi mawaglit.
0
Nov 29, 2017
Nov 29, 2017 at 1:49 AM UTC
makabagongmakata69
MICRO AGENDA
Ang makamtan ang maliliit subalit makabuluhang layunin sa loob ng maiksing panahon. Sa maiksing panahon lang, ‘hwag **** sakupin ang lima hanggang sampung taon na paparating pa lang. Ituon mo sa ngayon at sa mga darating na araw o buwan ang pagkamit sa iyong mga layunin. Hindi totoo ang long term plan, tangina baka nga hindi mo na ito ‘datnan kaya hindi mo ito dapat na saklawan. Ang tagumpay ay hindi sinusukat sa haba ng paghahanda para ito makamit, ang totoong tagumpay ay dapat na lasapin sa bawat sandali, minuto, oras at araw ng buhay mo. Oo, ganun lang dapat, kasi maiksi lang ang buhay baka sa sobrang abala mo para paghandaan ito ay makalimutan mo ang maging maligaya. Ito ang pinaka malaking trahedya ang kalimutan ang kasalukuyan para lang paghandaan nang todo-todo ang bukas na iyong hinihintay. Ok lang na mangarap, na magsumikap at pangarapin ang magandang bukas subalit hindi mo dapat na ipagpalit kung ano man ang kaligayahan na meron ka ngayon para lang dito. Enjoy your life today while preparing for the future ika nga. Kung bata ka maglaro ka, sige lang makipaghabulan ka sa mga tutubi o di kaya ay  magtampisaw sa ulan. Kung binata ka sige lang manligaw ka at makipagkaibigan mag-invest ka sa pakikisama at matutong makipagkapwa tao. Kung nagtratrabaho kana gawin mo nang may pagibig ang ano mang giangawa mo, ‘wag lang nang dahil sa pera. Maging bubuyog ka na laging handang sumimsim ng bango ng mga bulaklak. Gayahin mo ang ibon na laging umaawit at lumilipad. Umawit ka at tumula kahit walang tagahanga. Ipagdiwang mo ang bawat ngayon. Ang maiksi subalit makabuluhan na panahon ito ang mga ginintuang sandali na hindi mo dapat na ipagpalit, hawakan mo ito nang hindi mawaglit.
Continue reading...
3
Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas
0
Nov 10, 2016
Nov 10, 2016 at 6:52 AM UTC
kahel
Oras
Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas
Continue reading...
25
Sa dinami-rami ng mga maliliit na bagay na alam ko tungkol sa'yo, kaya ko ng makasulat ng isang nobela na iyon lamang ang nilalaman. Paano pa kaya kung malaman ko ang mga pinakatatago **** sikreto? Paano pa kaya kung matuklasan ko ang iyong pinakamaiitim na lihim? Paano kung kinaya kong buksan ang iyong puso't isipan para lang malaman kung sino ang itong nilalaman? Kaya lang sa'king palagay hindi ko kakayaning makita na iniisip mo kung paano mo hahawakan ang kaniyang kamay. Na ang tumatakbo pala sa iyong isipan ay kung paano mo siya gustong hagkan. Doon pa lamang, bumigay na ang aking puso Ginusto ko ng dukutin ang aking mga mata para lang hindi masilayan kung gaano ka kasaya sa piling niya. Iyon na siguro ang malaki **** sikreto. Mahal mo pa rin siya Hindi ko na naman kailangang tanungin dahil pag tinitignan kita, siya ang nakikita mo. Ayoko ng makita muli ang laman ng iyong puso. Ayoko ng matandaan. Ayoko ng pakielaman. Pero sana *Sana yung maliliit na bagay na lang ang aking nalaman.*
0
Jul 3, 2015
Jul 3, 2015 at 2:43 PM UTC
c-entralperked
Maliliit na bagay
Sa dinami-rami ng mga maliliit na bagay na alam ko tungkol sa'yo, kaya ko ng makasulat ng isang nobela na iyon lamang ang nilalaman. Paano pa kaya kung malaman ko ang mga pinakatatago **** sikreto? Paano pa kaya kung matuklasan ko ang iyong pinakamaiitim na lihim? Paano kung kinaya kong buksan ang iyong puso't isipan para lang malaman kung sino ang itong nilalaman? Kaya lang sa'king palagay hindi ko kakayaning makita na iniisip mo kung paano mo hahawakan ang kaniyang kamay. Na ang tumatakbo pala sa iyong isipan ay kung paano mo siya gustong hagkan. Doon pa lamang, bumigay na ang aking puso Ginusto ko ng dukutin ang aking mga mata para lang hindi masilayan kung gaano ka kasaya sa piling niya. Iyon na siguro ang malaki **** sikreto. Mahal mo pa rin siya Hindi ko na naman kailangang tanungin dahil pag tinitignan kita, siya ang nakikita mo. Ayoko ng makita muli ang laman ng iyong puso. Ayoko ng matandaan. Ayoko ng pakielaman. Pero sana *Sana yung maliliit na bagay na lang ang aking nalaman.*
Continue reading...
32
“Wake up and live” ― Bob Marley Mga mukhang tao pero ugaling hayup, hindi naman aso pero laging kumakahol. Mga bastos magsalita, mas salaula pa sa baboy ang mga putang-ina. Matataas ang kanilang pinag-aralan pero bagsak ang grado pagdating sa kagandahang asal. Sa maiksing salita mga MAL-EDUKADO sila. Ayaw nila nang sinasagot sila kahit nambabastos sila. Gusto nila na galangin sila pero wala silang galang sa kapwa nila. Masyadong mataas ang tingin sa kanilang sarili kaya sobrang baba kung ituring nila ang iba. In short, mga HIJO at HIJA DE PUTA sila. Ang kanilang libangan ay ang pagalitan ang mga nasa ibaba nila. Hindi sila kailanman pweding magkamali at hindi nila tatanggapin ang kanilang naging pagkakamali. Ang ipasa ang sisi d’yan sila dalubhasa na tila ba sanay na manggahasa, manggahasa ng damdamin ng iba. Ang paborito nilang motto ay ito “THE BOSS IS ALWAYS RIGHT”. Mga bossing na saksakan ng kupal hindi pa kayo tamaan ng kidlat. Sana bumuka ang lupa at lamunin kayong lahat. Kung totoo ang aswang sana dagitin kayo ng mga manananggal. Bakit kasi hindi pa kayo dukutin ng mga Tamawo?   Ang mga katulad ninyo ang nagpapahirap sa buhay ng mga maliliit na tao. "You're adding insult to injury." Dinadagdagan ninyo ang sugat sa kanilang mga dibdib. Ipinamumukha ninyo lagi kung gaano lang sila kaliit. Hindi kayo marunong umunawa at maawa kasi ang alam lang ninyo ay ang mag-utos. Puro lang pakinabang ang laman ng utak ninyo. Hindi ninyo alam kung paano mabuhay ng marangal kasi wala kayong dangal. Salapi at posisyon ‘yan lang ang gusto ninyo. Kapag hindi na ninyo napapakinabangan ang isang manggagawa hindi na n’yo ito pinapansin, walang pagsalang na inyong binabaliwala.
0
Nov 24, 2017
Nov 24, 2017 at 3:42 AM UTC
makabagongmakata69
BOSS, AMO, MANAGER NA GAGO
“Wake up and live” ― Bob Marley Mga mukhang tao pero ugaling hayup, hindi naman aso pero laging kumakahol. Mga bastos magsalita, mas salaula pa sa baboy ang mga putang-ina. Matataas ang kanilang pinag-aralan pero bagsak ang grado pagdating sa kagandahang asal. Sa maiksing salita mga MAL-EDUKADO sila. Ayaw nila nang sinasagot sila kahit nambabastos sila. Gusto nila na galangin sila pero wala silang galang sa kapwa nila. Masyadong mataas ang tingin sa kanilang sarili kaya sobrang baba kung ituring nila ang iba. In short, mga HIJO at HIJA DE PUTA sila. Ang kanilang libangan ay ang pagalitan ang mga nasa ibaba nila. Hindi sila kailanman pweding magkamali at hindi nila tatanggapin ang kanilang naging pagkakamali. Ang ipasa ang sisi d’yan sila dalubhasa na tila ba sanay na manggahasa, manggahasa ng damdamin ng iba. Ang paborito nilang motto ay ito “THE BOSS IS ALWAYS RIGHT”. Mga bossing na saksakan ng kupal hindi pa kayo tamaan ng kidlat. Sana bumuka ang lupa at lamunin kayong lahat. Kung totoo ang aswang sana dagitin kayo ng mga manananggal. Bakit kasi hindi pa kayo dukutin ng mga Tamawo?   Ang mga katulad ninyo ang nagpapahirap sa buhay ng mga maliliit na tao. "You're adding insult to injury." Dinadagdagan ninyo ang sugat sa kanilang mga dibdib. Ipinamumukha ninyo lagi kung gaano lang sila kaliit. Hindi kayo marunong umunawa at maawa kasi ang alam lang ninyo ay ang mag-utos. Puro lang pakinabang ang laman ng utak ninyo. Hindi ninyo alam kung paano mabuhay ng marangal kasi wala kayong dangal. Salapi at posisyon ‘yan lang ang gusto ninyo. Kapag hindi na ninyo napapakinabangan ang isang manggagawa hindi na n’yo ito pinapansin, walang pagsalang na inyong binabaliwala.
Continue reading...
36
Handa ako sa mga titig **** magpapabilis ng aking puso, Sa init na hatid ng mga yakap mo, Sa halik **** magpapatigil ng aking mundo, At sa mga masasayang ala-ala na tayo ang bubuo. Handa din ako sa mga araw na sasakit ang ating tiyan sa kakatawa, Sa mga gabi na aalagaan ka kapag nalasing ka, Sa mga panahon na kailangan natin ang isa’t-isa, At sa mga oras na bumibilis kapag ikaw ang kasama. Pinaghandaan ko din ang mga pagsubok na ating pagdadaanan, Ang mga di pagkakaintindihan at tampohan, Mga maliliit na bagay na ating pag-aawayan, At mga masasakit na salitang pwede nating mabitawan. Pinaghandaan ko lahat ngunit… Di ko napaghandaan ang paglamig ng iyong mga titig, Ang pagkawala ng sigla sa iyong mga ngiti, Ang pagdalang ng iyong lambing, At ang unti-unti **** paglayo saakin. Di ako handa sa tuloyan **** paglisan, Sa paglimot ng boses na nakasanayan, Sa pagtapos ng ating sinimulan, At sa mga ala-ala na hahayaang mabaon ng nakaraan. Sana una palang hinanda ko ang aking sarili, Sa posibilidad na ika’y di mananatili, Na hiram lang pala ang bawat sandali, At sa huli maiiwan lang din akong sawi.
0
Apr 23, 2020
Apr 23, 2020 at 2:30 AM UTC
MissOlga
HANDA (tagalog)
Handa ako sa mga titig **** magpapabilis ng aking puso, Sa init na hatid ng mga yakap mo, Sa halik **** magpapatigil ng aking mundo, At sa mga masasayang ala-ala na tayo ang bubuo. Handa din ako sa mga araw na sasakit ang ating tiyan sa kakatawa, Sa mga gabi na aalagaan ka kapag nalasing ka, Sa mga panahon na kailangan natin ang isa’t-isa, At sa mga oras na bumibilis kapag ikaw ang kasama. Pinaghandaan ko din ang mga pagsubok na ating pagdadaanan, Ang mga di pagkakaintindihan at tampohan, Mga maliliit na bagay na ating pag-aawayan, At mga masasakit na salitang pwede nating mabitawan. Pinaghandaan ko lahat ngunit… Di ko napaghandaan ang paglamig ng iyong mga titig, Ang pagkawala ng sigla sa iyong mga ngiti, Ang pagdalang ng iyong lambing, At ang unti-unti **** paglayo saakin. Di ako handa sa tuloyan **** paglisan, Sa paglimot ng boses na nakasanayan, Sa pagtapos ng ating sinimulan, At sa mga ala-ala na hahayaang mabaon ng nakaraan. Sana una palang hinanda ko ang aking sarili, Sa posibilidad na ika’y di mananatili, Na hiram lang pala ang bawat sandali, At sa huli maiiwan lang din akong sawi.
Continue reading...
25
Sa aking isipan, ika'y aking kapiling Sa aking gunita, alaala mo'y hiling Ngunit sa'n ako huhugot ng alaala Kung sa langit kasama ka na ng mga tala Hindi man lang kita nasilayan Mukha mo ay hindi rin namasdan Bisig ko ay hindi ka nabuhat Init mo'y di ko manlang nadama Ano kaya ang himig ng iyong pag iyak? Musika ba sa akin ang iyong halakhak? Maliliit **** kamay, nais kong hawakan Habang mga titig mo'y di pakakawalan Sa diwa ko'y yakap yakap kita Habang ako ay may heleng kanta Sa gayon sa iyong mga labi Mayrong hatid na maamong ngiti Aking anghel, dito sa puso ko Mananatili bawat pintig mo Dito sa aking diwa at isip Habang buhay kitang iuukit
0
Jul 12, 2019
Jul 12, 2019 at 2:52 AM UTC
AgerMCab1970
Inukit kong Anghel
Sa aking isipan, ika'y aking kapiling Sa aking gunita, alaala mo'y hiling Ngunit sa'n ako huhugot ng alaala Kung sa langit kasama ka na ng mga tala Hindi man lang kita nasilayan Mukha mo ay hindi rin namasdan Bisig ko ay hindi ka nabuhat Init mo'y di ko manlang nadama Ano kaya ang himig ng iyong pag iyak? Musika ba sa akin ang iyong halakhak? Maliliit **** kamay, nais kong hawakan Habang mga titig mo'y di pakakawalan Sa diwa ko'y yakap yakap kita Habang ako ay may heleng kanta Sa gayon sa iyong mga labi Mayrong hatid na maamong ngiti Aking anghel, dito sa puso ko Mananatili bawat pintig mo Dito sa aking diwa at isip Habang buhay kitang iuukit
Continue reading...
20
Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.
0
Feb 14, 2020
Feb 14, 2020 at 9:15 PM UTC
JunLit
Kapeng Barako X
Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.
Continue reading...
58
Nakalimot ako Kung paanong magsulat Ng isang akdang pampanitikan Hindi ko na muli alam kung papaanong Sisimulan o tatapusin o hahabiin Ang kalagitnaan ng walang katapusang salita Nakalimot ako Naubusan ako ng tinta dahil Nagmahal yata ng iba Wala na akong papel sa buhay mo O sa ibang taong Taon-taon na lamang sa simula ng taon Pinangarap kong makasama upang makita ang mga lumilipad na parol Nakalimot ako Sa nagdaang taon Paano ko nga ba ikinulong ang sarili sa isang kahon Nanatili roon ng mahabang panahon Nagdugo ng mga letra para sa kanyang patron Paano? Paano ko naalala ang maliliit na bagay na nagdulot ng hapdi At ibaling iyon sa papel na akala ko ay mayroon ako Nakalimot akong kalimutan ka at ang iyong alaalang wala naman talaga Kasi diba? Hindi naman tayo magkakilala Nakalimot ako kung sino ka Isang taong hindi ko na nais kilalanin pa.
0
Dec 31, 2016
Dec 31, 2016 at 11:19 AM UTC
AndieBonifacio
(M)Alala
Nakalimot ako Kung paanong magsulat Ng isang akdang pampanitikan Hindi ko na muli alam kung papaanong Sisimulan o tatapusin o hahabiin Ang kalagitnaan ng walang katapusang salita Nakalimot ako Naubusan ako ng tinta dahil Nagmahal yata ng iba Wala na akong papel sa buhay mo O sa ibang taong Taon-taon na lamang sa simula ng taon Pinangarap kong makasama upang makita ang mga lumilipad na parol Nakalimot ako Sa nagdaang taon Paano ko nga ba ikinulong ang sarili sa isang kahon Nanatili roon ng mahabang panahon Nagdugo ng mga letra para sa kanyang patron Paano? Paano ko naalala ang maliliit na bagay na nagdulot ng hapdi At ibaling iyon sa papel na akala ko ay mayroon ako Nakalimot akong kalimutan ka at ang iyong alaalang wala naman talaga Kasi diba? Hindi naman tayo magkakilala Nakalimot ako kung sino ka Isang taong hindi ko na nais kilalanin pa.
Continue reading...
26
Sanay na sa tapang ng kape Mapa-barako, cappuccino, espresso Instant coffee, iced coffee o galing Man yan sa vendo machine. Wala nang bisa ang caffeine Di na ramdam ang nerbyos, Maski ang biglaang palpitations. At hindi kompleto ang mga gabi Kung walang ang init, mula sa Tasang tangan, upang ibsan ang ginaw. Saksi sa matang puyat Sa mga gabing walang inspirasyon Sa tuwing nagsusulat Sapagkat ngayong gabi ay iba na Ang dahilan ng patuloy na pagdilat Di na kape ang dahilan ng kaba, Ng pagbilis ng puso at paghinga. Marahil nga ay mas malakas ang tama nya. Dahilang kasabay ng pagkataranta Ay ang tulo ng pawis mula sa likod ng tainga. Sya na rin ang isinisigaw, Sa bawat tintang ipinahid Na nilangkapan ng maliliit na patak ng kape Na nagmamantsa sa sinintang pahina. Ang bawat piyesa ay may ibang kulay na. Hindi pala kape ang gigising sa diwa, At hindi rin ito ang magiging dahilan Ng pagkabalisa, Sapagkat narito ka Ikaw na nagbigay ng malakas na tama Tamang kung minsan ay di na pala tama.
0
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 10:42 AM UTC
Micozach
Coffee Lover
Sanay na sa tapang ng kape Mapa-barako, cappuccino, espresso Instant coffee, iced coffee o galing Man yan sa vendo machine. Wala nang bisa ang caffeine Di na ramdam ang nerbyos, Maski ang biglaang palpitations. At hindi kompleto ang mga gabi Kung walang ang init, mula sa Tasang tangan, upang ibsan ang ginaw. Saksi sa matang puyat Sa mga gabing walang inspirasyon Sa tuwing nagsusulat Sapagkat ngayong gabi ay iba na Ang dahilan ng patuloy na pagdilat Di na kape ang dahilan ng kaba, Ng pagbilis ng puso at paghinga. Marahil nga ay mas malakas ang tama nya. Dahilang kasabay ng pagkataranta Ay ang tulo ng pawis mula sa likod ng tainga. Sya na rin ang isinisigaw, Sa bawat tintang ipinahid Na nilangkapan ng maliliit na patak ng kape Na nagmamantsa sa sinintang pahina. Ang bawat piyesa ay may ibang kulay na. Hindi pala kape ang gigising sa diwa, At hindi rin ito ang magiging dahilan Ng pagkabalisa, Sapagkat narito ka Ikaw na nagbigay ng malakas na tama Tamang kung minsan ay di na pala tama.
Continue reading...
30
Andaming nag bago, noh? Mga bagong mukha Mga naalala ko na lamang sa mukha Ano ba ulit ang iyong ngalan? Marami na rin palang namaalam Mga namalagi sa ibang lugar Mga lumisan sa mundong ibabaw Ikaw, saan ka na nananahan? At itong mga dating maliliit na bata Ngayon ay nagsilakihan na Ang karamihan ay napariwara At ang iilan ay hindi nawalan ng pag asa Masyado siguro akong naging abala Upang hindi mapuna Kilala pa rin kaya ako Ng komunidad na kinalakihan ko?
0
Mar 31, 2020
Mar 31, 2020 at 8:32 AM UTC
nngella
Komunidad
Andaming nag bago, noh? Mga bagong mukha Mga naalala ko na lamang sa mukha Ano ba ulit ang iyong ngalan? Marami na rin palang namaalam Mga namalagi sa ibang lugar Mga lumisan sa mundong ibabaw Ikaw, saan ka na nananahan? At itong mga dating maliliit na bata Ngayon ay nagsilakihan na Ang karamihan ay napariwara At ang iilan ay hindi nawalan ng pag asa Masyado siguro akong naging abala Upang hindi mapuna Kilala pa rin kaya ako Ng komunidad na kinalakihan ko?
Continue reading...
16
naglalaro ang maliliit na alon sa batuhan kasabay ay paulit-ulit na pagtalbog sa kalagitnaan tinatangay ng mapagbirong hangin hanggang sa ulap lumilikha ng kislap at palakpak naroon lang ang unos ang kinatatakutang delubyo sigwa pinagsamang ingay at katahimikan magkatipan bawat isa ay nagkakaisa paikot pabulusok ang mababangis na luha kanyang dinadala kasunod ay payapang umaga
0
Jul 28, 2020
Jul 28, 2020 at 11:35 PM UTC
kulapu
Baha
naglalaro ang maliliit na alon sa batuhan kasabay ay paulit-ulit na pagtalbog sa kalagitnaan tinatangay ng mapagbirong hangin hanggang sa ulap lumilikha ng kislap at palakpak naroon lang ang unos ang kinatatakutang delubyo sigwa pinagsamang ingay at katahimikan magkatipan bawat isa ay nagkakaisa paikot pabulusok ang mababangis na luha kanyang dinadala kasunod ay payapang umaga
Continue reading...
19
ganon siguro talaga maaring may malimutan kang mga pangyayari ngunit hindi ang maliliit na detalye kulay ng bimpo amoy ng pabango kung paanong ang kamay mo'y pumulupot sa kamay ko tulo ng luha mo takot sa mata mo mga ngiting minahal ko boses mo at matatamis na mga yakap mo na bumubuo ng isang malaking pangyayari sa buhay ko ngayon na kada pikit may sakit bawat sambit ng pangalan mo ay may kakabit na pagkasawi dahil ang mga maliliit na detalyeng ito ay nakatago sa isipan naka ukit sa puso dumadaloy sa dugo at hindi kailanman maalis kahit pa gaano ka liit ang mga detalye
0
Oct 20, 2019
Oct 20, 2019 at 10:01 AM UTC
randomguyy
detalye
ganon siguro talaga maaring may malimutan kang mga pangyayari ngunit hindi ang maliliit na detalye kulay ng bimpo amoy ng pabango kung paanong ang kamay mo'y pumulupot sa kamay ko tulo ng luha mo takot sa mata mo mga ngiting minahal ko boses mo at matatamis na mga yakap mo na bumubuo ng isang malaking pangyayari sa buhay ko ngayon na kada pikit may sakit bawat sambit ng pangalan mo ay may kakabit na pagkasawi dahil ang mga maliliit na detalyeng ito ay nakatago sa isipan naka ukit sa puso dumadaloy sa dugo at hindi kailanman maalis kahit pa gaano ka liit ang mga detalye
Continue reading...
23
Ganito Ang talento ng tinaguriang gagamba, Ang Sabi ng iba Sila ay kakaiba dahil nga sadyang Ganyan Sila kahit Hindi nasa manila. Nag - aabang lang ng bibisita Kahit nga ba bibihira Ang may maggala ay tiyak maaantala Kapag napadpad sa animo'y ala bang tahanan na tahasang walang hagdan Ngunit kabit-kabit eh Ang kawit ng madidikit na bahagdan ng bawat hiblang malagu na. Ni Ang hari ng kagubatan ay di siya nais magambala Malaglag man sa Muntinlupa Kagyat Silang ia-Angat Dami man ng hadlang, tutulay lamang Ang gagamba gamit Ang sapot at mga galamay... Ganon pa man Bigte man Ang  pagtanaw ng Leon at tigre sa maliit na nilalang ... Naka- Tungko lamang Ang kanilang matalim na pangil at angil pagkat sa loob-loob nitong mababangis at hayok sa laman ay mapag aalaman--- Ano nga naman Ang kanilang mahihita na Karne sa naglalambiting mga galamay Wika nga sa payo ng dayo Tinawag Silang Gagamba sapagkat Ang sino Mang tao sa kanya'y gagambala Walang dudang mapapatingala muna bago yumuko Mabuti pa daw Ang mangilag na Lang Sila sa maliliit na nilalang O di kaya'y maige pa mangilog at magbaka sakali dun sa may Sapang Palay magawi at nang mapawi Ang Kalam at uhaw sa may kawayan . Sabi naman ng iilan mabuti pa Ang dalanghita mula pa sa pagkabubot nito Hanggang sa maubod na nga sa pagkahinog ay masasabi na talaga namang may asim pa . Lalo na para sa mga nagda dalang-tao na minamatamis ang pangangasim ay iyon ang prutas na ipanlulutas sa kanilang pananaghili . Sa madaling salita Ang magaling na Balita Kakailanganin pa Ang pakpak Kahit pa mag taingang- kawali Ang lupa... Dahil Ang tinutukoy ko sa aking pamagat ay walang iba kundi Ako ! At Ang munting Gagamba Ang siyang maituturing Kong Dambuhala Kaya nga Ang paniniwalang imbes trabaho Ang siyang lalapit sa akin... Yaong mga sapot na bahay Ang siyang dapat Kong hagilapin... Kasi nga Ang mga spider web kung tawagin sa ingles... Ay Ang siyang Lunas na walang dahas upang maging Isa sa kanila ! Silang mga empleyado na dati rin namang Isang sawi Hanggang Ang mga hain na pain sa magiging bitag na hayag ay may kaakibat na kabalikat Upang mapagtagumpayan Ang mapusok na pagsubok... Nang sa gayon ay matupad Ang layon niya sa kaniyang mga kanayon na ... Maging Isang sakdal sa pagiging kambal ng papremyo at Tropeyo !
0
Sep 14, 2024
Sep 14, 2024 at 1:52 PM UTC
TanglawatPanglaw
🏆 wagi 🏆
Ganito Ang talento ng tinaguriang gagamba, Ang Sabi ng iba Sila ay kakaiba dahil nga sadyang Ganyan Sila kahit Hindi nasa manila. Nag - aabang lang ng bibisita Kahit nga ba bibihira Ang may maggala ay tiyak maaantala Kapag napadpad sa animo'y ala bang tahanan na tahasang walang hagdan Ngunit kabit-kabit eh Ang kawit ng madidikit na bahagdan ng bawat hiblang malagu na. Ni Ang hari ng kagubatan ay di siya nais magambala Malaglag man sa Muntinlupa Kagyat Silang ia-Angat Dami man ng hadlang, tutulay lamang Ang gagamba gamit Ang sapot at mga galamay... Ganon pa man Bigte man Ang  pagtanaw ng Leon at tigre sa maliit na nilalang ... Naka- Tungko lamang Ang kanilang matalim na pangil at angil pagkat sa loob-loob nitong mababangis at hayok sa laman ay mapag aalaman--- Ano nga naman Ang kanilang mahihita na Karne sa naglalambiting mga galamay Wika nga sa payo ng dayo Tinawag Silang Gagamba sapagkat Ang sino Mang tao sa kanya'y gagambala Walang dudang mapapatingala muna bago yumuko Mabuti pa daw Ang mangilag na Lang Sila sa maliliit na nilalang O di kaya'y maige pa mangilog at magbaka sakali dun sa may Sapang Palay magawi at nang mapawi Ang Kalam at uhaw sa may kawayan . Sabi naman ng iilan mabuti pa Ang dalanghita mula pa sa pagkabubot nito Hanggang sa maubod na nga sa pagkahinog ay masasabi na talaga namang may asim pa . Lalo na para sa mga nagda dalang-tao na minamatamis ang pangangasim ay iyon ang prutas na ipanlulutas sa kanilang pananaghili . Sa madaling salita Ang magaling na Balita Kakailanganin pa Ang pakpak Kahit pa mag taingang- kawali Ang lupa... Dahil Ang tinutukoy ko sa aking pamagat ay walang iba kundi Ako ! At Ang munting Gagamba Ang siyang maituturing Kong Dambuhala Kaya nga Ang paniniwalang imbes trabaho Ang siyang lalapit sa akin... Yaong mga sapot na bahay Ang siyang dapat Kong hagilapin... Kasi nga Ang mga spider web kung tawagin sa ingles... Ay Ang siyang Lunas na walang dahas upang maging Isa sa kanila ! Silang mga empleyado na dati rin namang Isang sawi Hanggang Ang mga hain na pain sa magiging bitag na hayag ay may kaakibat na kabalikat Upang mapagtagumpayan Ang mapusok na pagsubok... Nang sa gayon ay matupad Ang layon niya sa kaniyang mga kanayon na ... Maging Isang sakdal sa pagiging kambal ng papremyo at Tropeyo !
Continue reading...
60
Matatawag bang kausap? Taong nasa iyong harap Kapag isip ay sa ulap Kahit na ano pang sikap Bagamat sadyang mahirap Kung salita'y hinahanap Bibig man ay bumubuka Pero agad nawawala Sa mga tingin ng mata Na nais lang na makita Sasabihin na'y nakuha Dahil sa kariktang dala Pagka't hindi naman sanay Sa pagbibigay ng kulay Ng aking mumunting buhay Ngunit laging nasisilay Ang ngiting nananalaytay Sa maliliit na bagay
0
Oct 9, 2019
Oct 9, 2019 at 4:55 AM UTC
ezekshiiii
Tingin ang Magsasabi
Matatawag bang kausap? Taong nasa iyong harap Kapag isip ay sa ulap Kahit na ano pang sikap Bagamat sadyang mahirap Kung salita'y hinahanap Bibig man ay bumubuka Pero agad nawawala Sa mga tingin ng mata Na nais lang na makita Sasabihin na'y nakuha Dahil sa kariktang dala Pagka't hindi naman sanay Sa pagbibigay ng kulay Ng aking mumunting buhay Ngunit laging nasisilay Ang ngiting nananalaytay Sa maliliit na bagay
Continue reading...
18