"susuko" poems - Hello Poetry

"susuko" poems

Minsan ako'y napapaisip kung ako'y mamahalin mo, At lalo na't nararamdaman ko sayo'y labis na totoo. Higit pa nga ito sa iniisip mo. Ano man ang mangyari masasabing 'di ako susuko. Lalo na't nalaman ang kahulugan ng pag-ibig sa ngalan mo. Kahit gumuho ang mundo, masira man ang daigdig, Ipinapangako sayo ako'y mananatili. Tignang maigi unang letra ng mga taludtod At nang makita ang mensahe nitong pusong iyong pinatibok.

0

Jul 20, 2017

Jul 20, 2017 at 8:09 AM UTC

Minsan ako'y napapaisip kung ako'y mamahalin mo, At lalo na't nararamdaman ko sayo'y labis na totoo. Higit pa nga ito sa iniisip mo. Ano man ang mangyari masasabing 'di ako susuko. Lalo na't nalaman ang kahulugan ng pag-ibig sa ngalan mo. Kahit gumuho ang mundo, masira man ang daigdig, Ipinapangako sayo ako'y mananatili. Tignang maigi unang letra ng mga taludtod At nang makita ang mensahe nitong pusong iyong pinatibok.

Continue reading...

Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.

0

Jun 27, 2016

Jun 27, 2016 at 6:32 AM UTC

Higit Pa Sa Pag-ibig

Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.

Continue reading...

“Tabing Dagat” Naalala mo pa ba? Ang huling sandali na kasama kita? Nong panahong sinabi **** susuko ka na Nong panahong ako ay binitawan mo na At ika’y umalis at iniwan ako sa tabing dagat mag isa Saksi ang mga hampas ng alon noon sa mga pangako mo Pangako na noo’y pinanghawakan ko at ngayon ito’y nag laho Pangako mo na parang kastillo ng buhangin na iyong binoo At sa isang iglap lang ito’y hinampas ng alon hanggang sa ito’y gumoho Inukit mo pa noon ang pagalan naten sa basang buhangin At sinabayan mopa sa pag kanta na puno ng mga dalangin Dama yong pagmamahal noon at sa init ng mga yakap mo Pero dama ko rin yong sakit nong araw na ako’y iniwan mo Hawakan mo mga kamay ko at walang isa sa atin ang bibitaw Ngunit nong pag bitaw mo mundo ko’y tuloyan naring nagunaw Saan na ba yong mga pangako mo noon na pinaniniwalaan ko Mga pangako na ngayo’y diko alam kung yon ba ay totoo Nilakbay ko ule ang dagat dahil baka sakaling nan’doon ka Kaso ultimo animo mo’y di ko na masilayan at di ko Makita Nag laho ka na nga gaya nong mga pangako mo noon Babalikan pa ba ako kahit alam kung may mahal ka na ngayon? Kay sakit mahal na pag-ibig naten noon ay inanod narin ng alon Tanging alaala naten nong kahapon ay siyang lage kung baon Kung sakali mang babalik ka pa alam mo na kung saan ako makikita Sa tabi ng dagat kung saan mo rin ako iniwan at binitawan sinta

0

Dec 20, 2016

Dec 20, 2016 at 9:46 PM UTC

raymund-jhon-selma

“Tabing Dagat” Naalala mo pa ba? Ang huling sandali na kasama kita? Nong panahong sinabi **** susuko ka na Nong panahong ako ay binitawan mo na At ika’y umalis at iniwan ako sa tabing dagat mag isa Saksi ang mga hampas ng alon noon sa mga pangako mo Pangako na noo’y pinanghawakan ko at ngayon ito’y nag laho Pangako mo na parang kastillo ng buhangin na iyong binoo At sa isang iglap lang ito’y hinampas ng alon hanggang sa ito’y gumoho Inukit mo pa noon ang pagalan naten sa basang buhangin At sinabayan mopa sa pag kanta na puno ng mga dalangin Dama yong pagmamahal noon at sa init ng mga yakap mo Pero dama ko rin yong sakit nong araw na ako’y iniwan mo Hawakan mo mga kamay ko at walang isa sa atin ang bibitaw Ngunit nong pag bitaw mo mundo ko’y tuloyan naring nagunaw Saan na ba yong mga pangako mo noon na pinaniniwalaan ko Mga pangako na ngayo’y diko alam kung yon ba ay totoo Nilakbay ko ule ang dagat dahil baka sakaling nan’doon ka Kaso ultimo animo mo’y di ko na masilayan at di ko Makita Nag laho ka na nga gaya nong mga pangako mo noon Babalikan pa ba ako kahit alam kung may mahal ka na ngayon? Kay sakit mahal na pag-ibig naten noon ay inanod narin ng alon Tanging alaala naten nong kahapon ay siyang lage kung baon Kung sakali mang babalik ka pa alam mo na kung saan ako makikita Sa tabi ng dagat kung saan mo rin ako iniwan at binitawan sinta

Continue reading...

Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.

0

Apr 1, 2017

Apr 1, 2017 at 10:59 PM UTC

Sampung Bagay na natutunan ko sa Kolehiyo

Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.

Continue reading...

Nahanap ko na! Nahanap ko na ang pagibig! Ako'y sabik na sabik nung una. Ako'y parang nakahanap ng ginto sa kalsada. Gumawa ng mga pangako. Para sa atin ay hindi susuko! Nagplano para sa kinabukasan. Lahat ng pinto sa puso'y binuksan! Lumipas ang bawat oras, araw, at taon. Tinanong ang sarili kung bakit naging ganon. Mga pangako'y nasira, Kinabukasan ay naging basura. Nagiba ang ihip ng hangin. Mistula ang taginit ay naging taglamig. Liyab ng puso'y nawala. Ako'y giniginaw na. Mga pintuan ay sarado Mga ilaw ay patay. Nagdilim ang paningin. At ako'y nahulog sa bangin. Huling sabi sa sarili. Ang puso ko'y sira na. Ako'y nagsisi. Ito pala ang pagibig.

0

Feb 1, 2021

Feb 1, 2021 at 2:59 AM UTC

pauljoshuapoetry

Ito Ba Ang Pagibig?

Nahanap ko na! Nahanap ko na ang pagibig! Ako'y sabik na sabik nung una. Ako'y parang nakahanap ng ginto sa kalsada. Gumawa ng mga pangako. Para sa atin ay hindi susuko! Nagplano para sa kinabukasan. Lahat ng pinto sa puso'y binuksan! Lumipas ang bawat oras, araw, at taon. Tinanong ang sarili kung bakit naging ganon. Mga pangako'y nasira, Kinabukasan ay naging basura. Nagiba ang ihip ng hangin. Mistula ang taginit ay naging taglamig. Liyab ng puso'y nawala. Ako'y giniginaw na. Mga pintuan ay sarado Mga ilaw ay patay. Nagdilim ang paningin. At ako'y nahulog sa bangin. Huling sabi sa sarili. Ang puso ko'y sira na. Ako'y nagsisi. Ito pala ang pagibig.

Continue reading...

Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala  Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula  Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera

0

Jul 17, 2018

Jul 17, 2018 at 6:44 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

Binilanggong Wika

Susugod na sa bilang ng tatlo Isa… Dalawa… Tatlo… Sugod Ang giyera ay nagsimula Ilabas na ang mga baril at sandata Ilabas na ang mga kanyon at bomba Ang mga tauhan at ang mga preda Magsisimula na ang giyera GIYERA Na tungkol sa pagbabalik wikang filipino Na minsan nang ipinagmalaki ng ating bansa At ngayon ay ikinahihiya at itinatago na lamang Na minsan nang ipinagmaybang at itinangkilik At ngayon ay naiwan lang at tinangay na Ninakaw ng mga dayuhan Nang ito ay mawala ay bigla mo na lamang pinalitan Humanap ng iba sa paligid At sa katiyakan ay nakahanap ka nga Nahanap mo ang ingles Kaya’t ikaw ay humanap ng sabon na magpapaputi Kinuskos ng kinuskos ng matagal ngunit di gumana Kumuha ng puting pampintura Kinulayan ang sarili Hindi lang ang kulay ng buhok ang nagiging artipisyal Pati na rin ang kulay ng sariling balat Ngunit sa isang iglap ay ikaw ay nagsawa na Sa mumunting kulay na lagi nang nakikita Naisipan **** maglibot pa At lumibot ka pa Nahanap mo ang koreano na nagsasabi ng “Hart Hart Saranghaeyo oppa” Kaya’t ikaw ay kumuha ng papel At nag-aral ng wikang banyaga Ngayon ay napakanta ka na rin ng kantahin Na kahit ikaw ay hindi makaintidi Pero kinakanta mo dahil nakakatuwa Hindi ba? Hindi nagtagal ay nagsawa ka Sa mga kantahang hindi mo rin maintindihan Kaya’t naglakbay ka pa Naglakbay ka hanggang sa wala Naglakbay ka hanggang sa ang araw ay dumilim at unti-unting pinalitan ng tala  Napagod ka Napagod ka sa kahahanap ng bagay na hindi naman mapapasaiyo Nakahanap ka nga pero hindi naman ito sa dugo mo ay itinatanggap Nabigyan ka ng sagot na ang hinahanap mo ay Nasa’yo na mismo Hindi mo na kailangan humanap ng iba pa Dahil ang wikang hinahanap mo ay nakabihag lamang Ibinihag ito ng mga espanyol sa dulo ng puso mo Para mapigilan ang pagbabago Pagbabago na makakasira ng kaisipang kolonyal na nagsasabing Ako ang piliin mo dahil dayuhan ako Itinatatak sa isip mo Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Laging magiging sosyal ang banyaga Laging magiging bulok ang sariling wika Nagtataka na ako sa iyo Ang sarili **** wika ay nakabaon lamang sa puso **** nakakandado Nasayo naman ang susi pero pilit **** isinasarado Ano nga ba ang pumipigil sa’yo Handa na ako Sa aking pagsuko Pagsuko Hindi dahil natalo ako Pero dahil idinedeklara ko na ang aking pagkapanalo Isusuko ko na ang mga sandata Isusuko ko na ang giyera Inaanyayaan kita Sabay sabay tayo Magkahawak ang kamay at hindi kakailanganing bumitaw at maghiwalay Sama-samang baguhin ang mundo gamit ang sariling wika Buksan ang nakakandadong puso At doon ay makikita mo ang sedula Hawak ko na ang sedula  Hawak ko na ang sedula Ng pagkabilanggo ng wikang filipino Handa na akong palayain ito at gamitin para sa pagbabago Ang dating linya ay magbabago Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Laging magiging sosyal ang sariling wika Susuko na sa bilang ng tatlo Isa. Dalawa. Tatlo. Suko Tapos na ang giyera

Continue reading...

Isang libong tansan dating takip sa bote ng alak Isang drum ng luhang walang galak Maubos man ito't tuloyang matuyo Ikaw rin naman ay nasa malayo Tama na 'to, tama na po Tanginang pag-ibig kelan ba susuko? Tama na 'to, tama na po Paalam na, mahal ko'ng sumuko Kape sa umaga, iyak sa gabi Ako ba ito? Hindi ko mawari Sa kama ko'ng dati kitang katabi Tutupiin ko na, at itatabi Tama na 'to, tama na po Tanginang pag-ibig kelan ba susuko? Tama na 'to, tama na po Paalam na, mahal ko'ng sumuko Wala na akong maidudugtong, "Paalam Shin Hye" sinigaw ko'ng pabulong

0

Mar 10, 2017

Mar 10, 2017 at 8:51 PM UTC

Paalam Shin Hye

Isang libong tansan dating takip sa bote ng alak Isang drum ng luhang walang galak Maubos man ito't tuloyang matuyo Ikaw rin naman ay nasa malayo Tama na 'to, tama na po Tanginang pag-ibig kelan ba susuko? Tama na 'to, tama na po Paalam na, mahal ko'ng sumuko Kape sa umaga, iyak sa gabi Ako ba ito? Hindi ko mawari Sa kama ko'ng dati kitang katabi Tutupiin ko na, at itatabi Tama na 'to, tama na po Tanginang pag-ibig kelan ba susuko? Tama na 'to, tama na po Paalam na, mahal ko'ng sumuko Wala na akong maidudugtong, "Paalam Shin Hye" sinigaw ko'ng pabulong

Continue reading...

Ako'y susuko na ba? O ika'y ipaglalaban ko pa? Dahil pagod na pagod na ako Pagod nang umasa sayo Ako'y napapaisip na lang Kung ito'y wakasan na lamang Dahil wala naman itong pagtutunguan Lalo't hindi naman tayo nagmamahalan Sa bawat oras na lumilipas Sana ang pagmamahal ko sayo ay mag wakas Nang sa ganon ay ika'y makalimutan ko na At hindi nahihirapan mag move on pa Sana pala ay matagal na akong sumuko, Naging masaya at hindi nasaktan ng todo Dahil ako ay natatakot uli Na baka ako ay magsisi sa huli

0

Feb 1, 2017

Feb 1, 2017 at 8:07 AM UTC

Ako'y susuko na ba? O ika'y ipaglalaban ko pa? Dahil pagod na pagod na ako Pagod nang umasa sayo Ako'y napapaisip na lang Kung ito'y wakasan na lamang Dahil wala naman itong pagtutunguan Lalo't hindi naman tayo nagmamahalan Sa bawat oras na lumilipas Sana ang pagmamahal ko sayo ay mag wakas Nang sa ganon ay ika'y makalimutan ko na At hindi nahihirapan mag move on pa Sana pala ay matagal na akong sumuko, Naging masaya at hindi nasaktan ng todo Dahil ako ay natatakot uli Na baka ako ay magsisi sa huli

Continue reading...

Noong mga panahon na akoy natutong mangarap, Sa puso ko ikaw na agad ang hinanap Hindi ka nawawala sa aking hinagap para sa iyo,kakayanin ko lahat ng hirap Nang tumuntong ako ng sekondarya Ikaw pa rin ang gusto at wala nang iba ikaw ang tanging saki'y nagpapaligaya Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana Nang ako'y malapit na,inilayo kang bigla Sa guhit ng palad ko, bigla kang nawala Naglaho ka nalang na para bang bula O kay sakit isipin aking mahal Aking mga ilusyon di na kayang magtagal hinahangad kong mga parangal Tila mananatiling isang mahabang dasal Madalas ko ngang nadarama malapit ka nalang talaga pero hanggang pangarap na lang ba? Dahil sadyang maraming humahadlang Kahit na pag -asa ang pananggalang Sadya kang ipinagkakait sa akin Pilit kang inaalis sa aking landasin Kaya't patawad kung susuko na ako Pagkat di kita makakamit kahit na anong gawin ko !

0

Mar 22, 2017

Mar 22, 2017 at 2:15 AM UTC

Pangarap na lang ba?

Noong mga panahon na akoy natutong mangarap, Sa puso ko ikaw na agad ang hinanap Hindi ka nawawala sa aking hinagap para sa iyo,kakayanin ko lahat ng hirap Nang tumuntong ako ng sekondarya Ikaw pa rin ang gusto at wala nang iba ikaw ang tanging saki'y nagpapaligaya Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana Nang ako'y malapit na,inilayo kang bigla Sa guhit ng palad ko, bigla kang nawala Naglaho ka nalang na para bang bula O kay sakit isipin aking mahal Aking mga ilusyon di na kayang magtagal hinahangad kong mga parangal Tila mananatiling isang mahabang dasal Madalas ko ngang nadarama malapit ka nalang talaga pero hanggang pangarap na lang ba? Dahil sadyang maraming humahadlang Kahit na pag -asa ang pananggalang Sadya kang ipinagkakait sa akin Pilit kang inaalis sa aking landasin Kaya't patawad kung susuko na ako Pagkat di kita makakamit kahit na anong gawin ko !

Continue reading...

sa pagsasalubong ng araw at buwan hindi ko pa rin magawang tumahan ilang oras na nang ika’y lumisan pero pagbabalik mo’y patuloy pa ring inaasahan karapat-dapat bang hintayin ang pag-ibig na hindi na sa akin? mananatili pa rin ba akong sabik sa iyong mga yakap at halik? sa paglalim ng gabi tila ang mga bituin ang pumapawi sa sakit na dulot ng iyong labi na siyang dahilan ng aking mga hikbi hindi ba’t ikaw ay nangako na sa laban na ito’y di ka susuko? hindi ba’t ikaw ang sumuyo at sa aki’y noo’y nagsumamo? sa pagbabalik ng araw alam kong di na kita matatanaw ang hiling lamang ay agad malusaw itong pag-ibig na di mo pinukaw

0

May 21, 2014

May 21, 2014 at 11:35 PM UTC

sa pagsasalubong ng araw at buwan hindi ko pa rin magawang tumahan ilang oras na nang ika’y lumisan pero pagbabalik mo’y patuloy pa ring inaasahan karapat-dapat bang hintayin ang pag-ibig na hindi na sa akin? mananatili pa rin ba akong sabik sa iyong mga yakap at halik? sa paglalim ng gabi tila ang mga bituin ang pumapawi sa sakit na dulot ng iyong labi na siyang dahilan ng aking mga hikbi hindi ba’t ikaw ay nangako na sa laban na ito’y di ka susuko? hindi ba’t ikaw ang sumuyo at sa aki’y noo’y nagsumamo? sa pagbabalik ng araw alam kong di na kita matatanaw ang hiling lamang ay agad malusaw itong pag-ibig na di mo pinukaw

Continue reading...

Matagal na kitang kilala, Matagal na kitang nakikita Minsan nakatayo't paligoy-ligoy Minsan nakaupo't para bang susuko. Parati kitang naririnig, Balita ko'y sikat ka Minsan sa kababaihan, Minsan sa iyong kababalaghan Siguro hindi ko maintindihan Bakit may kislap sa kanilang mata At ngiting di maalis sa kanilang labi Tuwing andyan ka Kasi nga matagal na kitang kilala Ilang buwan, taon na nga ba kita Parating nakikitang nagmumuni-muni Sa iyong sariling pangarap, alaala Pero bakit hindi ata kita kilala? Ako yata'y mali Sa mga hinalang pasubali At siguro'y nagbabakasakali Bakit nga ba sila natutuwa sa'yo? Bakit ka nga ba sikat sa kanila? Bakit ganito ako ngayon? At bakit ako nagsusulat ng isang tula, Tungkol sa'yo?

0

Sep 19, 2015

Sep 19, 2015 at 1:13 PM UTC

Isang Tula Tungkol Sa'yo

Matagal na kitang kilala, Matagal na kitang nakikita Minsan nakatayo't paligoy-ligoy Minsan nakaupo't para bang susuko. Parati kitang naririnig, Balita ko'y sikat ka Minsan sa kababaihan, Minsan sa iyong kababalaghan Siguro hindi ko maintindihan Bakit may kislap sa kanilang mata At ngiting di maalis sa kanilang labi Tuwing andyan ka Kasi nga matagal na kitang kilala Ilang buwan, taon na nga ba kita Parating nakikitang nagmumuni-muni Sa iyong sariling pangarap, alaala Pero bakit hindi ata kita kilala? Ako yata'y mali Sa mga hinalang pasubali At siguro'y nagbabakasakali Bakit nga ba sila natutuwa sa'yo? Bakit ka nga ba sikat sa kanila? Bakit ganito ako ngayon? At bakit ako nagsusulat ng isang tula, Tungkol sa'yo?

Continue reading...

Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?

0

May 13, 2016

May 13, 2016 at 8:24 AM UTC

Pagmamahalang sira

Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?

Continue reading...

pumasok sa kompartamentong bilang sa lahat ngunit ipagsiksikan ang sarili, sumuot, at ipilit dahil ang maiiwan sa españa ay hindi makakarating makipaglaban, mang-agaw, ang akin ay akin trenta minutong paghihintay sa ilalim ng init, tiyaga ang kapiling sa umaga bakit nga ba ‘di pa makikipag-balyahan? asal-hayup upang mapuntahan ka lamang sa pagdating sa istasyon ng sta. mesa pawis ay naghahalo, amoy ay ‘di mawari napagitnaan ng dal’wang dalagang nagchi-chismisan ‘di sinasadyang makinig, ako’y ‘di sang-ayon kaya iiling sa hawakan ay higpitan lalo ang kapit sasakyan natin ay paparating na sa pandacan tumitig sa bintana at muli, bigla kang naisip ngunit sila’y ‘di maibigay ang inaasam na pagtahimik bakit nga ba ako nagtitiyaga? sa masikip, magulo, at maingay na paraan paalis na tayo sa istasyon ng paco ika’y singtulad ng tren na ito hindi makahinga sa dami ng taong nilalaman kailan ba mapapadali ang ruta sa araw-araw? magrereklamo, magsasawa, sasabihing “ayoko na” titigil sa istasyon ng san andres mananatili hanggang makaabot sa vito cruz pasulong ang andar ngunit ang gana’y wala na pagod at nagsasawa, hindi magawang iwan ngayon ka pa ba susuko, eh ang lapit mo na? nawala ang bigat ng pasahero pagdating sa buendia nawala na rin panandalian ang sikip na iniinda ngunit ano namang silbi ng ginhawa, kung paalis ka na rin at nalalapit na sa paru-roonan pagod ka na pero tiyagain mo nalang ikaw at ang sitwasyon ay nariyan na nga nag-inarte ka pa kung kailan nasa pasay road na hindi ka pa ba nasanay sa araw-araw? tumigil ang tren sa istasyong pinakahihintay pawis, pagod, suot ang damit na gusut-gusot heto na, sa dami ng nangyari ay narito na sa edsa magallanes, salubungin mo siya

0

Oct 17, 2015

Oct 17, 2015 at 3:00 PM UTC

ang hindi maisiwalat na pagnanasa at tumatakbong imahinasyon sa istasyon ng tren: byaheng mula españa hanggang edsa-magallanes

pumasok sa kompartamentong bilang sa lahat ngunit ipagsiksikan ang sarili, sumuot, at ipilit dahil ang maiiwan sa españa ay hindi makakarating makipaglaban, mang-agaw, ang akin ay akin trenta minutong paghihintay sa ilalim ng init, tiyaga ang kapiling sa umaga bakit nga ba ‘di pa makikipag-balyahan? asal-hayup upang mapuntahan ka lamang sa pagdating sa istasyon ng sta. mesa pawis ay naghahalo, amoy ay ‘di mawari napagitnaan ng dal’wang dalagang nagchi-chismisan ‘di sinasadyang makinig, ako’y ‘di sang-ayon kaya iiling sa hawakan ay higpitan lalo ang kapit sasakyan natin ay paparating na sa pandacan tumitig sa bintana at muli, bigla kang naisip ngunit sila’y ‘di maibigay ang inaasam na pagtahimik bakit nga ba ako nagtitiyaga? sa masikip, magulo, at maingay na paraan paalis na tayo sa istasyon ng paco ika’y singtulad ng tren na ito hindi makahinga sa dami ng taong nilalaman kailan ba mapapadali ang ruta sa araw-araw? magrereklamo, magsasawa, sasabihing “ayoko na” titigil sa istasyon ng san andres mananatili hanggang makaabot sa vito cruz pasulong ang andar ngunit ang gana’y wala na pagod at nagsasawa, hindi magawang iwan ngayon ka pa ba susuko, eh ang lapit mo na? nawala ang bigat ng pasahero pagdating sa buendia nawala na rin panandalian ang sikip na iniinda ngunit ano namang silbi ng ginhawa, kung paalis ka na rin at nalalapit na sa paru-roonan pagod ka na pero tiyagain mo nalang ikaw at ang sitwasyon ay nariyan na nga nag-inarte ka pa kung kailan nasa pasay road na hindi ka pa ba nasanay sa araw-araw? tumigil ang tren sa istasyong pinakahihintay pawis, pagod, suot ang damit na gusut-gusot heto na, sa dami ng nangyari ay narito na sa edsa magallanes, salubungin mo siya

Continue reading...

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

0

Aug 20, 2019

Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC

Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

Continue reading...

Ikaw ang dahilan kung bakit kahit gabi'y hindi pa din madilim ang kalangitan, Para bang palaging may liwanag kapag ika'y nasisilayan, Ikaw ang magiging sandalan ng mga takot at pangambang hindi ko mapakawalan, Gusto kong lagi kang nandiyan, upang mga dalahi'y palaging gumaan. Sayo ko naramdaman na kahit hindi tayo mag-usap ay nagkakaintindihan, Yung tipong isang ngiti mo lang, kahit el ninyo'y iihip ang amihan, Oo, ikaw ang nagbibigay sa akin ng ginhawa, Isang yakap mo lang parang ako'y nakauwi na. Mahal, sa daang tatahakin nati'y sa isa't-isa tayo'y kumapit, Walang bibitaw kahit na ang dadaanan nati'y minsan ay magiging masakit, May lungkot, maraming takot, maraming alaala ng kahapon, Pero hindi tayo susuko, madapa ma'y palagi tayong tatayo. Ikaw ang magiging inspirasyon, sa pagpapagal at pagpupuyat dahil sa edukasyon, Ikaw ang magiging sandalan sa mga hinaing ko at mapapagdaanan, Ikaw ang siyang magbibigay lakas sa akin upang ipagpatuloy yaring takbuhin, Hanggang sa araw na masabi ko sayong, "mahal ko, doktor na tayo."

0

Apr 13, 2016

Apr 13, 2016 at 9:01 PM UTC

Ikaw ang dahilan kung bakit kahit gabi'y hindi pa din madilim ang kalangitan, Para bang palaging may liwanag kapag ika'y nasisilayan, Ikaw ang magiging sandalan ng mga takot at pangambang hindi ko mapakawalan, Gusto kong lagi kang nandiyan, upang mga dalahi'y palaging gumaan. Sayo ko naramdaman na kahit hindi tayo mag-usap ay nagkakaintindihan, Yung tipong isang ngiti mo lang, kahit el ninyo'y iihip ang amihan, Oo, ikaw ang nagbibigay sa akin ng ginhawa, Isang yakap mo lang parang ako'y nakauwi na. Mahal, sa daang tatahakin nati'y sa isa't-isa tayo'y kumapit, Walang bibitaw kahit na ang dadaanan nati'y minsan ay magiging masakit, May lungkot, maraming takot, maraming alaala ng kahapon, Pero hindi tayo susuko, madapa ma'y palagi tayong tatayo. Ikaw ang magiging inspirasyon, sa pagpapagal at pagpupuyat dahil sa edukasyon, Ikaw ang magiging sandalan sa mga hinaing ko at mapapagdaanan, Ikaw ang siyang magbibigay lakas sa akin upang ipagpatuloy yaring takbuhin, Hanggang sa araw na masabi ko sayong, "mahal ko, doktor na tayo."

Continue reading...

Saksi ang buwan at mga bitwin sa araw ng tayo'y nagkakilala. Bawa't kilos at galaw, at tinginan ng mga mata. Saksi ang bawa't taong nakapansin ng lambing ng pag-uusap at kay lagkit ng mga tingin. Saksi ang mga nanood sa entablado kung pano mo siya napatawa sa isang eksenang sa script eh wala. Saksi ang mga guro't ka-eskwela sa isang pag-kakaibigang puno ng kalokohan at saya. Saksi ang mga kasama't kaibigan kung paano nag-simula ang di-inaasahang pag-iibigan. Saksi ang mga kapamilya't ka-opisina ang isang pag-sasamang puno ng hirap at ligaya. Saksi sila ng mga away at tampuhan na pilit nating nilampasan. Saksi ang buong mundo sa lahat ng gulong nadaanan, pero isang Saksi ang gumawa ng paraan. Naging Saksi ang Diyos ng mga pangakong binitawan, na di kailanma'y maghihiwalay anoman ang pagdaraanan. Kaya’t narito akong muli para tumupad ng pangako. Na buong buhay kang pagsisilbihan, mamahalin at di kailanman pa’y susuko. - July 8, 2010

0

Jul 7, 2010

Jul 7, 2010 at 10:27 PM UTC

shai-avecilla-riofrio

Saksi ang buwan at mga bitwin sa araw ng tayo'y nagkakilala. Bawa't kilos at galaw, at tinginan ng mga mata. Saksi ang bawa't taong nakapansin ng lambing ng pag-uusap at kay lagkit ng mga tingin. Saksi ang mga nanood sa entablado kung pano mo siya napatawa sa isang eksenang sa script eh wala. Saksi ang mga guro't ka-eskwela sa isang pag-kakaibigang puno ng kalokohan at saya. Saksi ang mga kasama't kaibigan kung paano nag-simula ang di-inaasahang pag-iibigan. Saksi ang mga kapamilya't ka-opisina ang isang pag-sasamang puno ng hirap at ligaya. Saksi sila ng mga away at tampuhan na pilit nating nilampasan. Saksi ang buong mundo sa lahat ng gulong nadaanan, pero isang Saksi ang gumawa ng paraan. Naging Saksi ang Diyos ng mga pangakong binitawan, na di kailanma'y maghihiwalay anoman ang pagdaraanan. Kaya’t narito akong muli para tumupad ng pangako. Na buong buhay kang pagsisilbihan, mamahalin at di kailanman pa’y susuko. - July 8, 2010

Continue reading...

GISING! mainit na kape natutumbang mga mata nanghihinang katawan isip ko'y nawawala isang tinik ng ingay agad ng napatingin sa gawing banda roon anong takot sa dilim balik tayo sa mga salitang mala-linya na ang ukit sa utak kong sabaw lahat sa paningin na'y marikit maski nag-iisang ilaw nagmumukha ng tutubi pagkat sa pagdating ng bukas bawal ang magkamali ilang pahina nalang kaya't konti pang tiis minimithing tagumpay aking makakamit kaya't higop pa ng kape puta, dila ko pa'y nasunog dasal na lamang ang katapat maliban sa luha at uhog kakayanin, kakayanin hindi nais magtagal habang sila'y nagsasaya narito kang nag-aaral kung ayaw **** maiwan sa kwartong maputi kasama ng demonyo gisingin ang sarili walang alay na magaganap hindi maaaring ipabahala bawal tayong magtawag diyos-diyosan dito sa lupa itong mga matang bumibitaw, bumibitaw sa gabing ito, walang susuko maski budhi ko na'y sabaw

0

Oct 4, 2015

Oct 4, 2015 at 2:17 AM UTC

GISING! mainit na kape natutumbang mga mata nanghihinang katawan isip ko'y nawawala isang tinik ng ingay agad ng napatingin sa gawing banda roon anong takot sa dilim balik tayo sa mga salitang mala-linya na ang ukit sa utak kong sabaw lahat sa paningin na'y marikit maski nag-iisang ilaw nagmumukha ng tutubi pagkat sa pagdating ng bukas bawal ang magkamali ilang pahina nalang kaya't konti pang tiis minimithing tagumpay aking makakamit kaya't higop pa ng kape puta, dila ko pa'y nasunog dasal na lamang ang katapat maliban sa luha at uhog kakayanin, kakayanin hindi nais magtagal habang sila'y nagsasaya narito kang nag-aaral kung ayaw **** maiwan sa kwartong maputi kasama ng demonyo gisingin ang sarili walang alay na magaganap hindi maaaring ipabahala bawal tayong magtawag diyos-diyosan dito sa lupa itong mga matang bumibitaw, bumibitaw sa gabing ito, walang susuko maski budhi ko na'y sabaw

Continue reading...

Ito ang umagang Nanaisin kong huminto muna ang Araw nang saglit. Kung pwede bang manatili muna Sya At ako'y hayaang pagmasdan Ang kanyang kariktan. Nais kong bumilad sa sinag ng Araw At magpasakop sa Liwanag Nyang taglay. Nais kong malusaw ang bawat kamalian, Ang bawat pagkukunwari. Pagkat ayoko na.. Ayoko nang magpanggap pa.. Na kaya kong mag-isa Mag-isa na wala ang mga kamay Nya -- Ang mga gabay Nya. Na maging sa gabi'y Nasisilayan ko pa rin Ang kanyang anino sa aking pagpikit, Ang nakasisilaw Niyang Liwanag Na nagiging mitsa ng aking pagluhod. Gusto kong huminto ang Araw, At ako'y makita Nya.. Kahit isang iglap.. Kahit isang saglit lang.. Kung pwede lang, Wag Mo akong iwan Na sa gabi'y Ikaw ang magbigay Ilaw sa aking landas At ako'y Iyong yakapin Habang ang Iyong sinag Ang magsisilbing lakas Sa bawat pagbangon ko sa Umaga. Sayo ako magsisimula, At ayokong ito'y magwakas Na para bang hinahayaan ko lamang Na malimot ko ang lahat -- Ang lahat ng mga misteryong Iyong ipinakita na, Iyong ipanaranas na. Ayokong dumating sa katapusan Na ako'y walang muang Na Ikaw ang aking Simula.. Ayokong magtagpo tayo Sa gitna ng aking mga kamalian -- Mga kamaliang hindi ko itinama Kahit na pinagbuksan Mo na ako Sa panibagong Umaga. Kung ang bawat araw na lumilipas Ay siya ring mga pahina ng aking buhay, Bakit pa.. Bakit ko pa hahayaang Dilim ang magsilbing umaga? Kung Ikaw naman ang tunay na Simula ng lahat.. Kung landas ko nama'y Kayang-kaya **** bigyang liwanag At lahat ng masasaklawan ng aking mga mata Ay simbolo ng Iyong paghahari. Lilikumin Mo ang lahat Gamit ang Iyong Liwanag. Ang Iyong mga Salita'y Hindi na mangungusap pa, Ngunit Ikaw na mismo ang darating. At buhat sa Iyong bibig, Ang lahat ay handa nang makinig.. Nang buong puso.. Na may tunay na pagpapasakop. At ang lahat ng mga naggising Buhat sa pagkakahimbing At mga bangungot na tila walang katapusan Ay sabay-sabay na babangon At lalakad sa Liwanag na Iyong hain. Masisilayan ko rin ang mga ngiti Ng pagpupunyagi at tagumpay Na walang balot ng anumang pagkukunwari, Walang tampo't galit. Kung saan hubad ang lahat Ngunit tanggap Mo Ang bawat kamalian. Ang Iyong paghuhusga ay darating -- Darating nang patas; Patas at pawang katotohanan. Ang lahat ay darating sa katapusan, At Sayo ay handang magpaubaya. Ang lahat ng mga nabago ng Iyong Liwanag Ay kusang sisibol at uusbong Nang may papuri At hindi parang mga paupos na kandila Na nauubusan rin ng lakas. Ngunit sila'y tila mga tanim Na Iyong dinidiligan sa bawat araw -- Mga ginintuang araw Na hindi gaya ngayong kukupas din.. Balang araw, ang lahat ng salitang Mamumutawi sa bawat labi'y May iisang sigaw May iisang palamuti na ibabandera At susuko sa Iyong kabutihan. Ang bawat nilalang Ay mabinihag sa Iyong kaluwalhatian At hindi na.. Hindi na mauubusan pa ng Liwanag, Ikaw mismo ang magkukusang Punasan ang mga matang lumuluha, Lumuluha buhat sa paghihintay.. Pagkat nariyan ka na.. Nariyan na ang Iyong kaligtasan. Ikaw, sa bawat oras Sa bawat sandali'y Ikaw pa rin ang maging dahilan Ng pagtibok ng aking puso Ang magiging sigaw Ng aking napapaos na lalamunan. Ikaw ang maging dahilan.. Ng aking pagtaas ng kamay At sa ere'y hindi Mo ako iiwan, Ni hindi Mo ako kinalimutan.. Ikaw, ang Araw at Gabi.. Sayo ang aking papuri!

0

Jan 11, 2021

Jan 11, 2021 at 11:29 PM UTC

Ito ang umagang Nanaisin kong huminto muna ang Araw nang saglit. Kung pwede bang manatili muna Sya At ako'y hayaang pagmasdan Ang kanyang kariktan. Nais kong bumilad sa sinag ng Araw At magpasakop sa Liwanag Nyang taglay. Nais kong malusaw ang bawat kamalian, Ang bawat pagkukunwari. Pagkat ayoko na.. Ayoko nang magpanggap pa.. Na kaya kong mag-isa Mag-isa na wala ang mga kamay Nya -- Ang mga gabay Nya. Na maging sa gabi'y Nasisilayan ko pa rin Ang kanyang anino sa aking pagpikit, Ang nakasisilaw Niyang Liwanag Na nagiging mitsa ng aking pagluhod. Gusto kong huminto ang Araw, At ako'y makita Nya.. Kahit isang iglap.. Kahit isang saglit lang.. Kung pwede lang, Wag Mo akong iwan Na sa gabi'y Ikaw ang magbigay Ilaw sa aking landas At ako'y Iyong yakapin Habang ang Iyong sinag Ang magsisilbing lakas Sa bawat pagbangon ko sa Umaga. Sayo ako magsisimula, At ayokong ito'y magwakas Na para bang hinahayaan ko lamang Na malimot ko ang lahat -- Ang lahat ng mga misteryong Iyong ipinakita na, Iyong ipanaranas na. Ayokong dumating sa katapusan Na ako'y walang muang Na Ikaw ang aking Simula.. Ayokong magtagpo tayo Sa gitna ng aking mga kamalian -- Mga kamaliang hindi ko itinama Kahit na pinagbuksan Mo na ako Sa panibagong Umaga. Kung ang bawat araw na lumilipas Ay siya ring mga pahina ng aking buhay, Bakit pa.. Bakit ko pa hahayaang Dilim ang magsilbing umaga? Kung Ikaw naman ang tunay na Simula ng lahat.. Kung landas ko nama'y Kayang-kaya **** bigyang liwanag At lahat ng masasaklawan ng aking mga mata Ay simbolo ng Iyong paghahari. Lilikumin Mo ang lahat Gamit ang Iyong Liwanag. Ang Iyong mga Salita'y Hindi na mangungusap pa, Ngunit Ikaw na mismo ang darating. At buhat sa Iyong bibig, Ang lahat ay handa nang makinig.. Nang buong puso.. Na may tunay na pagpapasakop. At ang lahat ng mga naggising Buhat sa pagkakahimbing At mga bangungot na tila walang katapusan Ay sabay-sabay na babangon At lalakad sa Liwanag na Iyong hain. Masisilayan ko rin ang mga ngiti Ng pagpupunyagi at tagumpay Na walang balot ng anumang pagkukunwari, Walang tampo't galit. Kung saan hubad ang lahat Ngunit tanggap Mo Ang bawat kamalian. Ang Iyong paghuhusga ay darating -- Darating nang patas; Patas at pawang katotohanan. Ang lahat ay darating sa katapusan, At Sayo ay handang magpaubaya. Ang lahat ng mga nabago ng Iyong Liwanag Ay kusang sisibol at uusbong Nang may papuri At hindi parang mga paupos na kandila Na nauubusan rin ng lakas. Ngunit sila'y tila mga tanim Na Iyong dinidiligan sa bawat araw -- Mga ginintuang araw Na hindi gaya ngayong kukupas din.. Balang araw, ang lahat ng salitang Mamumutawi sa bawat labi'y May iisang sigaw May iisang palamuti na ibabandera At susuko sa Iyong kabutihan. Ang bawat nilalang Ay mabinihag sa Iyong kaluwalhatian At hindi na.. Hindi na mauubusan pa ng Liwanag, Ikaw mismo ang magkukusang Punasan ang mga matang lumuluha, Lumuluha buhat sa paghihintay.. Pagkat nariyan ka na.. Nariyan na ang Iyong kaligtasan. Ikaw, sa bawat oras Sa bawat sandali'y Ikaw pa rin ang maging dahilan Ng pagtibok ng aking puso Ang magiging sigaw Ng aking napapaos na lalamunan. Ikaw ang maging dahilan.. Ng aking pagtaas ng kamay At sa ere'y hindi Mo ako iiwan, Ni hindi Mo ako kinalimutan.. Ikaw, ang Araw at Gabi.. Sayo ang aking papuri!

Continue reading...

Tanggap kita Sisimulan ko ba ito sa umpisa ?? o sismulan ko ba ito sa huli mag sisimula ako kung pano ko tinanggap ang mali Kung paano ko handang itama ang mga Pagkakamali mag sisimula ako kung pano ko inayos ang sakit lungkot at galit Eto na ang umpisa alam ko na ang bawat sandali ay may mali alam ko na sa bawat salitang nilalabas ng bibig ay isang kasinungalingan Hanggang sa isang beses inamin mo sakin Na ayaw mo na at may mahal ka ng iba masakit isipin na sa layo ng ating tinahak ay susuko kana pala lagi na lang sumasagi sa isip bakit iniwan moko sa mundong ginawa natin bakit binitawan moko sa gitna lungkot at saya ngayon alam ko na ang sagot sa tanong na gumugulo sa isip Iniwan moko kasi may mahal kana nagdaan ang araw na luha na lamang ang aking kapiling bote na lang ng alak ang nagpapawala ng sakit dumating din ang araw na bumabalik ka dahil nasaktan ka nya nakita kitang umiiyak sabi mo sakin na ang sakit sakit na Di malaman ang gagawin kung yayakapin ba kita o hahayaan di ko alam kung ano mararamdaman kung ako ba ay masasaktan o matutuwa isa na lamang ang aking ginawa niyakap kita at pinunasan ko ang iyong luha na sa sobrang dami ay basang basa ang damit Tinanggap kita ng buo sa damdamin tinanggap kita ng walang pag aalinlangan kasi eto padin ako mahal padin kita alam kong mahal mo pa sya pero nandto ako kasi di kita kayang lumuluha nasasaktan at nahihirapan kahit ilang beses mokong pagtabuyan nandto padin ako di na muling lalayo sa piling mo tatapusin ko ang pyesa na to tanggap ko ang pagkakamali mo tatapusin ko ito sa tatlong salita Mahal napatawad na kita

0

Nov 1, 2016

Nov 1, 2016 at 4:27 AM UTC

jeramie-paul-quiman

Tanggap kita Sisimulan ko ba ito sa umpisa ?? o sismulan ko ba ito sa huli mag sisimula ako kung pano ko tinanggap ang mali Kung paano ko handang itama ang mga Pagkakamali mag sisimula ako kung pano ko inayos ang sakit lungkot at galit Eto na ang umpisa alam ko na ang bawat sandali ay may mali alam ko na sa bawat salitang nilalabas ng bibig ay isang kasinungalingan Hanggang sa isang beses inamin mo sakin Na ayaw mo na at may mahal ka ng iba masakit isipin na sa layo ng ating tinahak ay susuko kana pala lagi na lang sumasagi sa isip bakit iniwan moko sa mundong ginawa natin bakit binitawan moko sa gitna lungkot at saya ngayon alam ko na ang sagot sa tanong na gumugulo sa isip Iniwan moko kasi may mahal kana nagdaan ang araw na luha na lamang ang aking kapiling bote na lang ng alak ang nagpapawala ng sakit dumating din ang araw na bumabalik ka dahil nasaktan ka nya nakita kitang umiiyak sabi mo sakin na ang sakit sakit na Di malaman ang gagawin kung yayakapin ba kita o hahayaan di ko alam kung ano mararamdaman kung ako ba ay masasaktan o matutuwa isa na lamang ang aking ginawa niyakap kita at pinunasan ko ang iyong luha na sa sobrang dami ay basang basa ang damit Tinanggap kita ng buo sa damdamin tinanggap kita ng walang pag aalinlangan kasi eto padin ako mahal padin kita alam kong mahal mo pa sya pero nandto ako kasi di kita kayang lumuluha nasasaktan at nahihirapan kahit ilang beses mokong pagtabuyan nandto padin ako di na muling lalayo sa piling mo tatapusin ko ang pyesa na to tanggap ko ang pagkakamali mo tatapusin ko ito sa tatlong salita Mahal napatawad na kita

Continue reading...

Lakasan mo naman ang iyong loob Ang isip, 'wag hayaang makulob ng kalungkutan at kaba Labanan mo, lumaban ka. Alam kong gabi-gabi ang iyong pag-iyak pero sa dulo, ikaw rin ang magagalak. Alam kong pagod ka na, pero ngayon ka pa ba susuko? Laban lang, sugod lang. Wala sa nakaraan ang inaasam Kaya 'wag kang aatras. Kaya mo yan, kaya ko 'to.

0

Dec 19, 2015

Dec 19, 2015 at 8:50 AM UTC

Lakasan mo naman ang iyong loob Ang isip, 'wag hayaang makulob ng kalungkutan at kaba Labanan mo, lumaban ka. Alam kong gabi-gabi ang iyong pag-iyak pero sa dulo, ikaw rin ang magagalak. Alam kong pagod ka na, pero ngayon ka pa ba susuko? Laban lang, sugod lang. Wala sa nakaraan ang inaasam Kaya 'wag kang aatras. Kaya mo yan, kaya ko 'to.

Continue reading...

Sa Pagsabay sa daloy ng buhay Masaya kung may kaagapay Kasama sa bawat paglakbay Ng mga paang nais lamang na may karamay Subalit ang lahat ay di ganun kadali Ako ay iniwan dahil lamang sa pagkakamali Sa Isang iglap, kasiyahan sa aki'y binawi Saan nga ba mapupunta ang puso kong sawi Ngunit Mag-isa man ay hindi dapat huminto Sa laro ng buhay ay patuloy lang sa pagtakbo Sa bawat pagsubok, mag isa man ay hindi susuko Madapa man at walang tumulong, lalaban pa rin ako

0

Mar 2, 2016

Mar 2, 2016 at 7:08 PM UTC

hannah-grace-portugal

Sa Pagsabay sa daloy ng buhay Masaya kung may kaagapay Kasama sa bawat paglakbay Ng mga paang nais lamang na may karamay Subalit ang lahat ay di ganun kadali Ako ay iniwan dahil lamang sa pagkakamali Sa Isang iglap, kasiyahan sa aki'y binawi Saan nga ba mapupunta ang puso kong sawi Ngunit Mag-isa man ay hindi dapat huminto Sa laro ng buhay ay patuloy lang sa pagtakbo Sa bawat pagsubok, mag isa man ay hindi susuko Madapa man at walang tumulong, lalaban pa rin ako

Continue reading...

Sa bawat paginum mo Hindi mo Alam kung kailan ka susuka Sa bawat paglagok mo Hindi mo alam Kung kasunod nang pagsuka ee lasing Ka Parang sa pagibig Sa bawat araw na minamahal mo siya Hindi mo alam kung mahal kaparin ba Niya oh niloloko kalang niya Sa bawat araw na minamahal mo siya Hindi mo alam kung kasunod nang Panloloko niya ee susuko kna

0

Aug 29, 2016

Aug 29, 2016 at 1:32 AM UTC

ramon-cayangyang

Sa bawat paginum mo Hindi mo Alam kung kailan ka susuka Sa bawat paglagok mo Hindi mo alam Kung kasunod nang pagsuka ee lasing Ka Parang sa pagibig Sa bawat araw na minamahal mo siya Hindi mo alam kung mahal kaparin ba Niya oh niloloko kalang niya Sa bawat araw na minamahal mo siya Hindi mo alam kung kasunod nang Panloloko niya ee susuko kna

Continue reading...

Pumatak na naman ang ulan Sa taas ng bubungan Parang luha sa mga mata Kapag namimiss kita Ang daming patak ng ulang ito Milyon siguro ang bilang nito Parang listahan ng mga babaeng ito Na nagkakagusto din sa iyo Agos dito agos doon sa kanto Ang tubig ulan na ito Parang pag-asa ko sa iyo Tinangay na ng agos ng mundo Lumalabo ang salamin ko dahil sa hamog na ito Parang mata at puso mo Malabong makita ang tulad ko Lumalamig na din ang paligid ko Dulot ng lumalakas na ulang ito Parang yung damdamin ko Nanlalamig kakahintay sa iyo Pero alam ko na hihinto din ito Yung ulan sa labas ng bahay ko Parang damdamin ko sayo Kapag napagod hihinto pero hindi susuko Pag natapos ang isang malakas na ulan Ang lupa ay matutuyo dahandahan Parang pag tingin ko sa iyo Matutuyo kapag binalewala mo

0

Mar 18, 2017

Mar 18, 2017 at 3:46 AM UTC

Pumatak na naman ang ulan Sa taas ng bubungan Parang luha sa mga mata Kapag namimiss kita Ang daming patak ng ulang ito Milyon siguro ang bilang nito Parang listahan ng mga babaeng ito Na nagkakagusto din sa iyo Agos dito agos doon sa kanto Ang tubig ulan na ito Parang pag-asa ko sa iyo Tinangay na ng agos ng mundo Lumalabo ang salamin ko dahil sa hamog na ito Parang mata at puso mo Malabong makita ang tulad ko Lumalamig na din ang paligid ko Dulot ng lumalakas na ulang ito Parang yung damdamin ko Nanlalamig kakahintay sa iyo Pero alam ko na hihinto din ito Yung ulan sa labas ng bahay ko Parang damdamin ko sayo Kapag napagod hihinto pero hindi susuko Pag natapos ang isang malakas na ulan Ang lupa ay matutuyo dahandahan Parang pag tingin ko sa iyo Matutuyo kapag binalewala mo

Continue reading...

Oo ginawa mo na ang lahat Binigay mo ang higit pa sa nararapat Bumangon, tumakbo at tumalon ka na Nagkandasubsob at nagkadapa-dapa ka pa Tumawid ng bundok at ng mga karagatan Ikaw ay nalunod at nasaktan Nagsunog ng kilay, at kinalimutan ang tulog Hinarap mo lahat at ikaw ay nagpabugbog Ginawa mo ang lahat ng makakaya mo Ngunit ikaw ay nabigo Masakit, oo! Walang duda yan Lalo na kung nalahat na ang iyong kakayahan Nakakalugmo at nakakadusa Nakakaiyak at nakakawalang pag-asa Parang pinagsukloban ng langit at lupa Parang pinagkaitan ng lahat ng mga tala Mahirap! Masakit! Oo alam ko Pero hindi pa ito ang huli o dulo Maniwala ka sakin, mahirap pero kakayanin Masakit pero hindi imposibleng gawin Kung kelan nakasuka ka na ng dugo Tangina! Ngayon ka pa ba susuko?

0

Jun 20, 2016

Jun 20, 2016 at 8:10 AM UTC

Oo ginawa mo na ang lahat Binigay mo ang higit pa sa nararapat Bumangon, tumakbo at tumalon ka na Nagkandasubsob at nagkadapa-dapa ka pa Tumawid ng bundok at ng mga karagatan Ikaw ay nalunod at nasaktan Nagsunog ng kilay, at kinalimutan ang tulog Hinarap mo lahat at ikaw ay nagpabugbog Ginawa mo ang lahat ng makakaya mo Ngunit ikaw ay nabigo Masakit, oo! Walang duda yan Lalo na kung nalahat na ang iyong kakayahan Nakakalugmo at nakakadusa Nakakaiyak at nakakawalang pag-asa Parang pinagsukloban ng langit at lupa Parang pinagkaitan ng lahat ng mga tala Mahirap! Masakit! Oo alam ko Pero hindi pa ito ang huli o dulo Maniwala ka sakin, mahirap pero kakayanin Masakit pero hindi imposibleng gawin Kung kelan nakasuka ka na ng dugo Tangina! Ngayon ka pa ba susuko?

Continue reading...

#071816 #3:18PM #RobPalawan Muling mauutal ang puso Buhat sa naantalang pagtatapat. Ninais ko noong lisanin ang paghihintay At magbakasakaling Panahon na ng pag-ani ng pag-iibigan. Ni minsan, Hindi ka nagpadaig sa pana ni Kupido, pagkat marahil may lamat kanyang gintong palaso. Patuloy akong magbibilang ng bawat dahong nalalagas, Aaninag sa araw na siyang minsang pumipiglas, At sisenyas sa hanging hinahawi ang kawalan -- Kawalang hindi tunay, Pagkat pag-ibig, aking buhay. Ilalaan ko sa kalawakan Ang talatang tila walang saysay, Makikipagbalagtasan sa pagkitil Ng mga linyang nahihimbing. Ako'y saksi sa malawak at malalim Na mahikang di naglalaho, Sa eksperimentong walang kemikal Bagkus puro't siyang natural, Sa paglalambitin ng mga bombilyang Hindi papupundi, At mga tuldok na hindi katapusan. Yayariin ko ang klima ng pusong hindi kalmado, Bituin ng pagtatapat ay aangkinin, Pagkat halaga nito'y Wagas na pag-ibig. Hindi ako susuko, Tatagpiin nang kusa Ang liham ng sagrado kong pag-irog.

0

Jul 19, 2016

Jul 19, 2016 at 4:44 AM UTC

Puzzled Feelings

#071816 #3:18PM #RobPalawan Muling mauutal ang puso Buhat sa naantalang pagtatapat. Ninais ko noong lisanin ang paghihintay At magbakasakaling Panahon na ng pag-ani ng pag-iibigan. Ni minsan, Hindi ka nagpadaig sa pana ni Kupido, pagkat marahil may lamat kanyang gintong palaso. Patuloy akong magbibilang ng bawat dahong nalalagas, Aaninag sa araw na siyang minsang pumipiglas, At sisenyas sa hanging hinahawi ang kawalan -- Kawalang hindi tunay, Pagkat pag-ibig, aking buhay. Ilalaan ko sa kalawakan Ang talatang tila walang saysay, Makikipagbalagtasan sa pagkitil Ng mga linyang nahihimbing. Ako'y saksi sa malawak at malalim Na mahikang di naglalaho, Sa eksperimentong walang kemikal Bagkus puro't siyang natural, Sa paglalambitin ng mga bombilyang Hindi papupundi, At mga tuldok na hindi katapusan. Yayariin ko ang klima ng pusong hindi kalmado, Bituin ng pagtatapat ay aangkinin, Pagkat halaga nito'y Wagas na pag-ibig. Hindi ako susuko, Tatagpiin nang kusa Ang liham ng sagrado kong pag-irog.

Continue reading...