"pinatay" poems - Hello Poetry

"Kalayaan" - Isang tula para sa kinabukasan Lahat ng kabataan ay kayang lumaban Sa bansa na hindi ipinaglaban Animo'y pasista ang kanilang galawan Hanggang sa pinatay nila nang tuluyan ang kalayaan Inang bayan, parating na ang iyong kaarawan Giniba ka na ng suntok ng mga kalaban Sa iyong kaarawan, hindi ka pa rin ipinaglaban Ngunit ang ginawa, pinaslang nila ang boses ng mga mamamayan Sa demokrasya binagsak ang prangkisa Na binagsak ulit ng mga pasista. Sa likas ng tapang ng mga kayumanggi Nandito na kami para bumawi Ang kulay aking binabanggit, Na akala ko noon ay pangit, Pero taglay ito ng lakas Para umalis ang mga nangahas Sa ganda ng bansa natin, iisa lang naman ang kulay natin Kaya naman nating isulong ang rebolusyon, para sa soberanya Taglay naman natin ang sigaw ng pagkakaisa Sapagkat, oras nang umaksyon ang masa.

0

Jul 16, 2020

Jul 16, 2020 at 9:40 AM UTC

adrunkenpoetinacloset

Humanay!

"Kalayaan" - Isang tula para sa kinabukasan Lahat ng kabataan ay kayang lumaban Sa bansa na hindi ipinaglaban Animo'y pasista ang kanilang galawan Hanggang sa pinatay nila nang tuluyan ang kalayaan Inang bayan, parating na ang iyong kaarawan Giniba ka na ng suntok ng mga kalaban Sa iyong kaarawan, hindi ka pa rin ipinaglaban Ngunit ang ginawa, pinaslang nila ang boses ng mga mamamayan Sa demokrasya binagsak ang prangkisa Na binagsak ulit ng mga pasista. Sa likas ng tapang ng mga kayumanggi Nandito na kami para bumawi Ang kulay aking binabanggit, Na akala ko noon ay pangit, Pero taglay ito ng lakas Para umalis ang mga nangahas Sa ganda ng bansa natin, iisa lang naman ang kulay natin Kaya naman nating isulong ang rebolusyon, para sa soberanya Taglay naman natin ang sigaw ng pagkakaisa Sapagkat, oras nang umaksyon ang masa.

21

Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.

0

Nov 4, 2015

Nov 4, 2015 at 3:55 PM UTC

kara-subido

''Delubyo''

Dis oras na ng gabi ngunit ikaw pa din Ang bukod tanging laman ng aking isipan Patawad na kung puro siya na lang lagi ang alam Ng aking mga kwento. Hindi ko kasi mapigilan mag buhos ng aking hinaing Dahil alam mo hanggang ngayon kasi tandang-tanda ko pa din Ang araw at oras kung kailan mo ako iniwan. Anong gagawin ko sa mga salitang iniwan mo Isa nga lang ba akong pangalan sa buhay mo? Ano ba ang naging parte ko sa'yo? Iba’t ibang tanong ang bumabagabag sa akin Pero kung alam ko lang na sa ganito tayo hahantong; Matagal ko nang pinatay ang natitirang posibilidad Sa akin isipan na may mundo para lang sa ating dalawa. Alam mo ba gabi gabi kong binabalikan ang Matatamis nating alaala pero pilit ko din Pinapaalala sa aking sarili na ‘’Itigil mo na ‘to’’ ''Tama na 'to'' Gumising kana sa totoong estado ng buhay mo. Maawa ka naman sa sarili mo. Ikaw ang naging punot dulot nang gabi gabi kong Pag-pupuyat hindi mo ma-itatanong pero walang araw Na lumipas na hindi ako nagiging tambay sa'yong mga Social media accounts. Nagmamasid sa bawat post at update mo at tinatanong Sa aking sarili ''Bakit nga ba ang manhid mo?'' Dahil hanggang ngayon May kumakatok pa din sa puso ko umaasa na Pwede pa. Pwede pang ipiglaban. Kahit matagal man ang abutin natin. Ako'y handang maghintay. Kahit mag muka na tayong gurang. Okay lang. Handa akong tiisin. Pero alam mo ba nakakapagod din palang Makipaglaro sa taong ayaw magpaawat Handa na akong sumuko kahit noon pa naman Alam kong malabo na maging tayo; Malabo mapasa-akin ang puso mo. Ayoko ng makipagsiksikan sa Evacuation Center Pilit ka magbubuwis ng buhay mo para sa taong ‘yon Panahon na para lisanin ang delubyo na ito Hindi na ako dapat mag tagal baka Pati ang aking sarili ay iwanan din ako.

46

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam **** hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam **** ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, aking Ginoo. Dahil aaliwin ko muna ang makatang nasa loob ko na pinatay mo.

0

Jul 15, 2016

Jul 15, 2016 at 1:31 PM UTC

ArisTheUnknown

Ang Huling tula na Isinulat Para Saiyo

Gusto kong tumula ng hindi patungkol sayo. Gusto ko namang aliwin ang makata na nasa loob ko. Dahil pagod na ako. Pagod na pagod na akong habulin ka gamit ang aking panulat at mga salita. Pagod na akong ipaunawa sayo kung ano nga ba ang kahulugan ng "Mahal kita" Mahal kita hindi dahil mahal mo ako. Na ang mahal kita ay hindi isang katanungan na dapat ay sinasagot. Na pag sinabi kong mahal kita, mahal kita at yun na yun. Kaya gusto ko munang bumalik sa umpisa. Kung saan, mahal ko lahat ng nasa paligid. Mahal ko ang mga ibon na nasa himpapawid. Mahal ko ang puno na nagbibigay sakin ng lilim. Mahal ko ang kalangitan at ang ganda nito ay sadyang kaibig-ibig. Dahil nung dumating ka, huminto ang pag ikot ng mundo ko. Ikaw ang sistemang kumain sa buong pagkatao ko. Binulag mo ako. Wala akong makita. Nabingi ako. Hindi ako makarinig. Akala ko tama lang ito, na ganito ang pakiramdam ng pag ibig. Nakakaadik. Nakakabaliw. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang isusulat ko. Tinuring kitang diyos. Sinamba at pinaubaya sayo lahat. Pero para sayo, hindi parin pala ito sapat. Iba pala ang ibig sabihin ng pagmamahal mo. Pahiram lang pala sakin lahat ng alaala mo. Mahal mo ako dahil ayaw mo ng maiwan Mahal mo ako sa kadahilang alam **** hindi kita sasaktan Mahal mo ako dahil alam **** ibibigay ko lahat sa iyo Na susungkitin ko ang mga tala sa kalangitan para magdulot ng ngiti sa labi mo Na isusulat kita ng tula kung saan ikaw ay isang perpektong nilalang -- Yun lang pala ang habol mo. Kaya hindi, ito na ang huli Ito na ang huling beses na mag aaksaya ako ng papel at tinta Ito na ang huling beses na magiging parte ka ng aking mundo ko -- at ng aking mga tula. Kaya paalam na sa iyo, aking Ginoo. Dahil aaliwin ko muna ang makatang nasa loob ko na pinatay mo.

43

Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.

0

Apr 29, 2015

Apr 29, 2015 at 10:49 AM UTC

mymelodyisyou

Alipin

Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.

97

Namumugto aking mga mata hindi dahil pina-iyak o naluluha ako Namumugto aking mga mata dahil napuyat ako Napuyat ako dahil sayo Napuyat ako dahil kausap kita hanggang mag umaga Napuyat ako dahil gusto ko marinig yung boses mo sa telepono Napuyat ako kasi hinintay kita matulog Matulog.... Natulog... Tinulugan mo ako. Tinulugan mo ako na parang pag-ibig mo Na para bang biglang nawala habang kausap ko sa telepono Pinatay mo ang cellphone mo Parang pag patay mo sa puso ko dahil ayaw mo ng estorbo. Yung mga araw na napuyat ako at akala ko ikaw ay natulog nagkakamali pala ako. Hindi ka pala tunay na nakatulog. May kausap ka lang pala na iba sa telepono. Nag puyat ako para sayo pero sinayang mo ang oras ko

0

Nov 29, 2015

Nov 29, 2015 at 10:04 PM UTC

VirtusPro

Puyat

Namumugto aking mga mata hindi dahil pina-iyak o naluluha ako Namumugto aking mga mata dahil napuyat ako Napuyat ako dahil sayo Napuyat ako dahil kausap kita hanggang mag umaga Napuyat ako dahil gusto ko marinig yung boses mo sa telepono Napuyat ako kasi hinintay kita matulog Matulog.... Natulog... Tinulugan mo ako. Tinulugan mo ako na parang pag-ibig mo Na para bang biglang nawala habang kausap ko sa telepono Pinatay mo ang cellphone mo Parang pag patay mo sa puso ko dahil ayaw mo ng estorbo. Yung mga araw na napuyat ako at akala ko ikaw ay natulog nagkakamali pala ako. Hindi ka pala tunay na nakatulog. May kausap ka lang pala na iba sa telepono. Nag puyat ako para sayo pero sinayang mo ang oras ko

15

#120615 Ba't naantig ang puso? **Sa ngiti **** walang pasubali.** Ba't pagsilip ang tugon? Bagamat palpak itong pag-ibig, Maling panimpla ng pag-ibig! *Sana'y maplantsa ko ang nakakunot **** noo,* Sana'y masalo ko ang ngiting sa iba ang tapon, *Sana'y mahawakan ko ang puso **** moog,* Sana, sana, bagkus ito'y nakatikom. Minsan, sana'y hindi nalang nagtapo, Minsan, sana'y hindi nalang nagpaubaya, Minsan, sana'y kinitil ang tibok. Ako'y haliging hinampas mo ng maso, Konkretong biniak-biak, Ilaw na pinatay-sindi't naging pundido. Ako'y halamang binunot, Telang pinunit at sinunog, **Papel na ginupit-gupit -- ** Ang saya'y naging sanay Hanggang maging sayang.

0

Dec 9, 2015

Dec 9, 2015 at 7:33 AM UTC

psalmiseta

Sayang Sinanay at Sinayang

#120615 Ba't naantig ang puso? **Sa ngiti **** walang pasubali.** Ba't pagsilip ang tugon? Bagamat palpak itong pag-ibig, Maling panimpla ng pag-ibig! *Sana'y maplantsa ko ang nakakunot **** noo,* Sana'y masalo ko ang ngiting sa iba ang tapon, *Sana'y mahawakan ko ang puso **** moog,* Sana, sana, bagkus ito'y nakatikom. Minsan, sana'y hindi nalang nagtapo, Minsan, sana'y hindi nalang nagpaubaya, Minsan, sana'y kinitil ang tibok. Ako'y haliging hinampas mo ng maso, Konkretong biniak-biak, Ilaw na pinatay-sindi't naging pundido. Ako'y halamang binunot, Telang pinunit at sinunog, **Papel na ginupit-gupit -- ** Ang saya'y naging sanay Hanggang maging sayang.

21

Lahat ng kabataan ay kayang lumaban Sa bansa na hindi ipinaglaban Ang sakim ng imperyalistang kano ng kalawakan Na Pinatay nila nang tuluyan ang kalayaan O Inang bayan, sinaktan ka nang tuluyan Sa ginawa ni kahel na agawin ang iyong yaman Sa ganda mo ginawang kang alipin ,ngunit hindi ka pa rin ipinaglaban Sapagkat ang ginawa, pinaslang nila ang boses ng mga mamamayan. O inang bayan, narinig ko ang sigaw ng proletaryo Humahanay sa rebolusyon tungo sa sosyalismo Sa likas ng tapang ng mga kayumanggi Nandito na kami para bumawi Ang kulay aking binabanggit, Na sa mata ng mga puti ay pangit, Pero taglay ito ng lakas Para umalis ang mga nangahas Sa ganda ng bansa natin, iisa lang naman ang kulay natin Kaya naman nating pabagsakin ang imperealismo, para sa soberanya Taglay naman natin ang sigaw ng pagkakaisa Sapagkat, oras nang umaksyon ang masa. #JunkTerrorBill #ResistTyranny #KalayaanIpaglaban #ResistAsOne #AtinAngKalayaan

0

Jul 16, 2020

Jul 16, 2020 at 9:34 AM UTC

adrunkenpoetinacloset

Pula at Dangal

Lahat ng kabataan ay kayang lumaban Sa bansa na hindi ipinaglaban Ang sakim ng imperyalistang kano ng kalawakan Na Pinatay nila nang tuluyan ang kalayaan O Inang bayan, sinaktan ka nang tuluyan Sa ginawa ni kahel na agawin ang iyong yaman Sa ganda mo ginawang kang alipin ,ngunit hindi ka pa rin ipinaglaban Sapagkat ang ginawa, pinaslang nila ang boses ng mga mamamayan. O inang bayan, narinig ko ang sigaw ng proletaryo Humahanay sa rebolusyon tungo sa sosyalismo Sa likas ng tapang ng mga kayumanggi Nandito na kami para bumawi Ang kulay aking binabanggit, Na sa mata ng mga puti ay pangit, Pero taglay ito ng lakas Para umalis ang mga nangahas Sa ganda ng bansa natin, iisa lang naman ang kulay natin Kaya naman nating pabagsakin ang imperealismo, para sa soberanya Taglay naman natin ang sigaw ng pagkakaisa Sapagkat, oras nang umaksyon ang masa. #JunkTerrorBill #ResistTyranny #KalayaanIpaglaban #ResistAsOne #AtinAngKalayaan

25

Sinuway ko ang langit, Hiniwa ko ang dagat, Kinalbo ko ang kabundukan, Mapasa-akin ka lang! Pinatumba ko ang puno, Pinaamo ko ang leon, Pinatay ko ang bulkan, Mapasunod ka lamang. Pinataob ko ang barko, Hinila ko ang eroplano, Sinalo ko ang kanyon, Makuha ko lamang ang iyong puso. Sinungkit ko ang mga bituin, Sinisid ko ang perlas, Dinukot ko ang aking puso, Matanggap mo lamang.

0

May 16, 2016

May 16, 2016 at 4:42 PM UTC

eugene

Sakripisyo

Sinuway ko ang langit, Hiniwa ko ang dagat, Kinalbo ko ang kabundukan, Mapasa-akin ka lang! Pinatumba ko ang puno, Pinaamo ko ang leon, Pinatay ko ang bulkan, Mapasunod ka lamang. Pinataob ko ang barko, Hinila ko ang eroplano, Sinalo ko ang kanyon, Makuha ko lamang ang iyong puso. Sinungkit ko ang mga bituin, Sinisid ko ang perlas, Dinukot ko ang aking puso, Matanggap mo lamang.

16

Unti-unti hinahayaan mo lang ako na maka wala sa mga yakap mo At ako’y tuloyang nahulog ngunit hindi mo naman ako sinalo Unti-unti humahakbang ka paatras palayo ng palayo mula sa kinatayuan ko Ako’y naka tayo lang dahil baka sakaling hahakbang ka pabalik at ako’y yakapin mo Ngunit wala ka man lang ginawa para manatili ako sa piling mo Subalit hinayaan mo lang ako namawala at ako’y tuloyang maglaho Pagod na ako dahil ako lang ang lumalaban sa kung anong meron tayo Mahal kita pero nakakapagod na dahil kaagad ka nalang sumoko Alam kung masakit dahil mahal pa kita at ayaw kung mawala ka Pero sapat na ba yong salitang mahal kita kung ikaw susuko na Alam kung hindi madali na kalimutan kung ano meron tayo noon Oo hindi madali. Pero susubokan ko at sisikapin ko ulet na bumangon Akala ko ba matibay tayo dahil sabi mo di mo na ako pakakawalan Pero isang araw bumitaw ka na at ako’y iyo nalang hinayaan at binitawan Saan na ba yong pangako mo na mamahalin mo ako habang buhay Dahil sa nakikita ko ngayon araw-araw parang unti-unti mo narin akung pinatay

0

Dec 20, 2016

Dec 20, 2016 at 11:46 AM UTC

raymund-jhon-selma

Bitaw

Unti-unti hinahayaan mo lang ako na maka wala sa mga yakap mo At ako’y tuloyang nahulog ngunit hindi mo naman ako sinalo Unti-unti humahakbang ka paatras palayo ng palayo mula sa kinatayuan ko Ako’y naka tayo lang dahil baka sakaling hahakbang ka pabalik at ako’y yakapin mo Ngunit wala ka man lang ginawa para manatili ako sa piling mo Subalit hinayaan mo lang ako namawala at ako’y tuloyang maglaho Pagod na ako dahil ako lang ang lumalaban sa kung anong meron tayo Mahal kita pero nakakapagod na dahil kaagad ka nalang sumoko Alam kung masakit dahil mahal pa kita at ayaw kung mawala ka Pero sapat na ba yong salitang mahal kita kung ikaw susuko na Alam kung hindi madali na kalimutan kung ano meron tayo noon Oo hindi madali. Pero susubokan ko at sisikapin ko ulet na bumangon Akala ko ba matibay tayo dahil sabi mo di mo na ako pakakawalan Pero isang araw bumitaw ka na at ako’y iyo nalang hinayaan at binitawan Saan na ba yong pangako mo na mamahalin mo ako habang buhay Dahil sa nakikita ko ngayon araw-araw parang unti-unti mo narin akung pinatay

16

Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.

0

Oct 28, 2018

Oct 28, 2018 at 10:24 PM UTC

eugene

Typing Keyboard

Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.

6

Gising sa pagkahimbing Ang isip na balimbing At kahit anong halinghing Ay binging nakatingin Sa apoy na pinatay Bandera'y iwinagayway Ito nga'y tagumpay Sa buhay na matamlay? Kapangyarihang taglay Hindi na lumalatay Wala kang binubuhay Sa matagal nang patay Habang natutuwa Sa larong nakakasuya Ako ang mandaraya Hindi ko ipagtatatwa - JGA

0

Dec 21, 2021

Dec 21, 2021 at 6:13 PM UTC

pusang-tahimik

Magaling na Mandaraya

Gising sa pagkahimbing Ang isip na balimbing At kahit anong halinghing Ay binging nakatingin Sa apoy na pinatay Bandera'y iwinagayway Ito nga'y tagumpay Sa buhay na matamlay? Kapangyarihang taglay Hindi na lumalatay Wala kang binubuhay Sa matagal nang patay Habang natutuwa Sa larong nakakasuya Ako ang mandaraya Hindi ko ipagtatatwa - JGA

17

meron akong aaminin. aaminin kung masaya ako tuwing nakikita kita, aaminin kung naniniwala akong mahal moko na minahal mo ako,na masaya ako tuwing kasama kita, na kahit puro nakaw nasandali lang ang kaya **** ibigay sa akin, okay lang kasi mahal kita. na sa bawat oras na wala ka nawawala ako sa katinuan. nawawala ako sa katotohanang ang lahat pawang laro lamang at sa kasamaang palad sa ating dalawa ako ang laruan. ou yun ang naramdaman ko sa tuwing itatanggi mo ko. sa harap ng mga kaibigan mo ako isa lamang aninu na sunod ng sunod sa mga yapak mo. na ang turing mo sa tulad ko ay parang laruan na pag di mo na gusto ay itatapon mo. nung una akala ko talaga mahal mo ko kasi sinabi mo, binigkas ng mga labi mo, yung katagang mahal moko at ako ay sayo at ikaw ay akin. pero ito ako ay bobo..ayun naloko, naloko ng mga matatamis na salitang binitiwan mo. naloko ako ng mga ngiti mo. kasi habang kasama mo pala ako dahan dahan mo pala sinasaksak ang likod ko. ou na saktan ako. nasaktan ako ng todo kasi akala ko talaga merong tayo, merong ikaw at ako. merong lugar sa puso mo ang tulad ko. ang gago ko kasi sa dami ng pweding mahalin ko ikaw pa ang napili ko isang prinsisa, na kailan man di pweding umibig sa isang tulad ko na prinsisa din. pero alam mo ang masakit sa lahat ay nung tinalikuran mo ko habang dumudugo pa ang mga sugat ko. sugat na dulot mo, di kita masisi kasi may mali, mali ako kasi minahal kita ng todo. siguro nga ito ang tadhana ko ang maloko ng isang tulad mo. pero sana naman maisip mo di ko kasalanan kng pinatay kita sa isip ko kasi pag patuloy kang buhay dito araw araw akong namamatay araw araw akong masasaktan. at aaminin ko ito na ang huling mga salitang iuukol ko sayo kasi tapos na tayo dapat tapusin ko na din to, sa huli gusto pa rin sabihin sayo na minahal kita ng todo pero tangina mo.

0

Oct 20, 2017

Oct 20, 2017 at 4:20 AM UTC

danie-1

untitled

meron akong aaminin. aaminin kung masaya ako tuwing nakikita kita, aaminin kung naniniwala akong mahal moko na minahal mo ako,na masaya ako tuwing kasama kita, na kahit puro nakaw nasandali lang ang kaya **** ibigay sa akin, okay lang kasi mahal kita. na sa bawat oras na wala ka nawawala ako sa katinuan. nawawala ako sa katotohanang ang lahat pawang laro lamang at sa kasamaang palad sa ating dalawa ako ang laruan. ou yun ang naramdaman ko sa tuwing itatanggi mo ko. sa harap ng mga kaibigan mo ako isa lamang aninu na sunod ng sunod sa mga yapak mo. na ang turing mo sa tulad ko ay parang laruan na pag di mo na gusto ay itatapon mo. nung una akala ko talaga mahal mo ko kasi sinabi mo, binigkas ng mga labi mo, yung katagang mahal moko at ako ay sayo at ikaw ay akin. pero ito ako ay bobo..ayun naloko, naloko ng mga matatamis na salitang binitiwan mo. naloko ako ng mga ngiti mo. kasi habang kasama mo pala ako dahan dahan mo pala sinasaksak ang likod ko. ou na saktan ako. nasaktan ako ng todo kasi akala ko talaga merong tayo, merong ikaw at ako. merong lugar sa puso mo ang tulad ko. ang gago ko kasi sa dami ng pweding mahalin ko ikaw pa ang napili ko isang prinsisa, na kailan man di pweding umibig sa isang tulad ko na prinsisa din. pero alam mo ang masakit sa lahat ay nung tinalikuran mo ko habang dumudugo pa ang mga sugat ko. sugat na dulot mo, di kita masisi kasi may mali, mali ako kasi minahal kita ng todo. siguro nga ito ang tadhana ko ang maloko ng isang tulad mo. pero sana naman maisip mo di ko kasalanan kng pinatay kita sa isip ko kasi pag patuloy kang buhay dito araw araw akong namamatay araw araw akong masasaktan. at aaminin ko ito na ang huling mga salitang iuukol ko sayo kasi tapos na tayo dapat tapusin ko na din to, sa huli gusto pa rin sabihin sayo na minahal kita ng todo pero tangina mo.

1

Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina. Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero: Tunay na marahas ang kanyang naging wakas. Pinaghinalaang droga isinuksok. Sa narinig na kaluskos sa loob ng iyong dibdib na kahoy, dinurog ang lahat ng ala-alang kinukupkop Labing-isang taon ka nang kanugnog, kakosa sa pagtulog sa isang iglap, daig pa ang binugbog Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod. Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro Kahit nilagot ng karahasan at maling akala Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.

0

Oct 14, 2021

Oct 14, 2021 at 5:11 AM UTC

JunLit

Parangal Sa Pinatay Na Gitara At Panalangin Sa Ninunong Kudyapi

Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina. Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero: Tunay na marahas ang kanyang naging wakas. Pinaghinalaang droga isinuksok. Sa narinig na kaluskos sa loob ng iyong dibdib na kahoy, dinurog ang lahat ng ala-alang kinukupkop Labing-isang taon ka nang kanugnog, kakosa sa pagtulog sa isang iglap, daig pa ang binugbog Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod. Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro Kahit nilagot ng karahasan at maling akala Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.

41

Mga tutubi, hinuli? Silang maniningit-sobre, pinatay, sinabitan kayo, kartong “SALBAHE”

0

Sep 8, 2017

Sep 8, 2017 at 9:07 AM UTC

JunLit

Mga itinumbang tutubi (10w) [Murdered dragonflies]

Mga tutubi, hinuli? Silang maniningit-sobre, pinatay, sinabitan kayo, kartong “SALBAHE”

5