Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"itago" poems
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
0
Jul 3, 2016
Jul 3, 2016 at 11:18 AM UTC
Hindi Mo Na Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
Continue reading...
93
Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig  mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko  ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””
0
Oct 14, 2015
Oct 14, 2015 at 12:26 AM UTC
ALAK
Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig  mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko  ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””
Continue reading...
72
Natakot ako noong araw Na nagising ako At naramdaman ko ang kabog ng puso ko Parang iba na ata Ang sinasabi nito Hulyo noong nangyari ito Ngunit Oktubre na nang aminin sa sarili Ang matagal nang ikinubling damdamin Dahil nakakatakot Nakakatakot ang mahulog Para sa isang taong hindi naka-abang Upang ika'y saluhin Nakakatakot malunod Sa lalim ng iyong mga mata Na baka hindi na makabalik pa At maiwang nag-iisa Nakakatakot sabihin Ang damdaming itinanggi Dahil baka di pakinggan At tuluyan nang iwasan Natakot ako pero sumugal ako ‘Di na ata kakayanin pang itago ito Ngunit matapos ang lahat Tama nga ako Tama nga ang paulit-ulit na sinabi sa sarili Hindi na dapat Bakit nahulog pa Bakit nalunod pa Bakit sinabi pa Sana tinago ko nalang Mas nakakatakot pala Nang tuluyang mawala ka
0
Jan 19, 2016
Jan 19, 2016 at 6:41 AM UTC
Pagpapanggap
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
0
Jun 9, 2016
Jun 9, 2016 at 1:58 AM UTC
Ang kaibahan ng katalinuhan at kaduwagan
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
Continue reading...
59
maglayag gamit ang bagwis ng alapaap duon walang sino mang makaka-apuhap sa bawat hikbi ng pag-iyak halu-halong luha ng galak pakawalan ang enerhiya ng kamalayan sa araw-araw **** ensayo ng paglisan ipagmalaki ang kulay ng iyong pagbabago sabihin ng matingkad sa mundo at wag itago magpakatatag ka sa hamon ng kaibigan hawakan ang ningas sa iyong mga kamay maging mahina sa tawag ng pagmamahalan ibalik-tanaw ang ibinunga ng iyong tagumpay!
0
Nov 22, 2015
Nov 22, 2015 at 11:29 PM UTC
=_Tanglaw at Panglaw_=
Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
0
Jun 1, 2015
Jun 1, 2015 at 3:01 AM UTC
Hindi Mo Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako
Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
Continue reading...
70
Mayroong isang awiting nais kong marinig Isang mapagpala at malamyos na tinig Mayroong isang pangarap na nais kong matupad Dito sa puso ko'y isa lang  ang aking hangad Mayroong isang halamang nais kong mahagkan Nag-iisang bulaklak na may angking kariktan Mayroong isang pangakong iaalay ko sa iyo Sa buhay kong ito'y tanging ikaw aking mundo Koro: Paglisan ko'y walang iiwanang luha Paglisan ko'y hindi wakas kundi isang simula Iiwanan kong bakas ay kahapong walang sigla Haharapin ko ang ngayon at ang bukas na masaya Paglisan ko'y hindi wakas, paglisan ko'y pagdating Sa isang buhay na may pangakong lakas, Pag-asa at pag-ibig na wagas Paglisan sa kahapon Pagdating sa 'king magiging bukas Mayroong isang damdaming sinikap itago Pagtahak sa isang landas na di nais mabago Pagyakap sa liwanag, paghalik sa pag-asa Maaari nang ipagsigawan, maari nang magsaya >Koro<
0
Oct 22, 2015
Oct 22, 2015 at 12:32 AM UTC
Paglisan ay Pagdating
isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan
0
Jan 5, 2019
Jan 5, 2019 at 11:18 AM UTC
Maskara
isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan
Continue reading...
63
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:25 PM UTC
HINDI NA DAPAT IPAGSIGAWAN PA
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.
Continue reading...
43
Malapit na ang aking kaarawan , Subalit puno parin nang lungkot ang aking sistema, Ako nga ba ay nababahala sa nangyayari sa eksena , o sadyang di ko lang mapigilan ang naririnig sa aking mga tainga, Nakarinig ako ng isang malungkot na kanta , tugmang-tugma sa tema, Dala ang lungkot at sakit sa aking mga nadarama, titigil pa kaya ang pagiisip na patuloy lumalala , o magkukunwari nalang sa bawat araw na gusto ko nalang matapos na . Magpapasaya parin ba ako ng maraming tao , para lang itago itong nararamdaman ko , o ilalabas ko ito kahit napakahirap at baka pagtawanan nyo pa ko. Sa bawat ngiti ko na naipamamalas ay isang puntos o paraan para lumigaya ako kahit kaunti , Sa pagtahimik ko nagmamasid lang ako sa paligid , dahil takot akong magbigay opinyon , at baka ako'y paulananan ng masasakit na Salita na uukit sa aking kaluluwa hindi lang sa balat , hanggang sa tuluyan na nga akong dalhin ng aking isip , Kung saan ang dulo at solusyon ay kamatayan.
0
Nov 30, 2017
Nov 30, 2017 at 11:41 AM UTC
Tag-Ngiti
Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.
0
Jan 26, 2018
Jan 26, 2018 at 10:07 AM UTC
Huling Basang Pahina
Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.
Continue reading...
68
Ang saya ay kasama Kahit na sa pagmasid na lamang Sapat nang makita kang malaya Pagmamahal nalang ay itago sa abang Kung mapagkalooban pa man ng iyong pansin Ako ay mas makasusumpong pa ng ligaya Pagpatawad mo lamang naman sakin Ay ang iisa at natatanging hiling ng aking esperanza Sa iyong paglisan sa susunod na mga araw May bagong makikilala't sa atensyon mo ay pupukaw Samantalang ako'y patuloy na maghihitay pa Sa aking puso't isip, ika'y dala dala Sapagkat . . . . . iKaW LaNg ZaP@+ NaH. . . . Jk
0
Nov 13, 2018
Nov 13, 2018 at 8:39 PM UTC
Kung Pagmamasdan Mo
Nakakubling Lungkot Sa Puso Pilitin ko mang itago ang nararamdaman kong saya, Nangingibabaw pa rin nang malaki ang nakakubling pangungulila. Kahit sumilay man ang mga ngiti sa aking mukha, Nakikita pa rin sa aking mga mata ang labis na pag-aalala. Ano mang pilit kong magpakatatag at huwag pansinin ang bawat sumbat, Muli pa ring nadarama sa puso ang pighati, pait, pagtitiis at sakit. Naitatago man ng aking mga ngiti ang lahat ng pagdurusa't bigat, Dadaloy pa rin ang mga luha at muling maaalala ang nakaraang mabibigat na habagat. Kahit anong iwas ko, tinatangay pa rin ako ng isipan kung kamustahin sila. Hindi ko kayang magsinungaling dahil sa puso ko ay mahal na mahal ko sila. Ipagsawalang-bahala man ang bawat mga letrang nasa mensahe nila, Mabubuo pa rin ito at mararamdaman ko ang nakaukit na mga salitang hinihintay ng puso sa tuwi-tuwina. Sana ang lahat ng mga letrang naging salita ay totoo. Sana ang lahat ng mga katagang nababasa ko ay galing sa kanilang mga puso. Sana ang lahat ng mga litratong nakikita ko ay tunay at totoong-totoo. At sana... mapanghawakan ng puso ko ang katotohanang hindi ko kayang mawalay pagkat sila ay naging bahagi ng bawat nakakubling lungkot sa aking puso.
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 12:49 AM UTC
Nakakubling Lungkot Sa Puso
Tulala sapagkat walang ginagawa, sa maghapong oras ay nagdaraan Tulala sapagkat napapagal, buong araw sa trabaho ay inilalaan Tulala sapagkat sawi, puso ay humahangos at puno ng pighati Tulala sapagkat nabigla, may gantimpala, sa mukha nakapinta ang ngiti Ito nalang marahil ang tanging pahinga ng isip, panahon na walang alintana Masasabi mo nalang ang “bahala na” na nagmula pala sa pariralang “Kay Bathala na” Ang pagtingin sa kawalan ay para ring mahimbing na tulog sa gabi- Gabing mga suliranin na ninanais mo nalang kitilin at itago ang labi At kahalintulad din nito ang bagong umaga na ang hudyat ay ang sikat ng araw- Araw **** pagpapaalala sa iyong sarili na matapos ang unos, bahaghari ay lilitaw Libu-libong berso at pangungusap na ang nagawa para gunitain ang pag-ibig Ngunit bakit bihira ang para sa isip na hindi ito naiisip, isip na puno ng ibang ligalig Ang literatura ba sa kanila ay sadyang mailap? Hindi inilaan sa kundiman Kung hindi man, ay para saan? Iwaglit na ang mga sapantaha, sapagkat ang tulang ito ay nagawa na Tula para sa mga tulala, tula para sa akin, sa iyo, at sa kanila At hayaan **** ang isip ng isang tulala ay maglayag Bagamat tahimik, tiyak na marami itong ipahahayag
0
Oct 18, 2017
Oct 18, 2017 at 3:18 PM UTC
Tula·Para·Sa·Mga·Tulala
Mga paningin nating laging nagkaka-bunggo, pilit man itong pigilin kusa pa ring nag-tatagpo ginagala ang mata sa bawat sulok ng kwadro, upang ito ay itago ngunit sayo pa rin sa huli dumadapo. Bilanggo ang aking mga salita gawa ng paralisado kong dila tuwing ikaw ay malapitan kong nakikita. Bibig ko ay mga matang malaya upang mangusap at mag-pahayag ng mga salitang di ko kayang masambitla sa tuwing mata nati'y nag-kakabangga, nag-hihimutok ang damdamin kong nag-babaga.
0
Oct 16, 2018
Oct 16, 2018 at 12:40 AM UTC
Bato Balani
Maginaw ang hamog sa unang ulan ng Disyembre Naging kristal ang mga alikabok sa Hilaga Lumaganap ang kahel na tina sa dahon ng Makahiya Tumataghoy sa kweba ng kapusuan Ibigay ang sagot sa patlang na kalooban Himutok ay hindi na lumubay Nang natagpuan na mayroon ng kasintahan Napatingala sa langit na lipos ng estrelya Sa kubo na hinati ng dingding Sa loob ay ang buhay na ikinatha Sa kabila naman ay ang mga bagay na dapat ginawa Ngayon ay nagtagpo ang himakas at dagat Sa katagalan nang paghintay ng salita upang ibibigkas ay wala rin saysay sa kahuli-hulihan Sa tugmaang ito'y nasawan Wiligan ng bendita ang dating sanggol sa kamalayan Kipkipin at itago ang lampin Sa ambon, sa bintana ay napaisip Paano kung hindi natutong magmahal
0
Dec 30, 2018
Dec 30, 2018 at 4:21 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #37
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
0
Dec 27, 2017
Dec 27, 2017 at 5:50 AM UTC
Worth
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
Continue reading...
58
nakita mo ako noon na umiiyak may nakawala na naman sa higpit ng aking paghawak hinawakan mo ako noon sa balikat nakita mo sa mga mata ko wasak ang mundong kinatatayuan ko ginawa **** dahilan ang pangyayaring 'yon para bigyan ako ng pangalan sa buhay mo Kinupkop mo ako. pinasilong sa iyong payong pinayungan mo ako nang akala **** naiiba ako hinagkan mo ako pinangalanang "tapat" tinanggap ko ang alok **** payong nananabik sa pagtanggap pagtanggap isang bagay na pinagkait ng mga kamay na nakawala Nananabik ako. kinilala mo ako binasa na parang librong daladala mo araw araw naging interesado sa kada buklat ng pahina Naiintindihan mo na. lubos ang saya nang makita kitang nagbabasa pa nananabik akong matapos mo kilalanin mo ako ng buo itago sa kung saang lugar na wala nang makakaabot bigyan mo ako ng rason. ayan na, malapit ka na sa kabanata kung saan bumitaw sila tatlong pahina na, magtiyaga ka sana dalawang pahina na lang, huminga ng malalim isang pahina--- saglit, bakit hindi mo pa binubuklat sa huling pahina? "magpapahinga muna", yan ang sinabi mo ayos, para may lakas ka para harapin ang kabanata ko Maghihintay ako at naghihintay pa rin ako nakatunganga ako sa labas ng kawalan hinihintay ang pagbabalik mo ilang beses ka nang nagpalakad lakad sa harap ko hindi mo ba ako nakikita? hindi ka na bumalik hindi mo na sinubukang bumalik wala ka pa nga sa kadiliman ko hindi mo na kinaya ang kwento ko
0
Aug 15, 2017
Aug 15, 2017 at 7:46 AM UTC
Untitled
Pipigilan ko ba kung hindi ko na kaya? Hahayaan ko na lang bang umagos ang mga luha? Tatahimik na lamang ba ako at hindi magsasalita, Kung puso ko ngayon ay mabigat na mabigat na? Ano ba ang kasalanan ko at ako ay pinagkaitan? Nagkamali ba ako, kaya pasan ko ang kapighatian? May magagagawa pa ba ako kung dalawa na kayo ang nang-iwan, At isisigaw na lamang sa hangin ang lahat ng aking pinagdaanan? Tinutusok ang puso ko, nadudurog na parang yelo. Nanghihina ako, kulang na lang ako ay mag-deliryo. Ano ba kasi ang kasalanan ko at ako ay pinaghiwalay ninyo? Nasaan ang pagmamahal na matagal kong hinintay na maramdaman sa tunay na ina ko? Tatlong dekada akong nagtiis sa pag-aakalang tama kayo. Tatlong dekada akong naghirap para maiahon ko kayo. Tatlong dekada akong nagbigay ng purong pagmamahal para ipagmalaki ninyo ako. Pero bakit kailangang itago ninyo ang katotohanan sa tunay na pagkatao ko? Sinubukan kong tuklasin pero pinagbawalan niyo ako. Tinangka kong alamin pero ayaw ninyo. Nang tangayin ang pag-asang mayroon ako, Hindi niyo sinabing may tunay na kapatid pala ako. Hahalikan ko na lamang ang hangin. Pakikinggan ko na lamang ang boses ng kalikasan. Sasayaw sa tunog ng kalembang sa kung saan, Hanggang sa buhay ko ay tuluyan maparam.
0
Jul 3, 2016
Jul 3, 2016 at 1:57 AM UTC
Pinagkaitan ng Pagkakakilanlan
Isa, dalawa, tatlo Nakabilang na ako ng tatlo Ngunit nakatago pa rin ang feelings ko sa'yo Apat, lima, anim Kahit anim na ang nabilang ko Kailangan ko paring itago ito Upang ako ay hindi pagtatawanan mo Pito, walo, siyam Pang siyam na ito Ngunit ako ay nagduduwag paring umamin sa'yo Sampu Ito ay pang hulihan ko nang bilang Dahil nag-aaksaya lang naman ako ng oras Nag-aaksaya ng oras sa bagay na ito Sa bagay na hindi mo naman kayang pagbigyan Kasi dahil sa hulihan, kaibigan lang naman tayo; ay wala palang tayo.
0
Aug 12, 2019
Aug 12, 2019 at 1:41 PM UTC
"Kaibigan Lang, Walang Tayo"
Panibagong tula nanaman Panibagong eksena sa aking buhay ay iyong masasaksihan Handa ka na bang mabasa kung paano ako nasaktan? Ng mga salitang binitawan ng taong aking pinapahalagan Nagsimula ito nung panahon na ako ay iyong pinangakuan Ndi ko inaasahan na magkakaroon ito ng epekto sa aking katauhan Katauhan na aking binuo at iniingatan Ngunit masisira ulit ng dahil sa mga pangakong nag wakas ng dahil sa mga pangyayaring di inaasahan Akala ko iba ka sa mga taong sa akin ay ng iwan Ang hindi ko alam isa ka rin plang martilyo na lahat ng pangako ay napapako lamang Pinaramdam mo saakin ang saya na tumatak sa aking isipan Ngunit nag iwan din ng sakit na hinding hindi ko malilimutan Nakabangon ako dahil naging matatag ako kinaya kong labanan ang sakit na iniwan mo Kahit na binalik mo ang isang bagay na matagal ko ng gustong itago Sinira mo nanaman ang pagtitiwala ko sa mga taong nasa paligid ko Pero salamat pa rin sayo Kahit na ganito ang nangyari sa buhay ko May aral kang iniwan sa kokote ko At yun ay wag magtiwala kung kani kanino Ndi sapat ang tagal ng pagkakakilala Para mapatunayan na ndi ka iiwan bigla Dahil pag may nahanap ng iba Na nagpapasaya  sakanya ng sobra Makakalimutan nia ang taong nasa tabi nia sa tuwing siya ay may problema Maaring ndi naging sapat ang effort na pinakita mo Para sakanya na ndi marunong makuntento At naghahangad pa ng mas matinding lambing at pag suyo Kaya wag **** sisihin ang sarili mo,wala kang kasalanan sa mga ito Laging tatandaan at wag na wag kakalimutan Ang taong marunong makuntento sa kanyang naiibigan Ay nagmamahal ng purong katotohanan Hindi ko sinasabing ikaw ay aking nagustuhan Wag umasa at baka masaktan Pero ako ay aminado na muntikan Muntikan na akong mahulog sa isang taong torpe at gago At easy to get ang gusto Ayaw mo ng make up at kung ano anong pampaganda Pero ung jowa mo muka ng pabrika ng harina Sa sobrang puti ng kanyang pagmumukha Nakakatawang isipin na ndi mo napanindigan ang binitawan **** salita Maraming pagbabago Ung taong nakasanayan ko Ngayon wala na sa piling ko May iba ng babaeng gusto Pero masaya ako sa buhay ko Dahil may mga taong nandyan para damayan ako Intindihin ung ugaling minsan walang sinasanto At ung pag iisip na ndi maiintindihan ng kung sino sino Naguguluhan ako ngayon Pero ndi ako pinapabayaan ng bakasyon Binibigyan niya ako ng mga bagay na maaring pagbalingan ng aking atensyon At andyan ang tropa handang makinig sa aking drama at orasyon May isang mahalagang taong sakin nag sabi Mahalagang matutunan ang pagmamahal sa sarili Upang maging puro at totoo ang pagmamahal mo sa iba At maging buong pagmamahal ang maibibigay mo saiyong sinisinta Sa bawat tao na sa atin ay nang iiwan Wag mawalan ng pag asa dahil sila ay lumisan Maaring sila ay nag iwan ng isang aral na dapat tandaan At sa hinaharap ay magamit sa mga mararanasan
0
May 7, 2020
May 7, 2020 at 6:33 AM UTC
Aral na natutunan mula sa mga nang iwan
Panibagong tula nanaman Panibagong eksena sa aking buhay ay iyong masasaksihan Handa ka na bang mabasa kung paano ako nasaktan? Ng mga salitang binitawan ng taong aking pinapahalagan Nagsimula ito nung panahon na ako ay iyong pinangakuan Ndi ko inaasahan na magkakaroon ito ng epekto sa aking katauhan Katauhan na aking binuo at iniingatan Ngunit masisira ulit ng dahil sa mga pangakong nag wakas ng dahil sa mga pangyayaring di inaasahan Akala ko iba ka sa mga taong sa akin ay ng iwan Ang hindi ko alam isa ka rin plang martilyo na lahat ng pangako ay napapako lamang Pinaramdam mo saakin ang saya na tumatak sa aking isipan Ngunit nag iwan din ng sakit na hinding hindi ko malilimutan Nakabangon ako dahil naging matatag ako kinaya kong labanan ang sakit na iniwan mo Kahit na binalik mo ang isang bagay na matagal ko ng gustong itago Sinira mo nanaman ang pagtitiwala ko sa mga taong nasa paligid ko Pero salamat pa rin sayo Kahit na ganito ang nangyari sa buhay ko May aral kang iniwan sa kokote ko At yun ay wag magtiwala kung kani kanino Ndi sapat ang tagal ng pagkakakilala Para mapatunayan na ndi ka iiwan bigla Dahil pag may nahanap ng iba Na nagpapasaya  sakanya ng sobra Makakalimutan nia ang taong nasa tabi nia sa tuwing siya ay may problema Maaring ndi naging sapat ang effort na pinakita mo Para sakanya na ndi marunong makuntento At naghahangad pa ng mas matinding lambing at pag suyo Kaya wag **** sisihin ang sarili mo,wala kang kasalanan sa mga ito Laging tatandaan at wag na wag kakalimutan Ang taong marunong makuntento sa kanyang naiibigan Ay nagmamahal ng purong katotohanan Hindi ko sinasabing ikaw ay aking nagustuhan Wag umasa at baka masaktan Pero ako ay aminado na muntikan Muntikan na akong mahulog sa isang taong torpe at gago At easy to get ang gusto Ayaw mo ng make up at kung ano anong pampaganda Pero ung jowa mo muka ng pabrika ng harina Sa sobrang puti ng kanyang pagmumukha Nakakatawang isipin na ndi mo napanindigan ang binitawan **** salita Maraming pagbabago Ung taong nakasanayan ko Ngayon wala na sa piling ko May iba ng babaeng gusto Pero masaya ako sa buhay ko Dahil may mga taong nandyan para damayan ako Intindihin ung ugaling minsan walang sinasanto At ung pag iisip na ndi maiintindihan ng kung sino sino Naguguluhan ako ngayon Pero ndi ako pinapabayaan ng bakasyon Binibigyan niya ako ng mga bagay na maaring pagbalingan ng aking atensyon At andyan ang tropa handang makinig sa aking drama at orasyon May isang mahalagang taong sakin nag sabi Mahalagang matutunan ang pagmamahal sa sarili Upang maging puro at totoo ang pagmamahal mo sa iba At maging buong pagmamahal ang maibibigay mo saiyong sinisinta Sa bawat tao na sa atin ay nang iiwan Wag mawalan ng pag asa dahil sila ay lumisan Maaring sila ay nag iwan ng isang aral na dapat tandaan At sa hinaharap ay magamit sa mga mararanasan
Continue reading...
60
Dumaan man ang napahabang panahon, Lumipas man ang ilang libong taon, Itago man sa kailaliman ng kahapon, Uusli at sisibol ang mga tula ngayon. Ilang beses mo mang pigilan, Talunin sa iba't-ibang paraan, Mapa-asaynment o impromptu 'yan, Nagagawa ang tula ng may kahusayan. Sinong mag-aakalang ito'y nakatago? Sinong mag-aakalang ito'y para sayo? Sinong mag-aakalang ito'y hindi bato? Sinong mag-aakalang ito'y nasa puso? Isang libangan kung ito'y tuklasin. Isang adhikain kung ito'y susulatin. Isang liwanag kung ito'y susuriin. At isang kayamanang kailanma'y hindi maangkin.
0
Feb 17, 2016
Feb 17, 2016 at 10:46 AM UTC
TULA - Nakatagong Kayamanan
012717 Uso raw ang pilahan sa dilaw na hintayan. Aalis ako -- aalis nang panandalian. Hindi ako mamamahinga at oo, babalik at babalik ako sayo. Ayokong maniwalang ito na ang huling sandali sa pinakasandaling pagkakataon ng una't huling pagpili. Kalilimutan ko muna ang kahapon at kasalukuyan at magsasabit ng bandila patungong kinabukasan -- paaalabin ang puso na may panalanging walang paghinto hanggang sa dulo ng pinakadulo'y pananampalataya'y di mabibigo. Ikaw ang piyesang paulit-ulit na babasahin, ang tulang kakabisaduhin at kahit pa lumiko patungong Timog ang hanging mula Norte, sana'y sa pagbalik di'y ako'y iyong salubungin -- salubungin pagkat kakaiba ka -- iba ka sa kanila; oo, ibang-iba talaga. Pansamantala -- ika'y di masisilayan ngunit mananatili sa bawat piyesa -- sa bawat piyesa kung saan tayo'y iisa. Tinig mo'y sapat na; tila nalalangoy na maging himpapawid; tila nalilipad na ang karagatan -- oo, parang hindi angkop, pero ganoon ang pag-ibig, minsa'y di mo wari kanyang pagsakop. At oo, hindi kita bibitawan pagkat ang tayo'y nakatali -- nakatali sa sinulid ng ating pagmamahalan. Itago natin ang kanya-kanyang gunting pagkat ang ating antaya'y bukas na -- bukas at sa susunod na paggising. (Agwat lang, antay lang -- hindi pa panahon)
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:37 AM UTC
Hintayan
Dapat ba akong maghinala? Kung noon malambing ka pero ngayon matamlay na? Madalas magselos kahit wala pang ginagawa? Pero nag-iba ihip ng hangin, bakit biglang nag-iba? Dapat ba akong maghinala? Kung ang mga bagay at gawain na ayaw mo noon Ang siyang nais mo at pinag-uukulan ngayon ng panahon? Dapat ba akong maghinala? Ang mga personal **** bagay noon ay nakakalat lang Ngayon naman, pinipilit itago kahit sa anong parte ng katawan. Dapat ba akong maghinala? Noon nagpapaalam pa kung sasama umalis ang barkada Ngayon, nagsabi nga pero kung kailan wala ka ng magawa kasi paalis na. Dapat ba akong maghinala? Na ni minsan di mo ako pinakilala bilang karelasyon Basta sinabi ang pangalan, tapos yun na yun. Dapat ba akong maghinala? Na ayaw **** ipaalam sa iba na mayroon ka na Tinanggal ang mga litrato, para di makita ng iba. Dapat ba akong maghinala? Na sa lahat ng nangyari, ikaw ang tama Sasabihin lang na Mahala kita .. Maririnig mo lang .. pag nalaman niyang... aalis ka na.
0
Oct 18, 2011
Oct 18, 2011 at 2:49 AM UTC
Dapat ba akong Maghinala?
Anim na letrang salita magwawakas ang lahat Ayoko nang paalam Ayoko nang luha ngunit ika’y malaya na sa mga rehas na iginawad ko sayo bukas makalawa maaring limot mo na ang lahat patawarin mo ako sa hindi pag suko umaasa na sana’y may iaabante pa ang lahat oo nga pala, walang tayo kasi hindi naman naging tayo damang dama ko parin ang mga init ng iyong halik na iginawad sakin ang mga yakap **** yumayapos saken kaluluwa ang bawat ngiti **** matatamis ang lahat ng yan ay akin’ mamimiss akala ko ako lang ang nag iisa para sayo ngunit hindi ko inaasahan ako’y pangalwa lang sayo Mahal kita dalawang salita pero mas pinili mo ang anim na letrang tatapos sa lahat Gusto kong makalimot ngunit ayokong ibaon ang mga alaalang napagsaluhan naten Alaalang mas pinili kong itago Matatapos na ang lahat matatapos narin ang tulang isinulat ko para sayo Ang tanging hiling ko lang Maging masaya ka Isa Dalawa Tatlo Salamat, Paalam.
0
Oct 3, 2017
Oct 3, 2017 at 4:21 AM UTC
Paalam