Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"hinanakit" poems
Hindi ikaw ang aking mundo. Ikaw ay parte lamang ng aking kwento. Hindi ikaw ang kalawakan. Ikaw, tayo, kahit pagkakaibigan ay may hangganan. Hindi ikaw ang buwan Na nagbibigay liwanag sa aking karimlan Hindi ako isang puno Na aasa, mananatili, at maghihintay na mapansin mo. Ang mga sugat na dulot ng ating mga sala Ay hindi maghihilom basta- basta ... Kaya ako na  ang hihinto, lalayo, Ang magsasara ng pinto. Ako na ang susunog ng tulay, Ang puputol ng nag-uugnay. Ako na ang bibitaw Sa pagkakaibigang nasira ng pagmamahal na nag-uumapaw, Ng bugso ng damdamin, Ng tukso at mga tinagong saloobin. Hindi naman maayos Ang hindi sinusubukang i-ayos. Kaya tama na nga siguro Ito na ang dulo ng kayang tanggapin ng puso ko. Paalam na sa mga tanong na kailanma'y hindi na masasagot, Sa puso kong puno ng takot Sa paglisan at pagbitaw Hanggang sa ikaw na mismo ang umayaw. Paalam na sa mga pangakong napako, Sa mga katagang "walang magbabago", Sa mga salitang binitawan Ngunit hindi mo napanindigan. Paalam na sa titulong "matalik na magkaibigan." Paalam na sa lumabong pagkakaibigan, Sa mga hinanakit at hindi pagkakaintindihan. Paalam na sa sakit at pait Na dala ng pag-ibig na hindi maaaring ipilit. Paalam na sa labing-apat na taon. Masasakit na alaala'y aking ibabaon. Iiwan ka na sa nakaraan. Papalayain ang sarili sa gapos ng nagdaan. Sa pagiging estranghero nagsimula, Estranghero rin akong lilisan. Ito na ang huli kong paalam. -41-
0
Jan 17, 2017
Jan 17, 2017 at 2:59 AM UTC
lovelust
Ako Na Ang Magpapaalam
Hindi ikaw ang aking mundo. Ikaw ay parte lamang ng aking kwento. Hindi ikaw ang kalawakan. Ikaw, tayo, kahit pagkakaibigan ay may hangganan. Hindi ikaw ang buwan Na nagbibigay liwanag sa aking karimlan Hindi ako isang puno Na aasa, mananatili, at maghihintay na mapansin mo. Ang mga sugat na dulot ng ating mga sala Ay hindi maghihilom basta- basta ... Kaya ako na  ang hihinto, lalayo, Ang magsasara ng pinto. Ako na ang susunog ng tulay, Ang puputol ng nag-uugnay. Ako na ang bibitaw Sa pagkakaibigang nasira ng pagmamahal na nag-uumapaw, Ng bugso ng damdamin, Ng tukso at mga tinagong saloobin. Hindi naman maayos Ang hindi sinusubukang i-ayos. Kaya tama na nga siguro Ito na ang dulo ng kayang tanggapin ng puso ko. Paalam na sa mga tanong na kailanma'y hindi na masasagot, Sa puso kong puno ng takot Sa paglisan at pagbitaw Hanggang sa ikaw na mismo ang umayaw. Paalam na sa mga pangakong napako, Sa mga katagang "walang magbabago", Sa mga salitang binitawan Ngunit hindi mo napanindigan. Paalam na sa titulong "matalik na magkaibigan." Paalam na sa lumabong pagkakaibigan, Sa mga hinanakit at hindi pagkakaintindihan. Paalam na sa sakit at pait Na dala ng pag-ibig na hindi maaaring ipilit. Paalam na sa labing-apat na taon. Masasakit na alaala'y aking ibabaon. Iiwan ka na sa nakaraan. Papalayain ang sarili sa gapos ng nagdaan. Sa pagiging estranghero nagsimula, Estranghero rin akong lilisan. Ito na ang huli kong paalam. -41-
Continue reading...
44
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
0
Apr 26, 2017
Apr 26, 2017 at 2:22 AM UTC
Zuie
Promise ko inay
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
Continue reading...
75
Noong minahal kita Naging matapang ako Na ipahayag ang aking damdamin, na minsa'y hindi ko nagawa kahit kanino Wala akong ibang hiling Kung di ako'y iyong ibigin rin Naging makata at lahat Wala pa rin Hindi pinilit ang damdamin Kahit seryoso na ang pagtingin Kahit masaktan, ayos lang din Basta't ika'y nasa aking paningin Minsan, naguguluhan Bakit ko hinayaang ganyan Bakit mas gusto kong ganito na lang Bakit mas gusto kong 'wag na lang Ako ay may hinanakit Alam mo naman na kung bakit Ayokong manakit Lalo na kung ikaw Wala na akong nararamdaman Panigurado iyan Wala na ang kilig Itinapon na kung saan Pinutol mo ang kuneksyon Ang tali na tayo lang ang may hawak May magbabago, naisip ko Para sa ikabubuti ko naman, siguro Noong minahal kita Naging matapang ako Na harapin at subukin ang pagsuko ng damdamin Dahil... Walang kwenta ang pag-ibig Kung ang iibig ay iisa lang din.
0
Mar 9, 2015
Mar 9, 2015 at 10:06 PM UTC
mymelodyisyou
Huling Tula Para Sa Iyo
Noong minahal kita Naging matapang ako Na ipahayag ang aking damdamin, na minsa'y hindi ko nagawa kahit kanino Wala akong ibang hiling Kung di ako'y iyong ibigin rin Naging makata at lahat Wala pa rin Hindi pinilit ang damdamin Kahit seryoso na ang pagtingin Kahit masaktan, ayos lang din Basta't ika'y nasa aking paningin Minsan, naguguluhan Bakit ko hinayaang ganyan Bakit mas gusto kong ganito na lang Bakit mas gusto kong 'wag na lang Ako ay may hinanakit Alam mo naman na kung bakit Ayokong manakit Lalo na kung ikaw Wala na akong nararamdaman Panigurado iyan Wala na ang kilig Itinapon na kung saan Pinutol mo ang kuneksyon Ang tali na tayo lang ang may hawak May magbabago, naisip ko Para sa ikabubuti ko naman, siguro Noong minahal kita Naging matapang ako Na harapin at subukin ang pagsuko ng damdamin Dahil... Walang kwenta ang pag-ibig Kung ang iibig ay iisa lang din.
Continue reading...
36
Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman  ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak
0
Aug 9, 2016
Aug 9, 2016 at 9:44 AM UTC
TheLostSoul
BLANKONG PAPEL
Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman  ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak
Continue reading...
26
AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Kumakatok sa iyong puso Pinto nito’y iyong buksan At ako’y hayaang makapasok AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Tapat at Mapagkakatiwalaan Masasandalan sa ano mang oras Karamay sa bawat pagsubok AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Lumalapit sa isang katulad mo Nagsasabing “wag kang matakot” Ako’y laging nakabantay sayo AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Di nanghuhusga, Di Namimili, Di nang-iiwan, Di nakakalimut, Pagkat ika’y mahalaga sa akin AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN handang ibigay ang lahat Pati buhay ko’y ibibigay Makasama ka lamang sa walang hanggan AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Higit pa kanino man Halika’t ako’y kilalanin Tiyak di mo pagsisisihan AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Nagmamahal ng tapat, Pagmamahal na mas malalim pa sa Dagat, mas mataas pa sa kalangitan Mas malawak pa sa mundong iyong kinagigisnan AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Luhang pumapatak aking pupunasan lahat ng iyong hinanakit aking gagamutin heto ang aking mga bisig at ikay yayakapin, yayakapin ng kay higpit. AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Nagsasabing, Taha na…   Ako’y narito lamang Hinding Hindi ka iiwanan
0
Mar 17, 2016
Mar 17, 2016 at 1:14 AM UTC
mimiv
Genuine Companion
AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Kumakatok sa iyong puso Pinto nito’y iyong buksan At ako’y hayaang makapasok AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Tapat at Mapagkakatiwalaan Masasandalan sa ano mang oras Karamay sa bawat pagsubok AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Lumalapit sa isang katulad mo Nagsasabing “wag kang matakot” Ako’y laging nakabantay sayo AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Di nanghuhusga, Di Namimili, Di nang-iiwan, Di nakakalimut, Pagkat ika’y mahalaga sa akin AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN handang ibigay ang lahat Pati buhay ko’y ibibigay Makasama ka lamang sa walang hanggan AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Higit pa kanino man Halika’t ako’y kilalanin Tiyak di mo pagsisisihan AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Nagmamahal ng tapat, Pagmamahal na mas malalim pa sa Dagat, mas mataas pa sa kalangitan Mas malawak pa sa mundong iyong kinagigisnan AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Luhang pumapatak aking pupunasan lahat ng iyong hinanakit aking gagamutin heto ang aking mga bisig at ikay yayakapin, yayakapin ng kay higpit. AKO’Y  ISANG  KAIBIGAN Nagsasabing, Taha na…   Ako’y narito lamang Hinding Hindi ka iiwanan
Continue reading...
37
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
0
Jan 12, 2019
Jan 12, 2019 at 8:24 AM UTC
MiruMcFritz
Tayong dalawa ang nawawalang bituin sa langit
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
Continue reading...
87
Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na  magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan
0
Dec 12, 2018
Dec 12, 2018 at 5:24 PM UTC
haringibon
Hiling sa Pasko
Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na  magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan
Continue reading...
38
Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan
0
Aug 21, 2017
Aug 21, 2017 at 10:47 PM UTC
Takas
Daang Ulan
Hindi, Hindi ko alam kung bakit ako nakatayo sa harap ng madla Hindi ko alam kung bakit ako gumawa ng tula Pero sige magsisinungaling pa ako, magsinungaling pa ako hangga't mapaniwala ko ang lahat maski ang sarili ko Magsisinungaling pa ako hangga't maputol na ang dila ko sa kasalanang ginagawa nito Itatangi ko sa lahat na sumali ako dito upang mailabas lahat ng hinanakit ko Itatangi ko sa lahat na napudpud ang lapis ko habang binubuo ang tulang ito Itatangi ko sa lahat na ilang papel ang nasayang ko sapagkat nabasa lamang ito ng luhang dahilan ng pagngiti mo At magsisinungaling at magsisinungaling pa ako hangga't makita na ng lahat ang salitang 'SISI' sa ginagawa kong pagsisinungaling Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil minahal kita sinasabi ko lamang nagsisisi akong naniwala ako sa malakas na ulan Hindi ko sinasabing nagsisisi ako dahil nakilala kita sinasabi ko lamang nagsisisi ako dahil nagpatangay ako sa malakas na hanging habagat Hindi ko sinasabing nagsisisi ako sa paglapit mo sinasabi ko lamang nagsisisi akong lumingon ako sa bintana Ngunit mahal kahit kailan hindi ko itatanging nagsisisi akong Umasa ako sa akala ko'y Ulang magtatagal ayun pala'y dumaan lamang Masakit sa pakiramdam maalala ang paghila mo sa aking kamay sabay sabing "halika at magtampisaw tayo" Habang bumubuhos ang malakas na ulan suot pa natin ang uniporme nating dalawa Naririnig ko ang halakhak mo Habang masayang tumatalon dinadama ang mumunting butil ng ulan Samantalang ako'y nakatingin sa kamay nating magkahugpo at sa hindi inaasahang pagkakataon nabanggit sa harapan mo ang katagang nakakubli sa aking puso "Mahal Kita" ngunit ngiti lamang ang sinukli mo "Mahal Kita" ngunit yakap lamang ang ginanti mo "Mahal kita" ngunit ang sinabi mo lamang ay "halika umuwi na tayo" Lumipas ang mga araw at narinig ko nanaman ang halakhak mo Nilusong ko ang malakas na ulan upang mahawakan mo ulit ang kamay ko Habang masaya kang lumulundag sinasalo ang butil ng ulan na siyang pumapatak sa mukha mo Ngunit mahal nadurog ako ng makita kita sa ulan, Nadurog ako sapagkat kamay ng iba ang hawak mo ngunit hindi katulad ng saatin nakatitig ka sa mata niya habang dinadama ang ulan "Mahal kita" nginitian mo siya "Mahal kita" inakap mo siya "Mahal kita" ngunit sinabi **** "Mahal din kita" Tumigil ang ulan ngunit hindi ang pagdurugo ko Nilisan ko ang lugar kung saan nabasa ako Umuwi ako sa bahay inaapoy ng lagnat at tinanong ni Nanay "bakit hindi nasuspinde?" Tinitigan ko siya ng diretso sa mata sabay sabing "Daang ulan lang naman daw po" Oo tama!, daan lamang malakas ngunit hindi magtatagal malakas ngunit nakakapinsala Daan lamang pala Sana hindi na lang ako nagpahila Sana hindi na lang ako umasa At sana pala'y nagdala ako ng payong nang sa gayon ay hindi na ako namomroblema kung paano maiiwasan ang patak nitong malakas na ulan
Continue reading...
37
Takot ka? Sabihin mo sakin Takot ka ba? Hindi tayo isang pelikula na ginawa para mag paiyak ng batang madaling mapaniwala. Hindi tayo pag susulit sa matematika na gustong iwasan ng lahat sa takot na bumagsak sila. Oo takot ka. Ako din naman. Nanginginig ang kamay ko sa takot na baka kahit piling piling mga salita ang gamitin ko ay mali parin ang aking maisambit. Hinagpis. Hinanakit. Kapit. Kaya pa ba? Sabihin mo sakin kaya pa ba? Ipagpapatuloy pa ba nating ang pag tupad sa mga pangako. Pagtupad sa lahat ng mga "Itaga mo sa bato..." O, iiwan nalang natin itong nakabinbin sa dating tayo. Tayo. Meron pa bang tayo? Nasaan na yung ikaw at ako. Nasaan na ang mga salitang "Hinding hindi ako magsasawa sa iyo". Napagod ka na bang punan ang mga pagkukulang ko? Kailan ka kaya makokontento. Takot nakong tumingin sa karimlan ng langit na baka may isang bulalakaw ang mapadaan at hilingin kong tayo nalang palagi. Hindi naman maari. Napapagod din ang damdamin. Hindi na alam ng tadhana ang gagawin. Pagod ka na ba? Sabihin mo sa akin pagod kana ba? Kasi ako Oo. Ayokong katakutan ang bukas. Ayokong manghinayang sa kahapon. Ngunit Mahal pagod na ako. Pagod na ang puso matakot. Nahihirapan na ako huminga sa hindi mo pag pansin sa patuloy kong pagkapit. Gusto ko ng matapos ang pag hikbi. Ano pa ba ang silbi. Ako nalang ang natitirang sundalo. Wala kahit na anong baril na dala. Sugatan na tumatakbo. Tama na. Talo na. Pagod na ako sa pagiging hindi sapat. Hindi ko na mawari kung ano pa ba ang dapat. Patawad mahal sa pag suko. Pero eto na ata. Tapos na ang gera sa isip at puso. Tapos na tayo.
0
Oct 26, 2016
Oct 26, 2016 at 9:46 PM UTC
poembornwithfeet
Liham ng pag hingi ng tawad sa pag suko
Takot ka? Sabihin mo sakin Takot ka ba? Hindi tayo isang pelikula na ginawa para mag paiyak ng batang madaling mapaniwala. Hindi tayo pag susulit sa matematika na gustong iwasan ng lahat sa takot na bumagsak sila. Oo takot ka. Ako din naman. Nanginginig ang kamay ko sa takot na baka kahit piling piling mga salita ang gamitin ko ay mali parin ang aking maisambit. Hinagpis. Hinanakit. Kapit. Kaya pa ba? Sabihin mo sakin kaya pa ba? Ipagpapatuloy pa ba nating ang pag tupad sa mga pangako. Pagtupad sa lahat ng mga "Itaga mo sa bato..." O, iiwan nalang natin itong nakabinbin sa dating tayo. Tayo. Meron pa bang tayo? Nasaan na yung ikaw at ako. Nasaan na ang mga salitang "Hinding hindi ako magsasawa sa iyo". Napagod ka na bang punan ang mga pagkukulang ko? Kailan ka kaya makokontento. Takot nakong tumingin sa karimlan ng langit na baka may isang bulalakaw ang mapadaan at hilingin kong tayo nalang palagi. Hindi naman maari. Napapagod din ang damdamin. Hindi na alam ng tadhana ang gagawin. Pagod ka na ba? Sabihin mo sa akin pagod kana ba? Kasi ako Oo. Ayokong katakutan ang bukas. Ayokong manghinayang sa kahapon. Ngunit Mahal pagod na ako. Pagod na ang puso matakot. Nahihirapan na ako huminga sa hindi mo pag pansin sa patuloy kong pagkapit. Gusto ko ng matapos ang pag hikbi. Ano pa ba ang silbi. Ako nalang ang natitirang sundalo. Wala kahit na anong baril na dala. Sugatan na tumatakbo. Tama na. Talo na. Pagod na ako sa pagiging hindi sapat. Hindi ko na mawari kung ano pa ba ang dapat. Patawad mahal sa pag suko. Pero eto na ata. Tapos na ang gera sa isip at puso. Tapos na tayo.
Continue reading...
46
Bakit nga ba kailangan magplano? kailangan isipin ang kinabukasan problemahin ang mga susunod na araw Bakit kailangan tayong pahirapan? kung mga bagay na naisip mo para sa hinaharap ay pwedeng magbago at maglaho na lamang Bakit hindi na lang gawing simple ang buhay? kung san walang hinanakit at paligsahan at tanging saya ang nararamdaman Hwag ng magisip palayain ang mga sarili sa problemang walang humpay tara't sumabay na lang sa agos ng buhay
0
Sep 6, 2011
Sep 6, 2011 at 2:50 PM UTC
anna-ricola
Agos ng buhay
Bakit nga ba kailangan magplano? kailangan isipin ang kinabukasan problemahin ang mga susunod na araw Bakit kailangan tayong pahirapan? kung mga bagay na naisip mo para sa hinaharap ay pwedeng magbago at maglaho na lamang Bakit hindi na lang gawing simple ang buhay? kung san walang hinanakit at paligsahan at tanging saya ang nararamdaman Hwag ng magisip palayain ang mga sarili sa problemang walang humpay tara't sumabay na lang sa agos ng buhay
Continue reading...
14
Sakdal-lungkot ang mga anak Mo, Inang Bayan; Sinakop na, pinaslang pa'ng mumunti **** katarungan. Humiyaw Ka! Hanggang sa rurok ng sukbo't hinanakit— At sa pagbubukang-liwayway, pag-asa sana'y Iyong makamit: Utak ang puhunan sa di-maarok na mga pag-alsa, kahapon; Ni hindi nabatid ang mga luha't pawis ang sa mukha'y nangaipon, Sa gunita na lamang ba mabubungkal natin ang mga nangagdaan? Kung ang mga salitang sa pluma't papel nalikha'y hindi napangalagaan— Sa paglalakbay Mo, Pilipinas, sa lansangang walang hanggan, Sana maya't maya'y lilipad ka rin muli sa abang kalawakan; Humiyaw Ka! Hanggang sa rurok ng sukbo't hinanakit— At sa pagbubukang-liwayway, pag-asa sana'y Iyong makamit: Pagkukunwari ma'y ni 'di Mo maitatago sa oras ng Iyong pagkabalisa, Sagwil sa bawat pikit-matang kaligayahan ang s'yang Iyong natamasa. Samakat'wid — habang buhay pa si Rizal ngayon ay 'wag nating itatakwil 'Pagkat tayo'y paunti-unting nakakahinga dahil sa kanyang pluma't papel.
0
Oct 19, 2011
Oct 19, 2011 at 5:48 AM UTC
jkpoetry
Pluma't Papel
Sakdal-lungkot ang mga anak Mo, Inang Bayan; Sinakop na, pinaslang pa'ng mumunti **** katarungan. Humiyaw Ka! Hanggang sa rurok ng sukbo't hinanakit— At sa pagbubukang-liwayway, pag-asa sana'y Iyong makamit: Utak ang puhunan sa di-maarok na mga pag-alsa, kahapon; Ni hindi nabatid ang mga luha't pawis ang sa mukha'y nangaipon, Sa gunita na lamang ba mabubungkal natin ang mga nangagdaan? Kung ang mga salitang sa pluma't papel nalikha'y hindi napangalagaan— Sa paglalakbay Mo, Pilipinas, sa lansangang walang hanggan, Sana maya't maya'y lilipad ka rin muli sa abang kalawakan; Humiyaw Ka! Hanggang sa rurok ng sukbo't hinanakit— At sa pagbubukang-liwayway, pag-asa sana'y Iyong makamit: Pagkukunwari ma'y ni 'di Mo maitatago sa oras ng Iyong pagkabalisa, Sagwil sa bawat pikit-matang kaligayahan ang s'yang Iyong natamasa. Samakat'wid — habang buhay pa si Rizal ngayon ay 'wag nating itatakwil 'Pagkat tayo'y paunti-unting nakakahinga dahil sa kanyang pluma't papel.
Continue reading...
16
Pinangako ko noong gabing Lumisan ka at akoy iyong iniwan, Na hindi na muli ako maglilimbag Ng kahit anong kanta o tula Na naglalarawan ng mga nararamdaman ko sayo Ngunit heto ka nanaman Biglang lumitaw mula sa kawalan Muling pinaparamdam ang dapat di ko na maramdaman At muling ginugulo ang tahimik ko nang isipan. Pinangako ko na hindi na muli ako magsusulat Ngunit heto ako ngayon, Nangangati ang mga kamay na muling humawak Ng ballpen at gawin ang bagay na matagal ko nang kinalimutan—na hindi pa naman pala Muling inilimbag ang mga sakit Muling isinumbong sa papel ang mga hinanakit Muling nagbabakasali na sa aking pagsusulat Muling maghilom ang mga peklat At sa wakas sa dinami dami ng kalyo Na aking natamo Sa aking mahabang pagsusulat, Muling naghihilom ang mga sugat Muling kakalimutan ka At kapag biglang naalala Muling maglilimbag at magsusulat Susubok makalimot muli sa lahat
0
May 1, 2017
May 1, 2017 at 11:36 AM UTC
Snow
Paglimot
Pinangako ko noong gabing Lumisan ka at akoy iyong iniwan, Na hindi na muli ako maglilimbag Ng kahit anong kanta o tula Na naglalarawan ng mga nararamdaman ko sayo Ngunit heto ka nanaman Biglang lumitaw mula sa kawalan Muling pinaparamdam ang dapat di ko na maramdaman At muling ginugulo ang tahimik ko nang isipan. Pinangako ko na hindi na muli ako magsusulat Ngunit heto ako ngayon, Nangangati ang mga kamay na muling humawak Ng ballpen at gawin ang bagay na matagal ko nang kinalimutan—na hindi pa naman pala Muling inilimbag ang mga sakit Muling isinumbong sa papel ang mga hinanakit Muling nagbabakasali na sa aking pagsusulat Muling maghilom ang mga peklat At sa wakas sa dinami dami ng kalyo Na aking natamo Sa aking mahabang pagsusulat, Muling naghihilom ang mga sugat Muling kakalimutan ka At kapag biglang naalala Muling maglilimbag at magsusulat Susubok makalimot muli sa lahat
Continue reading...
25
Isang taon..~ Isang taong sinubok ng panahon. Na kalimutan ang tulad mo, o sayo'y mag- "move on". . . Dahil umalis ka nang walang paalam. O sabihin nating.. wala man lang pagpaparamdam. Isang taon.. noong bago mo ako iniwan. . . Sinubukan kong magmahal muli, At nagbabaka sakaling ang iniwan **** pait.. Ay magawa nyang mapawi. . . Ngunit ika'y nagbalik, Bumalik.. na para bang wala kang iniwang sakit! At bakas mo sa pusong kong may hinanakit. . . Napakasakit ngang isipin.. Na ang pagbabalik mo, ay sakit ko. At ang sakit na'to, ay dapat para sayo. . . At kung sakali mang ako'y balkan mo pa, Ang pagbabalik mo, ay huli na. Huli na, dahil may mahal nakong iba. . . Mahal pa naman kita, pero mas mahal ko siya. At hindi nako magpapakatanga pa.. Sa tulad **** manloloko at paasa. . . Dahil Huli na, tapos na.**
0
Feb 21, 2016
Feb 21, 2016 at 12:22 AM UTC
jodina-cornista
ANG PAGBABALIK MO
Isang taon..~ Isang taong sinubok ng panahon. Na kalimutan ang tulad mo, o sayo'y mag- "move on". . . Dahil umalis ka nang walang paalam. O sabihin nating.. wala man lang pagpaparamdam. Isang taon.. noong bago mo ako iniwan. . . Sinubukan kong magmahal muli, At nagbabaka sakaling ang iniwan **** pait.. Ay magawa nyang mapawi. . . Ngunit ika'y nagbalik, Bumalik.. na para bang wala kang iniwang sakit! At bakas mo sa pusong kong may hinanakit. . . Napakasakit ngang isipin.. Na ang pagbabalik mo, ay sakit ko. At ang sakit na'to, ay dapat para sayo. . . At kung sakali mang ako'y balkan mo pa, Ang pagbabalik mo, ay huli na. Huli na, dahil may mahal nakong iba. . . Mahal pa naman kita, pero mas mahal ko siya. At hindi nako magpapakatanga pa.. Sa tulad **** manloloko at paasa. . . Dahil Huli na, tapos na.**
Continue reading...
36
Hindi man naisin Ikaw ay nasa isip pa rin Sinubukang limutin Damdamin para sayo ay di kayang tiisin Lahat ng lungkot na sa aking puso'y, iyong iniukit Nakasulat sa papel, sa dingding doon nakadikit Mga saloobing puno ng hinanakit Itatago at kikimkimin, isasabay na lamang sa aking pagpikit Sabi mo "hindi mo ako iiwan" Tugon ko "ikaw lang magpakailaman" Subalit ngayon ako'y nangungulila Hindi malaman kung bakit laging nakatulala Sinta, ano ba ang aking nagawa? Hindi ko sukat akalain, na ang pag ibig natin ay biglang mawawala Sa aking pag-iisa, susubukang isagawa Ang paglimot sa ating masasayang ala-ala icm
0
Sep 24, 2015
Sep 24, 2015 at 10:14 AM UTC
yna-mascarinas
Malungkot na Pluma
Hindi man naisin Ikaw ay nasa isip pa rin Sinubukang limutin Damdamin para sayo ay di kayang tiisin Lahat ng lungkot na sa aking puso'y, iyong iniukit Nakasulat sa papel, sa dingding doon nakadikit Mga saloobing puno ng hinanakit Itatago at kikimkimin, isasabay na lamang sa aking pagpikit Sabi mo "hindi mo ako iiwan" Tugon ko "ikaw lang magpakailaman" Subalit ngayon ako'y nangungulila Hindi malaman kung bakit laging nakatulala Sinta, ano ba ang aking nagawa? Hindi ko sukat akalain, na ang pag ibig natin ay biglang mawawala Sa aking pag-iisa, susubukang isagawa Ang paglimot sa ating masasayang ala-ala icm
Continue reading...
17
Panginoon mo ang Panganorin. Bertud Ka ng hubad na diwata. Likhang-isip, halukipkip Ng wika, pedestal ng Luha, ikaw itong kalahatan Ng kasalatan ng unawa't Awa ng hangal na madla. Samut-saring anyo't samyo Ng opyong bumabawi ng Bait at hinanakit sa buhay Ngunit masugid na patrong Naghahasik ng biyaya Sa anyo ng bote pakete lata spaghetti langaw lumot bangaw ipis lotion ****** burak darak barya kariton prosti sutana artista politiko pulis tsismis                        atbp.
0
Nov 3, 2013
Nov 3, 2013 at 3:23 PM UTC
jose-remillan
Poleteismo
Panginoon mo ang Panganorin. Bertud Ka ng hubad na diwata. Likhang-isip, halukipkip Ng wika, pedestal ng Luha, ikaw itong kalahatan Ng kasalatan ng unawa't Awa ng hangal na madla. Samut-saring anyo't samyo Ng opyong bumabawi ng Bait at hinanakit sa buhay Ngunit masugid na patrong Naghahasik ng biyaya Sa anyo ng bote pakete lata spaghetti langaw lumot bangaw ipis lotion ****** burak darak barya kariton prosti sutana artista politiko pulis tsismis                        atbp.
Continue reading...
35
Galit na namuo sa bawat tao, Kakaiba kung dumayo, Hahamakin ang iyong pagkatao, Ikaw, kayo, tayong lahat magpakatotoo. Galit-----anong klase ka kung ika'y humagupit, Sa pusong sawi at naiipit, Wala kang itinitira sobra **** lupit. Ang pwersa mo'y mala-delubyo, Lakas mo'y katumbas ng bagyo, Hindi ka pumo preno, Tiyak ika'y may ikinukubling misteryo. Sinuman ang di mag-ingat ay matatangay sa dumadaragsang alon nito, Sapagkat ito'y may elemento, Ito'y hindi mo mababana-ag o mapagtatanto, Di mo mawari kung ano, Kaya't pigilan mo, Kung nararamdaman **** ito'y papalapit sa'yo. Labanan ang ....... Galit ng paulit-ulit, Minsan ito'y makulit, at nagpupumilit, Ngunit sa luhi kung ito'y mapagtagumpayan mo napakasulit, Bakit? Makakamit mo ang isang aral na maliit, Ngunit nagpapalaya sa damdamin na puno ng sakit, Na para bang ang kaluluwa mo'y nawalan ng hinanakit, at sa tuwina'y nakaka-akit, Mula sa isang taong nagkakamit, Mistulang bituin sa langit, Napaka-marikit! Nagniningning! mistulang sa tahanan nakasabit.
0
Aug 15, 2017
Aug 15, 2017 at 10:10 PM UTC
rizal200
Labanan Ang Galit
Galit na namuo sa bawat tao, Kakaiba kung dumayo, Hahamakin ang iyong pagkatao, Ikaw, kayo, tayong lahat magpakatotoo. Galit-----anong klase ka kung ika'y humagupit, Sa pusong sawi at naiipit, Wala kang itinitira sobra **** lupit. Ang pwersa mo'y mala-delubyo, Lakas mo'y katumbas ng bagyo, Hindi ka pumo preno, Tiyak ika'y may ikinukubling misteryo. Sinuman ang di mag-ingat ay matatangay sa dumadaragsang alon nito, Sapagkat ito'y may elemento, Ito'y hindi mo mababana-ag o mapagtatanto, Di mo mawari kung ano, Kaya't pigilan mo, Kung nararamdaman **** ito'y papalapit sa'yo. Labanan ang ....... Galit ng paulit-ulit, Minsan ito'y makulit, at nagpupumilit, Ngunit sa luhi kung ito'y mapagtagumpayan mo napakasulit, Bakit? Makakamit mo ang isang aral na maliit, Ngunit nagpapalaya sa damdamin na puno ng sakit, Na para bang ang kaluluwa mo'y nawalan ng hinanakit, at sa tuwina'y nakaka-akit, Mula sa isang taong nagkakamit, Mistulang bituin sa langit, Napaka-marikit! Nagniningning! mistulang sa tahanan nakasabit.
Continue reading...
31
090716 Sa gunita na lamang ba mabubungkal ang mga nangagdaan? Pagkat sakdal-lungkot at sisi ang mga anak Mo, Inang Bayan. Inalipusta’t pinaslang pa, ang mumunti **** katarungan! Maglakbay ka sa lansangang walang hanggan Lilipad ka rin sa alapaaap at abang kalawakan. Humiyak Ka hanggang sa rurok ng sukbo’t hinanakit Siyang lunas na mabisa sa dusa’t himutok na pasakit. Itaas Mo ang ang noong aliwalas, Taglayin ang silahis ng dunong at sining; Kumilos nang may pagbubuntong hininga’t Iyong lagutin Ang gapos ng Iyong diwa’t kumukulog na damdamin. Sagwil sa bawat pikit-matang kaligayahan Ang natamasa **** pagkabalisa Buhat sa kurtinang manlulupig ng Liwanag. Buhay pa si Rizal at hindi Ka itatakwil Tayo’y hihinga pa’t hahabi sa pluma’t papel.
0
Sep 21, 2016
Sep 21, 2016 at 6:14 AM UTC
psalmiseta
Bangkang Papel sa Tag-init
090716 Sa gunita na lamang ba mabubungkal ang mga nangagdaan? Pagkat sakdal-lungkot at sisi ang mga anak Mo, Inang Bayan. Inalipusta’t pinaslang pa, ang mumunti **** katarungan! Maglakbay ka sa lansangang walang hanggan Lilipad ka rin sa alapaaap at abang kalawakan. Humiyak Ka hanggang sa rurok ng sukbo’t hinanakit Siyang lunas na mabisa sa dusa’t himutok na pasakit. Itaas Mo ang ang noong aliwalas, Taglayin ang silahis ng dunong at sining; Kumilos nang may pagbubuntong hininga’t Iyong lagutin Ang gapos ng Iyong diwa’t kumukulog na damdamin. Sagwil sa bawat pikit-matang kaligayahan Ang natamasa **** pagkabalisa Buhat sa kurtinang manlulupig ng Liwanag. Buhay pa si Rizal at hindi Ka itatakwil Tayo’y hihinga pa’t hahabi sa pluma’t papel.
Continue reading...
17
Ang sarap sa pakiramdam na may nagmamahal sayo Ang mga iyak dati ay napalitan ng halakhak na nagmumula ngayon sayo Ang puwang sa puso ay muling na kumpleto na kasiyahan ngayon ng mata na nagniningning na parang mga kristala puso na parang kasing bilis na nagkakarera ng kabayo kaag ika'y kasama Paru-paro sa tiyan na hindi maipaliwanag sa tuwing kinikilig kapag kausap ka Sa dinami-rami na dumaan sa buhay ikaw ang natatangi na minahal Salamat sa pagpapaligaya ng pusong may puwang na may batid na hinanakit noon na ngayon ay napalitan na salamat mahal,
0
May 23, 2017
May 23, 2017 at 6:16 AM UTC
jehsza
Saya muli ng pusong nagmamahal
Ang sarap sa pakiramdam na may nagmamahal sayo Ang mga iyak dati ay napalitan ng halakhak na nagmumula ngayon sayo Ang puwang sa puso ay muling na kumpleto na kasiyahan ngayon ng mata na nagniningning na parang mga kristala puso na parang kasing bilis na nagkakarera ng kabayo kaag ika'y kasama Paru-paro sa tiyan na hindi maipaliwanag sa tuwing kinikilig kapag kausap ka Sa dinami-rami na dumaan sa buhay ikaw ang natatangi na minahal Salamat sa pagpapaligaya ng pusong may puwang na may batid na hinanakit noon na ngayon ay napalitan na salamat mahal,
Continue reading...
8
Ang panggagaway ay sinukat na plano Nadinig ang umanas na demonyo Marahil di itinadhana Patawarin sana ang kaluluwa na binahiran ng tintang itim Nanawagan sa iba't-ibang uri ng engkanto Sila'y maging alipin Lumagablab ang raya Naupod parang sigaro ang katinuan Walang sumansala sa hangad Lumapit na  ang liyag Tulala habang bumalisbis ang luha Dinukot ang puso niya't nilunok Mamamatay kung hindi maaangkin Ang nag-udyok ay ang nilalaman ng diwa para tumahi ng isang hiraya Sapagkat di maipahayag nang harap harapan kaya ang hinanakit ang naghari sa gitna ng pagsinta Pinalipad gaya ng saranggola Ang guryon ay mahigpit na tinalian Sa kalaunan, napugto ang sinulid Nakalaya sa pagkabigkis
0
Dec 23, 2018
Dec 23, 2018 at 8:43 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #25
Ang panggagaway ay sinukat na plano Nadinig ang umanas na demonyo Marahil di itinadhana Patawarin sana ang kaluluwa na binahiran ng tintang itim Nanawagan sa iba't-ibang uri ng engkanto Sila'y maging alipin Lumagablab ang raya Naupod parang sigaro ang katinuan Walang sumansala sa hangad Lumapit na  ang liyag Tulala habang bumalisbis ang luha Dinukot ang puso niya't nilunok Mamamatay kung hindi maaangkin Ang nag-udyok ay ang nilalaman ng diwa para tumahi ng isang hiraya Sapagkat di maipahayag nang harap harapan kaya ang hinanakit ang naghari sa gitna ng pagsinta Pinalipad gaya ng saranggola Ang guryon ay mahigpit na tinalian Sa kalaunan, napugto ang sinulid Nakalaya sa pagkabigkis
Continue reading...
21
May nag-aalab na damdamin sa loob ng aking dibdib. Isang galit na hindi humuhupa parang sugat na lumalala. May tanong na hanggang ngayon ay hindi mahanapan ng sagot. Napapagod ang diwa ko pero walang makitang kapahingahan. Nauuhaw ako subalit tila hindi sasapat ang tubig. (mabuti na lang at may serbesa at alak na masasandalan) May sapot sa isipan ko kaya hindi makita ang hantungan. Wala akong magawa kundi harapin kung ano ang meron ako, Hindi naging mabait ang kapalaran at naging maramot ang buhay. Ang kaligayahan ay parang mailap na ibon , mahirap mahuli at hindi madaling mahawakan. Lungko’t at pagdurusa ang matalik ko’ng kaibigan. May mga magdamag na ayaw ko nang magwakas, Mga pagkahimbing na ayaw ko nang magising, Mga umagang ayaw ko nang tanawin. Ito ang palad kong hatid na kailangan ko’ng harapin. Haharapin kahit may hinanakit at panghihinayang, Haharapin dahil kailangang gawin, Tulad ng ginawa ni Sisyphu ang lahat ng lungkot at hirap ay aking haharapin.
0
Dec 7, 2017
Dec 7, 2017 at 10:14 PM UTC
makabagongmakata69
HUGOT
May nag-aalab na damdamin sa loob ng aking dibdib. Isang galit na hindi humuhupa parang sugat na lumalala. May tanong na hanggang ngayon ay hindi mahanapan ng sagot. Napapagod ang diwa ko pero walang makitang kapahingahan. Nauuhaw ako subalit tila hindi sasapat ang tubig. (mabuti na lang at may serbesa at alak na masasandalan) May sapot sa isipan ko kaya hindi makita ang hantungan. Wala akong magawa kundi harapin kung ano ang meron ako, Hindi naging mabait ang kapalaran at naging maramot ang buhay. Ang kaligayahan ay parang mailap na ibon , mahirap mahuli at hindi madaling mahawakan. Lungko’t at pagdurusa ang matalik ko’ng kaibigan. May mga magdamag na ayaw ko nang magwakas, Mga pagkahimbing na ayaw ko nang magising, Mga umagang ayaw ko nang tanawin. Ito ang palad kong hatid na kailangan ko’ng harapin. Haharapin kahit may hinanakit at panghihinayang, Haharapin dahil kailangang gawin, Tulad ng ginawa ni Sisyphu ang lahat ng lungkot at hirap ay aking haharapin.
Continue reading...
19
Mali pala ang nasa isip Ito pala'y isang panaginip Buhat mula sa maling akala Na sakin ika'y tinadhana My thoughts were not what they seemed Turns out all this was just a dream Brought upon by false convictions That for us a red string was drawn Ginising mo ako sa katotohanan Na lahat ng bagay ay may hangganan Pero kailanman ay hindi ako nagsisisi Dahil totoo ang ating pagmamahal kahit sandali You opened my eyes to reality That things can't last for eternity I have no regrets what so ever Because we had a short but real happy ever after Hindi ko lubos na pinahahalagahan Ang walang hanggan Dahil ang importante ay Ang pagmamahal na buo at tunay For me, the existence of forever Doesn't really matter What's important is The realness of love amidst the adversities Wala akong galit na ipadarama O ganti na sana ikaw ay magdusa Walang hinanakit na dinadaing Kundi salamat sa pagmamahal habang ika'y nasa aking piling For you, I have no rage to release No vengeance to accomplish No sorrow to let go But for the love while you were mine, I only have gratitude to bestow
0
May 21, 2015
May 21, 2015 at 12:16 PM UTC
Stitch
Tadhana ~ Kismet
Mali pala ang nasa isip Ito pala'y isang panaginip Buhat mula sa maling akala Na sakin ika'y tinadhana My thoughts were not what they seemed Turns out all this was just a dream Brought upon by false convictions That for us a red string was drawn Ginising mo ako sa katotohanan Na lahat ng bagay ay may hangganan Pero kailanman ay hindi ako nagsisisi Dahil totoo ang ating pagmamahal kahit sandali You opened my eyes to reality That things can't last for eternity I have no regrets what so ever Because we had a short but real happy ever after Hindi ko lubos na pinahahalagahan Ang walang hanggan Dahil ang importante ay Ang pagmamahal na buo at tunay For me, the existence of forever Doesn't really matter What's important is The realness of love amidst the adversities Wala akong galit na ipadarama O ganti na sana ikaw ay magdusa Walang hinanakit na dinadaing Kundi salamat sa pagmamahal habang ika'y nasa aking piling For you, I have no rage to release No vengeance to accomplish No sorrow to let go But for the love while you were mine, I only have gratitude to bestow
Continue reading...
32
Hindi mo ba alam na ako'y nasasaktan,
 Sapagkat hindi ko makalimutan ang mga pinagdaanan,
 Palimos naman ng pagtingin mo,
 Bigyan mo ako kahit na kapiraso. Ni minsa'y hindi mo tinanong kung ano ang lagay ko, Pagkaing mga niluto mo ay hindi mo hinahain sa harap ko,
 Lumaki akong may hinanakit sa buong mundo,
 Kung tutuusin, itong lahat ay kasalanan mo. Kung minahal mo lang sana ako at tinanggap,
 Hindi ka na sana nahihirapang magpanggap,
 Sa ibang tao kapag ika'y nakaharap,
 Walang bakas ng kahit na anong pangyayaring masaklap. Ang tanong ko palagi'y bakit binuhay mo pa ako? Gayong palagi mo namang ipinadarama na hindi mo ako ginusto,
 Kahit anong galing, kahit na anong pagbida ang gawin,
 Pipikit ka upang hindi mo ako mapansin. Hindi mauubos ang aking mga bakit,
 Dahil sa kabila ng lahat ay mahal kita kahit na anong sakit,
 Sa aki'y ipukol mo ang lahat ng iyong galit,
 Sasaluhin ko ang hinaing sa mundo **** mapait.
0
Apr 12, 2016
Apr 12, 2016 at 5:45 AM UTC
ajgm
Aking Ina..
Hindi mo ba alam na ako'y nasasaktan,
 Sapagkat hindi ko makalimutan ang mga pinagdaanan,
 Palimos naman ng pagtingin mo,
 Bigyan mo ako kahit na kapiraso. Ni minsa'y hindi mo tinanong kung ano ang lagay ko, Pagkaing mga niluto mo ay hindi mo hinahain sa harap ko,
 Lumaki akong may hinanakit sa buong mundo,
 Kung tutuusin, itong lahat ay kasalanan mo. Kung minahal mo lang sana ako at tinanggap,
 Hindi ka na sana nahihirapang magpanggap,
 Sa ibang tao kapag ika'y nakaharap,
 Walang bakas ng kahit na anong pangyayaring masaklap. Ang tanong ko palagi'y bakit binuhay mo pa ako? Gayong palagi mo namang ipinadarama na hindi mo ako ginusto,
 Kahit anong galing, kahit na anong pagbida ang gawin,
 Pipikit ka upang hindi mo ako mapansin. Hindi mauubos ang aking mga bakit,
 Dahil sa kabila ng lahat ay mahal kita kahit na anong sakit,
 Sa aki'y ipukol mo ang lahat ng iyong galit,
 Sasaluhin ko ang hinaing sa mundo **** mapait.
Continue reading...
20
pula. kulay ng galit. kulay rin ng determinasyon. kulay ng mga gigil sa hinanakit ng kataasan-taasan kulay ng mga may pasyon sa pagbabago sa lupang tinubuan kulay ng galit sa opresyon sa mga mala-pasistang maylupa kulay ng tunay na lumalaban para sa bayan ngunit isang hipokrasiya para sa bansang ayaw sa pula ay tintado ng pula ang mga tigang na lupa at kalsada tintado ng pula ang dalawang watawat na sinasamba tintado ng pula ang ibinotong buwaya sa kongreo tintado ng pula ang pag-urong natin sa progreso
0
Jul 15, 2019
Jul 15, 2019 at 8:35 PM UTC
plumangnatuyo
oda sa pula ng bayan
pula. kulay ng galit. kulay rin ng determinasyon. kulay ng mga gigil sa hinanakit ng kataasan-taasan kulay ng mga may pasyon sa pagbabago sa lupang tinubuan kulay ng galit sa opresyon sa mga mala-pasistang maylupa kulay ng tunay na lumalaban para sa bayan ngunit isang hipokrasiya para sa bansang ayaw sa pula ay tintado ng pula ang mga tigang na lupa at kalsada tintado ng pula ang dalawang watawat na sinasamba tintado ng pula ang ibinotong buwaya sa kongreo tintado ng pula ang pag-urong natin sa progreso
Continue reading...
21
Isang manunulat, Isang panulat, Humanda para sa gyera, Ito ay labanan gamit ang mga letra. Hindi papaawat, Nakahandang sumisid sa dagat, Walang pakialam sa kahahantungan, Buhay ay ilalaan. Lilikha na mga kataga, Panigurado itong maiiwan sa puso ng madla, Ano nga ba ang pakay? Alisin sainyong mata ang tamlay! Uubusin ang bawat salita, Na posibleng tumugma, Sa sakit, Pait, Galit, Hinanakit, Ng bawat taong sa rehas ay nakapiit. Isang manunulat, Isang panulat, Humanda para sa paglaya, Huwag hahayaang muling tumulo ang mga luha.
0
Mar 7, 2018
Mar 7, 2018 at 11:53 AM UTC
eynabanana
Muling Umahon
Isang manunulat, Isang panulat, Humanda para sa gyera, Ito ay labanan gamit ang mga letra. Hindi papaawat, Nakahandang sumisid sa dagat, Walang pakialam sa kahahantungan, Buhay ay ilalaan. Lilikha na mga kataga, Panigurado itong maiiwan sa puso ng madla, Ano nga ba ang pakay? Alisin sainyong mata ang tamlay! Uubusin ang bawat salita, Na posibleng tumugma, Sa sakit, Pait, Galit, Hinanakit, Ng bawat taong sa rehas ay nakapiit. Isang manunulat, Isang panulat, Humanda para sa paglaya, Huwag hahayaang muling tumulo ang mga luha.
Continue reading...
23