"papaano" poems - Hello Poetry

"papaano" poems

Tingin sa kanan at kaliwa ng pasilyo, lalakarin ang dulo ng kahit wala ng tayo. Tingin mo saan ako dadalhin nito? Pipilitin kahit sira na, yan ang totoo. Teka, iisip nalang ako ng bago, yung mapapasaya ka kahit sa malayo, Tutal doon nagmamahal ako kahit papaano. halika sabayan mo naman ako. Nakakatuwa sa unang hakbang diba? Parang ayaw mo ng tapusin pa, parang sa bawat kapit hindi na bibitaw sa saya. halika samahan mo ko, tara? Mukang nasa kalagitnaan na ba? Oh sadyang dama ko lang ang kaba. Pangangamba'y nasa iyong mata. Dito lang ako, Wag magalala Nilamon ng dilim na nabalot. Iniisip papaano na ako tatakbo sa takot. Nasaan ka? bakit di na kita madama? bumitaw kana pala. Maliligaw magisa sa dilim. Tanging tanglaw ang alala at lihim. Abutin man ako ng takip-silim, tiyak na ikaw padin ang isisgaw sa pang-anim. Mahal, masaya akong maglalakbay. Mahal, hayaan **** ako'y mangalay Mahal, naging totoo ang aking inalay Mahal, tanong ko lang, Ikaw pa ba ay sasabay? Oh tignan mo, layo na pala nito. Kinaya kong wala ka dito. Mahirap, oo. Masakit? panigurado pero sapat naman dahil dala ko ang iyong litrato.

0

Oct 19, 2018

Oct 19, 2018 at 12:43 PM UTC

OnlyGaleOnEarth

Tingin sa kanan at kaliwa ng pasilyo, lalakarin ang dulo ng kahit wala ng tayo. Tingin mo saan ako dadalhin nito? Pipilitin kahit sira na, yan ang totoo. Teka, iisip nalang ako ng bago, yung mapapasaya ka kahit sa malayo, Tutal doon nagmamahal ako kahit papaano. halika sabayan mo naman ako. Nakakatuwa sa unang hakbang diba? Parang ayaw mo ng tapusin pa, parang sa bawat kapit hindi na bibitaw sa saya. halika samahan mo ko, tara? Mukang nasa kalagitnaan na ba? Oh sadyang dama ko lang ang kaba. Pangangamba'y nasa iyong mata. Dito lang ako, Wag magalala Nilamon ng dilim na nabalot. Iniisip papaano na ako tatakbo sa takot. Nasaan ka? bakit di na kita madama? bumitaw kana pala. Maliligaw magisa sa dilim. Tanging tanglaw ang alala at lihim. Abutin man ako ng takip-silim, tiyak na ikaw padin ang isisgaw sa pang-anim. Mahal, masaya akong maglalakbay. Mahal, hayaan **** ako'y mangalay Mahal, naging totoo ang aking inalay Mahal, tanong ko lang, Ikaw pa ba ay sasabay? Oh tignan mo, layo na pala nito. Kinaya kong wala ka dito. Mahirap, oo. Masakit? panigurado pero sapat naman dahil dala ko ang iyong litrato.

Continue reading...

#walang FOREVER At kung ano-ano pang pag-eemote mo jan #forevermore At kung ano-ano pang ka cheezyhan niyo jan Basta ako, Hindi ko kailangan ng forever para maging masaya Ang kailangan ko ay isang moment Ang “moment” Ang kasalukuyan. Ika nga living in the moment. Wala na akong **** sa future at sa forever. Ang mahalaga e ang ngayon. Today that is a gift, which we call a present. The present Ang present na present ang “ikaw at ako”. Ang moment na masaya ako sa piling mo. Ang forever wala yan, Talo yan ng moment Kasi ang forever, nakadepende lang yan sa kung paano mo pahalagahan ang ngayon Kung papaano mo trinetreasure ang binigay sa’yo na present Aanhin mo ang forever kung wala na ang moment? Kasi masyado kang nagplano at nagplano para sa future Masyado **** inenvest ang time mo para sa future Nagplano at nagplano ka nga para sa forever nyo Naka invest kanga para sa forever nyo Pero Nakalimutan **** gawin at ipatupad ang plano Hindi ka na nakapaginvest sa ngayon, sa present, sa moment Hayan tuloy may forever ka nga, pero forever na wala na siya Kasi napabayaan mo na siya, kaya pumunta siya sa iba Kasi ang kailangan din niya ay hindi ang forever Kundi ang moment na hindi mo naibigay dahil sa forever Kaya ako, solve na ako sa moment Ang time ko dito naka invest Ang pag-ibig kasi wala yan sa future My love is here, in the present Naginvest na ako sa moment natin At kung aalagaan lang natin ng mabuti ang moment Balang araw ang moment ay magiging forever

0

Jun 21, 2015

Jun 21, 2015 at 11:43 AM UTC

Ang Moment (TAGALOG)

#walang FOREVER At kung ano-ano pang pag-eemote mo jan #forevermore At kung ano-ano pang ka cheezyhan niyo jan Basta ako, Hindi ko kailangan ng forever para maging masaya Ang kailangan ko ay isang moment Ang “moment” Ang kasalukuyan. Ika nga living in the moment. Wala na akong **** sa future at sa forever. Ang mahalaga e ang ngayon. Today that is a gift, which we call a present. The present Ang present na present ang “ikaw at ako”. Ang moment na masaya ako sa piling mo. Ang forever wala yan, Talo yan ng moment Kasi ang forever, nakadepende lang yan sa kung paano mo pahalagahan ang ngayon Kung papaano mo trinetreasure ang binigay sa’yo na present Aanhin mo ang forever kung wala na ang moment? Kasi masyado kang nagplano at nagplano para sa future Masyado **** inenvest ang time mo para sa future Nagplano at nagplano ka nga para sa forever nyo Naka invest kanga para sa forever nyo Pero Nakalimutan **** gawin at ipatupad ang plano Hindi ka na nakapaginvest sa ngayon, sa present, sa moment Hayan tuloy may forever ka nga, pero forever na wala na siya Kasi napabayaan mo na siya, kaya pumunta siya sa iba Kasi ang kailangan din niya ay hindi ang forever Kundi ang moment na hindi mo naibigay dahil sa forever Kaya ako, solve na ako sa moment Ang time ko dito naka invest Ang pag-ibig kasi wala yan sa future My love is here, in the present Naginvest na ako sa moment natin At kung aalagaan lang natin ng mabuti ang moment Balang araw ang moment ay magiging forever

Continue reading...

Nagsimula ang lahat sa kanta Sa kanta na nagsilbing tulay sa'ting dalawa Na parang tubig at langis- Sa wakas nagsama 'Di inakala na magkakaganito Dahil wala naman talagang pagtingin sayo Ni hindi nakitang magiging magkaibigan Hanggang nagkaroon ng tiyansang baka pwede ng walang hanggan Walang hanggan na paguusap Walang hanggang pagtatawanan Walang hanggang pagiintindi ng mga Tingin na hindi alam kung ano ang sinasabi Pero tila takot parin Ang pusong napagod sa mga sakit Na idinulot ng mundong mapait Takot makaramdam, tumibok Sumubok ng bagay na hindi sigurado kung saan patungo Na baka isa na namang patibong Na kukulong sa isip kong lunod na lunod na Sa mga kathang isip at imahinasyon Kaya hanggang dito na lang muna siguro Pipigilan ang mga ilusyon at delusyon Na sisimilan na namang gawin ng puso Para kahit hindi matupad ang salitang "tayo" Mananatili parin akong buo kahit papaano

0

Jan 9, 2017

Jan 9, 2017 at 7:21 PM UTC

patricia-de-guzman

Nagsimula ang lahat sa kanta Sa kanta na nagsilbing tulay sa'ting dalawa Na parang tubig at langis- Sa wakas nagsama 'Di inakala na magkakaganito Dahil wala naman talagang pagtingin sayo Ni hindi nakitang magiging magkaibigan Hanggang nagkaroon ng tiyansang baka pwede ng walang hanggan Walang hanggan na paguusap Walang hanggang pagtatawanan Walang hanggang pagiintindi ng mga Tingin na hindi alam kung ano ang sinasabi Pero tila takot parin Ang pusong napagod sa mga sakit Na idinulot ng mundong mapait Takot makaramdam, tumibok Sumubok ng bagay na hindi sigurado kung saan patungo Na baka isa na namang patibong Na kukulong sa isip kong lunod na lunod na Sa mga kathang isip at imahinasyon Kaya hanggang dito na lang muna siguro Pipigilan ang mga ilusyon at delusyon Na sisimilan na namang gawin ng puso Para kahit hindi matupad ang salitang "tayo" Mananatili parin akong buo kahit papaano

Continue reading...

Unang Kurap Nagising ako sa isang tahanang walang dingding, haligi o kasangkapan. Tanaw ko ang mga ulap sa kalangitan at dinig ko ang mga ingay ng mga nagdaraan. Ninais kong tumayo kaya’t iniangat ang aking ulo ingat na ‘wag masagi ang mga nagdurugong sugat. Nanginginig ang buo kong katawan at nanlalambot ang mga kalamnan. Hindi ko halos maaninag ang kulay ng aking paligid sa itim na usok na nagkukubli nito. Iginala ko ang aking mga kamay sa pag-asang baka may iilan pang piraso ng tinapay na natira mula kahapon. Ginalugad ng mga daliri ko ang bawat sulok ng kawalan at bawat supot ng pangarap ngunit ako’y bigo. Isang sisidlang kalawangin ang aking nadampot isang sisidlan ng pira-pirasong awa ng mga taong kahit na papaano’y nakauunawa sa kalagayan kong aba. Inuga ko ng ilang ulit ang lata ngunit walang ingay ng barya walang musikang magpapaligaya. Magsisimula akong humikbi ng paunti-unti na para bang malalakas na kulog sa nagbabadyang pagbagsak ng ulan. Pipigilan kong maigi ang mga luha hanggang sa mayroong magkamaling sumagi sa aking mga sugat, saka ko lamang sisimulan ang isang marahang pagluha na magtatago sa tunay na sanhi ng pag-agos nito kasabay ng pag-inog sa aking isipan ng mga katagang "sana, hindi na lang ako nagising."

0

Jun 18, 2015

Jun 18, 2015 at 11:38 PM UTC

"PIKIT-MATANG LIPUNAN"

Unang Kurap Nagising ako sa isang tahanang walang dingding, haligi o kasangkapan. Tanaw ko ang mga ulap sa kalangitan at dinig ko ang mga ingay ng mga nagdaraan. Ninais kong tumayo kaya’t iniangat ang aking ulo ingat na ‘wag masagi ang mga nagdurugong sugat. Nanginginig ang buo kong katawan at nanlalambot ang mga kalamnan. Hindi ko halos maaninag ang kulay ng aking paligid sa itim na usok na nagkukubli nito. Iginala ko ang aking mga kamay sa pag-asang baka may iilan pang piraso ng tinapay na natira mula kahapon. Ginalugad ng mga daliri ko ang bawat sulok ng kawalan at bawat supot ng pangarap ngunit ako’y bigo. Isang sisidlang kalawangin ang aking nadampot isang sisidlan ng pira-pirasong awa ng mga taong kahit na papaano’y nakauunawa sa kalagayan kong aba. Inuga ko ng ilang ulit ang lata ngunit walang ingay ng barya walang musikang magpapaligaya. Magsisimula akong humikbi ng paunti-unti na para bang malalakas na kulog sa nagbabadyang pagbagsak ng ulan. Pipigilan kong maigi ang mga luha hanggang sa mayroong magkamaling sumagi sa aking mga sugat, saka ko lamang sisimulan ang isang marahang pagluha na magtatago sa tunay na sanhi ng pag-agos nito kasabay ng pag-inog sa aking isipan ng mga katagang "sana, hindi na lang ako nagising."

Continue reading...

Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta

0

Sep 12, 2019

Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC

Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta

Continue reading...

Nagalit ako sa’yo kasi feeling ko nabigo ako Naghangad lang naman ako ng ikabubuti mo ... Pero choice mo kasi yun kaya wala akong magagawa Kahit pinagpipilitan kong choice ko ang tama ... Ang dami ko rin namang pangugumbinsing ginawa Kaso wala naman akong napala Pabalik na ko, papunta ka palang Pero hindi naman lagi yang makatotohanan Lalo na kung iba yung gusto **** daanan Pero alam mo natutunan ko? Wag ipilit sa iba ang ayaw nila Sa huli kasi pag ginawa ko, Ako lang ang masasaktan ng todo Kaya sige, gamitin mo ang panahon Para hanapin ano ang gusto **** gawin Maging Malaya ka sa pagpili ng daan Wag magpadala sa gusto ng karamihan Wag kang mag-alala napatawad na kita Kita mo nag-uusap na tayo, di ba? Namimiss na nga kita, eh. Pag uuwi ako ng weekday, wala ka. Galingan mo sa trabaho Hindi yan madali, pero sana kayanin mo. Matagal ko ng gustong sulatan ka, Iparating sayo ang nadarama Kaya sana kahit papaano Gumaang ang pakiramdam mo. Na malaman ang nararamdaman ko ... Sa pamamagitan ng liham na ito

0

Nov 30, 2015

Nov 30, 2015 at 12:15 AM UTC

carlyn-tolentino

Namimiss ka na ni ate

Nagalit ako sa’yo kasi feeling ko nabigo ako Naghangad lang naman ako ng ikabubuti mo ... Pero choice mo kasi yun kaya wala akong magagawa Kahit pinagpipilitan kong choice ko ang tama ... Ang dami ko rin namang pangugumbinsing ginawa Kaso wala naman akong napala Pabalik na ko, papunta ka palang Pero hindi naman lagi yang makatotohanan Lalo na kung iba yung gusto **** daanan Pero alam mo natutunan ko? Wag ipilit sa iba ang ayaw nila Sa huli kasi pag ginawa ko, Ako lang ang masasaktan ng todo Kaya sige, gamitin mo ang panahon Para hanapin ano ang gusto **** gawin Maging Malaya ka sa pagpili ng daan Wag magpadala sa gusto ng karamihan Wag kang mag-alala napatawad na kita Kita mo nag-uusap na tayo, di ba? Namimiss na nga kita, eh. Pag uuwi ako ng weekday, wala ka. Galingan mo sa trabaho Hindi yan madali, pero sana kayanin mo. Matagal ko ng gustong sulatan ka, Iparating sayo ang nadarama Kaya sana kahit papaano Gumaang ang pakiramdam mo. Na malaman ang nararamdaman ko ... Sa pamamagitan ng liham na ito

Continue reading...

~Entry #1 12.02.14 Akala ko madali lang ang lahat. Ang yabang ko pa.. sabi ko mai-inlove din saken to. pero mali pala.. ako yung na-inlove eh. Ang sakit pala, kasi ginawa ko na lahat ng kaya ko, lahat ng paraan para lang abutin siya, tulungan siya, kasi naiintindihan ko siya.. sobra. Pero ang sakit pala kapag ikaw lang yung lumalaban. ikaw lang yung naghahangad ng happy ending, kasi sa dulo walang ganun, walang happy ending.. kasi nde pa siya maka move on. ang masaklap pa nito .. matatanggap ko pa sana kung yung mga umaaligid na babae kasi madali naman sila paalisin, pero yung kalabanin mo yung bababeng minahal niya ng sobra bago ka dumating.. nde ko kaya. ang sakit pala. ang tanga ko kasi nde ko kayang magalit sa kanya, kasi hanggang ngayon naiintindihan ko pa din siya. lintik na one sided to oh. nde ko alam na ganito pala kasakit ang mag mahal ng isang taong nde sayo.. let me rephrase that. taong nde magiging sayo akala ko. yang word na yan, madaming namamatay diyan . isa na ako dun, naniwala ako sa sarili ko na magiging okay ang lahat sa amin. pero nde pala.. ibang iba sa reality, kainis kasi eh napaka hopeless romantic ko kaya ayan kahit imposible sumugal.. pero nakita ko na kasi na ganito mangyayari eh, nasa isip ko. "nde naman siguro ganon, kasi kahit papaano mahalaga na ako sa kanya, malay mo naman diba? mai-nlove" Assuming din kasi ako, kasalanan ko din.. sa simula pa lang naman kasalanan ko na. Sinubukan ko kasi gusto ko siya eh. gustong gusto. pero eto pa din ako, naghihintay, umaasa pa din ako kahit pinaliwanag niya na sa akin na nde pwede. nakakulong kasi siya sa regret at pain in the past. sabi niya gusto niya lang daw ako "protektahan" lintek na. Nasasaktan na ako eh. sobrang sakit. welcome to SMP menma.

0

Dec 2, 2014

Dec 2, 2014 at 7:02 AM UTC

~Entry #1 12.02.14 Akala ko madali lang ang lahat. Ang yabang ko pa.. sabi ko mai-inlove din saken to. pero mali pala.. ako yung na-inlove eh. Ang sakit pala, kasi ginawa ko na lahat ng kaya ko, lahat ng paraan para lang abutin siya, tulungan siya, kasi naiintindihan ko siya.. sobra. Pero ang sakit pala kapag ikaw lang yung lumalaban. ikaw lang yung naghahangad ng happy ending, kasi sa dulo walang ganun, walang happy ending.. kasi nde pa siya maka move on. ang masaklap pa nito .. matatanggap ko pa sana kung yung mga umaaligid na babae kasi madali naman sila paalisin, pero yung kalabanin mo yung bababeng minahal niya ng sobra bago ka dumating.. nde ko kaya. ang sakit pala. ang tanga ko kasi nde ko kayang magalit sa kanya, kasi hanggang ngayon naiintindihan ko pa din siya. lintik na one sided to oh. nde ko alam na ganito pala kasakit ang mag mahal ng isang taong nde sayo.. let me rephrase that. taong nde magiging sayo akala ko. yang word na yan, madaming namamatay diyan . isa na ako dun, naniwala ako sa sarili ko na magiging okay ang lahat sa amin. pero nde pala.. ibang iba sa reality, kainis kasi eh napaka hopeless romantic ko kaya ayan kahit imposible sumugal.. pero nakita ko na kasi na ganito mangyayari eh, nasa isip ko. "nde naman siguro ganon, kasi kahit papaano mahalaga na ako sa kanya, malay mo naman diba? mai-nlove" Assuming din kasi ako, kasalanan ko din.. sa simula pa lang naman kasalanan ko na. Sinubukan ko kasi gusto ko siya eh. gustong gusto. pero eto pa din ako, naghihintay, umaasa pa din ako kahit pinaliwanag niya na sa akin na nde pwede. nakakulong kasi siya sa regret at pain in the past. sabi niya gusto niya lang daw ako "protektahan" lintek na. Nasasaktan na ako eh. sobrang sakit. welcome to SMP menma.

Continue reading...

Heto, At may aalis na naman sa ating dalawa May maiiwan na namang mag-isa Mag-isa na pagod at wala wala sa isip, wala sa sarili Sarili na dinala mo sa iyong pag-alis sarili na dapat ipinagtira Sana nagtira kahit papaano pero naibigay na lahat sa'yo Buong puso at tanga sapagkat buo Sapagkat nagmahal minahal ka- ng totoo. Heto, Buong-buo parin, ang hinanagpis hindi ako Totoong-totoo parin, ang realidad Na kailan ma'y hindi hindi ako ang pinili mo. Heto, Ngayon wala walang-wala simula nung dinala mo ang lahat na kung ano mang meron ako meron ako na wala Noong hiningi ko pabalik sabi mo wala wala na Wala na meron Dahil naubos mo na sa pagsalba sa sarili Kinamkam Sakim Gago. Heto, Ito nalang ang natira Isang pusong bumabawi, nagpapalakas Bago Na kung sakaling sa pagbalik mo Iba Hindi na kita kailangan para buohin ako. At ikaw naman Ang maghahanap sa mga piraso ng puso monh ginamit ko para tahi-tahiin ang sarili kong winasak mo Heto pa, oh sayo na yan sayo na lahat Kahit anong yaman kaluluwa mo'y dukha Bagay sayo mga tira-tira.

0

Dec 16, 2016

Dec 16, 2016 at 9:13 AM UTC

Heto, At may aalis na naman sa ating dalawa May maiiwan na namang mag-isa Mag-isa na pagod at wala wala sa isip, wala sa sarili Sarili na dinala mo sa iyong pag-alis sarili na dapat ipinagtira Sana nagtira kahit papaano pero naibigay na lahat sa'yo Buong puso at tanga sapagkat buo Sapagkat nagmahal minahal ka- ng totoo. Heto, Buong-buo parin, ang hinanagpis hindi ako Totoong-totoo parin, ang realidad Na kailan ma'y hindi hindi ako ang pinili mo. Heto, Ngayon wala walang-wala simula nung dinala mo ang lahat na kung ano mang meron ako meron ako na wala Noong hiningi ko pabalik sabi mo wala wala na Wala na meron Dahil naubos mo na sa pagsalba sa sarili Kinamkam Sakim Gago. Heto, Ito nalang ang natira Isang pusong bumabawi, nagpapalakas Bago Na kung sakaling sa pagbalik mo Iba Hindi na kita kailangan para buohin ako. At ikaw naman Ang maghahanap sa mga piraso ng puso monh ginamit ko para tahi-tahiin ang sarili kong winasak mo Heto pa, oh sayo na yan sayo na lahat Kahit anong yaman kaluluwa mo'y dukha Bagay sayo mga tira-tira.

Continue reading...

Nakaupo't-nag-iisa, kagaya kahapon sa bintana siya'y nakadungaw Mula sa kanyang silid, mga mata niya'y malayo ang tinatanaw Ang palagi niyang inaabangan ay ang napakagandang paglubog ng araw Sa paglubog nito'y siya ring pagsalubong niya sa gabing walang kasing ginaw. Sa paglipas ng panahon ay nasanay na nga siyang palaging ganoon Ang paglubog ng araw ay inaabangan niya pa rin maging hanggang ngayon Hindi siya nagsasawa at napapagod sa paghihintay buong maghapon Wari'y kakayanin niya ring mahintay ang pagtuyo ng mga dahon. Ang wika niya, "Sa tuwing lulubog ang araw ay naaalala ko siya" Naaalala niya raw ang kanyang sinta at ang taglay nitong yumi at ganda Kasing liwanag rin daw ng araw ang pagkislap ng kanyang mga mata Ngunit isang hapon raw ay bigla na lang itong kinuha sa kanya. Sa labis niyang pagmamahal sa sinisinta niyan iyon Nabatid kong marahil sa lungkot ay hindi siya makaahon Kaya pala ganoon na lang ang kanyang paghihintay sa buong maghapon Sa paglubog na araw pala na nagpapaalala sa kanyang sinta kahit papaano siya'y nakakaahon.

0

Mar 29, 2020

Mar 29, 2020 at 9:54 PM UTC

Ang Paglubog ng Araw

Nakaupo't-nag-iisa, kagaya kahapon sa bintana siya'y nakadungaw Mula sa kanyang silid, mga mata niya'y malayo ang tinatanaw Ang palagi niyang inaabangan ay ang napakagandang paglubog ng araw Sa paglubog nito'y siya ring pagsalubong niya sa gabing walang kasing ginaw. Sa paglipas ng panahon ay nasanay na nga siyang palaging ganoon Ang paglubog ng araw ay inaabangan niya pa rin maging hanggang ngayon Hindi siya nagsasawa at napapagod sa paghihintay buong maghapon Wari'y kakayanin niya ring mahintay ang pagtuyo ng mga dahon. Ang wika niya, "Sa tuwing lulubog ang araw ay naaalala ko siya" Naaalala niya raw ang kanyang sinta at ang taglay nitong yumi at ganda Kasing liwanag rin daw ng araw ang pagkislap ng kanyang mga mata Ngunit isang hapon raw ay bigla na lang itong kinuha sa kanya. Sa labis niyang pagmamahal sa sinisinta niyan iyon Nabatid kong marahil sa lungkot ay hindi siya makaahon Kaya pala ganoon na lang ang kanyang paghihintay sa buong maghapon Sa paglubog na araw pala na nagpapaalala sa kanyang sinta kahit papaano siya'y nakakaahon.

Continue reading...

Nakakapagod pala talaga Nakakapagod umasa sa wala, Maghintay nang walang kasiguraduhan, Masaktan nang paulit-ulit At paulit-ulit rin naman siyang walang pakealam Nakakapagod pala talagang Balikan 'yung nakaraan, 'Yung masasayang sandali na hiniling **** wag na sanang matapos, 'Yung mga araw na siya 'yung kasama mo noong namomorblema ka, Na kahit masakit at ayaw **** maalala, nandiyan pa rin Nakakapagod pala talagang Saktan ang sarili Baka kasi kapag ginawa mo 'yun, makausad ka Kahit konti, kahit sandali, kahit papaano, Kahit imposible Nakakapagod Pagod na ako Tama na Sobra na Awat na

0

Feb 10, 2016

Feb 10, 2016 at 7:53 AM UTC

Nakakapagod pala talaga Nakakapagod umasa sa wala, Maghintay nang walang kasiguraduhan, Masaktan nang paulit-ulit At paulit-ulit rin naman siyang walang pakealam Nakakapagod pala talagang Balikan 'yung nakaraan, 'Yung masasayang sandali na hiniling **** wag na sanang matapos, 'Yung mga araw na siya 'yung kasama mo noong namomorblema ka, Na kahit masakit at ayaw **** maalala, nandiyan pa rin Nakakapagod pala talagang Saktan ang sarili Baka kasi kapag ginawa mo 'yun, makausad ka Kahit konti, kahit sandali, kahit papaano, Kahit imposible Nakakapagod Pagod na ako Tama na Sobra na Awat na

Continue reading...

013017 Hindi ako humihingi ng bago sayo Pero inabutan mo ako ng blangkong papel Siguro nga, siguro nga wala kang sinabing magsulat ako Pero heto ako't isinasatitik pa rin ang bawat tulang naging misteryo sa puso ko. Hindi ako humingi ng espayo sayo Pero binigyan mo ako ng patlang -- Mga patlang na hanggang ngayo'y walang sagot Mga patlang na hindi ko alam kung laan ba sakin O sinadyang ipadaan lamang sa mga kamay ko Para lang may maisulat ako ngayon. Hindi nawalan ng tinta ang panulat ko Pero tila naubusan ito ng dahilan para magsulat sa mas marami pag mga pahina -- Mga pahinang hindi ko alam kung pinunit mo na rin ba Hindi ko alam kung ginusot mo na ba O baka naman ipinadaan mo na sa apoy At oo, natupok na ang lahat Pero sariwa pa rin sa akin ang bawat linya ng talata Siguro nga, siguro nga hindi ko kabisado Sa kung papaano ako nagsimula O paano ako nagtapos sa piyesang iyon Pero ang alam ko -- ayoko na. Ayoko na -- ayoko nang bumalik sa umpisa At halukayin na naman ang nakaraan Yung katulad ng dating magmumukmok ako sa sulok Sasabay ang luha sa pagpatak ng ulan Sasabay ang takot sa kulog Sasabay ang galit sa kidlat At wala -- wala na naman ako. Ngayon, naisip kong sa dulo magsimula -- Sa dulo kung saan ay bago na ang lahat Oo, hindi naman nabubura ang sakit Pero kaya itong lagpasan Malalagpasan kasi pinalipas na ang panahon At hinilom na ang lahat -- Oo, napatawad na kita. Sabi nila, nasaktan na raw ako ng sobra Wag ko na raw balikan kasi nga baka di ko na kayanin Tama na raw, kasi nakakaawa na raw ako Ano raw bang meron sayo na minahal kita May mas magmamahal pa raw sa akin Mapapagod lang daw ako Sasaktan mo lang daw ako. Pero alam mo, iba ang sabi Niya -- Na patawarin kita Na binura Niya na ang lahat ng sakit sa puso ko Na wag akong magtanim ng sama ng loob Na pinalaya Niya na ako Na higit na magtiwala ako sa Kanya Na muli akong magtiwala sayo Na wag akong matakot magmahal muli Na wag akong matakot masaktan Na lagi kitang ipanalangin. Sa totoo lang, hindi ko alam Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng dahilan Kasi pag tinanong mo ako kung ba't kitang mahal, Wala akong masasagot sayo -- Basta, basta mahal kita At mas mahal ko Siya -- Doon Niya tayo ipinagbuklod ng pag-ibig Niya.

0

Jan 30, 2017

Jan 30, 2017 at 9:10 AM UTC

013017 Hindi ako humihingi ng bago sayo Pero inabutan mo ako ng blangkong papel Siguro nga, siguro nga wala kang sinabing magsulat ako Pero heto ako't isinasatitik pa rin ang bawat tulang naging misteryo sa puso ko. Hindi ako humingi ng espayo sayo Pero binigyan mo ako ng patlang -- Mga patlang na hanggang ngayo'y walang sagot Mga patlang na hindi ko alam kung laan ba sakin O sinadyang ipadaan lamang sa mga kamay ko Para lang may maisulat ako ngayon. Hindi nawalan ng tinta ang panulat ko Pero tila naubusan ito ng dahilan para magsulat sa mas marami pag mga pahina -- Mga pahinang hindi ko alam kung pinunit mo na rin ba Hindi ko alam kung ginusot mo na ba O baka naman ipinadaan mo na sa apoy At oo, natupok na ang lahat Pero sariwa pa rin sa akin ang bawat linya ng talata Siguro nga, siguro nga hindi ko kabisado Sa kung papaano ako nagsimula O paano ako nagtapos sa piyesang iyon Pero ang alam ko -- ayoko na. Ayoko na -- ayoko nang bumalik sa umpisa At halukayin na naman ang nakaraan Yung katulad ng dating magmumukmok ako sa sulok Sasabay ang luha sa pagpatak ng ulan Sasabay ang takot sa kulog Sasabay ang galit sa kidlat At wala -- wala na naman ako. Ngayon, naisip kong sa dulo magsimula -- Sa dulo kung saan ay bago na ang lahat Oo, hindi naman nabubura ang sakit Pero kaya itong lagpasan Malalagpasan kasi pinalipas na ang panahon At hinilom na ang lahat -- Oo, napatawad na kita. Sabi nila, nasaktan na raw ako ng sobra Wag ko na raw balikan kasi nga baka di ko na kayanin Tama na raw, kasi nakakaawa na raw ako Ano raw bang meron sayo na minahal kita May mas magmamahal pa raw sa akin Mapapagod lang daw ako Sasaktan mo lang daw ako. Pero alam mo, iba ang sabi Niya -- Na patawarin kita Na binura Niya na ang lahat ng sakit sa puso ko Na wag akong magtanim ng sama ng loob Na pinalaya Niya na ako Na higit na magtiwala ako sa Kanya Na muli akong magtiwala sayo Na wag akong matakot magmahal muli Na wag akong matakot masaktan Na lagi kitang ipanalangin. Sa totoo lang, hindi ko alam Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng dahilan Kasi pag tinanong mo ako kung ba't kitang mahal, Wala akong masasagot sayo -- Basta, basta mahal kita At mas mahal ko Siya -- Doon Niya tayo ipinagbuklod ng pag-ibig Niya.

Continue reading...

012917 Mag-aalas kwatro ng umaga nang aking maramdaman Hindi lang lumalim ang gabi ngunit umaga'y malapit nang madatnan Pinipilit akong balutin ng lungkot -- nais na ako'y matalo Kaya naisip ko gumawa ng talata na babasahin ko para sayo. Hindi man malalim ang mga salitang ginagamit ko Huwag mo sanang isiping pagmamahal ko'y hindi abot hanggang langit Alam kong baguhan pa lang ako pagdating sa larangan ng pagsusulat. Hindi man kita mapangiti, hindi ko man mabigyan ito ng pamagat Gusto ko lang na kahit papaano -- kahit papaano'y maipaabot ang lubusan kong pangungulila Sa babaeng ilang buwan ko pang hihintayin, manggagaling pa sa Maynila. Alas kwatro pasado na, antok sakin ay nagbabadya Kaya sa aking paggising, sagutin mo rin ako gamit ang iyong talata.

0

Jan 29, 2017

Jan 29, 2017 at 3:44 AM UTC

Alas Kwatro Na Pala

012917 Mag-aalas kwatro ng umaga nang aking maramdaman Hindi lang lumalim ang gabi ngunit umaga'y malapit nang madatnan Pinipilit akong balutin ng lungkot -- nais na ako'y matalo Kaya naisip ko gumawa ng talata na babasahin ko para sayo. Hindi man malalim ang mga salitang ginagamit ko Huwag mo sanang isiping pagmamahal ko'y hindi abot hanggang langit Alam kong baguhan pa lang ako pagdating sa larangan ng pagsusulat. Hindi man kita mapangiti, hindi ko man mabigyan ito ng pamagat Gusto ko lang na kahit papaano -- kahit papaano'y maipaabot ang lubusan kong pangungulila Sa babaeng ilang buwan ko pang hihintayin, manggagaling pa sa Maynila. Alas kwatro pasado na, antok sakin ay nagbabadya Kaya sa aking paggising, sagutin mo rin ako gamit ang iyong talata.

Continue reading...

*Minsan nasabi ko nun sa sarili ko,na hindi na ako muling magsusulat pa. Kasi pag ako humawak ng papel at lapis sa kalagitnaan ng gabi ibig sabihin na hindi ako masaya at nilalamon na ako ng lungkot hanggang awatin na ako ng araw sa umaga at sabihin na pumikit kana. Pero sandali lang. Hindi naman ako malungkot at hindi naman hating gabi ngayon. Maingay nga dito at heto ako gising na gising. Sumasabay sa ingay ng mundo. Magsusulat ako para malaman mo kung ganu ka kahalaga. Yung kahit paulit ulit pa ok lang, kahit na di na tumugma ang mga letra at di ko makuha ang tamang talata. itutuloy ko na to. Pano nga ba,na ang mga nasulat ko dati ay puro kabiguan at sakit sa damdamin ang tema,pano nga bang ako ay nilalamon ng gabi at awatin ng umaga. Pano nga bang natapos ang mga araw na akala ko ay buwan na ang magiging araw. Ou nga nagsimula ang lahat sa salitang di inakala. Na ang pag ibig natin ay maihahalintulad sa mga eksena nang mga pelikula na hindi pa naipalabas sa sine o pelikula. Nais ko lang malaman mo at ng mundo na umiikot sa mga masasakit at matatamis na salita kung ganu ka kahalaga. Kung papaano mo tinapos ang mga gabi at araw na halos di ko na makilala ang aking sarili sa pagpapanggap para lang maging masaya. Salamat sa pagpapadama ng tunay na kaligayan at halaga. salamat sa tunay na pamilya na iyong dala. salamat sa mga simpleng bagay na lubos ko na kinasaya at salamat sa pagmamahal na walang katulad at dalisay simula pa nung umpisa. May mga araw na ako din ay anlulungkot kahit pa tayo na,Hindi dahil may ginawa ka pero naqpapaisip lang talaga ako kung karapatdapat ba talaga ako sa isang katulad mo. Pero salamat kasi ni minsan di mo pinadama na iba ka,kasi tayo nga naman ay iisa. Nais ko lang din malaman mo kung ganu ako kasaya,na merong ikaw at ako at darating ang panahon ay ikaw ako at mga bata. At nasasabik na din akong ikwento sa kanila kung panong ang ikaw ay umakyat sa pinakamatataas na kabundukan ng ating bansa. Masaya ako na nagawa mo ang mga bagay na iyong pinangarap at aabutin naman nating dalawa ang ating pangarap na maging ISA.*

0

Oct 27, 2017

Oct 27, 2017 at 10:38 PM UTC

*Minsan nasabi ko nun sa sarili ko,na hindi na ako muling magsusulat pa. Kasi pag ako humawak ng papel at lapis sa kalagitnaan ng gabi ibig sabihin na hindi ako masaya at nilalamon na ako ng lungkot hanggang awatin na ako ng araw sa umaga at sabihin na pumikit kana. Pero sandali lang. Hindi naman ako malungkot at hindi naman hating gabi ngayon. Maingay nga dito at heto ako gising na gising. Sumasabay sa ingay ng mundo. Magsusulat ako para malaman mo kung ganu ka kahalaga. Yung kahit paulit ulit pa ok lang, kahit na di na tumugma ang mga letra at di ko makuha ang tamang talata. itutuloy ko na to. Pano nga ba,na ang mga nasulat ko dati ay puro kabiguan at sakit sa damdamin ang tema,pano nga bang ako ay nilalamon ng gabi at awatin ng umaga. Pano nga bang natapos ang mga araw na akala ko ay buwan na ang magiging araw. Ou nga nagsimula ang lahat sa salitang di inakala. Na ang pag ibig natin ay maihahalintulad sa mga eksena nang mga pelikula na hindi pa naipalabas sa sine o pelikula. Nais ko lang malaman mo at ng mundo na umiikot sa mga masasakit at matatamis na salita kung ganu ka kahalaga. Kung papaano mo tinapos ang mga gabi at araw na halos di ko na makilala ang aking sarili sa pagpapanggap para lang maging masaya. Salamat sa pagpapadama ng tunay na kaligayan at halaga. salamat sa tunay na pamilya na iyong dala. salamat sa mga simpleng bagay na lubos ko na kinasaya at salamat sa pagmamahal na walang katulad at dalisay simula pa nung umpisa. May mga araw na ako din ay anlulungkot kahit pa tayo na,Hindi dahil may ginawa ka pero naqpapaisip lang talaga ako kung karapatdapat ba talaga ako sa isang katulad mo. Pero salamat kasi ni minsan di mo pinadama na iba ka,kasi tayo nga naman ay iisa. Nais ko lang din malaman mo kung ganu ako kasaya,na merong ikaw at ako at darating ang panahon ay ikaw ako at mga bata. At nasasabik na din akong ikwento sa kanila kung panong ang ikaw ay umakyat sa pinakamatataas na kabundukan ng ating bansa. Masaya ako na nagawa mo ang mga bagay na iyong pinangarap at aabutin naman nating dalawa ang ating pangarap na maging ISA.*

Continue reading...

Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.

0

Jan 5, 2017

Jan 5, 2017 at 10:05 PM UTC

Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.

Continue reading...

"pasensya na, pagkakaibigan lang ang kaya kong ibigay sayo." hay, alam ko ng mangyayari 'to. napangiti nalang at napailing, ewan ko siguro nasanay na rin. Nasanay na akong ipagpalit at kalimutan na parang almusal sa umaga na kailangang ipagpaliban, dahil huli ka na sa klase at alam **** ito'y mas importante palaging mas may importante Pero papano naman ako? Papaano naman ang mga oras at luhang winaldas ko para magkaparte o masingit man lang sa puso mo Oo. Alam kong hindi ako perpekto, pero hindi ba talaga ako karapat dapat sayo? Sobrang imposible ba ng tayo? Lahat ng sikreto at baho mo, niyakap ko Mahal, lahat lahat yun tinanggap ko dahil parte 'yon ng pagkatao mo. Basta, tandaan mo nalang na patuloy ko parin 'yong yayakapin, Kahit na alam kong hindi ako ang pipiliin. At alam kong sinabi kong sanay na ako sa ganto, pero hanggang dito nalang ba talaga yung kapalaran ko? Kasi sa totoo lang nakakasawa maging kaibigan lang, Parang ang ang lumalabas kasi "wag kang lalapit, pero diyan ka lang."

0

Jun 3, 2016

Jun 3, 2016 at 8:28 AM UTC

"pasensya na, pagkakaibigan lang ang kaya kong ibigay sayo." hay, alam ko ng mangyayari 'to. napangiti nalang at napailing, ewan ko siguro nasanay na rin. Nasanay na akong ipagpalit at kalimutan na parang almusal sa umaga na kailangang ipagpaliban, dahil huli ka na sa klase at alam **** ito'y mas importante palaging mas may importante Pero papano naman ako? Papaano naman ang mga oras at luhang winaldas ko para magkaparte o masingit man lang sa puso mo Oo. Alam kong hindi ako perpekto, pero hindi ba talaga ako karapat dapat sayo? Sobrang imposible ba ng tayo? Lahat ng sikreto at baho mo, niyakap ko Mahal, lahat lahat yun tinanggap ko dahil parte 'yon ng pagkatao mo. Basta, tandaan mo nalang na patuloy ko parin 'yong yayakapin, Kahit na alam kong hindi ako ang pipiliin. At alam kong sinabi kong sanay na ako sa ganto, pero hanggang dito nalang ba talaga yung kapalaran ko? Kasi sa totoo lang nakakasawa maging kaibigan lang, Parang ang ang lumalabas kasi "wag kang lalapit, pero diyan ka lang."

Continue reading...

Tandang-tanda ko pa Makakalimutin ako pero tanda ko pa rin ang mga dumaang araw Mga panahong ang bawat salita mo bumubuo ng akin araw, Bawat katinig sa aking balat humahaplos, Bawat patinig sa balahibo ko dumadausdos. Hinding hindi ko malilimutan, tunog ng boses **** kay lambing Nang sinabi mo sa’kin na ako’y gusto mo rin. Makakalimutin ako pero natatandaan ko lahat ng sinabi mo, Nung panahong ginantihan mo ko ng salitang “ikaw lang rin ang mahal ko" Hinding hindi ko malilimutan kung papaano tayo magtinginan Kung paano tayo naghahati sa mga pagkaing nakahain sa ating harapan. Kung kelan tayo sabay humahalakhak at parang lunod sa kapit ng alak At kung papaano tayo magtinginan sa tuwing tayo’y magkaharapan. Hinding hindi ko malilimutan ang mga panahong kamay nati’y naglapat Nag salit-salit bawat daliri, nagsasabing habang buhay tayong magiging tapat. Yung higpit ng bawat kapit sa balikat na tila ayaw malayo At siyempre ang panahon na una tayong nagtagpo. Hirap talaga akong makaalala ng mga bagay na nangyayari, Kilala mo naman ako, likas na makakalimutin. Kaya nga di ko lubos maisip na kahit hirap akong makaalala. Hinding Hindi ko pa rin malimutan, ang mga luma nating ala-ala.

0

Aug 25, 2017

Aug 25, 2017 at 12:01 PM UTC

Tandang-tanda ko pa

Tandang-tanda ko pa Makakalimutin ako pero tanda ko pa rin ang mga dumaang araw Mga panahong ang bawat salita mo bumubuo ng akin araw, Bawat katinig sa aking balat humahaplos, Bawat patinig sa balahibo ko dumadausdos. Hinding hindi ko malilimutan, tunog ng boses **** kay lambing Nang sinabi mo sa’kin na ako’y gusto mo rin. Makakalimutin ako pero natatandaan ko lahat ng sinabi mo, Nung panahong ginantihan mo ko ng salitang “ikaw lang rin ang mahal ko" Hinding hindi ko malilimutan kung papaano tayo magtinginan Kung paano tayo naghahati sa mga pagkaing nakahain sa ating harapan. Kung kelan tayo sabay humahalakhak at parang lunod sa kapit ng alak At kung papaano tayo magtinginan sa tuwing tayo’y magkaharapan. Hinding hindi ko malilimutan ang mga panahong kamay nati’y naglapat Nag salit-salit bawat daliri, nagsasabing habang buhay tayong magiging tapat. Yung higpit ng bawat kapit sa balikat na tila ayaw malayo At siyempre ang panahon na una tayong nagtagpo. Hirap talaga akong makaalala ng mga bagay na nangyayari, Kilala mo naman ako, likas na makakalimutin. Kaya nga di ko lubos maisip na kahit hirap akong makaalala. Hinding Hindi ko pa rin malimutan, ang mga luma nating ala-ala.

Continue reading...

daming alam// habang sinusulat, nakaupo sa sofa sa sala, nag iisip. bakit ganun? sya pa rin? ewan, palitan natin. bakit nga ako nagsusulat? san ba to nag simula? siya kasi // siya nanaman. makwento ko lang sa inyo ang pinagdaanan ko noong isang taon at pitong buwang nakalipas. ayos lang naman sana ako. masyadong makulit, mapagbiro, maingay. pero seryoso. // di man halata pero, oo... kahit papaano. siya naman, masyadong madilim, yung tipong pag sa anime, siya yung si senpai na di ka mapapansin kasi tahimik lang siya at gusto nya palaging mag isa... pero gusto lang nya sana ng tamang taong makakasama. doon ako pumasok sa buhay nya, dun ko ginulo ang mundong hindi ko sinasadyang wasakin. kung dati rati'y screamo at ******** lang na musika ang bumabalot sa kanya, nadagdagan yun ng matinding impact ng bunganga ko at malakas na halakhak. kung dati rati'y mas matipid pa sya sa intsik ngumiti, nakikita mo na syang humahalakhak na parang walang bukas... **** that smile. ACHIEVEMENT UNLOCKED. di nagtagal, di na pinatagal at nagtagal naging tayo. Ang saya, ang lungkot, nagagalit ako, ikaw, naaawa, nasurpresa, nasaktan, bumalik sa dating tayo... strangers. na parang di lang nating namalayang naging tayo pala? // tama na. malulungkot nanaman tayo nang wala sa oras. wala nang oras para malungkot. dahil kahit anong pilit mo, di na mababalik yung oras. kung saan, naglalakad lang tayo sa daan, tawa nang tawa, napapaluha na sa.... CTRL + A + Delete

0

Nov 6, 2017

Nov 6, 2017 at 9:46 AM UTC

Gusto ko sanang mag kwento

daming alam// habang sinusulat, nakaupo sa sofa sa sala, nag iisip. bakit ganun? sya pa rin? ewan, palitan natin. bakit nga ako nagsusulat? san ba to nag simula? siya kasi // siya nanaman. makwento ko lang sa inyo ang pinagdaanan ko noong isang taon at pitong buwang nakalipas. ayos lang naman sana ako. masyadong makulit, mapagbiro, maingay. pero seryoso. // di man halata pero, oo... kahit papaano. siya naman, masyadong madilim, yung tipong pag sa anime, siya yung si senpai na di ka mapapansin kasi tahimik lang siya at gusto nya palaging mag isa... pero gusto lang nya sana ng tamang taong makakasama. doon ako pumasok sa buhay nya, dun ko ginulo ang mundong hindi ko sinasadyang wasakin. kung dati rati'y screamo at ******** lang na musika ang bumabalot sa kanya, nadagdagan yun ng matinding impact ng bunganga ko at malakas na halakhak. kung dati rati'y mas matipid pa sya sa intsik ngumiti, nakikita mo na syang humahalakhak na parang walang bukas... **** that smile. ACHIEVEMENT UNLOCKED. di nagtagal, di na pinatagal at nagtagal naging tayo. Ang saya, ang lungkot, nagagalit ako, ikaw, naaawa, nasurpresa, nasaktan, bumalik sa dating tayo... strangers. na parang di lang nating namalayang naging tayo pala? // tama na. malulungkot nanaman tayo nang wala sa oras. wala nang oras para malungkot. dahil kahit anong pilit mo, di na mababalik yung oras. kung saan, naglalakad lang tayo sa daan, tawa nang tawa, napapaluha na sa.... CTRL + A + Delete

Continue reading...

Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Kung papaano mo sayangin ang gabing ito Napakasaya mo habang nilalaklak ang limang pitsel ng beer Habang yung mga kasama mo ay walang pakialam sayo Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Habang binibigyan ka niya ng perang pantagay mo Huling gabi na to na kasama sila ang paalam mo Huling gabi na sana… Kasi pupunta ka na sa inaasam-asam **** Amerika Minamasdan ka lamang ng asawa mo Kung paano ka sinipa sa mukha ng Arabo Sa laki at bigat ba naman ng sapatos nun Basag tuloy ilong at ngipin mo Pagmamasdan ka lamang ng asawa mo Sa kung ano na ang mangyayari sayo?! Bibitiw ka sa trabaho tapos ano?! Papaopera ang makapal **** mukha?! Ilang operasyon pa ba sa mukha ang dapat mo matikman?! Para pagiging lasingero mo ay matigilan?! Maawa ka naman sa asawa mo Lahat na iniintindi dahil sa pagmamahal sayo! Tangenang alak na yan!!! Kelan ka ba tatanda?! Huwag mo na sanang hintayin na pagmamasdan ka na lamang namin… sa burol mo!

0

Jun 20, 2022

Jun 20, 2022 at 12:01 AM UTC

Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Kung papaano mo sayangin ang gabing ito Napakasaya mo habang nilalaklak ang limang pitsel ng beer Habang yung mga kasama mo ay walang pakialam sayo Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Habang binibigyan ka niya ng perang pantagay mo Huling gabi na to na kasama sila ang paalam mo Huling gabi na sana… Kasi pupunta ka na sa inaasam-asam **** Amerika Minamasdan ka lamang ng asawa mo Kung paano ka sinipa sa mukha ng Arabo Sa laki at bigat ba naman ng sapatos nun Basag tuloy ilong at ngipin mo Pagmamasdan ka lamang ng asawa mo Sa kung ano na ang mangyayari sayo?! Bibitiw ka sa trabaho tapos ano?! Papaopera ang makapal **** mukha?! Ilang operasyon pa ba sa mukha ang dapat mo matikman?! Para pagiging lasingero mo ay matigilan?! Maawa ka naman sa asawa mo Lahat na iniintindi dahil sa pagmamahal sayo! Tangenang alak na yan!!! Kelan ka ba tatanda?! Huwag mo na sanang hintayin na pagmamasdan ka na lamang namin… sa burol mo!

Continue reading...

Papaano nga ba maging isang mabuting ama? Pasan ang pamilya sa likod habang nakatayo sa sariling paa Naghahanapbuhay habang nakabantay sa kanila ang isang mata Di alintana ang pagod, hangad lamang paibig maipadama Maginoong lalake at may takot sa Diyos Mapagbiro, palangiti, malambing sa bawat haplos Masayahing ama kaya mas maigi ang tawanan Patunay lamang na ikaw ang haligi ng tahanan Ikaw ang ulap na tatangay kapag nabitin ang hagdanan Sa mga anak nag-gabay sa mga napili na larangan Sa kabiyak na nagpatunay na pag-ibig walang hangganan Simpleng buhay na may pag-asa, magkakapiling, nagmamahalan Written: 01/27/2010

0

Aug 4, 2017

Aug 4, 2017 at 3:34 AM UTC

Papaano nga ba maging isang mabuting ama? Pasan ang pamilya sa likod habang nakatayo sa sariling paa Naghahanapbuhay habang nakabantay sa kanila ang isang mata Di alintana ang pagod, hangad lamang paibig maipadama Maginoong lalake at may takot sa Diyos Mapagbiro, palangiti, malambing sa bawat haplos Masayahing ama kaya mas maigi ang tawanan Patunay lamang na ikaw ang haligi ng tahanan Ikaw ang ulap na tatangay kapag nabitin ang hagdanan Sa mga anak nag-gabay sa mga napili na larangan Sa kabiyak na nagpatunay na pag-ibig walang hangganan Simpleng buhay na may pag-asa, magkakapiling, nagmamahalan Written: 01/27/2010

Continue reading...

Matagal-tagal na ang nakalipas mula sa huling beses kong magsulat ng tula Pag sinabi kong matagal, ang ibig kong sabihin Ay ilang araw na ang nakalipas Nang hindi ako nakabubuo ng tula Nasanay kasi akong halos araw-araw akong may naisusulat Kung di man buong tula Kahit ilan mang linya Nasanay kasi akong lahat ng aking nakikita Ay ginagamit kong inspirasyon Sa pagbangon Sa paghugas ng pinggan Sa pagkain ng hapunan Sa pagsampay ng labada Hanggang sa pagpikit ng mga mata Hindi ako nauubusan Ng salitang nais isulat o ibigkas Ngunit sa mga nakaraang araw Ay hindi ko yun naramdaman Pareho lang naman ang kaganapan Pero tila nawala ang aking mga salita Pareho lang naman ang aking ginagawa? Bakit nawala bigla ang aking pagiging manunula? Ang pagbangon ay nanatiling karaniwan Hanggang pagpikit nang mata Wala namang mahalagang kasulat-sulat ng tula Hindi ko mawari Kung ano ang nangyari Hindi ko matukoy Katamaran ba ito? Pagod? Antok? Ano ba itong nararamdaman ko? Hindi ko matukoy Kasi wala akong maramdaman Alam mo yung pakiramdam ng paang manhid? Aba syempre hindi, kasi wala naman itong nararamdaman. Sa totoo lang, hindi ko alam Kung ano ang punto ng tulang ito Hindi ko alam kung ano ang pinagsasasabi ko Sa simula hanggang dulo Pero kahit papaano Mabuti at nakapagsulat muli ako

0

May 18, 2020

May 18, 2020 at 10:04 AM UTC

Matagal-tagal na ang nakalipas mula sa huling beses kong magsulat ng tula Pag sinabi kong matagal, ang ibig kong sabihin Ay ilang araw na ang nakalipas Nang hindi ako nakabubuo ng tula Nasanay kasi akong halos araw-araw akong may naisusulat Kung di man buong tula Kahit ilan mang linya Nasanay kasi akong lahat ng aking nakikita Ay ginagamit kong inspirasyon Sa pagbangon Sa paghugas ng pinggan Sa pagkain ng hapunan Sa pagsampay ng labada Hanggang sa pagpikit ng mga mata Hindi ako nauubusan Ng salitang nais isulat o ibigkas Ngunit sa mga nakaraang araw Ay hindi ko yun naramdaman Pareho lang naman ang kaganapan Pero tila nawala ang aking mga salita Pareho lang naman ang aking ginagawa? Bakit nawala bigla ang aking pagiging manunula? Ang pagbangon ay nanatiling karaniwan Hanggang pagpikit nang mata Wala namang mahalagang kasulat-sulat ng tula Hindi ko mawari Kung ano ang nangyari Hindi ko matukoy Katamaran ba ito? Pagod? Antok? Ano ba itong nararamdaman ko? Hindi ko matukoy Kasi wala akong maramdaman Alam mo yung pakiramdam ng paang manhid? Aba syempre hindi, kasi wala naman itong nararamdaman. Sa totoo lang, hindi ko alam Kung ano ang punto ng tulang ito Hindi ko alam kung ano ang pinagsasasabi ko Sa simula hanggang dulo Pero kahit papaano Mabuti at nakapagsulat muli ako

Continue reading...

hindi ko rin alam kung kailan ko ba ito matutuldukan dahil sa totoo lang natatakot ako na baka ito maging tutuldok-tutuldok o baka madagdagan pa ng napakaraming tandang pananong at akalain ko na tapos na ang lahat ngunit masusundan pa pala ng kuwit o ng panibago pa ulit na tudlok-kuwit aaminin ko na hanggang ngayon naman umaasa pa rin ako na baka sakaling magamit mo rin saakin ang panipi sa tuwing may ikukwento ka, na baka tungkol na saating dalawa na kahit man lang sa pamamagitan ng panaklong maranasan ko ang mayakap mo kahit papaano sa storya mo na maidugtong man lang ng gitling ang pangalan mo sa pangalan ko o kahit siguro malagyan lang ng kudlit ang pangalan ko na para bang inaangkin mo ako na dumating sa punto na magamit mo ang tandang padamdam pero alam kong hanggang dito nalang dapat na kahit kailan hindi ito magkaroroon ng tutuldok upang maipaliwanag kung bakit hindi o kahit sagot kung paano ito matatapos na hindi ito ganoon kadali tulad ng pag-ubos ko sa mga bantas sa pag-ubos ko sa nararamdaman kong ito upang matapos ang piyesa na ito tulad ng pagtapos ko sa naiisip kong 'to.

0

Apr 11, 2020

Apr 11, 2020 at 1:35 PM UTC

hindi ko rin alam kung kailan ko ba ito matutuldukan dahil sa totoo lang natatakot ako na baka ito maging tutuldok-tutuldok o baka madagdagan pa ng napakaraming tandang pananong at akalain ko na tapos na ang lahat ngunit masusundan pa pala ng kuwit o ng panibago pa ulit na tudlok-kuwit aaminin ko na hanggang ngayon naman umaasa pa rin ako na baka sakaling magamit mo rin saakin ang panipi sa tuwing may ikukwento ka, na baka tungkol na saating dalawa na kahit man lang sa pamamagitan ng panaklong maranasan ko ang mayakap mo kahit papaano sa storya mo na maidugtong man lang ng gitling ang pangalan mo sa pangalan ko o kahit siguro malagyan lang ng kudlit ang pangalan ko na para bang inaangkin mo ako na dumating sa punto na magamit mo ang tandang padamdam pero alam kong hanggang dito nalang dapat na kahit kailan hindi ito magkaroroon ng tutuldok upang maipaliwanag kung bakit hindi o kahit sagot kung paano ito matatapos na hindi ito ganoon kadali tulad ng pag-ubos ko sa mga bantas sa pag-ubos ko sa nararamdaman kong ito upang matapos ang piyesa na ito tulad ng pagtapos ko sa naiisip kong 'to.

Continue reading...

pagod na ang aking puso, sa pagbubukas ng nararamdaman. kaya't sa susunod ay ako naman ang magiging tuso, baka kahit papaano'y biglang gumaan. ilang beses kong tinanong kung bakit, bakit walang maibigay na sagot? bakit parang sa akin lamang masakit? ayokong makaramdam ng galit o poot. ngunit kaysa salita, ang tanging sumagot ay 'yong aksyon. at 'tila parang isang balita, nabaling ang aking atensyon, sa iba mo na pala sinasabi ang nararamdaman mo, may iba ka na palang sinasabihan ng paborito **** banda, pati na rin ang paboritong kanta mo, di ka naman nagsabi, sana manlang ako'y naging handa. wala ka manlang paalam, ni hindi rin nagbigay ng huling pangungusap. hindi man lang nabigyan ng sagot ang isip kong kumakalam, hanggang sa huli ako pa rin ang nakikiusap. parang tangang naghihintay ng 'yong kasagutan, pero wala na pala dapat akong hintayin. sa akin na lang pala dapat 'tong mga katanungan, dahil kahit minsa'y di ka naman naging akin.

0

Jul 9, 2020

Jul 9, 2020 at 11:27 PM UTC

pagod na ang aking puso, sa pagbubukas ng nararamdaman. kaya't sa susunod ay ako naman ang magiging tuso, baka kahit papaano'y biglang gumaan. ilang beses kong tinanong kung bakit, bakit walang maibigay na sagot? bakit parang sa akin lamang masakit? ayokong makaramdam ng galit o poot. ngunit kaysa salita, ang tanging sumagot ay 'yong aksyon. at 'tila parang isang balita, nabaling ang aking atensyon, sa iba mo na pala sinasabi ang nararamdaman mo, may iba ka na palang sinasabihan ng paborito **** banda, pati na rin ang paboritong kanta mo, di ka naman nagsabi, sana manlang ako'y naging handa. wala ka manlang paalam, ni hindi rin nagbigay ng huling pangungusap. hindi man lang nabigyan ng sagot ang isip kong kumakalam, hanggang sa huli ako pa rin ang nakikiusap. parang tangang naghihintay ng 'yong kasagutan, pero wala na pala dapat akong hintayin. sa akin na lang pala dapat 'tong mga katanungan, dahil kahit minsa'y di ka naman naging akin.

Continue reading...

mahal ko --- nais kong isulat ang larawan mo. ngunit papaano? paanong mailalathala gamit lamang ang mga salita ang matayog **** ilong at ngiti nang iyong mga mata; ang baluktot ng iyong likod at mga binti **** mahahaba?

0

Jul 5, 2018

Jul 5, 2018 at 6:50 AM UTC

ngunit papaano?

mahal ko --- nais kong isulat ang larawan mo. ngunit papaano? paanong mailalathala gamit lamang ang mga salita ang matayog **** ilong at ngiti nang iyong mga mata; ang baluktot ng iyong likod at mga binti **** mahahaba?

Continue reading...

Naaalala mo pa ba? Naaalala mo pa ba yung una tayong nag kita? Hindi na? Pwes ito ipapaalala ko muli, ihahalintulad ko ang aking sarili sa isang libro, ako ang libro at ikaw ang tagabasa. Ako ang libro na minahal mo sa lahat ng koleksyon mo Ang libro na noong una iniingatan mo Ako ang pinaka magandang libro na napa saiyo, Iyan ang sabi mo. Sana libro na nga lang ako, bagay na kahit ipagpalit mo, hindi nasasaktan, bagay na kahit anong ingat na ipadama mo, hindi ko bibigyang kahulugan, bagay na kahit anong uri ng pag mamahal na igawad mo, hindi ko mararamdaman. Ikaw na tagabasa ng mga nilalaman ko, ang mga nilalaman ko na sa sobrang dami ng hinahakit na naroroon ay inayawan na. Nakakasawa daw sabi sa akin ng mga unang bumasa. Noong ikaw na ang mag babasa, sabi ko sana ito na ang huli, ito na ang huling babasa sa akin, babasa sa lahat ng pinag daanan, sa lahat ng hinanakit na may roon, sa lahat ng hindi magagandang nangyari, sana ito na. Natakot ako sa ekspresyon na naka ukit sa iyong mukha, ekspresyon na hindi ko mawari kung ito ba'y nalulungkot, napapagod, nasisiyahan o kung ano ano pa, pero noong ika'y ngumiti, para akong nabuhay muli. Na sa dinami daming tao na naka alam ng tungkol sa akin, ikaw, ikaw lang ang tanging hindi nag sawa. Pero tao ka, tao ka na alam na alam ko na ang ugali Mga tao na kahit gaano kalaking pag mamahal ang iparamdam sayo ay tila ba parang bula na mawawala. Pero mahal, salamat. Salamat sa pag babasa, Salamat sa oras, oras na alam kong sinayang mo para lang malaman kung anong may roon ako. Salamat at napahalagahan mo ako, pag papahalaga na sa iyo ko lamang nadama. Salamat sa sandaling iyon, sa sandaling iyon kahit papaano ay napasaya ako, at naramdaman ang pag mamahal ng isang tao.

0

Feb 6, 2018

Feb 6, 2018 at 4:21 PM UTC

Naaalala mo pa ba? Naaalala mo pa ba yung una tayong nag kita? Hindi na? Pwes ito ipapaalala ko muli, ihahalintulad ko ang aking sarili sa isang libro, ako ang libro at ikaw ang tagabasa. Ako ang libro na minahal mo sa lahat ng koleksyon mo Ang libro na noong una iniingatan mo Ako ang pinaka magandang libro na napa saiyo, Iyan ang sabi mo. Sana libro na nga lang ako, bagay na kahit ipagpalit mo, hindi nasasaktan, bagay na kahit anong ingat na ipadama mo, hindi ko bibigyang kahulugan, bagay na kahit anong uri ng pag mamahal na igawad mo, hindi ko mararamdaman. Ikaw na tagabasa ng mga nilalaman ko, ang mga nilalaman ko na sa sobrang dami ng hinahakit na naroroon ay inayawan na. Nakakasawa daw sabi sa akin ng mga unang bumasa. Noong ikaw na ang mag babasa, sabi ko sana ito na ang huli, ito na ang huling babasa sa akin, babasa sa lahat ng pinag daanan, sa lahat ng hinanakit na may roon, sa lahat ng hindi magagandang nangyari, sana ito na. Natakot ako sa ekspresyon na naka ukit sa iyong mukha, ekspresyon na hindi ko mawari kung ito ba'y nalulungkot, napapagod, nasisiyahan o kung ano ano pa, pero noong ika'y ngumiti, para akong nabuhay muli. Na sa dinami daming tao na naka alam ng tungkol sa akin, ikaw, ikaw lang ang tanging hindi nag sawa. Pero tao ka, tao ka na alam na alam ko na ang ugali Mga tao na kahit gaano kalaking pag mamahal ang iparamdam sayo ay tila ba parang bula na mawawala. Pero mahal, salamat. Salamat sa pag babasa, Salamat sa oras, oras na alam kong sinayang mo para lang malaman kung anong may roon ako. Salamat at napahalagahan mo ako, pag papahalaga na sa iyo ko lamang nadama. Salamat sa sandaling iyon, sa sandaling iyon kahit papaano ay napasaya ako, at naramdaman ang pag mamahal ng isang tao.

Continue reading...

Mahal ko, noong ako'y iyong lisanin, Puso ko'y namatay din, HIndi mo man lang ako napansin, Dahil ika'y masaya na din. Paano ako, ako na nagaantay pa din sayo, ako na kahit papaano, minahal ka pero ito ako mahal ka pa din hanggang ngayon, Dahil di ko matanggal sa isip ko na wala na pala tayo. Paano ako na nagmahal ng todo sayo. Binigay lahat ng gusto mo at kahit papaano minahal mo din naman ako. Paano ang pagmamahalan natin? Hindi na ba natin ito maibabalik muli? Mahal pa din naman kita, kahit na namamatay na ako. Paano ako na minamahal ka pa din? Ganito nalang ba tayo, hanggang ngayon andito ka pa din! Hindi matanggal sa aking isip. Paano? Paano ako? Itong tangang nagaantay pa din sayo.

0

Nov 18, 2017

Nov 18, 2017 at 2:38 AM UTC

Mahal ko, noong ako'y iyong lisanin, Puso ko'y namatay din, HIndi mo man lang ako napansin, Dahil ika'y masaya na din. Paano ako, ako na nagaantay pa din sayo, ako na kahit papaano, minahal ka pero ito ako mahal ka pa din hanggang ngayon, Dahil di ko matanggal sa isip ko na wala na pala tayo. Paano ako na nagmahal ng todo sayo. Binigay lahat ng gusto mo at kahit papaano minahal mo din naman ako. Paano ang pagmamahalan natin? Hindi na ba natin ito maibabalik muli? Mahal pa din naman kita, kahit na namamatay na ako. Paano ako na minamahal ka pa din? Ganito nalang ba tayo, hanggang ngayon andito ka pa din! Hindi matanggal sa aking isip. Paano? Paano ako? Itong tangang nagaantay pa din sayo.

Continue reading...