Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"nalulunod" poems
Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **
0
Jun 2, 2015
Jun 2, 2015 at 5:10 AM UTC
ZT
Kailan Ba'y, Kailan Ma'y (Tagalog)
Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **
Continue reading...
91
Nakatindig sa harap ng mga nangagdaan; Sa pagtunog ng batingaw, ikaw ang s'yang naaalala, na ikaw sana'y magbalik. Ako ngayo'y nakabinbin sa bangin ng kalungkutan: Nasa'n ka na nga ba? Sadyang 'di kita matanaw kahit man lang ay saglit. Nalulunod ako sa mga luha sa bawat oras ng pagkadapa, Nakapako sa krus ng pag-iisa't pighati; 'Sang pinsala dulot ng pag-ibig na nawaglit lang ng bigla Nasa'n ka na nga ba? Hinahanap-hanap kita sa bawat sandali. Nakakulong sa rehas ng iyong pagmamahal, At sa pagdating ng hating-gabi, ginagapos ng lubid ng karimlan: Walang mahagilap na dahilan sa paglayo mo mula sa 'king piling, Bukod-tanging kahapon na lamang ang aking sinusubukang gunitain. Subalit gulo ang s'yang aking batid, pait ang s'yang aking lasap; Ni walang kapayapaan, ni bigkis man lang ng galak. Tayo sana'y ikakasal na, ba't ka pa lumisan? Nasa'n  ka na nga ba? At kung hindi ka pa rin darating, sa panahong mundo na'y magdidilim, Maghihintay pa rin ako sa 'yo hanggang mayro'n pang akay na takipsilim.
0
Nov 27, 2011
Nov 27, 2011 at 8:42 PM UTC
jkpoetry
Takipsilim
Nakatindig sa harap ng mga nangagdaan; Sa pagtunog ng batingaw, ikaw ang s'yang naaalala, na ikaw sana'y magbalik. Ako ngayo'y nakabinbin sa bangin ng kalungkutan: Nasa'n ka na nga ba? Sadyang 'di kita matanaw kahit man lang ay saglit. Nalulunod ako sa mga luha sa bawat oras ng pagkadapa, Nakapako sa krus ng pag-iisa't pighati; 'Sang pinsala dulot ng pag-ibig na nawaglit lang ng bigla Nasa'n ka na nga ba? Hinahanap-hanap kita sa bawat sandali. Nakakulong sa rehas ng iyong pagmamahal, At sa pagdating ng hating-gabi, ginagapos ng lubid ng karimlan: Walang mahagilap na dahilan sa paglayo mo mula sa 'king piling, Bukod-tanging kahapon na lamang ang aking sinusubukang gunitain. Subalit gulo ang s'yang aking batid, pait ang s'yang aking lasap; Ni walang kapayapaan, ni bigkis man lang ng galak. Tayo sana'y ikakasal na, ba't ka pa lumisan? Nasa'n  ka na nga ba? At kung hindi ka pa rin darating, sa panahong mundo na'y magdidilim, Maghihintay pa rin ako sa 'yo hanggang mayro'n pang akay na takipsilim.
Continue reading...
30
Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.
0
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 1:03 PM UTC
love-for-leisure
Noon at Ngayon
Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.
Continue reading...
44
Nakahigang pilit na nagmamasid Sa madilim na apat na sulok ng silid Ang sakit ay hindi pa rin lingid Kahit na tiyak ang luhang nangingilid Binabalot ng malamig na kalungkutan Ang puso'ng di alam kung nahihirapan Humahanap ng kumot sa isipan Mainit na yakap sana'y masumpungan Heto na nga at nalulunod na ako At hininga'y kinakapos sa isipan ko Pakiusap sana'y panaginip na lang ito Sapagkat sa paglangoy pagod na ako Isipan ay lubos akong pinahihirapan Tila laging mayroong digmaan Sa silid ng nakabibinging katahimikan Ang isip ay matinding naglalaban Sumapit na ang umaga Ako'y wagi sa pakikibaka Sa kalabang sariling likha Ng isipang puno ng katha
0
Feb 17, 2019
Feb 17, 2019 at 6:17 AM UTC
pusang-tahimik
Silid
Nakahigang pilit na nagmamasid Sa madilim na apat na sulok ng silid Ang sakit ay hindi pa rin lingid Kahit na tiyak ang luhang nangingilid Binabalot ng malamig na kalungkutan Ang puso'ng di alam kung nahihirapan Humahanap ng kumot sa isipan Mainit na yakap sana'y masumpungan Heto na nga at nalulunod na ako At hininga'y kinakapos sa isipan ko Pakiusap sana'y panaginip na lang ito Sapagkat sa paglangoy pagod na ako Isipan ay lubos akong pinahihirapan Tila laging mayroong digmaan Sa silid ng nakabibinging katahimikan Ang isip ay matinding naglalaban Sumapit na ang umaga Ako'y wagi sa pakikibaka Sa kalabang sariling likha Ng isipang puno ng katha
Continue reading...
20
Pinapanood malunod ang mundo Mula sa aking bintana'y natatanto Bayan ko'y dahan dahang inaanod Inaanod na rin ata ang puso ko Walang daang madadaanan Walang makatutulong sa nasasaktan Dahil ang tutulong dapat, ay nasaktan na rin Sinagasaan ng bagyo ang ating bansa Binanyagang may pinaka-masayang mga tao Bakit kaya tayo pa ang napili ng Panginoon? Siguro dahil alam Niya na makakabangon tayo Siguro dahil matibay ang ating pananampalataya Siguro dahil may leksyon tayong dapat matutunan Kahit ano pa man ang dahilan, salamat Panginoon na muli Ninyo kaming ibinangon
0
Jul 24, 2014
Jul 24, 2014 at 10:45 AM UTC
gwen-pimentel
Nalulunod
Pinapanood malunod ang mundo Mula sa aking bintana'y natatanto Bayan ko'y dahan dahang inaanod Inaanod na rin ata ang puso ko Walang daang madadaanan Walang makatutulong sa nasasaktan Dahil ang tutulong dapat, ay nasaktan na rin Sinagasaan ng bagyo ang ating bansa Binanyagang may pinaka-masayang mga tao Bakit kaya tayo pa ang napili ng Panginoon? Siguro dahil alam Niya na makakabangon tayo Siguro dahil matibay ang ating pananampalataya Siguro dahil may leksyon tayong dapat matutunan Kahit ano pa man ang dahilan, salamat Panginoon na muli Ninyo kaming ibinangon
Continue reading...
14
Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.
0
Jan 22, 2014
Jan 22, 2014 at 11:58 AM UTC
marge-redelicia
Nakakabinging katahimikan
Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.
Continue reading...
43
Ilang beses ko na bang sinabi na hinding hindi na magyoyosi. Tila sindami na ulan noong Hunyo. Pero bakit ganito wala pang pinagbago. Walang pinagbago gaya ng nararamdaman ko. Alam kong isang malaking kahangalan na sabihin na ikaw parin ay mahal ko. Marahil nga, katangan ito. Mga patak ng ulan ang nagpapaalala Sa mga kahapon na ikaw ay kapiling at kasama. Nalulunod ako, nalulunod sa katahimikan. Katahimikan sa sunod sunod na patak ng ulan. Sa tuwing umuulan, Sinasambit nito ang iyong pangalan. Sinasambit ang mga pangako at mga alaaang hindi kailan man makakalimutan. Mahal kita, mahal mo ako. Yan ang mga salitang naniwala ako. Sinabi ko at sinabi mo. Pero sa isang iglap, nasaan na tayo? Sadya bang nakakaadik Ang nikotin sa ngala-ngala at gilagid? O sadya lang makulit at pasaway Ang aking paglapit? Sa yosing siyang sumagip Sa damdaming pinuno ng sakit Pinuno ng hinagpis at lungkot Mula ng madurog ang pusong nakakapit Sa sumpaang sa tadhana ay sumabit. Naaalala mo pa ba ang ating mga pangako? Na ikaw ang siyang mamahalin hangang sa maging upos ang buhay at hininga ay sumuko. Nagsimula ang lahat ng ikaw ay lumisan Ang pinakamadilim na yugto sa puso at isipan May mga bagay talaga na walang kasagutan Isa na dito ay ang paglayo, mundo ay tinakasan Mula nang ikaw ay nawala sa bisyo ako ay nakipisan. Kasama sa magdamagan nang sakit ay mabawasan Hindi madali nang ikaw ay nawala Hindi ganun kadali na ikaw ay kalimutan Parang isang kanta na paulit ulit Bawat kataga sinasambit ang iyong pangalan. Pangalan at katagang walang katapusan. Bawat hithit bawat buga Ang usok ay siyang sa akin ang nagpapaalala ng iyong wangis at itsura. Sa bawat buga. Nakikita ko ang iyong mukha. At sa isang iglap mawawala. Pero ngayong kaya ko na. Bakit ang bisyo di na maisara? Sadya bang nasanay na? O dahil hinihintay ka pa?
0
Jul 25, 2016
Jul 25, 2016 at 2:28 AM UTC
zeggiecruz
Huling Buga
Ilang beses ko na bang sinabi na hinding hindi na magyoyosi. Tila sindami na ulan noong Hunyo. Pero bakit ganito wala pang pinagbago. Walang pinagbago gaya ng nararamdaman ko. Alam kong isang malaking kahangalan na sabihin na ikaw parin ay mahal ko. Marahil nga, katangan ito. Mga patak ng ulan ang nagpapaalala Sa mga kahapon na ikaw ay kapiling at kasama. Nalulunod ako, nalulunod sa katahimikan. Katahimikan sa sunod sunod na patak ng ulan. Sa tuwing umuulan, Sinasambit nito ang iyong pangalan. Sinasambit ang mga pangako at mga alaaang hindi kailan man makakalimutan. Mahal kita, mahal mo ako. Yan ang mga salitang naniwala ako. Sinabi ko at sinabi mo. Pero sa isang iglap, nasaan na tayo? Sadya bang nakakaadik Ang nikotin sa ngala-ngala at gilagid? O sadya lang makulit at pasaway Ang aking paglapit? Sa yosing siyang sumagip Sa damdaming pinuno ng sakit Pinuno ng hinagpis at lungkot Mula ng madurog ang pusong nakakapit Sa sumpaang sa tadhana ay sumabit. Naaalala mo pa ba ang ating mga pangako? Na ikaw ang siyang mamahalin hangang sa maging upos ang buhay at hininga ay sumuko. Nagsimula ang lahat ng ikaw ay lumisan Ang pinakamadilim na yugto sa puso at isipan May mga bagay talaga na walang kasagutan Isa na dito ay ang paglayo, mundo ay tinakasan Mula nang ikaw ay nawala sa bisyo ako ay nakipisan. Kasama sa magdamagan nang sakit ay mabawasan Hindi madali nang ikaw ay nawala Hindi ganun kadali na ikaw ay kalimutan Parang isang kanta na paulit ulit Bawat kataga sinasambit ang iyong pangalan. Pangalan at katagang walang katapusan. Bawat hithit bawat buga Ang usok ay siyang sa akin ang nagpapaalala ng iyong wangis at itsura. Sa bawat buga. Nakikita ko ang iyong mukha. At sa isang iglap mawawala. Pero ngayong kaya ko na. Bakit ang bisyo di na maisara? Sadya bang nasanay na? O dahil hinihintay ka pa?
Continue reading...
52
hindi makatayo, ang aking pawis at luha ay maiging sinisipsip ng lupa kung saan gumagapang ako. gusto kong iwanan at kalimutan ang mga tungkulin na gumagapos sa aking kalayaan. gusto kong tumakbo nang mabilis papalayo sa mga hirap at hinagpis. bigyan mo ako ng isang saglit na magpahinga kasi tila ako ay nalulunod habang gumagapang sa lupa.
0
Oct 25, 2014
Oct 25, 2014 at 10:35 AM UTC
marge-redelicia
hinga
hindi makatayo, ang aking pawis at luha ay maiging sinisipsip ng lupa kung saan gumagapang ako. gusto kong iwanan at kalimutan ang mga tungkulin na gumagapos sa aking kalayaan. gusto kong tumakbo nang mabilis papalayo sa mga hirap at hinagpis. bigyan mo ako ng isang saglit na magpahinga kasi tila ako ay nalulunod habang gumagapang sa lupa.
Continue reading...
15
Magsusulat ako ng tula, Ilulubog sa balde baldeng tubig, Tila nalulunod na mga letra, Sumasayaw sa imahinasyon ng bukas. Ako'y batang naglalaro sa hangin, Dala ang pait ng iyong alaala, Ilalapit sa bukana ng langit, matapos lamang kita.
0
Oct 3, 2015
Oct 3, 2015 at 1:59 PM UTC
Demm
Komyut patungo edsa
Magsusulat ako ng tula, Ilulubog sa balde baldeng tubig, Tila nalulunod na mga letra, Sumasayaw sa imahinasyon ng bukas. Ako'y batang naglalaro sa hangin, Dala ang pait ng iyong alaala, Ilalapit sa bukana ng langit, matapos lamang kita.
Continue reading...
8
Blankong papel Ano na naman ba ang isusulat? Eto na naman tayo sa walang kamatayang drama Pasensya kana Ikaw na nanahimik ay ginagambala Ng pagtangis ko buhat sayong pagkawasak. Sinisigawan na ako ng utak ko Na kesyo tama na Suko na Di na yan babalik Tumigil kana Nililinlang mo lang ang 'yong sarili Sa patuloy na paghahangap Sa taong alam mo namang Matagal ng namaalam. Sana kaya kong itigil Ang paglathala ng kalungkutan kong di matapos tapos Sana kaya kong lipulin itong sakit na nararamdaman ko na di maubos ubos Sana pala'y sinama ko na sa hukay ang lahat ng sentimiyentong ito Nang sa gayon ay di ako nalulunod sa luha bungad ng pagkawala mo. Blankong papel ano naman ang saiyo'y isusulat, Hayaan sanang dugo ko naman ang tumulo sayo at yumakap.
0
Apr 16, 2016
Apr 16, 2016 at 4:38 AM UTC
ArisTheUnknown
Blankong Papel
Blankong papel Ano na naman ba ang isusulat? Eto na naman tayo sa walang kamatayang drama Pasensya kana Ikaw na nanahimik ay ginagambala Ng pagtangis ko buhat sayong pagkawasak. Sinisigawan na ako ng utak ko Na kesyo tama na Suko na Di na yan babalik Tumigil kana Nililinlang mo lang ang 'yong sarili Sa patuloy na paghahangap Sa taong alam mo namang Matagal ng namaalam. Sana kaya kong itigil Ang paglathala ng kalungkutan kong di matapos tapos Sana kaya kong lipulin itong sakit na nararamdaman ko na di maubos ubos Sana pala'y sinama ko na sa hukay ang lahat ng sentimiyentong ito Nang sa gayon ay di ako nalulunod sa luha bungad ng pagkawala mo. Blankong papel ano naman ang saiyo'y isusulat, Hayaan sanang dugo ko naman ang tumulo sayo at yumakap.
Continue reading...
22
Sa aking pinakaunang alaala ako’y nalulunod sumasabay sa pwersa ng agos tumatama sa mga hitang walang nakakaramdam sa pangyayari sa ilalim tanging nakikita ko lamang ay ang bughaw na katubigan at mga bulang pilit kumakawala sa aking bibig. Tanggap ko na naman kung yaon na lamang ang itatagal ng aking munting buhay handa na ako sa aking kasasapitan, nang may mga malaking kamay na inahon akong walang hirap patungo sa liwanag na inakalang hindi ko na ulit masisilayan. Labing siyam na taon na ang lumipas biglang tumimo sa utak ang pangyayaring nagpalapit sa kamatayan paano na lang kung yaon ba’y natuloy mababago ba ang buhay nang mga taong nakasalamuha ng mga sumunod na mga panahon? Sapagkat isa lamang akong basura na parang muling binalik nang mawaring may pag-asa pa upang muling gamitin at muling maging patapon sa mga matang mapanlait dito sa mapanlinlang na mundong patuloy na umiikot para ipamukha sa akin na isa akong pinaka walang kwentang tao.
0
Jun 25, 2016
Jun 25, 2016 at 10:13 AM UTC
zai
Pinakaunang Alaala
Sa aking pinakaunang alaala ako’y nalulunod sumasabay sa pwersa ng agos tumatama sa mga hitang walang nakakaramdam sa pangyayari sa ilalim tanging nakikita ko lamang ay ang bughaw na katubigan at mga bulang pilit kumakawala sa aking bibig. Tanggap ko na naman kung yaon na lamang ang itatagal ng aking munting buhay handa na ako sa aking kasasapitan, nang may mga malaking kamay na inahon akong walang hirap patungo sa liwanag na inakalang hindi ko na ulit masisilayan. Labing siyam na taon na ang lumipas biglang tumimo sa utak ang pangyayaring nagpalapit sa kamatayan paano na lang kung yaon ba’y natuloy mababago ba ang buhay nang mga taong nakasalamuha ng mga sumunod na mga panahon? Sapagkat isa lamang akong basura na parang muling binalik nang mawaring may pag-asa pa upang muling gamitin at muling maging patapon sa mga matang mapanlait dito sa mapanlinlang na mundong patuloy na umiikot para ipamukha sa akin na isa akong pinaka walang kwentang tao.
Continue reading...
35
041020 Malalalim ang gabi At tinatanong ko ang langit Kung kagaya ba nito ang Iyong mga mata. Kung sa aking pagtulog ba'y Ilang umaga pa ang bubungad At aalayan ko ng pagsinta. Sa bawat araw na lumilipas, Ay walang kurap ang aking pagsamba Sa ngalan **** Hindi sa anumang papel ko lang nabasa, Ang kaluwalhatian **** siyang himig Sa bawat silakbo ng oras At pintig ng segundong Lumalamon sa aking pagkatao. Tangay Mo ang aking pagsusumamo, Ang bawat pantig Ng mga sinasambit kong mga salita, Ang bawat kuwit sa puso kong Nalulunod sa Iyong presensya. Ikaw ay nag-iisa — Walang katulad ang Iyong Ngalan. Walang ibang pupurihin, Walang ibang sasambahin, O Diyos, Ikaw ay sapat.
0
Nov 24, 2022
Nov 24, 2022 at 2:55 AM UTC
psalmiseta
Sapat
041020 Malalalim ang gabi At tinatanong ko ang langit Kung kagaya ba nito ang Iyong mga mata. Kung sa aking pagtulog ba'y Ilang umaga pa ang bubungad At aalayan ko ng pagsinta. Sa bawat araw na lumilipas, Ay walang kurap ang aking pagsamba Sa ngalan **** Hindi sa anumang papel ko lang nabasa, Ang kaluwalhatian **** siyang himig Sa bawat silakbo ng oras At pintig ng segundong Lumalamon sa aking pagkatao. Tangay Mo ang aking pagsusumamo, Ang bawat pantig Ng mga sinasambit kong mga salita, Ang bawat kuwit sa puso kong Nalulunod sa Iyong presensya. Ikaw ay nag-iisa — Walang katulad ang Iyong Ngalan. Walang ibang pupurihin, Walang ibang sasambahin, O Diyos, Ikaw ay sapat.
Continue reading...
25
nariyan ka nanaman, naninibasib na tila kahapon lamang ay bukas— kapit-puso kitang pakakawalan kasabay ng pagtila ng ulan, pagbukadkad ng bulaklak, pagtawid ng bulalakaw at pagkatapos ay akin kang babalikan sa kung saan ay wala ka na, at ng sa gayon ay aking maramdamang muli ang itinatangi ng katahimikan: ang maganda **** mukha, ang 'di maikubling init ng iyong bisig, ang mga araw na nalulunod sa lalim ng iyong dating pagtitig sa akin na ngayo'y isa na lamang panaginip ng antipára — ramdam ko ang lahat, at mayroong distansyang hindi kayang isara ng kahit anong pagwawakas ng katotohanang alam ko sa pag-iisa, na tila kahapon lamang ang bukas.
0
Oct 9, 2015
Oct 9, 2015 at 9:11 AM UTC
windsor-i-guadalupe-jr
Antipára
nariyan ka nanaman, naninibasib na tila kahapon lamang ay bukas— kapit-puso kitang pakakawalan kasabay ng pagtila ng ulan, pagbukadkad ng bulaklak, pagtawid ng bulalakaw at pagkatapos ay akin kang babalikan sa kung saan ay wala ka na, at ng sa gayon ay aking maramdamang muli ang itinatangi ng katahimikan: ang maganda **** mukha, ang 'di maikubling init ng iyong bisig, ang mga araw na nalulunod sa lalim ng iyong dating pagtitig sa akin na ngayo'y isa na lamang panaginip ng antipára — ramdam ko ang lahat, at mayroong distansyang hindi kayang isara ng kahit anong pagwawakas ng katotohanang alam ko sa pag-iisa, na tila kahapon lamang ang bukas.
Continue reading...
21
Ako Sagipin mo ako Nalulunod ako sa pag-iisip Pag-iisip na wala ka Bigyan mo ako ng pag-asa Nang hindi ako dumaan sa pag-asa Sa pagkamit ng buong Ikaw
0
Sep 28, 2014
Sep 28, 2014 at 11:12 AM UTC
tjlc
Pagsalba
Ako Sagipin mo ako Nalulunod ako sa pag-iisip Pag-iisip na wala ka Bigyan mo ako ng pag-asa Nang hindi ako dumaan sa pag-asa Sa pagkamit ng buong Ikaw
Continue reading...
11
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
0
Sep 16, 2020
Sep 16, 2020 at 9:28 AM UTC
eindeinnemoon
Selda ng Kahapon
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
Continue reading...
58
naglalakad sa isang eskinita walang ilaw, walang makita nalulunod sa alon ng kadiliman yan ang imahe sa aking kaisipan hindi mawari ang galaw ng mundo kung talagang liligaya pa ang puso mabuti nalang at ika'y nasilayan ko sa liwanag pala ay nag hihintay ka sa dulo. —g.l
0
Oct 8, 2024
Oct 8, 2024 at 7:00 AM UTC
giftpov
sa dulo
naglalakad sa isang eskinita walang ilaw, walang makita nalulunod sa alon ng kadiliman yan ang imahe sa aking kaisipan hindi mawari ang galaw ng mundo kung talagang liligaya pa ang puso mabuti nalang at ika'y nasilayan ko sa liwanag pala ay nag hihintay ka sa dulo. —g.l
Continue reading...
9
061224 Malaya kong isisigaw ang Ngalan Mo — Dakila Ka, Dakila Ka ngang talaga. Saksi ako sa kabutihan Mo Sa buhay kong balang araw Ay babalik din sa alikabok — Na ang bawat pangako Mo’y Mga balang lumagablag sa aking kaibuturan. Saksi ako sa pag-ibig **** Umaakap at umaakay sa akin Pabalik at papalapit Sa’yo — Ang pagmamahal **** kusang ibinibigay, Ibinubuhos, mabuhay lamang ako. Saksi ako sa grasya **** umaapaw, Nalulunod ako Sa’yong pag-ibig At sa Liwanag Mo’y nabubulag ako Hanggang sa… Hindi ko na masilayan Ang dati kong pagkatao. Nagbago na pala ako, Ako’y binago Mo. Malayang-malaya na pala ako, Ako’y pinalaya Mo. Dakila — ‘yan Ka, Mahal — mahal Kita, Ama.
0
Jun 12, 2024
Jun 12, 2024 at 9:52 AM UTC
psalmiseta
Malayang Mangingibig
061224 Malaya kong isisigaw ang Ngalan Mo — Dakila Ka, Dakila Ka ngang talaga. Saksi ako sa kabutihan Mo Sa buhay kong balang araw Ay babalik din sa alikabok — Na ang bawat pangako Mo’y Mga balang lumagablag sa aking kaibuturan. Saksi ako sa pag-ibig **** Umaakap at umaakay sa akin Pabalik at papalapit Sa’yo — Ang pagmamahal **** kusang ibinibigay, Ibinubuhos, mabuhay lamang ako. Saksi ako sa grasya **** umaapaw, Nalulunod ako Sa’yong pag-ibig At sa Liwanag Mo’y nabubulag ako Hanggang sa… Hindi ko na masilayan Ang dati kong pagkatao. Nagbago na pala ako, Ako’y binago Mo. Malayang-malaya na pala ako, Ako’y pinalaya Mo. Dakila — ‘yan Ka, Mahal — mahal Kita, Ama.
Continue reading...
26
ang hangin ay merong hatid na amoy at pawang init naman ang nasa apoy sa tubig, mayroong ahon pag nalulunod sa lupa, may bangon yaong mga na-talisod Bilangin Nawa Tagong Bituin ,,,, upang hiling wagas makapiling !!! buhangin din tila pumag-ibig ,,, lutang ngunit saganang alamin !!! Tulak ng bibig kabig ng dibdib kung ayaw daw maraming dahilan Puspos o kapos, bawas o Tigib kapag gusto raw, merong Paraan para umigi kapupuntahan,,, lingonin lagi pinanggalingan sampuan man 'tong pagpapantigan, Takaw-dinggin sa naninindigan !!!
0
Apr 16, 2022
Apr 16, 2022 at 6:43 AM UTC
TanglawatPanglaw
"Sabado de Gloria"
ang hangin ay merong hatid na amoy at pawang init naman ang nasa apoy sa tubig, mayroong ahon pag nalulunod sa lupa, may bangon yaong mga na-talisod Bilangin Nawa Tagong Bituin ,,,, upang hiling wagas makapiling !!! buhangin din tila pumag-ibig ,,, lutang ngunit saganang alamin !!! Tulak ng bibig kabig ng dibdib kung ayaw daw maraming dahilan Puspos o kapos, bawas o Tigib kapag gusto raw, merong Paraan para umigi kapupuntahan,,, lingonin lagi pinanggalingan sampuan man 'tong pagpapantigan, Takaw-dinggin sa naninindigan !!!
Continue reading...
16
May every waiting reveal its worth That all goodbyes equates to healing Every time we sink in pain Our souls are being shaped Which was never realized by yesterday Every waiting will sure come to an end One day you'll say I'm ready to cross the waiting line Finally, I get to see whatever is the prize Now dare to conquer tomorrow Surely every wound closes Together memories haunt you Nevertheless a new you is born Witness how it will form a trace Yet today, at least try to rise In the end, waiting and healing will become one *Nawa'y ang lahat ng pag-aantay ay may saysay Lahat ng pagpapaalam ay may tumbas na paghilom Pagkatao ang nahuhubog sa tuwing sa sakit nalulunod Kailan man 'di ito nababatid ng kahapon Matatapos din ang lahat ng pag-aantay Isang araw sasabihin **** Handa ka nang humakbang Tuklasin ang kung anong supresa ang naka antabay Ano pa't hamakin mo ang bukas Magsasara rin ang lahat ng sugat Patuloy na magmumulto ang mga alaala Ngunit ang bagong ikaw ang siguradong magpapakilala Masdan mo ang maidudulot nitong mga marka Ngunit ngayon bumangon ka Sa huli, ang pag-aantay at ang paghilom ay magiging isa*
0
Jul 25, 2017
Jul 25, 2017 at 6:32 PM UTC
NPt
Meeting Point (Tagpuan)
May every waiting reveal its worth That all goodbyes equates to healing Every time we sink in pain Our souls are being shaped Which was never realized by yesterday Every waiting will sure come to an end One day you'll say I'm ready to cross the waiting line Finally, I get to see whatever is the prize Now dare to conquer tomorrow Surely every wound closes Together memories haunt you Nevertheless a new you is born Witness how it will form a trace Yet today, at least try to rise In the end, waiting and healing will become one *Nawa'y ang lahat ng pag-aantay ay may saysay Lahat ng pagpapaalam ay may tumbas na paghilom Pagkatao ang nahuhubog sa tuwing sa sakit nalulunod Kailan man 'di ito nababatid ng kahapon Matatapos din ang lahat ng pag-aantay Isang araw sasabihin **** Handa ka nang humakbang Tuklasin ang kung anong supresa ang naka antabay Ano pa't hamakin mo ang bukas Magsasara rin ang lahat ng sugat Patuloy na magmumulto ang mga alaala Ngunit ang bagong ikaw ang siguradong magpapakilala Masdan mo ang maidudulot nitong mga marka Ngunit ngayon bumangon ka Sa huli, ang pag-aantay at ang paghilom ay magiging isa*
Continue reading...
31
Tila ako'y pinaglaruan ng tadhana Nalulunod sa mga baka sakali Bungad nito'y panandaliang tuwa sa una At pangmatagalang pait at sakit sa huli Unang yakap at halik mula sa kabiyak Nagdulot ng pagluha dahil ang tayo'y malabo maging tiyak Handa akong masaktan at bitawan ka Mamahalin kita habang may oras pa
0
May 17, 2019
May 17, 2019 at 8:41 AM UTC
Niceu
Habang may oras pa
Tila ako'y pinaglaruan ng tadhana Nalulunod sa mga baka sakali Bungad nito'y panandaliang tuwa sa una At pangmatagalang pait at sakit sa huli Unang yakap at halik mula sa kabiyak Nagdulot ng pagluha dahil ang tayo'y malabo maging tiyak Handa akong masaktan at bitawan ka Mamahalin kita habang may oras pa
Continue reading...
8
balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?
0
May 29, 2020
May 29, 2020 at 10:30 AM UTC
vintukin
ano ba'ng tatay mo?
balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?
Continue reading...
36
Nais kong humimlay ang tibok ng puso sa saliw ng taludturan Subalit pipi ang mga daliri sa pagdiin sa tipaan. Mga hikbi’y nalulunod sa naiwang bakas naghihingalong daing kalungkutang di-matawaran Para na kitang anak, at maraming salamat Itinuring mo akong tila pangalawang tatay mo rin At sa wika ng sabong, sa lalawigan nating alamat hindi ka na tatyaw, kundi mahusay na talisayin Narating mo ang rurok At iyong hinawakan ang mga alapaap ng iyong malaon nang pangarap Sa musmos **** puso namulaklak ang maliwanag Sa isip na pinagpala nagbunga ng pang-unawa, karunungan at syensya’y para sa madla, ipamahaging parang kawanggawa. Hinahanap ka ng mga kabag na kinatakutan ng iba ngunit iyong kinilala’t niyakap: “Nasaan na si Kuya namin? Bakit di pa dumarating? Tutubusin niya kaming pawa sa panganib ng pagkasira.” Naghihintay mga bundok at gubat May luklukan pa sa yungib kung saan namamahinga ang malayang pangkat. Subalit tahimik, walang sumasagot . . . Puyat ka sa magdamag ng buhay **** makulay at tampok. Hindi ka sumasagot - Naabot mo na pala ang tugatog. Magkaganun man, malayo pa ang layunin Kami’y tutuloy pa sa ating lakbayin Paalam kasama, kaibigan namin. Mga aral na naiwan, laging aalalahanin.
0
Dec 11, 2018
Dec 11, 2018 at 2:25 AM UTC
JunLit
Paghimlay
Nais kong humimlay ang tibok ng puso sa saliw ng taludturan Subalit pipi ang mga daliri sa pagdiin sa tipaan. Mga hikbi’y nalulunod sa naiwang bakas naghihingalong daing kalungkutang di-matawaran Para na kitang anak, at maraming salamat Itinuring mo akong tila pangalawang tatay mo rin At sa wika ng sabong, sa lalawigan nating alamat hindi ka na tatyaw, kundi mahusay na talisayin Narating mo ang rurok At iyong hinawakan ang mga alapaap ng iyong malaon nang pangarap Sa musmos **** puso namulaklak ang maliwanag Sa isip na pinagpala nagbunga ng pang-unawa, karunungan at syensya’y para sa madla, ipamahaging parang kawanggawa. Hinahanap ka ng mga kabag na kinatakutan ng iba ngunit iyong kinilala’t niyakap: “Nasaan na si Kuya namin? Bakit di pa dumarating? Tutubusin niya kaming pawa sa panganib ng pagkasira.” Naghihintay mga bundok at gubat May luklukan pa sa yungib kung saan namamahinga ang malayang pangkat. Subalit tahimik, walang sumasagot . . . Puyat ka sa magdamag ng buhay **** makulay at tampok. Hindi ka sumasagot - Naabot mo na pala ang tugatog. Magkaganun man, malayo pa ang layunin Kami’y tutuloy pa sa ating lakbayin Paalam kasama, kaibigan namin. Mga aral na naiwan, laging aalalahanin.
Continue reading...
41
110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.
0
Nov 2, 2021
Nov 2, 2021 at 12:01 AM UTC
psalmiseta
Palimos ng Patawad
110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.
Continue reading...
29
HULING PAHINA Nababalot ng kalungkutan Nalulunod sa kabiguan Nilalamon ng kadiliman Pinapatay ng nararamdaman Patak ng luhay palatandaan Emosyon ay di mapigilan Sugat na iyung iniwan Humilom man ay may peklat parin ng nakaraan Pag kabigoy di malilimutan Sa gawa **** isang huwad at mapaglinlang Ikaw ay isang timawong nilalang Mapag kunyari at nagbabalat anyo sa mga pangakong kay bilis **** bitawan Ngunit niisa ay walang napatunayan Walang gamot ang kasalukuyan Para mag hilom ang sugat ng nakaraan Nag iwan ka ng peklat at pangit na karanasan Sa inalay kung tapat na pagmamahal nasyang dapat **** kaluguran. Pagtataka'y diko maiiwasan Sapagkat ginawa ko lahat ngunit ako'y iyung pinag taksilan San ako nag kulang,,ang aking buongpag mamahal ay sayo'y aking ibinigay Walang limitasyon at walang pag aalinlangan pagmamahal ay aking isinaalang alang Pati aking kaligayahan ay sayo narin nakasalalay Binigyan mo ng katapusan Ang tayo na akala ko'y walang hanggan Inalisan moko ng kasiyahan Pag mamahal ko'y sinuklian mo ng kalungkutan Nakakatawa bagamat alam kung nong una palang ay wala na Pero bakit paba ako umasa Sa salitang baka sa kaling pede pa BAKASAKALING pede pa ang tayong dalawa Ngunit kahit na ipilit ko pa Ay wala na talaga Dahil ikaw ang nagbigay proweba Na ang tayong dalawa ay mananatili nalang ala-ala At ang ating istorya ay nagtapos na dito sa huling paghina kung saan iniwan moko mag isa....
0
Mar 12, 2023
Mar 12, 2023 at 5:00 PM UTC
Princeallival132923
Huling pahina
HULING PAHINA Nababalot ng kalungkutan Nalulunod sa kabiguan Nilalamon ng kadiliman Pinapatay ng nararamdaman Patak ng luhay palatandaan Emosyon ay di mapigilan Sugat na iyung iniwan Humilom man ay may peklat parin ng nakaraan Pag kabigoy di malilimutan Sa gawa **** isang huwad at mapaglinlang Ikaw ay isang timawong nilalang Mapag kunyari at nagbabalat anyo sa mga pangakong kay bilis **** bitawan Ngunit niisa ay walang napatunayan Walang gamot ang kasalukuyan Para mag hilom ang sugat ng nakaraan Nag iwan ka ng peklat at pangit na karanasan Sa inalay kung tapat na pagmamahal nasyang dapat **** kaluguran. Pagtataka'y diko maiiwasan Sapagkat ginawa ko lahat ngunit ako'y iyung pinag taksilan San ako nag kulang,,ang aking buongpag mamahal ay sayo'y aking ibinigay Walang limitasyon at walang pag aalinlangan pagmamahal ay aking isinaalang alang Pati aking kaligayahan ay sayo narin nakasalalay Binigyan mo ng katapusan Ang tayo na akala ko'y walang hanggan Inalisan moko ng kasiyahan Pag mamahal ko'y sinuklian mo ng kalungkutan Nakakatawa bagamat alam kung nong una palang ay wala na Pero bakit paba ako umasa Sa salitang baka sa kaling pede pa BAKASAKALING pede pa ang tayong dalawa Ngunit kahit na ipilit ko pa Ay wala na talaga Dahil ikaw ang nagbigay proweba Na ang tayong dalawa ay mananatili nalang ala-ala At ang ating istorya ay nagtapos na dito sa huling paghina kung saan iniwan moko mag isa....
Continue reading...
36
Why Are There Tears in My Eyes crying when I don't want to Every time we are apart I'm drowning in tears Because my heart is so heavy At the bottom I can't climb In my tears There is a secret plea There is a cry for you to help When you are stubborn In what you truly want to achieve The tears don't stop because you are leaving Is it right to leave but it's wrong in my heart Because I love you That's how I try to let you go and give you The pain in my chest is just as intense I just love you I don't claim you Because you have someone else with you and will love you You love me and us But not everything is mine Behind love, there is someone to share I don't share I love you What is your happiness I will let you go Be happy I will let you go her it hurts to drown With no one to rescue If I choose this too You cling more You drown more You cry more I'm drowning in all the memories If I always remember you I'm always drowning in the drops of tears I'm tired of the rain Forgive me There's a battle that needs to be fought If there's a war that can't be seen But there are tears that can be seen Inside, trying to get out The heart is drowning in sorrows The darkness has eaten the unfortunate heart The pain of separation is drowning in tears *************** “ℕ𝕒𝕝𝕦𝕝𝕦𝕟𝕠𝕕 𝕊𝕒 𝕃𝕦𝕙𝕒” Bakit May Luha Sa Aking Mga Mata umiyak ng hindi ko gusto Sa tuwing mag kakalayo tayo Nalulunod ako sa mga luha Na kay bigat ng puso Sa ilalim hindi maka ahon Sa aking mga luha May lihim na pag samo May sigaw na tulongan mo Sa pag mamatigas Sa tunay na ninanais makamtam Walang tigil ang luha dahil lumilisan ka Tama nga ba lumisan pero mali na sa puso Dahil inibig na kita Kung gano kita pilit na pinapakawalan at ibinibigay Ganon din ka tindi ang hirap sa dibdib Iniibig lang kita Hindi kita inaangkin Dahil may iba kang kapiling at mamahalin Mahal mo ako at tayo Pero hindi lahat akin Sa likod pag mamahal may kahati Hindi ako nakikihati Akoy umiibig Kung ano ang kaligayahan mo Hahayaan na kita Maging masaya Hahayaan na kita sa kanya masakit pala malunod Na walang sumasagip Kung pinipili rin ito Lalo kang kumakapit Lalo kang nalulunod Lalo kang lumuluha Nalulunod ako sa lahat ng alaala Kung palagi kita naalala Palagi akong nalulunod sa patak ng mga luha Napapagod na ako sa ulan Patawarin mo May labanan na kailangan labanan Kung may digmaan na hindi makita Pero may luha na nakikita Sa loob pilit kumakalawa Ang puso nalulunod Na sa mga lungkot Kinain na ng dilim ang pusong sawi Ang sakit ng maghiwalay nalulunod sa luha
0
Aug 23, 2025
Aug 23, 2025 at 5:59 PM UTC
Ma_RiaPoetry
"Drowning In Tears" (Tagalog Version)
Why Are There Tears in My Eyes crying when I don't want to Every time we are apart I'm drowning in tears Because my heart is so heavy At the bottom I can't climb In my tears There is a secret plea There is a cry for you to help When you are stubborn In what you truly want to achieve The tears don't stop because you are leaving Is it right to leave but it's wrong in my heart Because I love you That's how I try to let you go and give you The pain in my chest is just as intense I just love you I don't claim you Because you have someone else with you and will love you You love me and us But not everything is mine Behind love, there is someone to share I don't share I love you What is your happiness I will let you go Be happy I will let you go her it hurts to drown With no one to rescue If I choose this too You cling more You drown more You cry more I'm drowning in all the memories If I always remember you I'm always drowning in the drops of tears I'm tired of the rain Forgive me There's a battle that needs to be fought If there's a war that can't be seen But there are tears that can be seen Inside, trying to get out The heart is drowning in sorrows The darkness has eaten the unfortunate heart The pain of separation is drowning in tears *************** “ℕ𝕒𝕝𝕦𝕝𝕦𝕟𝕠𝕕 𝕊𝕒 𝕃𝕦𝕙𝕒” Bakit May Luha Sa Aking Mga Mata umiyak ng hindi ko gusto Sa tuwing mag kakalayo tayo Nalulunod ako sa mga luha Na kay bigat ng puso Sa ilalim hindi maka ahon Sa aking mga luha May lihim na pag samo May sigaw na tulongan mo Sa pag mamatigas Sa tunay na ninanais makamtam Walang tigil ang luha dahil lumilisan ka Tama nga ba lumisan pero mali na sa puso Dahil inibig na kita Kung gano kita pilit na pinapakawalan at ibinibigay Ganon din ka tindi ang hirap sa dibdib Iniibig lang kita Hindi kita inaangkin Dahil may iba kang kapiling at mamahalin Mahal mo ako at tayo Pero hindi lahat akin Sa likod pag mamahal may kahati Hindi ako nakikihati Akoy umiibig Kung ano ang kaligayahan mo Hahayaan na kita Maging masaya Hahayaan na kita sa kanya masakit pala malunod Na walang sumasagip Kung pinipili rin ito Lalo kang kumakapit Lalo kang nalulunod Lalo kang lumuluha Nalulunod ako sa lahat ng alaala Kung palagi kita naalala Palagi akong nalulunod sa patak ng mga luha Napapagod na ako sa ulan Patawarin mo May labanan na kailangan labanan Kung may digmaan na hindi makita Pero may luha na nakikita Sa loob pilit kumakalawa Ang puso nalulunod Na sa mga lungkot Kinain na ng dilim ang pusong sawi Ang sakit ng maghiwalay nalulunod sa luha
Continue reading...
100