Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"kakayanin" poems
Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa  Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.
0
Sep 28, 2018
Sep 28, 2018 at 12:26 AM UTC
Modernong Vincentiano
Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa  Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.
Continue reading...
47
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
0
Oct 14, 2017
Oct 14, 2017 at 7:54 AM UTC
Mahal kita, pero pagod na ako
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
Continue reading...
62
Patawad, Sa lahat ng mga bagay na nawala Sa mga oras na nasayang Sa mga tawanan at kwentuhang hindi na mauulit Sa mga luhang hindi alam kung kailan titigil Sa mga pagkakataong pinalipas Totoo nga Hindi sapat ang pagmamahal Kailangang paghirapan at pagtrabahuan Pero paano mo nga ba masasabi na mahal mo talaga ang isang tao? Kung puro sakit na lang ang nararanasan Hindi sapat ang pagmamahal Sa dinami-dami ng dahilan para umalis ka sa isang relasyon, bakit ka nga ba nananatili? Dahil sa pagmamahal na pinanghahawakan mo? Pero paano kung yung ka-isa isang dahilan kung bakit ka nananatili ay nararamdaman mo nang unti-unting nawawala? 'Wag mo nang pahirapan ang sarili mo at ang minamahal mo o nagmamahal sa'yo 'Wag **** hintayin dumating sa punto na wala nang matira sa inyo pareho Hindi tama ang "ibigay mo ang lahat" Tandaan mo na bago ka magmahal ng ibang tao, kailangang buo ang sarili mo Sa isang relasyon, dalawang tao ang dapat na nagtutulungan Hindi isa lang Hindi isa lang ang masaya Hindi isa lang ang umiintindi Hindi sapat na "gagawin ko 'to para mapasaya siya" Siguro nga, mahirap talagang magmahal Pero ganun naman talaga diba? Pag para sa taong mahal mo, lahat kakayanin mo Pero sapat nga ba yun? Hindi. Dahil paano ka magmamahal kung ikaw mismo ubos na? Paano ka magbibigay kung ikaw mismo wala na? Hindi ka nagmamahal para buuin ang isang taong wasak Hindi ka nagmamahal para baguhin ang isang tao Hindi ka nagmamahal para may maipagyabang ka sa mga kaibigan mo Hindi ka nagmamahal para waldasin ang pera ng magulang mo Nagmamahal ka para sa ikabubuti ng pagkatao mo at ng minamahal mo Nagmamahal ka para malaman mo kung bakit ka talaga nandito sa mundong 'to Nagmamahal ka para maging masaya, hindi para maging miserable Dahil kung gusto mo lang din naman maging problemado, maraming problema ang Pilipinas na pwede **** atupagin Kung nagmamahal ka na lang para masaktan at makasakit, hindi na yan pagmamahal Ang pagmamahal ay hindi katumbas ng pagpapakatanga Oo, may mga bagay na magagawa mo lang dahil sa pag-ibig Pero kung magpapaka-tanga ka na rin lang, hindi mo ba mas gugustuhin na matuto at malaman ang mga mas importanteng bagay sa mundo? Totoo nga, there's more to life than love Hindi mo kailangan madaliin ang pag-ibig dahil marami pang pwedeng mangyari sa buhay mo Marami ka pang makikilala 'Wag **** paikutin ang mundo mo sa isang tao na walang kasiguraduhan na magtatagal sa buhay mo Bakit hindi mo muna buuin ang sarili mo hanggang sa dumating ang taong magmamahal sa'yo na kapantay ng pagmamahal na kaya **** ibigay?
0
Aug 31, 2016
Aug 31, 2016 at 4:34 AM UTC
To Whom It May Concern:
Patawad, Sa lahat ng mga bagay na nawala Sa mga oras na nasayang Sa mga tawanan at kwentuhang hindi na mauulit Sa mga luhang hindi alam kung kailan titigil Sa mga pagkakataong pinalipas Totoo nga Hindi sapat ang pagmamahal Kailangang paghirapan at pagtrabahuan Pero paano mo nga ba masasabi na mahal mo talaga ang isang tao? Kung puro sakit na lang ang nararanasan Hindi sapat ang pagmamahal Sa dinami-dami ng dahilan para umalis ka sa isang relasyon, bakit ka nga ba nananatili? Dahil sa pagmamahal na pinanghahawakan mo? Pero paano kung yung ka-isa isang dahilan kung bakit ka nananatili ay nararamdaman mo nang unti-unting nawawala? 'Wag mo nang pahirapan ang sarili mo at ang minamahal mo o nagmamahal sa'yo 'Wag **** hintayin dumating sa punto na wala nang matira sa inyo pareho Hindi tama ang "ibigay mo ang lahat" Tandaan mo na bago ka magmahal ng ibang tao, kailangang buo ang sarili mo Sa isang relasyon, dalawang tao ang dapat na nagtutulungan Hindi isa lang Hindi isa lang ang masaya Hindi isa lang ang umiintindi Hindi sapat na "gagawin ko 'to para mapasaya siya" Siguro nga, mahirap talagang magmahal Pero ganun naman talaga diba? Pag para sa taong mahal mo, lahat kakayanin mo Pero sapat nga ba yun? Hindi. Dahil paano ka magmamahal kung ikaw mismo ubos na? Paano ka magbibigay kung ikaw mismo wala na? Hindi ka nagmamahal para buuin ang isang taong wasak Hindi ka nagmamahal para baguhin ang isang tao Hindi ka nagmamahal para may maipagyabang ka sa mga kaibigan mo Hindi ka nagmamahal para waldasin ang pera ng magulang mo Nagmamahal ka para sa ikabubuti ng pagkatao mo at ng minamahal mo Nagmamahal ka para malaman mo kung bakit ka talaga nandito sa mundong 'to Nagmamahal ka para maging masaya, hindi para maging miserable Dahil kung gusto mo lang din naman maging problemado, maraming problema ang Pilipinas na pwede **** atupagin Kung nagmamahal ka na lang para masaktan at makasakit, hindi na yan pagmamahal Ang pagmamahal ay hindi katumbas ng pagpapakatanga Oo, may mga bagay na magagawa mo lang dahil sa pag-ibig Pero kung magpapaka-tanga ka na rin lang, hindi mo ba mas gugustuhin na matuto at malaman ang mga mas importanteng bagay sa mundo? Totoo nga, there's more to life than love Hindi mo kailangan madaliin ang pag-ibig dahil marami pang pwedeng mangyari sa buhay mo Marami ka pang makikilala 'Wag **** paikutin ang mundo mo sa isang tao na walang kasiguraduhan na magtatagal sa buhay mo Bakit hindi mo muna buuin ang sarili mo hanggang sa dumating ang taong magmamahal sa'yo na kapantay ng pagmamahal na kaya **** ibigay?
Continue reading...
48
Mahal, tanda mo pa ba yung araw ng ating pagkikita? Kung saan lahat ay ating ginawa upang kilalanin ang isa't isa. Mahal, tanda mo pa ba kung paano mo ako kantahan sa mga gabing tumatawag ka? Kung saan bawat salita natin ay nakakapagpakilig sa buong sistema. Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na tayo ay magkasama? Kung saan ang presensya ng bawat isa ang sa atin nakapagpapasaya. Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na punong-puno tayo ng problema? Kung saan pilit natin itong kinakaya kahit ang bigat bigat na. Kay sarap isipin, kay sarap balikan. Ngunit paano ko ito babalikan kung ako'y iniwan mo ng nag-iisa at luhaan. Naniwala ako sayo. Nagtiwala ako sa mga pangako mo. Hindi ako tumigil kahit nasasaktan na ako. Nanatili ako kahit alam kong lokohan nalang ito. Ginawa ko lahat para sa relasyon na ating binuo Pero mahal, bakit ka sumuko? Nasan ka na? Nasan na ang mga binibitawan na mga pangako? Yung pangakong ako lang ang nasa puso mo. Yung pangakong ikaw lang at ako. Yung pangakong hindi ka maglokoko. Yung pangakong kakayanin natin ito. Yung pangakong tayo lang dalawa hanggang dulo. Wala na. Naglaho ng parang bula. Wala na. Dahil may iba ka ng sinisinta. Sabi mo mahal na mahal mo ako. Ngunit anong nangyari at nagkaganito? Akoy iyong ginago at paulit-ulit na niloko. Ika'y biglang nagbago at unti-unting naglaho. Bakit mo hinayaang magkaganito? Pero mahal, alam mo ba? Mahal na mahal parin kita kahit mukha na akong tanga. Mahal na mahal parin kita kahit may iba ka na. Mahal na mahal parin kita kahit alam kong wala ng pag-asa. Mahal na mahal parin kita kahit tinalikuran mo ako at pinili mo siya. Pero mahal, pasensya kana dahil ito ay sobra na. Pagod na pagod na ako kaya pinapalaya na kita. Ito na ang panahon para piliin ko ang sarili ko. Ako na nagpakatanga sayo. Ako na kinalimutan ang sarili ko. Sarili ko na napabayaan ko dahil sa labis na pagmamahal sayo. Sana sa araw na ika'y pinalaya. Hinahangad ko na seryosohin ka niya. Sana pasayahin mo siya sa araw na kayo'y magkasama. Sana mahalin mo siya gaya ng pagmamahal ko sayo Pagmamahal na hindi mo naibigay sa isang tulad ko. Kaya naman mahal hanggang dito nalang tayo. Kahit mahirap kakayanin ko. Kahit masakit titiisin ko. Paalam mahal, dahil ito na ang huling araw ng pagpapakatanga ko sayo.
0
Oct 16, 2017
Oct 16, 2017 at 2:27 AM UTC
Huling Araw na Ito
Mahal, tanda mo pa ba yung araw ng ating pagkikita? Kung saan lahat ay ating ginawa upang kilalanin ang isa't isa. Mahal, tanda mo pa ba kung paano mo ako kantahan sa mga gabing tumatawag ka? Kung saan bawat salita natin ay nakakapagpakilig sa buong sistema. Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na tayo ay magkasama? Kung saan ang presensya ng bawat isa ang sa atin nakapagpapasaya. Mahal, tanda mo pa ba ang mga araw na punong-puno tayo ng problema? Kung saan pilit natin itong kinakaya kahit ang bigat bigat na. Kay sarap isipin, kay sarap balikan. Ngunit paano ko ito babalikan kung ako'y iniwan mo ng nag-iisa at luhaan. Naniwala ako sayo. Nagtiwala ako sa mga pangako mo. Hindi ako tumigil kahit nasasaktan na ako. Nanatili ako kahit alam kong lokohan nalang ito. Ginawa ko lahat para sa relasyon na ating binuo Pero mahal, bakit ka sumuko? Nasan ka na? Nasan na ang mga binibitawan na mga pangako? Yung pangakong ako lang ang nasa puso mo. Yung pangakong ikaw lang at ako. Yung pangakong hindi ka maglokoko. Yung pangakong kakayanin natin ito. Yung pangakong tayo lang dalawa hanggang dulo. Wala na. Naglaho ng parang bula. Wala na. Dahil may iba ka ng sinisinta. Sabi mo mahal na mahal mo ako. Ngunit anong nangyari at nagkaganito? Akoy iyong ginago at paulit-ulit na niloko. Ika'y biglang nagbago at unti-unting naglaho. Bakit mo hinayaang magkaganito? Pero mahal, alam mo ba? Mahal na mahal parin kita kahit mukha na akong tanga. Mahal na mahal parin kita kahit may iba ka na. Mahal na mahal parin kita kahit alam kong wala ng pag-asa. Mahal na mahal parin kita kahit tinalikuran mo ako at pinili mo siya. Pero mahal, pasensya kana dahil ito ay sobra na. Pagod na pagod na ako kaya pinapalaya na kita. Ito na ang panahon para piliin ko ang sarili ko. Ako na nagpakatanga sayo. Ako na kinalimutan ang sarili ko. Sarili ko na napabayaan ko dahil sa labis na pagmamahal sayo. Sana sa araw na ika'y pinalaya. Hinahangad ko na seryosohin ka niya. Sana pasayahin mo siya sa araw na kayo'y magkasama. Sana mahalin mo siya gaya ng pagmamahal ko sayo Pagmamahal na hindi mo naibigay sa isang tulad ko. Kaya naman mahal hanggang dito nalang tayo. Kahit mahirap kakayanin ko. Kahit masakit titiisin ko. Paalam mahal, dahil ito na ang huling araw ng pagpapakatanga ko sayo.
Continue reading...
49
Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang pangako na minsang sinundan Ng sakit at tampo ng nakaraan Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan. Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin Pero lahat pala ito’y napako, At napadaan lang sa daan na bako-bako. Daan na bako-bako, parang tayo. Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo, Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga, Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito. Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan Ang sakit na dinulot mo sa akin Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin. Pangako, salitang palaging napapako. Katulad ng tulang ito, parang pangako. Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin. Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.
0
Dec 3, 2015
Dec 3, 2015 at 5:44 AM UTC
Pangako
Natakot ako noong araw Na nagising ako At naramdaman ko ang kabog ng puso ko Parang iba na ata Ang sinasabi nito Hulyo noong nangyari ito Ngunit Oktubre na nang aminin sa sarili Ang matagal nang ikinubling damdamin Dahil nakakatakot Nakakatakot ang mahulog Para sa isang taong hindi naka-abang Upang ika'y saluhin Nakakatakot malunod Sa lalim ng iyong mga mata Na baka hindi na makabalik pa At maiwang nag-iisa Nakakatakot sabihin Ang damdaming itinanggi Dahil baka di pakinggan At tuluyan nang iwasan Natakot ako pero sumugal ako ‘Di na ata kakayanin pang itago ito Ngunit matapos ang lahat Tama nga ako Tama nga ang paulit-ulit na sinabi sa sarili Hindi na dapat Bakit nahulog pa Bakit nalunod pa Bakit sinabi pa Sana tinago ko nalang Mas nakakatakot pala Nang tuluyang mawala ka
0
Jan 19, 2016
Jan 19, 2016 at 6:41 AM UTC
Pagpapanggap
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
0
Mar 24, 2017
Mar 24, 2017 at 12:03 AM UTC
Paalam? Pero Ba't Di ka Nagpaalam?
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
Continue reading...
81
siguro maraming nag-iisip na sobrang saya ang magkaroon ng bestfriend, at maging bestfriend sa isang tao may karamay sa kalokohan, may laging pagk-kwentuhan, may pagsasabihan ng kadramahan, may kasama sa lahat ng kasiyahan pero para sakin — hindi masaya maging bestfriend ayoko ng bestfriend lang ako hindi ako kuntento pinapangarap kong lagi na kamay niya, hawak sa tuwina gusto kong ako lang yung sinasabihan niyang mahal niya gusto ko ako yung babaeng dadramahan at iiyakan niya, gusto ko ako yung babaeng hindi niya kakayanin mawala pero ang lahat ng ito, sa kasawiang palad, ay mga pangarap lamang pangarap na di pwedeng matupad sapagkat para sakanya, isa lang akong isa sa mga kaibigan. sino nga ba naman ako? isang hamak ng bestfriend lang
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 12:20 PM UTC
"Bestfriend"
Puso may nasugatan, maghihilom din ito Sugat na dala ng pait ng paghihiwalay, ibaon mo na sa limot Ba't di nalang isipin mga maliligayang alaalang iniwan Ng taong minsan **** minahal Mahirap mang bumangon, kakayanin pa rin Dahil sa bawat unos na pinagdaanan Kalinawan ng damdamin ang nakaabang Na siyang magbibigay lakas sa iyong muling pagbangon Mabigat man ang mga paa, kaya pa ring igalaw Kung may determinasyon, kaya mo rin umusad Ito'y mahirap pero 'di imposible Magpursige ka lang, makakaraos ka rin Kapag ikaw ay nakabangon na, Umusad mula sa kinatatayuan, Pagkatapos ng mga luhang lumunod sa'yong mga mata Bagong mundo ang iyong matatanaw. Mas maliwanag, mas kaakit-akit, maganda At mas nararapat sa iyo. Nasaktan ka man, 'di titigil ang mundo upang ika'y hintayin Kaya tahan na, dahil ang buhay ay patuloy pa rin.
0
Jun 2, 2015
Jun 2, 2015 at 5:17 AM UTC
Patuloy pa rin (Tagalog)
May mga salitang sa papel na lang kayang manatili Dahil hindi na ito kayang bigkasin pa ng mga labi.                     Natapos na ang palabas na ang tauhan ay ikaw at ako                     Tayong mga bida noon, sa mundong hindi nila nakikita Gusto kong isipin na nalaos lang tayo,pero hindi pala Dahil ang dating tayo,ngayon ay ikaw na lang at ako                      Bakit ganito? wala naman akong naaalala na drama                      ang sinulat kong kwento                      Pero bakit sa malungkot natapos ang lahat? Minsan ay gusto ko na lang gawing gabi ang bawat umaga Sa gayon ay hindi nila mapansin na may hinagpis akong dinadala Sa gayon ay hindi nila makita na lumuluha ang aking mga mata                       Pagkat sa dilim, doon ko lahat itinago ang sakit at dusa                       Na ni sa panaginip ay hindi ko inasahang dadating pa Oo kakayanin kong maging gabi ang bawat umaga Mahirap, Pero pwede ba?                        Sa kahuli-hulihang sandali ay maturuan mo ako sana                        Na gawing gabi ang lahat ng umaga                        Na kasing dali lang kung paano mo nakayanan                        Na maging malungkot ang dating tayo na masaya.                                           © 2018 Glen Castillo                                            All Rights Reserved.
0
Aug 2, 2018
Aug 2, 2018 at 9:21 AM UTC
Paano gawing Gabi ang bawat Umaga?
May mga salitang sa papel na lang kayang manatili Dahil hindi na ito kayang bigkasin pa ng mga labi.                     Natapos na ang palabas na ang tauhan ay ikaw at ako                     Tayong mga bida noon, sa mundong hindi nila nakikita Gusto kong isipin na nalaos lang tayo,pero hindi pala Dahil ang dating tayo,ngayon ay ikaw na lang at ako                      Bakit ganito? wala naman akong naaalala na drama                      ang sinulat kong kwento                      Pero bakit sa malungkot natapos ang lahat? Minsan ay gusto ko na lang gawing gabi ang bawat umaga Sa gayon ay hindi nila mapansin na may hinagpis akong dinadala Sa gayon ay hindi nila makita na lumuluha ang aking mga mata                       Pagkat sa dilim, doon ko lahat itinago ang sakit at dusa                       Na ni sa panaginip ay hindi ko inasahang dadating pa Oo kakayanin kong maging gabi ang bawat umaga Mahirap, Pero pwede ba?                        Sa kahuli-hulihang sandali ay maturuan mo ako sana                        Na gawing gabi ang lahat ng umaga                        Na kasing dali lang kung paano mo nakayanan                        Na maging malungkot ang dating tayo na masaya.                                           © 2018 Glen Castillo                                            All Rights Reserved.
Continue reading...
23
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
0
Jul 13, 2016
Jul 13, 2016 at 9:52 AM UTC
Awit Ng Pasubali
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
Continue reading...
46
gigising at muling sasabihin na kakayanin at tatanggapin mag-isa ko nga bang haharapin bigat ng aking damdamin? iiwanan mo rin ba ang puso ko na binuhay mo pa sana di na lang nag-abala para ngayon ay tanggap ko na ayoko na, tama na, awat na pakiusap ko, sinta malabo na ako'y makabangon pa kung puso mo sa aki'y magsara hayaan, iwanan, paalam palayain sa baging na ako rin ang naghaing bitawan, wag sundan, paalam
0
May 31, 2014
May 31, 2014 at 7:30 AM UTC
paalam
Noong mga panahon na akoy natutong mangarap, Sa puso ko ikaw na agad ang hinanap Hindi ka nawawala sa aking hinagap para sa iyo,kakayanin ko lahat ng hirap Nang tumuntong ako ng sekondarya Ikaw pa rin ang gusto at wala nang iba ikaw ang tanging saki'y nagpapaligaya Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana Nang ako'y malapit na,inilayo kang bigla Sa guhit ng palad ko, bigla kang nawala Naglaho ka nalang na para bang bula O kay sakit isipin aking mahal Aking mga ilusyon di na kayang magtagal hinahangad kong mga parangal Tila mananatiling isang mahabang dasal Madalas ko ngang nadarama malapit ka nalang talaga pero hanggang pangarap na lang ba? Dahil sadyang maraming humahadlang Kahit na pag -asa ang pananggalang Sadya kang ipinagkakait sa akin Pilit kang inaalis sa aking landasin Kaya't patawad kung susuko na ako Pagkat di kita makakamit kahit na anong gawin ko !
0
Mar 22, 2017
Mar 22, 2017 at 2:15 AM UTC
Pangarap na lang ba?
Para kang saranggolang maputi Na nakatali sa aking mga daliri Ngayon, nais kong lumipad ka muna, lumipad ka muna palayo sa akin At ika'y sumabay sa hangin Na pansamantalang hindi ka makita ng aking paningin Masakit man talagang isipin Ngunit aking paring kakayanin Papasaan ba't mamawala rin ang sakit sa aking damdamin Pero iyong tatandaan, hindi kita bibitawan Kasi alam ko balang araw babalik ka at tayo'y muling magtatawanan Dahil naniniwala ako na tayo'y nakatali sa sinulid ng ating pagmamahalan. :)
0
Apr 18, 2016
Apr 18, 2016 at 10:14 PM UTC
Saranggola ng Pag-ibig
Ito na naman tayo. Parehong sitwasyon, ngunit ibang pangyayari. Walang nakakaakala satin na aabot ulit tayo dito. Nagmahal ako ng babaeng hindi na ko pwede mahalin muli dahil sa mali ang panahon. Saka na lang din naman ako natauhan na maling ito ang aking naging desisyon. Siguro nga mali na muli kitang minahal ng mas higit pa sa aking inaakala. Hindi naman kita masisi kung siya talaga ang iyong pipiliin. Sino nga ba naman ako? Pinili ko na lang na sabihing mamahalin pa rin kita kahit hindi ako mapasaiyo. Kakayanin kong maging masaya ka sa piling niya. Hahayaan kita maging masaya habang onti onting namamatay ang mga rosas na nais kong ialay sa iyo. Hahayaan kitang maging masaya Habang sinasakal ako Ng inyong mahihigpit na yakap. Hahayaan kitang maging masaya Habang nasusunog ako Sa init ng inyong pagtitingan. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipakikita. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipamumukha. Gusto kita maging masaya *pero 'wag mo sana ipaparamdam na mas minahal mo siya.* Akala ko'y tanggap ko na ang katotohanan. Hindi ako ang iyong tunay na mahal. Hindi ako ang nais **** makasama. Hindi ako. Hindi ako. Hindi ako nanininiwala na hanggang dito na lang ito. Dahil umasa muli ako Noong hinalikan kita At sinabi **** "tumigil ang puso ko" Umasa muli ako noong tinitigan mo ko Sabay sabing "alam ko ang gusto ko" Na ako ang pinili **** isama sa iyong paguwi noong araw din na nakasama mo siya. Sa walong beses Na sinabi ko sayong "mahal kita" Pakiramdam ko'y Walong beses muli akong binuhay. Walong beses kong narinig ang mga anghel kasabay ng iyong pagsasalita. Sa bawat halik mo na dumampi sa aking mga labi, naramdaman ko ang iyong nasabi. "Alam ko ang gusto ko" Alam ko ang gusto ko, At 'yon ay ikaw. Habang magkadikit ang ating katawan, tumigil ka pansamantala. Tinitigan ko lang ang iyong mga mata na tila tinatawag ako ng mga ito. Ng bigla **** sabihin, "Kakayanin na kaya natin ngayon?" Wala ng ibang pumasok sa isip ko kundi, ayoko ng palagpasin ang pagkakataon na ito. Kusang lumabas sa aking mga bibig ang mga salitang, "Kakayanin na natin ngayon. Pipilitin natin. Hindi kita iiwan. Hindi na muli kita iiwan." Alam kong ito ang gusto ko. *June 23, 2015 11:56 am*
0
Jun 25, 2015
Jun 25, 2015 at 8:23 PM UTC
Alam ko
Ito na naman tayo. Parehong sitwasyon, ngunit ibang pangyayari. Walang nakakaakala satin na aabot ulit tayo dito. Nagmahal ako ng babaeng hindi na ko pwede mahalin muli dahil sa mali ang panahon. Saka na lang din naman ako natauhan na maling ito ang aking naging desisyon. Siguro nga mali na muli kitang minahal ng mas higit pa sa aking inaakala. Hindi naman kita masisi kung siya talaga ang iyong pipiliin. Sino nga ba naman ako? Pinili ko na lang na sabihing mamahalin pa rin kita kahit hindi ako mapasaiyo. Kakayanin kong maging masaya ka sa piling niya. Hahayaan kita maging masaya habang onti onting namamatay ang mga rosas na nais kong ialay sa iyo. Hahayaan kitang maging masaya Habang sinasakal ako Ng inyong mahihigpit na yakap. Hahayaan kitang maging masaya Habang nasusunog ako Sa init ng inyong pagtitingan. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipakikita. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipamumukha. Gusto kita maging masaya *pero 'wag mo sana ipaparamdam na mas minahal mo siya.* Akala ko'y tanggap ko na ang katotohanan. Hindi ako ang iyong tunay na mahal. Hindi ako ang nais **** makasama. Hindi ako. Hindi ako. Hindi ako nanininiwala na hanggang dito na lang ito. Dahil umasa muli ako Noong hinalikan kita At sinabi **** "tumigil ang puso ko" Umasa muli ako noong tinitigan mo ko Sabay sabing "alam ko ang gusto ko" Na ako ang pinili **** isama sa iyong paguwi noong araw din na nakasama mo siya. Sa walong beses Na sinabi ko sayong "mahal kita" Pakiramdam ko'y Walong beses muli akong binuhay. Walong beses kong narinig ang mga anghel kasabay ng iyong pagsasalita. Sa bawat halik mo na dumampi sa aking mga labi, naramdaman ko ang iyong nasabi. "Alam ko ang gusto ko" Alam ko ang gusto ko, At 'yon ay ikaw. Habang magkadikit ang ating katawan, tumigil ka pansamantala. Tinitigan ko lang ang iyong mga mata na tila tinatawag ako ng mga ito. Ng bigla **** sabihin, "Kakayanin na kaya natin ngayon?" Wala ng ibang pumasok sa isip ko kundi, ayoko ng palagpasin ang pagkakataon na ito. Kusang lumabas sa aking mga bibig ang mga salitang, "Kakayanin na natin ngayon. Pipilitin natin. Hindi kita iiwan. Hindi na muli kita iiwan." Alam kong ito ang gusto ko. *June 23, 2015 11:56 am*
Continue reading...
90
Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento
0
Apr 22, 2018
Apr 22, 2018 at 1:18 PM UTC
PELIKULA
Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento
Continue reading...
94
Bakit kasi biglaan ko pa rin naaalala ang lahat? Bakit hindi pa rin kita makalimutan? Gusto ko ng sumaya. Gusto ko na din magmahal ng iba. Pero sa tuwing gagawin ko yun, natatakot ako. Natatakot akong masaktan sila, at masaktan ulit ako. Namamanhid ako tuwing susubukan ko. Bakit ang hirap pa rin? Sana may tumulong naman sakin para lumakas lakas naman ang loob ko. Kasi hindi ko alam kung hanggang kelan ko pa kakayanin ang ganito. Ang hirap-hirap, sa totoo lang. Dinadaan ko lang lahat sa tawa, sa pagguhit, sa pagsusulat… Pero onti na lang, baka bumigay na ako. Ayoko na ng ganito…
0
Nov 4, 2015
Nov 4, 2015 at 5:40 AM UTC
Akala ko okay na ako
Masakit pa rin pala Nang aking maalala Ang unang araw kung san tayo'y nagkakakilala At sinabi mo 'Ate dito ka ba?' Sobrang sakit pa rin pala Nang aking maalala Ang mga salitang nabanggit mo na 'gusto kita' Pero mas lalong masakit nang malaman ko na ikaw ay meron ng iba. Ngunit ako si tanga at di sumuko Dahila ako'y nangako na kakayanin ko Kakayanin kong makita at matiis na meron kang iba Habang ako, ito nagluluksa. Masakit pa rin pala Nang aking balikan itong mga matatamis na alaala Na lahat ay nangyare na sa nakaraan, At kailangan ng harapin ang kasalukuyan Kasi hanggang ngayon, ang sakit sakit pa rin pala. Dahil di ko matanggap na siya ang pinili mo at di ako Pero pangako kakayinin ko, Kasi mahal kita, at iyon lang ang masasabi ko.
0
Dec 2, 2015
Dec 2, 2015 at 5:29 AM UTC
Masakit pa rin pala
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 12:13 AM UTC
Paalaala
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
Continue reading...
59
Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 6:34 AM UTC
Una't Huli
Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18
Continue reading...
70
Minahal mo ba talaga? O naawa ka lng sa kanya? Tinigil mo na nga, Kaso umiyak sya, nagbago yung isipan. Binalikan ng walang dahilan. Tapos ngayon ika'y nalilito, Kung titigilan ba ang panloloko. Kaya mo ba syang saktan ng buong buo. Mawala lng yung nararamdaman niya sayo. Isipin **** mabuti yung gagawin. Hindi ba sya masasaktan pag ika'y aamin? Malungkot, luluha sya ng di inaakala Tingin mo ba ang gagawin mo ay tama? Kung ikaw ay aking tatanungin. Kakayanin mo bang magmahal ng iba ng palihim? Hindi ba sya magagalit pag sya'y iyong paglaruan? Yung tipong nahuhubog kayo sa kasiyahan. Pero yung totoo, katotohanan ba yan? Hanggang tawa na lng ba kayo Wala na lng ba talagang mangbabago ? Subukan **** sabihin yung totoo. Baka maraming masusubukang bago
0
May 29, 2017
May 29, 2017 at 4:58 AM UTC
❝Kalituhan❞
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
0
Mar 18, 2018
Mar 18, 2018 at 12:31 AM UTC
Liwanag at Pag-asa (a reverse poetry)
Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa
Continue reading...
55
GISING! mainit na kape natutumbang mga mata nanghihinang katawan isip ko'y nawawala isang tinik ng ingay agad ng napatingin sa gawing banda roon anong takot sa dilim balik tayo sa mga salitang mala-linya na ang ukit sa utak kong sabaw lahat sa paningin na'y marikit maski nag-iisang ilaw nagmumukha ng tutubi pagkat sa pagdating ng bukas bawal ang magkamali ilang pahina nalang kaya't konti pang tiis minimithing tagumpay aking makakamit kaya't higop pa ng kape puta, dila ko pa'y nasunog dasal na lamang ang katapat maliban sa luha at uhog kakayanin, kakayanin hindi nais magtagal habang sila'y nagsasaya narito kang nag-aaral kung ayaw **** maiwan sa kwartong maputi kasama ng demonyo gisingin ang sarili walang alay na magaganap hindi maaaring ipabahala bawal tayong magtawag diyos-diyosan dito sa lupa itong mga matang bumibitaw, bumibitaw sa gabing ito, walang susuko maski budhi ko na'y sabaw
0
Oct 4, 2015
Oct 4, 2015 at 2:17 AM UTC
Sabaw
akoy isang lalaking hindi madasalin hiniling sa diyos na ikay mapasakin handa sa ano mang ating tahakin pangako na ang lahat ay ating kakayanin tulang puno ng pagmamahal nililikha nagmula sa puso lahat ng mga salita ngunit kaakibat ng salita ang gawa kahit ano mangyari hindi magsasawa handang magbago ang tulad kong tarantado patunayan lang na hindi isang gago sadyang mamahalin ka ng buong buo mula nang ikay mahalin handang magbago isang binibining kumbagay mala-sining minimithing mapapunta sa aking piling mapaano ibibigay lahat ng hiling pangarap ikay katabi sa bawat gising sa bawat kwento mo na puno ng pighati gagawin ang lahat para ikay ngumiti mga kwentuhan na umaabot ng gabi ang pag-ibig sayo ay lalong tumitindi marapatin na bigyan ng pagkakataon pag-ibig sayo aabot habang panahon akoy nagbago at handa ng patunayan ikaw ang mahal mula noon hanggang ngayon marami man kontra sa ating pagsasama handa ng patunayan na ito ang tama ang kasiyahan ay laging ipapadama papalitan ng saya lahat ng drama siguradong sayo ay hindi nagkamali ikaw talaga ang minahal at pinili mga oras na kasama ka di mapakali akoy handang mag-antay sayo basta palli tutuparin ang pangakong di ka sasaktan ano man ang mangyari di kita iiwan siguradong ikaw lang ang paglalaanan ng tunay na pagmamahal magpakailanman ibibigay lahat ng iyong pangangailangan mapa gamit o prutas maliban sa pakwan susuportahan ka kahit anong larangan ipaparamdam tunay na pagmamahalan pinakaminahal marahil ay ikaw kagandahan tilay mga perlas na hikaw pagmasdan at marahil ikay masisilaw iyong kausapin paniguradong siya'y sabaw marahil ito na ang aking huling saknong handang maghintay sa sagot mo sa aking tanong paumanhin sa tula kong usad pagong paninidigan ko lahat hanggang sa kabaong
0
Sep 2, 2019
Sep 2, 2019 at 7:47 AM UTC
bem
akoy isang lalaking hindi madasalin hiniling sa diyos na ikay mapasakin handa sa ano mang ating tahakin pangako na ang lahat ay ating kakayanin tulang puno ng pagmamahal nililikha nagmula sa puso lahat ng mga salita ngunit kaakibat ng salita ang gawa kahit ano mangyari hindi magsasawa handang magbago ang tulad kong tarantado patunayan lang na hindi isang gago sadyang mamahalin ka ng buong buo mula nang ikay mahalin handang magbago isang binibining kumbagay mala-sining minimithing mapapunta sa aking piling mapaano ibibigay lahat ng hiling pangarap ikay katabi sa bawat gising sa bawat kwento mo na puno ng pighati gagawin ang lahat para ikay ngumiti mga kwentuhan na umaabot ng gabi ang pag-ibig sayo ay lalong tumitindi marapatin na bigyan ng pagkakataon pag-ibig sayo aabot habang panahon akoy nagbago at handa ng patunayan ikaw ang mahal mula noon hanggang ngayon marami man kontra sa ating pagsasama handa ng patunayan na ito ang tama ang kasiyahan ay laging ipapadama papalitan ng saya lahat ng drama siguradong sayo ay hindi nagkamali ikaw talaga ang minahal at pinili mga oras na kasama ka di mapakali akoy handang mag-antay sayo basta palli tutuparin ang pangakong di ka sasaktan ano man ang mangyari di kita iiwan siguradong ikaw lang ang paglalaanan ng tunay na pagmamahal magpakailanman ibibigay lahat ng iyong pangangailangan mapa gamit o prutas maliban sa pakwan susuportahan ka kahit anong larangan ipaparamdam tunay na pagmamahalan pinakaminahal marahil ay ikaw kagandahan tilay mga perlas na hikaw pagmasdan at marahil ikay masisilaw iyong kausapin paniguradong siya'y sabaw marahil ito na ang aking huling saknong handang maghintay sa sagot mo sa aking tanong paumanhin sa tula kong usad pagong paninidigan ko lahat hanggang sa kabaong
Continue reading...
49
Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.
0
Apr 23, 2016
Apr 23, 2016 at 11:41 PM UTC
Pampilipit Dila
Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.
Continue reading...
50