Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"hamak" poems
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
0
May 29, 2015
May 29, 2015 at 5:50 AM UTC
mymelodyisyou
Hindi ako marunong tumula
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
Continue reading...
129
Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso,  tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan,  hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian.  Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako.  Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos,  sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos,  niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa,  kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal,  kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|
0
May 28, 2019
May 28, 2019 at 6:21 AM UTC
RLCanoy11
Bukang Liwayway na Hinihintay
Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso,  tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan,  hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian.  Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako.  Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos,  sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos,  niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa,  kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal,  kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|
Continue reading...
69
Alam mo ba ang tunay kung nararamdaman, Mga galaw mo na kaya akong saktan, Tapos hindi mo alam, Lahat ng sakit kinikimkim ko, Para lang di mo lang ako masabihan ng walang tayo. Sasabihan mo rin ako ng bakit ka ba ganyan dinaman kita jowa, Ang sakit sobra, Kaya lahat ng nararamdaman ko dinaan ko sa tula, At sinasabi ko sayo lahat ng tula ko para naman matamaan ka. Ang manhid mo grabe, Hindi ko na alam ang gagawin, Sinabi ko na sayo lahat ng ibig sabihin ng mga tula ko pero wala parin, Alam mo bang yung pahanon na may kahawak kamay ka, Nag selos ako pero sino nga ba ako para maramdaman yon. Nasasaktan ako lalo na sa mga pinagsasabi mo, Yung mga salita mo na parang kutsilyo na tinutusok ako, Nag sabi ka ng I love you, Pero hindi pala totoo. Bakit kailangan mo pang sabihin? Yung salitang kaya ako paasahin, Kung hindi naman sa puso mo nanggaling, Ang sakit isipin lahat pala yun ay hanggang pang kaibigan lang pala. Sinabi na nila sayo na nasasaktan ako deep inside, Tas ikaw tumatawa, Ano yung feelings ko clown para pagtawanan mo, Ang sakit sakit na. Hindi ko alam kung bakit ka tumatawa pero nasasaktan na ako, Hindi ko na kaya, Sana wag dumating yung araw na aalis ako, Kung saan sa huli mo lang narealized ang lahat nang sinasabi ko sayo. Sana dumating yung araw na pagsisihan mo yung pag alis ko, Pero sino nga ba ako para sayo? At bakit kailangan mo pang pagsisihan ang pag alis ko, Isang hamak na kaibigan lamang ako. Sana rin dumating yung araw na hindi ako aalis, Kasi may tayo, May ikaw at ako, At yun ay isang panaginip na imposobleng mangyari.
0
Dec 1, 2018
Dec 1, 2018 at 11:38 PM UTC
DarkBlack
Maskara
Alam mo ba ang tunay kung nararamdaman, Mga galaw mo na kaya akong saktan, Tapos hindi mo alam, Lahat ng sakit kinikimkim ko, Para lang di mo lang ako masabihan ng walang tayo. Sasabihan mo rin ako ng bakit ka ba ganyan dinaman kita jowa, Ang sakit sobra, Kaya lahat ng nararamdaman ko dinaan ko sa tula, At sinasabi ko sayo lahat ng tula ko para naman matamaan ka. Ang manhid mo grabe, Hindi ko na alam ang gagawin, Sinabi ko na sayo lahat ng ibig sabihin ng mga tula ko pero wala parin, Alam mo bang yung pahanon na may kahawak kamay ka, Nag selos ako pero sino nga ba ako para maramdaman yon. Nasasaktan ako lalo na sa mga pinagsasabi mo, Yung mga salita mo na parang kutsilyo na tinutusok ako, Nag sabi ka ng I love you, Pero hindi pala totoo. Bakit kailangan mo pang sabihin? Yung salitang kaya ako paasahin, Kung hindi naman sa puso mo nanggaling, Ang sakit isipin lahat pala yun ay hanggang pang kaibigan lang pala. Sinabi na nila sayo na nasasaktan ako deep inside, Tas ikaw tumatawa, Ano yung feelings ko clown para pagtawanan mo, Ang sakit sakit na. Hindi ko alam kung bakit ka tumatawa pero nasasaktan na ako, Hindi ko na kaya, Sana wag dumating yung araw na aalis ako, Kung saan sa huli mo lang narealized ang lahat nang sinasabi ko sayo. Sana dumating yung araw na pagsisihan mo yung pag alis ko, Pero sino nga ba ako para sayo? At bakit kailangan mo pang pagsisihan ang pag alis ko, Isang hamak na kaibigan lamang ako. Sana rin dumating yung araw na hindi ako aalis, Kasi may tayo, May ikaw at ako, At yun ay isang panaginip na imposobleng mangyari.
Continue reading...
38
Nais kong lumipad tulad ng ibon sa kalawakan nais kong lumangoy gaya ng isda sa karagatan nais kong maging leong mabangis na katatakutan ng lahat nais kong maging serena na kumakanta habang lumalangoy sa dagat Nais kong maging musikero na tumutugtog na mga instrumento nais kong maging sikat na singer na hawak hawak ang mikropono pagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible Lahat ng iya'y imposible kong makamit - imposibleng magawa sinong tutulong sa'kin? sinong gagabay sa'kin? wala, wala talaga, kung meron sino kaya? sa pangarap ko lang talaga ito magagawa
0
Aug 18, 2011
Aug 18, 2011 at 1:13 AM UTC
karl-gerald-saul
Bata (Ang Imposibleng Pangarap)
Nais kong lumipad tulad ng ibon sa kalawakan nais kong lumangoy gaya ng isda sa karagatan nais kong maging leong mabangis na katatakutan ng lahat nais kong maging serena na kumakanta habang lumalangoy sa dagat Nais kong maging musikero na tumutugtog na mga instrumento nais kong maging sikat na singer na hawak hawak ang mikropono pagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible Lahat ng iya'y imposible kong makamit - imposibleng magawa sinong tutulong sa'kin? sinong gagabay sa'kin? wala, wala talaga, kung meron sino kaya? sa pangarap ko lang talaga ito magagawa
Continue reading...
12
papano ba mapaparating ang nararamdaman? kaya ko bang sasabihin saiyo ng harapan? kung meron lang sana akong lakas ng loob sa tamang hinala ng maling kutob bakit sayo lang nagkaganito sa bituwing tunay na may ganda bakit sayo, tuluyang nagbago may paghanga, meron ding pangamba sinta, di ko sinasadya may kusa itong paghanga tadhana ang nagbadya kaya wala akong magagawa kung sana kaya kong umilag kung sana di ako nalalaglag kung sana kaya kung pumalag kung sana ang puso di takot mabasag paano ka ba makikilala kung di ko kayang lumapit saan ba to mapupunta hangarin kailan ba makakamit marahil masaya na sana ako na aking madinig matamis na sagot ng malambing **** tinig ano bang gagawin, di makalapit at di makalalayo papano kakausapin,kung di masambit ang nais ng puso sana bigyan ng tapang, ipadama ang pagsuyo dahil itong naaramdaman di ko kayang isuko hawakan mo aking mga kamay dito sa gitna ng yakap humimlay wag nang malumbay,pangako ko habang buhay sayo lang iaalay ang pagibig kong tunay hayaan nating mga mata'y makiusap sa mga titig **** nakikihiram ng kislap bakit dito, kung saan ako nakatinag larawan mo ang bukod tanging lumiliwanag tulad ka ng rosas sa pula ng labi tulad ka ng anghel sadyang nakakabighani sa mahabang buhok, kutis **** malambot, at tamis ng yong ngiti wala kang katulad, anyong namumukudtangi nilalang na tulad mo BIYAYA kang mamahalin sa hamak na tulad ko SUMPA kitang iibigin oh Nadine, meron pa akong dapat na hiling kung dinig na ng diyos ang aking panalangin oh Nadine, bulaklak ka sa hardin wag mo sanang hayaan ako'y hanggan tingin na sana'y pakinggan ang aking hinaing pagkat di ko kayang mabuhay ng wala ka sa akin
0
Jan 22, 2019
Jan 22, 2019 at 4:42 AM UTC
august28
"TORPE"
papano ba mapaparating ang nararamdaman? kaya ko bang sasabihin saiyo ng harapan? kung meron lang sana akong lakas ng loob sa tamang hinala ng maling kutob bakit sayo lang nagkaganito sa bituwing tunay na may ganda bakit sayo, tuluyang nagbago may paghanga, meron ding pangamba sinta, di ko sinasadya may kusa itong paghanga tadhana ang nagbadya kaya wala akong magagawa kung sana kaya kong umilag kung sana di ako nalalaglag kung sana kaya kung pumalag kung sana ang puso di takot mabasag paano ka ba makikilala kung di ko kayang lumapit saan ba to mapupunta hangarin kailan ba makakamit marahil masaya na sana ako na aking madinig matamis na sagot ng malambing **** tinig ano bang gagawin, di makalapit at di makalalayo papano kakausapin,kung di masambit ang nais ng puso sana bigyan ng tapang, ipadama ang pagsuyo dahil itong naaramdaman di ko kayang isuko hawakan mo aking mga kamay dito sa gitna ng yakap humimlay wag nang malumbay,pangako ko habang buhay sayo lang iaalay ang pagibig kong tunay hayaan nating mga mata'y makiusap sa mga titig **** nakikihiram ng kislap bakit dito, kung saan ako nakatinag larawan mo ang bukod tanging lumiliwanag tulad ka ng rosas sa pula ng labi tulad ka ng anghel sadyang nakakabighani sa mahabang buhok, kutis **** malambot, at tamis ng yong ngiti wala kang katulad, anyong namumukudtangi nilalang na tulad mo BIYAYA kang mamahalin sa hamak na tulad ko SUMPA kitang iibigin oh Nadine, meron pa akong dapat na hiling kung dinig na ng diyos ang aking panalangin oh Nadine, bulaklak ka sa hardin wag mo sanang hayaan ako'y hanggan tingin na sana'y pakinggan ang aking hinaing pagkat di ko kayang mabuhay ng wala ka sa akin
Continue reading...
46
Dumating na ang araw na aking kinatatakutan Yung araw na di na tayo nagpapansinan Hindi ko man to dapat nararamdaman Pero sa sobrang pagmamahal di ko na to kaya pang pigilan Alam ko naman na ako'y isang hamak lang na kaibigan At hinding hindi mapapasayo kailanman Alam mo ba kung bakit hindi ako nagbabago? Kasi mahal kita. Oo, mahal kita. gago Minura kita kasi kailanman di mo naman ako kayang mahalin Minura kita kasi ang tanga mo para di ako pansinin Ngayon ako itong nagpapakatanga kapapantasya sayo Oo gago rin ako para maghintay sa pagmamahal mo
0
Feb 3, 2016
Feb 3, 2016 at 4:10 AM UTC
one-sided-beat
Mahal Kasi Kita
Dumating na ang araw na aking kinatatakutan Yung araw na di na tayo nagpapansinan Hindi ko man to dapat nararamdaman Pero sa sobrang pagmamahal di ko na to kaya pang pigilan Alam ko naman na ako'y isang hamak lang na kaibigan At hinding hindi mapapasayo kailanman Alam mo ba kung bakit hindi ako nagbabago? Kasi mahal kita. Oo, mahal kita. gago Minura kita kasi kailanman di mo naman ako kayang mahalin Minura kita kasi ang tanga mo para di ako pansinin Ngayon ako itong nagpapakatanga kapapantasya sayo Oo gago rin ako para maghintay sa pagmamahal mo
Continue reading...
12
siguro maraming nag-iisip na sobrang saya ang magkaroon ng bestfriend, at maging bestfriend sa isang tao may karamay sa kalokohan, may laging pagk-kwentuhan, may pagsasabihan ng kadramahan, may kasama sa lahat ng kasiyahan pero para sakin — hindi masaya maging bestfriend ayoko ng bestfriend lang ako hindi ako kuntento pinapangarap kong lagi na kamay niya, hawak sa tuwina gusto kong ako lang yung sinasabihan niyang mahal niya gusto ko ako yung babaeng dadramahan at iiyakan niya, gusto ko ako yung babaeng hindi niya kakayanin mawala pero ang lahat ng ito, sa kasawiang palad, ay mga pangarap lamang pangarap na di pwedeng matupad sapagkat para sakanya, isa lang akong isa sa mga kaibigan. sino nga ba naman ako? isang hamak ng bestfriend lang
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 12:20 PM UTC
malibunights
"Bestfriend"
siguro maraming nag-iisip na sobrang saya ang magkaroon ng bestfriend, at maging bestfriend sa isang tao may karamay sa kalokohan, may laging pagk-kwentuhan, may pagsasabihan ng kadramahan, may kasama sa lahat ng kasiyahan pero para sakin — hindi masaya maging bestfriend ayoko ng bestfriend lang ako hindi ako kuntento pinapangarap kong lagi na kamay niya, hawak sa tuwina gusto kong ako lang yung sinasabihan niyang mahal niya gusto ko ako yung babaeng dadramahan at iiyakan niya, gusto ko ako yung babaeng hindi niya kakayanin mawala pero ang lahat ng ito, sa kasawiang palad, ay mga pangarap lamang pangarap na di pwedeng matupad sapagkat para sakanya, isa lang akong isa sa mga kaibigan. sino nga ba naman ako? isang hamak ng bestfriend lang
Continue reading...
28
Walang nagtatagal sa mundo Sapagkat hamak lamang ang mga tao Lahat ay dumaraan sa pagiging bata Hanggang sa maging kulubot na ang mga mukha Hinang hina na ang katawan at hindi na makapagsalita. Sa edad na walumpu't dalawa, Kinuha na ng Panginoon ang iyong lakas at kaluluwa. Ang pagmamahal mo sa aming mga apo Higit pa sa pagmamahal na naibigay namin sa iyo. Walang makakatumbas sa mga sakripisyo mo Dahil inuuna mo ang kapakanan ng iba. Hindi ka nagsasawa na mahalin kaming iyong pamilya Ikaw ay mabuting kapatid, asawa at ama Hindi ka malilimutan ni Lola. Hilam na ang mga mata sa pag-iyak Habang nasisilayan kang nakahiga Hindi na sa kama kundi sa kabaong na parihaba Na nakapikit ang mga mata. Kasabay ng pagpanaw ng iyong alagang pusa Ang siya namang iyong pagkawala. Mga larawan mo'y hindi itatapon Bitbit pa rin ang alaala na iniwan ng kahapon. Taon lamang ang lumilipas Ngunit ang mga alaala mo'y hindi kumukupas Sa iyo'y walang maipintas. Kailangan pa ring tanggapin Na nasa piling ka na ng Panginoon natin.
0
Mar 8, 2020
Mar 8, 2020 at 5:24 AM UTC
anjeralopez
Isang Elihiya Para Kay Lolo
Walang nagtatagal sa mundo Sapagkat hamak lamang ang mga tao Lahat ay dumaraan sa pagiging bata Hanggang sa maging kulubot na ang mga mukha Hinang hina na ang katawan at hindi na makapagsalita. Sa edad na walumpu't dalawa, Kinuha na ng Panginoon ang iyong lakas at kaluluwa. Ang pagmamahal mo sa aming mga apo Higit pa sa pagmamahal na naibigay namin sa iyo. Walang makakatumbas sa mga sakripisyo mo Dahil inuuna mo ang kapakanan ng iba. Hindi ka nagsasawa na mahalin kaming iyong pamilya Ikaw ay mabuting kapatid, asawa at ama Hindi ka malilimutan ni Lola. Hilam na ang mga mata sa pag-iyak Habang nasisilayan kang nakahiga Hindi na sa kama kundi sa kabaong na parihaba Na nakapikit ang mga mata. Kasabay ng pagpanaw ng iyong alagang pusa Ang siya namang iyong pagkawala. Mga larawan mo'y hindi itatapon Bitbit pa rin ang alaala na iniwan ng kahapon. Taon lamang ang lumilipas Ngunit ang mga alaala mo'y hindi kumukupas Sa iyo'y walang maipintas. Kailangan pa ring tanggapin Na nasa piling ka na ng Panginoon natin.
Continue reading...
27
Salamat sa malasakit, sa araw at gabi Sa mga oras na kailangan ko ng kakampi Sa mga sandali ng aking paghikbi Palagi ka lang narito sa aking tabi Salamat sa pag-asa, sa patuloy na paggabay Sa mga sandali ng aking paglalakbay Hindi ako nag-isa, mayron akong kasabay Sa hirap at ginhawa, ikaw ay kaakbay Salamat sa mga salitang aking kalakasan Naging inspirasyong ituloy ang buhay Mga mata'y namulat sa katotohanan Ang mundo'y kayganda at mayroong kulay Salamat sa lahat ng kabutihan mo Mayroon ng lakas na mula sa iyo Anuman ang hamon ng mapaglarong mundo Maliit man at hamak ay lalaban ako Salamat, salamat, aking kaibigan Pag-ibig na busilak aking iingatan Hanggang sa pagtanda, hanggang kamatayan Pagkakaibigan ay walang hangganan.
0
Mar 2, 2016
Mar 2, 2016 at 10:07 PM UTC
Marguerite
Salamat
Salamat sa malasakit, sa araw at gabi Sa mga oras na kailangan ko ng kakampi Sa mga sandali ng aking paghikbi Palagi ka lang narito sa aking tabi Salamat sa pag-asa, sa patuloy na paggabay Sa mga sandali ng aking paglalakbay Hindi ako nag-isa, mayron akong kasabay Sa hirap at ginhawa, ikaw ay kaakbay Salamat sa mga salitang aking kalakasan Naging inspirasyong ituloy ang buhay Mga mata'y namulat sa katotohanan Ang mundo'y kayganda at mayroong kulay Salamat sa lahat ng kabutihan mo Mayroon ng lakas na mula sa iyo Anuman ang hamon ng mapaglarong mundo Maliit man at hamak ay lalaban ako Salamat, salamat, aking kaibigan Pag-ibig na busilak aking iingatan Hanggang sa pagtanda, hanggang kamatayan Pagkakaibigan ay walang hangganan.
Continue reading...
20
Sa unang pagkakataon, Inabangan ko ang pagsikat ng araw Pinili kong hindi matulog, Kasi mas madaling magising hanggang umaga kaysa sa bumangon ng maaga Naging isang malaking kanbas ang langit Nagsimula sa unti-unting pagkawala ng buwan at mga bituin, Naging asul, nadagdagan ng kahel, Nagkatabi Unti-unting naghalo Sumilip ang araw, Inabot ang kanyang sinag sa mga matang malalim at nag-antay Unti-unti, at sa tamang oras sinakop at niliwanagan ang langit. Narinig ang mga busina ng mga bus, Ang tren na para ng tilaok ng manok sa umaga sa aking mga tainga, Nakita kita, Sa pag unat mo, Sa pagbukas ng iyong mga matang hindi nag-antay, at sa pagpikit nila muli dahil alam **** hindi mo kailangan bumangon ng maaga Narinig kita, Ang hilik na pilit **** itinatanggi, Ang mga unang salitang binabanggit ng isip mo, Ang pag-sabi mo sa kanya ng mga salitang ako dapat ang makakarinig tuwing pag-gising, Magandang umaga, mahal kita Sa unang pagkakataon, Inantay kita, Pinili kong hindi magmadali, Kasi mas madaling abangan ang tamang oras kaysa sa habulin ito, Mahal, Sinta, Ikaw ang sining na nagbibigay dahilan kung bakit ako yung kanbas na kinalimutan **** pinturahan, Nagsimula sa unti-unting pagkawala ko, Naging masaya ka, nakalimot ka, Lumipas ang ilang taon, Unti-unti akong 'di hamak naging pangalan at alaala na lamang sa'yo Sumulyap ako sa huling pagkakataon, Inabot ang aking mga kamay sa'yo, sa nakalimot at nagmahal ng iba Unti-unti akong naging alaalang nawalan ng pangalan. Mas madali mag-antay ng pagsikat ng araw kaysa sa kalimutan ka. Pagka't ikaw ang unang simoy ng hangin na malalanghap sa umaga, ikaw ang sinag ng araw na unang nakikita ng mga mata ko, ikaw ang umaga ko. Ikaw ang unang umagang hinintay ko.
0
Aug 5, 2016
Aug 5, 2016 at 6:13 PM UTC
jramos
Umaga
Sa unang pagkakataon, Inabangan ko ang pagsikat ng araw Pinili kong hindi matulog, Kasi mas madaling magising hanggang umaga kaysa sa bumangon ng maaga Naging isang malaking kanbas ang langit Nagsimula sa unti-unting pagkawala ng buwan at mga bituin, Naging asul, nadagdagan ng kahel, Nagkatabi Unti-unting naghalo Sumilip ang araw, Inabot ang kanyang sinag sa mga matang malalim at nag-antay Unti-unti, at sa tamang oras sinakop at niliwanagan ang langit. Narinig ang mga busina ng mga bus, Ang tren na para ng tilaok ng manok sa umaga sa aking mga tainga, Nakita kita, Sa pag unat mo, Sa pagbukas ng iyong mga matang hindi nag-antay, at sa pagpikit nila muli dahil alam **** hindi mo kailangan bumangon ng maaga Narinig kita, Ang hilik na pilit **** itinatanggi, Ang mga unang salitang binabanggit ng isip mo, Ang pag-sabi mo sa kanya ng mga salitang ako dapat ang makakarinig tuwing pag-gising, Magandang umaga, mahal kita Sa unang pagkakataon, Inantay kita, Pinili kong hindi magmadali, Kasi mas madaling abangan ang tamang oras kaysa sa habulin ito, Mahal, Sinta, Ikaw ang sining na nagbibigay dahilan kung bakit ako yung kanbas na kinalimutan **** pinturahan, Nagsimula sa unti-unting pagkawala ko, Naging masaya ka, nakalimot ka, Lumipas ang ilang taon, Unti-unti akong 'di hamak naging pangalan at alaala na lamang sa'yo Sumulyap ako sa huling pagkakataon, Inabot ang aking mga kamay sa'yo, sa nakalimot at nagmahal ng iba Unti-unti akong naging alaalang nawalan ng pangalan. Mas madali mag-antay ng pagsikat ng araw kaysa sa kalimutan ka. Pagka't ikaw ang unang simoy ng hangin na malalanghap sa umaga, ikaw ang sinag ng araw na unang nakikita ng mga mata ko, ikaw ang umaga ko. Ikaw ang unang umagang hinintay ko.
Continue reading...
42
Bato sa balat, Hayaan **** lumapat ang ‘yong kahinaan sa mahinahong baldosa Payagang lamig ay yumanig sa bawat panig ng iyong katawan Mula sa kalamlaman ng iyong talampakan hanggang umabot sa– Pagitan ng iyong mga hita, paakyat sa kalamnan, patungo sa dibdib Hanggang maramdaman nginig na dala ng iyong pag-iisa. Ipagpaliban mo muna ang mundo Ilaw sa paningin, Hayaan **** angkinin ka ng daang-daang mukhang nasasalamin sa bawat tisa Tignan ang iyong mga nakikita, ikaw ngayon ay nakakahon sa bato– At mga multo na iisa lang ang mga mukha’t hinaing Payagang ika’y ariin ng kanilang mga nanlilisik na titig, Huminga ng malalim at iyong sabihing Ginusto mo ang linggatong na ‘to Mata sa dutsa, Tumingala hanggang kadahilanan ay magunita Ang iyong katwiran kung bakit pinili mo ang kapangahasan Hamakin ang sarili’t magnilay-nilay sa nagbabadyang kasalanan ‘Di hamak naman na mas ikakasaya mo ang pait– Ng paglalapastangan sa sarili nang ilang makamundong saglit Pagbigayang mabasa ang sarili Silakbo sa kawalan, Ipikit ang mga mata’t pakiramdaman ang daloy ng tubig sa’yong balat Ipaanod sa agos ang haplos ng pighati’t pagtitimpi Sa mahigpit na bisig ng isang mapanghusgang mundo Tikman ang hagod ng malamig na pelus sa iyong mga labi Sumidhi sana ang pagdanak ng init ng pagnanasa sa bawat bena Mahalin mo ang iyong pagkatao Makipagtalik sa sarili, Ibigin **** maibigan ang pagiging makamundo’t makasalanan Ibaling ang pansin sa pagpapalabas ng himutok Muling sabihin na hindi makasarili ang pagnanasa sa sarili’t Ulit-ulitin ang pagbaluktot ng diwa’t isipan hanggang ito’y tumatak, Hanggang sa mabulalas mo ang iyong mga suliranin At matapos ang lahat ng iyon hindi mo maiiwasan– Pagkamuhi sa sarili.
0
Jun 9, 2018
Jun 9, 2018 at 1:20 PM UTC
BrixArtan
Onanism
Bato sa balat, Hayaan **** lumapat ang ‘yong kahinaan sa mahinahong baldosa Payagang lamig ay yumanig sa bawat panig ng iyong katawan Mula sa kalamlaman ng iyong talampakan hanggang umabot sa– Pagitan ng iyong mga hita, paakyat sa kalamnan, patungo sa dibdib Hanggang maramdaman nginig na dala ng iyong pag-iisa. Ipagpaliban mo muna ang mundo Ilaw sa paningin, Hayaan **** angkinin ka ng daang-daang mukhang nasasalamin sa bawat tisa Tignan ang iyong mga nakikita, ikaw ngayon ay nakakahon sa bato– At mga multo na iisa lang ang mga mukha’t hinaing Payagang ika’y ariin ng kanilang mga nanlilisik na titig, Huminga ng malalim at iyong sabihing Ginusto mo ang linggatong na ‘to Mata sa dutsa, Tumingala hanggang kadahilanan ay magunita Ang iyong katwiran kung bakit pinili mo ang kapangahasan Hamakin ang sarili’t magnilay-nilay sa nagbabadyang kasalanan ‘Di hamak naman na mas ikakasaya mo ang pait– Ng paglalapastangan sa sarili nang ilang makamundong saglit Pagbigayang mabasa ang sarili Silakbo sa kawalan, Ipikit ang mga mata’t pakiramdaman ang daloy ng tubig sa’yong balat Ipaanod sa agos ang haplos ng pighati’t pagtitimpi Sa mahigpit na bisig ng isang mapanghusgang mundo Tikman ang hagod ng malamig na pelus sa iyong mga labi Sumidhi sana ang pagdanak ng init ng pagnanasa sa bawat bena Mahalin mo ang iyong pagkatao Makipagtalik sa sarili, Ibigin **** maibigan ang pagiging makamundo’t makasalanan Ibaling ang pansin sa pagpapalabas ng himutok Muling sabihin na hindi makasarili ang pagnanasa sa sarili’t Ulit-ulitin ang pagbaluktot ng diwa’t isipan hanggang ito’y tumatak, Hanggang sa mabulalas mo ang iyong mga suliranin At matapos ang lahat ng iyon hindi mo maiiwasan– Pagkamuhi sa sarili.
Continue reading...
36
Ang hirap makipag-sabayan. Sino ba sya? Sino ba ako? Isang batikang manunulat. Isang hamak na nagsusulat. Ang hirap makipag-sabayan. Siya'y karagatan, ako'y patak ng ulan; Umaalon, walang hanggan. Isang butil, panandalian. Ang hirap makipag-sabayan. Sino ba kami sa buhay mo? Siya na may matalinhagang mga salita. Ako na salat sa banyagang wika.
0
Oct 16, 2014
Oct 16, 2014 at 11:15 AM UTC
razbliuto
Palaisipan
Ang hirap makipag-sabayan. Sino ba sya? Sino ba ako? Isang batikang manunulat. Isang hamak na nagsusulat. Ang hirap makipag-sabayan. Siya'y karagatan, ako'y patak ng ulan; Umaalon, walang hanggan. Isang butil, panandalian. Ang hirap makipag-sabayan. Sino ba kami sa buhay mo? Siya na may matalinhagang mga salita. Ako na salat sa banyagang wika.
Continue reading...
12
Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.
0
Nov 6, 2017
Nov 6, 2017 at 3:28 AM UTC
makabagongmakata69
"NAUUHAW AKO"
Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.
Continue reading...
14
Nakita ko si Duterte Nakita ko ang presidente Nang bawian niya ng buhay ang isang residente Siya ba ang nagbigay ng buhay na kahit walang laman Pinipilit isalba ang hamak na katawan? Pinipilit iukol lahat ng kagustuhan Ang mamang iyon ay nais lamang ang kanyang tahanan Nang bombahin ng trak ang barikada Kinalabit ng pangulo Makamandag na sandata’t lumabas ang punglo Nasaksihan ng musmos ang pagsabog ng bungo Nakita ko ang presidente Sa pila PNR Kung paanong tinusok niya ang bag na aking dala At kung paanong ngumiti siya nang ako’y makaraan At nang minsang ang tren, ako’y iwan Sinamahan akong simpatyahan Nang isang huli nalang ako na ay liban Nakita ko ang presidente Nang minsan akong pumunta sa palengke Isang sanggol ang kanyang hinehele Habang binibilang sukli ko sa bente Nagkataong kulang pa ng siete Itinulak niya ang isang bata Binastos ang isang matanda At isang babaeng di tinulungan sa dalahin Binuska ang linya ng kanyang ipin Nakita ko ang presidente Nang bigyan niya ng tinapay ang isang pulubi Nang hindi niya itinapon ang basura sa tabi-tabi At sa kapwa matuwid siyang nagsilbi Nakita ko ang presidente Sa mata ng isang bata Nagsisismulang isipin ang tama o mali Kung sinong dapat idolohin O kung dapat bang maging padalos-dalos at matulin Tunay na siya ang salamin ng sambayanan Ang piniling maging repleksyon ng paniniwala nati’t kakayahan
0
Jul 12, 2016
Jul 12, 2016 at 2:19 AM UTC
AndieBonifacio
Nakita ko si Duterte
Nakita ko si Duterte Nakita ko ang presidente Nang bawian niya ng buhay ang isang residente Siya ba ang nagbigay ng buhay na kahit walang laman Pinipilit isalba ang hamak na katawan? Pinipilit iukol lahat ng kagustuhan Ang mamang iyon ay nais lamang ang kanyang tahanan Nang bombahin ng trak ang barikada Kinalabit ng pangulo Makamandag na sandata’t lumabas ang punglo Nasaksihan ng musmos ang pagsabog ng bungo Nakita ko ang presidente Sa pila PNR Kung paanong tinusok niya ang bag na aking dala At kung paanong ngumiti siya nang ako’y makaraan At nang minsang ang tren, ako’y iwan Sinamahan akong simpatyahan Nang isang huli nalang ako na ay liban Nakita ko ang presidente Nang minsan akong pumunta sa palengke Isang sanggol ang kanyang hinehele Habang binibilang sukli ko sa bente Nagkataong kulang pa ng siete Itinulak niya ang isang bata Binastos ang isang matanda At isang babaeng di tinulungan sa dalahin Binuska ang linya ng kanyang ipin Nakita ko ang presidente Nang bigyan niya ng tinapay ang isang pulubi Nang hindi niya itinapon ang basura sa tabi-tabi At sa kapwa matuwid siyang nagsilbi Nakita ko ang presidente Sa mata ng isang bata Nagsisismulang isipin ang tama o mali Kung sinong dapat idolohin O kung dapat bang maging padalos-dalos at matulin Tunay na siya ang salamin ng sambayanan Ang piniling maging repleksyon ng paniniwala nati’t kakayahan
Continue reading...
38
#061616 #AM #SirFrancisHouse Lumang musika sa bagong umaga, Nangungulit na insekto, kriminal naman akong ituring. Kinamusta ko ang kapalaran sa'king palad, Tila ako'y nabubuwal sa landas na walang kasiguraduhan. Naging sagrado't taimtim ang pagsuyo ko sa Langit, Sana'y matamnan ng Kanyang brilyante ang pusong humihikbi; Gaya ng ulap na kampante, gaya ng bantay na tumatahol At gaya ng pagbulong ng makina ng sasakyan na siyang tambay. Naglalaro ang isip - Nakikipagpatintero sa tadhanang nanglilisik. Minsan, mas mabuti pa ang Diktatoryal kaysa Demokrasya Pagkat ang kalayaan ay nakakapanting-hininga At higit sa lahat, ako'y napapatid ng mga hangal na oportunidad. Paulit-ulit akong nagbabalot ng kagamitan Nagbabaon ng mga kailangan sa pagbalik sa piniling saltahan. Pero ako'y paulit-ulit ding nauuhaw - Nauuhaw sa tubig na siyang kinasanayan Ang tubig na wika ng aking kasaysayan. Hindi ako mag-aatubileng iparada ang sarili sa kalsada, Na harangin ang mga sasakyan kahit ako'y masagasaan pa. Kung ganito ang pag-ibig na siyang may martir na ideolohiya, Nais kong maging luwad na siyang hamak na sasalo sa pagbusina sa nag-aalimpuyong pagsinta. Ang kariktan ng sandali'y walang maikukumpara, Kahit pa ang pagdadalamhati ng bawat oras na may kahati. Hindi ko man mapisil ang tadhanang nasasakdal, Pag-asa ko'y ipinipihit sa bahagharing nangako At siyang hindi mapapako - Ang huling sandali, nailagak na't naipako.
0
Jun 20, 2016
Jun 20, 2016 at 1:42 AM UTC
psalmiseta
Million Minutes to Wait
#061616 #AM #SirFrancisHouse Lumang musika sa bagong umaga, Nangungulit na insekto, kriminal naman akong ituring. Kinamusta ko ang kapalaran sa'king palad, Tila ako'y nabubuwal sa landas na walang kasiguraduhan. Naging sagrado't taimtim ang pagsuyo ko sa Langit, Sana'y matamnan ng Kanyang brilyante ang pusong humihikbi; Gaya ng ulap na kampante, gaya ng bantay na tumatahol At gaya ng pagbulong ng makina ng sasakyan na siyang tambay. Naglalaro ang isip - Nakikipagpatintero sa tadhanang nanglilisik. Minsan, mas mabuti pa ang Diktatoryal kaysa Demokrasya Pagkat ang kalayaan ay nakakapanting-hininga At higit sa lahat, ako'y napapatid ng mga hangal na oportunidad. Paulit-ulit akong nagbabalot ng kagamitan Nagbabaon ng mga kailangan sa pagbalik sa piniling saltahan. Pero ako'y paulit-ulit ding nauuhaw - Nauuhaw sa tubig na siyang kinasanayan Ang tubig na wika ng aking kasaysayan. Hindi ako mag-aatubileng iparada ang sarili sa kalsada, Na harangin ang mga sasakyan kahit ako'y masagasaan pa. Kung ganito ang pag-ibig na siyang may martir na ideolohiya, Nais kong maging luwad na siyang hamak na sasalo sa pagbusina sa nag-aalimpuyong pagsinta. Ang kariktan ng sandali'y walang maikukumpara, Kahit pa ang pagdadalamhati ng bawat oras na may kahati. Hindi ko man mapisil ang tadhanang nasasakdal, Pag-asa ko'y ipinipihit sa bahagharing nangako At siyang hindi mapapako - Ang huling sandali, nailagak na't naipako.
Continue reading...
30
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
0
Apr 21, 2022
Apr 21, 2022 at 6:29 AM UTC
katzja
isang kislap ng pangarap
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
Continue reading...
4
Tulad ng kahit sino, siya'y isa ring hamak na nilalang na naghahanap ng pag-ibig, at iibigin. Hanggang isang araw, ika'y kaniyang nakita mula sa malayo. Matangkad ka, kung kaya't agad niyang napansin ang iyong tikas. Kasing tikas mo ang damdamin, sa kanya'y umusbong alinsabay sa iyong pagdating. Sa tuwing ika'y kaniyang nakikita, siya'y lihim na napapangiti. Ang liwanag na minsan ng nakubli sa kanyang araw-araw, ay iyong ibinalik. Binigyang sibol mo ang pananahimik ng kaniyang puso na minsa'y napabayaan at nasaktan. Kaya't salamat sayo, bagama't hindi pa siguro napapanahon. Upang iyong malaman, itong espesyal na pagtangi na sa iyo'y kanyang inilaan. Marahil, sapat na muna na ika'y kanyang masilayan kahit man lamang, sa malayuan.
0
Nov 3, 2015
Nov 3, 2015 at 3:12 AM UTC
RLFRN
Ang Pagtangi Ni Rochelle
Tulad ng kahit sino, siya'y isa ring hamak na nilalang na naghahanap ng pag-ibig, at iibigin. Hanggang isang araw, ika'y kaniyang nakita mula sa malayo. Matangkad ka, kung kaya't agad niyang napansin ang iyong tikas. Kasing tikas mo ang damdamin, sa kanya'y umusbong alinsabay sa iyong pagdating. Sa tuwing ika'y kaniyang nakikita, siya'y lihim na napapangiti. Ang liwanag na minsan ng nakubli sa kanyang araw-araw, ay iyong ibinalik. Binigyang sibol mo ang pananahimik ng kaniyang puso na minsa'y napabayaan at nasaktan. Kaya't salamat sayo, bagama't hindi pa siguro napapanahon. Upang iyong malaman, itong espesyal na pagtangi na sa iyo'y kanyang inilaan. Marahil, sapat na muna na ika'y kanyang masilayan kahit man lamang, sa malayuan.
Continue reading...
30
I. Ang ganda ng panahon Naalala ko pa noon, Tumatakas ako sa pagtulog Para lang makipaglaro tuwing hapon. II. Habang ginugunita ang nakalipas Napatingin ako sa mga batang sa labas. Habang sila'y naglalaro, May mga patak na sa kanilang ulo'y tumutulo. III. Inangat ko ang aking ulo, At pansin kong dumidilim ang mundo. Tila may paparating na malakas na ulan, Pero bakit naman ito'y biglaan? IV. Hindi magkanda-ugaga ang mga ale, Sa pagkuha ng mga sinampay sa kable. Kinukwestyon din nila ang kalangitan, Bakit daw biglaan ang buhos ng ulan? V. Minuto lang nakalipas. Haring araw ay muling nagpakita. Nakakapikon ang sinag nitong dala, Akala mo'y walang taong naperwisyo. VI. At bigla kong napagtanto Para rin pala siyang biglaang ulan, Dumating ka nalang bigla, Kahit hindi naman kita kailangan. VII. Buti sana kung maganda ang dulot mo, Sa nanahimik kong mundo. Akala mo ba'y masaya ako sa'yo? Pero ang totoo isa ka lamang hamak na perwisyo!
0
Jul 19, 2016
Jul 19, 2016 at 5:01 AM UTC
thealltimejor
Ang Perwisyong Dulot ng Ulan
I. Ang ganda ng panahon Naalala ko pa noon, Tumatakas ako sa pagtulog Para lang makipaglaro tuwing hapon. II. Habang ginugunita ang nakalipas Napatingin ako sa mga batang sa labas. Habang sila'y naglalaro, May mga patak na sa kanilang ulo'y tumutulo. III. Inangat ko ang aking ulo, At pansin kong dumidilim ang mundo. Tila may paparating na malakas na ulan, Pero bakit naman ito'y biglaan? IV. Hindi magkanda-ugaga ang mga ale, Sa pagkuha ng mga sinampay sa kable. Kinukwestyon din nila ang kalangitan, Bakit daw biglaan ang buhos ng ulan? V. Minuto lang nakalipas. Haring araw ay muling nagpakita. Nakakapikon ang sinag nitong dala, Akala mo'y walang taong naperwisyo. VI. At bigla kong napagtanto Para rin pala siyang biglaang ulan, Dumating ka nalang bigla, Kahit hindi naman kita kailangan. VII. Buti sana kung maganda ang dulot mo, Sa nanahimik kong mundo. Akala mo ba'y masaya ako sa'yo? Pero ang totoo isa ka lamang hamak na perwisyo!
Continue reading...
35
Minsan napapaisip ako, e kung lubayan na lang kaya kita. Pero hindi e! Mali! Yan din kasi ang inisip ko nun kaya ako nagsisi. Swerte ko pa nga kasi bumalik ka pa bilang kaibigan ko. Kaibigang hinahangad kong mapansin din ako kahit minsan, kaibigang pinahahalagahan ko, at kaibigang sana'y mabatid din ang sinisigaw nitong puso ko. Pero hindi e! Mali! Ang hirap kasing lumugar diyan sa buhay mo. Lalo pa't minsan napapatanong ako, sino nga lang ba ako? Isang hamak lang na taong, wala! Walang sinabi sa iba! Simple lang, di gaya mo. Nakakatamad din minsan pero, ano ba? Pinahahalagahan kita, ikaw rin ba? Mahalaga rin ba ako sa'yo? Di naman sa nakikipagkompetensya. Pero hindi e! Mali! Marami pa kasing mas nakakalamang sa'kin diyan, sino nga lang ba ako? Kaya minsan napapaisip ako, e kung lubayan na lang kaya kita, ano kaya ang mararamdaman mo?
0
Mar 5, 2013
Mar 5, 2013 at 8:06 AM UTC
jkpoetry
Hindi E! Mali!
Minsan napapaisip ako, e kung lubayan na lang kaya kita. Pero hindi e! Mali! Yan din kasi ang inisip ko nun kaya ako nagsisi. Swerte ko pa nga kasi bumalik ka pa bilang kaibigan ko. Kaibigang hinahangad kong mapansin din ako kahit minsan, kaibigang pinahahalagahan ko, at kaibigang sana'y mabatid din ang sinisigaw nitong puso ko. Pero hindi e! Mali! Ang hirap kasing lumugar diyan sa buhay mo. Lalo pa't minsan napapatanong ako, sino nga lang ba ako? Isang hamak lang na taong, wala! Walang sinabi sa iba! Simple lang, di gaya mo. Nakakatamad din minsan pero, ano ba? Pinahahalagahan kita, ikaw rin ba? Mahalaga rin ba ako sa'yo? Di naman sa nakikipagkompetensya. Pero hindi e! Mali! Marami pa kasing mas nakakalamang sa'kin diyan, sino nga lang ba ako? Kaya minsan napapaisip ako, e kung lubayan na lang kaya kita, ano kaya ang mararamdaman mo?
Continue reading...
32
Kape tayo. Ano ba ang gusto **** timpla? Yung naka 3-in-1 nga ba? Yung pangmabilisan at fixed na yung lasa? Yung pipili ka na lang, at ibubuhos mo lahat sa tasa kasi alam **** ganun na talaga at di na sya mag-iiba? Pwede rin yung sweet, Yung sa sobrang tamis, ngiti mo'y aabot sa langit pero di mo alam, sa ibang kamay na sya nakakapit. O kaya, yung purong-puro din? Yung matapang na at kaya kang gisingin sa katutuhanan na sa iba na sya nakatingin? Ano nga ba talaga gusto **** timpla? Eto, kape, asukal at iba pa. Ikaw na ang bahalang magtimpla. Dahan-dahan lang at 'wag madaliin, Bawat patak ay iyong lasapin. At sa tamang oras ay makukuha mo rin ang inaasam-asam ng iyung damdamin. Kahit matatagalan man ay ayos lang Kahit magkamali ay okay pa din naman, basta't makukuha mo yung lasang matagal mo nang inaasam-asam. At sa tamang panahon, yung mga tamis at paet ng kahapon ay hamak na magiging leksyon sa pagtimpla ng perpektong lasa. So ano, Tara kape?
0
Oct 11, 2019
Oct 11, 2019 at 8:31 AM UTC
jethro-nhero-cuizon
Kape
Kape tayo. Ano ba ang gusto **** timpla? Yung naka 3-in-1 nga ba? Yung pangmabilisan at fixed na yung lasa? Yung pipili ka na lang, at ibubuhos mo lahat sa tasa kasi alam **** ganun na talaga at di na sya mag-iiba? Pwede rin yung sweet, Yung sa sobrang tamis, ngiti mo'y aabot sa langit pero di mo alam, sa ibang kamay na sya nakakapit. O kaya, yung purong-puro din? Yung matapang na at kaya kang gisingin sa katutuhanan na sa iba na sya nakatingin? Ano nga ba talaga gusto **** timpla? Eto, kape, asukal at iba pa. Ikaw na ang bahalang magtimpla. Dahan-dahan lang at 'wag madaliin, Bawat patak ay iyong lasapin. At sa tamang oras ay makukuha mo rin ang inaasam-asam ng iyung damdamin. Kahit matatagalan man ay ayos lang Kahit magkamali ay okay pa din naman, basta't makukuha mo yung lasang matagal mo nang inaasam-asam. At sa tamang panahon, yung mga tamis at paet ng kahapon ay hamak na magiging leksyon sa pagtimpla ng perpektong lasa. So ano, Tara kape?
Continue reading...
30
#012116 #Genesis "Ikaw na siyang tagapangalaga ng mga tupa, Habang ako'y hamak na ligaw lamang, Sa lupaing yaong paraiso sa inyo. At kagandahan mo'y Siyang bukas kong may sigla." "Ginoo, ako'y hanga sa iyo Pagkat tupa ko'y iyong diniligan. Ni hindi mo sinadyang ako ang unahin." "Hayaan **** pagsilbihan kita, Kahit pitong taon pa. Giliw, ako'y maghihintay. Mabilis lang ang araw Sa pusong tunay na nagmamahal." "Paumanhin, tila nabalewala ang iyong pagpapagal. Kaya mo pa bang ako'y ipaglaban? Kung hindi ma'y, sana'y sambitin mo Nang maarok ko ang tugon mo." "Sinta, ako ma'y subukin pa Ng pitong taong muli. Ipaglalaban pa rin kita, Pagkat pag-ibig ko'y hindi limitado ng panahon." "Salamat pagkat ikaw ang kabiyak, Puso mo't lakas, tila'y napagod. Hayaan **** ako mismo Ang siyang magbigay kapahingahan."
0
Feb 17, 2016
Feb 17, 2016 at 9:34 PM UTC
psalmiseta
Jacob and Rachel
#012116 #Genesis "Ikaw na siyang tagapangalaga ng mga tupa, Habang ako'y hamak na ligaw lamang, Sa lupaing yaong paraiso sa inyo. At kagandahan mo'y Siyang bukas kong may sigla." "Ginoo, ako'y hanga sa iyo Pagkat tupa ko'y iyong diniligan. Ni hindi mo sinadyang ako ang unahin." "Hayaan **** pagsilbihan kita, Kahit pitong taon pa. Giliw, ako'y maghihintay. Mabilis lang ang araw Sa pusong tunay na nagmamahal." "Paumanhin, tila nabalewala ang iyong pagpapagal. Kaya mo pa bang ako'y ipaglaban? Kung hindi ma'y, sana'y sambitin mo Nang maarok ko ang tugon mo." "Sinta, ako ma'y subukin pa Ng pitong taong muli. Ipaglalaban pa rin kita, Pagkat pag-ibig ko'y hindi limitado ng panahon." "Salamat pagkat ikaw ang kabiyak, Puso mo't lakas, tila'y napagod. Hayaan **** ako mismo Ang siyang magbigay kapahingahan."
Continue reading...
26
sa pangatlong araw ng pagsikat, sa isang lamesang puno ng kalat dumating na'ng isang hudyat sa isang makathang pagsusulat kasabay ng pagdaan ng panahon ang pag-alala sa maling nagawa ng kahapon sa aking paglisan, tumahak ng ibang direksyon batas ng tadhana, tayo ay hinamon waring nabighani sa kaniyang aparisyon sa kaniya'y sumama, pinakinggan ang tugon ngunit lingid sa aking pag-iisip, siya'y hamak na ilusyon ako'y niligaw, tinangay ang aking aguhon sa panahong ako'y naliligaw sa desisyong tinahak, isang mapurol at maginaw bakas sa aking munting balintataw ang hangaring gustong bumitaw ngunit dumating ang aking kinatatakutan ako'y naligaw, sa isang mapurol na bilangguan ang aparisyong pinaglalaruan ang aking isipan pilit na tinutulak sa aking magiging hantungan hindi ko ninais na ika'y iwanan nais kong ilahad ang aking pinagdaanan ngunit hindi ito sapat sa nagawang kasalanan lipos ang pagsisisi, na ika'y binitawan hahamakin ang lahat, ako'y uuwi sa ating tagpuan walang nang aparisyong hahatol sa ating pagmamahalan ngunit nariyan ka pa ba? o ako'y tuluyan nang kinalimutan? gayunpaman, ako'y naririto, naghihintay, na muli kang mahahagkan
0
Jan 3, 2022
Jan 3, 2022 at 10:29 AM UTC
44_dg
Untitled
sa pangatlong araw ng pagsikat, sa isang lamesang puno ng kalat dumating na'ng isang hudyat sa isang makathang pagsusulat kasabay ng pagdaan ng panahon ang pag-alala sa maling nagawa ng kahapon sa aking paglisan, tumahak ng ibang direksyon batas ng tadhana, tayo ay hinamon waring nabighani sa kaniyang aparisyon sa kaniya'y sumama, pinakinggan ang tugon ngunit lingid sa aking pag-iisip, siya'y hamak na ilusyon ako'y niligaw, tinangay ang aking aguhon sa panahong ako'y naliligaw sa desisyong tinahak, isang mapurol at maginaw bakas sa aking munting balintataw ang hangaring gustong bumitaw ngunit dumating ang aking kinatatakutan ako'y naligaw, sa isang mapurol na bilangguan ang aparisyong pinaglalaruan ang aking isipan pilit na tinutulak sa aking magiging hantungan hindi ko ninais na ika'y iwanan nais kong ilahad ang aking pinagdaanan ngunit hindi ito sapat sa nagawang kasalanan lipos ang pagsisisi, na ika'y binitawan hahamakin ang lahat, ako'y uuwi sa ating tagpuan walang nang aparisyong hahatol sa ating pagmamahalan ngunit nariyan ka pa ba? o ako'y tuluyan nang kinalimutan? gayunpaman, ako'y naririto, naghihintay, na muli kang mahahagkan
Continue reading...
28
Hindi ako susuko patuloy akong titindig at lalaban. Sa kabila ng mga kabiguan mananatili akong nakatayo, hindi na ako muling luluhod upang humingi ng awa sa diyos. Malungkot man ang aking pinagdaanan, kahit hindi naging masaya ang aking kabataan hindi ako manghihina at mawawalan ng pag-asa. Hindi ako mayaman hindi ako tanyag hindi rin ako makapangyarihan ako ay isang hamak lamang. Subalit natuto ang puso ko na maging matatag kaya't hindi na ito muling susuko. Wala na akong Bathala na sinasamba hindi na ako malilinlang ng mga hangal na lider ng relihiyon na nagbabanal-banalan at naglilinis-linisan. Tangan ko sa aking mga kamay ang aking kapalaran. Mas lalo akong hindi magpapa-uto sa mga mapagsamantalang pulitiko na nagsasalita ng puro katangahan para silang mga lata ng sardinas na walang laman. Hindi ako padadaig ilang beses man ako bumagsak, hindi dadaing at magpapalimos ng habag; hanggat tumitibok ang puso ko hindi ako patatalo sa bigwas ng malupit na buhay. Hindi ako natatakot na sabihin ang laman ng isipan ko, hindi ako mangingimi na isigaw ang nilalaman ng aking dibdib. Pag-uusig at pagkutya ay laging naka-abang parang halimaw na nagkukubli sa dilim ano mang sandali ay handang sumalakay. Hindi n'yo man ako tanggapin ay wala akong pakialam ako'y ako at mananatiling ganito hanggang sa buhay ko ay mapatid.
0
Nov 7, 2017
Nov 7, 2017 at 2:38 AM UTC
makabagongmakata69
AKO'Y AKO
Hindi ako susuko patuloy akong titindig at lalaban. Sa kabila ng mga kabiguan mananatili akong nakatayo, hindi na ako muling luluhod upang humingi ng awa sa diyos. Malungkot man ang aking pinagdaanan, kahit hindi naging masaya ang aking kabataan hindi ako manghihina at mawawalan ng pag-asa. Hindi ako mayaman hindi ako tanyag hindi rin ako makapangyarihan ako ay isang hamak lamang. Subalit natuto ang puso ko na maging matatag kaya't hindi na ito muling susuko. Wala na akong Bathala na sinasamba hindi na ako malilinlang ng mga hangal na lider ng relihiyon na nagbabanal-banalan at naglilinis-linisan. Tangan ko sa aking mga kamay ang aking kapalaran. Mas lalo akong hindi magpapa-uto sa mga mapagsamantalang pulitiko na nagsasalita ng puro katangahan para silang mga lata ng sardinas na walang laman. Hindi ako padadaig ilang beses man ako bumagsak, hindi dadaing at magpapalimos ng habag; hanggat tumitibok ang puso ko hindi ako patatalo sa bigwas ng malupit na buhay. Hindi ako natatakot na sabihin ang laman ng isipan ko, hindi ako mangingimi na isigaw ang nilalaman ng aking dibdib. Pag-uusig at pagkutya ay laging naka-abang parang halimaw na nagkukubli sa dilim ano mang sandali ay handang sumalakay. Hindi n'yo man ako tanggapin ay wala akong pakialam ako'y ako at mananatiling ganito hanggang sa buhay ko ay mapatid.
Continue reading...
41
nadala ako sa talang , may hawak ng buwan at bituin na di hamak walang sinabi ang mga mamahaling bagay gaya ng singsing nadala ako sa karagatan punong puno ng bagay na di pa natutklasan na kung san gusto kong sisirin mga kayamanan, mga kasaysayan, mga inpormasyong dapat pang alamin kaya ipagumanhin mo sana kung ako'y hirap tumingin ng diretsuhan sayong mga matang puno ng kabubuluhan dahil takot lang akong mawala sa mga titig **** kung san san akong puedeng idala sa mga nakalipas na araw, alam kong napansin mo na sa lahat ng mga sinalihan ko ay lagi lang akong talo kaya sa ika-28 ng Marso aking napagtanto na gusto kong maligaw sa mga titig mo sinasabi ko sayo, makamit lang ang iyong oo, katumbas na ito ng isang milyong pagkapanalo
0
Mar 4, 2016
Mar 4, 2016 at 5:05 AM UTC
robynm
Untitled
nadala ako sa talang , may hawak ng buwan at bituin na di hamak walang sinabi ang mga mamahaling bagay gaya ng singsing nadala ako sa karagatan punong puno ng bagay na di pa natutklasan na kung san gusto kong sisirin mga kayamanan, mga kasaysayan, mga inpormasyong dapat pang alamin kaya ipagumanhin mo sana kung ako'y hirap tumingin ng diretsuhan sayong mga matang puno ng kabubuluhan dahil takot lang akong mawala sa mga titig **** kung san san akong puedeng idala sa mga nakalipas na araw, alam kong napansin mo na sa lahat ng mga sinalihan ko ay lagi lang akong talo kaya sa ika-28 ng Marso aking napagtanto na gusto kong maligaw sa mga titig mo sinasabi ko sayo, makamit lang ang iyong oo, katumbas na ito ng isang milyong pagkapanalo
Continue reading...
21
Ang tunog ng katahimikan ay malalim Sabay ng kumpas ng malamig na hangin Kasama ka, tayo'y nakahiga sa buhangin At nakatitig lamang sa mga tala sa dilim Di ko napansin, ang aking damdamin Parang tala na nahulog mula sa langit Ako'y nalunod, sa agos ng iyong tingin Sa lalim ng iyong kalikasang marikit Nilamon ako ng mga bituin at langit Katulad ng pagkalunod ko sa iyo Di makahinga, pilit kumakapit Ang nahihirapan kong puso Sa mapait na katotohanang Hindi ka magiging akin Dahil ikaw ay isang bituin At ako ay hamak na tao lamang Isang tao na hanggang tingin lang
0
Jan 26, 2017
Jan 26, 2017 at 4:36 AM UTC
underground-mamihan
Tala
Ang tunog ng katahimikan ay malalim Sabay ng kumpas ng malamig na hangin Kasama ka, tayo'y nakahiga sa buhangin At nakatitig lamang sa mga tala sa dilim Di ko napansin, ang aking damdamin Parang tala na nahulog mula sa langit Ako'y nalunod, sa agos ng iyong tingin Sa lalim ng iyong kalikasang marikit Nilamon ako ng mga bituin at langit Katulad ng pagkalunod ko sa iyo Di makahinga, pilit kumakapit Ang nahihirapan kong puso Sa mapait na katotohanang Hindi ka magiging akin Dahil ikaw ay isang bituin At ako ay hamak na tao lamang Isang tao na hanggang tingin lang
Continue reading...
17