Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"aaminin" poems
Pilit kong pinupunan, Pilit kong nilalabanan, Ang kalungkutan Sa mga panahong Ako'y nasasaktan Bakit nga ba tayo Nakarating sa ganito Hindi ko rin ginusto Na mawala ka, Sa piling at aking puso Ngunit ngayon ay bibitaw na Sa aking kahibangang Tayo'y iisa at masaya Dahil sa una pa lang Aaminin ko ako lang ang umaasa
0
Sep 30, 2018
Sep 30, 2018 at 11:32 AM UTC
Paalam
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
0
Feb 28, 2018
Feb 28, 2018 at 6:10 AM UTC
Kaibigan Lang
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
Continue reading...
50
Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.
0
Feb 21, 2016
Feb 21, 2016 at 8:36 PM UTC
Dalawang Buwan.
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
0
Jan 5, 2020
Jan 5, 2020 at 6:20 AM UTC
Malaya
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
Continue reading...
55
Di ko alam kung paano ko gagawin, Ako'y di mapakali, sa aking aaminin, Dahil ako'y kinakabahan, Mga ginagawa ko'y baka di mo magustuhan. Dahil ito lang aking makakaya, Sa kasamaang palad ito lang talaga, Itong aking mga kalatas at tula, Ito lang at wala nang iba. Damdamin ang naging panulat, Inspirasyon ang syang nagtulak, Musika ang sa aki'y umalalay, Sa katahimikan ng umagang walang kapantay. Di lahat ng tula ko ay iisa ang balak, Yung iba'y para lamang ika'y humalakhak, Ngunit di ko alam kung ako'y matagumpay, Upang mapasaya ka ng tunay. Kay rami nga ng aking naiisip, Mga "sana", parang panaginip, Inaasam, nais makamtan, Kahit yung man lang, mapagtagumpayan. Sana ikay napasaya ko, sana napangiti ka kahit papano, Sana naunawaan mo, Mga sanang tulad nito. Sana tanggapin mo, Sana paniwalaan mo, Sana pagpasensyahan mo, Sana, sana, sana, hay nako. Sana man lang naramdaman mo, Ang damdaming ikinubli ko, Sa mga salita ng aking tula, Na sana, sa puso mo'y tumama. Sana man lang ika'y aking naantig, Sana man lang ika'y aking napakilig, Sapagkat di kaya ng aking mga bibig, Di kayang sabihin, minsa'y nanginginig. "sana" na higit sa aking pang-unawa, Tulad ng "sana makuha ko rin ang iyong paghanga", Ngunit iyo'y parang isang malayong tala, Hanggang tingin nalamang, mata ko lang ang nakakakita. Di ko alam kung ito'y panunuyo na ba, Liniligawan na ba kita? Dahil di ko alam sa sarili ko ang totoo, Ang alam ko lang, ikaw ang tanging gusto. Ako'y natatawa, Ang landi ba naman nitong binata, binatang naghahangad na sana, Sana sa tamang panahon, ika'y kanyang makasama. Ang pinapangarap nyang dalaga.
0
Feb 25, 2020
Feb 25, 2020 at 3:56 AM UTC
Mga nais sabihin sa isang dalagang nagngangalan diane
Di ko alam kung paano ko gagawin, Ako'y di mapakali, sa aking aaminin, Dahil ako'y kinakabahan, Mga ginagawa ko'y baka di mo magustuhan. Dahil ito lang aking makakaya, Sa kasamaang palad ito lang talaga, Itong aking mga kalatas at tula, Ito lang at wala nang iba. Damdamin ang naging panulat, Inspirasyon ang syang nagtulak, Musika ang sa aki'y umalalay, Sa katahimikan ng umagang walang kapantay. Di lahat ng tula ko ay iisa ang balak, Yung iba'y para lamang ika'y humalakhak, Ngunit di ko alam kung ako'y matagumpay, Upang mapasaya ka ng tunay. Kay rami nga ng aking naiisip, Mga "sana", parang panaginip, Inaasam, nais makamtan, Kahit yung man lang, mapagtagumpayan. Sana ikay napasaya ko, sana napangiti ka kahit papano, Sana naunawaan mo, Mga sanang tulad nito. Sana tanggapin mo, Sana paniwalaan mo, Sana pagpasensyahan mo, Sana, sana, sana, hay nako. Sana man lang naramdaman mo, Ang damdaming ikinubli ko, Sa mga salita ng aking tula, Na sana, sa puso mo'y tumama. Sana man lang ika'y aking naantig, Sana man lang ika'y aking napakilig, Sapagkat di kaya ng aking mga bibig, Di kayang sabihin, minsa'y nanginginig. "sana" na higit sa aking pang-unawa, Tulad ng "sana makuha ko rin ang iyong paghanga", Ngunit iyo'y parang isang malayong tala, Hanggang tingin nalamang, mata ko lang ang nakakakita. Di ko alam kung ito'y panunuyo na ba, Liniligawan na ba kita? Dahil di ko alam sa sarili ko ang totoo, Ang alam ko lang, ikaw ang tanging gusto. Ako'y natatawa, Ang landi ba naman nitong binata, binatang naghahangad na sana, Sana sa tamang panahon, ika'y kanyang makasama. Ang pinapangarap nyang dalaga.
Continue reading...
49
Kahit minsan man lang subukan mo sana akong lokohin at sana ako rin ay iyong paasahin Alam ko kung ano ang sabi ng iba Na ayaw nila sa mga paasa Pero wala akong **** sa opinyon nila Kasi mas pipiliin ko ang umasa Kesa sa bitiwan at kalimutan ka Kaya kahit minsan, subukan mo man lang sana akong lokohin Sabihin mo Na ikaw ay pwede ring maging sakin Paglaroan mo ako at paasahin Wala akong **** ano man ang kanilang sabihin meron akong aaminin sa totoo lang, umaasa kasi ako na baka ang lokohan di kalaunan ay totohanin. Kaya kahit minsan man lang subukan mo man lang sana akong lokohin at paasahin Pag-ibig ko sayo mag mo naman sa laging barahin pag-asang maipakita ang pagmamahal ko sayo sana, wag mo namang ipagkait sa akin.
0
Mar 15, 2016
Mar 15, 2016 at 1:00 PM UTC
Lokohin at paasahin mo ako.. PLEASE!
I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.
0
Jul 18, 2015
Jul 18, 2015 at 1:01 PM UTC
Pangalawang Pagkakataon
I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.
Continue reading...
75
Ang maputing blusa ay nakakasilaw Dating mag-aaral sa paaralan ngayon reyna na ng kanyang natupad na pangarap Lumaki na ang agwat ng katayuan Distansiya na di malagpasan Subukan bang habulin Kung gaano kalaki ang kagustuhan ganun din ang siyang kabiguan Sa lagaslaw ng tubig sa alon Ang payak na pamumuhay sa gitna ng daluyong Sa araw ng mga  puso ay walang aaminin Ang pag-irog ay hindi mabubunyag Karugtong ng kwento ay maging nalilingid na alamat Iniukol sa kanya ang kalatas Suungin ang daloy ng ilog Pilansik sa balat ay parang asido sa dugo na tinutunaw ang puso Sa lalim ay malulunod, sa babaw ay ang hininga malalagot Suwail sa kalangitan Kung ito'y nakatadhana at ang mga yapak ay nabilang Sana'y maunawaan ang inaasal Sampung hakbang ang layo sa kanyang likuran
0
Dec 27, 2018
Dec 27, 2018 at 6:27 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #33
gamit ang panulat kong lapis ang kwaderno ko'y untiunting numinipis ang kalyo sa kamay ay aking tiniis para lang maiparating itong ninanais ang alay kong tula ay di matatapos hanggat ang boses koy di magmaos sayo ibibigkas at iaalay ng lubos nang puso kong nahulog at sayo dumaosdos alam kong di pa kita lubusang kilala ang bagay na yun ay di na mahalaga nabulag agad sa nakakasilaw **** ganda Engkantada, ang kataohang di ko na pinuna bakit nga ba? bigla akong nanghusga minsan lang mapatinag sa kayumanggi **** mga mata napasailalim sa hiwaga ng 'yong salamangka wala ngang duda, Engkantada, balot ka ng mahika kung ilalarawan ay wala kang katulad aaminin kong isa ka sa aking hinahangad wag ka sanang mabagabag ni umilag kung sabay tayong malalaglag, di na ko papalag saan pa ba ang dapat kong pagmasdan kung may hihigit pa sa iyong larawan maganda na ang aking tinititigan basta ikaw lang ang nakaharang
0
Nov 3, 2018
Nov 3, 2018 at 2:34 AM UTC
Engkantada (Sharmaine)
Matagal na kitang niloloko. Magkaulayaw kami ng mga bituin, ng hangin, ng gabi, ng kamatayan. Inaangkin ng mga bituin ang diwa kong kaputol ni Bernardo Carpio. Hinahaplos ako ng malamig na simoy ng hangin. Napapawi lamang ang aking kalungkutan tuwing nagtatagpo kami ng gabi. Nagbubulungan kami ng kamatayan ng matatamis na mga salita. Nagbunga ang aming pagtatalik, aaminin ko: mga supling ng titik at tayutay, mga anak na inuluwal sa ating panahon.
0
Aug 29, 2015
Aug 29, 2015 at 8:40 AM UTC
Kaulayaw
Aaminin kong ika'y hinahangaan ko Taglay **** galing sapagsusulat ay gustong gusto ko Hindi ko maitago ang nararamdaman kong ito Nais kong makita at makabasa ng bagong gawa mo Sa dami ng taga hanga mo ako pari'y napapansin mo Hindi ko labis akalaing ako'y kilala mo Ngunit mahal masakit mabasa ang mga tulang ito Gusto kong magtanong kung sino ang babaeng tinutukoy mo rito Ngunit kaba'y pinangungunahan ako Nagulat ako dahil matagal mo na pala itong gusto Sa tula mo'y syang laman lahat nito Pero mas nagulat ako ng mabasa ang huling salita sa iyong nagawa Pangalan ko'y di inaakalang mabasa Ako pala ang babaeng gusto mo Hindi ko akalain ito Ang taong hinahangaan ko'y hinahangaan rin pala ako
0
Nov 3, 2018
Nov 3, 2018 at 6:39 AM UTC
Paghanga
Nang ika'y naging aking kaibigan, Di ko alam kung ano ang kahahantungan, Di naisip ang mga maaaring mangyari, Basta pagkausap kita, alo'y napapangiti. Akala ko, puso ko'y manhid na, Wala nang maramdaman ni isa, Ikae mismo ang nagsabi sa'kin nyan, Di madaling kalimutan ang nakaraan. Heto na't aaminin ko na, Sa'yo ako'y totoong nahalina, Huwag mo sanang masamaing, Sa lahat ng tao, sa'yo ako nahumaling, Sa iyong mga katangian ako'y humanga, Simple **** pagkatao, talagang nakakamangha, Minsan sayo ako'y natutulala, Di na alam paano magsalita. Sa kasalukuyan, ika'y tunay kong hinahangaan, Pagkat ako sayo'y nahulog nang tuluyan, Wag ka sanang lumayo, Buhat ng mga panunukso. Ako parin naman ito, Humahanga lamang sa'yo, Di ko alam anong sasabihin ko, Basta alam kong ikaw ang gusto ko. Kung di ka naniniwala, Abay mas mabuti nga, Isawalangbahala, Itong aking munting paghanga. Ikaw, higit sa lahat, Nagpatibok nitong puso ko, pagkat, Ikaw at ikaw lamang, Ang bubuo sa mundo kong kulang.
0
May 9, 2017
May 9, 2017 at 5:59 PM UTC
Ikaw
Naisip ko na parang buhay pasada ang ating istorya. Ikaw ang pasahero, ako ang tsuper. Ganito ang senaryo; nakita kita sa kalsada di alam san pupunta. Ako naman si tanga hinintuan ka kahit dika naman pumara. Sumakay ka; gaya ng iba.nasa mukha mo yung salitang "Bahala na". Diretso lang ako sa pag maneho. di mo parin sinabi kung san ka pupunta. Kita naman sa karatula kung san ang aking ruta, inisip ko baka alam mo na. Sa gitna ng byahe, mukhang nalibang ka na, kaya pasikat ako sa arangkada. Halatang bago lang sayo yung dinadaanan, may tingin at may pangangapa. Ayos lang yan sabi ko. Kabisado ko to. ako'ng bahala. May mga sandaling napapakwento ka, Siguro dahil na rin sa palagay ka na. Mukhang nakalimutan ko na yung ibang pasahero. Pakiramdam ko tayo lang dalawa. Sa wakas, naitanong ko kung san ka ba talaga pupunta? Kasi, 'haba na ng byahe mahirap na baka maiuwi kita. Biglang Nawala yung ngiti mo sa mata. Para kang may naalala. Dimo ako sinagot. Bigla kang pumara. Di ko alam kung natakot ka ba? o ang pamasahe mo e kulang pa? Ayos lang naman akong ilibre ka. Basta maihatid kita. Aaminin ko, nung tinanong ko kung san ka pupunta, Napadasal ako ng konti na sana sabihin mo, "Ikaw, saan ka ba?" Naiwan ako nakahinto sa kalsada. kasi nagulat ako nung tumakbo ka, Tinawag kita pero lumiko ka na sa madilim na eskinita. Napakamot ako sa ulo at napailing. Ako ba ang may problema? Di ko tuloy alam kung babalik ka. kasi kaya kong mag intay pa. Pinaandar ko ulit yung jeep. nagmaneho, nag maniobra. umikot, luminga linga. wala ka na. Hahanapin kita. madilim na.. bukas baka bukas. Kung san kita nakita nung una, baka doon ka pumara.
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 1:10 PM UTC
JEEP
Naisip ko na parang buhay pasada ang ating istorya. Ikaw ang pasahero, ako ang tsuper. Ganito ang senaryo; nakita kita sa kalsada di alam san pupunta. Ako naman si tanga hinintuan ka kahit dika naman pumara. Sumakay ka; gaya ng iba.nasa mukha mo yung salitang "Bahala na". Diretso lang ako sa pag maneho. di mo parin sinabi kung san ka pupunta. Kita naman sa karatula kung san ang aking ruta, inisip ko baka alam mo na. Sa gitna ng byahe, mukhang nalibang ka na, kaya pasikat ako sa arangkada. Halatang bago lang sayo yung dinadaanan, may tingin at may pangangapa. Ayos lang yan sabi ko. Kabisado ko to. ako'ng bahala. May mga sandaling napapakwento ka, Siguro dahil na rin sa palagay ka na. Mukhang nakalimutan ko na yung ibang pasahero. Pakiramdam ko tayo lang dalawa. Sa wakas, naitanong ko kung san ka ba talaga pupunta? Kasi, 'haba na ng byahe mahirap na baka maiuwi kita. Biglang Nawala yung ngiti mo sa mata. Para kang may naalala. Dimo ako sinagot. Bigla kang pumara. Di ko alam kung natakot ka ba? o ang pamasahe mo e kulang pa? Ayos lang naman akong ilibre ka. Basta maihatid kita. Aaminin ko, nung tinanong ko kung san ka pupunta, Napadasal ako ng konti na sana sabihin mo, "Ikaw, saan ka ba?" Naiwan ako nakahinto sa kalsada. kasi nagulat ako nung tumakbo ka, Tinawag kita pero lumiko ka na sa madilim na eskinita. Napakamot ako sa ulo at napailing. Ako ba ang may problema? Di ko tuloy alam kung babalik ka. kasi kaya kong mag intay pa. Pinaandar ko ulit yung jeep. nagmaneho, nag maniobra. umikot, luminga linga. wala ka na. Hahanapin kita. madilim na.. bukas baka bukas. Kung san kita nakita nung una, baka doon ka pumara.
Continue reading...
28
Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Pero aaminin ko Ang sayang tignan ng mga Ngiti mo Ngiting nakapagpapaligaya Ngiting babaunin hanggang pag-uwi Ngiti **** kay sarap ulit-ulitin Sa utak kong magulo Ngiti **** ang sarap isako Sa puso kong naghihilom Ayokong ituloy 'to Dahil gusto ko Kapag nakahanap ako ng taong Muling gugustuhin 'Yung sigurado na 'Yung siya na Pero hindi ma-ikakaila Nalungkot ako Nang minsang magkatampuhan tayo Halos maiyak ako Parang nung umaga lang okay tayo Nang maghapo'y hindi mo na ako kinibo Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Gusto ko sigurado Uulit-ulitin ko sa makulit kong ulo Uulit-ulitin ko sa pasaway kong puso Wala 'to H'wag mo lang pansinin Dahil ayokong magustuhan pa kita lalo
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 8:38 AM UTC
Ayoko
Yung natakot ka na Mahalin siya Yung natakot ka na Mawala siya Yung natakot ka na Sabihin sa kanya Yung natakot ka na Maunahan ka ng iba Yung natakot ka na Magbago ang samahan Yung natakot ka na Manghinayang sa pagkakataon Nakakatakot Lamunin lamang ng takot Nalito, di malaman ang gagawin Kung ito'y aaminin o hindi Hanggang sa wala ka nang ginawa Kundi matakot sa hinaharap At masabing *"Sayang, kung hindi lang ako natakot Edi sana, alam mo na ngayon"*
0
Sep 26, 2015
Sep 26, 2015 at 11:13 AM UTC
Takot
Ano nga bang mas mahalaga Ang pagkakaibigan natin o ang ibigin ka Mga bata palang tayo ikaw na talaga Sa isip at puso ko ika'y nag-iisa Gusto mang aminin ngunit hindi kaya pa Wala ring kasiguraduhan pag-ibig ko'y masusuklian ba Ayoko rin namang masira pagkakaibigang nabuo na Na noon pa may iniingatan ko na Kaya't ginawa ko'y ireto ka sa iba Baka sakaling malimutan ka Natutuwa akong makita kang masaya, kahit nasa piling ka na ng iba. Ngunit hindi maiwasang lumuhang magisa Tama nga bang ibinigay kita sa iba O dapat na bang ipaglaban ka Dahil puso ko'y nahihirapan na Nahihirapan ng makita kang masaya sa yakap ng iba Kaya heto na aaminin ko na Ang matagal ko ng dinarama Kaibigan ko pasensya  kana Mahal lang talaga kita.
0
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 12:10 PM UTC
Pasensya na
Hindi ko tanda kung bakit Basta't alam kong masakit... Masakit ang iwan ka ng taong mahal mo Tulad na lamang ng  pang-iiwan ko sa'yo Hindi ko alam kung ano ang rason Basta't mga damdaming ito'y dapat nang ibaon Na dapat na lamang limutin ang lahat Ngunit yun pala'y, hindi ito sapat Aaminin ko na ngayon na ako'y nagkamali Na ang iyong pagtitiwala'y tuluyan kong binali Bakit ko nga ba nagawa ang mga bagay na iyon? Na pati pagmamahal mo'y basta nalang tinapon Ako'y di karapat dapat sa isang tulad mo Ngunit sa pagkakataong ito, sana'y dinggin mo ako Limutin na natin ang mapait na nakaraan Pagkat Diyos na rin mismo ang gumawa ng paraan... Kundi dahil sa aksidente, di ako matatauhan Sa pagmamahalan nating puro galit at tampuhan Kaya burahin na natin at magsimula muli Gawin ang tama't huwag nang mag-atubili Pasensya na rin kung di kita lubusang tanda Basta't sa kinabukasan, tayo'y maghanda Paano nalang kaya ang buhay ko kung wala ka? Laking pasasalamat ko nalang  sa'king amnesya
0
Oct 17, 2015
Oct 17, 2015 at 12:40 PM UTC
Amnesya
I. Blangko na naman ang utak ko, Inuukupa mo na naman ito. Hindi ako makapagsulat ng husto. Kahit ano pa ang pilit ko. II. Aaminin ko, niyayakap ko pa rin ang unan mo, At pakiramdam ko’y ika’y nasa tabi ko. At kahit masakit ang dinulot mo. Ikaw pa rin ang hinahanap-hanap ko. III. Hindi ko akalain na may kapangyarihan ang tulad mo, Kaya **** pabilisin ang tibok ng puso ko, Kaya mo ring ukupahin ang utak ko, At kaya mo ring patigilin ang mundo ko. IV. Pero hindi ako papayag na manipulahin mo ako, Kailangan kong makalaya sa kapangyarihan mo. Kaya simula sa araw na ito’y, Tatanggalin na kita sa sistema ko.
0
Jul 23, 2016
Jul 23, 2016 at 9:44 AM UTC
Manipula
Simulan natin sa umpisa Noong di pa tayo magkakilala Akala nyo iba ang aking nagugustuhan Dahilan ng pagkagalit sakin ng iyong kaibigan Ng ikay sakin ay magparamdam Laking tuwa ko dahil matagal ko na tong inaasam ang pansinin mo at kausapin kahit sa babae moy ito nililihim oo, may kasintahan ka ng mapansin moko pero hindi ito lingid sa kaalaman ko dahil aamin kong nagging makasarili ako nang hayaan kong para sakin ay syang iwan mo sabihin ko mang hindi ko kasalanan ang paghihiwalay nyo aaminin ko na ito’y ginusto ko ginusto ko dahil may gusto ako sayo hindi ko maitatanggi ang dahilan kong ito pilit kong pinigilan ang nararamdaman at nang ako ay iyong chinat minsan, hindi ko na mapigilan ang aking sarili ang replyan ka at saktan sya ang aking pinili Na agad ko ring pinagsisihan Dahil chinat ako ng iyong kasintahan Na kung pwede na ikaw ay aking layuan Na sinubukan ko, maniwala kayo sakin, itoy saking sinubukan Pero anong magagawa ko Kung ikaw mismo ang gumagawa ng paraan para magkalapit tayo At sa bawat paglapit mo Mas lalo akong nahuhulog sayo Hinayaan kong masaktan sya Para saaking ikasasaya Hindi ko sinasandya Hindi ko sinasadyang mahalin ka
0
Mar 20, 2017
Mar 20, 2017 at 8:12 AM UTC
Hindi Sinasadya (part1)
Ang kalatas kong ito, Ay talagang para sa'yo, Wag nang isipin kung sino, Dahil alam kong alam mo. Gusto ko lang na malaman mo, Kahit alam kong tunog gago, Na ako'y may katanungan para sa'yo, Kung mamarapatin mo. Ginulo nito ang aking isipan, Di ko nga rin alam, ewan, Ngunit sagot mo'y hanap ko, Kung sino ba ang kasalukuyang minamahal mo. Alam kong walang kwenta, Aaminin kong ako'y umaasa, Inaasam ang yong pagsinta, Sa isang tulad ko, isang dukha. Dinadaan ko nalang sa pagiging negatibo, Ngunit kalahati lang dun ang totoo, Dahil ako'y tao rin naman, Naghahangad, may mga kagustuhan. Sinasabi kong "ganyan ang mundo", Sinasabing iyan ang prinsipyo, Ngunit yan ay di ko gustong paniwalaan, Dahil dito sa nararamdaman. Iniisip kung paano kaya, Paano kung iyon nga? Paano kung di lang ako? Di lang ako ang nagkakaganito. Ako sayo'y lubos na nagpapasalamat, Kahit na ito'y alam kong di pa nga talaga sapat, Ngunit ang kalatas na ito it'oy hindi ko lalagyan ng bantas, Dahil ang mga panahong ito'y, di ko pa gustong magwakas
0
Apr 8, 2017
Apr 8, 2017 at 8:10 PM UTC
Isang Kalatas
Sa iyong simpleng paningin Masaya ang aking damdamin, At sa puso ko ay ikaw pa rin Hanggang dulo ikaw ang hihintayin, Sa loob ng apat taon na ito Ang damdamin ko ay para lang sa iyo, Mga nadama na hindi magbabago At mananatiling totoo, Ang iyong liwanag ay isang kagandahan Punong puno ng kaligayahan, Sa ibang tao, binigyan mo ng kasiyahan Ang ala-ala na hinding-hindi makakalimutan, Panahong tayo ay nagsama Ako ay punong puno ng saya, Araw araw nating pagkikita Hindi kayang tigilan na tignan ka, Kahit sa isang pag-uusap Pakiramdam ko ay isang ulap, Nahahanap ng isang ganap Para magkaroon ng balak, Ako ay nahihiya pa din Sa aking sariling damdamin, Pero gusto lamang isipin Ikaw ang liwanag sa dilim, Mensahe na gusto kong sabihin Ikaw pa din ang aking pipiliin, At ngayon kong aaminin Ikaw ang aking iibigin, Kahit ang iyong simpleng biro Ang mga kasiyahan na punong puno, Na sanang manatili na dito Katulad ng ala-ala sa iyong regalo, Ako na natutuwa sa iyong pagbasa Sa aking binigay na mga tula, Binigyan pansin, at di sinira Sapat ang kapalit sa iyong tuwa, Nung simula, hanggang dulo Ikaw lamang ang nagbubuo, Sa liwanag ng aking mundo Na mananatiling totoo.
0
Feb 13, 2020
Feb 13, 2020 at 9:12 AM UTC
Dulo ng Aking Pag-Ibig
sa kasalakuyan, nakatapak tayo sa isang malawak na lupain at dinig ang mga martsang may ibubulong at aaminin. sa ilang minutong inilaan, ipapatunay na kahit sino ay 'di bawal mahalin.                    isa, dalawa, tatlo. ang laban ay pasimula na 'teka, 'wag muna... balik! balik! tumalikod ka! ano raw?               paulit-ulit na 'to, hindi pa raw handa balik! balik! tumalikod ka! utos ni heneral                                  sa unang mga kawal na sumilip galing sa bagyong mga mata na minana sa kalaban. balik! balik! tumalikod na!                                                        - ayon kay heneral luha
0
Sep 13, 2019
Sep 13, 2019 at 11:00 AM UTC
ayon kay
sinampal ng reyalidad 'di tayo magka-edad eh ano naman? sambit ng rebelde basta 'wag ka ng manangis sayang ang agos ng ilog may pag gagamitan ka nyan ako'y malapit na pagmasdan, mas lumilinaw ang 'di sukat akalain unti-unting niyayapos ng panalangin na minsan magiging akin at tatawagin, sasabihin na itong 'di maipaliwanag natuklasan magyabang akin, tayo, sabay aaminin marahil marami nga sila makitid na lansangan tila mga pang-unawa nakahilera ang bawat tanong kasabay ay pagbugso ng ninanais huwag mag alala dalawa ang pag-ibig nakahain at naghihintay sa'yo kahit anong talinghaga sa ating paliwanag, tayo pa rin ang sampid gayong pahirapan ang pinagdaraanan, magkaiba pa rin ang batid ganito kapayak ang pag-ibig ko mahigpit na yapusan; araw araw simple at dalisay matagal namamatay kaya kahit nakakakapos hininga masaya na ako at naaninag ka
0
Nov 8, 2018
Nov 8, 2018 at 11:46 AM UTC
pabango ng iyong mga mata
Noong ikaw ay unang makilala, mundo ko ay nag-iba. Isip ko ay umariba, puso ko nama'y tumaba. Sa ganda **** taglay, ako ay napalupaypay. Titig ng iyong mata'y, binura ang dala-dalang lumbay. Buhay ko ay lalong sumaya nang makita kita, Pero ano itong nadarama, pag tumingin sayo'y natutulala. Hinanap ko ang dahilan at sa wakas ito'y natagpuan. Ang inaasam-asam na katotohanan ay aking nahanap. At nang ito ay nahagilap, nabigla ako't napakurap. Sa sandaling bumukas ang mata ko'y, ikaw ang nakita. At doon ko napagtanto, gusto na pala kita. Ngayo'y alam ko na kung bakit, paano ko kaya ibabatid ang nararamdaman kong labis. Buong araw nagiisip, halos mapudpod na ang ginagamit kong lapis. O sinta aaminin kong hindi ako makatingin ng direcho. Sa titig mo ba naman kapag magkausap tayo. Di ko makakaila pero nakakakilig syempre, pero  kailangang lumiko, patay malisya nalang ang palusot ko. Simpleng minamasdan ka. Bat di ako nag sasawa? Wala ka mang ginagawa. Sayo ako'y namamangha. Pero ako'y nagtataka. Ano nga ba ang meron ka. Bat sayo ko nakikita. Bagay na wala sa iba. Nabihag mo ako, gamit ng iyong mga mata, gamit ng iyong mga ngiti, gamit ng iyong maamong mukha. Nabihag mo ako. Wala akong maisip na paraan kung paano mo ito mababasa. Pero kung sakaling ako'y magbabasa sa harapan. Sinisigurado kong ikaw ang dahilan. Dahilan kung bakit nagawa ko itong tula.
0
Oct 18, 2018
Oct 18, 2018 at 9:23 AM UTC
Unang araw