Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"uwi" poems
Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang mga luhang nanlalamig Luhang ikaw mismo ang nagdulot Mga luhang ni minsa'y di inakalang manggagaling sa pagmumukhang ito Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang sakit na ikaw mismo ang nagdulot Mahal, 'wag nang itanggi Ikaw ang nagdulot nito. Sa anim na bote ng alak, tinapos ko ang bawat sandaling kapiling ka Sa mga sinehan na pinuntahan, sa mga kamang inilapag ang mga katawan, sa mga piling lugar o sa kahit saang sulok na ninais. Sa anim na bote ng alak, tinapos kita. Ang unang bote ng alak ay para sa iyong panlalamig Totoo, nanlamig ka Mas malamig pa sa boteng hawak-hawak Sa bawat gabing kapiling ka, ang mga bisig mo lamang ang nagsisilbing unan Oo mahal, nasa bisig mo ako, pero ang lamig na. Ang pangalawang bote ng alak ay para sa'yong di pagpaparamdam Nagdaan ang mga araw na nasanay akong wala ka Nasanay akong mag isa sa bawat gabing ako'y may pangangailangan Nasanay akong bigyan ng init ang sarili gamit ang mga kamay Sinanay ko ang sarili Pero higit sa lahat, sinanay mo ako Ang pangatlong bote ng alak ay para sa iyong pagsisinungaling Alam kong nagsinungaling ka na wala kang iba Pag uwi mo sa akin, iba ang amoy, iba ang itsura Kasi naman diba? Iba na ang nag-alaga "I love you" sabi mo, pero sinungaling ka Sinungaling Ang pang-apat na bote ng alak ay para sa hindi mo pag-uwi sa akin Mahal, ako ang iyong tahanan Pero pinili mo ang lansangan Ang pang-lima na bote ng alak ay para sa hindi mo pag alala Pinili **** limutin ang ating mga sarili Pinili **** maging bulag upang di ako makitang nasasaktan Puta ka? Sana naging bulag ka na lang talaga Ang pang-anim at panghuling bote ng alak ay para sa hindi mo pag-laban Ipinaglaban kita Ipinaglaban kita sa mga taong pilit tayong paghiwalayin Ipinaglaban kita sa mga kaibigan ko Ipinaglaban kita sa buong mundo Pero please naman, ipaglaban mo rin ang sarili mo Gawin mo para sa'yo Sa anim na bote ng alak Tinapos ko ang lahat at naitanong ang sarili Sino nga ba ang nagpapasya kung minahal kita o hindi? Ikaw ba? Sila? Hindi ikaw! Hindi sila! Kundi ako! Hindi sila ang magpapasya kung inibig kitang tunay Dahil sa huli Ako ang nagmahal, hindi sila Ako ang nasaktan, hindi sila Sa anim na bote ng alak Tatapusin na kita at patuloy pa kitang tatapusin hanggang sa hindi maghilom ang sugat sa puso na pinili **** iwaksi.
0
Sep 12, 2015
Sep 12, 2015 at 2:08 AM UTC
ken-alorro
Ang Anim na Bote ng Alak
Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang mga luhang nanlalamig Luhang ikaw mismo ang nagdulot Mga luhang ni minsa'y di inakalang manggagaling sa pagmumukhang ito Sa isang gabi, tinapos ko ang lahat Tinapos ko ang sakit na ikaw mismo ang nagdulot Mahal, 'wag nang itanggi Ikaw ang nagdulot nito. Sa anim na bote ng alak, tinapos ko ang bawat sandaling kapiling ka Sa mga sinehan na pinuntahan, sa mga kamang inilapag ang mga katawan, sa mga piling lugar o sa kahit saang sulok na ninais. Sa anim na bote ng alak, tinapos kita. Ang unang bote ng alak ay para sa iyong panlalamig Totoo, nanlamig ka Mas malamig pa sa boteng hawak-hawak Sa bawat gabing kapiling ka, ang mga bisig mo lamang ang nagsisilbing unan Oo mahal, nasa bisig mo ako, pero ang lamig na. Ang pangalawang bote ng alak ay para sa'yong di pagpaparamdam Nagdaan ang mga araw na nasanay akong wala ka Nasanay akong mag isa sa bawat gabing ako'y may pangangailangan Nasanay akong bigyan ng init ang sarili gamit ang mga kamay Sinanay ko ang sarili Pero higit sa lahat, sinanay mo ako Ang pangatlong bote ng alak ay para sa iyong pagsisinungaling Alam kong nagsinungaling ka na wala kang iba Pag uwi mo sa akin, iba ang amoy, iba ang itsura Kasi naman diba? Iba na ang nag-alaga "I love you" sabi mo, pero sinungaling ka Sinungaling Ang pang-apat na bote ng alak ay para sa hindi mo pag-uwi sa akin Mahal, ako ang iyong tahanan Pero pinili mo ang lansangan Ang pang-lima na bote ng alak ay para sa hindi mo pag alala Pinili **** limutin ang ating mga sarili Pinili **** maging bulag upang di ako makitang nasasaktan Puta ka? Sana naging bulag ka na lang talaga Ang pang-anim at panghuling bote ng alak ay para sa hindi mo pag-laban Ipinaglaban kita Ipinaglaban kita sa mga taong pilit tayong paghiwalayin Ipinaglaban kita sa mga kaibigan ko Ipinaglaban kita sa buong mundo Pero please naman, ipaglaban mo rin ang sarili mo Gawin mo para sa'yo Sa anim na bote ng alak Tinapos ko ang lahat at naitanong ang sarili Sino nga ba ang nagpapasya kung minahal kita o hindi? Ikaw ba? Sila? Hindi ikaw! Hindi sila! Kundi ako! Hindi sila ang magpapasya kung inibig kitang tunay Dahil sa huli Ako ang nagmahal, hindi sila Ako ang nasaktan, hindi sila Sa anim na bote ng alak Tatapusin na kita at patuloy pa kitang tatapusin hanggang sa hindi maghilom ang sugat sa puso na pinili **** iwaksi.
Continue reading...
54
naaalala ko pa no'n diretso sa tindahan ng turon pagkatapos ng ating klase kwentuhan hanggang matapos ang hapon 'pag madilim na ang kalye sinasabayan ka sa pag-uwi mapalayo man sa'king bahay kahit galit na naman si nanay agad kang tinatawagan paglapat ng likod sa higaan dinadaan pa sa assignments marinig ko lamang ang iyong boses gumigising ng maaga kahit lunes ay ganado't handa makita lang ang iyong mukha. ilang taon pa ay inamin ko na. hindi ko alam kung bakit masakit maging kaibigan lang kahit sa pagkakaibigan naman nag-umpisa ang lahat... pero ayos lang basta ikaw maghahangad pero maghihintay ayos lang basta para sa'yo masasaktan pero 'di sususuko pasasaan ba at baka doon din tayo mapunta pero kung talagang hindi 'di pa rin aalis sa'yong tabi basta ikaw...
0
Oct 27, 2018
Oct 27, 2018 at 5:30 AM UTC
SebastienAngelo
BASTA IKAW (UNANG KABANATA)
naaalala ko pa no'n diretso sa tindahan ng turon pagkatapos ng ating klase kwentuhan hanggang matapos ang hapon 'pag madilim na ang kalye sinasabayan ka sa pag-uwi mapalayo man sa'king bahay kahit galit na naman si nanay agad kang tinatawagan paglapat ng likod sa higaan dinadaan pa sa assignments marinig ko lamang ang iyong boses gumigising ng maaga kahit lunes ay ganado't handa makita lang ang iyong mukha. ilang taon pa ay inamin ko na. hindi ko alam kung bakit masakit maging kaibigan lang kahit sa pagkakaibigan naman nag-umpisa ang lahat... pero ayos lang basta ikaw maghahangad pero maghihintay ayos lang basta para sa'yo masasaktan pero 'di sususuko pasasaan ba at baka doon din tayo mapunta pero kung talagang hindi 'di pa rin aalis sa'yong tabi basta ikaw...
Continue reading...
29
Palalayain na kita Mahal. Malaya ka na mula sa hawlang magkasabay nating binuo noong mga panahong ako pa ang kasama mo. Palalayain na kita, mula sa mga ala-alang matagal ding nanahan sa aking isipan. Nakulong. Nakulong ako sa mga pangako **** akong lang. Ako lang ang mahal mo at wala ng iba. Kinulong. Kinulong ko ang sarili ko sa iyo. Sinarado ang pintuan ng puso upang walang makapasok na iba sapagkat ang tanging kagustuhan ko lamang ay tayong dalawa. Ngunit tila ang pintuan ng iyong puso ay naiwang nakabukas dahilan kung bakit may nakapasok na iba. Lumaban, Lumaban ka ngunit sa huli ay sumuko ka rin. Nilabanan ko ang lahat ng sakit para sa iyo sa kagustuhang maibalik ang dati sa atin resulta ng pagkakakulong mo sa puso kong punong puno ng sakit at pait. Pinapalaya na kita dahil sa bawat araw na wala ka sa aking tabi kahit sa aking ang iyong pag uwi ay ramdam kong ayaw mo na. Hindi ka na masaya. Matagal rin akong nanahimik kahit masakit. Pero, huli na ito. Tama na. Nasasaktan ka na. Pero mas nasasaktan mo na ako. Hindi ko na kaya. Sobra na. Sobra na ang sakit ng ginawa **** pag papalaya sa mga pangako **** parang ibon mo lang ay kung paliparin. Ayoko na. Masakit na. Kaya Mahal, palalayain na kita. Hindi dahil hindi kita mahal, kundi  kailangan kong mahalin ang sarili ko dahil ubos na ubos na ako. Mahal na mahal kita, pero tama na. Ang sakit sakit na. Malaya ka na.
0
Feb 28, 2016
Feb 28, 2016 at 11:52 PM UTC
azyraelian
Malaya Ka Na
Palalayain na kita Mahal. Malaya ka na mula sa hawlang magkasabay nating binuo noong mga panahong ako pa ang kasama mo. Palalayain na kita, mula sa mga ala-alang matagal ding nanahan sa aking isipan. Nakulong. Nakulong ako sa mga pangako **** akong lang. Ako lang ang mahal mo at wala ng iba. Kinulong. Kinulong ko ang sarili ko sa iyo. Sinarado ang pintuan ng puso upang walang makapasok na iba sapagkat ang tanging kagustuhan ko lamang ay tayong dalawa. Ngunit tila ang pintuan ng iyong puso ay naiwang nakabukas dahilan kung bakit may nakapasok na iba. Lumaban, Lumaban ka ngunit sa huli ay sumuko ka rin. Nilabanan ko ang lahat ng sakit para sa iyo sa kagustuhang maibalik ang dati sa atin resulta ng pagkakakulong mo sa puso kong punong puno ng sakit at pait. Pinapalaya na kita dahil sa bawat araw na wala ka sa aking tabi kahit sa aking ang iyong pag uwi ay ramdam kong ayaw mo na. Hindi ka na masaya. Matagal rin akong nanahimik kahit masakit. Pero, huli na ito. Tama na. Nasasaktan ka na. Pero mas nasasaktan mo na ako. Hindi ko na kaya. Sobra na. Sobra na ang sakit ng ginawa **** pag papalaya sa mga pangako **** parang ibon mo lang ay kung paliparin. Ayoko na. Masakit na. Kaya Mahal, palalayain na kita. Hindi dahil hindi kita mahal, kundi  kailangan kong mahalin ang sarili ko dahil ubos na ubos na ako. Mahal na mahal kita, pero tama na. Ang sakit sakit na. Malaya ka na.
Continue reading...
23
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
0
Dec 17, 2016
Dec 17, 2016 at 9:18 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Laruan (naaalala mo pa ba ako?)
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
Continue reading...
22
Kaibigan, Naalala mo pa ba ang masasaya nating kwentuhan? May konting joke lang iyo mo na agad tatawanan, Sumasabay pa ang mga laway **** nagtatalsikan, Na nagkalat sa mukha kong iyo mo pa ngang pinupunasan. Sa kanto, Naalala mo pa ba ang ating istambayan? Nagpapasama ka sa’kin matanaw mo lang ang crush **** dadaan, Ngunit dedma ka, hindi ka nilingon kahit sinigaw mo na ang pangalan, Kaya minsan umuuwi tayong ikay bigo at kung minsan ay luhaan. Sa tabing ilog, Iyo mo rin bang naaalala’t natatandaan? Sa puno ng mangga doon tayo nagtayo ng bahay-bahayan, Dun tayo nagdadala ng pagkain para sabay tayong mananghalian, At dun ko na saksihan ang iyong kakaibang katakawan. Pagkatapos ng bakasyon, sabay tayong pumapasok sa eskwelahan, Kapag break time magkasamang nakikisalo sa mga kaklase, nakikipagburautan, Sa takdang aralin sabay tayong gumagawa at nakikipagkopyahan, At sa pag-uwi sabay din tayong dumidiretso sa komputeran at bilyaran. At nung nagsembreak, Asan ka na nga ba aking kaibigan? Hindi na kita nakita’t matagpuan sa kung saan, Lumingon na ako sa likod, kaliwa at sa kanan, Ngunit ang anino mo hindi ko na matagpuan.
0
Aug 18, 2011
Aug 18, 2011 at 3:19 AM UTC
karl-gerald-saul
Sembreak
Kaibigan, Naalala mo pa ba ang masasaya nating kwentuhan? May konting joke lang iyo mo na agad tatawanan, Sumasabay pa ang mga laway **** nagtatalsikan, Na nagkalat sa mukha kong iyo mo pa ngang pinupunasan. Sa kanto, Naalala mo pa ba ang ating istambayan? Nagpapasama ka sa’kin matanaw mo lang ang crush **** dadaan, Ngunit dedma ka, hindi ka nilingon kahit sinigaw mo na ang pangalan, Kaya minsan umuuwi tayong ikay bigo at kung minsan ay luhaan. Sa tabing ilog, Iyo mo rin bang naaalala’t natatandaan? Sa puno ng mangga doon tayo nagtayo ng bahay-bahayan, Dun tayo nagdadala ng pagkain para sabay tayong mananghalian, At dun ko na saksihan ang iyong kakaibang katakawan. Pagkatapos ng bakasyon, sabay tayong pumapasok sa eskwelahan, Kapag break time magkasamang nakikisalo sa mga kaklase, nakikipagburautan, Sa takdang aralin sabay tayong gumagawa at nakikipagkopyahan, At sa pag-uwi sabay din tayong dumidiretso sa komputeran at bilyaran. At nung nagsembreak, Asan ka na nga ba aking kaibigan? Hindi na kita nakita’t matagpuan sa kung saan, Lumingon na ako sa likod, kaliwa at sa kanan, Ngunit ang anino mo hindi ko na matagpuan.
Continue reading...
25
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
0
May 20, 2016
May 20, 2016 at 11:11 AM UTC
forevertwentywang
Kung Bakit Inaabangan Niya Ang Alas-Singko
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
Continue reading...
39
Bakit ako nasasaktan? Alam ko naman na ako Ako ang dahilan kung bakit ako nasasaktan Sa dami dami dami ng pagkakataon ko Nakasabay kita sa pag uwi Nakasabay kita sa pagkain ng tanghalian Kaklase maghapon Kapwa leader ng mga group mates natin Sa dami dami dami dami dami dami Ng pagkakataon ko na masabi ang nararadaman ko Nanitili akong walang kibo. Kaya bakit ako masasaktan Kung sa una palang ako na ang may kasalanan Ako tong nanatiling bulag pipi at bingi sa nararamdaman Bulag sa katotohan na pwede nman talaga tayo Pipi sa pagsasabi ng nararamdaman ko at Bingi sa puso kong walang ibang sigaw kundi ang pangalan mo. Ngayong wala na. natagpuan mo na ang tamang “sya” At oo, Oo nasasaktan ako Nasasaktan parin ako Oo nasasaktan ako kasi sweet kayo Oo nasasaktan ako kasi nakikita ko mahal nyo ang isat isa At yung ang kinasasaktan ko Oo nasasaktan ako Oo nasasaktan ako Sakit na sakit na ako. May naisip na akong magandang ideya, Hindi kita papansinin. Parang hindi ko pagpansin sa nararamdaman ko Kahit ikaw parin ang laman nito. Didistansya ako na Malayong malayong malayong sayo para hindi mo Makita na Nasasaktan ako Ganun nalang talaga siguro ang magagawa ko Ang manatiling bulag pipi at bingi ang sarili ko. -end-
0
Dec 21, 2015
Dec 21, 2015 at 4:21 AM UTC
john-michael-andres
Why?
Bakit ako nasasaktan? Alam ko naman na ako Ako ang dahilan kung bakit ako nasasaktan Sa dami dami dami ng pagkakataon ko Nakasabay kita sa pag uwi Nakasabay kita sa pagkain ng tanghalian Kaklase maghapon Kapwa leader ng mga group mates natin Sa dami dami dami dami dami dami Ng pagkakataon ko na masabi ang nararadaman ko Nanitili akong walang kibo. Kaya bakit ako masasaktan Kung sa una palang ako na ang may kasalanan Ako tong nanatiling bulag pipi at bingi sa nararamdaman Bulag sa katotohan na pwede nman talaga tayo Pipi sa pagsasabi ng nararamdaman ko at Bingi sa puso kong walang ibang sigaw kundi ang pangalan mo. Ngayong wala na. natagpuan mo na ang tamang “sya” At oo, Oo nasasaktan ako Nasasaktan parin ako Oo nasasaktan ako kasi sweet kayo Oo nasasaktan ako kasi nakikita ko mahal nyo ang isat isa At yung ang kinasasaktan ko Oo nasasaktan ako Oo nasasaktan ako Sakit na sakit na ako. May naisip na akong magandang ideya, Hindi kita papansinin. Parang hindi ko pagpansin sa nararamdaman ko Kahit ikaw parin ang laman nito. Didistansya ako na Malayong malayong malayong sayo para hindi mo Makita na Nasasaktan ako Ganun nalang talaga siguro ang magagawa ko Ang manatiling bulag pipi at bingi ang sarili ko. -end-
Continue reading...
34
#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.
0
Nov 2, 2016
Nov 2, 2016 at 8:07 AM UTC
psalmiseta
May Araw ka rin sa Bahay Kubo
#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.
Continue reading...
70
Pagmasdan ang tanawin sa labas ng bintana Hindi ang sandaling sa kulungan Ito'y sa bawat saglit na nag-iisa ang matinding lungkot na nadarama Ipinta ang larawan ng estado Berde,dilaw,pula kahit anuman ito'y walang sigla Sa mga mata puro puti -tinta ng lahat ng kasalatan Bagwis na malapad taglay ang malakas na hampas Ngunit nanatiling suwail sa hangin hindi na makalipad Isang akyat pa sa hagdan Ang patpating nilalang ay uhaw sa pag-uwi ng titulo Karangalan ang pagtitiis Ang pagwawagi ay bihira lamang Sa taglagas ay ang pagsibol ng mga tanim sa palayan Kunting saya sa isang linggong kasawian Ilang ulit kaya sa isang buwan? Ang orasan ay panauhin sa pagkakaylan man na paghimbing Hindi linggatong kung ituring Ito'y paala-ala na hindi pa kamatayan
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 4:52 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #6
Pagmasdan ang tanawin sa labas ng bintana Hindi ang sandaling sa kulungan Ito'y sa bawat saglit na nag-iisa ang matinding lungkot na nadarama Ipinta ang larawan ng estado Berde,dilaw,pula kahit anuman ito'y walang sigla Sa mga mata puro puti -tinta ng lahat ng kasalatan Bagwis na malapad taglay ang malakas na hampas Ngunit nanatiling suwail sa hangin hindi na makalipad Isang akyat pa sa hagdan Ang patpating nilalang ay uhaw sa pag-uwi ng titulo Karangalan ang pagtitiis Ang pagwawagi ay bihira lamang Sa taglagas ay ang pagsibol ng mga tanim sa palayan Kunting saya sa isang linggong kasawian Ilang ulit kaya sa isang buwan? Ang orasan ay panauhin sa pagkakaylan man na paghimbing Hindi linggatong kung ituring Ito'y paala-ala na hindi pa kamatayan
Continue reading...
24
Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.
0
Apr 23, 2016
Apr 23, 2016 at 11:41 PM UTC
jramos
Pampilipit Dila
Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.
Continue reading...
50
Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.
0
Nov 13, 2016
Nov 13, 2016 at 12:35 PM UTC
jramos
-
Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.
Continue reading...
30
Langhap. Kumuha ako ng isa galing sa inalok **** kaha, Hinawakan ko 'to na tila bang nakasanayan ko na, Naka-ipit sa hintuturo at hinlalato, Nilagay sa aking labi, Hinihintay ang pagsindi mo nito, Nilapit ko ang sigarilyo sa sumasayaw na apoy upang magsalubong, Bago lumanghap, Ramdam ko ang puso kong kumakarera sa kaba Tila bang nagpupumiglas lumabas, Langhap. Ubo. Buga. Langhap. Ubo. Buga. Hawak ko ang isang kahang inaalok ko sa'yo, Nasa bulsa ko ang isa pa na uubusin pag-uwi, Kumuha ka ng isa, Sinindihan, Ako ang lumapit habang nakasabit sa'yong labi Na tila bang naghihintay kang sayawan ng apoy, Langhap. Buga. Langhap. Buga. Hawak ko ang kamay mo na tila bang ang tagal na natin nagsama, Nakakapit, ayaw bumitaw, parang dalawang bagay na ginawa para magsama Hinintay ang tamang oras, Nilapit ko ang sarili ko sa'yo, Umaasa na marinig mo ang tibok ng puso kong kalmado, Nagsalubong ang ating mga labi. Sa wakas, sa wakas. Buga. Lumipas ang ilang linggo, Tinigilan kita. Hindi dahil sa gusto ko pero dahil sa sinabi nila na hindi ka nila gusto Sinabi nila na nahulog ako sa'yo ng husto Hindi ko alam na kasalanan na palang mag mahal ng sobra Isang buwan nakalipas, Hinahanap ka na ng kamay kong wala ng kinakapitan, Ng labi kong wala ng hinahalikan, Ng mga baga kong naghahanap ng usok na naging tama para sa kalusugan, Hinahanap kita. Tatlong taong nakalipas, Tumigil na akong maghanap. Buntong hininga. Tinanggihan ko ang isang sigarilyong nakalawit sa kahang inalok mo, Inipit ang aking mga labi, Pinigilan ang sarili, Pinigilan ang pagpapapumiglas ng puso kong hinahanap ka pa rin. Naglakad ako palayo, huminga ng hangin na tila bang bago pa rin sa'kin Sa wakas, Hindi na kita hinahanap. Sa wakas.
0
Aug 12, 2016
Aug 12, 2016 at 4:41 AM UTC
jramos
Usok
Langhap. Kumuha ako ng isa galing sa inalok **** kaha, Hinawakan ko 'to na tila bang nakasanayan ko na, Naka-ipit sa hintuturo at hinlalato, Nilagay sa aking labi, Hinihintay ang pagsindi mo nito, Nilapit ko ang sigarilyo sa sumasayaw na apoy upang magsalubong, Bago lumanghap, Ramdam ko ang puso kong kumakarera sa kaba Tila bang nagpupumiglas lumabas, Langhap. Ubo. Buga. Langhap. Ubo. Buga. Hawak ko ang isang kahang inaalok ko sa'yo, Nasa bulsa ko ang isa pa na uubusin pag-uwi, Kumuha ka ng isa, Sinindihan, Ako ang lumapit habang nakasabit sa'yong labi Na tila bang naghihintay kang sayawan ng apoy, Langhap. Buga. Langhap. Buga. Hawak ko ang kamay mo na tila bang ang tagal na natin nagsama, Nakakapit, ayaw bumitaw, parang dalawang bagay na ginawa para magsama Hinintay ang tamang oras, Nilapit ko ang sarili ko sa'yo, Umaasa na marinig mo ang tibok ng puso kong kalmado, Nagsalubong ang ating mga labi. Sa wakas, sa wakas. Buga. Lumipas ang ilang linggo, Tinigilan kita. Hindi dahil sa gusto ko pero dahil sa sinabi nila na hindi ka nila gusto Sinabi nila na nahulog ako sa'yo ng husto Hindi ko alam na kasalanan na palang mag mahal ng sobra Isang buwan nakalipas, Hinahanap ka na ng kamay kong wala ng kinakapitan, Ng labi kong wala ng hinahalikan, Ng mga baga kong naghahanap ng usok na naging tama para sa kalusugan, Hinahanap kita. Tatlong taong nakalipas, Tumigil na akong maghanap. Buntong hininga. Tinanggihan ko ang isang sigarilyong nakalawit sa kahang inalok mo, Inipit ang aking mga labi, Pinigilan ang sarili, Pinigilan ang pagpapapumiglas ng puso kong hinahanap ka pa rin. Naglakad ako palayo, huminga ng hangin na tila bang bago pa rin sa'kin Sa wakas, Hindi na kita hinahanap. Sa wakas.
Continue reading...
57
lumipas ang mga Oras at Buwan,Ng hindi natin namamalayan. Lalo pa pala Tayong napapalapit sa isa't isa,at sa pag kakalapit lalo pang nahuhulog ang damdamin nating Dalawa. Pilit inaalisa kung paanong ang simpling pangangamusta nauwi sa Tayo Na. LDR na parang hindi naman.kasi kahit magkalayo ang agwat  sa isat isa,Isang tawag ko lang sasagot Ka na.Isang lambing mo lang,pangungulila ko'y nawawala na.Isang "I Love You" mo lang kalungkutan ay napapawi na. Walang kasawaang kulitan,tawanan na walang humpay,at hindi maubos-ubus na usapan.hangang sa hindi namamalayan ang oras na nag-daan. kung dati pag inantok na itutulog ko na.Pero ngayon kahit anong antok  pipigilan Ko,makausap lang Kita. kahit wala namang kwenta ang pinag uusapan pero para sakin,bakit ito ay Mahalaga.Tipong marinig lang ang mabining Tinig  mo at tawang walang pakialam,Kontento na Ako.At kahit may pagkakataon na natutulugan Mo Ako dahil sa mag damag na Harotan at kulitan,wala lang sakin 'to,Basta naririnig ko lang ang mahimbing na pagkakatulog mo ok na ako. Ngayon lang ako Nakuntento ng ganito.Minsan nga napapatanong na lang ako "Bakit ang Swerte ko Sayo".Simpling tao lang naman ang gaya ko at may simpling Pangarap na gustong makamit.Pero ng dumating ka sa mundo ko gusto ko pang taasan pa  ang Pangarap ko yun ay  ang makamit ka at makasama sa araw-araw na pag suong sa takbo ng  realidad ng buhay ko. Hindi man ito ang Oras at Panahon para makasama kita,Darating at darating din tayo sa puntong Gigising akong ikaw ang unang makikita,sa bawat pag dilat ng mga Mata ko.Ngiti mo ang sasalubong sa bawat pag uwi ko galing sa mag hapong wala sa tabi Mo.At yakap mo ang mag-aalis  ng Pagod sa katawan at isip ko. Ikaw na ata talaga  ang Kapahingahan ko sa nakakapagod na Mundong Ito.
0
Jul 5, 2020
Jul 5, 2020 at 3:10 AM UTC
Memo
LDR
lumipas ang mga Oras at Buwan,Ng hindi natin namamalayan. Lalo pa pala Tayong napapalapit sa isa't isa,at sa pag kakalapit lalo pang nahuhulog ang damdamin nating Dalawa. Pilit inaalisa kung paanong ang simpling pangangamusta nauwi sa Tayo Na. LDR na parang hindi naman.kasi kahit magkalayo ang agwat  sa isat isa,Isang tawag ko lang sasagot Ka na.Isang lambing mo lang,pangungulila ko'y nawawala na.Isang "I Love You" mo lang kalungkutan ay napapawi na. Walang kasawaang kulitan,tawanan na walang humpay,at hindi maubos-ubus na usapan.hangang sa hindi namamalayan ang oras na nag-daan. kung dati pag inantok na itutulog ko na.Pero ngayon kahit anong antok  pipigilan Ko,makausap lang Kita. kahit wala namang kwenta ang pinag uusapan pero para sakin,bakit ito ay Mahalaga.Tipong marinig lang ang mabining Tinig  mo at tawang walang pakialam,Kontento na Ako.At kahit may pagkakataon na natutulugan Mo Ako dahil sa mag damag na Harotan at kulitan,wala lang sakin 'to,Basta naririnig ko lang ang mahimbing na pagkakatulog mo ok na ako. Ngayon lang ako Nakuntento ng ganito.Minsan nga napapatanong na lang ako "Bakit ang Swerte ko Sayo".Simpling tao lang naman ang gaya ko at may simpling Pangarap na gustong makamit.Pero ng dumating ka sa mundo ko gusto ko pang taasan pa  ang Pangarap ko yun ay  ang makamit ka at makasama sa araw-araw na pag suong sa takbo ng  realidad ng buhay ko. Hindi man ito ang Oras at Panahon para makasama kita,Darating at darating din tayo sa puntong Gigising akong ikaw ang unang makikita,sa bawat pag dilat ng mga Mata ko.Ngiti mo ang sasalubong sa bawat pag uwi ko galing sa mag hapong wala sa tabi Mo.At yakap mo ang mag-aalis  ng Pagod sa katawan at isip ko. Ikaw na ata talaga  ang Kapahingahan ko sa nakakapagod na Mundong Ito.
Continue reading...
8
Sa malayong baryo ng lalawigan ng Antigo, ng bayan ng San Arden Nakatira kapiling ng ama Sa murang edad, sanay magtrabaho Magpukpok ng pako sa tabla Sapagkat naulila sa inang nagluwal Ikinapahamak ang matagal na pagpapakasakit upang mailabas lang kapagdaka bilang anak niya sa kamalig ng kanyang ama Kinalong ng lolo Mga kamag-anak ay humingi ng saklolo Bumugalwak ang dugo sa patadyong May pag-asa pa bang mailigtas kung dadalhin pa sa bayan nang gamutin ng pantas Sa daraanan sa palayan, kay lakas ng ulan Pumapagaspas ang dahon ng palay Kakaunti lang ang hininga sa di magkamayaw na hangin Talagang binawian na Nautas ang ilaw ng pamilya Sapagkat iisa lang ang bunso't panganay Kailangan sundin ang utos at patnubay Kung nabagot sa kahihintay, sa pag-uwi may sasalubong- hampas ng latigo na maglalatay
0
Jan 4, 2019
Jan 4, 2019 at 4:58 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #42
Sa malayong baryo ng lalawigan ng Antigo, ng bayan ng San Arden Nakatira kapiling ng ama Sa murang edad, sanay magtrabaho Magpukpok ng pako sa tabla Sapagkat naulila sa inang nagluwal Ikinapahamak ang matagal na pagpapakasakit upang mailabas lang kapagdaka bilang anak niya sa kamalig ng kanyang ama Kinalong ng lolo Mga kamag-anak ay humingi ng saklolo Bumugalwak ang dugo sa patadyong May pag-asa pa bang mailigtas kung dadalhin pa sa bayan nang gamutin ng pantas Sa daraanan sa palayan, kay lakas ng ulan Pumapagaspas ang dahon ng palay Kakaunti lang ang hininga sa di magkamayaw na hangin Talagang binawian na Nautas ang ilaw ng pamilya Sapagkat iisa lang ang bunso't panganay Kailangan sundin ang utos at patnubay Kung nabagot sa kahihintay, sa pag-uwi may sasalubong- hampas ng latigo na maglalatay
Continue reading...
24
Ang unang pahina: Para sa kauna-unahang nilalang na mabubuo sa aking sinapupunan Sinasabi ko na sayo ngayon pa lang na ika’y aking papangalanang “tao” Dahil alam kong dadating ang panahon na iyong susubukang alamin ang kahulugan ng itinatawag sa iyo At nais ko na sa iyong paghahanap ay iyong maungkat ang balde-baldeng mga salitang nakalimutan na ng ating lipunan Sabay nating tutuklasin kung sino ka nga ba sa isang mundong mapangdikta Na sa bawat pagsabi ng “Magpakalalaki ka nga!” Alam mo na upang maging isa ay kailangan **** maging tao muna At sa unang araw na ika’y magpapaiyak ng sinuman sa ngalan ng “pagiging lalaki”, Ay sisimulan ko ang pag-uukit ng mga linya sa iyong mga palad Upang sa tuwing padadapuin ang kamay sa sinuman sa ngalan ng karahasan ay una kang masasaktan Anak, Gusto kong malaman mo na kahit di ko pa alam kung ano ang iyong paboritong kulay Alam ko na ang nasa kaibuturan mo Dahil tulad ko, ika’y isa rin lamang nilalang Pupunuin ko ang kwarto mo ng libu-libong salamin Dahil alam kong darating ang panahon na bubulungan ka ng kung anu-anong mga korporasyon na nagsasabing ika’y kulang pa Kinukutsya ang bawat aspeto ng katawan **** di sakto sa kanilang imahe sayo At nais ko na sa iyong pagising at pag-uwi ay di matatakasan ang tignan ang sarili sa salamin Umaasang maaalala ang ipinangalan sa iyo ng nanay **** nakatayo rito ngayon Tao, Isang araw ay itatapon kita sa mundo Hindi iiwan pero hahayaang mamili para sa sarili Tandaan ang pangalan mo at unawain na hindi lahat ng likha ng tao ay tama Balikan mo ako sa iyong unang galos.
0
Jul 23, 2016
Jul 23, 2016 at 3:20 PM UTC
abbyelbambo
Unang Anak
Ang unang pahina: Para sa kauna-unahang nilalang na mabubuo sa aking sinapupunan Sinasabi ko na sayo ngayon pa lang na ika’y aking papangalanang “tao” Dahil alam kong dadating ang panahon na iyong susubukang alamin ang kahulugan ng itinatawag sa iyo At nais ko na sa iyong paghahanap ay iyong maungkat ang balde-baldeng mga salitang nakalimutan na ng ating lipunan Sabay nating tutuklasin kung sino ka nga ba sa isang mundong mapangdikta Na sa bawat pagsabi ng “Magpakalalaki ka nga!” Alam mo na upang maging isa ay kailangan **** maging tao muna At sa unang araw na ika’y magpapaiyak ng sinuman sa ngalan ng “pagiging lalaki”, Ay sisimulan ko ang pag-uukit ng mga linya sa iyong mga palad Upang sa tuwing padadapuin ang kamay sa sinuman sa ngalan ng karahasan ay una kang masasaktan Anak, Gusto kong malaman mo na kahit di ko pa alam kung ano ang iyong paboritong kulay Alam ko na ang nasa kaibuturan mo Dahil tulad ko, ika’y isa rin lamang nilalang Pupunuin ko ang kwarto mo ng libu-libong salamin Dahil alam kong darating ang panahon na bubulungan ka ng kung anu-anong mga korporasyon na nagsasabing ika’y kulang pa Kinukutsya ang bawat aspeto ng katawan **** di sakto sa kanilang imahe sayo At nais ko na sa iyong pagising at pag-uwi ay di matatakasan ang tignan ang sarili sa salamin Umaasang maaalala ang ipinangalan sa iyo ng nanay **** nakatayo rito ngayon Tao, Isang araw ay itatapon kita sa mundo Hindi iiwan pero hahayaang mamili para sa sarili Tandaan ang pangalan mo at unawain na hindi lahat ng likha ng tao ay tama Balikan mo ako sa iyong unang galos.
Continue reading...
25
Matapos ang bawat kanta ng aming pwedeng kantahin Dasal na alay para sa mga taong may ilaw na bilog sakanilang ulo Hihinga ako ng malalim Ngunit di maaalis ng aking paghinga ang kaba at takot sa aking dibdib Tubig at bolpen lang laman ng aking bag Sa pagdarasal Alam kong hindi sapat ito para ako’y manatili sa aking kinalalagyan At tulad ng aking dalangin Naghihintay ang aking ina sa ibaba Sa kanyang puso at mata Dama ko ang kanyang pagmamakaawa                                   “Bigyan niyo po kami ng awa”                                               “Maawa po kayo” Rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo Rosaryo sa Huwebes Rosaryo na aming kailangan sabihin sa wikang ingles Siguro sa aking pagdarasal ng rosaryo ng malakas Ay maawa sila saamin Masakit man ang tuhod sa pagluhod Hindi pa rin nito maalis ang takot at kaba sa aking puso                      “Alam ko pong hindi sapat ang aming dala” Ang Ikalimang Misteryo ng aking pagmamakaawa                             “Pero sigurado po na ako’y may alam” Naghihintay ang aking ina sa ibaba Nananalangin na sana’y hindi niya ako isama sa kanyang pag-uwi Matapos man ang mga Misteryo ng Rosaryo Alam kong hindi pa tapos ang aking kalbaryo Dahil ilang minuto na lang alam kong tatawagin na aking pangalan                                           “Maawa po kayo”                                                              .                                                              .                                                              .                                                              .                                                              .                                                              . Hindi maaalis ng lamig ang pagpawis ng aking mga kamay ng buksan ko ang pinto At sa ibaba, nakita ko agad ang aking ina Itinaas ko ang aking kamay Sabay ng kanyang pagngiti Ako’y mananatili Hindi na niya kailangang mag-alala Magsisimula na ang aming pagsusulit At kailangan kong pumasok na © 2019 B.L. All Rights Reserved.
0
Mar 11, 2019
Mar 11, 2019 at 11:12 PM UTC
blessed
Tubig at Bolpen
Matapos ang bawat kanta ng aming pwedeng kantahin Dasal na alay para sa mga taong may ilaw na bilog sakanilang ulo Hihinga ako ng malalim Ngunit di maaalis ng aking paghinga ang kaba at takot sa aking dibdib Tubig at bolpen lang laman ng aking bag Sa pagdarasal Alam kong hindi sapat ito para ako’y manatili sa aking kinalalagyan At tulad ng aking dalangin Naghihintay ang aking ina sa ibaba Sa kanyang puso at mata Dama ko ang kanyang pagmamakaawa                                   “Bigyan niyo po kami ng awa”                                               “Maawa po kayo” Rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo, rosaryo Rosaryo sa Huwebes Rosaryo na aming kailangan sabihin sa wikang ingles Siguro sa aking pagdarasal ng rosaryo ng malakas Ay maawa sila saamin Masakit man ang tuhod sa pagluhod Hindi pa rin nito maalis ang takot at kaba sa aking puso                      “Alam ko pong hindi sapat ang aming dala” Ang Ikalimang Misteryo ng aking pagmamakaawa                             “Pero sigurado po na ako’y may alam” Naghihintay ang aking ina sa ibaba Nananalangin na sana’y hindi niya ako isama sa kanyang pag-uwi Matapos man ang mga Misteryo ng Rosaryo Alam kong hindi pa tapos ang aking kalbaryo Dahil ilang minuto na lang alam kong tatawagin na aking pangalan                                           “Maawa po kayo”                                                              .                                                              .                                                              .                                                              .                                                              .                                                              . Hindi maaalis ng lamig ang pagpawis ng aking mga kamay ng buksan ko ang pinto At sa ibaba, nakita ko agad ang aking ina Itinaas ko ang aking kamay Sabay ng kanyang pagngiti Ako’y mananatili Hindi na niya kailangang mag-alala Magsisimula na ang aming pagsusulit At kailangan kong pumasok na © 2019 B.L. All Rights Reserved.
Continue reading...
45
"Tao po?" unang beses akong naglakas ng loob, Pero walang kibo ang nahihimbig na bantay. Kinakatok ko gamit ang barya ang kahoy na bintana, May rehas na yari sa metal pero madali namang masira. "Tao po?" pangalawang pagsuyo Habang pinagmamasdan ang dekorete sa bawat sulok, Pero tila ba walang pakikisama ang may-ari, Kaya't naisipan ko na lamang ibulsa ang pambili. Halos maka-dalawang hakbang na ako Nang bigla kong narinig ang kakaiba nyang tono, "Ano yun?" magaspang ang boses niya Kaya't napalingon akong bigla't niyari ang sarili pabalik. Kinapa ko ang bulsa at kinuha ang barya, At tinuro ang nakabalot na pangarap. Dali-dali ko itong binulsa habang panakaw ang tingin. Hanggang napansin niyang nakatitig ako. Apat na hakbang buhat sa bintana ng pagsusuyuan, Tinawag niya ako, pero hindi ko sya pinansin. Puno ng kaba ang puso ko, At kakaiba ang daing ng pag-iisip ko Buhat sa pagtawag niya sa akin, Hindi ko rin makalimutan Ang malamlam niyang mga matang Parang may nais ipahiwatig. Sa pag-uwi ko, Napatingin ako sa sariling repleksyon At doon ko napagtagpi-tagpi ang lahat, "Nakakahiya, may tagos pala ako."
0
Jul 9, 2016
Jul 9, 2016 at 1:07 AM UTC
psalmiseta
Tao Po, Pabili Po
"Tao po?" unang beses akong naglakas ng loob, Pero walang kibo ang nahihimbig na bantay. Kinakatok ko gamit ang barya ang kahoy na bintana, May rehas na yari sa metal pero madali namang masira. "Tao po?" pangalawang pagsuyo Habang pinagmamasdan ang dekorete sa bawat sulok, Pero tila ba walang pakikisama ang may-ari, Kaya't naisipan ko na lamang ibulsa ang pambili. Halos maka-dalawang hakbang na ako Nang bigla kong narinig ang kakaiba nyang tono, "Ano yun?" magaspang ang boses niya Kaya't napalingon akong bigla't niyari ang sarili pabalik. Kinapa ko ang bulsa at kinuha ang barya, At tinuro ang nakabalot na pangarap. Dali-dali ko itong binulsa habang panakaw ang tingin. Hanggang napansin niyang nakatitig ako. Apat na hakbang buhat sa bintana ng pagsusuyuan, Tinawag niya ako, pero hindi ko sya pinansin. Puno ng kaba ang puso ko, At kakaiba ang daing ng pag-iisip ko Buhat sa pagtawag niya sa akin, Hindi ko rin makalimutan Ang malamlam niyang mga matang Parang may nais ipahiwatig. Sa pag-uwi ko, Napatingin ako sa sariling repleksyon At doon ko napagtagpi-tagpi ang lahat, "Nakakahiya, may tagos pala ako."
Continue reading...
28
Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Pero aaminin ko Ang sayang tignan ng mga Ngiti mo Ngiting nakapagpapaligaya Ngiting babaunin hanggang pag-uwi Ngiti **** kay sarap ulit-ulitin Sa utak kong magulo Ngiti **** ang sarap isako Sa puso kong naghihilom Ayokong ituloy 'to Dahil gusto ko Kapag nakahanap ako ng taong Muling gugustuhin 'Yung sigurado na 'Yung siya na Pero hindi ma-ikakaila Nalungkot ako Nang minsang magkatampuhan tayo Halos maiyak ako Parang nung umaga lang okay tayo Nang maghapo'y hindi mo na ako kinibo Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Gusto ko sigurado Uulit-ulitin ko sa makulit kong ulo Uulit-ulitin ko sa pasaway kong puso Wala 'to H'wag mo lang pansinin Dahil ayokong magustuhan pa kita lalo
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 8:38 AM UTC
mymelodyisyou
Ayoko
Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Pero aaminin ko Ang sayang tignan ng mga Ngiti mo Ngiting nakapagpapaligaya Ngiting babaunin hanggang pag-uwi Ngiti **** kay sarap ulit-ulitin Sa utak kong magulo Ngiti **** ang sarap isako Sa puso kong naghihilom Ayokong ituloy 'to Dahil gusto ko Kapag nakahanap ako ng taong Muling gugustuhin 'Yung sigurado na 'Yung siya na Pero hindi ma-ikakaila Nalungkot ako Nang minsang magkatampuhan tayo Halos maiyak ako Parang nung umaga lang okay tayo Nang maghapo'y hindi mo na ako kinibo Ayokong ituloy 'to Tila mabilis ang lahat Gusto ko sigurado Uulit-ulitin ko sa makulit kong ulo Uulit-ulitin ko sa pasaway kong puso Wala 'to H'wag mo lang pansinin Dahil ayokong magustuhan pa kita lalo
Continue reading...
31
"uwi ka na", ang sambit nya sa bawat araw sya'y naghihintay, upang magkahawak aming mga kamay; mga mata nya'y nais kong masilayan. hintayin mo ko, aking mahal sa pagdating ko'y, ika'y hahagkan.
0
May 14, 2015
May 14, 2015 at 1:40 AM UTC
princessninaann
worst torture
"uwi ka na", ang sambit nya sa bawat araw sya'y naghihintay, upang magkahawak aming mga kamay; mga mata nya'y nais kong masilayan. hintayin mo ko, aking mahal sa pagdating ko'y, ika'y hahagkan.
Continue reading...
6
Sayong paglalakad sa kalagitnaan ng daan ika'y nakita Mga mata **** mapungay at mukhang **** maamo Posturang natural at ngiti **** hindi nagbabago Na para bang lagi akong tinutukso O bakit ka ganyan, binibini? Para bang sa 'yong mga mukha ay walang problemang namumutawi Kada salubungan ng ating mga mata ay talaga namang pagod ko ay napapawi Nagsusulat ako ng bigla kang dumaan saking harapan Ako'y napatingin at napahinto sa aking lugar na ginagalawan Para **** niyanig ang mundo kong tahimik Puso kong parang gustong muling umibig Handa kong ika'y haranahin at gawan ng isang awit Ngunit paano pala kung puso mo ay meron ng nag mamay-ari? Mga bagay sa aking isipan na nawari Hanggang tingin nalang ba ako sayo Kahit na parang ako'y pinana na ni kupido? Handa akong sumugal malaman mo lamang na ang pag ibig ko ay tunay Nais mahagkan ka at mapakilala saking Nanay Mga mata kong kislap ay talaga namang tunay Kaya sana hayaan mo kong iyong buhay ay bigyan ng kulay Magpapakilala ako sayo ng walang pag iimbot Irerespeto ka kahit magsuot ng maigsing saplot Unang hakbang ng puso mo'y maabot Ihahatid sundo sa inyo pag uwi sa tahanan Hindi ka hahayaang mabastos ng kung sino sa daan Liligawan pati iyong mga magulang, Nangangako sa magandang intensyon at hindi magkukulang Sa Itsura man ako'y salat Akin nalang ibabawi sa matatamis na sulat at ugaling tapat
0
May 24, 2018
May 24, 2018 at 2:22 AM UTC
PauloA97
MARIKIT
Sayong paglalakad sa kalagitnaan ng daan ika'y nakita Mga mata **** mapungay at mukhang **** maamo Posturang natural at ngiti **** hindi nagbabago Na para bang lagi akong tinutukso O bakit ka ganyan, binibini? Para bang sa 'yong mga mukha ay walang problemang namumutawi Kada salubungan ng ating mga mata ay talaga namang pagod ko ay napapawi Nagsusulat ako ng bigla kang dumaan saking harapan Ako'y napatingin at napahinto sa aking lugar na ginagalawan Para **** niyanig ang mundo kong tahimik Puso kong parang gustong muling umibig Handa kong ika'y haranahin at gawan ng isang awit Ngunit paano pala kung puso mo ay meron ng nag mamay-ari? Mga bagay sa aking isipan na nawari Hanggang tingin nalang ba ako sayo Kahit na parang ako'y pinana na ni kupido? Handa akong sumugal malaman mo lamang na ang pag ibig ko ay tunay Nais mahagkan ka at mapakilala saking Nanay Mga mata kong kislap ay talaga namang tunay Kaya sana hayaan mo kong iyong buhay ay bigyan ng kulay Magpapakilala ako sayo ng walang pag iimbot Irerespeto ka kahit magsuot ng maigsing saplot Unang hakbang ng puso mo'y maabot Ihahatid sundo sa inyo pag uwi sa tahanan Hindi ka hahayaang mabastos ng kung sino sa daan Liligawan pati iyong mga magulang, Nangangako sa magandang intensyon at hindi magkukulang Sa Itsura man ako'y salat Akin nalang ibabawi sa matatamis na sulat at ugaling tapat
Continue reading...
29
Mahal ko'y ubod ng ganda Dikit na nakakagiliw sinuman makakita At nang minsan lumapit at nagpakilala Sinunggaban ako't niyakap niya Kulang lang kami'y maghalikan Sa aming mahabang pagtitinginan Dubdob na kay laki ng silakbo ng pag-iibig Ngunit nang makadaan Sa isang maliit na pamilihan Nakita ko na may ibang kalampungan Nanibugho ako nang umuulan Sa pag uwi ng bahay Dahan dahan na humimlay Sa higaang yari sa kawayan At tirahan na parang sa ihip ng hangin ay matatangay May saysay pa ba ang pagluha? Kahit wala man, patunay pa rin na ako'y umiibig na Totoo man ang nararamdaman Ano ang aking maipagmamayabang Talagang daig nga ng mayaman ang mahirap Sa isip, salita at sa gawa O sadyang may katumbas na ang bawat bagay Para ang pagmamahal din ay mabili't maagaw Iisipin ko na lang na  ito'y para rin sa kapakanan niya Di na lilingon o magkikita Sana'y balang araw malaman niya Na ako'y di hamak na isang tao Kapag umiibig na
0
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 1:56 AM UTC
haringibon
Hirap sa Pag-ibig
Mahal ko'y ubod ng ganda Dikit na nakakagiliw sinuman makakita At nang minsan lumapit at nagpakilala Sinunggaban ako't niyakap niya Kulang lang kami'y maghalikan Sa aming mahabang pagtitinginan Dubdob na kay laki ng silakbo ng pag-iibig Ngunit nang makadaan Sa isang maliit na pamilihan Nakita ko na may ibang kalampungan Nanibugho ako nang umuulan Sa pag uwi ng bahay Dahan dahan na humimlay Sa higaang yari sa kawayan At tirahan na parang sa ihip ng hangin ay matatangay May saysay pa ba ang pagluha? Kahit wala man, patunay pa rin na ako'y umiibig na Totoo man ang nararamdaman Ano ang aking maipagmamayabang Talagang daig nga ng mayaman ang mahirap Sa isip, salita at sa gawa O sadyang may katumbas na ang bawat bagay Para ang pagmamahal din ay mabili't maagaw Iisipin ko na lang na  ito'y para rin sa kapakanan niya Di na lilingon o magkikita Sana'y balang araw malaman niya Na ako'y di hamak na isang tao Kapag umiibig na
Continue reading...
29
Kasabay ng iyong pagpikit ay ang imbay ng aking katawan, pag-alon ng mga balikat at pagkibit. Kasabay ng iyong pagtalikod ay akma akong aapak at papalakpak, dahan-dahang papalapit sa entablado. Kasabay ng iyong pagkukubli ng damdamin ay ang pag-muwestra ng tadhana sa akin, pag-gabay tungo sa kung ano ang tuwid. Kasabay ng pagtago ng nadaramang totoo, ay ang siya ring paghahanap ko ng sagot sa wari’y hindi mo masagot na tanong. At kasabay ng pagsasara nitong kurtina, ay ang paghinto sa pagpatak ng luha at ang ating maligayang paglaya. At kasabay ng pagdidilim nitong entablado ay ang kaliwanagan na di nahanap sa’yo at ang aking pagsuko para sa teatro. At kasabay ng kanilang hikbi at palakpakan ang pinakahihintay na pag-uwi sa kawalan at pagsalubong sa sarswela na naman.
0
Sep 29, 2024
Sep 29, 2024 at 3:43 PM UTC
ang_lakambini
Sa Sarswela
Kasabay ng iyong pagpikit ay ang imbay ng aking katawan, pag-alon ng mga balikat at pagkibit. Kasabay ng iyong pagtalikod ay akma akong aapak at papalakpak, dahan-dahang papalapit sa entablado. Kasabay ng iyong pagkukubli ng damdamin ay ang pag-muwestra ng tadhana sa akin, pag-gabay tungo sa kung ano ang tuwid. Kasabay ng pagtago ng nadaramang totoo, ay ang siya ring paghahanap ko ng sagot sa wari’y hindi mo masagot na tanong. At kasabay ng pagsasara nitong kurtina, ay ang paghinto sa pagpatak ng luha at ang ating maligayang paglaya. At kasabay ng pagdidilim nitong entablado ay ang kaliwanagan na di nahanap sa’yo at ang aking pagsuko para sa teatro. At kasabay ng kanilang hikbi at palakpakan ang pinakahihintay na pag-uwi sa kawalan at pagsalubong sa sarswela na naman.
Continue reading...
21
Kay bilis ng pagdaan, Mahirap mapansin, mamalayan, Sa dami ng mga pangyayari, Saan nga ba na-uwi? Mga panahon na gustong maranasan, Palalampasin ba ang pagkakataon? hahayaan? Huwag naman sana, baka pagsisihan, Desisyon nga dapat ay pag-isipan. Pagkakatao'y di na gustong pakawalan, Kahit tinig mo man lang ay mapakinggan, Pagkakatao'y di na kayang palampasin, Makausap ka kahit di mo man mahalin.
0
May 9, 2017
May 9, 2017 at 6:12 PM UTC
taltoy
Panahong Magkasalungat
Kay bilis ng pagdaan, Mahirap mapansin, mamalayan, Sa dami ng mga pangyayari, Saan nga ba na-uwi? Mga panahon na gustong maranasan, Palalampasin ba ang pagkakataon? hahayaan? Huwag naman sana, baka pagsisihan, Desisyon nga dapat ay pag-isipan. Pagkakatao'y di na gustong pakawalan, Kahit tinig mo man lang ay mapakinggan, Pagkakatao'y di na kayang palampasin, Makausap ka kahit di mo man mahalin.
Continue reading...
12
Tuliro't nakatingala tinatanaw ang mga tala sa langit, iniisip na kung bakit 'di pinilit. Napagod sa'yong mga palaisipan, kahit bali-baliktarin ang mga pangangatwiran. Lumisan... sa kinagisnan na tahanan, sa pag-luwas at pag-uwi nahihirapan. Nangangambang ika'y muling masilayan, hindi alam kung pighati, o galit ang mararamdaman. Sinabi mo na sa mga bagong mukhang kinilala mo, ako parin ang hinahanap mo. Ngunit sa tuwing gusto kong sulatan ang saradong libro, ayaw mo. Ayaw mo.... Pero ang gulo mo, at magulo rin ako. Sa mga sandaling gusto kong sumugal uli, pangit ang baraha mo. At sa mga oras na ika'y nag babalasa muli. kulang ang barya ko. Oo, magulo. Parehas tayong tuliro.
0
Jun 5, 2024
Jun 5, 2024 at 8:52 AM UTC
Mekuting
Tuliro
Tuliro't nakatingala tinatanaw ang mga tala sa langit, iniisip na kung bakit 'di pinilit. Napagod sa'yong mga palaisipan, kahit bali-baliktarin ang mga pangangatwiran. Lumisan... sa kinagisnan na tahanan, sa pag-luwas at pag-uwi nahihirapan. Nangangambang ika'y muling masilayan, hindi alam kung pighati, o galit ang mararamdaman. Sinabi mo na sa mga bagong mukhang kinilala mo, ako parin ang hinahanap mo. Ngunit sa tuwing gusto kong sulatan ang saradong libro, ayaw mo. Ayaw mo.... Pero ang gulo mo, at magulo rin ako. Sa mga sandaling gusto kong sumugal uli, pangit ang baraha mo. At sa mga oras na ika'y nag babalasa muli. kulang ang barya ko. Oo, magulo. Parehas tayong tuliro.
Continue reading...
11