Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
I could never put into words until now
the warm sensation of menstrual blood trickling down my hand
or the smell of dried blood stuck to public hair
and how every time I walked passed the butchers or deli department at the local grocery store
I could recognize the smell of blood dripping from tissue left on white sheets displaying the cuts of meat
sheets the same color as the toilet paper I use every month
to examine the clumps of the ****** that flow downwards
to be born life-less much like a flank stake behind the glass case
****** stuff
Ismahanwrites Jun 2017
Over flowing is part of nature
And sometimes what's seen to be ugly
Is over priceless.



   _ismahan
We over flow
Letting out all our wastes in one piece of pad or a two or a three but what we don't realize is that this has become a part of us we can't hate how god has created us but we can love the outcome which is a beautiful life.
Sy Lilang Jul 2016
"Tao po?"* unang beses akong naglakas ng loob,
Pero walang kibo ang nahihimbig na bantay.
Kinakatok ko gamit ang barya ang kahoy na bintana,
May rehas na yari sa metal pero madali namang masira.

"Tao po?" pangalawang pagsuyo
Habang pinagmamasdan ang dekorete sa bawat sulok,
Pero tila ba walang pakikisama ang may-ari,
Kaya't naisipan ko na lamang ibulsa ang pambili.

Halos maka-dalawang hakbang na ako
Nang bigla kong narinig ang kakaiba nyang tono,
"Ano yun?" magaspang ang boses niya
Kaya't napalingon akong bigla't niyari ang sarili pabalik.

Kinapa ko ang bulsa at kinuha ang barya,
At tinuro ang nakabalot na pangarap.
Dali-dali ko itong binulsa habang panakaw ang tingin.
Hanggang napansin niyang nakatitig ako.

Apat na hakbang buhat sa bintana ng pagsusuyuan,
Tinawag niya ako, pero hindi ko sya pinansin.
Puno ng kaba ang puso ko,
At kakaiba ang daing ng pag-iisip ko
Buhat sa pagtawag niya sa akin,
Hindi ko rin makalimutan
Ang malamlam niyang mga matang
Parang may nais ipahiwatig.

Sa pag-uwi ko,
Napatingin ako sa sariling repleksyon
At doon ko napagtagpi-tagpi ang lahat,
*"Nakakahiya, may tagos pala ako."
Tungkol sana ito sa pag-ibig pero habang sinusulat ko na, iba ang naging timpla ng eksena. Medyo nakakatawa. Isang akda para sa mga kababaihang magigiting sa kabila ng kanilang kabuwanang dalaw.

Bayani ang bawat dilag pagkat bahagi ito ng ating pagkatao.

— The End —