Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"tatakbo" poems
Narasanan mo na bang mabasa ng ulan? Makipag laban sa ulan? Yung lahat ginawa mo na wag ka lang mabasa? Sumilong ka na, nagpayong ka na, may kapote ka pa. Pero wala basa parin. Paano pag ganto? Itapon ang hawak **** payong Lumabas sa iyong silong Tanggalin ang yong pandong. Ikay umabante Damhin ang bawat patak ng ulan Ipikit ang mata Habang nakatingala Hayaan ang tubig na galing sa langit na basain ang yong mukha At pumikit bumalik sa nakaraan Masasayang alala. Na kasama mo ang ulan Gaya nuong bata ka. "Mama payagan mo sana Hayaan akong makipaglaro sa kanya" Laking tuwa pag napayagan ka. Tatakbo takbo Hindi alintana kung baka mapano Huhubarin ang Tsinelas at gagawing barko Hindi bat napaka saya mo. Kaya pag dilat mo May tanong lang ako Maiinis ka pa ba o Hayaan **** basain ka ng ulan? Wag mo sanang labanan. Ngumiti ka na lang At bumalik lang sa nakaraan.
0
Jul 18, 2017
Jul 18, 2017 at 10:00 PM UTC
Ulan
Tingin sa kanan at kaliwa ng pasilyo, lalakarin ang dulo ng kahit wala ng  tayo. Tingin mo saan ako dadalhin nito? Pipilitin kahit sira na, yan ang totoo. Teka, iisip nalang ako ng bago, yung mapapasaya ka kahit sa malayo, Tutal doon nagmamahal ako kahit papaano. halika sabayan mo naman ako. Nakakatuwa sa unang hakbang diba? Parang ayaw mo ng tapusin pa, parang  sa bawat kapit hindi na bibitaw sa saya. halika samahan mo ko, tara? Mukang nasa kalagitnaan na ba? Oh sadyang dama ko lang ang kaba. Pangangamba'y nasa iyong mata. Dito lang ako, Wag magalala Nilamon ng dilim na nabalot. Iniisip papaano na ako tatakbo sa takot. Nasaan ka? bakit di na kita madama? bumitaw kana pala. Maliligaw magisa sa dilim. Tanging tanglaw ang alala at lihim. Abutin man ako ng takip-silim, tiyak na ikaw padin ang isisgaw sa pang-anim. Mahal,  masaya akong maglalakbay. Mahal, hayaan **** ako'y mangalay Mahal, naging totoo ang aking inalay Mahal,  tanong ko lang, Ikaw pa ba ay sasabay? Oh tignan mo, layo na pala nito. Kinaya kong wala ka dito. Mahirap, oo. Masakit? panigurado pero sapat naman dahil dala ko ang iyong litrato.
0
Oct 19, 2018
Oct 19, 2018 at 12:43 PM UTC
Litrato
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
0
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:04 AM UTC
Ang Modernong Karpintero at ang Pintor ng Pagbabago
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
Continue reading...
55
Okay lang naman kahit walang ganito Kaya pa namang tiisin ang lamig ng puso Pero bakit unti unti na babalik ang tingin Gigising sa umaga ikaw ang agad hahanapin Okay pa naman kahit walang pansinan Mga normal na usapan na walang lambingan Pero bakit nakatutuwang masilayan ang ngiti Para bang ginugustong pagmasdan nalang ang 'yong labi Okay ba sayo na pangarapin kita? Nananaginip na akong kasama ka tuwina Alam ko namang di ka maniniwala Ngunit idinidikta ng isip na subukang pumusta Okay kaya na mahulog sa 'yo? Natatakot ako, baka di mo ko masalo Pareho yata tayong takot magtiwala Subalit bumubulong ang puso na ikaw ang tadhana Okay na ako, handa nang humakbang Lalakad, tatakbo kahit maraming humarang Sa'yo lang nakatingin sa abot tanaw Mananatiling ikaw hanggang sa pagpanaw Okay sanang managinip nang ikaw ang katabi Yun ang tanging pangarap, 'di na ikinukubli Hihilingin sa langit at sa mga bituin Na sana sa huli... ako'y sayo at ikaw ay maging sa akin
0
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 11:43 AM UTC
How to Pagibig
Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang  kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to. Nabuo ko na naman ang pangalan mo. pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo. Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga. "Asan ka na?"
0
Jun 3, 2016
Jun 3, 2016 at 2:04 AM UTC
Ligaw
Ewan ko ba kung bakit Sa pag-ibig may politika Kung sinong mas may kapangyarihan sa puso mo Kung sinong kayang bayaran yang mga ngiti mo Kung sinong may kakayahang patahanin yang luha mo O paagusin nang walang patumangga Ano nga bang kapangyarihan ko? Kundi makinig at makisimpatya-simpatyahan Punasan ng mahimulmol na panyo ang mga pisngi mo O ngitian at kulitin ka para di mo naman maisip ang mga problema mo Ano nga bang kakayahan ko kumpara sa kanya Kung binigay ko na lahat ng karapatang ari para sa'yo Ano bang laban ko kung siya ang may hawak ng property rights mo? Hindi ba krimen na ang tawag kung magnanakaw ako ng tingin sa'yo? Pero bakit di ka pa nakukulong sa puso ko kung ilang beses mo na akong pinapatay? Bakit ba wala akong lakas na gumanti sa tuwing sinasaktan ka niya? Dahil ba sa nakapanghihinang pakiusap mo? Sa malakas na pagtutol ng mga mata mo? Maraming dahilan yan kaibigan. Pero dahil politika ang pag-ibig, siya ang binoto mo at hindi ako Siguro dahil siya nga ng napusuan **** kandidato. O sadyang walang dating ang pagpapapansin ko O dahil masyado mo na akong kilala na di mo nais na maging isa ako sa tatakbo Nais **** siya naman ang maglingkod sa'yo Kasi hindi ko alam, ang sabi mo kasi mahal mo siya Alam mo ba ang salitang yan? Sapat upang magpaguho ng mga buhay at kinabukasan Hindi ko, ngunit mo Pinalampas mo ang pagkakataong Paglilingkuran kita na parang isang prinsesa Kung ano ka naman talaga Naiinis ako sa tuwing pinagmumukha ka niyang pulubi at walang silbi Ikaw naman nililito mo siya Binabato ng mga paratang Tama na Mahalin mo rin siya ah Kasi di naman siya maluloklok kung di mo pinili Pinili mo yan Magdusa ka Kahit pa mahal kita Eh kung sa di mo ko nakikita Ni binilugan sa balota Paano ko pa ba ipakikilala ang sarili ko? Kailangan bang masabing kayo upang mabigyan siya ng kapangyarihan sa'yo? Pwede naman kitang paglingkuran kahit di ako pinili mo Pwede naman kitang mahalin kahit kelan ko gusto Kaya kong gawin lahat 'yon --- Kahit walang pondo kundi ang puso ko Kasi independent party ako At ang katotohanang walang tayo Di magiging tayo Na sinampal mo sa aking mukha noon pa mang naging magkaibigan tayo Tanggap ko Wala naman akong hinihinging kapalit Gusto ko lang masaya ka sa napili mo At sana panindigan niya ng pagpapahirap sa damdamin mo Kasi tangina kinuha niya lahat ng binigay **** buwis at pawis Di man lang nagtira upang mabigyan ako Pero sige na Tama na'to Wala nakong maramdaman Isang kasinungalingan Paalam na Sana magtagal pa ang termino Administrasyong binuo ng pag-ibig niyo
0
Jul 3, 2016
Jul 3, 2016 at 3:00 AM UTC
Poli--teka?
Ewan ko ba kung bakit Sa pag-ibig may politika Kung sinong mas may kapangyarihan sa puso mo Kung sinong kayang bayaran yang mga ngiti mo Kung sinong may kakayahang patahanin yang luha mo O paagusin nang walang patumangga Ano nga bang kapangyarihan ko? Kundi makinig at makisimpatya-simpatyahan Punasan ng mahimulmol na panyo ang mga pisngi mo O ngitian at kulitin ka para di mo naman maisip ang mga problema mo Ano nga bang kakayahan ko kumpara sa kanya Kung binigay ko na lahat ng karapatang ari para sa'yo Ano bang laban ko kung siya ang may hawak ng property rights mo? Hindi ba krimen na ang tawag kung magnanakaw ako ng tingin sa'yo? Pero bakit di ka pa nakukulong sa puso ko kung ilang beses mo na akong pinapatay? Bakit ba wala akong lakas na gumanti sa tuwing sinasaktan ka niya? Dahil ba sa nakapanghihinang pakiusap mo? Sa malakas na pagtutol ng mga mata mo? Maraming dahilan yan kaibigan. Pero dahil politika ang pag-ibig, siya ang binoto mo at hindi ako Siguro dahil siya nga ng napusuan **** kandidato. O sadyang walang dating ang pagpapapansin ko O dahil masyado mo na akong kilala na di mo nais na maging isa ako sa tatakbo Nais **** siya naman ang maglingkod sa'yo Kasi hindi ko alam, ang sabi mo kasi mahal mo siya Alam mo ba ang salitang yan? Sapat upang magpaguho ng mga buhay at kinabukasan Hindi ko, ngunit mo Pinalampas mo ang pagkakataong Paglilingkuran kita na parang isang prinsesa Kung ano ka naman talaga Naiinis ako sa tuwing pinagmumukha ka niyang pulubi at walang silbi Ikaw naman nililito mo siya Binabato ng mga paratang Tama na Mahalin mo rin siya ah Kasi di naman siya maluloklok kung di mo pinili Pinili mo yan Magdusa ka Kahit pa mahal kita Eh kung sa di mo ko nakikita Ni binilugan sa balota Paano ko pa ba ipakikilala ang sarili ko? Kailangan bang masabing kayo upang mabigyan siya ng kapangyarihan sa'yo? Pwede naman kitang paglingkuran kahit di ako pinili mo Pwede naman kitang mahalin kahit kelan ko gusto Kaya kong gawin lahat 'yon --- Kahit walang pondo kundi ang puso ko Kasi independent party ako At ang katotohanang walang tayo Di magiging tayo Na sinampal mo sa aking mukha noon pa mang naging magkaibigan tayo Tanggap ko Wala naman akong hinihinging kapalit Gusto ko lang masaya ka sa napili mo At sana panindigan niya ng pagpapahirap sa damdamin mo Kasi tangina kinuha niya lahat ng binigay **** buwis at pawis Di man lang nagtira upang mabigyan ako Pero sige na Tama na'to Wala nakong maramdaman Isang kasinungalingan Paalam na Sana magtagal pa ang termino Administrasyong binuo ng pag-ibig niyo
Continue reading...
66
Madilim, kagaya ng pusong may lihim Umiiyak, nasasaktan, natatakot aminin Kailangan ba talaga maramdaman ito? Ayoko na at napapagod na ako. Magmumukmok sa isang tabi Na parang hindi mapakali Uupo, tatayo, tatakbo Hindi alam kung saan patungo. Isip ay lumulutang, puso'y nag aalab Hindi na alam kung anu ang bibigkasin Sumisigaw, sumasaklolo Hindi na alam kung ano ang gagawin. Tama na, pakiusap Ako ay mananahimik na Kaya ko tahakin ang dilim mag isa Huwag ka lang magparamdam pa. Paalam at ako ay lilisan na Paalam at ika'y iiwan na Paalam mahal hanggang sa muli Paalam, kahit mahal na mahal kita.
0
Feb 20, 2020
Feb 20, 2020 at 10:33 PM UTC
PAALAM
I. Sa mura kong edad ulila na ako, Pumanaw ang aking ina sa pagkakaluwal ko. Ang aking ama ay nakakulong, Pagkat sa droga s'ya ay nalulong. II. Sa mura kong edad sinubok na ako ng buhay, Naranasan ko nang matulog sa lansangan, Habang walang kumot na nakadagan saking katawan. Tanging liwanag lang ng buwan ang nariyan upang ako'y gabayan. III. Sa mura kong edad natuto na akong mang-umit. Nilalaslas ko ang bag ng aleng sa braso ay nakasabit. Sabay tatakbo ng mabilis para makatakas, Sa mga parak na nais akong mabitbit. IV. Sa murang kong edad yosi na ang aking hinihithit, Umaaktong action star at sa pagitan pa ng daliri nakaipit. Ito nalang ang aking nagsisilbing pagkain, Dahil kagabi pa ako di nanginginain. V. Sa mura kong edad kinamuhuian ko na ang mundo, At ang lagi kong tanong: "Bakit ganito ang sinapit ko?!" Nanliliit na ang tingin ko sa sarili ko, At tila wala na atang patutunguhan ang buhay kong ito. VI. Sa mura kong edad naligaw na ang landas ko, At may inggit ako sa taong nagbabasa nito. At kung sasabihin n'yong malas kayo sa buhay niyo, Ano pa kaya ang mundong sinapit ko?
0
Aug 31, 2015
Aug 31, 2015 at 6:56 AM UTC
Ang Naligaw ng Landas
***Maraming taon ang nasayang, mga pangarap na biglang nabasag, 'di na maibabalik sa dati, para itong tinapay na sinira ng amag. Matagal na kong nagtitiis, matagal na kong naghihintay na muli **** ibalik ang apoy ng iyong pagmamahal.*** **Akala mo ba 'di ako nanghinayang sa mga binuong pangarap? Sayang ang dala kong mantikilya,  ang tinapay sana'y  'di inamag. Ang apoy na sinasabi **** sa akin ay nawaglit hindi mo lang alam ikaw din mismo ang umihip.** ***Nagsawa ka na bang ihatid-sundo ako sa bahay? Nagsawa ka na bang pakinggan ang mga drama ko sa buhay? Hindi ko naman gusto na ikaw ay mapagod, Nais ko lang na mapansin mo ko at sa ibang bagay 'wag kang masubsob.*** **Matapos ang isang nakakapagod na araw, ihahatid pa kita sa 'yong bahay, Dahil pag hindi, paniguradong tayo'y mag-aaway. 'yon ang nakakapagod - ang away, lalo na't may problema din ako sa aking buhay na kahit kailan 'di mo napansin, dahil subsob ka sa ibang bagay** ***Sabi ko "ayoko na", sabi mo pagod ka na. Tumakbo ako, mga luha'y naghahabulan sa paglabas, mga tanong na walang sagot, "hahabulin ba nya ako? Hindi na ba nya ko mahal?" 'Di ako lumingon, gumulo aking isipan. Nais ko lang ay pigilan mo ko aking mahal.*** **Sabi mo, ayaw mo na, sabi ko, "pagod na ako", Pagod na akong magpigil ng luha at maghabol sa iyong bawat pagtakas at pagtakbo Mga tanong na walang sagot, " Ayaw nya bang manatili? Hindi na ba nya ako mahal?" 'Di ka lumingon, gumulo ang aking isipan. Nais ko lang ay huminto ka aking mahal.** Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, 'di na 'ko tatakbo, ako'y mananatili, sasabihin kong minamahal kita Hahabulin kita at pipigilan, sasabihin kong minamahal kita
0
Jun 8, 2015
Jun 8, 2015 at 10:59 PM UTC
atik laham (collaboration with JP)
***Maraming taon ang nasayang, mga pangarap na biglang nabasag, 'di na maibabalik sa dati, para itong tinapay na sinira ng amag. Matagal na kong nagtitiis, matagal na kong naghihintay na muli **** ibalik ang apoy ng iyong pagmamahal.*** **Akala mo ba 'di ako nanghinayang sa mga binuong pangarap? Sayang ang dala kong mantikilya,  ang tinapay sana'y  'di inamag. Ang apoy na sinasabi **** sa akin ay nawaglit hindi mo lang alam ikaw din mismo ang umihip.** ***Nagsawa ka na bang ihatid-sundo ako sa bahay? Nagsawa ka na bang pakinggan ang mga drama ko sa buhay? Hindi ko naman gusto na ikaw ay mapagod, Nais ko lang na mapansin mo ko at sa ibang bagay 'wag kang masubsob.*** **Matapos ang isang nakakapagod na araw, ihahatid pa kita sa 'yong bahay, Dahil pag hindi, paniguradong tayo'y mag-aaway. 'yon ang nakakapagod - ang away, lalo na't may problema din ako sa aking buhay na kahit kailan 'di mo napansin, dahil subsob ka sa ibang bagay** ***Sabi ko "ayoko na", sabi mo pagod ka na. Tumakbo ako, mga luha'y naghahabulan sa paglabas, mga tanong na walang sagot, "hahabulin ba nya ako? Hindi na ba nya ko mahal?" 'Di ako lumingon, gumulo aking isipan. Nais ko lang ay pigilan mo ko aking mahal.*** **Sabi mo, ayaw mo na, sabi ko, "pagod na ako", Pagod na akong magpigil ng luha at maghabol sa iyong bawat pagtakas at pagtakbo Mga tanong na walang sagot, " Ayaw nya bang manatili? Hindi na ba nya ako mahal?" 'Di ka lumingon, gumulo ang aking isipan. Nais ko lang ay huminto ka aking mahal.** Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, 'di na 'ko tatakbo, ako'y mananatili, sasabihin kong minamahal kita Hahabulin kita at pipigilan, sasabihin kong minamahal kita
Continue reading...
31
Una kitang narinig Pero iba pala kapag naririnig at nasisilayan Alam mo bang nakakakilig Kahit yung kinakanta mo ay tungkol sa lokohan, kabiguan o kalungkutan Ewan ko kung napansin mo akong tulala sayo Habang kumakanta ka at may kaunting pangiti ngiti Tignan mo gumawa ako ng tula para sayo At yung puso ko tuloy palihim na tili ng tili Pagkauwi ko galing sa Sev's Cafe Di ko pa din malimutan yung oras na magpapapicture ako sayo Muntik na akong di makagalaw at sumigaw ng mayday! mayday! Nang sabihin **** "teka maglugay muna ako" Hayaan mo na yung mga taong nasa kanta **** PAWS Kung sakin lang araw araw ka sanang may rose Lumipad man yung isa sayo palayo Tayo naman ay tatakbo at lilibutin ang mundo Pag nagkita tayo ulet ang sasabihin ko ay Hi Crush! Kaya lang yung pisngi mo kaya ay mag blush? Sabayan mo sana itong gusto kong kantahin Mejo nirevise ko yung favorite part mo sa antukin Eto na Sasalubungin natin ang kinabukasan Ng walang takot at pangamba Tadhana'y merong tip na makapangyarihan Kung ayaw may dahilan Gusto kita kaya ginawan ng paraan
0
Oct 27, 2015
Oct 27, 2015 at 6:46 AM UTC
Karlen
Sa bawat paggalaw ng mga kamay sa orasan Naitatala nito ang takdang oras. Ito ang mga kamay na sumusukat sa bawat Segundo, minuto at oras sa bawat araw na lumilipas. Ngayong araw na ito, tila sadyang nagmamadali ang yaring mga kamay na parang bang may hinahabol. Hindi naman sila mga paa Ngunit sila’y parang kumakaripas ng takbo Sa aking pagtingin sa mga mabibilis na kamay, nabagabag ako sa pagkaripas nilang ito. Na kung sila’y magkakabuhay lamang Ay aking itatanong, “’Hindi pa ba kayo napapagod?” Akala ko ba’y Bilog man o parisukat ang hugis ng orasan Ay ito’y patuloy na tatakbo? Tatakbo at tatakbo. Tatakbo lamang sa lugar na iniikutan nito at hindi lalayo. Iikot ng iikot. Tulad ng ating mundo na hindi naiisip na tumigil. Liban na lamang kung mayroong sadyang pipigil, kung sadyang naubusan ng batirya, kung nawalan ng dahilan para hindi pumalya. Ngunit sa isang saglit na pagpikit ng aking mga mata, 'Di ko nabatid kung isang panaginip o isang realidad na nga ba ang aking narating. Ang mga kamay na laging kumakaripas ng pagtakbo ay bigla na lamang huminto. Ang pagkumpas ng oras ay nabigo. Ang panahon natin ay naglaho.
0
Dec 2, 2016
Dec 2, 2016 at 12:44 PM UTC
Sa ikalawa ng Disyembre
isa, dalawa, tatlo ako'y tatakbo papalayo 'di ko alam kung saan ako tutungo ang nais ko lang ay makalayo sa'yo apat, lima, anim itong damdaming aking kinikimkim dapat ko ba itong sabihin o hayaan na lang maglaho sa hangin? pito,walo, siyam 'di mo pa rin alam; wala ka bang pakiramdam? o sadyang wala kang pakialam matatapos na lang ang bilang pero ang tagu-taguan ng aking nararamdaman ay tila wala na atang katapusan ngunit pagbilang ko ng sampu nasilayan sa aking pag dilat ang katotohanang ikaw pala'y may ninanais nang iba
0
Sep 2, 2019
Sep 2, 2019 at 12:56 AM UTC
tagu-taguan
Spoken word poetry by: Quencie D.R Puno ang aking isipan ng mga katanungan, Ni hindi ko alam kung may patutunguhan. Hindi ko alam kung paano o saan sisimulan, Kung tatakbo palayo o sayo ay ika'y lalapitan. Eto na sisimulan ko na ngunit nagaalangan, Sa simulang tanungin ang yong pangalan. Nang di naglaon nalaman ko yung katauhan, Di nagtagal tayo ay naging magkaibigan. Aking hihimayin kung gaano kahaba o kaikli, Etong tulang patungkol sayo at pinili. Kung ilang pahina at itatantya kung sakali, Sisimulan ko na ngunit eto ako nagbabakasali. Simula sa  "Ako at Ikaw" ngunit walang tayo, Ano bang pakiramdam ng maging gwapo? Dahil lahat ng niligawan mo iyong napa-Oo. Babe,Mahal at lahat ng tawagan nagamit mo. Balita ko madaming nagkakagusto sayo, May nakahome based na sa puso mo. Nakatres ba? Ilang puntos ba sya sayo? Gusto mo pala maglaro sana sinabihan mo ako. Gusto mo ng one-on-one pero madami pa pala, Kung tutuusin sa mobile legends adik ka na. Paiba iba ka ng character bane,alpha at angela, Inugali mo na pati sa laro kotang - kota ka na. Di kami isang laro pag napagtripan mo na, Di kami dota iffirst blood mo tapos GG na. Di kami coc o lol iiwan mo pag nagsawa kana, Ano bang degree natapos mo at bihasa kana. Patawad!! Kung ginusto kita, Patawad sa mga binitawan'g salita. Patawad kung mahal na kita, Patawad kung ako'y lalayo muna.
0
Apr 19, 2019
Apr 19, 2019 at 3:46 AM UTC
"Patawad"
Tula: Takbo Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Kahit hindi ko alam ang lugar Kahit walang kasiguraduhan Kahit maligaw sa mga kantong nalampasan Para lang matakasan ang lahat O ang nakaraang gustong lipasan Tatakbo ako ng malayo Kahit sa kalsada ay mabangga, matumba pero sa huli ay tatayo pa din Na may nakalagay na bawal dumaan dito Marami nang namatay dito Hindi ako matatakot Hindi ako hihinto dahil Tatakbuhan ko ito Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Para makadiskubre ng bagong daanan Para may makitang mga bagong lugar na pwedeng nating puntahan Kahit abutin pa ng magpakailanman Abutin ng gabi ,madaling araw ,o kinabukasan pa yan Tatakbo parin ako Kahit Tulog na ang lahat Nagpapahinga at nananaginip Ng mga pekeng pantasya at ako ay tumatakbo pa Gising sa katotohanan at realidad Hindi parin tumitigil madadaanan ang mga nagtitinda sa kalsada ng balot at iba pa Dahil may gusto kong takasan May gusto kong puntahan Kaya ako tumatakbo Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Kahit mauhaw pa at matuyuaan ng lalamunan Hahanap ako ng tubig Para mabigyan ng bagong sigla At manatiling malakas sa takbo ng buhay Hindi ko ipapakita na ako ay pagod na Hinihingal Hinahabol ang hininga Hindi na ako magpapahinga Iinom lang ako at ipagpapatuloy ko ang aking takbo Kahit mapuno pa ng pawis ang aking likuran Mabasa ang aking buong kasuotan Dahil tatakbo ako Hindi ako hihinto Hindi ako mapapagod Hindi ako magpapahinga Gusto kong tumakbo Gusto kong tumakbo Gusto kong tumakbo Ayoko nang tumakbo Gusto ko nang magpahinga Pagod na ako Hihinto na ako Dito lang nalang ako At Haharapin Hindi tatakasan Hindi tatakbuhan Dahil marami na akong nalampasan na lugar kalye, Kanto, Kalsada, Nalampasang pagsubok, problema, Hamon, Pagod, Na aking hinarap sa aking pagtakbo Hihinto At tatayo at magiging handa Para sa pagdating ng bagong simula Handa na ako Handa na ako Hindi na ako tatakbo
0
Aug 16, 2018
Aug 16, 2018 at 6:16 AM UTC
Takbo
Tula: Takbo Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Kahit hindi ko alam ang lugar Kahit walang kasiguraduhan Kahit maligaw sa mga kantong nalampasan Para lang matakasan ang lahat O ang nakaraang gustong lipasan Tatakbo ako ng malayo Kahit sa kalsada ay mabangga, matumba pero sa huli ay tatayo pa din Na may nakalagay na bawal dumaan dito Marami nang namatay dito Hindi ako matatakot Hindi ako hihinto dahil Tatakbuhan ko ito Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Para makadiskubre ng bagong daanan Para may makitang mga bagong lugar na pwedeng nating puntahan Kahit abutin pa ng magpakailanman Abutin ng gabi ,madaling araw ,o kinabukasan pa yan Tatakbo parin ako Kahit Tulog na ang lahat Nagpapahinga at nananaginip Ng mga pekeng pantasya at ako ay tumatakbo pa Gising sa katotohanan at realidad Hindi parin tumitigil madadaanan ang mga nagtitinda sa kalsada ng balot at iba pa Dahil may gusto kong takasan May gusto kong puntahan Kaya ako tumatakbo Gusto kong tumakbo Ng malayo Kahit saan Kahit mauhaw pa at matuyuaan ng lalamunan Hahanap ako ng tubig Para mabigyan ng bagong sigla At manatiling malakas sa takbo ng buhay Hindi ko ipapakita na ako ay pagod na Hinihingal Hinahabol ang hininga Hindi na ako magpapahinga Iinom lang ako at ipagpapatuloy ko ang aking takbo Kahit mapuno pa ng pawis ang aking likuran Mabasa ang aking buong kasuotan Dahil tatakbo ako Hindi ako hihinto Hindi ako mapapagod Hindi ako magpapahinga Gusto kong tumakbo Gusto kong tumakbo Gusto kong tumakbo Ayoko nang tumakbo Gusto ko nang magpahinga Pagod na ako Hihinto na ako Dito lang nalang ako At Haharapin Hindi tatakasan Hindi tatakbuhan Dahil marami na akong nalampasan na lugar kalye, Kanto, Kalsada, Nalampasang pagsubok, problema, Hamon, Pagod, Na aking hinarap sa aking pagtakbo Hihinto At tatayo at magiging handa Para sa pagdating ng bagong simula Handa na ako Handa na ako Hindi na ako tatakbo
Continue reading...
89
lulubog lilitaw haharap sa'yo tila kahapon hindi nagkasakitan mangangamusta ngayon bukas wala na naman ang gulo mo ano ba talaga ang sadya mo? andito ka na naman babalik na tila parang wala lang maawa ka naman utak ko naguguluhan mga mensahe kong iyong binabalewala kahit seen hindi mo magawa parang tanga nag-aantay may pag-asa pa ba o wala? kaya ako'y titigil na sa kahibangang kay tagal kong inalagaan tatakbo palayo sa anino **** nagmistulang naging multo na ng nakaraan ko
0
Jul 28, 2019
Jul 28, 2019 at 8:55 AM UTC
Aparisyon
Hindi nagpasabi sa tunay na mithiin Ngunit kalauna’y mahahalata din Laro ang tingin sa damdamin Pwedeng pagpasa-pasahan Pwedeng paasahin Bakit palagi na lamang taya Tatakbo’t hahabol Laging madadapa? Masasaktan Ang tawag ay lampa Samantalang sa una pa lang Hindi naman ito ang gusto niya? Titigil na sa pagtakbo Titigil na sa paghabol sa’yo Hinihingal na’t Pawis tumutulo Bumibilis ang tibok ng puso Pinagod ang sarili Nagkasugat, nahirapan At sa huli iyong sasabihin atin na itong tigilan Sineryoso ko pero Nilaro mo lang pala
0
Feb 16, 2016
Feb 16, 2016 at 8:24 AM UTC
Laro.
Ang sarap sa labas ayaw mo bang magpahangin? Sa tabi ng ilog may malaking puno, higa tayo sa lilim. Magtatagpo, tatakbo, magtatago. Hangga't umabot sa kwentong kala mo walang dulo. Bakit ayaw mo yatang lumabas? Kasama mo ako ika'y ililigtas. Di kita masisisi kung ang tingin mo sa mundo, Ay puro kasinungalingan, kala mo'y impyerno. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya. Bigla akong nagising, wala ng katabi. Narinig kong katok pala ay guni-guni. Biglang tumunog aking telepono. 'Nasa pinto ako' sabi ng boses mo. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya.
0
Dec 10, 2016
Dec 10, 2016 at 11:42 AM UTC
Katok
Para tayong isang sasakyan, na tatakbo ng maayos sa umpisa, at kapag naggamit na ng husto, nagiging palyado. ngunit hindi doon natatapos ang istorya nating dalawa kung saan tayo sumakay patunggo sa desisyon nating magkaugnay maglalakbay tayong dalawa ng walang panggamba hanggang gabi ata umaga tayo parin ang magkasama pero darating yung oras na masisira ang isang parte na kailangan baguhin o ayusin para umandar uli ang sasakyan ng buo hanggang makalipas ang biyahe na nagsilbing ala-ala ng mga kasiyahan at kapighatian mapapagod din ang makina at doon tayo’y baba
0
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 11:35 AM UTC
Sasakyan
Hindi ko mahanap ang tamang mga salita upang maipahayag sa iyo ang nais kong sabihin. Ngunit tila panahon na upang ilabas ko ang lahat ng hinanakit, ang mga pasakit na dinanas ko habang nasa piling mo. Noong mga panahong akin ka pa, noong mga araw na magkasama pa tayo, at noong mga sandaling may “tayo” pang umiiral. Hindi ko inasahang magbabago ka, na magsasawa ka, na iiwan mo ako, at ipagpapalit sa kanya. Pero ang hindi ko maunawaan, bakit mo nasabing ayaw mo na? Pagod ka lang ba talaga, o napagod ka na sa atin, sa sitwasyon, sa pagtatago, sa mga muntikan na tayong mabuking, o sa mga araw na may nakakita sa atin? Sino ba talaga ang nagbago— ako, ikaw, o baka tayo pareho? Bakit tila nawalan ka na ng gana? Ang mga salita mo’y naging malamig, ang mga yakap mo’y unti-unting naglaho, at ang dati **** liwanag sa mga mata’y nawala. Sa gitna ng lahat ng ito, ako’y patuloy na lumalaban, habang ikaw, unti-unting bumitaw. Paano mo nagawang balewalain ang lahat ng pinagsamahan natin? Paano mo natapos ang ugnayang binuo natin nang magkasama? Ngayon, nauunawaan ko na kung bakit mo ako iniwan: nakuha mo na ang gusto mo— sirain ako, iwan ako, pagkatapos mo akong pakinabangan. Noong araw na hinatid mo ako hanggang sa dulo ng kalsada, lumingon ako, nagbabakasakaling lilingon ka rin, tatakbo papunta sa akin, yayakapin ako, susuyuin ako na huwag kang iwan. Pero hindi na pala. Pinili **** lumayo, at sa wakas, pinili ko ring huwag nang bumalik pa. Nararamdaman ko na lang ang mga hawak mo— tila paalam na, ang mga yakap **** nanlalamig, ang mga titig **** umiiwas, hanggang sa tuluyan kang nawala. Ang mga pangako mong “mahal kita,” “ikaw lang,” at “hindi kita iiwan”— lahat pala’y kasinungalingan. Noong akin ka pa, pinanghawakan ko ang mga salitang iyon, pero ngayon, ang “ikaw at ako” ay naging bulong na lamang sa hangin, tinatangay ng nakaraan. Kung iisa tayo, bakit mo nagawang pagkaisahan ang damdamin ko? Saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? At bakit mo ako iniwang ganito? Oo, bigla kang nawala, at nagmukha akong tanga kakahanap sa iyo. Hanggang sa makita kita, nasa piling na pala ng iba. Sobrang saya mo sa kanya, ibang-iba sa tuwing ikaw ay kasama ko noon. Pinilit kong lumayo, kahit alam kong mahirap. Pinalaya kita, kahit hindi ko kaya. Ginawa ko ito para sa kapayapaan nating dalawa. Hindi na kita hahabulin. Tanggap ko na— matagal na tayong wala. Ibabaon ko sa limot ang lahat ng sakit, ang lahat ng alaala, at ang lahat ng naging tayo. Paalam, nagmamahal pa rin, Mahal.
0
Sep 16, 2020
Sep 16, 2020 at 9:27 AM UTC
Nagmamahal, Mahal.
Hindi ko mahanap ang tamang mga salita upang maipahayag sa iyo ang nais kong sabihin. Ngunit tila panahon na upang ilabas ko ang lahat ng hinanakit, ang mga pasakit na dinanas ko habang nasa piling mo. Noong mga panahong akin ka pa, noong mga araw na magkasama pa tayo, at noong mga sandaling may “tayo” pang umiiral. Hindi ko inasahang magbabago ka, na magsasawa ka, na iiwan mo ako, at ipagpapalit sa kanya. Pero ang hindi ko maunawaan, bakit mo nasabing ayaw mo na? Pagod ka lang ba talaga, o napagod ka na sa atin, sa sitwasyon, sa pagtatago, sa mga muntikan na tayong mabuking, o sa mga araw na may nakakita sa atin? Sino ba talaga ang nagbago— ako, ikaw, o baka tayo pareho? Bakit tila nawalan ka na ng gana? Ang mga salita mo’y naging malamig, ang mga yakap mo’y unti-unting naglaho, at ang dati **** liwanag sa mga mata’y nawala. Sa gitna ng lahat ng ito, ako’y patuloy na lumalaban, habang ikaw, unti-unting bumitaw. Paano mo nagawang balewalain ang lahat ng pinagsamahan natin? Paano mo natapos ang ugnayang binuo natin nang magkasama? Ngayon, nauunawaan ko na kung bakit mo ako iniwan: nakuha mo na ang gusto mo— sirain ako, iwan ako, pagkatapos mo akong pakinabangan. Noong araw na hinatid mo ako hanggang sa dulo ng kalsada, lumingon ako, nagbabakasakaling lilingon ka rin, tatakbo papunta sa akin, yayakapin ako, susuyuin ako na huwag kang iwan. Pero hindi na pala. Pinili **** lumayo, at sa wakas, pinili ko ring huwag nang bumalik pa. Nararamdaman ko na lang ang mga hawak mo— tila paalam na, ang mga yakap **** nanlalamig, ang mga titig **** umiiwas, hanggang sa tuluyan kang nawala. Ang mga pangako mong “mahal kita,” “ikaw lang,” at “hindi kita iiwan”— lahat pala’y kasinungalingan. Noong akin ka pa, pinanghawakan ko ang mga salitang iyon, pero ngayon, ang “ikaw at ako” ay naging bulong na lamang sa hangin, tinatangay ng nakaraan. Kung iisa tayo, bakit mo nagawang pagkaisahan ang damdamin ko? Saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? At bakit mo ako iniwang ganito? Oo, bigla kang nawala, at nagmukha akong tanga kakahanap sa iyo. Hanggang sa makita kita, nasa piling na pala ng iba. Sobrang saya mo sa kanya, ibang-iba sa tuwing ikaw ay kasama ko noon. Pinilit kong lumayo, kahit alam kong mahirap. Pinalaya kita, kahit hindi ko kaya. Ginawa ko ito para sa kapayapaan nating dalawa. Hindi na kita hahabulin. Tanggap ko na— matagal na tayong wala. Ibabaon ko sa limot ang lahat ng sakit, ang lahat ng alaala, at ang lahat ng naging tayo. Paalam, nagmamahal pa rin, Mahal.
Continue reading...
106
at kung ipipikit ko ang aking mga mata sabay hingang malalim, maari mo bang sambitin na ako'y mahal mo rin? at kung patuloy akong tatakbo sa pagtahak sa nakakapagod na mundo, maari bang ikaw ang maging tahanan ko? dahil sa pagitan ng iyong mga bisig natagpuan ko ang tahanan at pahinga. ang mainit na pagtanggap sa mga kalyo at sugat ng nakaraan at sa pagbibigay lunas ng mga sugat na patuloy pa ring naglalangas. mahiwaga.
0
Mar 9, 2020
Mar 9, 2020 at 9:59 PM UTC
mahiwaga.
Naririnig ko na ang awit ng mga anghel Naaaninag na ang liwanag, sikat ng araw ay tila ginto at kahel. Maniwala ka, babalikan kita, katulad ng pagbalik ng alon sa baybay. Maniwala ka, hahanapin kita, katulad ng paru-paro sa bulaklak. Naririnig mo na ba ang yapak ng aking paa? Handa na bang maaninag ang aking mukha? Masilayan ngiti kong 'singtamis ng ubas? Maniwala ka, hindi kita nilisan, katulad ng hangin, lagi mo akong kapiling. Maniwala ka, hindi kita lilisanin kailanman, katulad ng oras, laging tatakbo sa iyong tabi. Binasbasan mo ako ng haplos mo, binasbasan din kita ng puso ko. Ito na ang langit, ito ang paraiso. Nandito na tayo, hindi na lalayo. Isusulat ko at ipapahayag sa lahat, babaguhin ang bawat aklat. Pag-ibig ko'y ipagmalaki at iulat, kaluwalhatian ng pag-ibig ay ibunyag. Sa pagbalik ko at sa pagbalik mo sa piling ko, at sa kaligayahan mo... Mananatili, walang pasubali Magwawagi, walang makakapigil Sa muli **** pagdating at sa pagkikitang muli sa kaharian mo, at sa kaluwalhatian mo... Aawit ng papuri, mabagal at mabilis Aawit ng himnong walang mintis
0
Mar 31, 2024
Mar 31, 2024 at 4:36 AM UTC
Domingo de Pascua
Balisa, sa lawa ng pag-iisa Sa gitna ng hatinggabi at umaga Mga aninong dumaraan Hihigupin ang kamalayan Maiiwan ka sa dilim Malulunod sa kawalan Susubukang tumayo, iiwas sa demonyo ng kahapon, ng ngayon, at kung darating man; ng bukas Balisa, sa lawa ng pag-iisa Sa gitna ng hatinggabi at umaga Basang basa sa hinagpis at pag-iiyak sa lahat ng mga bagay na hindi tiyak Tatakbo palayo't susubukang lumisan sa kaibuturan, sa kalungkutan, at sana dumating pa: ang kaliwanagan Balisa, sa lawa ng pag-iisa Palagi nang inu-umaga May pait na dulot ang lubos na pag-iisa
0
Nov 29, 2020
Nov 29, 2020 at 1:36 AM UTC
Sa gitna ng hatinggabi at umaga
031224 Ako’y nilaban Mo — Buhay ang alay Mo Walang kapantay, Ganyan ang pag-ibig Mo. Saan ko man hanapin, Saan ko man hagilapin, Dalışay ang Iyong pagsinta Tanging Ikaw ang hanap ng aking mga mata. Puso ko’y Iyong nabihag Nabihag ng Iyong Kadakilaan Pagsamba ko’y abot langit Ikaw at Ikaw pa rin ang sambit. Ano pa nga bang hahanapin? Ako’y Iyong-iyo, Sa’yo ang pag-ibig ko. Kanino pa nga ba tatakbo? Oras ay ‘di na hihinto, Sa’yo pa rin ang kapit ko.
0
Mar 13, 2024
Mar 13, 2024 at 5:48 AM UTC
Krus
kung hahayaan ko ang aking puso magdesisyon, tatakbo pa rin ako sa iyong mga bisig para yakapin ka kahit ako pa'y mapaso pilit kong pasisiklabin ang liyab na malapit nang mamatay kahit na masaktan ay ayos lang kung ikaw— ikaw na bukod tanging sakit na kaya kong tiisin. siguro nga'y ako'y tagahatid lang sa'yo papunta sa tamang tao at ika'y ganoon din sa'kin. maari bang humiling sa huling pagkakataon? pwede bang dalhin mo na 'ko sa kanya, nang ika'y malimutan na?
0
Jun 9, 2021
Jun 9, 2021 at 11:02 AM UTC
ika'y iniisip
Lungkot sa mga mata'y iyong pawiin Lungkot sa mga labi'y iyong tanggalin Lungkot sa puso'y iyong pagaanin Lumipas na ang panahon ngunit ikaw parin Lumipas na't lahat, pakiramda'y pinapainam parin Muling babalikan ang masasayang ala-ala Muling ibabalik ang dating sigla Hanggang kailan ka kaya tatakbo sa aking isipan Hanggang kailan kaya ngingiti na ikaw ang dhailan Hanggang kailan kaya madarama itong paru-paru Ilang beses pa kaya aasa sa iyong pag balik Ilang tula pa kaya ang gagawin bago ka limutin Ayoko pa tapusin ang pantasyang ito Ayoko pa tapusin ang lahat ng ito Patuloy na mananalig na sana'y dinggin ng tadhana ang siyang hiling Patuloy na dadamhin ang inam sa pakiramdam na iyong dulot kahit hindi ka na kapiling
0
Jun 19, 2020
Jun 19, 2020 at 2:24 PM UTC
M A H I K A