"nananabik" poems - Hello Poetry

"nananabik" poems

Ibubulong nalang sa hangin,ang bawat pagsumamo Paano ba maipaparating, ang nadarama ng puso lagi kitang inaalala malayo ka man sakin Kelan ba tayo magkikita ang hangad nitong damdamin Sa panaginip nalang makikita matutupad ang pangarap Sa panaginip nalang ang pagsinta duun nalang magaganap Mga pangako at sumpaan paano na matutupad Walang kasiguraduhan kung saan ba mapapadpad Tadhanang mapaglaro, magkalayo at di pinagtagpo Ba't Sadyang mapagbiro kahit may lalim bawat pagsuyo Dating hawak ang ‘yong kamay, ngayon sa guni guni Buhat ng ikaw ay mawalay, nasisilayan sa muni muni Sinagot ma’y marami paring Katanungan Lahat ba ng tanong? wala pa ring kasagutan Kung may dulo ang daan, Saan ba ang hantungan Kung ito’y may hangganan, Ano ba ang pupuntahan Sa kapalarang magkatugma, kahit na isa kang dayuhan Ng pagmamahalang mahiwaga , na tayo ay nagkaunawaan Tunay nga na ang pagibig may isang diwa Tayo’y Itinadhana, Magkaiba man ang ating pananalita Andito lang ako, Malayo parin ang distansya, Naghihintay sayo, Malapit nang mapuno ang Pasensya Dito sa kaganapang di mapapaliwanag ng sihensya Kung ba't ikaw, ikaw ang hinahanap ng konsensya Kahit wala ka..... Di na makapaghintay sa panahon ng iyong pagbabalik Pagkakataong tayo’y muling magkita, ako’y nananabik Minsan pa sanay lumantay ang yakap mo’t mga halik Nang sana ang sigaw ko’y tuluyan nang matahimik *Para sa mahal kong si Reina Ngunit sana maunawaan nya ang tula ko.

0

Jan 2, 2019

Jan 2, 2019 at 9:13 PM UTC

Ibubulong nalang sa hangin,ang bawat pagsumamo Paano ba maipaparating, ang nadarama ng puso lagi kitang inaalala malayo ka man sakin Kelan ba tayo magkikita ang hangad nitong damdamin Sa panaginip nalang makikita matutupad ang pangarap Sa panaginip nalang ang pagsinta duun nalang magaganap Mga pangako at sumpaan paano na matutupad Walang kasiguraduhan kung saan ba mapapadpad Tadhanang mapaglaro, magkalayo at di pinagtagpo Ba't Sadyang mapagbiro kahit may lalim bawat pagsuyo Dating hawak ang ‘yong kamay, ngayon sa guni guni Buhat ng ikaw ay mawalay, nasisilayan sa muni muni Sinagot ma’y marami paring Katanungan Lahat ba ng tanong? wala pa ring kasagutan Kung may dulo ang daan, Saan ba ang hantungan Kung ito’y may hangganan, Ano ba ang pupuntahan Sa kapalarang magkatugma, kahit na isa kang dayuhan Ng pagmamahalang mahiwaga , na tayo ay nagkaunawaan Tunay nga na ang pagibig may isang diwa Tayo’y Itinadhana, Magkaiba man ang ating pananalita Andito lang ako, Malayo parin ang distansya, Naghihintay sayo, Malapit nang mapuno ang Pasensya Dito sa kaganapang di mapapaliwanag ng sihensya Kung ba't ikaw, ikaw ang hinahanap ng konsensya Kahit wala ka..... Di na makapaghintay sa panahon ng iyong pagbabalik Pagkakataong tayo’y muling magkita, ako’y nananabik Minsan pa sanay lumantay ang yakap mo’t mga halik Nang sana ang sigaw ko’y tuluyan nang matahimik *Para sa mahal kong si Reina Ngunit sana maunawaan nya ang tula ko.

Continue reading...

ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.

0

May 17, 2015

May 17, 2015 at 2:23 AM UTC

marge-redelicia

ako'y nakauwi na.

ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.

Continue reading...

Pumikit Lasapin ang bawat saglit na lumalangitngit ang pawis sa inyong balat na magkadikit. Huwag niyong ipagkait sa apat na sulok ng silid ang kanilang karapatan masilayan ang inyong pagmamahalang saglit Igapang mo ang iyong mga nananabik na daliri sa pambalot ng kanyang laman, Sa bawat segundong inuudyok at kinikililiti ang iyong kasiping isiping siya ay isang anghel na ipinadala ng diyos ng dilim ng silid Manampalataya Manalangin na ang sandaling maglapat ang iyong labi sa kanyang katawan ay pang-matagalan Na ang pagsamba mo sa kanyang katawan ay magiging makatarungan Iyong lubusin ang pag-halo ng laway at pawis Tumingin sa pagkinang ng namumuong asing itinuturing **** bituin dahil sa bawat paglamas ng inyong dila sa isa't-isa, dahil sa pagdurugo ng labi, dahil sa panggigil at kagutuman at libog ng katawan at isipan Hangga't siya'y nagugutom at uhaw sa maling pagmamahalan– Kumapit Hayaan ang sarili maipit sa kanyang bisig sa tuwing pipilipitin niya ang iyong isip gamit-gamit ang kanyang mga matang nanlilisik sa pagnanasa at tamis na kay pait Ang kanyang mga mata na nagpapakita ng kaluluwa na umiiyak dahil hindi kayo para sa isa't-isa Iyong nahihinuha na pareho lang kayong dalawa, parehong kumakapit sa ideya na ang pakikipagkantutan ay paraan para mahanap ang pag-ibig na bumabalot sa mundo't umaakap Umakap Panghawakan ang alapaap at huwag kang kukurap para masilayaan ang pamumuo ng mga ulap sa kanyang mga mata, Ang pagbaha ng inyong mga kalooban dahil sa pagragasa ng inyong kahayukan Ngunit wag kang magpahinga. Hayaan mo siya ang mauna sa pagpapahinga, Ito ay senyalis ng pagkapagod at pagsuko sa kasiyahan na inyong tinatamasa Masasabi **** masalimuot ang karanasan na ito kahit nilubos mo ang pagkakataon na kayo ay nag-indakan sa bawat sulok ng silid na madilim na sa pagtapos wala na kayong ibang magawa kung hindi– Huminga Huminga ng malalalim bago umalpas ang inyong kamunduang pangsandalian At sa pagwaglit ng iyong hanging ibinuga, tanggapin sa sarili na libog lang ang inyong nadama

0

Feb 2, 2017

Feb 2, 2017 at 2:09 PM UTC

Pumikit Lasapin ang bawat saglit na lumalangitngit ang pawis sa inyong balat na magkadikit. Huwag niyong ipagkait sa apat na sulok ng silid ang kanilang karapatan masilayan ang inyong pagmamahalang saglit Igapang mo ang iyong mga nananabik na daliri sa pambalot ng kanyang laman, Sa bawat segundong inuudyok at kinikililiti ang iyong kasiping isiping siya ay isang anghel na ipinadala ng diyos ng dilim ng silid Manampalataya Manalangin na ang sandaling maglapat ang iyong labi sa kanyang katawan ay pang-matagalan Na ang pagsamba mo sa kanyang katawan ay magiging makatarungan Iyong lubusin ang pag-halo ng laway at pawis Tumingin sa pagkinang ng namumuong asing itinuturing **** bituin dahil sa bawat paglamas ng inyong dila sa isa't-isa, dahil sa pagdurugo ng labi, dahil sa panggigil at kagutuman at libog ng katawan at isipan Hangga't siya'y nagugutom at uhaw sa maling pagmamahalan– Kumapit Hayaan ang sarili maipit sa kanyang bisig sa tuwing pipilipitin niya ang iyong isip gamit-gamit ang kanyang mga matang nanlilisik sa pagnanasa at tamis na kay pait Ang kanyang mga mata na nagpapakita ng kaluluwa na umiiyak dahil hindi kayo para sa isa't-isa Iyong nahihinuha na pareho lang kayong dalawa, parehong kumakapit sa ideya na ang pakikipagkantutan ay paraan para mahanap ang pag-ibig na bumabalot sa mundo't umaakap Umakap Panghawakan ang alapaap at huwag kang kukurap para masilayaan ang pamumuo ng mga ulap sa kanyang mga mata, Ang pagbaha ng inyong mga kalooban dahil sa pagragasa ng inyong kahayukan Ngunit wag kang magpahinga. Hayaan mo siya ang mauna sa pagpapahinga, Ito ay senyalis ng pagkapagod at pagsuko sa kasiyahan na inyong tinatamasa Masasabi **** masalimuot ang karanasan na ito kahit nilubos mo ang pagkakataon na kayo ay nag-indakan sa bawat sulok ng silid na madilim na sa pagtapos wala na kayong ibang magawa kung hindi– Huminga Huminga ng malalalim bago umalpas ang inyong kamunduang pangsandalian At sa pagwaglit ng iyong hanging ibinuga, tanggapin sa sarili na libog lang ang inyong nadama

Continue reading...

nakita mo ako noon na umiiyak may nakawala na naman sa higpit ng aking paghawak hinawakan mo ako noon sa balikat nakita mo sa mga mata ko wasak ang mundong kinatatayuan ko ginawa **** dahilan ang pangyayaring 'yon para bigyan ako ng pangalan sa buhay mo Kinupkop mo ako. pinasilong sa iyong payong pinayungan mo ako nang akala **** naiiba ako hinagkan mo ako pinangalanang "tapat" tinanggap ko ang alok **** payong nananabik sa pagtanggap pagtanggap isang bagay na pinagkait ng mga kamay na nakawala Nananabik ako. kinilala mo ako binasa na parang librong daladala mo araw araw naging interesado sa kada buklat ng pahina Naiintindihan mo na. lubos ang saya nang makita kitang nagbabasa pa nananabik akong matapos mo kilalanin mo ako ng buo itago sa kung saang lugar na wala nang makakaabot bigyan mo ako ng rason. ayan na, malapit ka na sa kabanata kung saan bumitaw sila tatlong pahina na, magtiyaga ka sana dalawang pahina na lang, huminga ng malalim isang pahina--- saglit, bakit hindi mo pa binubuklat sa huling pahina? "magpapahinga muna", yan ang sinabi mo ayos, para may lakas ka para harapin ang kabanata ko Maghihintay ako at naghihintay pa rin ako nakatunganga ako sa labas ng kawalan hinihintay ang pagbabalik mo ilang beses ka nang nagpalakad lakad sa harap ko hindi mo ba ako nakikita? hindi ka na bumalik hindi mo na sinubukang bumalik wala ka pa nga sa kadiliman ko hindi mo na kinaya ang kwento ko

0

Aug 15, 2017

Aug 15, 2017 at 7:46 AM UTC

nakita mo ako noon na umiiyak may nakawala na naman sa higpit ng aking paghawak hinawakan mo ako noon sa balikat nakita mo sa mga mata ko wasak ang mundong kinatatayuan ko ginawa **** dahilan ang pangyayaring 'yon para bigyan ako ng pangalan sa buhay mo Kinupkop mo ako. pinasilong sa iyong payong pinayungan mo ako nang akala **** naiiba ako hinagkan mo ako pinangalanang "tapat" tinanggap ko ang alok **** payong nananabik sa pagtanggap pagtanggap isang bagay na pinagkait ng mga kamay na nakawala Nananabik ako. kinilala mo ako binasa na parang librong daladala mo araw araw naging interesado sa kada buklat ng pahina Naiintindihan mo na. lubos ang saya nang makita kitang nagbabasa pa nananabik akong matapos mo kilalanin mo ako ng buo itago sa kung saang lugar na wala nang makakaabot bigyan mo ako ng rason. ayan na, malapit ka na sa kabanata kung saan bumitaw sila tatlong pahina na, magtiyaga ka sana dalawang pahina na lang, huminga ng malalim isang pahina--- saglit, bakit hindi mo pa binubuklat sa huling pahina? "magpapahinga muna", yan ang sinabi mo ayos, para may lakas ka para harapin ang kabanata ko Maghihintay ako at naghihintay pa rin ako nakatunganga ako sa labas ng kawalan hinihintay ang pagbabalik mo ilang beses ka nang nagpalakad lakad sa harap ko hindi mo ba ako nakikita? hindi ka na bumalik hindi mo na sinubukang bumalik wala ka pa nga sa kadiliman ko hindi mo na kinaya ang kwento ko

Continue reading...

marami- rami akong di gusto sa aking sarili. Mga mata ko'y mahapdi, nagmamasid kahit na ba'y nakapupuwing dumarami ang mga araw, dumarami ang mga gabi- dumidilim ang mga panaginip, mga engkanto'y nananabik, natututunang sa mundong ito, marahil ako'y hindi sabik. mga boses ng tao ay humihina, palayo nang palayo- mga mukha ng tao, palabo nang palabo. nararamdaman kong sumisikip ang aking isipan, paunti ng paunti ang mg nilalang na nasisilayan. may mga araw na nais kong mawala na tila hangin,malimit **** maisip, ngunit dama mo ang hagip. may mga araw na nais kong tumakbo na tila oras, madalas kung habulin, pero ni minsa'y hindi makaiiwas. sana ay hindi nalang nabuo ang salitang sikreto,baka sakaling ako'y matuwa sa aking anino. *mga alaalang pilit na humihiyaw, matagal nang nagtago- panay ang katok sa nakabukas kong kuwarto.* Tao po! Tao po!

0

Nov 13, 2015

Nov 13, 2015 at 10:06 AM UTC

marami- rami akong di gusto sa aking sarili. Mga mata ko'y mahapdi, nagmamasid kahit na ba'y nakapupuwing dumarami ang mga araw, dumarami ang mga gabi- dumidilim ang mga panaginip, mga engkanto'y nananabik, natututunang sa mundong ito, marahil ako'y hindi sabik. mga boses ng tao ay humihina, palayo nang palayo- mga mukha ng tao, palabo nang palabo. nararamdaman kong sumisikip ang aking isipan, paunti ng paunti ang mg nilalang na nasisilayan. may mga araw na nais kong mawala na tila hangin,malimit **** maisip, ngunit dama mo ang hagip. may mga araw na nais kong tumakbo na tila oras, madalas kung habulin, pero ni minsa'y hindi makaiiwas. sana ay hindi nalang nabuo ang salitang sikreto,baka sakaling ako'y matuwa sa aking anino. *mga alaalang pilit na humihiyaw, matagal nang nagtago- panay ang katok sa nakabukas kong kuwarto.* Tao po! Tao po!

Continue reading...

Tuwing sasapit ang araw na ito, Umiiyak ang puso ko dahil sa iyo. Nalulungkot, nangungulila sa isang tulad mo na magpa-hanggang ngayon ay wala ka na sa tabi ko. Lagi akong nakatitig sa kawalan Bigla na lamang tutulo ang mga luha at luhaan, Paano ko ba ito maiibsan kung pati libingan mo ay hindi ko rin malapit-lapitan? Nais ko lamang sabihin sa iyo na kahit tahimik pa rin ang mundo sa puso ko, walang ibang makakapantay sa pagmamahal na inalay mo dahil bukod-tangi ka dito sa tumitibok kong puso. Hindi ko alam kung saan dadalhin ng puso ko ang kalungkutang ito Pero alam ko sa puso kong nananabik at mananabik pa rin ako. Hintayin mo ang pagbisita ko dahil gagawa ako ng paraan upang sabihin sa iyo, Na mahal na mahal kita, mahal na ina ko.

0

May 12, 2018

May 12, 2018 at 9:58 PM UTC

Tuwing sasapit ang araw na ito, Umiiyak ang puso ko dahil sa iyo. Nalulungkot, nangungulila sa isang tulad mo na magpa-hanggang ngayon ay wala ka na sa tabi ko. Lagi akong nakatitig sa kawalan Bigla na lamang tutulo ang mga luha at luhaan, Paano ko ba ito maiibsan kung pati libingan mo ay hindi ko rin malapit-lapitan? Nais ko lamang sabihin sa iyo na kahit tahimik pa rin ang mundo sa puso ko, walang ibang makakapantay sa pagmamahal na inalay mo dahil bukod-tangi ka dito sa tumitibok kong puso. Hindi ko alam kung saan dadalhin ng puso ko ang kalungkutang ito Pero alam ko sa puso kong nananabik at mananabik pa rin ako. Hintayin mo ang pagbisita ko dahil gagawa ako ng paraan upang sabihin sa iyo, Na mahal na mahal kita, mahal na ina ko.

Continue reading...

umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot. ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.

0

Nov 3, 2020

Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC

umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot. ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.

Continue reading...

Gabi-gabi Sa unan ay dali tumatabi, Nananabik Mata'y pumikit, Bibig humilik, Panaginip Kitang mahagkan at makapiling.

0

Jul 17, 2015

Jul 17, 2015 at 3:58 PM UTC

meredith-gualberto

Gabi-gabi Sa unan ay dali tumatabi, Nananabik Mata'y pumikit, Bibig humilik, Panaginip Kitang mahagkan at makapiling.

Continue reading...

Malamig na ang hangin Na dumadampi sa pisngi Ang usok na umiimbulog Sa langit Ay lumalamlam na sa paningin Ang tunog ng mga instrumentong pansaliw Sa tula na ginawang awit Ay di na naririnig Ang pagkalugami sa nakaraan, Ang bakas ng kahirapan Ay di na nagpapaligalig, Nagpapasimangot nang magunita sa sandali Kung noon sa bawat araw ay masigasig, Sa kinabukasa'y nananabik Di na ngayon Sapagkat sa dapithapon nahuhumaling Ang nagpupuyos na liwanag Sa dakong silangan Na dati'y mainam pagmasdan Ay nakakasilaw Ang takipsilim sumisimbolo ng kalumbayan Ay isa na na tanawin Para sa kagalakan ng kaluluwa Ang unos at karimlan Pag nasa luklukan Ay isa lamang pangkaraniwan Pag may lampara Na hindi ka iiwan

0

May 25, 2020

May 25, 2020 at 11:41 PM UTC

Malamig na ang hangin Na dumadampi sa pisngi Ang usok na umiimbulog Sa langit Ay lumalamlam na sa paningin Ang tunog ng mga instrumentong pansaliw Sa tula na ginawang awit Ay di na naririnig Ang pagkalugami sa nakaraan, Ang bakas ng kahirapan Ay di na nagpapaligalig, Nagpapasimangot nang magunita sa sandali Kung noon sa bawat araw ay masigasig, Sa kinabukasa'y nananabik Di na ngayon Sapagkat sa dapithapon nahuhumaling Ang nagpupuyos na liwanag Sa dakong silangan Na dati'y mainam pagmasdan Ay nakakasilaw Ang takipsilim sumisimbolo ng kalumbayan Ay isa na na tanawin Para sa kagalakan ng kaluluwa Ang unos at karimlan Pag nasa luklukan Ay isa lamang pangkaraniwan Pag may lampara Na hindi ka iiwan

Continue reading...

Sa unang araw ng skwela, ika'y aking nakita. "Hi, Hello", ni hindi nga makapagsalita. Ikaw sana'y lalapitan, ngunit hakbang ay iyong nilakihan. Sadyang ganun na lang ba talaga kalaki ang ating pagitan? Sa hagdan ako ay umupo. Bigla kong naalala nung una tayong nagtagpo. Kumaway ka't sabi mo'y "Hi". Ngayon ay sa hangin ako'y napabulong ng "Good bye." Sa hagdan sana'y muling magtagpo. Nang sa ganon ay muling magbalik. Ang pagtingin na sayo'y nananabik. Ngunit, hanggang dito na lang ako. Hanggang sa aking muling pag upo.

0

Aug 10, 2015

Aug 10, 2015 at 12:02 AM UTC

Sa unang araw ng skwela, ika'y aking nakita. "Hi, Hello", ni hindi nga makapagsalita. Ikaw sana'y lalapitan, ngunit hakbang ay iyong nilakihan. Sadyang ganun na lang ba talaga kalaki ang ating pagitan? Sa hagdan ako ay umupo. Bigla kong naalala nung una tayong nagtagpo. Kumaway ka't sabi mo'y "Hi". Ngayon ay sa hangin ako'y napabulong ng "Good bye." Sa hagdan sana'y muling magtagpo. Nang sa ganon ay muling magbalik. Ang pagtingin na sayo'y nananabik. Ngunit, hanggang dito na lang ako. Hanggang sa aking muling pag upo.

Continue reading...

siguro, kinailangan ko na mamatay ang aking personang nananabik sa pananambang ng taksil na kagaya mo'ng walang paninindigan, para makasama ko ang nanumbalik na isip, ang misyong itinakda, at gisingin ang mga may prinsipyo, mula sa bulok mo'ng mundo.

0

Sep 7, 2025

Sep 7, 2025 at 4:16 AM UTC

Junio 24 (Tagalog)

siguro, kinailangan ko na mamatay ang aking personang nananabik sa pananambang ng taksil na kagaya mo'ng walang paninindigan, para makasama ko ang nanumbalik na isip, ang misyong itinakda, at gisingin ang mga may prinsipyo, mula sa bulok mo'ng mundo.

Continue reading...

Nakahiga lamang sa sahig, Lunod sa himig ni Shirley. Tamang medley sa gabi, Sa pagsapit ng umaga ay nananabik. Pinaalala sakin ang iyong mga ngiti, Lalo na yaong mapupulang pisngi. Bakas na bakas sa labi ang hikbi, Nang aking balikan ang lahat ng aking pagkakamali. Nakakalungkot lamang isipin, Kung paano nawala ang ating pagtingin. Noong sandaling nag iba ang ihip ng hangin, Bakit hindi kita nagawang sagipin.

0

Oct 8, 2019

Oct 8, 2019 at 3:01 PM UTC

Ika-Siyam ng Oktubre.

Nakahiga lamang sa sahig, Lunod sa himig ni Shirley. Tamang medley sa gabi, Sa pagsapit ng umaga ay nananabik. Pinaalala sakin ang iyong mga ngiti, Lalo na yaong mapupulang pisngi. Bakas na bakas sa labi ang hikbi, Nang aking balikan ang lahat ng aking pagkakamali. Nakakalungkot lamang isipin, Kung paano nawala ang ating pagtingin. Noong sandaling nag iba ang ihip ng hangin, Bakit hindi kita nagawang sagipin.

Continue reading...

Noong araw ng aking pag alis Hindi maipaliwanag ang pagtibok na kay bilis Kasabay nang bawat hakbang ng aking mga paa Ang naguumapaw na takot at kaba Ngayo’y nakalipas na ang ilang buwan maraming araw na ang dumaan Subalit, tila hanggang ngayon Masyadong mabilis ang pagdaan ng panahon Pilit na hinahabol ang takbo Upang makasabay sa mga kasalukuyang tagpo Ngunit, masyadong mabilis Hagupit ng pagbabago’y nagmamalabis Buong akala’y natanggap na Pero damdami’y nagpapanggap lang pala Sapagkat sa tuwing sasapit ang gabi Mananatiling tikom ang mga labi Habang ang mga luha’y isa-isang pumapatak At ang mapag panggap na mukha ay dahan dahan nawawasak Ang mga alaala’y unti unting bumabalik Na tinatapik ang puso ng isang batang nananabik Na bumalik sa mga bagay na nakasanyan sa nakaraan Kahit na ang susunod na pagkikita’y walang kasiguraduhan Hanggang kailan mangungulila sa buhay na kinagisnan? Hanggang kailan hahanap hanapin ang dating tahanan? Matatanggap pa ba ang reyalidad na hinaharap? O makakasanayan nalang hanggang sa makalimutan ang hindi matanggap?

0

Apr 29, 2020

Apr 29, 2020 at 1:55 PM UTC

Noong araw ng aking pag alis Hindi maipaliwanag ang pagtibok na kay bilis Kasabay nang bawat hakbang ng aking mga paa Ang naguumapaw na takot at kaba Ngayo’y nakalipas na ang ilang buwan maraming araw na ang dumaan Subalit, tila hanggang ngayon Masyadong mabilis ang pagdaan ng panahon Pilit na hinahabol ang takbo Upang makasabay sa mga kasalukuyang tagpo Ngunit, masyadong mabilis Hagupit ng pagbabago’y nagmamalabis Buong akala’y natanggap na Pero damdami’y nagpapanggap lang pala Sapagkat sa tuwing sasapit ang gabi Mananatiling tikom ang mga labi Habang ang mga luha’y isa-isang pumapatak At ang mapag panggap na mukha ay dahan dahan nawawasak Ang mga alaala’y unti unting bumabalik Na tinatapik ang puso ng isang batang nananabik Na bumalik sa mga bagay na nakasanyan sa nakaraan Kahit na ang susunod na pagkikita’y walang kasiguraduhan Hanggang kailan mangungulila sa buhay na kinagisnan? Hanggang kailan hahanap hanapin ang dating tahanan? Matatanggap pa ba ang reyalidad na hinaharap? O makakasanayan nalang hanggang sa makalimutan ang hindi matanggap?

Continue reading...

Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Nagbabakasaling darating ka pa. Sabik na makita ang labi **** binabalot ng ngiti, At mga mata **** animo'y bituin sa kalawakan. Inagahan pumunta sa tagpuan upang mapaghandaan, Nakapagdasal na rin ako na Sana damit ko'y iyong magustuhan. Isang oras ang lumipas, Gahol na gahol pa akong kumaripas Makabili lang ng mapupulang rosas Na ikakalat sa lamesang aking hahainan. Handa na rin ang bulaklak na ipinasadya sa murang halaga. Nasinghot ko na nga lahat ng amoy, Pero mahal, wala ka pa. Naalala ko pa nga kung paanong Nabigyan ko ng problema si mama Kakahanap ng magandang tela Na ilalatag ko para maupuan nating dalawa. Ito na nga, handa na. Nahiga, naupo, tumihaya. Lahat na ata ng posisyon nagawa ko na, Kaya mahal, nasan ka na ba? Lumamig na rin ang niluto kong putahe. Nawalan na rin ng lasa ang tinimpla kong inumin kakalagay ng yelo Para mapanatili ang lamig niya. Handa na rin ang musika. Handa nang umindak ang parehong kaliwa kong paa. Nananabik nang maisayaw ka sa unang pagkakataon, Sa loob ng pagsasama natin ng mahabang panahon. Tila'y nagsasabi na rin na paparating ka na Ang mga ilaw na aking palamuting hinanda, Sa bawat pikit nila'y pag-asa kong Yapak mo ay papalapit na. Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Kakabasa lang ng mga text nilang, "Wala na sya." Nakatanga. Nakatulala. Hawak ang bulaklak na ipinasadya. Bumuhos ang mga luhang nawalan ng pagasang, Darating ka pa..

0

Feb 28, 2019

Feb 28, 2019 at 10:26 AM UTC

Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Nagbabakasaling darating ka pa. Sabik na makita ang labi **** binabalot ng ngiti, At mga mata **** animo'y bituin sa kalawakan. Inagahan pumunta sa tagpuan upang mapaghandaan, Nakapagdasal na rin ako na Sana damit ko'y iyong magustuhan. Isang oras ang lumipas, Gahol na gahol pa akong kumaripas Makabili lang ng mapupulang rosas Na ikakalat sa lamesang aking hahainan. Handa na rin ang bulaklak na ipinasadya sa murang halaga. Nasinghot ko na nga lahat ng amoy, Pero mahal, wala ka pa. Naalala ko pa nga kung paanong Nabigyan ko ng problema si mama Kakahanap ng magandang tela Na ilalatag ko para maupuan nating dalawa. Ito na nga, handa na. Nahiga, naupo, tumihaya. Lahat na ata ng posisyon nagawa ko na, Kaya mahal, nasan ka na ba? Lumamig na rin ang niluto kong putahe. Nawalan na rin ng lasa ang tinimpla kong inumin kakalagay ng yelo Para mapanatili ang lamig niya. Handa na rin ang musika. Handa nang umindak ang parehong kaliwa kong paa. Nananabik nang maisayaw ka sa unang pagkakataon, Sa loob ng pagsasama natin ng mahabang panahon. Tila'y nagsasabi na rin na paparating ka na Ang mga ilaw na aking palamuting hinanda, Sa bawat pikit nila'y pag-asa kong Yapak mo ay papalapit na. Nilalamig at nangangatog. Naghihintay na tila ba maaga pa. Alas dos na ng umaga, Pero ito ako, Kakabasa lang ng mga text nilang, "Wala na sya." Nakatanga. Nakatulala. Hawak ang bulaklak na ipinasadya. Bumuhos ang mga luhang nawalan ng pagasang, Darating ka pa..

Continue reading...

Sa bawat araw nananabik ako makita ka kahit sandali di mapigilan ang aking nadarama sa tuwing hawak ko ang iyong mga kamay Pipikit at sasayaw sa mga alala na tayo lang dalawa ang nakakaalam mga tawanan ,kulitan at harutan naiisip ko na sana dito nalang tayo Dito... sa tabi ko mag kasama ikaw at ako nakapulupot sa mga yakap ko sabay bulong na nandito lang ako pero lahat pala may dulo dahil sa mundong ito lahat pala ay hiram na pwede mawala kahit anong oras at panahon at kung bibigyan ako bumalik sa kahapon mamahalin kita ulit at hinde sasayangin ang pag kakataon....

0

Aug 28, 2019

Aug 28, 2019 at 9:09 AM UTC

Hiram na sandali

Sa bawat araw nananabik ako makita ka kahit sandali di mapigilan ang aking nadarama sa tuwing hawak ko ang iyong mga kamay Pipikit at sasayaw sa mga alala na tayo lang dalawa ang nakakaalam mga tawanan ,kulitan at harutan naiisip ko na sana dito nalang tayo Dito... sa tabi ko mag kasama ikaw at ako nakapulupot sa mga yakap ko sabay bulong na nandito lang ako pero lahat pala may dulo dahil sa mundong ito lahat pala ay hiram na pwede mawala kahit anong oras at panahon at kung bibigyan ako bumalik sa kahapon mamahalin kita ulit at hinde sasayangin ang pag kakataon....

Continue reading...