Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"husto" poems
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
0
Aug 23, 2018
Aug 23, 2018 at 3:57 AM UTC
Sa Lahat ng Gago sa Mundo
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
Continue reading...
94
Ang ating tadhana'y sadyang pinagtagpo Di ko nga malama't ako'y nalilito Maging hanggang ngayong naging ikaw't ako Nanatili pa ring tuliro isip ko. Dati ay pangarap lamang kita mahal Ngunit 'wag isiping ako'y isang hangal Libre pong mangarap ng sariling dangal Lalo pa't ikaw ang ibig kong matambal. Kay sarap gunitain una nating usap Di ko man lang pansin bilis niyong oras; Sa muni-muni ko ikaw ay kaharap Ibig ko'y magtagal mapahanggang bukas. Sa bawat minuto't nagdaang segundo Aking sinusubok perpil mo mahal ko; Sa tuwing makita iyong litrato mo, Di ko maiwasang kiligin ng husto. Nang dahil sa Facebook, nakilala kita Nang dahil sa Facebook, naging tayong dal'wa; Ang ibig ko sana'y makatagpo ka na Nang ikaw'y mayakap at makakasama.
0
Jul 28, 2016
Jul 28, 2016 at 9:24 PM UTC
Nang Dahil sa Facebook
Sa pagsapit ng araw ng mga kaluluwa Suman dito,suman doon Kapag ba nagluto ako ng suman Lalagkit ba ulit ang iyong mga tingin? Kandila dito,kandila doon Ipagtitirik mo rin ba ang puso Na iniwan **** sugatan ng husto? Bulaklak dito, bulaklak doon Aalayan mo ba ako? Tulad ng pagaalay ko sayo ng aking pagkatao? Sa pagsapit ng araw ng mga kaluluwa Sumalangit na nawa lahat sila Ang nararamdaman ko rin para sayo, Sumalangit na rin sana Makalimutan ka na nawa
0
Oct 30, 2016
Oct 30, 2016 at 9:54 AM UTC
Undas
Bastos? Aba hindi ah, ito ang pinaka angkop na tayutay patungkol sa buhay. Makinig ka lang at malalaman mo na ang gagawin kong paghahambing sa pagkakatulad ng buhay at pagtatalik ay totoo. Ganito yun: Libog – oo, kailangan mo ng matinding libog kung gusto **** maging maligaya sa buhay. Kailangan na punong-puno ng pagnanasa ang damdamin mo dahil kung hindi ay mababagot ka at mananamlay. Kailangan na lagyan mo ng libog kung ano man ang iyong ginagawa para ito magtagumpay. Romansa – lasapin mo ang bawat sandali ng iyong buhay na tulad sa isang gabi nang pagtatalik. Langhapin mo ang bango at baho nito para mo malasahan ang tunay na sarap. Pasukin – pasukin mo ang butas ng buhay mo masikip man o maluwang ito. Pag nasa loob kana ay umindayog ka nang husto ‘wag **** kalilimutang magtaas-baba sapagkat ganito ang buhay minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka. Pag nalampasan mo na ang ang lahat ng mga ito saka ka lang lalabasan ng ligaya sa puso mo.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 12:29 AM UTC
Ang Buhay ay Parang ***
Naging ganito ako dahil sayo Dahil nandyan ka para mahalin ang buo kong pagkatao Tanging kasiyahan ang naramdaman ko Ikaw na laging sinisigaw ng puso Laging nandiyan para iparamdam ang kahalagahan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil ang lahat sa akin ay iyong iyo Sa lahat ay lumaban ako Pagmamahalan natin ay pinaglaban ko Pag iibigan ay inalagaan ng husto Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa mga mata mo Mga mata na iba na ang titig sa mga mata ko Mga kamay na lumuluwag ang hawak sa mga kamay ko Mga labi na hindi na ang binabanggit ang pangalan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa iyong pagsuko Ganoon ba kahirap na ipag laban ako? Ganoon ba kadaling saktan ang puso? Ganoon ba kahirap na pumasok sa iyong mundo? Naging ganito ako dahil sayo Winasak ko ang sarili ko Tulad ng pagwasak mo sa aking puso Bakit ba ikaw pa ang minahal ko? Bwisit na kupido, palapak na pana't palaso Naging ganito ako dahil sayo Oo, ikaw na walang ginawa kung hindi saktan ako Ikaw na madaling sumuko Ikaw na hindi kayang panindigan ang mga pangako Ikaw na may pag ibig na mabilis maglaho
0
Oct 12, 2016
Oct 12, 2016 at 6:31 AM UTC
Naging ganito ako
una sa lahat marami akong katanungan lalo na sa araw ng iyong pag iwan kahit isang taon na ang nakalipas ako parin ay nalilito tuwing sasambitin ko ang iyong pangalan ako'y nanlulumo aking napagtanto kung ang iyong ani saakin ay totoo totoo nga ba ang lahat at minahal moko ng husto? isa pang katanungan, bakit moko ginaganito? hindi pa nga tayo sa gitna, bakit natapos na agad ang kwento? bumalik sa aking isipan ang bawat salitang iyong nasambit isa doon ang iyong inalay  na "mahal ko ito'y isang awit" ngunit isang araw ako'y nakaramdam ng kaba sa dibdib animo'y malayo pa lamang ay akin ng narinig inalayan ko ang aking bisig, sa sobrang lakas ng iyong tinig hindi ko alam kung sa paraang ito, pinapakita mo ang iyong pag ibig gusto kong isigaw ang aking himig at ipadama lahat sa aking bibig. ako'y tumakbo ng tumakbo ng di alintana ang paligid. gusto kitang gisingin o idaan lahat sa panaginip bakit mahal ko, umuulan naman aking mga mata ikaw naman ang dahilan kung bakit ako ay nagdurusa bigla akong pumikit at tiniis ang sakit ngunit sa aking pag gising kailanman hindi mawawaglit ang lahat ng mga salitang iyong nasambit.
0
Jul 28, 2017
Jul 28, 2017 at 9:22 AM UTC
❝mga salitang iyong nasambit❞
Gusto kong pahintuin ang oras Ngunit hindi ko alam kung paano magagawa. Hihiling ba ako sa nasa itaas? Muli ba akong maniniwala sa himala? Hindi ko kayang pahintuin ang lahat Kaya mahal, Sa oras na ito Pakinggan mo ako ng husto Kakalimutan ko munang maging makata Kapalit ng muling pagdadaop palad nating dalawa. Kakalimutan ko muna ang mga bolpen at papel Kapalit ng paghawak sa mukha **** mala anghel. Mahal pabigyan mo ako sa oras na ito. Kakalimutan ko muna kung paano tumula, Kapalit ng kaligayahan at saya kahit na may iba ka na. Mahal, kakalimutan ko lahat ng matalinghagang salita Kapalit ng ilan segundo muli kang makasama. Susulitin ko ang segundong ito Hihintaying muling umikot ang relo Tapos kakalimutan na kita. Kapalit ng pagbabalik ng ngiti sa aking mata.
0
Mar 26, 2017
Mar 26, 2017 at 11:59 AM UTC
Oras
Nakilala kita ako'y nagtaka sa kilos **** nagbibigay saya. Ewan ko kung bakit ba? Bakit bigla nalang nabago ang lahat ng ika'y makilala? Siguro may dahilan, pero hindi ko alam. Sapagkat ako'y manhid at walang **** alam. Sa nararamdaman kung tunay para sayo. Oo, ako'y nagkamali ng hindi ko sinabing: Ako'y may crush sa'yo, dahil takot ako baka umiwas ka lalo. Huli na ang lahat, pero, nais kung sabihin, Maraming Salamat, Ng dahil sayo, ako'y nag bago, At nakilala ang sarili ko ng husto.
0
Apr 14, 2012
Apr 14, 2012 at 12:03 PM UTC
Maraming Salamat..!
Langhap. Kumuha ako ng isa galing sa inalok **** kaha, Hinawakan ko 'to na tila bang nakasanayan ko na, Naka-ipit sa hintuturo at hinlalato, Nilagay sa aking labi, Hinihintay ang pagsindi mo nito, Nilapit ko ang sigarilyo sa sumasayaw na apoy upang magsalubong, Bago lumanghap, Ramdam ko ang puso kong kumakarera sa kaba Tila bang nagpupumiglas lumabas, Langhap. Ubo. Buga. Langhap. Ubo. Buga. Hawak ko ang isang kahang inaalok ko sa'yo, Nasa bulsa ko ang isa pa na uubusin pag-uwi, Kumuha ka ng isa, Sinindihan, Ako ang lumapit habang nakasabit sa'yong labi Na tila bang naghihintay kang sayawan ng apoy, Langhap. Buga. Langhap. Buga. Hawak ko ang kamay mo na tila bang ang tagal na natin nagsama, Nakakapit, ayaw bumitaw, parang dalawang bagay na ginawa para magsama Hinintay ang tamang oras, Nilapit ko ang sarili ko sa'yo, Umaasa na marinig mo ang tibok ng puso kong kalmado, Nagsalubong ang ating mga labi. Sa wakas, sa wakas. Buga. Lumipas ang ilang linggo, Tinigilan kita. Hindi dahil sa gusto ko pero dahil sa sinabi nila na hindi ka nila gusto Sinabi nila na nahulog ako sa'yo ng husto Hindi ko alam na kasalanan na palang mag mahal ng sobra Isang buwan nakalipas, Hinahanap ka na ng kamay kong wala ng kinakapitan, Ng labi kong wala ng hinahalikan, Ng mga baga kong naghahanap ng usok na naging tama para sa kalusugan, Hinahanap kita. Tatlong taong nakalipas, Tumigil na akong maghanap. Buntong hininga. Tinanggihan ko ang isang sigarilyong nakalawit sa kahang inalok mo, Inipit ang aking mga labi, Pinigilan ang sarili, Pinigilan ang pagpapapumiglas ng puso kong hinahanap ka pa rin. Naglakad ako palayo, huminga ng hangin na tila bang bago pa rin sa'kin Sa wakas, Hindi na kita hinahanap. Sa wakas.
0
Aug 12, 2016
Aug 12, 2016 at 4:41 AM UTC
Usok
Langhap. Kumuha ako ng isa galing sa inalok **** kaha, Hinawakan ko 'to na tila bang nakasanayan ko na, Naka-ipit sa hintuturo at hinlalato, Nilagay sa aking labi, Hinihintay ang pagsindi mo nito, Nilapit ko ang sigarilyo sa sumasayaw na apoy upang magsalubong, Bago lumanghap, Ramdam ko ang puso kong kumakarera sa kaba Tila bang nagpupumiglas lumabas, Langhap. Ubo. Buga. Langhap. Ubo. Buga. Hawak ko ang isang kahang inaalok ko sa'yo, Nasa bulsa ko ang isa pa na uubusin pag-uwi, Kumuha ka ng isa, Sinindihan, Ako ang lumapit habang nakasabit sa'yong labi Na tila bang naghihintay kang sayawan ng apoy, Langhap. Buga. Langhap. Buga. Hawak ko ang kamay mo na tila bang ang tagal na natin nagsama, Nakakapit, ayaw bumitaw, parang dalawang bagay na ginawa para magsama Hinintay ang tamang oras, Nilapit ko ang sarili ko sa'yo, Umaasa na marinig mo ang tibok ng puso kong kalmado, Nagsalubong ang ating mga labi. Sa wakas, sa wakas. Buga. Lumipas ang ilang linggo, Tinigilan kita. Hindi dahil sa gusto ko pero dahil sa sinabi nila na hindi ka nila gusto Sinabi nila na nahulog ako sa'yo ng husto Hindi ko alam na kasalanan na palang mag mahal ng sobra Isang buwan nakalipas, Hinahanap ka na ng kamay kong wala ng kinakapitan, Ng labi kong wala ng hinahalikan, Ng mga baga kong naghahanap ng usok na naging tama para sa kalusugan, Hinahanap kita. Tatlong taong nakalipas, Tumigil na akong maghanap. Buntong hininga. Tinanggihan ko ang isang sigarilyong nakalawit sa kahang inalok mo, Inipit ang aking mga labi, Pinigilan ang sarili, Pinigilan ang pagpapapumiglas ng puso kong hinahanap ka pa rin. Naglakad ako palayo, huminga ng hangin na tila bang bago pa rin sa'kin Sa wakas, Hindi na kita hinahanap. Sa wakas.
Continue reading...
57
Ano na gagawin natin? Pagod kana ba? Mag papahinga ba muna tayo? O pag-ibig ang magiging pahingahan natin? Apat na natatanging sagot na hindi ko masagot. Ngunit kailangan ko. "Gusto mo na ba mag pahinga?" Aniya. Hindi ako napapagod. Ayoko lang mapagod ng husto. Mahal, hindi ako titigil. Hindi naman kita kakalimutan, Kailangan lang talaga natin mag pahinga. Ipahinga ang mga puso nating kinatatakutan kong mapagod. Ayokong maubos ang pagmamahal ko. Kailangan ko lang muna maging buo. Kailangan bumalik tayo sa dati. Kailangan natin ulit maging bago. Yung gaya ng tayo noon. Walang kahit ano at sino ang nakakapag pa hinto. Hindi na tatakot sumugal. Hindi iniisip ang mangyayari na pano kung ganyan, Na paano kung ganito. Ayokong aalis ako kung kelan wala na. Yung matapon ang dating puno. Maging abo ang dating nag aalab. Mag papahinga lang ako habang mahal padin kita. Mahal, wag ka masanay na wala ako. Wag **** kakalimutan na sayo at saiyo parin uuwi at igagapos ang mga braso. Tanging mga labi mo padin ang hahanapin ko. Babalik ako ng buong buo, Handa na muli sa kahit ano. Babalik ako ng hindi nag babago ang ritmo ng puso. Babalik ako na Ikaw parin ang tanging kanta na aawitin nito. Mag kikita tayong muli. Mag hahawak ng kamay. Ngingiti at tatawa. Mahal, ayoko lang mapagod kung kailan malapit na tayo sa dulo. Ayokong masayang ang lahat. Ayokong mawala ang Ikaw at ako. Babalik tayo. Kasi ayun ang mangayayari. Naka tadhana na iyon. Tayo naman lagi. Tayo lang palagi.
0
Sep 8, 2016
Sep 8, 2016 at 10:01 PM UTC
Trahedya ng Tayo
Kini kataw-anan kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi; tam-is kaayo, halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Unya unsa man kung kalit nga nawala kini? Unsa man kung mohunong ang pagsubang sa adlaw? Komosta kung nahurot na ang imong oras? Mahulog ba ang usa ka luha gikan sa hingpit nga mga mata? Lisud kini nga hatagan kahusay, Sa tanan nga mga pagbati nga gibabagan namon, Pagsulay ra sa paghunahuna sa uban pa, Padayon nga nagtan-aw sa orasan. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, pamilya ug mga higala, Bisan kung makita mo sila adlaw-adlaw, Unsa ang mahinabo sa pag-abut naton sa katapusan? Talagsaon ang mga tawo nga nahimamat, Ug kung unsa ang ilang reaksyon sa balita, Ang uban nangalagiw, bisan ang uban magpabilin, Ang uban magsaulog, o makuha ang mga blues. Apan ang matag usa magbag-o sa imong kinabuhi, Ug ang labing kaayo magpabilin sa imong tapad, Hatagan ka mga gakos, magpadayon nga okupado ka, Kana ang mga tinuod. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, dili sigurado, Sa yano, kini ang damgo sa matag usa, Aron adunay usa ka butang nga luwas ug luwas. Aron mahimamat ang Usa, mabuang ang gugma, Minyo ug magsugod usa ka pamilya, Tingali dili kini ingon ka daghan, Apan kana nga damgo hinungdanon kanako. Kini usa ka damgo nga kanunay nakong gitinguha, Usa nga nahadlok ako nga tingali dili makakita kahayag, Kay wala kini gisaad sa bisan kinsa sa aton, Bisan, alang kanako, husto ang pamati niini. Dili ako sigurado kung unsa na kadugay ako nga nahabilin dinhi sa yuta, Ug kung kini ang katapusan nga higayon nga akong nakuha, Gusto nakong ibilin kini nga timaan, Aron dili ka makalimtan tanan. Kung unsa ang kahulugan sa matag usa kanako, Dili gyud ko makalusot, Kung dili tungod sa kalainan nga nahimo, Sa matag usa sa inyo. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini bililhon nga kinabuhi, matam-is kaayo, Halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Palihug ayaw kalimti ang regalo nga gihatag kanimo, Ang abilidad sa pagkatawa, higugmaon ug mabuhi, Ayaw buhii ang gihigugma nimo, Ipakita sa ila ang tanan nga gugma nga mahimo nimong mahatag. Hinumdomi ako sa umaabot nga mga tuig, Sa diha nga napildi ako sa away ug kinahanglan moadto, Daghang salamat sa mga butang nga imong nahimo, Apan ang oras, nagdumili kini aron mahinay. Kini kataw-anan, kung giunsa ang pagkuha sa mga butang alang sa gihatag, Kini nga bililhon nga kinabuhi, ang mga butang nga imong nakita, Giunsa ang yano nga pagpanaw sa matag segundo, Ug oras; ang oras nawala na alang kanako.
0
Feb 23, 2021
Feb 23, 2021 at 9:29 PM UTC
Stop Taking Your Friends For Granted
Kini kataw-anan kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi; tam-is kaayo, halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Unya unsa man kung kalit nga nawala kini? Unsa man kung mohunong ang pagsubang sa adlaw? Komosta kung nahurot na ang imong oras? Mahulog ba ang usa ka luha gikan sa hingpit nga mga mata? Lisud kini nga hatagan kahusay, Sa tanan nga mga pagbati nga gibabagan namon, Pagsulay ra sa paghunahuna sa uban pa, Padayon nga nagtan-aw sa orasan. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, pamilya ug mga higala, Bisan kung makita mo sila adlaw-adlaw, Unsa ang mahinabo sa pag-abut naton sa katapusan? Talagsaon ang mga tawo nga nahimamat, Ug kung unsa ang ilang reaksyon sa balita, Ang uban nangalagiw, bisan ang uban magpabilin, Ang uban magsaulog, o makuha ang mga blues. Apan ang matag usa magbag-o sa imong kinabuhi, Ug ang labing kaayo magpabilin sa imong tapad, Hatagan ka mga gakos, magpadayon nga okupado ka, Kana ang mga tinuod. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, dili sigurado, Sa yano, kini ang damgo sa matag usa, Aron adunay usa ka butang nga luwas ug luwas. Aron mahimamat ang Usa, mabuang ang gugma, Minyo ug magsugod usa ka pamilya, Tingali dili kini ingon ka daghan, Apan kana nga damgo hinungdanon kanako. Kini usa ka damgo nga kanunay nakong gitinguha, Usa nga nahadlok ako nga tingali dili makakita kahayag, Kay wala kini gisaad sa bisan kinsa sa aton, Bisan, alang kanako, husto ang pamati niini. Dili ako sigurado kung unsa na kadugay ako nga nahabilin dinhi sa yuta, Ug kung kini ang katapusan nga higayon nga akong nakuha, Gusto nakong ibilin kini nga timaan, Aron dili ka makalimtan tanan. Kung unsa ang kahulugan sa matag usa kanako, Dili gyud ko makalusot, Kung dili tungod sa kalainan nga nahimo, Sa matag usa sa inyo. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini bililhon nga kinabuhi, matam-is kaayo, Halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Palihug ayaw kalimti ang regalo nga gihatag kanimo, Ang abilidad sa pagkatawa, higugmaon ug mabuhi, Ayaw buhii ang gihigugma nimo, Ipakita sa ila ang tanan nga gugma nga mahimo nimong mahatag. Hinumdomi ako sa umaabot nga mga tuig, Sa diha nga napildi ako sa away ug kinahanglan moadto, Daghang salamat sa mga butang nga imong nahimo, Apan ang oras, nagdumili kini aron mahinay. Kini kataw-anan, kung giunsa ang pagkuha sa mga butang alang sa gihatag, Kini nga bililhon nga kinabuhi, ang mga butang nga imong nakita, Giunsa ang yano nga pagpanaw sa matag segundo, Ug oras; ang oras nawala na alang kanako.
Continue reading...
60
Isa marahil sa libu-libong isda sa karagatan Ang maigting na pumipili ng pain sa kawalan Sa takot na baka ibalik lamang sa karamihan Sapagkat ang nais ay di na pakawalan Ang uri ay hindi maihahambing kaninoman Tila nagiisang premyo sa makahuli na sinoman At isang beses nya lamang matitikman Ang tunay na tagumpay ng hamon ng karagatan Sumisisid nga ng husto pailalim Hinahanap kung may butas pang susuungin Takot na takot na baka mapain Ang isdang nasanay nang nasa ilalim Kailan kaya susubukang umangat At matutong sa pain ay kumagat? Makatagpo nang mangingisdang tapat At kung mahuli sa kanya ikaw na ay sapat.
0
Jan 16, 2023
Jan 16, 2023 at 11:16 AM UTC
Isda
“The purpose of life is to live it, to taste experience to the utmost, to reach out eagerly and without fear for newer and richer experience.” ― Eleanor Roosevelt May mga gabi na puno ng lumbay kung saan mapapait at puno ng lungkot ang mga ala-alang hatid nito. Madalas na hindi ka nito pinapatulog. May mga umaga naman na nagpapagunita sa mga dalita at mabibigat na salita. Minsan kahit sa init ng katanghalian ay nararamdaman mo ang matinding lamig – ang panlalamig na dulot ng takot, takot na harapin ang kawalang katiyakan ng bukas na darating. Malaya kaba’ng talaga o baka naman nakatago lang ang iyong mga tanikala? Bumabangon sa umaga’t naghahanda para pumasok sa opisina na isa ring selda. Kumakain pero walang nalalasahan, tumatawa nga pero ang totoo ay nalulungkot, nabubuhay pero talo pa ang isang bangkay pagkat walang kabuhay-buhay. Nakikipagtalik ang katawan na hindi marunong tumangkilik. Paano nga ba ang mabuhay nang wasto at hustong-husto? Yung puno ng pag-ibig at walang ligalig na sadyang matatag katulad sa isang kamalig. Nadidinig mo pa ba ang huni ng kuliglig sa ‘twing sasapit ang hapon? Ang buhay ng tao ay sadyang maligalig. Ang panaghoy ng mga walang kayang lumaban sa dagok ng malupit na kapalaran ay laging naririnig sa ‘twing kumakagat ang dilim. Hindi lang minamasdan ang mga bulaklak, kailangan mo rin itong samyuin para mo mapahalagahan. Paano mo malalaman ang lalim ng dagat kung hindi mo ito sisisirin at ano’ng saysay ng taas ng bundok kung hindi mo ito aakyatin? Hindi sapat na sabihin na s’ya ay iyong iniibig, kailangan mo rin s’yang yakapin at halikan. Ganito mo dapat na ipagdiwang ang buhay. Pero hindi ito magawa ng isang tulad mo na alipin ng takot at sama ng loob. Kailangan kumawala ka sa anino ng nakaraan at ‘wag mabuhay sa hinaharap. ‘Hwag kang makipagtalik sa multo ng nakaraan dahil hindi ka lalabasan, puro luha lang ang tiyak na papatak sa iyong mga mata. Maging makasaysayan at makabuluhan ito ang dapat na maging layunin. Kalimutan ang kabiguan at maging masigasig, yakapin sa’yong bisig ang ngayon. Hawiin ang lambong ng gabing tumatakip sa paningin sapagkat ito’y nakakabulag.
0
Nov 12, 2017
Nov 12, 2017 at 9:54 PM UTC
HAWIIN ANG LAMBONG
“The purpose of life is to live it, to taste experience to the utmost, to reach out eagerly and without fear for newer and richer experience.” ― Eleanor Roosevelt May mga gabi na puno ng lumbay kung saan mapapait at puno ng lungkot ang mga ala-alang hatid nito. Madalas na hindi ka nito pinapatulog. May mga umaga naman na nagpapagunita sa mga dalita at mabibigat na salita. Minsan kahit sa init ng katanghalian ay nararamdaman mo ang matinding lamig – ang panlalamig na dulot ng takot, takot na harapin ang kawalang katiyakan ng bukas na darating. Malaya kaba’ng talaga o baka naman nakatago lang ang iyong mga tanikala? Bumabangon sa umaga’t naghahanda para pumasok sa opisina na isa ring selda. Kumakain pero walang nalalasahan, tumatawa nga pero ang totoo ay nalulungkot, nabubuhay pero talo pa ang isang bangkay pagkat walang kabuhay-buhay. Nakikipagtalik ang katawan na hindi marunong tumangkilik. Paano nga ba ang mabuhay nang wasto at hustong-husto? Yung puno ng pag-ibig at walang ligalig na sadyang matatag katulad sa isang kamalig. Nadidinig mo pa ba ang huni ng kuliglig sa ‘twing sasapit ang hapon? Ang buhay ng tao ay sadyang maligalig. Ang panaghoy ng mga walang kayang lumaban sa dagok ng malupit na kapalaran ay laging naririnig sa ‘twing kumakagat ang dilim. Hindi lang minamasdan ang mga bulaklak, kailangan mo rin itong samyuin para mo mapahalagahan. Paano mo malalaman ang lalim ng dagat kung hindi mo ito sisisirin at ano’ng saysay ng taas ng bundok kung hindi mo ito aakyatin? Hindi sapat na sabihin na s’ya ay iyong iniibig, kailangan mo rin s’yang yakapin at halikan. Ganito mo dapat na ipagdiwang ang buhay. Pero hindi ito magawa ng isang tulad mo na alipin ng takot at sama ng loob. Kailangan kumawala ka sa anino ng nakaraan at ‘wag mabuhay sa hinaharap. ‘Hwag kang makipagtalik sa multo ng nakaraan dahil hindi ka lalabasan, puro luha lang ang tiyak na papatak sa iyong mga mata. Maging makasaysayan at makabuluhan ito ang dapat na maging layunin. Kalimutan ang kabiguan at maging masigasig, yakapin sa’yong bisig ang ngayon. Hawiin ang lambong ng gabing tumatakip sa paningin sapagkat ito’y nakakabulag.
Continue reading...
7
I. Blangko na naman ang utak ko, Inuukupa mo na naman ito. Hindi ako makapagsulat ng husto. Kahit ano pa ang pilit ko. II. Aaminin ko, niyayakap ko pa rin ang unan mo, At pakiramdam ko’y ika’y nasa tabi ko. At kahit masakit ang dinulot mo. Ikaw pa rin ang hinahanap-hanap ko. III. Hindi ko akalain na may kapangyarihan ang tulad mo, Kaya **** pabilisin ang tibok ng puso ko, Kaya mo ring ukupahin ang utak ko, At kaya mo ring patigilin ang mundo ko. IV. Pero hindi ako papayag na manipulahin mo ako, Kailangan kong makalaya sa kapangyarihan mo. Kaya simula sa araw na ito’y, Tatanggalin na kita sa sistema ko.
0
Jul 23, 2016
Jul 23, 2016 at 9:44 AM UTC
Manipula
Kinain ng kadiliman ang buong daigdig Saksi ang mga kabundukan at karagatan Sa kung paanong natakpan ang araw na siya noong naghahari sa langit Nagkalat sa buong lupain ang pait Ang sakit Dahil ang gabi dulot lang lagi ay kasawian Ang gabi'y hindi isang kaibigan Ang gabi'y hindi titigil hanggang ang kaisa isang tala na hawak mo ay kumupas na nang tuluyan Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At oo Sirang sira na ang taong sumulat ng binabasa mo Sumasabog ang ulo na tila pagputok ng bulkan Pumapatak ang luha na tila pagbuhos ng ulan Ngunit lahat ng ito ay nakatago Gaya ng kayamanan na nakadeposito sa bangko Na kayang kaya ilabas ngunit mas piniling ipunin ng husto Ipunin ang mga delubyo Delubyo na animo'y itinanim sa dibdib ng isang demonyo Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At walang sinuman ang makakasaksi nito Dahil ang dilim ay inipon ko At ang buhay ay kikitilin Ang hininga ay lalagutin Ang sarili ay papatayin At lalong walang makakasaksi na sinuman Dahil walang pakialam sa aking gabi ang sambayanan Lahat ay nahihimbing sa kanilang kinaroroonan At sa wakas Nandito na ang wakas
0
Dec 28, 2017
Dec 28, 2017 at 8:57 AM UTC
Gabi
Akala ko, tadhana lamang ang mapaglaro. Ngunit aking natanto, ika'y mas mapaglaro. Binuhay mo ang pihikan kong puso at ito ay pinaibig ng husto. Yun pala, ako'y iyong iiwanan sa dulo. Ginawa mo lamang akong tanga. Tao sa aking paligid ay natatawa. Kasawian ko ay iyong kasiyahan. Sana maaga akong nagising sa aking kahibangan. Ako sana ay hindi nagdurusa ng lubusan.
0
Oct 6, 2015
Oct 6, 2015 at 11:51 AM UTC
Mapaglaro
Para tayong isang sasakyan, na tatakbo ng maayos sa umpisa, at kapag naggamit na ng husto, nagiging palyado. ngunit hindi doon natatapos ang istorya nating dalawa kung saan tayo sumakay patunggo sa desisyon nating magkaugnay maglalakbay tayong dalawa ng walang panggamba hanggang gabi ata umaga tayo parin ang magkasama pero darating yung oras na masisira ang isang parte na kailangan baguhin o ayusin para umandar uli ang sasakyan ng buo hanggang makalipas ang biyahe na nagsilbing ala-ala ng mga kasiyahan at kapighatian mapapagod din ang makina at doon tayo’y baba
0
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 11:35 AM UTC
Sasakyan
Ma, minsan sumasagi sa isip ko, anak nyo ba talaga ako? Mahal nyo ba talaga ako? Concern ba talaga kayo sakin? Kase kung gano kayo kaingat sa mga kapatid ko, ganon naman katindi yung pagbato nyo ng mga masasakit na salita sa akin at utos na minsan pasigaw At pagalit pa. Kung gaano kayo kaasikaso Sa kanila ganon naman kayo ka walang pakelam sa akin. Kahit simpleng pagtatanong lang Sa akin ng "kumain kanaba?" "Pagod kana ba?" "Kaya mo paba?" Wala. Ma! Ako tong gumagawa ng lahat para mapansin nyo lang, ako tong kumikilos para maging malinis at maayos Yung bahay habang kayo ng mga kapatid ko nakahiga at nanunuod lang ng tv. Pero hindi yun ang napapansin nyo ang napapansin nyo parin Yung kamalian ko, Yung mali sa bawat galaw ko, kahit gaano kadami yung ginawa Kong tama, mali ko parin ang inyong nakikita. Simula bata pa lang ako, Lahat nlang ng mali ko ang nakikita nyo. Lahat nlang ng bagay sa akin Nyo isinisisi. Masakit, oo masakit kase yung Akala kong taong magpapahalaga sa akin, sila pa mismong di ako pinapahalagahan, Kung sino pa yung taong dapat na umiintindi sa akin, Sila pa yung walang **** saakin. Ako tong bunso e, akala ko kapag bunso yun yung binibaby at inaalagaan ng husto, Pero bakit ganto? Turing nyo sakin parang di nyo kapamilya. Lahat ng gusto nyo sinusunod ko, Ni kurso na kukunin ko sa kolehiyo yung kagustuhan nyo ang sinunod ko, sinunod ko para lang maging proud kayo sakin. Sana Pag dating ng araw makita nyo yung mga effort ko at halaga ko. Siguro... Sadyang walang kwentang anak ako, Walang bilang dito sa mundo. Hayaan mo ma, naiintindihan kita. Mahal kita ma, mahal mo din naman ako diba? Balang araw makikita nyo rin Ang halaga ko. Pero siguro makikita nyo lang yun kapag wala nako dito sa mundo. :)
0
Aug 27, 2018
Aug 27, 2018 at 2:26 PM UTC
LETTER TO MY MAMA
Ma, minsan sumasagi sa isip ko, anak nyo ba talaga ako? Mahal nyo ba talaga ako? Concern ba talaga kayo sakin? Kase kung gano kayo kaingat sa mga kapatid ko, ganon naman katindi yung pagbato nyo ng mga masasakit na salita sa akin at utos na minsan pasigaw At pagalit pa. Kung gaano kayo kaasikaso Sa kanila ganon naman kayo ka walang pakelam sa akin. Kahit simpleng pagtatanong lang Sa akin ng "kumain kanaba?" "Pagod kana ba?" "Kaya mo paba?" Wala. Ma! Ako tong gumagawa ng lahat para mapansin nyo lang, ako tong kumikilos para maging malinis at maayos Yung bahay habang kayo ng mga kapatid ko nakahiga at nanunuod lang ng tv. Pero hindi yun ang napapansin nyo ang napapansin nyo parin Yung kamalian ko, Yung mali sa bawat galaw ko, kahit gaano kadami yung ginawa Kong tama, mali ko parin ang inyong nakikita. Simula bata pa lang ako, Lahat nlang ng mali ko ang nakikita nyo. Lahat nlang ng bagay sa akin Nyo isinisisi. Masakit, oo masakit kase yung Akala kong taong magpapahalaga sa akin, sila pa mismong di ako pinapahalagahan, Kung sino pa yung taong dapat na umiintindi sa akin, Sila pa yung walang **** saakin. Ako tong bunso e, akala ko kapag bunso yun yung binibaby at inaalagaan ng husto, Pero bakit ganto? Turing nyo sakin parang di nyo kapamilya. Lahat ng gusto nyo sinusunod ko, Ni kurso na kukunin ko sa kolehiyo yung kagustuhan nyo ang sinunod ko, sinunod ko para lang maging proud kayo sakin. Sana Pag dating ng araw makita nyo yung mga effort ko at halaga ko. Siguro... Sadyang walang kwentang anak ako, Walang bilang dito sa mundo. Hayaan mo ma, naiintindihan kita. Mahal kita ma, mahal mo din naman ako diba? Balang araw makikita nyo rin Ang halaga ko. Pero siguro makikita nyo lang yun kapag wala nako dito sa mundo. :)
Continue reading...
58
Tila totoo ang aking sapantaha Pag-ibig mo'y nasa kaniya na Dati'y nasa akin pa Ngayo'y nanlilimos kahit tira tira. Lokohin man ang sarili Sabihin mang hindi na ikaw Hindi mabibilang sa daliri Ang patuloy na pag-alala sa iyo sa araw araw. Tila totoo ang aking sapantaha Sariwa pa sa aking mga ala ala Noong tayo'y naguunahan sa pagbibisekleta Tayo lang dalawa sapagkat tahimik ang kalsada. Sumobra ako sa patakbo Dahilan upang matumba ako Inalalayan at nag-alala ka ng husto Pagkatapos no'n ay sabay tayong humalakhak dahil sa katangahan ko Araw-araw mo akong pinapaligaya Sa mga mensahe **** nakakatawa Hindi tayo nagsasawa sa isa't isa Iyon ang aking sapantaha. Ganoon tayo kasaya Kahit isaw at kwek kwek lang ang meryenda Hindi nasa meryenda ang aking kasiyahan Nasa taong kasama ko na gusto kong maging kasintahan. Ang sarap balik balikan Mga panahong buo pa ang ating samahan Kay bilis lamang magbago ang ihip ng hangin Kasabay no'n ay wala ka na pala sa akin. Tila totoo ang aking sapantaha Hindi dapat ako masyadong nagtiwala Sa katulad **** magaling magpatawa Dahil isa lang pa lang biro ang lahat ng iyong ipinadama.
0
May 15, 2020
May 15, 2020 at 12:31 PM UTC
Sapantaha
Di ko alam kung tama ba na ika'y ipaglaban Kasi di pa kita nakikilala ng husto At sa ngayo'y di ko pa masasabi na parehas tayo ng pinagdaanan Marami pa akong dapat malaman Para masabi kong ikaw at ako'y iisa lamang Pero di pa kita susukuuan kasi alam kong ang panahong to'y di pa sapat Marami pang mga oras na bubunuin Para matanto ang sagot sa mga tanong  na aking tatanungin Sana nga mahanap ko ang aking gustong matarok upang di masayang tong di ko pag tulog at nagpatongpatong na sobrang antok
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 2:57 PM UTC
Dapat nga ba?
"Sakit" SAKIT, limang letra ngunit pag naramdaman mo parang mawawasak ang mundo. Limang letra ngunit pag naramdaman mo parang ayaw mo ng kumain ng husto. Bakit ba kasi nararamdaman to? Bakit ba kasi naimbinto ang salitang ito? At huli sa lahat, bakit ba kasi nararamdaman ko to? Nakakatawa lang dahil noon ikaw ang nagpapasaya sa sistema ko ngunit bakit ngayon ikaw na ang nagdudulot ng sakit na nararamdaman ko? Ba't kasi lumisan? Ba't kasi nangaliwa? Ba't kasi hindi nakuntento? Hindi ba ako sapat para sa iyo? O sadyang hindi ka lang nakuntento? Nagkulang ba ang pagmamahal sa iyo? O gusto mo lang talaga ng malaking suso? Minahal naman kita ng higit pa sa sarili ko ha? Kaya nga ako naghihirap at nasasaktan na hindi dapat nararapat sa pagkatao ko. Napakawalang hiya mo din ano? Minahal lang naman kita pero ang isinukli mo ay sakit na panghabang buhay na paghihirapan ko. Siguro ganon nga talaga. Siguro hindi ka lang talaga para sa tulad ko'ng higit kung magmahal. Siguro hindi lang talaga tayo para sa isa't isa. Masakit mang aminin pero kailangang tanggapin. Masakit mang sabihin pero kailangan kang mawala sa akin. Hindi mamadaliin puso'ng umiiyak at humihiling na sana'y maging akin pagmamahal mo'ng hindi matutumbasan ni'no man. Ngunit sa ngayon, puso'y papahingahin dahil nasaktan ng husto ng ikaw ay aking mahalin. Hindi ko man gusto'ng magpaalam ngunit kailangan dahil may masasaktan at patuloy na masasaktan. Sa ngayon, paalam aking mahal. Nawa'y maging masaya ang puso mo sa taong pinili mo. Ngayon ko sasabihin ang mga katagang 'Mahal kita ngunit pagod na ang puso ko'ng masaktan at umasa kung ikaw ba'y babalik pa.'
0
Apr 8, 2020
Apr 8, 2020 at 11:29 PM UTC
Sakit
"Sakit" SAKIT, limang letra ngunit pag naramdaman mo parang mawawasak ang mundo. Limang letra ngunit pag naramdaman mo parang ayaw mo ng kumain ng husto. Bakit ba kasi nararamdaman to? Bakit ba kasi naimbinto ang salitang ito? At huli sa lahat, bakit ba kasi nararamdaman ko to? Nakakatawa lang dahil noon ikaw ang nagpapasaya sa sistema ko ngunit bakit ngayon ikaw na ang nagdudulot ng sakit na nararamdaman ko? Ba't kasi lumisan? Ba't kasi nangaliwa? Ba't kasi hindi nakuntento? Hindi ba ako sapat para sa iyo? O sadyang hindi ka lang nakuntento? Nagkulang ba ang pagmamahal sa iyo? O gusto mo lang talaga ng malaking suso? Minahal naman kita ng higit pa sa sarili ko ha? Kaya nga ako naghihirap at nasasaktan na hindi dapat nararapat sa pagkatao ko. Napakawalang hiya mo din ano? Minahal lang naman kita pero ang isinukli mo ay sakit na panghabang buhay na paghihirapan ko. Siguro ganon nga talaga. Siguro hindi ka lang talaga para sa tulad ko'ng higit kung magmahal. Siguro hindi lang talaga tayo para sa isa't isa. Masakit mang aminin pero kailangang tanggapin. Masakit mang sabihin pero kailangan kang mawala sa akin. Hindi mamadaliin puso'ng umiiyak at humihiling na sana'y maging akin pagmamahal mo'ng hindi matutumbasan ni'no man. Ngunit sa ngayon, puso'y papahingahin dahil nasaktan ng husto ng ikaw ay aking mahalin. Hindi ko man gusto'ng magpaalam ngunit kailangan dahil may masasaktan at patuloy na masasaktan. Sa ngayon, paalam aking mahal. Nawa'y maging masaya ang puso mo sa taong pinili mo. Ngayon ko sasabihin ang mga katagang 'Mahal kita ngunit pagod na ang puso ko'ng masaktan at umasa kung ikaw ba'y babalik pa.'
Continue reading...
26
Pinili nating maging tahimik Pinili nating huwag umimik Kaya naman hindi natin napagbigyan ang isa't isa na magmahalan Hindi natin nasabi ang ating nararamdaman. Pareho tayong naging duwag Laging may bumubulong ng salitang "huwag" Kahit gustong sumabog ng puso at sabihing "ikaw ang gusto", Nagpapigil tayo sa takot na "baka mawala ka sa akin ng husto". Kung sana kahit konti ay naging matapang tayo Naghintay kahit gaano man kalabo Lumaban kahit ilang beses matalo Hindi sana nasasaktan at nagsisising "sana'y naging tayo"
0
May 20, 2020
May 20, 2020 at 3:49 AM UTC
Pagsisisi
Nakakalungkot isipin, na sa hulng pagkakataon ng buhay ko nais ko lamang iparinig sayo ang kaisa isang daing ng buhay ko. ang salitang mahal kita. Ang tagal kong pinag isipan kung papakawalan ko ba o hahayaan ko na lang lumipas pa ang mga araw oo, ang mga araw na naging linggo ngunit ayoko kong maging buwan para patagalin at di na muling sabihin pa. oo mahal pa rin kita kahit alam kong hindi na tama kahit alam kong hanggang dito na lang at wala ng patutunguhan pa. oo mahal pa rin kita, at mahal na mahal ka nya oo mahal kita, pero alam kong dapat tama na hanggang isang araw nagising ako, wala na nga. wala na akong maramdaman pa, sayo, sa paligid ko, sa mundo ko nakalimutan ko lahat ng ito ikaw lang bumubuo. sabi ko, patas pa ba ako? sayo sa sarili ko kasi iniisip ko, mahal na mahal parin kita kahit iba na ang ritmo ko. pero sabi ko sa sarili ko, hindi ako bibitaw kasi minahal kita ng husto. pero hindi pala, nung araw na sinabi kong mahal kita, dun ko napagtanto. pareho na tayo, sa tagal ng pagsasama natin dalawang beses tayo nagkasundo. una, ang pinili nating mahalin ang isat isa pangalawa, ay ang piliin nating huwag saktan ang isat isa kasi nung iniwan mo ako sa gitna ng usapan natin kanina dun ko napagtanto. hindi na pala natin mahal ang isat-isa.
0
Jun 20, 2018
Jun 20, 2018 at 7:12 AM UTC
Huling minuto
Hanggang dito na lang ako Kung tatawid pa'y malulunod ng todo Sa pagkalunod, di makakaahon panigurado Batid namang iba gusto Hanggang tingin na lamang sa malayo Kung lalapit pa'y, tiyak di makukuntento Magiging makasarili hanggang dulo Ipilit at masasaktan ng husto
0
Oct 6, 2019
Oct 6, 2019 at 2:16 AM UTC
Hanggang Dito
Masaya pa tayo noon diba? Masaya tayong magkakasama. Nagsumpaan na walang iwanan, Ngunit sa huli ako'y inyong iniwan. Okay naman tayo dati kahit magkalayo tayo, Pero oras nyo na nga lang hinihingi ko, Di nyo pa mabigay ng husto. Naghanap ng mga bago, Pero di sila kagaya nyo. Walang maipalit sainyo, Pagkat kayo lang ang nakilalang totoo. Naging malungkot buhay ko, Kase wala na kayo. Sana'y maisip nyo, Ang nasayang na pagkakaibigan na to. Kayo'y pinapatawad ko, Pero asahan nyo ang aking pagbabago.
0
Nov 3, 2019
Nov 3, 2019 at 1:25 AM UTC
Pagkakaibigan