"bale" poems
#040116
Hindi kita ginamit at pinagkaingat-ingatan
At sa minsanang pagdampi ng pawis ng langit,
Ika’y aking iniaangat --
Malihis ka lamang sa makinarya ng tubig,
Siyang may maitim na balak.
At sa lubak na daa’y, hindi ako patitisod
Minsan nga’y naiisip ko pang ako’y hibang sayo,
Pagkat di bale nang may galos,
Wag ka lang gantihan ng gasgas.
At sa tuwing iaalis kita sa aking katauha'y,
Tila ayoko nang magbagong-bihis pa
Sapat ka na't ni ayaw nang maisantabi pa.
Mahal,
Yan ang turing sayo.
Mahal,
Yan ang presyo mo.
Apr 1, 2016
Apr 1, 2016 at 10:52 AM UTC
Minsan gagamit ng payak na salita
Ngunit ito'y uusigin ng iilan;
Minsa'y sisisid at muling hihinga
Ngunit tatadtarin ng masasakit na salita.
Kung ang pagsusulat ay pagmulat
Ba't hindi na lang maging simple sa pagpili ng bawat salita't parirala?
Ba't hindi diretsahin nang ang punto'y maging kalma?
Kung saan walang tensyon, ayos pa't plantsado.
Minsa'y wala namang nais ipahiwatig
Tanging ang letra'y nilalaro't nagiging bukambibig
Wala nga bang dahilan?
O ayaw mo na lamang lumaban?
Sa mundong ginagalawan
Hindi lahat makaiintindi
Hindi lahat makikiayon
Pagkat hindi iisa ang bida
May iilang ekstra sa eksena
Kaya marapat na handa ka.
Ang pagsulat ay malaya
Kaya naman hindi tugma ang bawat kataga
Ganyan ang nadudulot ng demokrasya
Malaya ka nga, pero hindi na maganda 'pag sobra.
Kung babasahin, minsa'y nakapapanting ng tainga
Ano ba ang ipinaglalaban sa pagtaas ng tono niya?
Ang pagsulat nga'y musika rin
Kung mali ang basa sa tono'y hindi maganda ang himig
Parang kapeng depende sayo ang magiging timpla't panlasa.
Isang simpleng mamamayan sa magulong pamamalakad
Dagdagan pa nang nagsisipagsalipadpad na dungis ng bayan
Hindi ka nag-iisa, ganun din ang pakiramdam ko.
Ngunit ang bawat Pilipino sumasabay sa himig ng Lupang Hinirang
Nasaan nga ba ang sinasabing "alab ng puso?"
Tila ang bahaging ito ng liriko'y walang saysay sa iba
Ang pluma ng ila'y wala palang tinta
Ngunit patuloy pa rin, walang nagagawa
Walang ginagagawa, walang nais na pagbabago.
Ganoon kahalaga ang pagbitaw ng bawat salita
Sa bawat punto, bawat espasyo, tuldok at kama
Mayroong layong nakapag-iisa
Mayroong sentimyentong ipinangangalandakan
Mayroong uusbong na himagsikan --
Mabuti man o masama.
Abstract/ abstrak
Mabuti pang ganyan ang pagsulat
Nang hiwatig ay pansarili lamang
Ngunit ang leksyo'y hindi manganganak
Hindi aabot sa mga apo ng bagong henerasyon.
Bale wala ang salita
Kung ang mga ito'y walang aksyon;
Bale wala ang salita..
Kung ang puso'y wala namang direksyon.
(6/28/14 @xirlleelang)
Jun 28, 2014
Jun 28, 2014 at 4:46 AM UTC
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa.
naalala mo pa ba
noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat,
sa may malinaw at malinis na sapa?
ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha,
pagtupi ng mga obra:
mga bangkang gawa sa papel, na
ating pinapanood ang pag-anod sa tubig
na banayad na dumadaloy;
nagpapadala lang sa agos.
at hindi,
hindi ito isang paligsahan o karera.
ang tanging pakay ay
malibang at magsaya.
kung lumubog o masira man ang ating mga bangka,
ayos lang,
gumawa na lang ng iba.
pero ngayon,
tayo ay lumaki at tumanda.
pati lunan natin ay nag-iba.
sa ating pagtingala,
hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita,
kundi ang bughaw na langit
na walang anuman ang makakadaig
sa lawak at laya.
at siyempre,
ang ating malinaw na sapa
ay humantong na sa
karagatan.
di matalos ang hangganan,
di matalos ang lalim.
maraming tinatagong lihim.
nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel.
at dito sa dagat,
nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi
araw-araw may digmaan sa laot.
kalaban natin
ang mabagsik na hangin,
mga higanteng alon,
mga piratang nananamantala,
pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod.
pero bago pa man magsimula ang digmaan,
tayo na ang panalo.
walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso.
sa ating paglingon
mapapagtanto na
hindi masukat ang layo
ng narating na pala
at mararating pa natin.
matagal nang wala ang gubat at sapa,
napalitan na rin ang mga mumunting bangka.
ngunit ako,
ay nandito pa
at patuloy na mananatili
kahit na
magkaiba at magkalayo
ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko.
'di bale
iisa lang naman ang Kapitan,
iisa lamang ang kayamanan na hinahanap,
iisa lamang ang lupain na tinutungo.
hindi talaga
matiwasay at madali ang paglalayag
dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya
kung dumanas man ng sindak at lungkot,
huwag maniwala sa lawak at lalim
na natatanaw sa mga alon; kasi
kahit saan man mapadpad,
kahit saan man ihatid ng tadhaha,
nandito lang ako.
Jun 19, 2015
Jun 19, 2015 at 2:33 AM UTC
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa.
naalala mo pa ba
noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat,
sa may malinaw at malinis na sapa?
ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha,
pagtupi ng mga obra:
mga bangkang gawa sa papel, na
ating pinapanood ang pag-anod sa tubig
na banayad na dumadaloy;
nagpapadala lang sa agos.
at hindi,
hindi ito isang paligsahan o karera.
ang tanging pakay ay
malibang at magsaya.
kung lumubog o masira man ang ating mga bangka,
ayos lang,
gumawa na lang ng iba.
pero ngayon,
tayo ay lumaki at tumanda.
pati lunan natin ay nag-iba.
sa ating pagtingala,
hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita,
kundi ang bughaw na langit
na walang anuman ang makakadaig
sa lawak at laya.
at siyempre,
ang ating malinaw na sapa
ay humantong na sa
karagatan.
di matalos ang hangganan,
di matalos ang lalim.
maraming tinatagong lihim.
nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel.
at dito sa dagat,
nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi
araw-araw may digmaan sa laot.
kalaban natin
ang mabagsik na hangin,
mga higanteng alon,
mga piratang nananamantala,
pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod.
pero bago pa man magsimula ang digmaan,
tayo na ang panalo.
walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso.
sa ating paglingon
mapapagtanto na
hindi masukat ang layo
ng narating na pala
at mararating pa natin.
matagal nang wala ang gubat at sapa,
napalitan na rin ang mga mumunting bangka.
ngunit ako,
ay nandito pa
at patuloy na mananatili
kahit na
magkaiba at magkalayo
ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko.
'di bale
iisa lang naman ang Kapitan,
iisa lamang ang kayamanan na hinahanap,
iisa lamang ang lupain na tinutungo.
hindi talaga
matiwasay at madali ang paglalayag
dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya
kung dumanas man ng sindak at lungkot,
huwag maniwala sa lawak at lalim
na natatanaw sa mga alon; kasi
kahit saan man mapadpad,
kahit saan man ihatid ng tadhaha,
nandito lang ako.
Aug 11, 2015
Aug 11, 2015 at 9:28 AM UTC
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala..
Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha,
Walang wala na kong malapitan,
Walang wala na kong makapitan,
Wala nang gustong makinig,
Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili.
Ikaw lang ang natatangi.
Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan.
Ganoon din ako..
Binitawan kita kapalit ng kasiyahan.
Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan.
Baligtad na ang mesa.
Nandito na ko.... muli.
Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel
Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita
Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan.
Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan.
Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan
Mapagbiro.
Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon
Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag
Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom
Hindi ako naniniwala sa swerte.
Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo.
Buti na lang mayroon akong babalikan.
Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan.
Matagal ang isang taon,
Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo
Binuo ko sila na parang mga bahagi ko
Akala ko ay tapos na...
Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala?
O mali.. baka wala talagang paglaya
Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa?
Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada,
Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap
Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian,
Nanaisin **** isara ang pahina..
Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata...
Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela.
Teka.. teka..
Buburahin ang ilang metapora.
Masyadong madrama.
Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita
Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat,
Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala
Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay...
Puno ng emosyon.
Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula.
Hindi bale.
Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula,
Hindi importante ang sukat at tugma,
Sa susunod na babasa ka ng tula,
Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda.
Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita,
Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
Jan 5, 2020
Jan 5, 2020 at 6:20 AM UTC
Nakikita niyo akung naka ngiti
Mga ngiting to kay dami nang ikinubli
Mga damdaming di na masabi
Siguro habang buhay na ito mananatili
Naririnig niyo ang malakas kong tawa
Sa likod nito ay may malaking problema
Na sa tuwing ako'y mag isa
Hindi tawa kundi patak nang mga luha
Ngiti, kahit labis nang nasasaktan
Ngiti kahit wala nang matatakbuhan
Ito lang ang naiisip kong paraan
Upang di mapansin ang aking pinagdaraanan
Ngiti, kahit luha mo'y pumapatak na
Ngiti, kahit di mo na kaya
Huwag mo nang ipakita sa kanila
Ang iyong pusong sugatan na
Ngiti para sa kanya
Ngiti upang lahat ay maging masaya
Kahit damdamin ay kumikirot na
Di bale na, napasaya mo naman siya
Ang mga ngiti ay marami nang naitago
Isa na ang mga damdaming di na mag lalaho
Ang nararamdaman ko sayo'y di pa nagbabago
Mahal parin kita nang buong buo
Aug 12, 2018
Aug 12, 2018 at 12:48 PM UTC
Nakikita niyo akung naka ngiti
Mga ngiting to kay dami nang ikinubli
Mga damdaming di na masabi
Siguro habang buhay na itong mananatili
Naririnig niyo ang malakas kong tawa
Sa likod nito ay may malaking problema
Na sa tuwing ako'y mag isa
Hindi tawa kundi patak nang mga luha
Ngiti, kahit labis nang nasasaktan
Ngiti kahit wala nang matatakbuhan
Ito lang ang naiisip kong paraan
Upang di mapansin ang aking pinagdaraanan
Ngiti, kahit luha mo'y pumapatak na
Ngiti, kahit di mo na kaya
Huwag mo nang ipakita sa kanila
Ang iyong pusong sugatan na
Ngiti para sayo aking Sinta
Ngiti upang lahat ay maging masaya
Kahit damdamin ay kumikirot na
Di bale na, napasaya naman kita
Ang mga ngiti ay marami nang naitago
Isa na ang mga damdaming di na mag lalaho
Ang nararamdaman ko sayo'y di pa nagbabago
Mahal parin kita nang buong buo Vanessa Alba
Pinilit mang sukuan at kalimutan ka
Ngunit di ko magawa-gawa aking sinta
Para bang ako'y nakakulong sa silda
Sa pag ibig ko sayo'y hindi makawala
Hanggang ngayo'y ngiti ang aking Sandata
Pilit nilalabanan ang kirot na nadarama
Umaasa na ikay muling makasama
Ipagpatuloy ang Pangarap na binuo nating dalawa ❤
Ngiti hanggang sa mapawi ang aking Pighati
Ikaw lang magpapabalik ng Tamis na Ngiti sa aking mg Labi.
#NgitiKahitMayPighati
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:02 PM UTC
Mga daliri’y nanginginig
Aking mga labi’y sumisigaw ngunit walang tinig
Buong katawan niyayakap na ng lamig
Nang siya’y tumalikod para bang walang naririnig
Kailan kaya matutunaw,
Singlamig ng yelo, mga matang aking natatanaw
Kahit ganoon, isang bagay parin saki’y malinaw
Oo, puso ko’y iyong nabihag at paulit-ulit na ninanakaw
Sa mga nasisilip na bihirang ngiti mula saiyo
Ako’y mapapangiti, tatawa parang baliw ng totoo
Minsan ngiti mo’y kasing init ng araw
Ngunit tuwing ika’y nalulumbay, o luha ko’y umaapaw-apaw
Lubusang nagugulumihanan, nakakabaliw
Bakit itong nararamdaman ni minsan di nagmaliw
Paulit-ulit na binubulong sa sarili walang pag-asa
Ngunit sa loob looban di maiwasang patuloy na umaasa
Tinig ng puso ko’y hinding hindi mo napapansin
Di bale patuloy kang mamahalin ng palihim ng aking damdamin
Hihintayin ko ang pagtunaw ng yelo lumipas
Kahit abutin ng walang hanggan ang lamig ng pag-ibig na dinaranas
Sep 12, 2015
Sep 12, 2015 at 2:34 AM UTC
Anak kumusta na ang Dodoy ko diyan sa syudad, Masaya ka ba diyan , ha?
Kami ng itay mo at ng mga kapatid mo dito ay ayos naman.
Natanggap ko nga pala yung sulat mo nakaraang lingo alam kong mahirap mabuhay at mag-aral dyan sa syudad anak, pagbutihan mulang at mairaraos ka rin namin.
At yung itay mo hindi na umiinum ng alak at di na naglalasing, meron na rin siyang tatlong-daang katao na under sa kanya. Sa sobrang busy niya nga sa trabahao, hindi niya na nga masabi mensahe niya para sayo ngayon, nasa trabaho kase siya naglilinis at nagdadamo sa sementeryo.
Nanganak na nga pala ate mo kaso di pa namin nakikita ang yung bata, di pa tuloy naming alam kung tito kana o tita, kaya dodoy tulungan mo kaming magdasal nasana maging tita ka para di matigas ang ulo ng bata at di magmana sa kuya mo.
Nandoon sa bundok nagtatraining sa Army, eh nakapagtataka may mga baril wala namang uniporme.
Okey naman ang lagay ng panahon dito sa atin, dalawang beses lang umulan ngayong lingo. Noong una tatlong araw tas nung sumunod apat na araw naman.
Ang itay mo okey lang din, naalala mo na yung sinabi ng doktor na mabubulag na daw siya buti nalang pumunta kami sa albularyo nakaraang lingo at pinigaan siya nang binendisyonang kalamansi, ipapatak daw yun sa mata ng itay mo at gagaling na daw ang katarata niya sa makalawa.
Anak wag ka magalala sinusulat ko to nang dahan-dahan, alam ko naming di ka mabilis bumasa.
P.S. Maglalagay sana ako ng pera sa sobre kaso nalawayan ko na anak, di bale sa sususnod na buwan nalang ako magpapadala ng pera sa iyo anak, magaral ka ng mabuti!
Jan 28, 2015
Jan 28, 2015 at 1:42 AM UTC
-Binibining_Enilra
nakatulala sa kawalan
malayang naglalakbay ang isipan
luha ay nagsisimula nang mag unahan
di alam kung dapat na bang punasan
bakit akoy lubusang nasasaktan?
di alam kung ang hahantungan
tanging ikaw lang ang laman
kahit damdamin ko'y nahihirapan
Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan
lubos ko itong pinagsisihan
di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan
basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan
simula ng umalis ka't di na nagparamdam
lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam
kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam
nahihirapan nakong unawain ka
lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na
kinukulit kita ; sinusuyo
bakit tila mas lalo kang lumalayo
araw araw akong naghihintay iyong mensahe
na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre
kase alam ko hindi sayo pwede
subalit di na bale
Mahal naman kita,kaya
kaya kung magtiis para sating dalawa
kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal
lahat ay kaya kung isugal
dahil mahal kita!
ngunit isang araw nagising ang aking diwa
nagising na may luha na saaking mga mata
naisip na baka wala na talaga
walang nang pag-asang muling magbalik ka
kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa
kaya mahal , patawad!
ako na yung unang sumuko
dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan
ang tukso
di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo
ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko
mas lalo lang palang naagaw ang aking trono
mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko
umiiyak;lumuluha
labis akong nagdurusa
dahil kasalanan konaman
kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama
labis akong nagsisi kung bakit
iniwan kita
pasensya!
pasensya kung makapal ang aking mukha
nakuha ko pang humiling
na bumalik ka sa aking piling
na baka sakaling muli kitang mahagkan
kahit sa panaginip lamang
sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin
bumalik ka sana sakin
at muli akong tanggapin
dahil diko na alam ang gagawin
hindi ko na alam kung paano kakayanin
kung tuluyan na nga natin itong tatapusin.
mahal patawad kung ako'y naging makasarili
inisip na baka hindi talaga tayo sa huli
patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi
patawad kung di kona kinayang manatili
sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita..
kahit wala na tayong dalawa
#ManunulatPH
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 12:24 AM UTC
hindi ko alam saan magsisimula.
sa pagsulat ng ”tama na”,
sa paglakad sa kalsada,
o sa pagtipon ng mga tulad kong galit sa kanila.
saan ba ako magsisimula?
tama na. parang awa niyo na.
hindi ito tama, kaya tama na.
sa gitna ng mas malaking problema,
ito pa ang inyong inuna:
ang pagprotekta sa inyong mga buhay
na sadyang kay saya.
paano kami?
paano sila?
paano na ang mga taong lunod sa problema,
lunod sa sakuna?
hindi pa ba sapat ang paglunod niyo sa mga taong nagtangkang magsalita noon pa?
kung ako’y mawawala
dahil sa aking pagsalita,
sa aking paniniwala,
mga minamahal ko,
di bale nang ako ang mawala
kesa ang karapatan na dapat nasa atin pa.
Jun 3, 2020
Jun 3, 2020 at 8:53 AM UTC
Take a butchers at this me old Chinas.
Slip ya Plates o' Meat into ya Jacks,
brew up a nice cup o' Rosy,
and if you haven't got a Scooby what I'm on about,
feel free to fire me off a Jimmy Nail
and tell me it's a load of old cobblers.
Can you Adam an' Eve it,
I left me Dog 'n' Bone on the Apples
and when I went to call the Trouble 'n' Strife
some joker had Half-Inched it.
But that's not the worst of it.
When I got back to the Cat and Mouse
she'd done a bunk in me shiny new Jam Jar.
I couldn't believe me Pork Pies!
So here I am all on me Todd,
me only transport a ****** old **** van ****
Gordon Bennett!
I'm goin' down the ****** for a few Britneys,
gonna get totally Brahms and List
and blow a big fat raspberry at the whole thing.
Tomorrow's another bale 'o' hay.
Sep 14, 2012
Sep 14, 2012 at 3:20 PM UTC
Lumaki ako na sanay sa mga larong pambata,
Yung mga tipo ng laro na kapag nalalaro ko ay sobra akong sumasaya,
Yung mga tagu-taguan, habol-habulan, agawan base at marami pang iba.
pero habang tumatagal, hindi na ako nagiging masaya pa.
Ang dating saya ay napalitan ng sakit.
Ang dating mga ngiting kay tamis ay napalitan ng mga ngiting kay pait.
Ang dating mga tawa sa mukha ay napalitan ng simangot,
Ang dating mala anghel na boses ay nabahiran ng galit at poot.
Nagsimula lahat yan nung minahal kita,
Simula nung minahal kita, sineryoso ko lahat.
Pero ikaw ginawa mo lang laro lahat ng yon.
Teka lang ah, pero ang pagmamahal kasi hindi isang laro.
Hindi isang laro na parang habol-habulan,
Na kung san sa simula nag eenjoy ka pa,
Pero pag pagod ka na sasabihin mo "taympers muna"
Pero yung taympers na yon, mauuwi sa "pagod na ko, ayoko na"
At hindi rin ito parang isang agawan base,
na kung saan onting layo mo lang sakin, may iba nang susungkit sayo,
O kaya, yung kahit anong higpit ng hawak ko sayo,
Ikaw yung kusang nagpapahatak mapunta lang sa kabilang grupo.
Hindi rin ito parang isang tagu-taguan,
Na pagkabilang kong tatlo, nakatago ka na. Nakatago ka na, at may kasamang iba.
Isa, dalawa, tatlo, anjan ka lang pala sa likod ko, hawak ang kamay niya
Para lang sabihin na, "salamat sa lahat, pero pasensya na may mahal akong iba"
Mas lalong hindi toh isang pantintero,
Na sa kabila ng lahat ng paghihirap ko para mapasakin ka,
May nag iintay na pala sayo sa kabilang banda.
Edi bale wala din yung pinaghirapan ko.
Siguro, para sayo, isa itong langit lupa.
Saksak puso tuluan dugo,
wala kang pakialam kung gano mo nasaktan yung puso ko,
Basta sabi mo, "pwede umalis ka na sa pwesto mo sa puso ko, kasi may pumalit na sayo"
Yung pagmamahal ginawa **** laro,
Ako yung naging lata sa tumbang preso, na tinamaan dahil sayo, pero hindi mo man lang tinayo.
Ako yung tipong nilaktawan mo sa luksong baka, para lang makapunta sa iba.
Wala eh, yung pagmamahal ko sayo, ginawa mo lang lahat na isang biro at laro.
Pero kahit papano hinihiling ko na sana isang mobile game nalang ako,
Para naman kahit papano, mahalin at seryosohin mo rin ako.
Nov 24, 2018
Nov 24, 2018 at 6:00 PM UTC
Thrums the bee waggle-dance in a haunt of Indian horsepaths,
Or the shaking leaf one second past the strike of galloping rain
/ Parsimonious lightning, thrifty in its jagged stalks
Against this night of heavy-hearted oaks /
Then the hay-fringed bale of sleep, rolled into a valley of slowed breathing,
Through parting cloud-diabolique, poison-peers the wet toadback of Autumn,
Glowing moon-gristle in the bosky wolf’s beard with its wireframe of teeth.
Sep 30, 2021
Sep 30, 2021 at 8:19 PM UTC
b'ęránko bà p'égbá nigbò, kiniun lolori wøn
b'ęiyę p'øgøfa l'ødan așa l'øga gbogbo wøn
b'øba p'ęgbęrun laiye, ønirisha ni baba wøn
b'obinrin ti pøto laiye, iwø motunrayo ni mø yan layo
ifę rę n'pa mi bi øti
oyi ifę rę n'kømi o mu mi lotutu
gbogbo ara mi ngbøn bi ęni w'ędo
b'oba føwø rę kanmi , arami aya gaga
ololufe mi apønbeepore
o'nfa øfun ni kij'ęran pe lęnu,
ohun mi k'in wa ę m'øya , irinajo niøję
nișęju ișęju løkan mi fa si ę
ololufęmi abęfę, ibadi aran awęlęwa
ęwa rę tan bi mønamana
otan kaari aiye, omu imøle wasayemi
ofimi løkan bale, aiya mi o ja ęru o si bamimø
ifę rę mumi rinri ajo ayø
omumi de ebute idunnu ati alafia
mowoke modupę løwø eledua
to semilanu nigba ti mo șe awari ifę rę
bi ewe ba pę Lara oșę, a ma d'øșę
ekurø lala b'aku ęwa
bi inu ba șè șì, aworan rę lowa ni bę.
iwø ni monifę julø .
mawo ariwo øja rara.
mașe da awøn ęlętan løhun
iru ifę wa yii lowu wøn
ifę at'oke l'atørun wa.
May 15, 2016
May 15, 2016 at 5:42 PM UTC
081716
Inagaw ko ang silya kay Itay,
Nagdabog at nagkalansingan ang hain Niya;
Nilisan Siya kahit may habilin pa.
Nagmamadali ako, ayokong mahuli.
Pero ang oras, Siya pala ang Eksperto.
Nadapa, nasugatan --
Umiyak ako sa sobrang sakit.
Di bale nang pagalitan ako ni Itay,
Gusto ko lang talagang makauwi.
Kaya't bumalik ako,
Hindi ko napigilang mas umiyak pa
Nang yayain Niya ako sa Hapag-kainan.
"Kain na, anak."
Parang walang nagbago.
Alam ko, bawal ang "Tayo"
Kaya umupo ako sa silyang alok Niya.
Saka na ako tatayo,
Ayoko na kasing mauna.
Bahala na si Itay.
Aug 25, 2016
Aug 25, 2016 at 8:57 PM UTC
My country right or wrong
we shall still sing her song and bombs away
on you
Bombs away on FDR we think he got away too far
in giving peasants below, our merit, the audacity to inherit,
our country 'tis only for me'
We'll work you until your flesh falls off, nine till five is not enough, to sell our gizmos here and far, to gluttons all alike
Ooops! (melody old man river)
... Oh tote dat barge and lift dat bale,
ya gets ah little drunk and ya lands in Jaaail
Pull yourself by your own bootstraps, who cares if opportunity naps, while the "America Dream" fades away
cause thirty years of us
America ' tis only for me but not those signers of Democarcy
in Philly where they took that oath, on that **** parchment
I abhor,
on that damnable parchment I ABHOR!!
Sep 24, 2014
Sep 24, 2014 at 11:35 AM UTC
#Mastmaula - The happy go lucky little turtle
On the beaches of Konkan
Lived a few families of turtles
For ages it has been their home .
Amongst them lived Mastmaula a young and adventurous turtle
To explore the surroundings he loved, popular and lovable , a friend to all .
Many a times he would stray away and had to be fetched by the elders in the group .
He loved visiting the homes of the fishermen who lived by the sea.
Particularly fond of cabbage fed by the fisherwomen .
Amusingly he was also fond of music .
And loved to dance
The fishermen went fishing by the day
And would celebrate the catch and their life by evenings .
Music played and seafood savoured in almost every home.
Mastmaula was sure to visit, the fisherman 's house when there used to be a party.
One of the evenings , there was one going on in one of the houses , music was loud with party lights on.
And ,the food yes cabbage in colours, purple and green ,
Mastmaula knew would sure be part of the menu.
The fisherman's family had guests coming from afar
The occasion , an engagement ceremony .
As the music went on , Mastmaula went turtle and began to spin.
And sure he did have a few amazing moves , which caught the guests' eyes
And one of them ,fancied carrying Mastmaula to their home.
The host opposed but the guest's 7 year old daughter Mili loved Mastmaula and wanted him to be part of her family . The host reluctantly obliged.
Soon , it was dark and a bale of turtles were out to fetch back Mastmaula home. They knew where to find him.
Reaching the party venue and not finding him there they panicked and soon swelled in numbers.
The fishermen family knew it was time to call their guest ,who had taken away Mastmaula .
The guest hurriedly came back with Mastmaula in a little basket and placed him down .
Mastmaula was overjoyed to reunite with his family and promised them all that he would never stray away and be careful of his visits alone to the fishermens homes.
Apr 3, 2018
Apr 3, 2018 at 11:44 PM UTC
Can't you feel it in my heart that I'm burning,
Got bit by a zombie and man, I'm ******* turning.
Would I end up as ugly as before-
They say beauty is inside
So, If I peel my skin-
I'll be prettier than before.
Man, I don't know,
They seem pretty gross to me.
I mean,
I'm no racist,
But I know you'll get me-
When you see one running around,
They are everywhere, man-
On the roofs and on the gound.
I saw a man once being caught,
Only his middle finger was ever found.
I saw some drown tough,
It was very funny.
I guess, they haven't learned to swim yet-
But there are just too many,
Of them-
Running naked on the streets,
Going after every piece of living thing,
Alive or dead,
Man, it's something you can never forget,
It's crazy out there, man-
And if you haven't seen that ****
You won't understand.
Even the dogs are infected for some weird reason,
Hollywood got that one right,
Yes, indeed.
There are zombie dogs for real.
Zombie dogs
Oh my god-
So ******* cool, man,
They chase around the slow ones on the street,
It's fun to watch,
Only one or two usually gets caught.
But it's also very trying,
I've lost so much weight, man.
I now look like that bale guy,
Who was batman,
Remember,
In that joker film,
It's him,
I saw his movie where he is so so thin.
Forget that,
I mean it's different than I thought,
It's like being in a war,
A real war.
Now I feel how those people felt, who were living in a war,
And I never gave **** about 'em all,
We speak tall, man-
But we left them to crawl.
Whatever-
So, I'm feeling strange,
Not Like the strange strange,
You say when you say-
You're feeling strange,
It's a little different,
Strange.
But I'm about to die anyway,
So what the heck-
I'm gonna run the horse one last time,
Hey, it's not a crime.
I also don't like blood,
Man, that **** scares me.
And the government is gone,
So nobody is there to care for me.
It's horrible-
And not even Hollywood bad.
It's way more nasty, man
They don't tell you that stuff in the movies, man.
Horrible sight of filth and naked, ragged bodies,
Covered in dirt and blood-
Chewing on a finger of somebody.
They pop those like a candy man,
I mean, a long juicy meaty stick of meat,
Oh, ****
I think I'm becoming one of them, I have to leave,
If you find me-
Shoot me in the head,
And if I bite you,
Don't be mad.
They also **** man.
It's kinda' sad.
Apr 16, 2015
Apr 16, 2015 at 4:02 PM UTC
Lumayo kana sana,
Sa mundong ito Kalahati ng mga hiling sa tala,
Ay ang mawala ka
At ng sana'y makahanap na ng kapayapaan ang iyong nabiktima
Ikaw, ikaw yung tipong makasarili
Na kahit ano nalang ang iyong kinukuha, bale wala na kung anong possibleng mangyari
Biktima mo’y walang pili
Sa mga mata mo’y para kaming mga pera Naghihintay na magamit pambili
Ikaw yung tipong nakakadismaya
Isa kang bagay na walang ibang dala Kundi kapahamakan ng iba
At kalungkutan na habang buhay ay di mawawala
Bawat binitawang salita
May katumbas na kapalit ng iba
Bawat yakap nilang madarama
Isang bagay na naman ang mawawala
Halaman, aso, pusa, bata, matanda lahat ay walang kawala,
Lahat kami ay maaaring ma biktima
Sa inihandog **** mga parusa
Kahit ano pang kweba ang mapagtaguan sa mga kamay mo kami ay bihag pa
Ngayon, naranasan ko na ang mapalapit sayo
Ang landas natin ay pinagtagpo
Sa oras na di ko inaasahan
Pero bat kailangan mo pang idamay ang mundo ko
Aug 14, 2018
Aug 14, 2018 at 9:17 AM UTC
De
Glendy Burk
is mighty fast boat,
Wid a mighty fast captain too;
He sits up dah on de hurricane roof
And he keeps his eye on de crew.
I can't stay here, for dey work too hard;
I'm bound to leave dis town;
I'll take my duds and tote 'em on my back
When de
Glendy Burk
comes down.
Chorus:
** for Lou'siana!
I'm bound to leave dis town;
I'll take my duds and tote 'em on my back
When de Glendy Burk comes down.
De
Glendy Burk
has a funny old crew
And dey sing de boatman's song,
Dey burn de pitch and de pine knot too,
For to shove de boat along.
De smoke goes up and de ingine roars
And de wheel goes round and round,
So fair you well! for I'll take a little ride
When de
Glendy Burk
comes down.
Chorus
I'll work all night in de wind and storm,
I'll work all day in de rain,
'Till I find myself on de levydock
In New Orleans again.
Dey make me mow in de hay field here
And knock my head wid de flail,
I'll go wha dey work wid de sugar and de cane
And roll on de cotten bale.
Chorus
My lady love is as pretty as a pink,
I'll meet her on de way
I'll take her back to de sunny old south
And day I'll make her stay
So don't you fret my honey dear,
Oh! don't you fret, Miss Brown
I'll take you back 'fore de middle of de week
When de
Glendy Burk
comes down.
Chorus
2.3k
Once Upon a Time
as most stories go,
there was a prince
with an mule in tow
And what really made
a lot of folks balk,
was the weird fact that
the mule could talk
Now this grumpy prince
was not too amused
so he sat right down
and for a day, mused
What ever could he do,
with some old, talking mule?
He was a royal prince!
Not a babbling fool!
He took the mule to town
And put him up for sale
With an old bale of hay
and a watering pail
And so the mule was sold
to a very old man
and his very old wife
of the Coconut Clan
The family was nuts
but they gave the mule hay
and let him run amok
in the pastures all day
And at night the farmer
would talk to the mule
and when the mule talked back
all the neighbors would drool
No one would believe
that the mule could speak
and to all of them
the future was bleak
Until one day, the old man died
The man's wife and the mule cried
Then the woman went to sleep
Never made another peep
And the mule was sad
he ran far away
to a far off castle
all night and all day
He crossed the deep, dark moat
And went to the throne room
when the King saw the mule
he knew he'd met his doom
"Hello old prince" said the mule
"Hello" the prince replied
and ran for his life
despite all his pride
The mule sat on the throne
and let out a defeated drone
He didn't have a clue
for there was nothing else to do
"I guess I'm king now" he said
And placed the royal crown on his head
Mar 2, 2014
Mar 2, 2014 at 5:31 PM UTC
EᔕᔕᕼI ᑕOᑎT.
~ ⚪♫⚪ ~
*'Oh Ainhara, you always seem to know what to
do...'* Esshi chuckles. "Thank you very much.
Have you done the Queen Mother's flower
arrangements?"
"Yes, all of them have been watered and
now they are being placed around the palace."
Esshi nods. "Good. Thank you very much.
Carry on then."
~ ⚪♫⚪ ~
The florist smiles and leaves as Esshi places
the vase down on a clean counter as well as
the inkpot and quill while staring at the
paper.
'What should I say...?' she wonders as
she hears the meat sizzle. Bale is washing
the carrots and potatoes and chopping
them into medium-sized chunks.
Esshi blinks and smiles. 'Got it!'
Folding a paper in half she writes on
the paper, using her best calligraphy.
~ ⚪♫⚪ ~
When she's done, she places the quill
in the inkpot and gently blows the paper.
'Perfect!' Esshi beams. "Bael? Where do
you keep the serving trolleys?"
"In the back!" he says as he pours in
the ingredients into the paella pan
and mixes gently.
~ ⚪♫⚪ ~
Esshi goes to the back room and sees
a rose-silver serving tray with wheels
which she rolls out, placing the
bouquet and note on it while waiting
for Bael and his team to finish cooking.
Bael smiles that proud smile before pouring
some soup into a bowl and placing it on the
serving tray.
"Thank you, Bael."
"Not a problem. Do give our Queen my
regards." he faces his working staff.
"If they're done, bring them over!"
~ ⚪♫⚪ ~
Almost instantly, the chefs bring small plates
of their Queen's favourite treats and top it
off, a fresh brew of Jasmine Pearls.
"Thank you all so much." Esshi says gratefully.
"It's our pleasure." A chefs says as Bael
claps.
"Well done, everyone. Now we best get on the
Queen Mother's meals. Go started! I will see
Lady Esshi out."
Esshi covers the food as Bael opens the door
for her to leave. She is stunned to see Ainhara
there.
~ ⚪♫⚪ ~
"Oh my, Bael!" Ainhara smiles at him. "You
certainly worked hard."
"The life of a Chef." he beams. "When you're
done, do come by again. I'll have some meals
waiting for you!" he winks at them and
returns to the kitchen.
"The shipments?" Esshi asks.
"All are being presented, documented and
stored away by the Queen Mother." Ainhara
says. When she sees the flowers, she smiles
and the words on Esshi's note makes her
smile even more.
"Let's make way." Ainhara says as Esshi pushes
the tray behind her, making their way
for the young Queen's chamber.
Sep 15, 2018
Sep 15, 2018 at 4:11 PM UTC
Birdhouses and farm bell gone , garden spot now a tangled field of grass and small trees . Farmhouse , empty and dying from top to bottom , flower gardens missing , iron kettle hanging by rusted chain . Clothes line , henhouse and both red barns are at the ready, but sadly , empty as well . Logging chains , bale hooks , pitchfork and weathervane , put away forever most likely along with lifetime memories , good and bad.
Sep 24, 2015
Sep 24, 2015 at 8:50 AM UTC
It seems that lately I can’t get no peace,
From all those so-called Grammar Police,
Who for some reason think that I should care,
The difference between there, they’re and their.
They want to analyze everything I say,
Just waiting for me to lie when I want to lay,
And I really think they just do it because,
They want to further some petty cause.
So, what I do is I mess with there head,
I write the word red when I really mean read,
And I couldn’t care less if they throe a fit,
Should I confuse the words elicit with illicit.
And it really don’t phase me if I’m derelict,
By writing something like “cause and affect,”
I’ll just stare and say “Whatcha gonna do?”
If I want to write that the sky is blew.
Though I really shutter at the very thought,
I’ll try to be discrete and not get caught,
But if they should arrest me and throe me in jail,
Just bee sure and come and post my bale.
05-06-12.
May 6, 2012
May 6, 2012 at 8:27 PM UTC