Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"utang" poems
naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.
0
Jul 5, 2015
Jul 5, 2015 at 7:47 AM UTC
marge-redelicia
naririnig mo ba?
naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.
Continue reading...
75
Hindi alam kung pano sisimulan, nahihirapan itugma ang bawat salita na lumilitaw sa isipan, Ang bawat tunog sa bawat saknong ng bawat kaludtod ay nabibigatan, Ilapat sa mensaheng ibig iparating ng damdaming nagaalinlangan. Oo, hindi ako sanay gumawa ng tula, Itoy dili iba't hindi inaakala, Ngunit aking susubukan, alang alang sa kaibigan, Nanghihinayang sa alaala ng ating samahan, sa isang saglit ay iniwan. Mga pagsubok biglang dumarating, Sa kabagabagan ng buhay at panimdim, saklolo niyaong Dakilang may gawa ang tanging hiling, araw at gabi siyang dalangin. Ako ma'y naguguluhan sa mararamdaman, isip at puso laging nasa kabagabagan, kalungkutan ang nasusumpungan sa bawat araw ng aking kinalalagyan, damdamin ay halintulad sa parisukat, makipot at madilim na kulungan. Kaibagan koy huwag magtanim ng sama ng loob, Sa puso ko'y kalungkutan ang bumabalot, hirap ng pakikibaka sa araw-araw siyang sahod, ng buhay na sa pagsusumakit sa paglilikod, upang sa harap Niya'y magbigay ng lugod. Ala ala ang siyang pumupukaw sa aking loob, huwarang kaibigan ang ipinagkaloob, nagbigay inspirasyon at lakas ng loob, upang maganap tungkuling kaloob, sa Maylalang aking utang na loob. Patawad, unang sambit kung tayo man ay muling magkikita. Kalakip ay ngiti't saya sayo'y muling igagawad. Ipapalit sa galit at sama ng loob ay aking ilalahad, magpapakumbaba sayo ay aking hangad.
0
Jun 10, 2019
Jun 10, 2019 at 11:09 AM UTC
theivanger
Di Tugma
Hindi alam kung pano sisimulan, nahihirapan itugma ang bawat salita na lumilitaw sa isipan, Ang bawat tunog sa bawat saknong ng bawat kaludtod ay nabibigatan, Ilapat sa mensaheng ibig iparating ng damdaming nagaalinlangan. Oo, hindi ako sanay gumawa ng tula, Itoy dili iba't hindi inaakala, Ngunit aking susubukan, alang alang sa kaibigan, Nanghihinayang sa alaala ng ating samahan, sa isang saglit ay iniwan. Mga pagsubok biglang dumarating, Sa kabagabagan ng buhay at panimdim, saklolo niyaong Dakilang may gawa ang tanging hiling, araw at gabi siyang dalangin. Ako ma'y naguguluhan sa mararamdaman, isip at puso laging nasa kabagabagan, kalungkutan ang nasusumpungan sa bawat araw ng aking kinalalagyan, damdamin ay halintulad sa parisukat, makipot at madilim na kulungan. Kaibagan koy huwag magtanim ng sama ng loob, Sa puso ko'y kalungkutan ang bumabalot, hirap ng pakikibaka sa araw-araw siyang sahod, ng buhay na sa pagsusumakit sa paglilikod, upang sa harap Niya'y magbigay ng lugod. Ala ala ang siyang pumupukaw sa aking loob, huwarang kaibigan ang ipinagkaloob, nagbigay inspirasyon at lakas ng loob, upang maganap tungkuling kaloob, sa Maylalang aking utang na loob. Patawad, unang sambit kung tayo man ay muling magkikita. Kalakip ay ngiti't saya sayo'y muling igagawad. Ipapalit sa galit at sama ng loob ay aking ilalahad, magpapakumbaba sayo ay aking hangad.
Continue reading...
15
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
Tinatamad ako
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
Continue reading...
14
Sa aking lupang tinubuan Na sinakop ng mga dayuhan noon pa man Ang una'y mga espanyol na mananakop Dala daw nila'y kristiyanismo Upang ipakilala sa ating mga katutubo Ngunit ang tanging hangarin pala'y manakop at gawing kolonyanismo Kaya ilang daan taon tayong hawak ng mga ito Ating mga katutubo walang nagawa kundi ang sumunod at magsawalang-kibo May ilan ding nagsisipag aklas upang makalaya Ngunit sa kalauna'y sila'y bigo sapagkat pawang malalakas at makapangyarihan silang mga nilalang Nariyang si Gat. Jose Rizal na kinulong at binaril sa bagong-bayan Na tinatawag na natin ngayong (LUNETA/RIZAL PARK) At si Gat. Andres Bonifacio na hanggang ngayo'y hindi alam kung sino ang pumatay Ang tanging alam natin sa kanya'y siya ang "Ang Ama ng himagsikan" Sa kabilang banda'y hindi nagpatinag ang ating mga katutubo Nagbuo ng mga samahan upang mapag-aralan kung kailan ang tamang panahon para lumaban Kaya nung dumating na ang tamang panahon upang sila'y magsipag-aklas Marami ang sa kanila'y naghimaksik upang ang kalayaa'y makamtan Kaya noong taong Hunyo labing dalawa, isang libo't walong daan, siyam na pu't walo Nakamtan ng ating mga katutubo ang kalayaan na kanilang pinaglalaban Sa bahay ni Hen. Emilio Aguinaldo sa Kawit, Kabite Kanyang iwinagayway ang ating watawat Sagisag ito ng ating kalayaan sa kamay ng mga mananakop na espanyol Sa mga nakalipas na taon, tayo'y naging malaya na Ngunit, ano ba ang kahulugan ng isang malaya? ''Ito ay ang pag-gawa sa isang partikular na bagay ng walang humahadlang o kumokontra sayo at may kakayahan kang kumilos batay sa kung ano ang iyong gusto o nais'' Oo nga't malaya kang gawin ang iyong gusto Subalit, labag naman ito sa karapatang pantao At nakapapanakit ka na ng kapwa mo Marami ang sa ati'y nakakalimot na sa mga paglapastangang ginawa sa ating mga katutubo Marapat nating pagkatandaan na ang ating kalayaa'y utang natin sa ating mga bayaning nakipaglaban At ang kalayaa'y dapat igawad sa lahat Magkaroon ng pantay-pantay na karapatan ang bawat nilalang Mapa mayaman o mahirap man Mapa babae o lalaki man Mapa bata o matanda man Maging tunay sanang malaya tayong mga pilipino Hindi lamang sa salita, kundi sa isip at sa ating mga gawa.
0
Jun 12, 2018
Jun 12, 2018 at 5:48 AM UTC
itsme-alona
Araw ng Kalayaan
Sa aking lupang tinubuan Na sinakop ng mga dayuhan noon pa man Ang una'y mga espanyol na mananakop Dala daw nila'y kristiyanismo Upang ipakilala sa ating mga katutubo Ngunit ang tanging hangarin pala'y manakop at gawing kolonyanismo Kaya ilang daan taon tayong hawak ng mga ito Ating mga katutubo walang nagawa kundi ang sumunod at magsawalang-kibo May ilan ding nagsisipag aklas upang makalaya Ngunit sa kalauna'y sila'y bigo sapagkat pawang malalakas at makapangyarihan silang mga nilalang Nariyang si Gat. Jose Rizal na kinulong at binaril sa bagong-bayan Na tinatawag na natin ngayong (LUNETA/RIZAL PARK) At si Gat. Andres Bonifacio na hanggang ngayo'y hindi alam kung sino ang pumatay Ang tanging alam natin sa kanya'y siya ang "Ang Ama ng himagsikan" Sa kabilang banda'y hindi nagpatinag ang ating mga katutubo Nagbuo ng mga samahan upang mapag-aralan kung kailan ang tamang panahon para lumaban Kaya nung dumating na ang tamang panahon upang sila'y magsipag-aklas Marami ang sa kanila'y naghimaksik upang ang kalayaa'y makamtan Kaya noong taong Hunyo labing dalawa, isang libo't walong daan, siyam na pu't walo Nakamtan ng ating mga katutubo ang kalayaan na kanilang pinaglalaban Sa bahay ni Hen. Emilio Aguinaldo sa Kawit, Kabite Kanyang iwinagayway ang ating watawat Sagisag ito ng ating kalayaan sa kamay ng mga mananakop na espanyol Sa mga nakalipas na taon, tayo'y naging malaya na Ngunit, ano ba ang kahulugan ng isang malaya? ''Ito ay ang pag-gawa sa isang partikular na bagay ng walang humahadlang o kumokontra sayo at may kakayahan kang kumilos batay sa kung ano ang iyong gusto o nais'' Oo nga't malaya kang gawin ang iyong gusto Subalit, labag naman ito sa karapatang pantao At nakapapanakit ka na ng kapwa mo Marami ang sa ati'y nakakalimot na sa mga paglapastangang ginawa sa ating mga katutubo Marapat nating pagkatandaan na ang ating kalayaa'y utang natin sa ating mga bayaning nakipaglaban At ang kalayaa'y dapat igawad sa lahat Magkaroon ng pantay-pantay na karapatan ang bawat nilalang Mapa mayaman o mahirap man Mapa babae o lalaki man Mapa bata o matanda man Maging tunay sanang malaya tayong mga pilipino Hindi lamang sa salita, kundi sa isip at sa ating mga gawa.
Continue reading...
38
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
0
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:04 AM UTC
psalmiseta
Ang Modernong Karpintero at ang Pintor ng Pagbabago
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
Continue reading...
55
Tatlong katok lang ang layo ng katahimikan "wala dito, kanina pa umalis mama ko" utos sa anak na walong taong gulang habang nagtatago sa palikuran "sabihin mo sa mama mo, na nagbigay ako ng ulam" "salamat po ninang!" "walang anuman", bago siya lumisan. tatlong katok lang ang layo ng katahimikan "wala dito, kanina pa umalis mama ko" utos sa anak na walong taong gulang habang nagtatago sa palikuran napakamot na lang ang naniningil ng utang gigil na nagpaandar ng motor sapagkat siya'y nagulangan tatlong katok lang ang layo ng katahimikan sa pagkatok, tanong ay "tao po?" sagot ay "tao po" biglaan ang pagka gulantang "anak, dali! magtago ka doon sa palikuran" alam na niya kung sino ang dumating takot ang bumalot sa kapaligiran namumugtong na mga mata at nginig na mga kamay na parehas kumakaliwa bakas ang kaba sa mukha at tatlong katok lang ang layo ng katahimikan ang pinto'y hindi binubuksan nabasag ang katahimikan kasabay ng pagbagsak ng sirang pintuan nasurpresa sa kanyang mga bisita nangingilid na ang luha bigay todo ang pagmamakaawa isa dalawa tatlo, hanggang anim anim na nakaunipormeng magsasaka hindi palay ang itinatanim, kundi bala kasabay ng panlalamig ng katawan ang ingay ay nilamon bigla ng katahimikan at kasabay ng katahimikan ang kanyang ina ay binawian ng buhay...
0
Sep 22, 2018
Sep 22, 2018 at 1:54 PM UTC
Wolff
tok tok tok!
Tatlong katok lang ang layo ng katahimikan "wala dito, kanina pa umalis mama ko" utos sa anak na walong taong gulang habang nagtatago sa palikuran "sabihin mo sa mama mo, na nagbigay ako ng ulam" "salamat po ninang!" "walang anuman", bago siya lumisan. tatlong katok lang ang layo ng katahimikan "wala dito, kanina pa umalis mama ko" utos sa anak na walong taong gulang habang nagtatago sa palikuran napakamot na lang ang naniningil ng utang gigil na nagpaandar ng motor sapagkat siya'y nagulangan tatlong katok lang ang layo ng katahimikan sa pagkatok, tanong ay "tao po?" sagot ay "tao po" biglaan ang pagka gulantang "anak, dali! magtago ka doon sa palikuran" alam na niya kung sino ang dumating takot ang bumalot sa kapaligiran namumugtong na mga mata at nginig na mga kamay na parehas kumakaliwa bakas ang kaba sa mukha at tatlong katok lang ang layo ng katahimikan ang pinto'y hindi binubuksan nabasag ang katahimikan kasabay ng pagbagsak ng sirang pintuan nasurpresa sa kanyang mga bisita nangingilid na ang luha bigay todo ang pagmamakaawa isa dalawa tatlo, hanggang anim anim na nakaunipormeng magsasaka hindi palay ang itinatanim, kundi bala kasabay ng panlalamig ng katawan ang ingay ay nilamon bigla ng katahimikan at kasabay ng katahimikan ang kanyang ina ay binawian ng buhay...
Continue reading...
42
Sinasalipadpad ang mga kalat sa pulitika Umaalingasaw ang baho ng iilang kandidato Sa modernong botohan Tila may iilang selyo, May mga balotang sanay Sa may agnas na kandado. Binaha ang pila ng nanghihingi ng boto Istratehiya ng isa'y musika sa mga bingi At may mga bulag na nabibili ang dangal Iisa lang sana ang daan Pero may nagwawagayway ng limang daan. Sa Pula at sa Dilaw Andaming banderitas. Alam nyo, kapwa ko Magising tayo Mamulat na tayo Tama na ang bawian-buhay. Itong Hari ng mga Pula May tandem na Itim Dugo't budhi ma'y kayrumi Hindi kasi pinapansin Ang Itim ang Hari ng Droga Panay ang kalat sa Puerto Princesa Ang Pula ang taga-walis Tila anghel sa bawat sigaw ng masa Naglipana kasi ang salapi Mula sa bulsa niyang binulsa lang din Nagkabaun-baon sa utang Itong siyudad na wala noong bahid. Binayaran pati ang dangal Hindi lamang ng mga naturingang mangmang Eh kasi pati yung may rango Nagpatiwakal na rin Nanlimos ng barya ng bayan. Buhay mga kinitil Kung ang salita ay bibitiwan, Barilin nyo kami nang talikuran Habang may hinagpis Kaming Inang Bayan. Magwagi ka man Pula Hindi papayag ang Hari ng Sanlibutan Patas siyang lalaban sa Bayan Pagkat siyudad niya ito, Kaya nga "City of the Living God." Marami mang pakulo ang partidong Pula Sana'y Ama, dinggin mo ang mga Anak Kami'y maralita Palimos ng pag-asa Lalaban para sa hustisya. Mga kamay Mo ang yumapos sa bayan At basbas Mo'y sa Dilaw Pagkat ang puso ang Iyong tinitingnan Hindi ang pagkilos nang walang pagtingala Sayo. Ikaw ang Maghari Ama
0
Apr 29, 2015
Apr 29, 2015 at 10:23 PM UTC
psalmiseta
Recall
Sinasalipadpad ang mga kalat sa pulitika Umaalingasaw ang baho ng iilang kandidato Sa modernong botohan Tila may iilang selyo, May mga balotang sanay Sa may agnas na kandado. Binaha ang pila ng nanghihingi ng boto Istratehiya ng isa'y musika sa mga bingi At may mga bulag na nabibili ang dangal Iisa lang sana ang daan Pero may nagwawagayway ng limang daan. Sa Pula at sa Dilaw Andaming banderitas. Alam nyo, kapwa ko Magising tayo Mamulat na tayo Tama na ang bawian-buhay. Itong Hari ng mga Pula May tandem na Itim Dugo't budhi ma'y kayrumi Hindi kasi pinapansin Ang Itim ang Hari ng Droga Panay ang kalat sa Puerto Princesa Ang Pula ang taga-walis Tila anghel sa bawat sigaw ng masa Naglipana kasi ang salapi Mula sa bulsa niyang binulsa lang din Nagkabaun-baon sa utang Itong siyudad na wala noong bahid. Binayaran pati ang dangal Hindi lamang ng mga naturingang mangmang Eh kasi pati yung may rango Nagpatiwakal na rin Nanlimos ng barya ng bayan. Buhay mga kinitil Kung ang salita ay bibitiwan, Barilin nyo kami nang talikuran Habang may hinagpis Kaming Inang Bayan. Magwagi ka man Pula Hindi papayag ang Hari ng Sanlibutan Patas siyang lalaban sa Bayan Pagkat siyudad niya ito, Kaya nga "City of the Living God." Marami mang pakulo ang partidong Pula Sana'y Ama, dinggin mo ang mga Anak Kami'y maralita Palimos ng pag-asa Lalaban para sa hustisya. Mga kamay Mo ang yumapos sa bayan At basbas Mo'y sa Dilaw Pagkat ang puso ang Iyong tinitingnan Hindi ang pagkilos nang walang pagtingala Sayo. Ikaw ang Maghari Ama
Continue reading...
54
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 2:26 AM UTC
kryselanson
SIYUDAD (City: Bones of the Jungles)
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
Continue reading...
45
Kung ikaw ay isang senador, ano ang hakbang mo Paano mo aalamin para malaman ang totoo At kung alam mo na, isisiwalat mo ba ito Kung ang madidiin ay isang kaibigan mo Kung ikaw ay isang mambabatas, ano kaya ang gagawin Kapag nalaman ang totoo, paano ito sasabihin Kung ang kaibigan o pamilya ang siya namang madidiin O patutunayan **** ang batas ay nababaluktot mandin Kung ikaw ay isang mamahayag, paano ka magsasalita Doon ka ba sa totoo o kung saan ka may mahihita Lalo na kung nais mo ring sumikat sa pagbabalita Basta ba may narinig ka'y isisiwalat mo sa madla Kung ikaw ay isang pari o kaya'y pastor ng simbahan Ang puso mo ba ay malapit sa taong naghandog sa 'yong kawan Utang na loob mo ba ang iyong isasaalang-alang Dahil ang kawan na hawak mo ay kaniyang natulungan Paano mo ihahayag kung ikaw ay isang **** Sa mga kabataang sa harap mo'y nakaupo Naghihintay ng liwanag, ng dunong na isusubo Kung ano ba ang nais mo sa kanila'y ituturo Kung ikaw ang presidente, makakaya mo bang lahat Ang sugpuin ang problemang sa nuno pa natin nag-ugat Ibababa mo na lang ba ang ngalan ng Pilipinas Upang laging mayrong tulong sa ibang bansang ngayo'y sikat Kung ikaw na karaniwang mamamayan na tulad ko Nag-iisip, nangangarap ng mabuti sa bayan mo Ang makita sa 'sang sulyap, paniniwalaan ba ito O pag-aaralang mabuti kung totoo ang narinig mo Tayong lahat ay malaya, malaya kang magpahayag Malaya kang maniwala kung kanino ka mahahabag Kung kanino magagalit, kung sino ang nililiyag Ngunit isipin mo sana ang bukas ng ating mga anak.
0
Oct 9, 2016
Oct 9, 2016 at 5:59 PM UTC
Marguerite
Kung Ikaw
Kung ikaw ay isang senador, ano ang hakbang mo Paano mo aalamin para malaman ang totoo At kung alam mo na, isisiwalat mo ba ito Kung ang madidiin ay isang kaibigan mo Kung ikaw ay isang mambabatas, ano kaya ang gagawin Kapag nalaman ang totoo, paano ito sasabihin Kung ang kaibigan o pamilya ang siya namang madidiin O patutunayan **** ang batas ay nababaluktot mandin Kung ikaw ay isang mamahayag, paano ka magsasalita Doon ka ba sa totoo o kung saan ka may mahihita Lalo na kung nais mo ring sumikat sa pagbabalita Basta ba may narinig ka'y isisiwalat mo sa madla Kung ikaw ay isang pari o kaya'y pastor ng simbahan Ang puso mo ba ay malapit sa taong naghandog sa 'yong kawan Utang na loob mo ba ang iyong isasaalang-alang Dahil ang kawan na hawak mo ay kaniyang natulungan Paano mo ihahayag kung ikaw ay isang **** Sa mga kabataang sa harap mo'y nakaupo Naghihintay ng liwanag, ng dunong na isusubo Kung ano ba ang nais mo sa kanila'y ituturo Kung ikaw ang presidente, makakaya mo bang lahat Ang sugpuin ang problemang sa nuno pa natin nag-ugat Ibababa mo na lang ba ang ngalan ng Pilipinas Upang laging mayrong tulong sa ibang bansang ngayo'y sikat Kung ikaw na karaniwang mamamayan na tulad ko Nag-iisip, nangangarap ng mabuti sa bayan mo Ang makita sa 'sang sulyap, paniniwalaan ba ito O pag-aaralang mabuti kung totoo ang narinig mo Tayong lahat ay malaya, malaya kang magpahayag Malaya kang maniwala kung kanino ka mahahabag Kung kanino magagalit, kung sino ang nililiyag Ngunit isipin mo sana ang bukas ng ating mga anak.
Continue reading...
32
Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.
0
Feb 9, 2016
Feb 9, 2016 at 7:57 AM UTC
dorkcereals
Na-Code Review ka Ngunit Kulang
Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.
Continue reading...
38
Uy, gawa tayo ng tula Kasi putang ina ng Maynila Sa nayon ay dinadakila Isang abot-kamay na tala Kailan ka ba kakawala Sa anino ng Maynila? Umambon ay may baha Selpon ay may kukuha Walang pawis at luha Walang ngiti ni tuwa Kwartang pulos kaltas Walang pambili ng bigas Kapit kahit mapurol Mga bundok ay gagawing burol Nakakita ka na ba ng ulol? Sa Maynila marami niyan, buhol-buhol Kung saan walang permanente Maging sa suplay ng kuryente Ang pamahalaan ang hinete Tagasulsol naman ang gabinete Kapatiran may kaputol Basta't kumapit mala kuhol May nakahihigit sa batas Umangal ka at ika'y utas Wala nang lunas Wag ka nang lumuwas Utang na loob kaibigan Maawa ka sa iyong ksasadlakan
0
Aug 3, 2016
Aug 3, 2016 at 10:42 AM UTC
AndieBonifacio
May Nila (They Have)
Uy, gawa tayo ng tula Kasi putang ina ng Maynila Sa nayon ay dinadakila Isang abot-kamay na tala Kailan ka ba kakawala Sa anino ng Maynila? Umambon ay may baha Selpon ay may kukuha Walang pawis at luha Walang ngiti ni tuwa Kwartang pulos kaltas Walang pambili ng bigas Kapit kahit mapurol Mga bundok ay gagawing burol Nakakita ka na ba ng ulol? Sa Maynila marami niyan, buhol-buhol Kung saan walang permanente Maging sa suplay ng kuryente Ang pamahalaan ang hinete Tagasulsol naman ang gabinete Kapatiran may kaputol Basta't kumapit mala kuhol May nakahihigit sa batas Umangal ka at ika'y utas Wala nang lunas Wag ka nang lumuwas Utang na loob kaibigan Maawa ka sa iyong ksasadlakan
Continue reading...
29
“Uncle ** utang sa’yo ng Vietnam ang kanyang kalayaan, Ikaw ang amang mapagpalaya na sa kanila ay gumabay. Ikaw ang dakilang liwanag na sa kanila’y pumatnubay, Kahit sa gitna ng laksang lumbay hindi mo sila pinabayaan. Wala kang katulad sa buong Vietnam, ikaw ang bayaning tunay. Sa ilalim ng iyong pamumuno walong taon ninyong nilabanan Ang mga Pranses sa mga palayan, bundok at lansangan. At Matapos ang walong taon ng nakakapagod na pakikibaka sa Wakas ay napasuko ninyo ang mga kaaway. Subalit di-naglaon lumitaw ang isang bagong kaaway, Ang Estados Unidos na s’yang bagong halimaw na gustong Humalili sa mga kolonyalistang Pranses. Lahat ng kalupitan Sa inyo ay ipinadanas subalit sa udyok at impluwensya mo Hindi kayo sumuko. Matapos ang labing-anim na taon ng Madugong pakikipag-tuos natalo din ang dambuhalang kaaway. Isa kang tunay na rebolusyunaryo na karapat-dapat na mamuno. Subalit isa rin palang makata na sumusulat ng mga tula, Mga tulang gumigising sa puso’t kaluluwa ng bayan. Sumusulat ka ng mga tula habang nakahimpil sa gubat, Habang pinapanood ang pag-aani ng palay at nung ikaw ay Nabilanggo dun sa Tsina sa loob ng labing-apat na buwan. Wala kang ibang kapiling kundi ang iyong mga tula. Binasa ko kahapon ang mga tula mo, ramdam ko ang Bawat mensahe nito. Alam ko na sa bawat paghalik ng pluma Sa papel ay kasama nito ang kaluluwa mo at ang sigaw ng puso Mo. Mga tulang rebolusyunaryo ang tema at dating. Ang dahon at bulaklak ay tiyak na malalanta pero hindi ang iyong mga tula; mananatili itong buhay at naka-kintal sa puso ng Vietnam. Wala kana nga Uncle ** pero lalagi kang buhay sa puso ng mga kababayan mo at sa bawat puso ng makatang rebolusyunaryo na tulad mo.
0
Nov 27, 2017
Nov 27, 2017 at 9:06 PM UTC
makabagongmakata69
ANG REBOLUSYUNARYO AT ANG KANYANG MGA TULA
“Uncle ** utang sa’yo ng Vietnam ang kanyang kalayaan, Ikaw ang amang mapagpalaya na sa kanila ay gumabay. Ikaw ang dakilang liwanag na sa kanila’y pumatnubay, Kahit sa gitna ng laksang lumbay hindi mo sila pinabayaan. Wala kang katulad sa buong Vietnam, ikaw ang bayaning tunay. Sa ilalim ng iyong pamumuno walong taon ninyong nilabanan Ang mga Pranses sa mga palayan, bundok at lansangan. At Matapos ang walong taon ng nakakapagod na pakikibaka sa Wakas ay napasuko ninyo ang mga kaaway. Subalit di-naglaon lumitaw ang isang bagong kaaway, Ang Estados Unidos na s’yang bagong halimaw na gustong Humalili sa mga kolonyalistang Pranses. Lahat ng kalupitan Sa inyo ay ipinadanas subalit sa udyok at impluwensya mo Hindi kayo sumuko. Matapos ang labing-anim na taon ng Madugong pakikipag-tuos natalo din ang dambuhalang kaaway. Isa kang tunay na rebolusyunaryo na karapat-dapat na mamuno. Subalit isa rin palang makata na sumusulat ng mga tula, Mga tulang gumigising sa puso’t kaluluwa ng bayan. Sumusulat ka ng mga tula habang nakahimpil sa gubat, Habang pinapanood ang pag-aani ng palay at nung ikaw ay Nabilanggo dun sa Tsina sa loob ng labing-apat na buwan. Wala kang ibang kapiling kundi ang iyong mga tula. Binasa ko kahapon ang mga tula mo, ramdam ko ang Bawat mensahe nito. Alam ko na sa bawat paghalik ng pluma Sa papel ay kasama nito ang kaluluwa mo at ang sigaw ng puso Mo. Mga tulang rebolusyunaryo ang tema at dating. Ang dahon at bulaklak ay tiyak na malalanta pero hindi ang iyong mga tula; mananatili itong buhay at naka-kintal sa puso ng Vietnam. Wala kana nga Uncle ** pero lalagi kang buhay sa puso ng mga kababayan mo at sa bawat puso ng makatang rebolusyunaryo na tulad mo.
Continue reading...
27
Pagpasensyahan mo na ko, hindi ako sanay sa mga yakap at lambing bago kita makilala, nakakahiya mang aminin ang pagdampi ng mga labi at ang init ng mga yapos ay alam ko lamang sa salita, sa bawat paglipat ko sa panibagong pahina ng mga aklat kong minamahal. Mas masarap pala sa totoong buhay. Dahil konkreto ka, ang iyong mga mata ay hindi lamang habi ng aking kaisipan at ang iyong mga salita ay hindi akin. Totoo ka. Masarap pala sa pakiramdam ang paglapat ng dalawang katawan, dahil kahit kailan hindi ako naging komportable sa paglubog ng kama sa aking likudan alam ko din na ayoko ng bigat ng ibang braso sa aking baywang pero noong unang gabi na nakapatong ang ating mga ulo sa iisang unan at ako’y tila bihag sa braso **** kulungan Napatanong ako sa aking sarili “Ganito ba ang tahanan?” Pero mahirap din kapag nakatikim ka ng ginhawa, nakalimutan ko na tayo nga pala’y dalawa at ito ay hindi lamang para sa akin. Ang kalayaang kong pumili ay taglay mo din Hindi mo nga pala utang ang mga sagot sa mga tanong na bumabagabag sa akin at malaya ka. Malaya kang tanggalin ang pagkabuhol ng ating mga daliri Dahil hindi iisa ang ating mga kamay at hindi din tayo iisa ng kaisipan. Posible nga pala na magkaiba ang bilis ng daloy ng dugo at ritimo ng bawat tibok Kaya naiintindihan ko at pagpasensyahan mo ako. Masyado lang akong uhaw sa pagmamahal. Sa tagal na panahon na pinagkait ko sa sarili ko, sa pamamagitan mo, kaya ko nang tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng galit na sa tuwing umaga meron pa ding hininga, meron pa ding pagtaas at pagbaba ng dibdib. Masarap palang huminga at ayoko lang ng tikim.
0
Oct 11, 2016
Oct 11, 2016 at 3:07 AM UTC
certain-dark-things
Paumanhin
Pagpasensyahan mo na ko, hindi ako sanay sa mga yakap at lambing bago kita makilala, nakakahiya mang aminin ang pagdampi ng mga labi at ang init ng mga yapos ay alam ko lamang sa salita, sa bawat paglipat ko sa panibagong pahina ng mga aklat kong minamahal. Mas masarap pala sa totoong buhay. Dahil konkreto ka, ang iyong mga mata ay hindi lamang habi ng aking kaisipan at ang iyong mga salita ay hindi akin. Totoo ka. Masarap pala sa pakiramdam ang paglapat ng dalawang katawan, dahil kahit kailan hindi ako naging komportable sa paglubog ng kama sa aking likudan alam ko din na ayoko ng bigat ng ibang braso sa aking baywang pero noong unang gabi na nakapatong ang ating mga ulo sa iisang unan at ako’y tila bihag sa braso **** kulungan Napatanong ako sa aking sarili “Ganito ba ang tahanan?” Pero mahirap din kapag nakatikim ka ng ginhawa, nakalimutan ko na tayo nga pala’y dalawa at ito ay hindi lamang para sa akin. Ang kalayaang kong pumili ay taglay mo din Hindi mo nga pala utang ang mga sagot sa mga tanong na bumabagabag sa akin at malaya ka. Malaya kang tanggalin ang pagkabuhol ng ating mga daliri Dahil hindi iisa ang ating mga kamay at hindi din tayo iisa ng kaisipan. Posible nga pala na magkaiba ang bilis ng daloy ng dugo at ritimo ng bawat tibok Kaya naiintindihan ko at pagpasensyahan mo ako. Masyado lang akong uhaw sa pagmamahal. Sa tagal na panahon na pinagkait ko sa sarili ko, sa pamamagitan mo, kaya ko nang tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng galit na sa tuwing umaga meron pa ding hininga, meron pa ding pagtaas at pagbaba ng dibdib. Masarap palang huminga at ayoko lang ng tikim.
Continue reading...
34
“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.
0
Nov 12, 2017
Nov 12, 2017 at 11:48 PM UTC
makabagongmakata69
NGAYON ANG TAMANG PANAHON
“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.
Continue reading...
8
Sa paraang iyan nila kami pinatatahimik, pinapatay, at tinatapos. Baril ang kanilang sagot sa aming sigaw, Sigaw para sa karapatan at bayan, Bayang aming pinaglilingkuran. Hindi pa ba kayo naalarma? Na mismong makabagong bayani na ang pinapatay nila, Mga bayaning halos walang pahinga, Mapagaling lang nila tayo mula sa pandemya. Pandemyang naglabas ng baho nilang mga nasa itaas, At kanilang mga hindi pagiging patas, Mga taong lantarang lumalabag sa batas, Malaya pa rin at nakikinabang sa ating kaban. Kaban na pinagnanakawan, Bilyong utang, Na tayong simpleng mamamayan ang magbabayad, Magbabayad sa inutang na hindi naman natin napakinabangan. Ilang inosenteng buhay pa ba ang mawawala, Bago ka tumigil sa pagsuporta sa tuta ng Tsina, Sa mga tangang namamahala, Sa mga taong walang hiya. Gising mga bulag!
0
Dec 17, 2020
Dec 17, 2020 at 7:10 AM UTC
david-vlaim
"Red-Tagged"
Sa paraang iyan nila kami pinatatahimik, pinapatay, at tinatapos. Baril ang kanilang sagot sa aming sigaw, Sigaw para sa karapatan at bayan, Bayang aming pinaglilingkuran. Hindi pa ba kayo naalarma? Na mismong makabagong bayani na ang pinapatay nila, Mga bayaning halos walang pahinga, Mapagaling lang nila tayo mula sa pandemya. Pandemyang naglabas ng baho nilang mga nasa itaas, At kanilang mga hindi pagiging patas, Mga taong lantarang lumalabag sa batas, Malaya pa rin at nakikinabang sa ating kaban. Kaban na pinagnanakawan, Bilyong utang, Na tayong simpleng mamamayan ang magbabayad, Magbabayad sa inutang na hindi naman natin napakinabangan. Ilang inosenteng buhay pa ba ang mawawala, Bago ka tumigil sa pagsuporta sa tuta ng Tsina, Sa mga tangang namamahala, Sa mga taong walang hiya. Gising mga bulag!
Continue reading...
21
Paulit-ulit na sana baga Daí ko na kaya, An sarò pang aldaw Na madangog an kurahaw kan mga kalag An mahiling an lalawgon kan mga nabayaan Gurano an hustisya? Kan mga demonyong dinadaya an ebidensya Tàno madalion lang para sainda An kapotan an buhay kan iba Ta iyo ito an gusto kan diyos-diyosan ninda Dai kamo makampante Maabot an aldaw na mabalik saindo An kulog buot na tinao Mauran nin hibi Asin kakakanon kan daga an hawak nindo Ma-untol pabalik gabos na maraot na gawi Sisingilon kan kasaysayan An utang na mayong balak bayaran —𝐔𝐧𝐭𝐨𝐥, a Bikol poetry
0
Aug 21, 2020
Aug 21, 2020 at 11:54 AM UTC
raquezha
Untól
Paulit-ulit na sana baga Daí ko na kaya, An sarò pang aldaw Na madangog an kurahaw kan mga kalag An mahiling an lalawgon kan mga nabayaan Gurano an hustisya? Kan mga demonyong dinadaya an ebidensya Tàno madalion lang para sainda An kapotan an buhay kan iba Ta iyo ito an gusto kan diyos-diyosan ninda Dai kamo makampante Maabot an aldaw na mabalik saindo An kulog buot na tinao Mauran nin hibi Asin kakakanon kan daga an hawak nindo Ma-untol pabalik gabos na maraot na gawi Sisingilon kan kasaysayan An utang na mayong balak bayaran —𝐔𝐧𝐭𝐨𝐥, a Bikol poetry
Continue reading...
18
Hindi na importante Kung ano ka, ano ako Kung ano tayo Ang importante? Magbayad ka ng utang mo
0
Jun 28, 2016
Jun 28, 2016 at 6:03 AM UTC
AndieBonifacio
Utang
Hindi na importante Kung ano ka, ano ako Kung ano tayo Ang importante? Magbayad ka ng utang mo
Continue reading...
5
Kung awa na lang pala Sana umalis ka na Sana kaya **** sabihin Pakiusap, wag mo nang pigilin Saktan mo na ang aking damdamin Wag mo nang patagalin Wag mo nang dahan-dahanin Tapusin na ang dapat tapusin Ang paalam ay sambitin Ang lubid ay putulin Giliw, kung ako ay papatayin Sa isang saksak na lang rin Kung wala nang pagmamahal Bakit mo pa pinatagal? Pinagmukha mo pa akong hangal Putanginang gagong kupal Kung awa na lang pala Utang na loob! Umalis ka na Ika'y aking pagbubuksan pa Ihahatid pa kita Ngunit... Wala na ba talaga? Sigurado ka ba... Na awa na lang ang natitira? Kung awa na lang talaga.. Baka pwedeng ako'y kaawaan pa Hanggang sa ako'y mahalin ulit..
0
Jun 3, 2017
Jun 3, 2017 at 3:14 AM UTC
jeanjean
Awa na lang pala
Kung awa na lang pala Sana umalis ka na Sana kaya **** sabihin Pakiusap, wag mo nang pigilin Saktan mo na ang aking damdamin Wag mo nang patagalin Wag mo nang dahan-dahanin Tapusin na ang dapat tapusin Ang paalam ay sambitin Ang lubid ay putulin Giliw, kung ako ay papatayin Sa isang saksak na lang rin Kung wala nang pagmamahal Bakit mo pa pinatagal? Pinagmukha mo pa akong hangal Putanginang gagong kupal Kung awa na lang pala Utang na loob! Umalis ka na Ika'y aking pagbubuksan pa Ihahatid pa kita Ngunit... Wala na ba talaga? Sigurado ka ba... Na awa na lang ang natitira? Kung awa na lang talaga.. Baka pwedeng ako'y kaawaan pa Hanggang sa ako'y mahalin ulit..
Continue reading...
27
Utang sa’yo Ang aking palad na ito Sa kabila ng kapalaluhan Hindi pinabayaan Mga taong mabubuti Sa’kin ipinalamuti Mapagbigay na mga amo Sa’kin iginawad mo Matatakbuhang kapitbahay Sa’kin inialay Masunuring mga alaga Sa’kin ipinaubaya Mapagpatawad at tuwid na pinuno Sa ami’y biyaya mo Panginoon, lahat ng palad na maganda Ikaw ang may likha. -11/29/2011 (Dumarao) *self-consoling mood & consolation to others
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 9:50 PM UTC
JoRaLG
Utang Sa’yo
Utang sa’yo Ang aking palad na ito Sa kabila ng kapalaluhan Hindi pinabayaan Mga taong mabubuti Sa’kin ipinalamuti Mapagbigay na mga amo Sa’kin iginawad mo Matatakbuhang kapitbahay Sa’kin inialay Masunuring mga alaga Sa’kin ipinaubaya Mapagpatawad at tuwid na pinuno Sa ami’y biyaya mo Panginoon, lahat ng palad na maganda Ikaw ang may likha. -11/29/2011 (Dumarao) *self-consoling mood & consolation to others
Continue reading...
19
Napagod sa mga panandaliang pagbalik Sa agarang paglisan na akala mo'y sabik Napagod sa mga pagpansin na puro kalokohan Sa mga salitang walang kasiguraduhan Maaari bang kumawala Ang pusong napagod na Sa bawat sakit, kalungkutan at pait Pagod na sa pag-alala sa nakaraan Utang na loob Ipatikim mo naman ang salitang “pagtahan”
0
Dec 10, 2017
Dec 10, 2017 at 5:49 AM UTC
macsyjaay
Pagtahan
Napagod sa mga panandaliang pagbalik Sa agarang paglisan na akala mo'y sabik Napagod sa mga pagpansin na puro kalokohan Sa mga salitang walang kasiguraduhan Maaari bang kumawala Ang pusong napagod na Sa bawat sakit, kalungkutan at pait Pagod na sa pag-alala sa nakaraan Utang na loob Ipatikim mo naman ang salitang “pagtahan”
Continue reading...
10
Indi na ako maghandum Nga mangin pulitiko Mag-angkon sg gahum kg mga tinawo Magpasikat sg kasarang kg mga proyekto. Bag-o mangin pulitiko… Indi na ako maghandum Nga mangin negosyante Mag-angkon sg manggad kg mga kotse. Bag-o mangin negosyante… Indi na ako maghandum Nga makasulod sa media Sa balita man ukon drama Kapuso man ukon kapamilya. Bag-o makasulod sa media… Indi na ako maghandum Nga himuon lang “stepping stone” Ang kon diin ara ako karon Kay diri ako daw pulitiko man, negosyante kg media person. Bag-o makasulod sa kon diin ara ako karon… Ako naghandum nga ang paglupad padasigon Nagpadayaw sa pulitiko, negosyante kg media tycoon Sa tuyo nga mangin isa ka maragtason Nanakit kg nagpahibi sg mga tagipusoon. Bag-o maghandum nga ang paglupad padasigon… Akon ginpasulabi ang kaugalingon Nga ambisyon kg sakon nga balatyagon Natabunan ang huna-huna sg mga ilusyon. Samtang ginalab-ot ang mas mataas nga gusto Ako nabulag kg nagdako ang ulo Nagbangga kg nanapak sg mga tawo Paano ko mapamatud-an nga indi ko ina ginusto? Paano kon ila ako pagabalusan – Laglagon, patyon ukon nano pa man? Ano ang akon kasarang nga sila punggan? Paano ko hambalon nga ako dapat kaluy-an? Wala ako mahimo kon amo ina gusto nila Ugaling sa akon sumpa ako anay patapusa Baydan ang tanan nga utang namon nga kwarta Mangin amigo sg madamo kg mabaton sg banwa. Paagi sa pagbuyangyang sa matuod ko nga plano Ginahatagan ta kamo ideya kon paano Nga ang akon ambisyon (indi sumpa) punggan ninyo Kay sa paghandum sg mas mataas – indi na ako! -09/08-09/2011 (Dumarao) *sentimental
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 2:24 AM UTC
JoRaLG
Indi Na Ako!
Indi na ako maghandum Nga mangin pulitiko Mag-angkon sg gahum kg mga tinawo Magpasikat sg kasarang kg mga proyekto. Bag-o mangin pulitiko… Indi na ako maghandum Nga mangin negosyante Mag-angkon sg manggad kg mga kotse. Bag-o mangin negosyante… Indi na ako maghandum Nga makasulod sa media Sa balita man ukon drama Kapuso man ukon kapamilya. Bag-o makasulod sa media… Indi na ako maghandum Nga himuon lang “stepping stone” Ang kon diin ara ako karon Kay diri ako daw pulitiko man, negosyante kg media person. Bag-o makasulod sa kon diin ara ako karon… Ako naghandum nga ang paglupad padasigon Nagpadayaw sa pulitiko, negosyante kg media tycoon Sa tuyo nga mangin isa ka maragtason Nanakit kg nagpahibi sg mga tagipusoon. Bag-o maghandum nga ang paglupad padasigon… Akon ginpasulabi ang kaugalingon Nga ambisyon kg sakon nga balatyagon Natabunan ang huna-huna sg mga ilusyon. Samtang ginalab-ot ang mas mataas nga gusto Ako nabulag kg nagdako ang ulo Nagbangga kg nanapak sg mga tawo Paano ko mapamatud-an nga indi ko ina ginusto? Paano kon ila ako pagabalusan – Laglagon, patyon ukon nano pa man? Ano ang akon kasarang nga sila punggan? Paano ko hambalon nga ako dapat kaluy-an? Wala ako mahimo kon amo ina gusto nila Ugaling sa akon sumpa ako anay patapusa Baydan ang tanan nga utang namon nga kwarta Mangin amigo sg madamo kg mabaton sg banwa. Paagi sa pagbuyangyang sa matuod ko nga plano Ginahatagan ta kamo ideya kon paano Nga ang akon ambisyon (indi sumpa) punggan ninyo Kay sa paghandum sg mas mataas – indi na ako! -09/08-09/2011 (Dumarao) *sentimental
Continue reading...
46
Minggu, 18 November Siang menuju sore, panas. Halo, Aku lulu 18 tahun masih bingung masih belum terbiasa dengan kehidupan 18 tahun ini akhir november ini aku lebih suka sendiri tidak ada keinginan untuk bersinggungan dengan sesama manusia semangat hidup ? apalagi bukan ingin mati, tepatnya tidak ada niat untuk berbuat suatu apa tidak mau mati dulu kasihan keluarga yang membiayai pemakaman, mahal. utangku kepada mereka juga belum ada satupun yang lunas malah bertambah iya, utang seluruh hal yang bersifat rohani dan materi aku tidak ingin diikhlaskan bukan, tidak bisa diikhlaskan kupikir semua yang diberikan adalah utang terkecuali hal hal dari mereka yang sekiranya memang ikhlas. oiya, kecuali juga kalau aku pergi untuk yang ini harus ikhlas hahahaha aku ? selalu mencoba untuk belajar ikhlas doakan ya ! oiya aku juga sudah stabil sepertinya aku sudah tidak membuat badanku sakit semoga bertahan tapi yang ada mereka terus hadir tidak begitu kuat, namun sering dibilang ghoib ya bukan dibilang kasat mata ya bukan sepertinya sugestiku hmmm sudah hiraukan saja
0
Nov 18, 2018
Nov 18, 2018 at 2:43 AM UTC
notanasylum
Halo
Minggu, 18 November Siang menuju sore, panas. Halo, Aku lulu 18 tahun masih bingung masih belum terbiasa dengan kehidupan 18 tahun ini akhir november ini aku lebih suka sendiri tidak ada keinginan untuk bersinggungan dengan sesama manusia semangat hidup ? apalagi bukan ingin mati, tepatnya tidak ada niat untuk berbuat suatu apa tidak mau mati dulu kasihan keluarga yang membiayai pemakaman, mahal. utangku kepada mereka juga belum ada satupun yang lunas malah bertambah iya, utang seluruh hal yang bersifat rohani dan materi aku tidak ingin diikhlaskan bukan, tidak bisa diikhlaskan kupikir semua yang diberikan adalah utang terkecuali hal hal dari mereka yang sekiranya memang ikhlas. oiya, kecuali juga kalau aku pergi untuk yang ini harus ikhlas hahahaha aku ? selalu mencoba untuk belajar ikhlas doakan ya ! oiya aku juga sudah stabil sepertinya aku sudah tidak membuat badanku sakit semoga bertahan tapi yang ada mereka terus hadir tidak begitu kuat, namun sering dibilang ghoib ya bukan dibilang kasat mata ya bukan sepertinya sugestiku hmmm sudah hiraukan saja
Continue reading...
37
HINDI NAMIN ..... HABOL PERA MO. HINDI NAMIN ..... HABOL RESPETO MO. HINDI NAMIN..... GUSTO ANG UTANG NA LOOB. BAKIT NGA BA, IBA? WE DIE FOR OUR CODE! AND LIVE WITH IT. BETTER BE ON SERVICE. THAN CENTS!
0
Feb 26, 2022
Feb 26, 2022 at 10:24 AM UTC
ferdinand-panerio
BAKIT IBA?
HINDI NAMIN ..... HABOL PERA MO. HINDI NAMIN ..... HABOL RESPETO MO. HINDI NAMIN..... GUSTO ANG UTANG NA LOOB. BAKIT NGA BA, IBA? WE DIE FOR OUR CODE! AND LIVE WITH IT. BETTER BE ON SERVICE. THAN CENTS!
Continue reading...
11