Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"pababa" poems
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
0
Apr 26, 2017
Apr 26, 2017 at 2:22 AM UTC
Zuie
Promise ko inay
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
Continue reading...
75
The State of My Tagalog: Stuttering. Guess that's what you can call it. The insecure prose that curls downward On my notebook. It reeks of bit And piece And syllable. Singular Because language After language After language Enter my mind And slip it Just as quickly, Leaving only Fragments. Oh, the frustration As I ask For loose change From My sister cashier. I can't even ask for The right amount In Tagalog nowadays. "Singkwenta." "Bente." That adds up to 75, I think. Passing score on my Report card too. My self-graded Filipino class. Don't even know How I managed To spell "Ibarra," "Tanikala," "himagsikan," "Liwayway..." I'd sing and not spell, If they never caught At the bottom of my throat. ------------------------------------------- Ang Kalagayan ng Aking Tagalog: Nauutal. 'Yan ang pwede **** sabihin sa ‘kin. Walang tiwala sa sariling gawa, Patunong pababa ang mga salita Sa aking kwaderno. Ito’y sumisingaw ng piraso At bahagi At pantig. Nag-iisa Dahil wika Bawa’t wika Bawa’t wika Ay pumapasok sa aking kalooban At umaalis Ganun ding kabilis, Naiiwan ang mga Kaputol lamang nito. O, kay inip Habang ako’y humihingi Ng barya Kay Ateng Kahera. ‘Di ko nga kayang Humingi ng tamang halaga Sa wikang Pilipino ngayon. “Singkwenta.” “Bente.” Ito ay pitompu’t lima, ata. Pasang awa rin Sa aking report kard Sariling pagmamarka sa Filipino. ‘Di ko nga alam Kung paano 'kong Naisusulat ang “Ibarra.” "Tanikala," "himagsikan," "Liwayway…" Nais kong kantahin at huwag lang sulatin, Kung ‘di lang man silang sumasabit Sa ilalim ng aking lalamunan.
0
Sep 22, 2014
Sep 22, 2014 at 10:31 AM UTC
jedd-ong
The State of My Tagalog (Dual Language)
The State of My Tagalog: Stuttering. Guess that's what you can call it. The insecure prose that curls downward On my notebook. It reeks of bit And piece And syllable. Singular Because language After language After language Enter my mind And slip it Just as quickly, Leaving only Fragments. Oh, the frustration As I ask For loose change From My sister cashier. I can't even ask for The right amount In Tagalog nowadays. "Singkwenta." "Bente." That adds up to 75, I think. Passing score on my Report card too. My self-graded Filipino class. Don't even know How I managed To spell "Ibarra," "Tanikala," "himagsikan," "Liwayway..." I'd sing and not spell, If they never caught At the bottom of my throat. ------------------------------------------- Ang Kalagayan ng Aking Tagalog: Nauutal. 'Yan ang pwede **** sabihin sa ‘kin. Walang tiwala sa sariling gawa, Patunong pababa ang mga salita Sa aking kwaderno. Ito’y sumisingaw ng piraso At bahagi At pantig. Nag-iisa Dahil wika Bawa’t wika Bawa’t wika Ay pumapasok sa aking kalooban At umaalis Ganun ding kabilis, Naiiwan ang mga Kaputol lamang nito. O, kay inip Habang ako’y humihingi Ng barya Kay Ateng Kahera. ‘Di ko nga kayang Humingi ng tamang halaga Sa wikang Pilipino ngayon. “Singkwenta.” “Bente.” Ito ay pitompu’t lima, ata. Pasang awa rin Sa aking report kard Sariling pagmamarka sa Filipino. ‘Di ko nga alam Kung paano 'kong Naisusulat ang “Ibarra.” "Tanikala," "himagsikan," "Liwayway…" Nais kong kantahin at huwag lang sulatin, Kung ‘di lang man silang sumasabit Sa ilalim ng aking lalamunan.
Continue reading...
79
Bayani sa bayan meron pa nga ba , tuluyan nga bang nawala o bulag ka lang talaga Nawawala na nga ba ang mga bayani o meron naman masyado lang tayong nagiging utak talangka, Sa bansang to hindi umuunlad , sinisisi ang gobyerno bakit hindi mo sisihin ang kapwa mo Kapwa mo mahal mo ano ka siraulo , dito sa bayan na ito hindi uso ang ganyang pagkatao Mas gugustuhin pa nilang kapwa ko mas angat ako , dahil ang sukatan dito ay estado nang pagkatao, Mahirap ka at walang salapi subukan **** ipaglaban ang karapatan mo , masama ang tingin saiyo Mayaman ka lumaban ka pera pera lang naman ang laban dito tiyak na ikaw ay mananalo Ganito sa bayan ko hindi balanse ang mga tao , kahit nga kumayod ka nang sobra sobra para makamit ang pangarap mo kung ang nasa paligid mo ay hihilahin ka pababa para lang bumalik ka sa simula at maging problemado, Ano sisihin mo lang kapwa mo?sisihin mo din sarili mo maghapon kang nakatunganga sa modernong teknolohiya hindi mo kayang mag reklamo sa ginagawa ng mga **** mo sa paraalan na nakatunganga din dahil hangad mo lang ay masarap na buhay at hindi mo hangad ang matuto sa paaaralang ito. Masyado ka nang nilamon nang sarap hindi mo danas ang hirap , tumingin ka naman sa ginawa nang mga nagpaaral sayo Naghirap sila humanap nang solusyon para lang ipamukha sayo na kahit malayo sila sayo o wala silang oras para sayo handa silang gawin ang mahirap na trabaho at kahit kokonting oras lang ang ibigay nila para makasama mo, makita ka lang masaya at masaksihan ang tagumpay nang buhay mo, yun ang pinakamagandang sukli na ibibigay mo Napaisip ka na ba sa ginagawa mo , palagi ka nalang dada daig mo pa ang telepono na walang sumasagot tunog lang nang tunog,at Galit ka pa , todo dabog kapag di napagbigyan ang gusto mo .Puro nalang tayo ganyan maliit na bagay pinapalaki Bakit di mo tignan mabuti at pagaralan ang iyong sarili ang kapaligiran tama bang magreklamo nang magreklamo kung ang sarili mo nga hindi mo parin maitama , tandaan mo na ang buhay ay parang isang gulong pero minsan nangangamoy din pakiramdaman mo nang mabuti baka sunog na at amoy goma na ang gulong na sinasabi mo , tignan mo din kung yung hangin masyado nang madami ang lumalabas para naman sa susunod hindi ka puro pag aaaklas.
0
Feb 22, 2018
Feb 22, 2018 at 10:39 AM UTC
Johnad
Hatak,Ihip,Tago,Hanap
Bayani sa bayan meron pa nga ba , tuluyan nga bang nawala o bulag ka lang talaga Nawawala na nga ba ang mga bayani o meron naman masyado lang tayong nagiging utak talangka, Sa bansang to hindi umuunlad , sinisisi ang gobyerno bakit hindi mo sisihin ang kapwa mo Kapwa mo mahal mo ano ka siraulo , dito sa bayan na ito hindi uso ang ganyang pagkatao Mas gugustuhin pa nilang kapwa ko mas angat ako , dahil ang sukatan dito ay estado nang pagkatao, Mahirap ka at walang salapi subukan **** ipaglaban ang karapatan mo , masama ang tingin saiyo Mayaman ka lumaban ka pera pera lang naman ang laban dito tiyak na ikaw ay mananalo Ganito sa bayan ko hindi balanse ang mga tao , kahit nga kumayod ka nang sobra sobra para makamit ang pangarap mo kung ang nasa paligid mo ay hihilahin ka pababa para lang bumalik ka sa simula at maging problemado, Ano sisihin mo lang kapwa mo?sisihin mo din sarili mo maghapon kang nakatunganga sa modernong teknolohiya hindi mo kayang mag reklamo sa ginagawa ng mga **** mo sa paraalan na nakatunganga din dahil hangad mo lang ay masarap na buhay at hindi mo hangad ang matuto sa paaaralang ito. Masyado ka nang nilamon nang sarap hindi mo danas ang hirap , tumingin ka naman sa ginawa nang mga nagpaaral sayo Naghirap sila humanap nang solusyon para lang ipamukha sayo na kahit malayo sila sayo o wala silang oras para sayo handa silang gawin ang mahirap na trabaho at kahit kokonting oras lang ang ibigay nila para makasama mo, makita ka lang masaya at masaksihan ang tagumpay nang buhay mo, yun ang pinakamagandang sukli na ibibigay mo Napaisip ka na ba sa ginagawa mo , palagi ka nalang dada daig mo pa ang telepono na walang sumasagot tunog lang nang tunog,at Galit ka pa , todo dabog kapag di napagbigyan ang gusto mo .Puro nalang tayo ganyan maliit na bagay pinapalaki Bakit di mo tignan mabuti at pagaralan ang iyong sarili ang kapaligiran tama bang magreklamo nang magreklamo kung ang sarili mo nga hindi mo parin maitama , tandaan mo na ang buhay ay parang isang gulong pero minsan nangangamoy din pakiramdaman mo nang mabuti baka sunog na at amoy goma na ang gulong na sinasabi mo , tignan mo din kung yung hangin masyado nang madami ang lumalabas para naman sa susunod hindi ka puro pag aaaklas.
Continue reading...
22
dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon
0
Feb 9, 2020
Feb 9, 2020 at 11:47 PM UTC
toczlaurenio
Dilaw na Dyaket
dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon
Continue reading...
115
042522 Sasapit na naman ang pinakahihintay na araw, At hindi ito mananatiling sagrado magpakailanman. Lahat ay mabibigyan ng patas na paghuhusga At mismong lipunan ang syang magpapasya. Naririnig ko na ang sigawan sa bawat dako ng gintong kompas Kung saan ang kanilang hiyawa'y pagkakawatak-watak. Iba't ibang ideolohiya sa demokratikong bansa Kailan nga ba matatamasa ang tunay na pagkakaisa? Sa bawat kulay na sinasabi nilang ito raw ang bukas Ay ito rin ang gumuguhit sa kasaysayang tayo na't makibaka. Kaya nga nating kulayan ang ating pagdikta Ngunit sa ganitong paraan nga lang ba tayo kakalma? Sa tuwing may mauupo sa trono na kataas-taasan, Paano nga ba ang ating pagtindig Para sa sinasabing mahal na bayan? Pilipinas nga ba ang ating pinipili? O kung saan lamang tayo kampante Habang nananatiling namamaypay At abala sa kabi-kabilang pag-uusig. Iniisip nating tayo'y tunay ngang nasa laylayan na, Ngunit ito nga ba ang kapeng gumigising Sa dugo nating makabayan? At sapat ba ang ating paghiyaw Na walang hinihinging basbas mula sa Itaas? Mga bibig natin, paminsan nga'y Puno lamang ng mga palatastas. Sapat ba na tayo-tayo na lamang Ang naghihilaan pababa't paitaas? Pagkat mismong pananampalataya'y Nadudungisan ng walang katapusang pagkawatak-watak. Bayang Magiliw, Perlas ng Silanganan -- Ikaw ang bansang hinirang ng Pagkataas-taasan. Panatang makabayan, iniibig ko ang Pilipinas -- Sana'y mapaninidigan kita't Hanggang sa huli'y maipaglaban Pagkat maging aking hininga'y Pansamantalata't pahiram lamang. At hindi ito lotto o binggo, Hindi tayo nagtataya nang kung sinu-sino. Ngunit kung sinuman Ang maging huling sigaw ng bawat Pilipino Sana tayo pa ri'y magkaisa Para sa dangal na nais nating isulong. Ating pagkatandaan na kahit noon pa ma'y May iisang hindi tayo tinalikuran, Iisang Pangalan na may hawak ng bawat kapalaran Higit pa sa bawat kulay na ating tinatayaan -- At Hesus ang Kanyang Ngalan! Bangon Pilipinas!
0
Apr 24, 2022
Apr 24, 2022 at 9:53 PM UTC
psalmiseta
Pilipinas Kong Mahal
042522 Sasapit na naman ang pinakahihintay na araw, At hindi ito mananatiling sagrado magpakailanman. Lahat ay mabibigyan ng patas na paghuhusga At mismong lipunan ang syang magpapasya. Naririnig ko na ang sigawan sa bawat dako ng gintong kompas Kung saan ang kanilang hiyawa'y pagkakawatak-watak. Iba't ibang ideolohiya sa demokratikong bansa Kailan nga ba matatamasa ang tunay na pagkakaisa? Sa bawat kulay na sinasabi nilang ito raw ang bukas Ay ito rin ang gumuguhit sa kasaysayang tayo na't makibaka. Kaya nga nating kulayan ang ating pagdikta Ngunit sa ganitong paraan nga lang ba tayo kakalma? Sa tuwing may mauupo sa trono na kataas-taasan, Paano nga ba ang ating pagtindig Para sa sinasabing mahal na bayan? Pilipinas nga ba ang ating pinipili? O kung saan lamang tayo kampante Habang nananatiling namamaypay At abala sa kabi-kabilang pag-uusig. Iniisip nating tayo'y tunay ngang nasa laylayan na, Ngunit ito nga ba ang kapeng gumigising Sa dugo nating makabayan? At sapat ba ang ating paghiyaw Na walang hinihinging basbas mula sa Itaas? Mga bibig natin, paminsan nga'y Puno lamang ng mga palatastas. Sapat ba na tayo-tayo na lamang Ang naghihilaan pababa't paitaas? Pagkat mismong pananampalataya'y Nadudungisan ng walang katapusang pagkawatak-watak. Bayang Magiliw, Perlas ng Silanganan -- Ikaw ang bansang hinirang ng Pagkataas-taasan. Panatang makabayan, iniibig ko ang Pilipinas -- Sana'y mapaninidigan kita't Hanggang sa huli'y maipaglaban Pagkat maging aking hininga'y Pansamantalata't pahiram lamang. At hindi ito lotto o binggo, Hindi tayo nagtataya nang kung sinu-sino. Ngunit kung sinuman Ang maging huling sigaw ng bawat Pilipino Sana tayo pa ri'y magkaisa Para sa dangal na nais nating isulong. Ating pagkatandaan na kahit noon pa ma'y May iisang hindi tayo tinalikuran, Iisang Pangalan na may hawak ng bawat kapalaran Higit pa sa bawat kulay na ating tinatayaan -- At Hesus ang Kanyang Ngalan! Bangon Pilipinas!
Continue reading...
50
Nangako ako sayo na poprotektahan kita kahit anong mangyari Nagsinungaling ako Dahil noong araw na pinulikat ka habang nasa gitna ng dagat Na sobrang lalim na hindi mo na makita ang ilalim Hindi kita nasagip Nangako ako sayo na iingatan kita ng di nagdadalawang-isip Nagsinungaling ako Habang naghihingalo ka at humihingi ng saklolo Wala akong nagawa kundi tignan ang paghampas ng mga alon Pinapamukha na bakit ba kasi hindi ako marunong lumangoy Nangako ako sayo na hindi kita papabayaan mag-isa Nagsinungaling ako Hinayaan kita malunod at hatakin pababa ng iba't ibang lamang dagat Hinayaan maubos ang hangin hanggang sa huling hininga Pinanood lumubog ang mga matang kasing ganda ng mga perlas Pasensya ka na at nagsinungaling ako Dahil akala ko matatakasan ko ang sariling anino Pasensya ka na at hindi kita nailigtas Hinayaan ko na may ibang sumagip sayo dahil kung ako 'yon Baka pareho lang tayong lumubog at malagay ka lalo sa panganib Pasensya ka na at lumutang ang mga pangako Na sabay lalanguyin ang lawak ng buhay Sisisirin ang lalim ng ating mga pangarap Sasalubungin ang mga problemang dadaong Iiwasan ang mga dikya na dulot ng nakaraan Kaya patawad dahil ngayon lang napupuno ang pagkukulang Wag ka mag-alala,matututunan ko din tumalon ng walang alinlangan Susubukan maabot ang dagat na tinatahak mo kahit gaano pa ito kaalat Pero sa ngayon, pasensya muna unang nagpakilala ang takot kaysa sa lakas ng loob Pasensya dahil tinangay tayo ng alon palayo sa isa't isa
0
Oct 15, 2016
Oct 15, 2016 at 4:33 AM UTC
kahel
CPR
Nangako ako sayo na poprotektahan kita kahit anong mangyari Nagsinungaling ako Dahil noong araw na pinulikat ka habang nasa gitna ng dagat Na sobrang lalim na hindi mo na makita ang ilalim Hindi kita nasagip Nangako ako sayo na iingatan kita ng di nagdadalawang-isip Nagsinungaling ako Habang naghihingalo ka at humihingi ng saklolo Wala akong nagawa kundi tignan ang paghampas ng mga alon Pinapamukha na bakit ba kasi hindi ako marunong lumangoy Nangako ako sayo na hindi kita papabayaan mag-isa Nagsinungaling ako Hinayaan kita malunod at hatakin pababa ng iba't ibang lamang dagat Hinayaan maubos ang hangin hanggang sa huling hininga Pinanood lumubog ang mga matang kasing ganda ng mga perlas Pasensya ka na at nagsinungaling ako Dahil akala ko matatakasan ko ang sariling anino Pasensya ka na at hindi kita nailigtas Hinayaan ko na may ibang sumagip sayo dahil kung ako 'yon Baka pareho lang tayong lumubog at malagay ka lalo sa panganib Pasensya ka na at lumutang ang mga pangako Na sabay lalanguyin ang lawak ng buhay Sisisirin ang lalim ng ating mga pangarap Sasalubungin ang mga problemang dadaong Iiwasan ang mga dikya na dulot ng nakaraan Kaya patawad dahil ngayon lang napupuno ang pagkukulang Wag ka mag-alala,matututunan ko din tumalon ng walang alinlangan Susubukan maabot ang dagat na tinatahak mo kahit gaano pa ito kaalat Pero sa ngayon, pasensya muna unang nagpakilala ang takot kaysa sa lakas ng loob Pasensya dahil tinangay tayo ng alon palayo sa isa't isa
Continue reading...
30
Lumaki ako sa paniniwalang ang buhay ay isang kompetisyon, Na dapat angat ka sa lahat sa anumang sitwasyon   At sa anumang pagkakataon Pagkat yun ang sukatan ng tinatawag na tagumpay Isang bagay na hindi naman sa iyo habangbuhay Pinalaki ako sa paniniwalang masama ang magkamali Sa paniniwalang Hindi lahat ng  bagay dapat minamadali Kaya magpahanggang ngayon ang mundong ginagalawan ko Malaki ang pagkakaiba sa mundong mayroon kayo Pagkat nabubuhay ako sa takot Takot sa pagkakamaling maari Kong magawa Takot na baka isang araw, mahila ako pababa Takot na isang araw,  lahat ng meron ako,  Bigla na lang mawala Na baka isang araw, magising na lang akong nakatulala Hindi ko na alam ang gagawin   Lakbayin ko ba'y makakaya ko pang tapusin? Sa labing anim na taon ng aking  pamumuhay Ang pinakamahirap kong ginawa: sa mundo'y makibagay Pagkat sa bawat pagbabagong aking  nasasaksihan   Kaakibat ang panibagong bigat sa kalooban   Dahil takot akong bitiwan ang nakasanayang paniniwala At ang takot na'to ang nagsisilbi kong tanikala Tanikalang pumipigil sa aking paglago At sa pag-angat ko'y pilit na nagpapahinto. Alam kong balang araw,darating ang oras Mahahanap ko ang natatanging lunas Para sa nagtatagong takot sa loob ko At darating ang araw na makakalag ko rin ang tanikalang 'to!
0
Oct 10, 2017
Oct 10, 2017 at 8:39 AM UTC
ChameleonInk
"Tanikala"
Lumaki ako sa paniniwalang ang buhay ay isang kompetisyon, Na dapat angat ka sa lahat sa anumang sitwasyon   At sa anumang pagkakataon Pagkat yun ang sukatan ng tinatawag na tagumpay Isang bagay na hindi naman sa iyo habangbuhay Pinalaki ako sa paniniwalang masama ang magkamali Sa paniniwalang Hindi lahat ng  bagay dapat minamadali Kaya magpahanggang ngayon ang mundong ginagalawan ko Malaki ang pagkakaiba sa mundong mayroon kayo Pagkat nabubuhay ako sa takot Takot sa pagkakamaling maari Kong magawa Takot na baka isang araw, mahila ako pababa Takot na isang araw,  lahat ng meron ako,  Bigla na lang mawala Na baka isang araw, magising na lang akong nakatulala Hindi ko na alam ang gagawin   Lakbayin ko ba'y makakaya ko pang tapusin? Sa labing anim na taon ng aking  pamumuhay Ang pinakamahirap kong ginawa: sa mundo'y makibagay Pagkat sa bawat pagbabagong aking  nasasaksihan   Kaakibat ang panibagong bigat sa kalooban   Dahil takot akong bitiwan ang nakasanayang paniniwala At ang takot na'to ang nagsisilbi kong tanikala Tanikalang pumipigil sa aking paglago At sa pag-angat ko'y pilit na nagpapahinto. Alam kong balang araw,darating ang oras Mahahanap ko ang natatanging lunas Para sa nagtatagong takot sa loob ko At darating ang araw na makakalag ko rin ang tanikalang 'to!
Continue reading...
27
Huwag igaya ang sarili sa mga nakaraang bayani, Nag aklas laban sa gobyerno para saan? para sa sarili? Ngayon ang lungkot nang mga nangyayari dapat parin bang manatili? Kahit san ka lumingon walang tama sa isip nang nakararami Hinila ka pababa , masaya kaya sila sa kanilang ginawa O Hindi parin tanggap ng kanilang ulo na wala naman silang nagagawa Na tama , puro hangad ay kapangyarihan na patuloy umuusbong at nagiging lason sa isip nang karamihan kaya ang buhay natin ay hindi magkasalubong Minsan nga napagtanto ko na rin kelangan kong magpanggap Humihiling na maging masaya sa gitna nang kalungkutan Kahit na ganito ang sitwasyon sa aming bayan, Pero ayos lang Kami kaya ang masasayang tao pag dating sa labas nang tahanan Kaya nga minsan itinago ko nalang ang damdamin sa aking silid At kahit anong sisid mo o pagmamasid sa aking isip ay hindi mo makakapa ang sinulid Patungo sa tunay na nararamdaman ko at kung mga tao lang sa ating bayan ang hindi makaunawa,wala na ba tayong magagawa? at habang buhay nalang silang maniniwala.
0
Feb 27, 2018
Feb 27, 2018 at 9:49 AM UTC
Johnad
BAkit ganYAN?
Huwag igaya ang sarili sa mga nakaraang bayani, Nag aklas laban sa gobyerno para saan? para sa sarili? Ngayon ang lungkot nang mga nangyayari dapat parin bang manatili? Kahit san ka lumingon walang tama sa isip nang nakararami Hinila ka pababa , masaya kaya sila sa kanilang ginawa O Hindi parin tanggap ng kanilang ulo na wala naman silang nagagawa Na tama , puro hangad ay kapangyarihan na patuloy umuusbong at nagiging lason sa isip nang karamihan kaya ang buhay natin ay hindi magkasalubong Minsan nga napagtanto ko na rin kelangan kong magpanggap Humihiling na maging masaya sa gitna nang kalungkutan Kahit na ganito ang sitwasyon sa aming bayan, Pero ayos lang Kami kaya ang masasayang tao pag dating sa labas nang tahanan Kaya nga minsan itinago ko nalang ang damdamin sa aking silid At kahit anong sisid mo o pagmamasid sa aking isip ay hindi mo makakapa ang sinulid Patungo sa tunay na nararamdaman ko at kung mga tao lang sa ating bayan ang hindi makaunawa,wala na ba tayong magagawa? at habang buhay nalang silang maniniwala.
Continue reading...
16
Bakit balewala na sa akin ang pagkalunod? Bakit sa tuwing nahihila pababa ng angkla'y nagpipigil na lang ng hininga? Bakit tuwing nahuhulog ay hindi na sumusubok lumaban At sa tuwing may kamay na kukuha pabalik ay pilit iniiwasan Isang araw ay nagising Nang 'di namamalayan ang mga luhang umaagos sa mga mata Ganito pala sumagot ang sariling katawan Na paulit ulit nagsasabing hindi na sapat ang paglimot At di na rin sapat ang pagsisinungaling at pagpapaniwala sa sarili Na ayos ka na Dahil hindi pa naman talaga At akala mo lang noon na handa ka nang bumagon ulit at magsimula Kaya bumalik na sa himbing ng pagtulog hanggang sa makalimot muli
0
Nov 3, 2018
Nov 3, 2018 at 2:23 AM UTC
cherryb
Untitled
Bakit balewala na sa akin ang pagkalunod? Bakit sa tuwing nahihila pababa ng angkla'y nagpipigil na lang ng hininga? Bakit tuwing nahuhulog ay hindi na sumusubok lumaban At sa tuwing may kamay na kukuha pabalik ay pilit iniiwasan Isang araw ay nagising Nang 'di namamalayan ang mga luhang umaagos sa mga mata Ganito pala sumagot ang sariling katawan Na paulit ulit nagsasabing hindi na sapat ang paglimot At di na rin sapat ang pagsisinungaling at pagpapaniwala sa sarili Na ayos ka na Dahil hindi pa naman talaga At akala mo lang noon na handa ka nang bumagon ulit at magsimula Kaya bumalik na sa himbing ng pagtulog hanggang sa makalimot muli
Continue reading...
13
May dahong nalaglag mula sa kinakapitang sanga at marahang tinahak ang dausdos pababa, Dumampi siya sa malamig na agos ng batis, sumisigaw ng hapis habang tumatangis, Binagtas ang ‘di maiwasang larawan ng pag-iisa’t walang hanggang kalungkutan, tumama sa mga batong nakaharang na umagaw sa diwa ng kaligayahan, Sumambulat ang isang malalim na bangin na siyang tatapos sa lahat ng alalahanin, sumaboy ang pirapirasong damdamin ng wasak na dahong ‘di matanggap at 'di maamin.
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:35 AM UTC
dalampasigan08
"Kasawiang 'di Maamin"
May dahong nalaglag mula sa kinakapitang sanga at marahang tinahak ang dausdos pababa, Dumampi siya sa malamig na agos ng batis, sumisigaw ng hapis habang tumatangis, Binagtas ang ‘di maiwasang larawan ng pag-iisa’t walang hanggang kalungkutan, tumama sa mga batong nakaharang na umagaw sa diwa ng kaligayahan, Sumambulat ang isang malalim na bangin na siyang tatapos sa lahat ng alalahanin, sumaboy ang pirapirasong damdamin ng wasak na dahong ‘di matanggap at 'di maamin.
Continue reading...
12
Para sa mga taong puro reklamo Tinignan mo na ba ang sarili mo Sinubukan mo bang umpisahan ang pagbabago Oh puro si PNoy ang may kasalanan nito Yan ang hirap sayo Puro ka post sa facebook ng reklamo Nagpapanggap ka pang matalino Eh gusto mo lang cool ka sa paningin ng tao Bato bato sa langit Pag tinamaan ka alam kong masakit Pagmasdan mo ang lahat at wag kang pumikit Ako lang naman ay nagmamalasakit Hindi naman ako nagagalit Gusto ko lang malaman mo na ang bansa ay may sakit Dahil sa hilahan pababa lahat tayo ay naiipit Ang kaayusan kailan pa kaya makakamit?
0
Jul 28, 2015
Jul 28, 2015 at 12:06 PM UTC
inggo
Reklamo
Para sa mga taong puro reklamo Tinignan mo na ba ang sarili mo Sinubukan mo bang umpisahan ang pagbabago Oh puro si PNoy ang may kasalanan nito Yan ang hirap sayo Puro ka post sa facebook ng reklamo Nagpapanggap ka pang matalino Eh gusto mo lang cool ka sa paningin ng tao Bato bato sa langit Pag tinamaan ka alam kong masakit Pagmasdan mo ang lahat at wag kang pumikit Ako lang naman ay nagmamalasakit Hindi naman ako nagagalit Gusto ko lang malaman mo na ang bansa ay may sakit Dahil sa hilahan pababa lahat tayo ay naiipit Ang kaayusan kailan pa kaya makakamit?
Continue reading...
16
Itaas na ang bandera at iwagayway Iharap pababa sa mga naglulupasay Dito magsisimula Ang pagkuha ng retrato Dito magsisimula Ang pagkuha ng “selfie” Sa pagtunog ng isang “click” Ay makukuha ang atensyon mo, Maaaliw ka, Mabibighani’t mapapatingin At tila pag kumukuha ka ng retrato Ay ikaw ang pinakamaganda Sa naglalakihang lente na nasa screen Sa pagtunog ng isang “click” Ay mapapangiti ka Photogenic daw, ika nga At sa pagkatapos lagi ng mga ito Ay mawawala nalang bigla Na tila nagsusuot ka ng antipas Tuwing nakangiti nagpapakuha ng retrato Sa pagtunog ng isang “click” Ay mag aayos ka Magpapagwapo’t magpapaganda At tila isa itong contest At kailangan ikaw ang pinakamaganda At sa pagkatapos nito Ay titignan mo kung nadaig mo ba sila Ngunit bakit ikaw na hindi naman kumukuha ng retrato Ay tila nagiging isang kodak o kamera Na sa tuwing tumitingin ako sayo ay tila makukuhanan ako ng retrato Na tuwing nakikita kita, wala mang click, ay titingin ako sa mga mata mo na tila lente ng kamera
 Sa paglapit mo saakin Ay makukuha mo ang atensyon ko, Maaaliw ako, mabibighani’t mapapatingin At tila pag kasama kita Ay wala akong mahiling Kundi ang patigilin ang oras Para manatili sa piling mo Ngunit bakit kapag nasa iyo ang atensyon ko Ikaw ay nakatingin naman sa iba Hindi ang pagiging nandito ko ang tumatakbo Sa munting isip mo, kundi siya Sa paglapit mo saakin Ay mag aayos akong bigla Magpapagwapo o magpapaganda At tila isa itong contest Na kailangan madaig ko siya Pero parang hindi ko kaya Dahil kahit kailan hindi ko madadaig siya At kahit na gaano mo pa ako lapitan Siya parin ang magiging malapit dahil sa kariktan At ako ay maiiwan sa alon ng pag-iisa Sa paglapit mo saakin Ay mapapangiti ako Lalabas ang mga ngipin Na tila nasa isang patalastas ako ng colgate Ngingiti At ngingiti lang Ngunit sa likod ng mga ngiting ito Ang tinatago ko ay luha Mga luha na hindi ko ninanais na makita mo Sanhi ng simula mo ‘kong paasahin Mga luha na pinili kong itago mula sa’yo Dahil alam ko rin naman na hindi mo ito papansinin Hindi ka naman kodak na itinataas ko
Ngunit bakit pakiramdam ko ay nakatingin ka saakin pababa Habang ako’y nasasaktan at nagluluksa At sa pagtapos ko ng piyesang ito Ang tanging hiling ko lamang ay Mga retrato na maaaring itabi Dahil nag uumapaw na ang mga mata kong gusto nang matuyo Itaas na ang bandera at iwagayway Iharap pababa sa mga naglulupasay Dito magtatapos Ang pagkuha ng retrato Dito magtatapos Ang pagkuha ng “selfie”
0
Apr 19, 2017
Apr 19, 2017 at 11:15 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Selfie
Itaas na ang bandera at iwagayway Iharap pababa sa mga naglulupasay Dito magsisimula Ang pagkuha ng retrato Dito magsisimula Ang pagkuha ng “selfie” Sa pagtunog ng isang “click” Ay makukuha ang atensyon mo, Maaaliw ka, Mabibighani’t mapapatingin At tila pag kumukuha ka ng retrato Ay ikaw ang pinakamaganda Sa naglalakihang lente na nasa screen Sa pagtunog ng isang “click” Ay mapapangiti ka Photogenic daw, ika nga At sa pagkatapos lagi ng mga ito Ay mawawala nalang bigla Na tila nagsusuot ka ng antipas Tuwing nakangiti nagpapakuha ng retrato Sa pagtunog ng isang “click” Ay mag aayos ka Magpapagwapo’t magpapaganda At tila isa itong contest At kailangan ikaw ang pinakamaganda At sa pagkatapos nito Ay titignan mo kung nadaig mo ba sila Ngunit bakit ikaw na hindi naman kumukuha ng retrato Ay tila nagiging isang kodak o kamera Na sa tuwing tumitingin ako sayo ay tila makukuhanan ako ng retrato Na tuwing nakikita kita, wala mang click, ay titingin ako sa mga mata mo na tila lente ng kamera
 Sa paglapit mo saakin Ay makukuha mo ang atensyon ko, Maaaliw ako, mabibighani’t mapapatingin At tila pag kasama kita Ay wala akong mahiling Kundi ang patigilin ang oras Para manatili sa piling mo Ngunit bakit kapag nasa iyo ang atensyon ko Ikaw ay nakatingin naman sa iba Hindi ang pagiging nandito ko ang tumatakbo Sa munting isip mo, kundi siya Sa paglapit mo saakin Ay mag aayos akong bigla Magpapagwapo o magpapaganda At tila isa itong contest Na kailangan madaig ko siya Pero parang hindi ko kaya Dahil kahit kailan hindi ko madadaig siya At kahit na gaano mo pa ako lapitan Siya parin ang magiging malapit dahil sa kariktan At ako ay maiiwan sa alon ng pag-iisa Sa paglapit mo saakin Ay mapapangiti ako Lalabas ang mga ngipin Na tila nasa isang patalastas ako ng colgate Ngingiti At ngingiti lang Ngunit sa likod ng mga ngiting ito Ang tinatago ko ay luha Mga luha na hindi ko ninanais na makita mo Sanhi ng simula mo ‘kong paasahin Mga luha na pinili kong itago mula sa’yo Dahil alam ko rin naman na hindi mo ito papansinin Hindi ka naman kodak na itinataas ko
Ngunit bakit pakiramdam ko ay nakatingin ka saakin pababa Habang ako’y nasasaktan at nagluluksa At sa pagtapos ko ng piyesang ito Ang tanging hiling ko lamang ay Mga retrato na maaaring itabi Dahil nag uumapaw na ang mga mata kong gusto nang matuyo Itaas na ang bandera at iwagayway Iharap pababa sa mga naglulupasay Dito magtatapos Ang pagkuha ng retrato Dito magtatapos Ang pagkuha ng “selfie”
Continue reading...
76
Magtahi ng mga titik mula sa alibata Ibalanse ang kataga Ipakita ang sanhi Sa hinaharap sana'y alinsunod sa kagustuhang resulta Sapat ang pagkinang ng bunga Pinapagaan ng pakikidalamhati ang tinamong latay Hiram na hininga Sa pag-usad ng rebolusyon ay na-iiwan dahil sa grabidad Binansagan santwaryo ang periheo nasa puntong humihiwalay ang umaapoy sa nagyeyelo Taguan ng mga sugatan pati na ang nagniningas na kalooban Ang dangal ay naiga Gustuhin man magbunyi Hinihila pababa, parang natutunaw na sera Nilalamon ng kadiliman ang siga Matutunan din sumipol sa masalimuot na tinatahak Matwa sa bawat liwaliw kahit man ay undas Patuloy ang pamumunga sa ginintuang oras
0
Dec 20, 2018
Dec 20, 2018 at 6:19 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #20
Magtahi ng mga titik mula sa alibata Ibalanse ang kataga Ipakita ang sanhi Sa hinaharap sana'y alinsunod sa kagustuhang resulta Sapat ang pagkinang ng bunga Pinapagaan ng pakikidalamhati ang tinamong latay Hiram na hininga Sa pag-usad ng rebolusyon ay na-iiwan dahil sa grabidad Binansagan santwaryo ang periheo nasa puntong humihiwalay ang umaapoy sa nagyeyelo Taguan ng mga sugatan pati na ang nagniningas na kalooban Ang dangal ay naiga Gustuhin man magbunyi Hinihila pababa, parang natutunaw na sera Nilalamon ng kadiliman ang siga Matutunan din sumipol sa masalimuot na tinatahak Matwa sa bawat liwaliw kahit man ay undas Patuloy ang pamumunga sa ginintuang oras
Continue reading...
22
sa panimula tila isang bula hindi dahil sa lumutang at nag-laho mangyari'y kulumpon na bahagi'y hinango mula sa batya ng hula samu't sari nakadaupang-palad hiraya manawari maikubli ang luha bunga ng mga pangakong di natupad sampung letra pababa sa puntong ito naitalaga mga bakas ng nakalipas nakatakdang ipamalas upang ang ngayon maging ang hinaharap yayakapin ng bukas nang may paglingap ano man ang mangyari sa agenda kompromiso ang tanging propaganda [3 of 12 marked voices of a dozen clusters of letters] © copyright 2015 - All Rights Reserved
0
Dec 15, 2015
Dec 15, 2015 at 6:58 AM UTC
TanglawatPanglaw
C O M P R O M I S E (10L)
sa panimula tila isang bula hindi dahil sa lumutang at nag-laho mangyari'y kulumpon na bahagi'y hinango mula sa batya ng hula samu't sari nakadaupang-palad hiraya manawari maikubli ang luha bunga ng mga pangakong di natupad sampung letra pababa sa puntong ito naitalaga mga bakas ng nakalipas nakatakdang ipamalas upang ang ngayon maging ang hinaharap yayakapin ng bukas nang may paglingap ano man ang mangyari sa agenda kompromiso ang tanging propaganda [3 of 12 marked voices of a dozen clusters of letters] © copyright 2015 - All Rights Reserved
Continue reading...
18
070221 Kung gaano kalayo ang silangan sa kanluran Ay gayundin nya inalis sa atin ang ating mga kasalanan. Para sa mga taong akala nilang mag isa silang lumalaban Sa mga taong tumatakbo’t napapatid ng kadiliman Sa mga taong naghahagilap ng katotohan. Sino nga ang ba ang tunay na saksi ng ating mga kamalian? Tayo ba’y tinutulak ng mundo papalayo sa liwanag? O tayo yung nananatiling tapat sa kabila ng mga kaguluhan? Marahan ang pag ihip ng hangin kung saan tayo’y patungo sa mga bituin Ngunit ang araw ay sasapit na ang Liwanag ay bubulag Sa harapan at walang pasabi na Sya ay darating. At kahit pa anong gawin natin sa mundong patikim lamang, Sana alam natin kung saan nga ba tayo nakatingin Pagkat tumatakbo tayo papalayo, naghihilaan pababa at pataas. Kailan ba tayo mananahimik at kusang magpaubaya ng lakas? Nang ang lahat ng ating alinlangan, sana’y makaya nating mawaksian Pagkat sa nalalabing mga oras, tayo ri’y mahuhusgahan.
0
Oct 12, 2021
Oct 12, 2021 at 11:51 PM UTC
psalmiseta
Husgado
070221 Kung gaano kalayo ang silangan sa kanluran Ay gayundin nya inalis sa atin ang ating mga kasalanan. Para sa mga taong akala nilang mag isa silang lumalaban Sa mga taong tumatakbo’t napapatid ng kadiliman Sa mga taong naghahagilap ng katotohan. Sino nga ang ba ang tunay na saksi ng ating mga kamalian? Tayo ba’y tinutulak ng mundo papalayo sa liwanag? O tayo yung nananatiling tapat sa kabila ng mga kaguluhan? Marahan ang pag ihip ng hangin kung saan tayo’y patungo sa mga bituin Ngunit ang araw ay sasapit na ang Liwanag ay bubulag Sa harapan at walang pasabi na Sya ay darating. At kahit pa anong gawin natin sa mundong patikim lamang, Sana alam natin kung saan nga ba tayo nakatingin Pagkat tumatakbo tayo papalayo, naghihilaan pababa at pataas. Kailan ba tayo mananahimik at kusang magpaubaya ng lakas? Nang ang lahat ng ating alinlangan, sana’y makaya nating mawaksian Pagkat sa nalalabing mga oras, tayo ri’y mahuhusgahan.
Continue reading...
18
Ang hirap pala ipakita sa mundong ito kung ano at sino ka. Ang hirap, kasi yung mga taong nakapaligid sa'yo akala nila perpekto ang tingin sa mga sarili nila. Ang hirap ipakita ang totoong ikaw kasi takot ka nang hilain ka pababa gamit ang kanilang makapangyarihang salita. Ang hirap ng ngumiti kung nakakapagod na. Pero sa ngayon, isantabi ko muna ang takot at mga kahinaan dahil alam ko kaya ko pang lumaban sa mapanghusgang mundo na ating ginagalawan.
0
Sep 5, 2017
Sep 5, 2017 at 10:25 AM UTC
gelaiidulz
MAHIRAP PERO LUMABAN
Ang hirap pala ipakita sa mundong ito kung ano at sino ka. Ang hirap, kasi yung mga taong nakapaligid sa'yo akala nila perpekto ang tingin sa mga sarili nila. Ang hirap ipakita ang totoong ikaw kasi takot ka nang hilain ka pababa gamit ang kanilang makapangyarihang salita. Ang hirap ng ngumiti kung nakakapagod na. Pero sa ngayon, isantabi ko muna ang takot at mga kahinaan dahil alam ko kaya ko pang lumaban sa mapanghusgang mundo na ating ginagalawan.
Continue reading...
5
"STOP THE CAR!" hindi siya nakatingin sa akin nang mga sandaling iyon. "Please, Amira! Makinig ka naman sa akin. Please?" patuloy pa rin ako sa pagmamaneho ng sasakyan habang nagmamakaawa sa kaniya na pakinggan ako. "At ano pa ba ang kailangan kong marinig sa iyo, Auther? Sawang-sawa na ako! Stop the car!"  hindi ko siya pinakinggan. Ramdam na namin ng mga oras na iyon ang biglang pagbuhos ng ulan at kakaibang ihip ng hangin. "Hindi kita susundin hangga't hindi mo ako pinapakinggan, Amira. Please!" at dahil mapilit ako, ipinagpatuloy ko ang pagmamaneho pero bigla niyang hinawakan ang manibela. "Mababangga tayo sa ginagawa mo, Amira." "Kung ito lamang din ang paraan para sundin mo ako ay gagawin ko!" Nakipag-agawan na siya sa manibela sa akin, kaya nagpagewang-gewang ito. Pilit kong kinokontrol ang kamay niya. Inihaharang ko ang aking kanang kamay dahil inaabot niya ang manibela habang ang aking kaliwa ay sinusubukang iayos ang takbo ng sasakyan. At dahil madulas ang kalsada dahil sa ulan at patuloy si Amira sa pag-aagaw sa manibela, sa kaniya na lamang natuon ang aking paningin. Hindi namin namalayan ang pagdaan ng isang malaking truck na ilang metro na lamang ang layo sa amin. Nagmadali akong iliko ang sasakyan upang hindi kami mabangga ngunit hindi ko inasahang dederetsi kami sa bangin. Inapakan ko ang preno nang ilang beses pero mukhang nawalan yata ng preno. Bago tuluyang tumalon sa bangin ang sinasakyan namin ay agad kong hinila ang kamay ni Amira. Hindi ko na hinawakan ang manibela dahil nawala na rin naman ng preno ito. Mahigipit ko na lamang niyakap ang babaeng mahal ko. Damang-dama ko ang malakas na pintig ng kaniyang puso at hindi na rin mapakali ang isipan ko sa nangyari kaya naibulong ko na lamang ang mga katagang kanina ko pa sana sinabi sa kaniya. "Humihingi ako ng kapatawaran sa nagawa ko, Amira. Hindi ko sinadyang malaman mo ang katotohanan tungkol sa totoo kong pagkata--na bakla ako. Kahit na hindi mo alam ang buong kwento, ninanais ko pa ring sabihin sa iyo na kahit bakla ako ay naging tapat naman ako sa iyo. Ikaw lang ang babaeng una at minahal ko sa buong buhay ko. Mawala man tayong dalawa ngayon ay masaya akong mayakap ka at masabi sa iyo ang mga katagang--mahal na mahal na mahal kita, Amira." Matapos kong sabihin iyon ay naramdaman ko ang mahigpit na yakap niya sa akin. Doon na rin namin naramdaman ang paggulong-gulong ng sasakyan pababa. Hindi ko siya binibitawan kahit pa pareho naming napapakinggan sa loob ang unang tatlong linya  sa liriko ng kantang Passengers Seats ni Stephen Speaks. I look at her and have to smile As we go driving for a while Her hair blowing in the open window of my car Sa huling paggulong ng sasakyan ay nasa ibabaw ko na si Amira at muli naming niyakap nang mahigpit ang isa't isa hanggang sa isang matulis na bagay ang tumusok sa likurang bahagi ng aking puso na tumagos sa puso ng pinakamamahal kong si Amira.
0
Jul 9, 2018
Jul 9, 2018 at 3:02 AM UTC
eugene
Passengers Seat
"STOP THE CAR!" hindi siya nakatingin sa akin nang mga sandaling iyon. "Please, Amira! Makinig ka naman sa akin. Please?" patuloy pa rin ako sa pagmamaneho ng sasakyan habang nagmamakaawa sa kaniya na pakinggan ako. "At ano pa ba ang kailangan kong marinig sa iyo, Auther? Sawang-sawa na ako! Stop the car!"  hindi ko siya pinakinggan. Ramdam na namin ng mga oras na iyon ang biglang pagbuhos ng ulan at kakaibang ihip ng hangin. "Hindi kita susundin hangga't hindi mo ako pinapakinggan, Amira. Please!" at dahil mapilit ako, ipinagpatuloy ko ang pagmamaneho pero bigla niyang hinawakan ang manibela. "Mababangga tayo sa ginagawa mo, Amira." "Kung ito lamang din ang paraan para sundin mo ako ay gagawin ko!" Nakipag-agawan na siya sa manibela sa akin, kaya nagpagewang-gewang ito. Pilit kong kinokontrol ang kamay niya. Inihaharang ko ang aking kanang kamay dahil inaabot niya ang manibela habang ang aking kaliwa ay sinusubukang iayos ang takbo ng sasakyan. At dahil madulas ang kalsada dahil sa ulan at patuloy si Amira sa pag-aagaw sa manibela, sa kaniya na lamang natuon ang aking paningin. Hindi namin namalayan ang pagdaan ng isang malaking truck na ilang metro na lamang ang layo sa amin. Nagmadali akong iliko ang sasakyan upang hindi kami mabangga ngunit hindi ko inasahang dederetsi kami sa bangin. Inapakan ko ang preno nang ilang beses pero mukhang nawalan yata ng preno. Bago tuluyang tumalon sa bangin ang sinasakyan namin ay agad kong hinila ang kamay ni Amira. Hindi ko na hinawakan ang manibela dahil nawala na rin naman ng preno ito. Mahigipit ko na lamang niyakap ang babaeng mahal ko. Damang-dama ko ang malakas na pintig ng kaniyang puso at hindi na rin mapakali ang isipan ko sa nangyari kaya naibulong ko na lamang ang mga katagang kanina ko pa sana sinabi sa kaniya. "Humihingi ako ng kapatawaran sa nagawa ko, Amira. Hindi ko sinadyang malaman mo ang katotohanan tungkol sa totoo kong pagkata--na bakla ako. Kahit na hindi mo alam ang buong kwento, ninanais ko pa ring sabihin sa iyo na kahit bakla ako ay naging tapat naman ako sa iyo. Ikaw lang ang babaeng una at minahal ko sa buong buhay ko. Mawala man tayong dalawa ngayon ay masaya akong mayakap ka at masabi sa iyo ang mga katagang--mahal na mahal na mahal kita, Amira." Matapos kong sabihin iyon ay naramdaman ko ang mahigpit na yakap niya sa akin. Doon na rin namin naramdaman ang paggulong-gulong ng sasakyan pababa. Hindi ko siya binibitawan kahit pa pareho naming napapakinggan sa loob ang unang tatlong linya  sa liriko ng kantang Passengers Seats ni Stephen Speaks. I look at her and have to smile As we go driving for a while Her hair blowing in the open window of my car Sa huling paggulong ng sasakyan ay nasa ibabaw ko na si Amira at muli naming niyakap nang mahigpit ang isa't isa hanggang sa isang matulis na bagay ang tumusok sa likurang bahagi ng aking puso na tumagos sa puso ng pinakamamahal kong si Amira.
Continue reading...
17
Napalitan na ng sigawan Na dati’y isang malakas na tawanan Nakaririnding bagsakan ng pintuan Na nagbibigay kaba sa’king kalooban Mabibigat na yabag ang bumabagtas paakyat at pababa ng hagdan Na tila nagpapahiwatig na may nangyaring sagutan, Nakakabinging katahimikan Na minsan ay hindi ko ginustong maranasan Walang katapusan na pagtatalo Palaging nakalingon sa nakaraan, hindi magawang kalimutan Ilang taon na ang lumipas ngunit palaging hinuhugot pabalik sa kasalukuyan, Palaging mayroong argumento Pero ano ba ang tunay na napapala? Sino ang nanalo at sino ang natatalo? Sino ang magdedetermina sa kanilang dalawa na tama na? Sino sa kanilang dalawa ang unang magtataas at magwawagayway ng kanilang puting bandera? Hindi lingid sa aking kaalaman na wala isang perpektong pamilya Hindi maiiwasan ang pagkakaroon nang hindi pagkakaintindihan Ngunit ang isang away at papatungan pa ng isang away, parang ibang usapan na yan. Kaya minsan- Mas pinipili ko na lamang ang mag-isa Magkulong maghapon at magdamag sa kwarto habang sa’king kama’y nakahiga Nakikinig sa mga luma’t bagong musika, o ‘di kaya naman nanunuod ng pelikula Sapagkat iyon ang mga oras nawawala ang aking pangamba Na baka mayroon sumabog na alitan sa pagitan ni ama’t-ina Tahan na tahanan, Napalitan na ng sigawan ang dating malalakas na tawanan Hindi na ikaw ang munting bahay na masaya kong inuuwian Punong-puno ka ng tensyon at ang enerhiya sa paligid mo’y hindi na kaaya-aya Ang tanawin sa iyong apat na sulok ay hindi na maganda Kung kaya’t tahan na tahanan, Parehas tayong umasa na ang lahat ay babalik sa dati nating nakasanayan
0
Sep 27, 2020
Sep 27, 2020 at 12:53 PM UTC
mikedavid
Tahan na Tahanan
Napalitan na ng sigawan Na dati’y isang malakas na tawanan Nakaririnding bagsakan ng pintuan Na nagbibigay kaba sa’king kalooban Mabibigat na yabag ang bumabagtas paakyat at pababa ng hagdan Na tila nagpapahiwatig na may nangyaring sagutan, Nakakabinging katahimikan Na minsan ay hindi ko ginustong maranasan Walang katapusan na pagtatalo Palaging nakalingon sa nakaraan, hindi magawang kalimutan Ilang taon na ang lumipas ngunit palaging hinuhugot pabalik sa kasalukuyan, Palaging mayroong argumento Pero ano ba ang tunay na napapala? Sino ang nanalo at sino ang natatalo? Sino ang magdedetermina sa kanilang dalawa na tama na? Sino sa kanilang dalawa ang unang magtataas at magwawagayway ng kanilang puting bandera? Hindi lingid sa aking kaalaman na wala isang perpektong pamilya Hindi maiiwasan ang pagkakaroon nang hindi pagkakaintindihan Ngunit ang isang away at papatungan pa ng isang away, parang ibang usapan na yan. Kaya minsan- Mas pinipili ko na lamang ang mag-isa Magkulong maghapon at magdamag sa kwarto habang sa’king kama’y nakahiga Nakikinig sa mga luma’t bagong musika, o ‘di kaya naman nanunuod ng pelikula Sapagkat iyon ang mga oras nawawala ang aking pangamba Na baka mayroon sumabog na alitan sa pagitan ni ama’t-ina Tahan na tahanan, Napalitan na ng sigawan ang dating malalakas na tawanan Hindi na ikaw ang munting bahay na masaya kong inuuwian Punong-puno ka ng tensyon at ang enerhiya sa paligid mo’y hindi na kaaya-aya Ang tanawin sa iyong apat na sulok ay hindi na maganda Kung kaya’t tahan na tahanan, Parehas tayong umasa na ang lahat ay babalik sa dati nating nakasanayan
Continue reading...
32
50 Sa mga sandaling iyon Diwata ng hangin pumaroon 51 Upang saklolohan Ang ginugulong magkasintahan 52 Kapangyarihan ng hangin itinaboy Ang higanteng mukhang baboy 53 Na siyang nagpagulung-gulong Pababa hanggang ‘di na dumaluhong 54 Oh anong ginhawa Nang halimaw mapuksa na 55 At sa pag-ihip ng hangin kay Pina Nawala narin mga pantal niya 56 Wagas na pasasalamat Ang kay Amihan ipinantapat. -07/10/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:52 PM UTC
JoRaLG
Ihipna 8 -Tulong ni Amihan-
50 Sa mga sandaling iyon Diwata ng hangin pumaroon 51 Upang saklolohan Ang ginugulong magkasintahan 52 Kapangyarihan ng hangin itinaboy Ang higanteng mukhang baboy 53 Na siyang nagpagulung-gulong Pababa hanggang ‘di na dumaluhong 54 Oh anong ginhawa Nang halimaw mapuksa na 55 At sa pag-ihip ng hangin kay Pina Nawala narin mga pantal niya 56 Wagas na pasasalamat Ang kay Amihan ipinantapat. -07/10/2012 *Gintong Lupa Series
Continue reading...
16
Sige, mag paulan ka lang. Hanggang sa may lumapit sayo at pasilungin ka sa kulay dilaw niyang payong. Aalagaan ka niya na parang kuting na inabando na sa lansangan. Ipaparamdam niya ang pag mamahal, at makakalimutan mo ang pait ng nakaraan. Bubusugin ka niya ng pag mamahal, ilalayo ka sa kapahamakan at kung umulan nanaman at narinig mo ang bawat patak mula sa bubong na inyong sinisilungan, yayakapin ka niya ng mahigpit, pupunasan ang bawat luha na pababa mula sa marikit **** mga mata. Hahalikan ka ng bahagya at ibubulong na “Huwag kang matakot, hindi kana mag isa at hindi kana muling mag iisa.” Kasama mo siya sa lahat ng ulan, kulog at kidlat. Kasama mo ako, at wala akong balak maging panandaliang silungan mo, kung maaari lang ay manirahan ka sa tabi ko.
0
Apr 13, 2020
Apr 13, 2020 at 10:38 AM UTC
takamiyax
Dilaw na payong
Sige, mag paulan ka lang. Hanggang sa may lumapit sayo at pasilungin ka sa kulay dilaw niyang payong. Aalagaan ka niya na parang kuting na inabando na sa lansangan. Ipaparamdam niya ang pag mamahal, at makakalimutan mo ang pait ng nakaraan. Bubusugin ka niya ng pag mamahal, ilalayo ka sa kapahamakan at kung umulan nanaman at narinig mo ang bawat patak mula sa bubong na inyong sinisilungan, yayakapin ka niya ng mahigpit, pupunasan ang bawat luha na pababa mula sa marikit **** mga mata. Hahalikan ka ng bahagya at ibubulong na “Huwag kang matakot, hindi kana mag isa at hindi kana muling mag iisa.” Kasama mo siya sa lahat ng ulan, kulog at kidlat. Kasama mo ako, at wala akong balak maging panandaliang silungan mo, kung maaari lang ay manirahan ka sa tabi ko.
Continue reading...
2
110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.
0
Nov 2, 2021
Nov 2, 2021 at 12:01 AM UTC
psalmiseta
Palimos ng Patawad
110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.
Continue reading...
29
kapayapaan paano mararanasan? kung kapwa mo pilipino tingin sayo kalaban kada talikod mo nagagawa kang pag-usapan mga taong hanggang dun nalang at di kayang masabi ng harapan maituturing bang kapayapaan ang pakikipaghatakan pababa at walang ibang ginawa kundi mangialam sa buhay ng iba mga taong nagsasabing "magpakatotoo ka lang." tapos huhusgahan ka nila? mga literal na utak talangka lalo na kayong dumadami, kailangan na ng bangka maging maliit na "KITA" galing sa dugo't pawis pinupuna. kailan kaya kayo mauuntog sa bato at sasabihing " ako'y natuto na." Daig pa ang hukom kung manghusga ubos ang salapi, sa kakapusta sa mga kwentong nagpasalin salin sa bibig ng iba. pati pagiging mapangmata, ginawa ng katawa-tawa. paano mo mararanasan ang nais **** kapayapaan? kung ayaw **** iwanan dati **** nakasanayan niluluwa mo pati sarili **** bayan, nagmamataas kahit wala pang napatunayan. hayaan mo akong tulungan ka sa iyong kalagayan pusong puno nang galit kailangan mo nang tigilan Lawakan mo ang isip at iyong laliman na kahit 'magkakaiba man tayo ng pinanggalingan, ay iisa lang naman tayo ng bansang sinilangan'
0
Mar 8, 2025
Mar 8, 2025 at 12:35 PM UTC
solanamalaya_
Kapayapaan
kapayapaan paano mararanasan? kung kapwa mo pilipino tingin sayo kalaban kada talikod mo nagagawa kang pag-usapan mga taong hanggang dun nalang at di kayang masabi ng harapan maituturing bang kapayapaan ang pakikipaghatakan pababa at walang ibang ginawa kundi mangialam sa buhay ng iba mga taong nagsasabing "magpakatotoo ka lang." tapos huhusgahan ka nila? mga literal na utak talangka lalo na kayong dumadami, kailangan na ng bangka maging maliit na "KITA" galing sa dugo't pawis pinupuna. kailan kaya kayo mauuntog sa bato at sasabihing " ako'y natuto na." Daig pa ang hukom kung manghusga ubos ang salapi, sa kakapusta sa mga kwentong nagpasalin salin sa bibig ng iba. pati pagiging mapangmata, ginawa ng katawa-tawa. paano mo mararanasan ang nais **** kapayapaan? kung ayaw **** iwanan dati **** nakasanayan niluluwa mo pati sarili **** bayan, nagmamataas kahit wala pang napatunayan. hayaan mo akong tulungan ka sa iyong kalagayan pusong puno nang galit kailangan mo nang tigilan Lawakan mo ang isip at iyong laliman na kahit 'magkakaiba man tayo ng pinanggalingan, ay iisa lang naman tayo ng bansang sinilangan'
Continue reading...
28