Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"mahaba" poems
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
0
May 29, 2015
May 29, 2015 at 5:50 AM UTC
Hindi ako marunong tumula
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
Continue reading...
129
Nais kulang Tumula Tumula ng mahaba Ngunit ang isip ko'y Tila Ayaw makisama Itutula kulang naman Ang mga nilalaman Ng puso't isip kong nasaktan Sadya talagang ako'y Mabait Ngunit bakit Ang damdami'y kaydaling sumakit Kung nandito sana si Inay ako'y may mayayakap Nangulila tulo'y ako Sakanyang yakap Naghahanap ako Ng makaka-usap Kaya pala dito ako'y Napadpad May dulo kaya ang Kwento kong ito? Sana'y sa wakas nito'y wakas narin ang Paghihirap ng damdamin Ko
0
Apr 26, 2017
Apr 26, 2017 at 5:23 AM UTC
''Wakas''
Wala akong alam sa pag-ibig Ngunit nang ikaw ay nahagip Alam kong ikaw na 'king iniibig Binigyan **** katuparan ang panaginip Na dati'y tinatamasa lamang sa pag-idlip Wala 'kong alam sa pag-ibig Bawat hinagpis kong pinunasan ng 'yong palad Ang mga labi **** nagsilbing liwanag na hubad At kulay sa buhay kong mapanglaw Kaya nga sabi sa sarili, ikaw na nga, ikaw Wala 'kong alam sa pag-ibig Kaya hinayaan kong mabulag mga mata kong singkit Na ikaw lang ang tinatanaw, walang pakialam sa sakit Kahit pa nung araw na hindi ka na lumapit Mga taghoy ko'y pilit kong iniimpit Wala 'kong alam sa pag-ibig Kahit malabo na ang pag-iisip Pinilit kong takbuhin ang distansya natin Kahit alam kong walang makukuha ni silip Sa paghabol sa taong ayaw na sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Musmos pa nang ika'y humangos sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Dinamdam ko ang pagtulak mo sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinanggap ko lang mga salita **** hagupit Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinalo ng luha ko ang ulan ng bagyong mabagsik Wala 'kong alam sa pag-ibig Noon ay akala ko ikaw na ang nangyari sa'king pinakamasakit Wala 'kong alam sa pag-ibig Pinanood lang kita sa pagtakbo mo Nabingi lang ako sa mga pangako mo Marami ring oras ang inaksaya ko sa'yo At mahaba-haba rin ang nasulat kong 'to Ngayong natuto na akong tumayo sa mga paa ko, Ang punto ko lang ay napakawalang hiya mo!
0
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 8:39 AM UTC
Wala Akong Alam sa Pag-ibig
“I am not a teacher, but an awakener.” ― Robert Frost May mga walang alam na nagpapanggap na may alam. Mga nagmamarunong na akala mo ay mga pantas pero ang totoo ay masahol pa sa tunay na mga mangmang. May mga nagsusulat pero hindi marunong magmulat, kahit bulatlatin mo ang kanilang mga aklat na hindi magluluwat wala kang mapupulot, wala itong alamat kundi puro lamat. Ganito sila ‘pag iyong sinalat walang k’wentang bumanat. Ang mga panaginip ng isang paslit ay laging naghahanap ng katuparan tulad ito sa isang malawak na paliparan na ang mga tapakan ay tila walang hangganan. Ang banggaan ng mga saranggola guryon man o boka-boka ay sumasagisag sa sigla ng kamusmusan. Walang bobo, walang tanga at walang mahina ang totoo para-paraan lang para matuto ‘yan ang hindi alam ng mga ungas na nagtuturo. Natatandaan ko madalas na pinapatayo ako sa harap ng pisara kasi maingay daw ako at malikot. Madalas din akong mapalo kasi mahina ang ulo ko pagdating sa Matematika. Bakit ano’ng kadakilaan ba ang meron sa pananahimik at kelan pa naging pang-aliw sa puso at kaluluwa ang mga numero? Walang lumiligaya sa pagmememorya at hindi nakaka-ulol ang pagiging malikot at maligaya. **** ka ba talaga? Parang hindi naman, mas mukha kang tinderang tuliro na abala lagi sa pagbebenta ng yema, kendi at kung ano-anong sitsiriya. **** pangalawang magulang? Kaya pala mas mabagsik kapa sa tatay kong maton at mas masungit kapa sa nanay ko. Nagtuturo ka ba’ng talaga? Hindi naman, mas mahaba pa nga ang oras mo sa pakikipaghuntahan. Ang **** ay hindi lamang dapat na nagtuturo s’ya ay tagapagmulat din. Isang John Keating (teacher sa pelikulang Dead Poet Society) ang kailangan ng mga bata sa mundo. Nagmumulat hindi nagmamalupit, hindi kailangan na manghagupit at walang dapat na ipilit. Ang eskwelahan ay hindi pugad ng mga pipit. Matalino, magaling at matalas mag-isip ayos lang yan. Subalit punong-puno na ang mundo ng mga matatalinong walang pakinabang. Ang umibig at maging tunay na kapakipakinabang sa mundo at sa kapwa tao, ito ang dakilang aral na dapat na ipangaral. Walang silbi ang mga pagpapagal sa loob ng paaralan kung ang natutuhan mo lang ay kung paano kumita ng limpak-limpak na salapi. Kung ang alam mo lang sabihin ay Yes Sir at Yes Ma’am walang silbi ang iyong pinag-aralan. Nakakalat na sa lupa ang mga pipi na hindi marunong magsalita at magpahayag nang kanilang tunay na saloobin. **** na nagtuturo maliban sa hintuturo at nguso sana gamitin mo rin ang iyong puso.
0
Nov 15, 2017
Nov 15, 2017 at 10:19 PM UTC
****
“I am not a teacher, but an awakener.” ― Robert Frost May mga walang alam na nagpapanggap na may alam. Mga nagmamarunong na akala mo ay mga pantas pero ang totoo ay masahol pa sa tunay na mga mangmang. May mga nagsusulat pero hindi marunong magmulat, kahit bulatlatin mo ang kanilang mga aklat na hindi magluluwat wala kang mapupulot, wala itong alamat kundi puro lamat. Ganito sila ‘pag iyong sinalat walang k’wentang bumanat. Ang mga panaginip ng isang paslit ay laging naghahanap ng katuparan tulad ito sa isang malawak na paliparan na ang mga tapakan ay tila walang hangganan. Ang banggaan ng mga saranggola guryon man o boka-boka ay sumasagisag sa sigla ng kamusmusan. Walang bobo, walang tanga at walang mahina ang totoo para-paraan lang para matuto ‘yan ang hindi alam ng mga ungas na nagtuturo. Natatandaan ko madalas na pinapatayo ako sa harap ng pisara kasi maingay daw ako at malikot. Madalas din akong mapalo kasi mahina ang ulo ko pagdating sa Matematika. Bakit ano’ng kadakilaan ba ang meron sa pananahimik at kelan pa naging pang-aliw sa puso at kaluluwa ang mga numero? Walang lumiligaya sa pagmememorya at hindi nakaka-ulol ang pagiging malikot at maligaya. **** ka ba talaga? Parang hindi naman, mas mukha kang tinderang tuliro na abala lagi sa pagbebenta ng yema, kendi at kung ano-anong sitsiriya. **** pangalawang magulang? Kaya pala mas mabagsik kapa sa tatay kong maton at mas masungit kapa sa nanay ko. Nagtuturo ka ba’ng talaga? Hindi naman, mas mahaba pa nga ang oras mo sa pakikipaghuntahan. Ang **** ay hindi lamang dapat na nagtuturo s’ya ay tagapagmulat din. Isang John Keating (teacher sa pelikulang Dead Poet Society) ang kailangan ng mga bata sa mundo. Nagmumulat hindi nagmamalupit, hindi kailangan na manghagupit at walang dapat na ipilit. Ang eskwelahan ay hindi pugad ng mga pipit. Matalino, magaling at matalas mag-isip ayos lang yan. Subalit punong-puno na ang mundo ng mga matatalinong walang pakinabang. Ang umibig at maging tunay na kapakipakinabang sa mundo at sa kapwa tao, ito ang dakilang aral na dapat na ipangaral. Walang silbi ang mga pagpapagal sa loob ng paaralan kung ang natutuhan mo lang ay kung paano kumita ng limpak-limpak na salapi. Kung ang alam mo lang sabihin ay Yes Sir at Yes Ma’am walang silbi ang iyong pinag-aralan. Nakakalat na sa lupa ang mga pipi na hindi marunong magsalita at magpahayag nang kanilang tunay na saloobin. **** na nagtuturo maliban sa hintuturo at nguso sana gamitin mo rin ang iyong puso.
Continue reading...
8
Isang babae ang sumakay sa V. Mapa Maikli ang buhok at kayumanggi Nakapulang T-shirt at maikling shorts Tsinelas na plastic ay may takong Ang jeep ay mahaba, bago at maingay Balahaw nito ang malakas na tugtugin Ang barker ay mala trenta maging ang driver Kung umasta ay tinedyer Ang musika ay hindi musika 'Pagkat hindi lahat ng sinulat ay babasahin Ni musika ang lahat ng tugtugin Hindi musika kundi basura Ang babae ay sumabay sa saliw ng tugtog Kumanta nang may emosyon Walang hiyang ikinampay ang kamay At winasiwas ang yapos na sako Hindi pa siya nagbabayad Malamang wala siyang pera Hindi siguro iyon ang dahilan ng tawanan Sa kanya'y marahil may kakulangan Nawala ang nagwawalang kanta At nanahimik rin ang aba Tulala sa kawalan habang may minamantra Bakit kaya kabisado niya ang kanta? Kung mayroon mang makapagsasabi Ano ang nasa isipan ng isang tao Na hindi rin masasabi kung ano Paanong ang pag-unawa'y matatamo? Sila ba talaga ang wala sa katinuan? Kung sila ang ating pinagtatawanan Kung mga mata nila'y walang bahid Pahid ng alinlangan at pagdududa Naririnig din ba niya Sigaw ng barker sa kalsada? Nararamdaman din ba niya Dampi ng tubig ulan Naiisip niya kaya Kung ano ang kinabukasan? Nagmamadali rin ba siyang makauwi Dahil may exam kinabukasan? Bumaba siya sa harap ng arko Tumalon at masayang nagsayaw sa gitna Tinunton ang daan sa Teresa Di namalayang nariyan na siya Sa patutunguhan niya
0
Aug 4, 2016
Aug 4, 2016 at 12:37 PM UTC
Tapenshap
Nung linggo, napadaan ako sa nbs nakita ko kasi sa facebook yung libro ni Juan Miguel sabi ko, bukas bibilhin ko to. para pag pumunta ulit ako sayo, may babasahin ako pag hinihintay kita nung lunes, binili ko. tanda ko pa kung gaano ko pinipigilan yung sarili ko na ilipat sa susunod na pahina nung sinimulan ko isip-isip ko kasi, baka sa martes o sa miyerkules pa tayo magkita baka maubusan ako ng tula di naman kasi tayo yung klase na nag-uusap sa labas ng kwarto mas mahaba pa nga ata ang tulang ito kaysa sa palitan natin ng mga salita pag hindi tayo nakahiga sa kama dumaan ang martes, miyerkules, baka may ginagawa lang huwebes kinausap kita ang sabi mo “May tao dito, pagod na din ako. Sa susunod nalang” mahal, tumango lang ako. Wala namang tayo. Ano bang karapatan ko sayo? nung biyernes, sinubukan ko ulit tinanong kita kung may ginagawa ka ba sabi mo “wala pero matutulog na ko” sinagot mo ko habang nakatayo ka sa kabilang kalsada, di mo ko nakita pero nandun ako. Nung isang linggo, mahal mo ako. Alam ko na mahal mo na ko nun. Tinanong mo ko kung mahal na kita, ngumiti nalang ako. mahal. mahal, mahal na kita. minahal kita nung unang pagsikat ng araw na nagising ako sa yakap mo minahal kita sa unang paglapat ng labi. mahal, sa tuwing natutulog ka ibinubulong ko sa labi mo na mahal na kita. mahal, dati nung ako pa ang kasama mo matulog binubulong ko sa labi mo na mahal kita.
0
Sep 17, 2016
Sep 17, 2016 at 11:25 PM UTC
ang naiwan
*Halina kayong lahat at makinig! Magdikit-dikit at magkapit-bisig! At sabay pakiramdaman ang tahimik na unos ng isang dakilang puting kandilang upos.* Dito sa ating liblib na barrio Nakatago ang isang kandilang puti Labis na mahaba; ang pasensya na tila kayang hintayin ang walang hanggan. Ngunit labis na manipis; na kaybilis tablan at lapitan ng hinagpis. Dumating ang araw na kinailangang sindihan ang dakilang puting kandila sapagkat nawala at napundi na ang ilaw ng tahanan. Nang idinikit ang posporo sa kanyang mitsa ay hindi sadyang nakapaso ang kandila subalit ang nagsindi ay 'di napigilang magalit, pilit na pinutol ang kandilang puti sa gitna at ito'y nangalahati. Walang nagawa ang kandilang mayumi kundi iiyak ang mainit nitong pagkit ngunit ang tanglaw nito ay kayliwanag buong barrio'y mararamdaman ang kanyang sinag. Ilang araw nangyaring muli ang pagpasong hindi minimithi ang kandilang puti'y patuloy pa ring nangangalahati ngunit ang liwanag sa barrio'y sa kanya pa rin nanggagaling. Dumating ang araw ng kandila na hindi na maaring kalahatiin. Unti-unting sumuko na rin ang mahaba nitong mitsa. Sa huling sandali, ay hindi na nakapagpigil ang mapanghimok na nagsindi. Buong lakas na nag-ipon nang hangin Buong pwersang sumigaw sa kandila. Ang kandila'y 'di na nanlaban at nagtuloy nang manghina. At sa huling bulong ng nagsindi, ang liwanag ng kandilang puti ay napundi. *Halina kayong lahat at makinig Magdikit-dikit at magkapit-bisig sabay pakiramdaman sa walang kibong katahimikan ang umaalulong na hagulgol ng dakilang kandila.*
0
Sep 16, 2016
Sep 16, 2016 at 1:12 PM UTC
Hagulgol ng Kandila
*Halina kayong lahat at makinig! Magdikit-dikit at magkapit-bisig! At sabay pakiramdaman ang tahimik na unos ng isang dakilang puting kandilang upos.* Dito sa ating liblib na barrio Nakatago ang isang kandilang puti Labis na mahaba; ang pasensya na tila kayang hintayin ang walang hanggan. Ngunit labis na manipis; na kaybilis tablan at lapitan ng hinagpis. Dumating ang araw na kinailangang sindihan ang dakilang puting kandila sapagkat nawala at napundi na ang ilaw ng tahanan. Nang idinikit ang posporo sa kanyang mitsa ay hindi sadyang nakapaso ang kandila subalit ang nagsindi ay 'di napigilang magalit, pilit na pinutol ang kandilang puti sa gitna at ito'y nangalahati. Walang nagawa ang kandilang mayumi kundi iiyak ang mainit nitong pagkit ngunit ang tanglaw nito ay kayliwanag buong barrio'y mararamdaman ang kanyang sinag. Ilang araw nangyaring muli ang pagpasong hindi minimithi ang kandilang puti'y patuloy pa ring nangangalahati ngunit ang liwanag sa barrio'y sa kanya pa rin nanggagaling. Dumating ang araw ng kandila na hindi na maaring kalahatiin. Unti-unting sumuko na rin ang mahaba nitong mitsa. Sa huling sandali, ay hindi na nakapagpigil ang mapanghimok na nagsindi. Buong lakas na nag-ipon nang hangin Buong pwersang sumigaw sa kandila. Ang kandila'y 'di na nanlaban at nagtuloy nang manghina. At sa huling bulong ng nagsindi, ang liwanag ng kandilang puti ay napundi. *Halina kayong lahat at makinig Magdikit-dikit at magkapit-bisig sabay pakiramdaman sa walang kibong katahimikan ang umaalulong na hagulgol ng dakilang kandila.*
Continue reading...
49
Alaala ng alapaap Ang naglahong mga pangarap Sa dapithapon na umaga ng kawalan ng pag-asa. Alaala ng alapaap Ang bawat pangungusap Na sa dugo ay inukit At buhay ang kapalit. Alaala ng alapaap Ang mga bugso ng damdamin Ang mga pusong lumalaban Para sa iisang adhikain. Ngunit sa bandang huli Sa paglipas ng panahong mahaba Tanging ang alapaap Ang tunay na umaalala.
0
Nov 8, 2016
Nov 8, 2016 at 10:58 AM UTC
Alapaap
Sa sarili noon ay aking nasambit, Sa pangarap ko, wala nang hihigit Sa buhay na ito, wala na ring nais makamit Kundi ang pangarap ko na sana'y masapit Ngunit nang narinig ko ang tinig **** kayganda, Ako sa iyo ay agad nahalina Sa puso ko'y nabuhay muli ang pag - asa , At mula nun' ninais kong ikaw ay makita Ang iyong kanta kung pakinggan ay anong sarap ! Mas maganda siguro kung aawit sa aking harap Sa malamig na tinig mo,lahat ay naaakit Sa mga larawan mo, mata ko'y tila nadikit Oh mahabaging langit! kailan kaya makikita Itong talentadong tao na iyong nilikha? Autograph nya kailan ko kaya makukuha? O masilayan man lang maganda nyang mukha? Pakiwari ko'y mahaba pa ang aking tatahakin, Sa pera ko'y marami pa ang dapat ipunin, Kaya't sa ngayon, ang akin nalang gagawin, Sundan sya sa facebook twitter at ig narin! At bago ko ito wakasan, Isang salita ang nais kong iwanan Di pa man kita nasisilayan, Mamahalin ka sa tahimik na paraan. Alam kong malabong ako ay mapansin, Dahil marami ang mga katulad ko rin, Ayos lang! Basta't lagi **** tatandaan May isang CRISSEL na handa kang suportahan. At kung loloobin man ng kapalaran, Itong tula'y iyong mapakinggan, Sana ikaw ay masiyahan, Magdulot sa iyo ng konting kaligayahan. Hindi ko alam kung may pagkakataon Na magkatotoo ang aking mga ilusyon, Pero tandaan mo sadyang mahal kita Sa puso't isip ko tunay na nag - iisa !
0
Mar 10, 2017
Mar 10, 2017 at 12:52 AM UTC
Kaye Cal Syndrome
Padre de pamilya kung ika'y tawagin, sa amin ika'y laging nagbibigay pansin. Pangaral dito, payo doon; minsan pa nga'y nagbibigay leksyon. Ang buhay mo'y lubos na pinagpala, 'di lamang sa dahilang buhay mo ay mahaba, ngunit dahil ika'y nakakilala sa Maykapal; buhay mo ngayo'y puno ng dasal. Ilang beses mang mapagkamalan na ika'y aking lolo, hindi mahihiyang sabihin, "Hindi ah, Daddy ko 'to!" Dahil kung uulitin ang aking buhay, ako'y 'di magdadalawang-isip, ikaw pa rin ang pipiliin kong tatay. Aking dalangin sa Maykapal, buhay mo pa'y dugtungan at hindi mapagal. Sa iyong pagtanda, 'di magsasawang sayo'y mag-aruga. Ngayong araw ng mga tatay, nais kong sabihin, "Pagmamahal namin sayo'y walang humpay; halaga mo sa ami'y 'di mababawasan, ni hindi matutumbasan ng kahit anuman."
0
Jul 8, 2014
Jul 8, 2014 at 11:50 AM UTC
®Daddy
Isang kaluluwang Naglalakad na liban. Naghahanap ng makakausap Ngunit walang makitang makaka-huntahan. Ngunit may agad na nakapansin "Ah! Panibagong biktimang aabusuhin!" Tumawag ang temptasyon sa akin Pinag-isipan kung agaran kong sasagutin Ang sigaw niya'y labis na mapang-akit Kahit alam kong dala-dala niya'y sakit. Huwag daw akong magpadala; Konsyensya ko'y sa'kin iginiit Ngunit ang temptasyon ay kaydali akong napilit. Isang gabi, habang naglalakad sa kahabaan ng España Ako'y lumapit sa matandang tindera. Nag-abot ng konting barya At kinuha ang lasong mahaba. Nilapit ko sa aking bibig At idinaan ang apoy sa dulo nito. Hinigop ang usok nitong malamig At ibinuga ito sa aking anino. Nagpatuloy ako sa paglalakad At inalala ko lahat ng pangyayari. Sa bawat kasalanan ko sa'yo'y aking mawawari, Ako ay hihigop muli. Sa bawat 'di nasolusyonang pagsubok, Ako'y magpapasakal sa malamig nitong usok.
0
Apr 11, 2016
Apr 11, 2016 at 2:10 PM UTC
Yosi I
Pangarap kong maipinta ka nang hubo't hubad gamit ang ang luha at luwad na lupang humulma sa gayak na engkantasyon ng aking mga mata. Iguguhit ko ang kurba ng iyong balakang gaya ng along nakikipagniig sa malaking bato sa dalampasigan. Ilulugay ko ang mahaba **** buhok hanggang sa magmistula itong malabay na lambong na magkukubli sa'yong kahinaan. Igugughit ko ang iyong kabuuhan gaya ng isang paslit na namamangha sa hiwaga ng mariposang paroo't parito sa alindog ng rosas ng digma.
0
Sep 17, 2013
Sep 17, 2013 at 1:34 PM UTC
Katawan
"sumulat ng mga "paano kung" sa buhay ng isang tao may mga pag-ikot o pagbabago sa mga konklusyon sansaglit nguni't mahaba nung nilikha may mga tainga sa mundong ito, nag nagkukusang-loob bukas and mga palad at bukas ang mga labi akong tatanggapin nangingibabaw sa kanilang isipan ang pagbating ito: "Maligayang pagdating, Makata, Sabihin mo sa amin..." welcome poet, tell us.... Translated-for me by Sally, who welcomes everyone... Just an an excerpt from http://hellopoetry.com/poem/615068/where-has-writing-gotten-me/
0
Mar 1, 2014
Mar 1, 2014 at 9:14 AM UTC
welcome poet, tell us...."Maligayang pagdating, Makata, Sabihin mo sa amin..."
Maikli lng ito, hindi mahaba kagaya ng pasenya ko. Tamang tama lang kagaya ng pagmamahal ko sayo. Parang kape lang yung tipong kahit malamig na, wala na yung init, gusto mo paring tikman dahil gusto mo siya, masarap, matamis kahit malamig. Kaylan kaya babalik yung init na nararamdaman ko habang hinawakan ko ang iyong mga kamay? Hindi marahil sa estado ng puso ko, malalim ang determinasyon kong maghintay. Saludo ako sa katatagan kong kahit sa saya at pighati hindi ko man lang nasubukang ibigay ang puso ko sa iba. Sapagkat alam kong kahit hirap na hirap kana, alam ko na darating ang araw na tayo ay malulumbay at hahanapin ang bawat isa. Subalit habang ang oras ay dumadaan, ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan. Iniisip na niyayakap mo ako at binulungan, hindi paaasahin gaya ng ginawa mo saakin noong nakaraan. Ngunit ano pa nga ba ang aking magaggawa, kung sa una pa lamang ng ating pagkikita ako ay nagmamahal ng isang tala. Kung pwede lang sanang bigyan moko ng isang pagkakataong baguhin ang lahat ng pagkakamaling nagawa ko sa nakaraan. Ang mga pagkakamaling nananatiling nakaukit sa puso't isipan, ako'y nagdadasal na sana sa isang sandali tuluyan ko itong makalimutan. Hindi ko lubusang maisip ang sakit na dinaranas mo sa mga oras na iyon, sa mga tangang desisyon na iniwan kita para magbago ang intensyon. Intensyong akala ko ika'y nagkagusto saakin dahil ako'y naghahabol sayo, sadyang takot lang akong baka sa isang saglit ika'y biglang maglaho. Ilang beses na akong nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama sapagkat dati ako yung pinakawalan, ikaw ang nahirapan. Tapos sa kasalukuyan, kabaliktaran ang aking nararamdaman, ako yung nasasaktan, kahit ikaw yung aking iniwan. Gusto kong lumapit sayo ngunit sa tuwing gagawin ko ramdam ko ang 'yong paglayo. Ano pa nga ba ang aking magagawa? Kung ayaw mo na saakin di na kita pipilitin. Isa lang naman akong taong mahina, ginawa para ika'y mahalin.
0
Aug 31, 2017
Aug 31, 2017 at 8:22 AM UTC
❝Katangahan❞
Maikli lng ito, hindi mahaba kagaya ng pasenya ko. Tamang tama lang kagaya ng pagmamahal ko sayo. Parang kape lang yung tipong kahit malamig na, wala na yung init, gusto mo paring tikman dahil gusto mo siya, masarap, matamis kahit malamig. Kaylan kaya babalik yung init na nararamdaman ko habang hinawakan ko ang iyong mga kamay? Hindi marahil sa estado ng puso ko, malalim ang determinasyon kong maghintay. Saludo ako sa katatagan kong kahit sa saya at pighati hindi ko man lang nasubukang ibigay ang puso ko sa iba. Sapagkat alam kong kahit hirap na hirap kana, alam ko na darating ang araw na tayo ay malulumbay at hahanapin ang bawat isa. Subalit habang ang oras ay dumadaan, ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan. Iniisip na niyayakap mo ako at binulungan, hindi paaasahin gaya ng ginawa mo saakin noong nakaraan. Ngunit ano pa nga ba ang aking magaggawa, kung sa una pa lamang ng ating pagkikita ako ay nagmamahal ng isang tala. Kung pwede lang sanang bigyan moko ng isang pagkakataong baguhin ang lahat ng pagkakamaling nagawa ko sa nakaraan. Ang mga pagkakamaling nananatiling nakaukit sa puso't isipan, ako'y nagdadasal na sana sa isang sandali tuluyan ko itong makalimutan. Hindi ko lubusang maisip ang sakit na dinaranas mo sa mga oras na iyon, sa mga tangang desisyon na iniwan kita para magbago ang intensyon. Intensyong akala ko ika'y nagkagusto saakin dahil ako'y naghahabol sayo, sadyang takot lang akong baka sa isang saglit ika'y biglang maglaho. Ilang beses na akong nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama sapagkat dati ako yung pinakawalan, ikaw ang nahirapan. Tapos sa kasalukuyan, kabaliktaran ang aking nararamdaman, ako yung nasasaktan, kahit ikaw yung aking iniwan. Gusto kong lumapit sayo ngunit sa tuwing gagawin ko ramdam ko ang 'yong paglayo. Ano pa nga ba ang aking magagawa? Kung ayaw mo na saakin di na kita pipilitin. Isa lang naman akong taong mahina, ginawa para ika'y mahalin.
Continue reading...
1
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
0
Feb 22, 2018
Feb 22, 2018 at 6:14 AM UTC
pitong letra
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
Continue reading...
52
sisimulan ko sa kumusta pagkatapos ay sunod-sunod na tanong kung kumain ka na ba o kung bakit mukhang galit ka may umaway ba sayo? may problema ba tayo? mahaba ako kung magsulat sa simula punung-puno ng sigla wala pang takot o kaba dahil ang liham na ito ay hindi ko ipapadala ang importante lang ay masabi ko na kahit na sa ngayon, ito ay akin lang muna
0
Oct 4, 2015
Oct 4, 2015 at 10:51 AM UTC
halos araw-araw akong nagsusulat
Pa-Yakap naman kahit isang saglit lang Kahit 'di ma-higpit Kahit 'di kasing init ng aking bisig Yakap na alam kong sapilitan lang Yakap na kahit kunwari lang naman At yakap na kahit na-pipilitan ka lang naman Yakap na tanging sangkap sa damdamin kong hirap Yakap na sa piling mo ako'y magiging sapat. Isipin mo nalang na yakap mo ito sa isang kaibigan Isang pag-kakaibigan na ma-uuwi lang pala sa pag-papaalam Pag-kakaibigan na nauwi sa pag-iibigan Ngunit ito ay bawal Dahil madaming hadlang Madaming may ayaw Kaya tanging hiling ko nalang Ay pa-yakap naman Kahit saglit lang. Pa-yakap bago ka lumisan Pa-yakap bago mo ako iwan ng tuluyan. At pipilitin kong tanggapin ito ng sapilitan. At su-subukan kong 'di ma-padpad sa kawalan Dahil malugod ko itong tatanggapin hanggang ang aking katawan ay kumalma sa iyong pag-kawala. Na batid kong aabutin pa ito ng buwan at taon 'O baka abutin pa ng mahaba-habang panahon. 'Di ko alam kung kailan. 'Di ko alam kung magkikita pa ba tayo muli mahal? At kung dumating man yung araw na puwede na, Na puwede ka na? Na puwede na tayong dalawa Ay sumang-ayon na ang mundo Sa pag-iibigan natin na minsan ay naging laman ng salitang "wag muna" At kung dumating man yung panahong 'di natin inaasahan. Sana ay puwede pa Sana ay kaya ko pa Sana ay kaya ko pang maghintay ng matagal Sana ay kaya ko pang mag-abang sa lugar kung saan tayo unang nag-kakilanlan. Sa lugar kung saan tayo unang sumaya Kahit puno na tayo ng problema At sa lugar kung saan dati Sa atin ay may na-mamagitan pa. Pero ito'y magiging ala-ala nalang Dahil ako na ay iyong iiwan At sana lang, At tanging hiling ko lang Sana Kaya ko pa na ika'y ipaglaban Kung sakali man na ikaw at ako ay mag-tagpo sa iisang mundo.
0
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 7:53 AM UTC
" Huli(ng) Yakap
Pa-Yakap naman kahit isang saglit lang Kahit 'di ma-higpit Kahit 'di kasing init ng aking bisig Yakap na alam kong sapilitan lang Yakap na kahit kunwari lang naman At yakap na kahit na-pipilitan ka lang naman Yakap na tanging sangkap sa damdamin kong hirap Yakap na sa piling mo ako'y magiging sapat. Isipin mo nalang na yakap mo ito sa isang kaibigan Isang pag-kakaibigan na ma-uuwi lang pala sa pag-papaalam Pag-kakaibigan na nauwi sa pag-iibigan Ngunit ito ay bawal Dahil madaming hadlang Madaming may ayaw Kaya tanging hiling ko nalang Ay pa-yakap naman Kahit saglit lang. Pa-yakap bago ka lumisan Pa-yakap bago mo ako iwan ng tuluyan. At pipilitin kong tanggapin ito ng sapilitan. At su-subukan kong 'di ma-padpad sa kawalan Dahil malugod ko itong tatanggapin hanggang ang aking katawan ay kumalma sa iyong pag-kawala. Na batid kong aabutin pa ito ng buwan at taon 'O baka abutin pa ng mahaba-habang panahon. 'Di ko alam kung kailan. 'Di ko alam kung magkikita pa ba tayo muli mahal? At kung dumating man yung araw na puwede na, Na puwede ka na? Na puwede na tayong dalawa Ay sumang-ayon na ang mundo Sa pag-iibigan natin na minsan ay naging laman ng salitang "wag muna" At kung dumating man yung panahong 'di natin inaasahan. Sana ay puwede pa Sana ay kaya ko pa Sana ay kaya ko pang maghintay ng matagal Sana ay kaya ko pang mag-abang sa lugar kung saan tayo unang nag-kakilanlan. Sa lugar kung saan tayo unang sumaya Kahit puno na tayo ng problema At sa lugar kung saan dati Sa atin ay may na-mamagitan pa. Pero ito'y magiging ala-ala nalang Dahil ako na ay iyong iiwan At sana lang, At tanging hiling ko lang Sana Kaya ko pa na ika'y ipaglaban Kung sakali man na ikaw at ako ay mag-tagpo sa iisang mundo.
Continue reading...
47
Aking minamahal, Alam kong 'di mo kayang mahalin Kahit anong dasal Hindi kita kayang angkinin Ikwekwento ko Ang malubha kong storiya Pusong nagdugo Sa maling tao umaasa Malayo ka man Ika'y palaging hinihintay Ika'y inaabangan Sa tagal, ako na ay sinasaway Nang magkatinginan tayo Sa isang programang mahaba Sige, kinilig ako, oo Ayon ba ay masama? Tahimik na tao Ito ang aking nagustuhan Kahit 'di romantiko Hindi ko na yan inaasahan Ang problemang maliit Ang lutas ay paglayuin tayo Sa edad ipinilit Dahil lang mas bata ako sayo Pero tinanggap ko Na mas matanda ka sa akin Kolehiyo naman siguro, no? Konting hakbang lang mula sa'min Ginaganahan pumasok Lalo na kapag institusyonal Pinipiggil ko ang antok Para lang makita ka, mahal At habang umaasa Nanonood lang sa malayo "Sana tumingin siya Sa direksyon kong malabo" Palaging tumititig Dahil ikaw ng inspirasyon ko Ngunit puso ko'y namitig Nang malaman ika'y ****
0
Jan 21, 2018
Jan 21, 2018 at 1:04 PM UTC
Para Kay TanTan
Mga sulat kong tula Mga sukat at tugma Hindi ba tumatak sayo sinta Mga gawa kong tula? Na sa iyo lamang ilalathala Mga maririkit na salita Mga nagtutugmang salita Hindi ka ba kinilig aking sinta? Hindi ba tumatak saiyong isipan mahal kong dalaga? Mga nakaka kilig na banat Bakit parang walang tama Sa iyong isipan at puso na dun naman patungo ng mga salitang pinagisipan ng tamang sukat at tugma Nakukulangan ka ba Kailangan bang deretsuhin ko na? Okaya isigaw ko pa? Na mahal kita sinta? Walang halong biro Dahil nahulog na sayo Kaya nung iniwasan mo na ako Parang nasa burol, napakatahimik ko Para bang nagluluksa ang sarili ko Nawalan ng ngiti ang labi ko Umaasa parin na tumatak sayo Sinta ikaw lamang gagawan ng obrang ganito Dahil nakakaiba ka sa ibang mga dalaga mahal ko Kaya lahat ng itong sukat at tugma Mga obrang pinagisipan ng mahaba Kahit ayaw mo na, sayo parin ilalathala.
0
Mar 1, 2020
Mar 1, 2020 at 4:39 AM UTC
Tumatak
Masikip o maluwag Stressed o relaxed Maikli o mahaba Nakakainis o nakakatuwa May bayad o wala Ibat ibang mukha Ibat ibang lugar Ibat ibang daan Ibat ibang sasakyan Minsan nag-iisa Madalas may kasama Minsan nakatayo Madalas nakaupo Minsan naiinip Madalas naiidlip Anuman ang pagdaanan Makakarating din sa kalaunan Parang pangungusap na tutuldukan Tulad ng buhay na may katapusan Ang byahe ay may hangganan.
0
Dec 2, 2015
Dec 2, 2015 at 12:35 PM UTC
biyahe
Nababasa mo ba ito? Alam ko oo. Dahil dito sa mundo ito Alam ko naririnig mo ako. Maaring maging mahaba ito isusulat ko. Pero sa huli pagkakataon magsusulat ako para sa’yo. Sa huli pagkakataon pakinggan mo ang sasabihin ko. Naalala mo un gabi sinabi mo sa akin gusto mo ako? Oo, alam ko na ako yun bago mo pa sabihin. Nagtataka ka bakit hindi ko sinabi sayo? Kasi natatakot ako umasa sa bagay na wala patunay. Naalala mo un araw na niyakap kita mahigpit? Natakot ako noon dahil baka marinig mo un puso ko kumakabog. Naalala mo un araw na sinabi ko gusto din kita? Ilang araw ko inipon yung lakas ng loob na sabihin yon sayo. Naalala mo yun araw na nagaway tayo at sinabi mo may pag-asa pero takot ako? Alam mo ba yun araw na yun kinain ko lahat ng takot ko dahil mas takot ako mawala ka. Naalala mo un araw na sinagot kita ay naging tayo? Sobra saya ko dahil may tao tumingin sa akin kung ano ako at wala hinging pagbabago sa akin. Ikaw naaalala mo ba lahat ng yan? Naramdaman mo din ba yan? Sa huli pagkakataon magsusulat ako para sayo. Huli? Oo huli na. Dahil baka kahit kailan ay hindi ka na lumingon sa akin. Sa huli pagkakataon sasabihin ko sayo, Oo minahal kita. Oo mahal pa kita. Oo nasakatan mo ako. Oo sobra sakit na mas pinili mo bitawan ako kesa ipaglaban ako. Oo gusto kita tulungan pero binulag ako ng galit sa puso ko. Oo galit ako sa kanya sa babae hindi ko mapalitan sa puso mo. Oo gustong gusto ko na ako ang piliin mo nun gabi un. Oo na sana pangalan ko ang sinabi mo. Sa huli pagkakataon, oo kung ako ang pinili mo lalaban ako.
0
Nov 10, 2017
Nov 10, 2017 at 4:46 AM UTC
Basahin mo
Nababasa mo ba ito? Alam ko oo. Dahil dito sa mundo ito Alam ko naririnig mo ako. Maaring maging mahaba ito isusulat ko. Pero sa huli pagkakataon magsusulat ako para sa’yo. Sa huli pagkakataon pakinggan mo ang sasabihin ko. Naalala mo un gabi sinabi mo sa akin gusto mo ako? Oo, alam ko na ako yun bago mo pa sabihin. Nagtataka ka bakit hindi ko sinabi sayo? Kasi natatakot ako umasa sa bagay na wala patunay. Naalala mo un araw na niyakap kita mahigpit? Natakot ako noon dahil baka marinig mo un puso ko kumakabog. Naalala mo un araw na sinabi ko gusto din kita? Ilang araw ko inipon yung lakas ng loob na sabihin yon sayo. Naalala mo yun araw na nagaway tayo at sinabi mo may pag-asa pero takot ako? Alam mo ba yun araw na yun kinain ko lahat ng takot ko dahil mas takot ako mawala ka. Naalala mo un araw na sinagot kita ay naging tayo? Sobra saya ko dahil may tao tumingin sa akin kung ano ako at wala hinging pagbabago sa akin. Ikaw naaalala mo ba lahat ng yan? Naramdaman mo din ba yan? Sa huli pagkakataon magsusulat ako para sayo. Huli? Oo huli na. Dahil baka kahit kailan ay hindi ka na lumingon sa akin. Sa huli pagkakataon sasabihin ko sayo, Oo minahal kita. Oo mahal pa kita. Oo nasakatan mo ako. Oo sobra sakit na mas pinili mo bitawan ako kesa ipaglaban ako. Oo gusto kita tulungan pero binulag ako ng galit sa puso ko. Oo galit ako sa kanya sa babae hindi ko mapalitan sa puso mo. Oo gustong gusto ko na ako ang piliin mo nun gabi un. Oo na sana pangalan ko ang sinabi mo. Sa huli pagkakataon, oo kung ako ang pinili mo lalaban ako.
Continue reading...
33
“You live but once; you might as well be amusing.” ― Coco Chanel Sabi sa kanta ni Freddie Aguilar “Habang May Buhay May Pag-Asang Matatanaw” subalit ang pag-asa ay hindi lang dapat na tinatanaw mas mainam kung ito’y ating kukunin at ilalagay sa ‘ting mga kamay. Ang pag-asa ay laging kumakaway kahit tayo ay nasa dilim. Tumawid man tayo sa magkabilang bangin o kahit na hampasin pa tayo ng malakas na hangin, hindi dapat mawala sa ating paningin ang pag-asa na nagniningning. Ganito natin dapat harapin ang buhay kahit ang hirap ay sapin-sapin. Minsan lang tayo mabubuhay at ang buhay ay parang isang tulay na pagkahaba-haba man ay may hangganan din. Subalit mahaba man ito o maiiksi marami tayong haharapin, mga bagay-bagay at mga pangyayari na hindi natin maiiwasan. Mga damdamin na kahit iwasan, pilit ka nitong hahatakin pabalik sa kung saan ang mga ala-ala ay masasakit. Wala kang kawala kailangan na harapin mo ang mga ito. May mga nagbabagang karanasan na hindi mo gugustuhin na balikan pero kailangan mo munang harapin bago mo ito malampasan. Hindi parehas ang buhay, oo, tama yan, gago lang ang naniniwala na Life is Fair. Subalit wala kang choice kailangan mo harapin ang kawalang katarungan nang buhay. Walang dapat na masayang na sandali sapagkat isang araw ang mundong ito’y ating lilisanin. Gawi’ng kaakit-akit at marikit ang buhay kahit masakit.
0
Nov 16, 2017
Nov 16, 2017 at 7:44 PM UTC
KAILANGAN NA HARAPIN
Pabalik balik Urong sulong Tila hindi umuubra ang usal at salita Kapag nag isip ay lalo lang nagiging kawawa Nakakabalisa ang kawalan ng gawa Dahil sa takot ay nagpapakumbaba Kumbaga ang tamis at tawa ay isinugal at isinawalang bahala Sapagkat ang hindi pagharap sa takot ay masama Pinilit kong humakbang palapit Sinabayan ko ng dasal Ngunit minsan mas mabilis ang paghakbang palayo o pagtakbo kaysa patungo sa tarantang nararamdaman ko Sila nga ba ay mga pader na dapat kong banggain o sila ba'y mga haligi na nagtatanggol sa akin? Gusto ko silang paslangin kahit na parang bahagi rin sa akin na mamamatay rin Katakot takot ang pagkakatulad netong aking damdamin sa hindi pagiging malaya, sa pagiging mahaba lamang ng tanikala Kinakain na ko ng aking isip at katawan, Kahit na tiyan ko'y walang laman kundi kape at init ng laman, Paano nga ba magsisimula? Unti untiin o isang biglaang awitin, pag aklas sa panginginig, Pagtuklap sa mga matang gising na nagkukunwaring sa pagtulog ay mahimbing, Dahil totoo ang panganib kaya't natatakot ka sa maaaring mangyayari o sa hindi mo ginawa, Ngunit sa pagitan ng sarili mo at takot na naninirahan sa iyong isip sino nga ba ang mas totoo at mas mahalaga, Ang daga sa iyong dibdib o ang kaluluwa **** maga? Wag isaalang alang ang bait sa ating mga sarili dahil ang hindi paggalaw kahit na ang diwa mo'y pagal ay pagtaya sa isang maling sugal.
0
Jul 1, 2020
Jul 1, 2020 at 1:56 AM UTC
sulong urong
Simple at walang iba, Kahuluga't salita, Hindi kailangang mahaba, Payak, nauunawa.
0
Oct 5, 2017
Oct 5, 2017 at 12:22 PM UTC
Tanaga #23: payak
“Forever is composed of now.” ― Emily Dickinson Walang mahaba o maiksing buhay, ang kahapon, ngayon at bukas ay magkakatulad lang – lahat sila kung tawagin ay panahon. Depende kung paano natin ginugugol ang ating panahon. Ito ang magdidikta sa magiging kahulugan ng ating buhay mahaba man ito o maiksi.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 2:30 AM UTC
PANAHON