"hiram" poems
Munting hiram na buhay, When will this rented
kelan pa yayaon? lifetime pass?
Pina-walang kabuluhan Time has taken
ang oras na lumipas. the sense of things.
Panahon na sinaksi I have witnessed
pawang di akin sarili. what is not mine.
Kelan ang katapusan? When will this end?
Sa oras ng pagtanggap In accepting
ng tinig mo? Irog, your voice? My dear,
ika'y aking kamatayan. you are my death.
Ano ang pinangakong Where is
payapa at galak, peace and joy
kung puso'y sumisikap if the heart still toils
sa inaasahang pangarap? towards it's endeavors?
Kelan mabubuksan When will I unlock
ang pagkakataon ng pangakong the promise
ligaya mula sa kamay mo? from your hands?
Di pa sapat ang pagsunod? Is compliance not enough?
Asan na ang hinanap pangarap na ligaya, Where is happiness
mula sa pawis, pagnanasa? sought with sweat and desire
Gawin ang lahat of risking all
sa anumang konsekwnsya? no matter what?
Sino ako? Taong Who am I? so presumptive
mapangahas sa sariling kalooban, of my own will,
ligaw sa ilang, lost in the wild,
lasing sa layaw, drunk for indulgence,
lulon sa kadiliman at kawalan. drowned into its depths.
ano ako sa Yo? what am i to You?
yapak. footprints.
alabok. dust.
pinag-duraang basura ng lansangan. garbage spit in the street.
Ginawa mo aking kapalaran, You made me thus,
palayok at pinggan. as a clay ***
Sa yong kagustuhan Transformed and used
tadhanang pupuntahan. for what you forge.
Aking tanggap I accept
kawalan ng karapatan, lost of rights,
pagsuko ng kalayaan, surrendered freedom,
layag sa kagustuhan, adrift from wants,
yaong kababaan. and lowly.
Paglisan ng sarili, bihag when i abandon myself, as Your
at lingkod mo, captive and servant
nawa'y malaya sa mundo. may i be free of this world.
May 7, 2016
May 7, 2016 at 2:12 PM UTC
May mga oras na alam **** nasaksaktan ka
Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba
Mga emosyong ayaw magpakita
Kahit sa mga mata'y hindi ito madama.
May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila
Sa mga memorya ng ulan na tumila
Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama
Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na?
May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe
Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi
Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi
Ngayon kaya ay mangyayari?
Oh, aking sarili!
Minsa'y kailangan mo ring magpahinga
Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay
Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay.
*There are times that you know you're in pain
Yet you can't figure out the reason you feel lame
Hidden emotions, unclear, unseen
Even the eyes can't give the look of what you're feelin'
There are some days when your heart feels empty
Yearning for the memory of the downpour that had stopped
Meditating while lying on the bed that is tiny
Asking yourself, how did this happen, it feels so rough
There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony
Gazing at the stars that seem to be saying something
Your wish that was set aside and buried in your mind
Would it be granted now?
My dear self,
Sometimes you need to stop and take a rest
From your problems that sadden you the deepest
And face the positivity of life; "our lives are borrowed,
don't let the eyebrows be furrowed."*
Jul 16, 2015
Jul 16, 2015 at 1:43 PM UTC
#012917
Naisip kong magpatangay sa hanging kumot sa aking paggising. Naisip kong hamunin ang araw ng mga talatang pasalaysay at huminto gamit ang panalangin.
Isa, dalawa, tatlo: oo, ito na ang ikatlong araw nang tayong ipinalipad sa iba't ibang dako -- patungo sa bawat sulok ng mga pangarap at doo'y sabay-sabay nating maitataas ang Kanyang Ngalan.
Di ko kayang amuhin ang bawat petsa sa kalendaryo para lang maggising tayo't muling mabuo. Di ko kayang sipulan ang ulap na kukumpas sa kalangitang hindi naman nagbabago.
Sa bawat pangarap na minsang natabunan ng ating mga mapapait na nakaraan -- mga pangarap na ni minsa'y di sumagi sa isipang mabubuo natin nang sabay; oo, posible palang maitagpi-tagpi ang bawat istorya para sa mas malaki pang larawang ni minsa'y di natin nasilayang mag-isa.
Marahil napuno tayo ng takot na muling humakbang sa bukas pagkat nahihila tayo ng dilim. Marahil kinain tayo ng sakit, kirot at alalahanin kaya naman tila kayhirap nang lakaran ang tubig ng pagpapala. Pero kahit na -- kahit na lumubog pa tayo sa kumunoy ng distansya't walang kasiguraduha'y may iisa pa rin tayong di dapat na bitiwan -- na patuloy tayong kumapit sa iisang Ngalang titingalain natin hanggang sa Kanyang pagdating.
Siguro nga mapapagod tayo pagkat taksil ang landas o ang pagkakataon pero hindi pa ba ito sapat na dahilan para muling masubok at tayo't tuluyang magpasakop? Kung ang lupa nga'y kayang sakupin ng mga dayuhan lang; ano pa't ang puso't buhay nating tanging hiram lang? Kakatok hindi ang pangarap bagkus ang may dala ng mga ito; ilapit mo ang mga kamay sa puso at doo'y mabubuksan ang pintong may sagot sa mga hiling at dasal mo. Mabuhay si Kristo! Buhay Siya sa iyo!
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:35 AM UTC
Estranghero ang bawat numero
Arok kong ikaw iyon
Ang boses **** tila nasobrahan sa kape
Parang may giyera lang sa himpapawid.
"Yung katext mo kanina," yan ang sagot mo
Akala mo siguro wala akong ideya
Sa pagkatao mo.
Naisip ko rin yun
Na tawagan ka mula sa hiram na numero
Nang masanay ang pandinig
Sa boses **** walang kalambing-lambing.
Wala naman tayong listahan
"Long time, no communication," pa ang sambit mo
Bakit ba at tila ako'y miss mo na?
Wala naman akong masasabi sa kabilang linya.
Nagsinungaling ako
Nang sabihin ko ang porsyento ng baterya
Hindi sa ayaw kitang kausapin
Bagkus, wala akong maisip na tamang salita
Hindi ako makapag-isip ng tama
Sana ang diwa ko'y kasama mo na lang.
Yung pangako mo'y biglang napako
Akala ko nga malapit na
At tila binibilang ko ang nasa kalendaryo
Ako'y bigong muli.
Tatlong taong lumipas
Pero walang kupas ang kahapon
Sigurado akong tanda mo pa ang lahat
Na ang kahapon nati'y
Kailanma'y hindi pa tinutuldukan.
Kung ang pahinang ito'y mali sa katotohanan
Isa lang ang panalangin ko sa kanya
Na itong damdaming mahimlay na lamang
Pagkat ang lugar nito ngayo'y
Nasa tamang kondisyon pa naman.
Ramdam ko ang paghanga mo
Hindi ako manhid na minsang inisip mo
Hindi mo naman sinubukan noon,
Ba't ba pilit **** nililimot na mayroon pang ngayon?
At kung ang bukas ay wala nang araw
Sana'y ang pag-ibig ay sinimulan na noon pa man
Hindi pa man ramdam ang tunay
Bagkus sana ngayo'y kontinwasyon na lamang.
Wag nating takbuhin ang lakbaying ito
Hayaang ang layag ay dalhin ng hangin
Nang hindi makontra ang tamang ihip nito
At sa bagyong paparating
Ay maging handa na tayo.
Kung papalarin na tayo'y maparoon
Sa dakong Norte kung saan ang tama'y nakatrono
Hayaan nating ang oras ang maging saksi
Hindi ang magka-ibayong lupa ang tumuon.
(6/3/2014 @xirlleelang)
Jun 26, 2014
Jun 26, 2014 at 10:48 PM UTC
*Araw araw ako'y naglalakbay
Sa jeepney at tryk, nakasakay
Madalas naglalakad sa tulay
Nakasilong sa dahong makukulay
Nang dumilat ang ulap at nagmasid
Aral sa buhay ko'y dumarami
Bilang ng tao at hilaw na kapatid
Ako'y saksi sa kanilang pasanin
Matatandang panot, hayop na pilay
Batang walang saplot, naka-bitay
Babaeng may sanggol na alay
Kumakatok, nanlilimos ng karamay
Binuksan nila ang mga mata ko
Sa katotohanang pilit tinatago
Mga bangungot sa bawat kanto
Nabubulunan sa hiram na piso
Sa bawa't yapak ng aking lakbay
Dama ang kayamanan ng tao
Higit pa sa laman ng aking bulsa
Ang gintong binuo sa katauhan ko*
Taya!
Oct 13, 2015
Oct 13, 2015 at 11:25 AM UTC
#112915 #12:28PM
Naglisawan ang mga katauhang nakaputi
At siya’y mistulang diwata
Sa kanyang putong at pamato.
*“May kuwit ang Langit *
Siyang puspos sa pangako –
Pangakong may habilin
Sa naudlot na pagtatapat.
At sa pagniningas ng simboryo’y
Ako ang ‘yong katipang sabik,
At may bantayog na pagsinta.”
Paimpit ang tibok ng puso
Habang sayad ang telang puti sa lupa,
Mistulang palamuti ang mga rosas
Sa pulang salawal ng papag.
“Naging maselan ang puso
Sa tagal ng paghihintay.
Bagkus ito’y maiksing ihip ng hangin,
Tanging hiram sa Tagapagbigay ng Buhay.
Hindi mahinuha
Ang bigkas ng bawat pintig,
Ako’y Kanya bagamat inilaan sayo.”
“Paumanhin, pagkat minsa’y naging duwag,
Duwag akong sa bangin ng pagsuyo
Pagkat baka ang huli’y maging pauna.
At hindi sapat ang pagsinta
Kung wala ang basbas ng Ama.”
“O tamang panahon, salamat sa Kanya!
Ito’y ipinagtirapa nang ilang ulit.
Kung ang pagtugon ay plantsado,
Ilang butil ang buhos ng Langit,
Sagot sa nakaluhod na pagnilay.
Siyang Barandila sa pusong tigang –
Sumuyo sa’ki’t bulong iyong ngalan.”
“Anumang dagok sa nakaraan,
Ang ngayo’y walang katumbas.
Minsan hinayaang magpatibuwal
Ang pangakong laan sayo.
Pagkat pag-ibig Sinta’y
Hindi pa hitik sa bunga.
Kaya kahit anong pagpalahaw ng damdamin,
Tinakpan ito’t di nais na magkayabag.”
“Dalpak man ang mga paa,
Damdamin ko nama’y tiyak.
Kanyang isinulat ang pag-iibigan natin,
Siyang patotoo sa tunay na nakapaghihintay.”
Yayariin ang detalye’t estilo
Ang dunggot ng tuldok,
Doon lamang sa ikalawang pagbabalik.
Mula sa Langit na Siyang Tagapagkatha.
Dec 18, 2015
Dec 18, 2015 at 8:03 PM UTC
Handa ako sa mga titig **** magpapabilis ng aking puso,
Sa init na hatid ng mga yakap mo,
Sa halik **** magpapatigil ng aking mundo,
At sa mga masasayang ala-ala na tayo ang bubuo.
Handa din ako sa mga araw na sasakit ang ating tiyan sa kakatawa,
Sa mga gabi na aalagaan ka kapag nalasing ka,
Sa mga panahon na kailangan natin ang isa’t-isa,
At sa mga oras na bumibilis kapag ikaw ang kasama.
Pinaghandaan ko din ang mga pagsubok na ating pagdadaanan,
Ang mga di pagkakaintindihan at tampohan,
Mga maliliit na bagay na ating pag-aawayan,
At mga masasakit na salitang pwede nating mabitawan.
Pinaghandaan ko lahat ngunit…
Di ko napaghandaan ang paglamig ng iyong mga titig,
Ang pagkawala ng sigla sa iyong mga ngiti,
Ang pagdalang ng iyong lambing,
At ang unti-unti **** paglayo saakin.
Di ako handa sa tuloyan **** paglisan,
Sa paglimot ng boses na nakasanayan,
Sa pagtapos ng ating sinimulan,
At sa mga ala-ala na hahayaang mabaon ng nakaraan.
Sana una palang hinanda ko ang aking sarili,
Sa posibilidad na ika’y di mananatili,
Na hiram lang pala ang bawat sandali,
At sa huli maiiwan lang din akong sawi.
Apr 23, 2020
Apr 23, 2020 at 2:30 AM UTC
Pag-ibig ang naging sanhi
Ng mga luhang dala ng sakit
At pagkawasak ng pusong
Matagal na iningatan,
Sa isang iglap ay muling nasaktan.
Pag-ibig ang naging dahilan
Ng labis na pangamba ng pusong luhaan
Kung kaya't inakalang 'di na magmamahal
Ngunit muli ay aking napatunayan
Pag-ibig muli ang nagbigay-daan.
Pag-ibig, hinanap ko kahit saan
Tiwala, ibinigay ngunit hindi man lang nasuklian
Hindi mawari kung bakit lagi na lang
Ang sabi nila'y pag-ibig ang sagot sa pusong nalulumbay
Pero bakit di masumpungan, ano ba ang aking taglay?
Pag-ibig na hindi ko naisip na darating pa
Isang araw ng ika'y aking makilala
Pinilit kong ipinid ang pusong takot na
Nagmatigas man ang puso, pero sa hindi inaakala
Isip na ang nagpasya na pagbigyan pa
Pag-ibig, hindi ko alam na nariyan ka na pala.
Alam kong mahirap hulihin ang puso
Lalo pa't ito'y nababalot na ng galit at takot
Ngunit hindi mo pinansin ang lahat ng ito
Ipinagpatuloy pa rin dahil mukhang alam na alam mo
Na ikaw ay para sa'kin, at ako'y para sa'yo.
Natakot akong mahalin ka dahil ilang beses nang lumuha
At nangako sa sarili na hindi na ito mauulit pa
Ang muli pang masaktan ay 'di na makakaya
Ngunit ang sabi mo nga ay ibang iba ka
Kung kaya't pinagbigyan ang iyong pusong umaasa.
Tinanggap ko ang pag-ibig na iyong inialay
Hinayaan kong ang ating mga damdami'y magkapalagay
Binuksang muli ang puso kahit alam kong may takot pa
Pinili kong papasukin ka dahil aking nakita
Sa iyong mga mata ay may pagtingin na kakaiba.
Pag-ibig, hindi ko alam kung kailan ako naging handa
Pero para sa iyo, nagpasya akong muling maging malaya
Mula sa mapait na nakaraan na siyang bumalakid
Ngayo'y natagpuan ka, at muli kong nabatid
Kung paanong maging masaya sa piling ng isang tunay na umiibig.
Salamat, dahil nariyan ka na.
Salamat, dahil sinagip mo ang pusong wasak na wasak na.
Salamat, dahil muli kong nadama ang tunay na pagmamahal.
Salamat, dahil naramdaman kong ako'y mahalaga pa.
Salamat, dahil natuklasan kong maaari pa akong lumigaya.
Pag-ibig, kaya na kitang ibigay muli
Sa isang espesyal na tao na sa aki'y muling nagpangiti
Pag-ibig na buo, tapat, wagas at dalisay
Isusukli sa pusong nagmamahal sa akin ng tunay
Hindi magdadalawang-isip na ibigay ang buong puso
Sa taong minahal at tinanggap kung sino ako.
Pag-ibig, kaysarap **** madama
Lalo pa't ramdam kong ayaw ko nang umibig pa sa iba
Natagpuan na ang taong nais kong makasama
Hanggang sa pinakahuli kong hininga
Na hiram sa Diyos na sa atin ay lumikha.
Tayo ang laman ng kwento ng Maykapal
Pinagtagpo upang maging patunay na may totoong pagmamahal
Pinaranas man sa atin noon ang sakit na dulot ng pag-ibig
Ang nakaraan ay hindi na muling manunumbalik
Dahil sa isa't isa, pag-ibig lang ang mamumutawi.
Pag-ibig, ikaw, ako at ang Diyos
Sa atin iikot ang kwento hanggang matapos
Sa piling ng Maykapal, kamay ko'y hawakan lang
Hindi ako bibitaw hanggang sa dulo ng walang hanggan
Sa'yo lang ang pag-ibig ko, sa'yo lang, aking mahal.
Sep 2, 2019
Sep 2, 2019 at 10:17 AM UTC
Isang pintuan ng mahihiwagang dekorasyon
Palamuti, anong nasa likod na impormasyon
Sa'yo ipaglalaan ang aking buhay na hiram
Nais balang-araw ay tawagin kang hirang
Di sapat ang aking tayutay upang ang sagot ay dumulas
Pangatlong katok ko na ito't 'di parin nagbubukas
Ikaw ay isang bugtong na nais kong matuklas
Kung hinde, ang aking buhay ay habang buhay na undas.
Ako'y ligaw na kaluluwa, 'di alam kung sino
Ako'y ligaw na kaluluwa at baka ikaw ang paraiso
May pagnanasa sa paglapit subalit ayokong maka abala
Ako'y nababaliw sa'yo kahit hindi kita kilala
Ang iyong ngiti ay bukang-liwayway sa mundong mapanglaw
At ang iyong buhok ay mga alon sa dagat na bughaw
Kung kulangin man ang ginawa ko na tula
Handa akong gumawa ng isang daan pa
Hayaan mo akong lumapit, sa kung nasaan ka man
At pangako sa 'yo ako'y tahimik lang
Subalit hindi titigil hanggang mapunan ang patlang
Pakiusap, hayaan mo akong umusad kahit isang hakbang lang.
Aug 14, 2020
Aug 14, 2020 at 11:27 PM UTC
Magtahi ng mga titik mula sa alibata
Ibalanse ang kataga
Ipakita ang sanhi
Sa hinaharap sana'y alinsunod
sa kagustuhang resulta
Sapat ang pagkinang ng bunga
Pinapagaan ng pakikidalamhati
ang tinamong latay
Hiram na hininga
Sa pag-usad ng rebolusyon ay na-iiwan dahil sa grabidad
Binansagan santwaryo ang periheo
nasa puntong humihiwalay ang umaapoy sa nagyeyelo
Taguan ng mga sugatan
pati na ang nagniningas na kalooban
Ang dangal ay naiga
Gustuhin man magbunyi
Hinihila pababa, parang natutunaw na sera
Nilalamon ng kadiliman ang siga
Matutunan din sumipol sa masalimuot na tinatahak
Matwa sa bawat liwaliw
kahit man ay undas
Patuloy ang pamumunga sa ginintuang oras
Dec 20, 2018
Dec 20, 2018 at 6:19 PM UTC
#06022021
Hayaan **** ilahad ng mga pahina ang misteryo ng nakalipas,
Ang mahikang bumabalot sa guhit ng mga palad
Na hinulma sa salamin ng liwanag,
Ang dugo ng kasaysayang naging pantatak ng kahapon, bukas at ngayon.
Ang pagsirit ng kandila sa lumalalim na gabi
Ay gaya ng pakikipagbuno ng kalangitan sa lumalagablab na araw.
Hindi man lamang napagod ang lumikha ng bahaghari,
Pagkat buhat sa simula hanggang dulo'y kaya nya itong pagmasdan --
Kaya nya itong sabayan hanggang sa pagtiklop ng mga ulap.
At gaya ng mga ibong malaya na walang humpay ang pagkampay patungo sa lilim,
Ay gayundin ang mga imahe ng putik na ginawaran ng damdamin.
Ang kanilang pakikipagsapalaran sa modernong makinarya ng paglusong at pag-ahon,
Na may dalisay na pagdinig sa lilim ng kapatawaran at kaligtasan.
Walang sinuman ang kayang kumitil sa mga paupos na kandila --
Silang ang pagluhod ay simbolo ng kalakasan at pagtitiwala.
Silang may dunong at sa bukal ng buhay ay may hiram na sandali.
Maliban na lang kung sya'y magpaubaya para lumisan nang walang paalam.
Ngunit kumatok man sila,
Ang huling habilin at pagsilip sa bintana sa hapag
Ay walang katiyakan pawang sa oras at magiging tahanan.
Di hamak na may kaalaman ang sining na paghinga ang naging buhay,
Kaysa sa mga yumuyukod na mga punong
Mayroong nalalagasan na mga pakpak sa bawat dapithapon.
Di gaya ng dagat na lumulunod sa sarili
Na hayag sa kalangitan ang pagkunot at paghinahon.
Ang pawis sa mga pisngi'y gaya ng mga butil ng perlas
Na higit pa sa mga ginto't dyamanteng ibinigkis para ikalakal.
Walang humpay ang pagkapa madatnan lamang ang liwanag
Sa iskinatang walang inihain kundi pait at karamdaman.
At katulad ng pagpapagal nito sa apoy upang mailimbag ang sarili'y
Kusang babalik ang mga ito sa hiningan ng sandali.
Kung saan wala nang ni isang mananatiling "misteryo,"
Kung saan lahad at hubad na ang lahat ng pagpapanggap.
At kung saan ang huling pahina ay pupunitin,
Ang himagsikan ay makikitil hindi nang panandalian lamang.
Magiging malaya ang pagpapaubaya ng mga kamay sa hangin,
Malaya ang mga pusong walang ibang nais kundi magpuri.
Jun 3, 2021
Jun 3, 2021 at 3:19 AM UTC
sa hindi sadyang pagkikita
mga matang aligagang nagtugma
bagkus pinagsawalang bahala
ba't paglalaanan ang 'di kilala
mga hindi tukoy na adhikain
ultimo interes iyong hahagilapin
bakit sayo'ng presensya pa-aalipin?
kung dusa't pighati ang siyang babaunin
mga kalakip ng hiram
hantungan ay paalam
wala kung sino ang may alam
mga damdaming kumakalam
Jan 28, 2021
Jan 28, 2021 at 2:13 AM UTC
Two Maronite schoolchildren practice their English…
“Cedars! Cedars! Cedars!”
“See theirs, seethers, Caesars,
See her cedars Caesar?”
“See here, a sea-fare and see there?
And oh, I see Sir?”
“Do you see her? Yes I see Sir, -Caesar!”
“Cedars! Cedars! Cedars!”
And they are descendants of Solomon’s thirty-thousand, the great-grandchildren of Hiram’s workers.
“Sol Indiges!”
“Sol Invictus!”
“Sol-Ammon!”
“Now children, how do the three monkeys act?”
“Sol, the root of solar and it means the Sun, it means also to see or sight as it infers the light of seeing.”
“Am means fire but it is also the meditative word, Aum, therefore it cannot render evil through sound!”
“On is Egyptian and it connotes speech so it represents hearing.”
The instruction in language is not terse. Requiring broad-based understandings of how the West characterizes ideas. These two are particularly adept being taught from birth in both Maronitic and Latin and now English, in preparation for their exodus, as home has become a battleground where they must leave soon. Only in the West can they find peace and practice their faith so expressively. Only in the West can these two girls attend school if their lands are befallen…
“Now children, what does this mean?”
“See no evil!”
“Speak no Evil!”
“Hear no Evil!”
“And that children, is the Wisdom of Solomon!”
Breaking news! CNN reports that a car bomb has exploded in the ancient Lebanese town of Mejdeloon. Shocking footage now of a series of homes that have been reduced to rubble near a Maronite Church where rescuers are just now pulling out the bodies of two young school girls. Christopher Talias reports live from the Lebanon.
“Sol Indiges is the voice of god,"
Sol Invictus, in light, his mind;"
Sol-Ammon is the understanding and wisdom for all time!”
Jun 17, 2016
Jun 17, 2016 at 11:56 AM UTC
Nyla felt the heavy steps coming up the stoop
Before the muffled thud of snowy feet...
Hurried to the stove to check the roast,
Apron-wiped her brow from oven heat.
In from chores, her Hiram stood a little bowed,
"I'm worried 'bout Old Sol," was all he said,
"I know it's nearly April now, but still, somehow,
He's failing." In his voice she heard a quiet dread.
"I know he's getting old...nearing twenty-two."
Words came spilling out, and Nyla stood to hear,
"The cold is hard for him to take; I feel it, too,
And February was so long and cold and drear."
"The longer days still colder grow... are hard
On every living thing, except a dormant few.
Our flagging summer memories become marred;
Old horses and old men lose hopeful views."
"I'll go down with an extra scoop of oats,"
Old Hiram said. "Perhaps to cheer him up a bit."
Nyla didn't argue, turned down the stove,
Finished table chores, and found her place to sit.
In only minutes Nyla heard the slow footfall;
Asked, "Hiram?" then said nothing more.
No words were needed for she knew it all,
And held her husband close beside the kitchen door.
Feb 16, 2014
Feb 16, 2014 at 1:41 PM UTC
112622
Balikan natin ang mga pahina ng kasaysayan
Bagamat may iilang tekstong isinawalang-bahala na.
Mga pahinang hindi na nagawaran
Ng konkretong kalinawagan
Bunsod sa kusang pagpapasakop natin
Sa mga banyagang hayagang dumidikta
Sa ating kultura maging adhikain.
Hindi man natin nalimot
Na tayo’y minsang nakipisan sa mga bahay kubo,
Tayo pa rin ay tumawid sa lubid ng kamangmangan —
Ilang ulit na‘t tila ba hindi na tayo natuto sa mga kamalian ng nakaraan
Hindi lang tayo basta nabitag,
Bagkus rehas ay atin pang ipinagtibay.
Oo, tayo lang naman ang bumihag sa ating mga sarili
Kusang sumiping at nagpatali
Hanggang huli na nang mamalayang
Hirap na pala tayong kumawala
Sa mga buhol na tayo mismo ang may sulsi.
Iniibig natin ang Pilipinas gamit ang ating bibig
Ngunit ang bandilang ating iwinawagayway
Ay hindi na pala ang sariling atin.
Hindi masamang makisabay sa uso
Ngunit wag nating kaligtaan na tayo’y mga Anak ng Bayan.
Hindi rin mainam na tayo’y magpasakop
Sa samu’t saring ideolohiyang inihahain sa atin.
Pagkat hindi porket nasa hapag na’y
Ito’y para sa ating upang nanamnamin.
Wag kang hangal, Inang Bayan!
Isinisiwalat natin na tayo’y tunay na mga kayumanggi
Gamit ang mga sandatang hiram
Ngunit sa ating pakikibaka’y
Hindi ba sapat ang ating armas
At kailangan pang umasa sa kanilang lunas?
Pluma ang naging sandata noon
Ngunit maging ang ating Bayani’y
Hinayaan na nating maging pipi.
Mga lata’y maiingay
Sa araw-araw nating pakikipagkalakal.
Kahit saan tayo sumipat,
Tayo’y natutukso pa rin —
Bumibigay at bumibitaw, nalilimot maging tapat.
Aahon nang nakapikit,
Maging lenggwahe’y pahiram na rin.
At kung tayo ang huhusga
Sa ating walang modong mga nagawa’y
Linisin natin ang sarili nating mga dumi’t
Wag nang hayaang maging pabigat sa iba.
At Bandilang ginula-gulanit
Ay sama-sama nating susulsihing muli
Nang ang mga galos ng nakaraa’y
Maging umaapaw na pabaon sa ating mga iiwan.
Sa pamamagitan ng ating pagbubuklod,
Tayo’y magiging isang buong Pamilya.
At magbabalik ang sigla
Na minsan nating hinayaang kainin ng mga bukbok
At anay ng ating pagkawatak-watak.
Nov 28, 2022
Nov 28, 2022 at 9:45 PM UTC
Kay raming naalala,
Sa pagpatak ng madaling araw,
Nadarama'y pangungulila,
Sa mga panahong dumalaw.
Karamihan ay nagsasabing,
Ang bawat bagay sa mundo ay hiram,
Kaya ang bawat panahon ay bigyan ng natatanging turing,
Dahil baka ito'y lumipas nang di ka nakapagpaalam.
Gusto ko ulit balikan,
Gusto ko ulit maranasan,
Ngunit di na maaari,
Katotohana'y di na mababali.
Sep 1, 2017
Sep 1, 2017 at 1:21 PM UTC
nakilala mo na ang dilim
sa paglipad ng bawat segundo
at ng bawat minuto sa iyong puso
hindi naman dulot ng gabi ang lagim
sadyang nakakagambala lang ang kanyang ingay
sa mga tenga **** naghihintay ng walang humpay
narinig na niya lahat ng iyong lihim
sa mga paghikbi
at mga luha na bilisang pinapawi
sa bawat aliw, poot man, o panimdim,
ika'y humiga at magtimpi sapagkat ito'y hiram lang
manatili kang payapa, at ang iyong isipan.
manalangin ka na lamang ng taimtim
baka bukas aawit sayo ang mga puno't halaman
makakarating kana sa patutunguhan
Feb 5, 2021
Feb 5, 2021 at 11:48 AM UTC
Ang pagtuyot ng dilang hindi makapagsabi ng ninanais
Saradong bibig sa maghapon habang ang tulala nama'y mga mata
Hawak ang hiram na pagasang kay nipis
Walang nang gustong bumuhay sa natutulog na diwa
Tahimik na nakikipagusap sa sarili
Ngayon lang nagawa marahil sa reyalidad ay takot
Magbulaybulay na walang kasama
Taon ring iniwasan bago tinanggap ang tunay na sagot
Siguro ay una pa lamang ay alam na talaga ang nilalaman ng puso
Pinipilit lang sa pagtanggi at pagisip upang hindi magsisi at makasiguro
Jan 20, 2019
Jan 20, 2019 at 11:29 AM UTC
1 laugh at his fingers while he struggles.
Klimt consumer relationship 2. Time -
This is very important for the future.
The game is it? Seattle, United States,
New York, United States, New York,
New York 222 120 600 Russia, In the face of the United States in February,
with 2 of his father and others; Cicero York, Lord Jesus!
The New York Times will be Heavy;
Cheng 100, April 2, R222? In April, the same thing.
Experience experience in the United States, sir, Seattle,
New York, State University of New York, Russia 600 222 ...
Great Britain and the United States, the letters;
Now the image and climatic conditions
to avoid turning green. Egg and a half, and Klimt.
2 conference. However, all achieved.
Music World Music Seattle, New York, United States,
New York, New York; Museum 222 120 600
United States and Russian Banks on December 2
and Levinsky. Jesus Hiram time to time in Chengdu,
Consumers April 2, SR 222, April
Health and safety for the council 222 and 225
Musix Award for connections to Seattle, New York,
United States, Great Britain and the United States.
The grief; We see it now in England to help Tazer
the ****** Four thumbs and their great toes cut off.
Galaxy, 2 communications. cooperation
But we do not reach a consensus;
With music? Seattle, USA, New York, United States,
New York, New York Museum 222 120 600 Russia,
governed. December 2, post and many others.
York Cicero, Jesus! The New York Times WITT's
Heimie Cheng Du, no one, April 2, 222 from the customer
Manage and maintain in April. Museum using a banana.
In the United States, sir, Seattle, New York,
The game in New York, Russia 600 222 ...
The Latin American and in the United States;
Such a large unit and honor. Only a quarter of Klimt
2 conference. And yet. There is no agreement
as to what happened to the character of song? US
Seattle, New York, United States, New York,
New York; Museum 222 120 600 United States
and Russia Page 2 December, the Pope and other fellow Yalies.
Oh, Jesus, The New York Times, Witt Heimer Chengdu,
R. G, Feb 2, 222 customers. April care and maintenance.
The Museum Center to enjoy a bonus.
The most important city in the United States is Seattle,
New York, News York University, Russia 600 out of 222 members ...
The Latin American and in the United States;
With rods which increases towards the exploration.::
Oct 21, 2018
Oct 21, 2018 at 7:07 PM UTC
The moon rises through a blue violet sky
Glowing white above yellow orange trees
As the sun's light wanes
The blue gives way to a sparkling black
The moon grows brighter, floating
Through the diamond starlight
Casting a glow upon the shadows
Cast by the fire colored trees
Split only by the shining rails
Laid upon the ground
As the moon reaches its pinnacle
Its glow is joined
By the piercing light and sound
Of the train
Heralding the night's end
The moon falls slowly to its fate
Fading behind a blue violet sky
Behind yellow orange trees
Now alight by the sun's fierce glow
© November 3, 2008 Deanna Repose
Nov 3, 2009
Nov 3, 2009 at 6:29 AM UTC
sumasampalataya ako
sa diyos sa aking kaibuturan.
walang langit sa makamundong isipan.
sumasampalataya ako
sa baong panandaliang hiram,
nabubulok, nalalanta.
hiwaga ang bunga ng pagmamahal.
hindi kailan man mamamatay ang kaluluwa
kahit sa ikatlong araw, ang laman ay abo na.
nanatili sa balat ng lupa.
naluklok sa kanan ng mira at ginto,
pati na rin ng insensong bumabalot sa espiritu.
tinago ang amoy ng isang alipin.
alipin ng sarili.
alipin ng iniwang mundo.
sumasampalataya ako sa isang dalaga,
sa leeg ng manok ng banal na tinola,
sa kapatawaran ng kasalanang sirang-plaka.
paulit-ulit gigibain at bubuuin
ang simbahang ako lamang ang sumasamba.
magpasawalang-hanggan.
Jun 12, 2020
Jun 12, 2020 at 10:01 PM UTC
Sa bawat araw nananabik ako
makita ka kahit sandali
di mapigilan ang aking nadarama
sa tuwing hawak ko ang iyong mga kamay
Pipikit at sasayaw sa mga alala
na tayo lang dalawa ang nakakaalam
mga tawanan ,kulitan at harutan
naiisip ko na sana dito nalang tayo
Dito... sa tabi ko mag kasama ikaw at ako
nakapulupot sa mga yakap ko
sabay bulong na nandito lang ako
pero lahat pala may dulo
dahil sa mundong ito lahat pala ay hiram
na pwede mawala kahit anong oras at panahon
at kung bibigyan ako bumalik sa kahapon
mamahalin kita ulit
at hinde sasayangin ang pag kakataon....
Aug 28, 2019
Aug 28, 2019 at 9:09 AM UTC
Hindi akin,
Hindi rin iyo,
Walang nagmamay-ari,
Ng mga sandaling ito.
Sapagkat mga ito'y di nagtatagal,
Ang mga ito'y panandalian lamang,
Ang pait at tamis, di nananatili,
Dahil ang bawat segundong dumadaan ay hiram na sandali.
Ano bang magagawa ko sa mga hiram na sandali?
Kailan susunggaban? Kailan magtitimpi?
Subalit puso ko'y tila nagmamadali,
Tuwing dumarating, mga hiram na sandali.
Jan 29, 2018
Jan 29, 2018 at 6:47 AM UTC
KULAM
Sa ilalim ng langit
Takipsilim ay naglulundo
sa katapusan
Kung saan ang langit lumulutang sa dagat
At ang buwan ay unti-unting nanalamin
Ang dulo ng punyal
Sa punyos ay ikukudlit
Ang patak ng dugo
Ay magkukulay, sa bawat salitang isasambit
Mangyayari ang dinadasal
Ang bulong ay ang nakakabinging lintik
Na maguguhit sa kalangitan
Ngunit hindi uulan
Lupa'y mabibiyak
Manginginig ang mga bato
Naniningas na sulat
Katagang itinuturing katotohanan
Katuparan ang bawat letra
Ang kahulugan nito'y hindi malulupi
Lahat ay makapangyarihan
Kahit nakakubli man sa kadiliman
Isang hiwagang bumabalot
Sa sandaling hiram
Sa sugat ay kukuha ng lakas
na maglulupig sa liwanag
Jun 19, 2019
Jun 19, 2019 at 8:22 AM UTC
Bawat segundo, minuto, buwan at taon,
Lahat ng ito ay lumilipas at nagbabago,
Lahat ay napapalitan ng 'di inaasahan,
Walang permanente sa mundo kaya oras pahalagahan ng husto.
Hanggang buhay ka pa, mahalin mo ang mga magulang mo,
Habang nakakangiti ka pa, ngumiti ka at tumawa,
Habang nakakalakad ka pa, tumakbo ka't gumala,
Habang nakakarinig ka pa, pakinggan mo ang huni ng ibo't likha ng Diyos.
Habang malakas ka pa, tumulong ka sa kapwa mo,
Habang bata ka pa, magsaya ka kasama ang tropa mo,
Habang kaya mo pa, gawin mo ang lahat ng gusto mo,
Kasi maaaring isang-araw, wala na ang mga ito.
Pahalagahan mo at mahalin mo ang nasayo,
Huwag lumimo't bagkus magpasalamat sa Maykapal,
Ang buhay natin ay hiram lamang,
Kung kaya't bawat oras 'wag sayangin bagkus pahalagahan.
Jun 5, 2020
Jun 5, 2020 at 6:08 AM UTC