Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"hadlang" poems
Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso,  tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan,  hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian.  Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako.  Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos,  sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos,  niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa,  kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal,  kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|
0
May 28, 2019
May 28, 2019 at 6:21 AM UTC
Bukang Liwayway na Hinihintay
Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso,  tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan,  hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian.  Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako.  Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos,  sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos,  niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa,  kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal,  kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|
Continue reading...
69
bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging  makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.
0
Mar 5, 2018
Mar 5, 2018 at 11:31 PM UTC
MAKATA
bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging  makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.
Continue reading...
30
ni Reagan A. Latumbo Hindi man ako biniyayaan ng karangyaan, O nakakain ng masasarap na pagkain sa hapag-kainan, O nakabili at nakasuot ng magagarang kasuotan, Kuntento naman ako sa lahat noong panahon ng aking kabataan. Mahirap man ang buhay na aking pinagdaanan, Milya man ang nilalakad ko noon marating lang ang paaralan, Ipinagpatuloy ko pa rin ang pag-abot ng aking pangarap kahit na nasaktan, Tiniis ko ang lahat dahil Siya ay nariyan. Kahit na pandinig ko ay unti-unti na ngayong nawawala sa akin, Nariyan pa rin si Ama at ako ay hindi Niya pinababayaan. Kaya kahit ako man ay may kapansanan, Naibabahagi ko pa rin ang aking talento at kaalaman. Sa mundong aking pinapasukan, Sa trabahong aking iniingatan, Kahit bingi man ay marami pa rin akong natutulungan. Mga baguhang empleyado ay aking tinuturuan. May kapansanan ka man o wala, Ang pagtulong ay hindi dinadaan sa usap-usapan. Ito ay kusang ginagawa at pinaninindigan, Maraming tao ang lubos na masisiyahan kung tulong mo ay hindi ipinagkakait sa kanilang harapan. Bingi ka man o bulag o kulang ka man ng kamay o paa, May sakit ka man sa puso o namanang karamdaman o wala, Kapag tulong ang hinihingi, 'wag kang mag-aatubiling ipagkait ito sa iba, Dahil sa bandang huli, ang iyong kabutihan ay masusuklian Niya.
0
Aug 14, 2017
Aug 14, 2017 at 1:20 PM UTC
Kapansanan Ay Hindi Hadlang
Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 10:03 PM UTC
Alaala ni Amaya
Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program
Continue reading...
105
Siya ay parang ulan Kay tagal **** hinintay Sa panahon ng tag init, Na sa pag dating nito Ay maiibsan ang sakit Na dala ng sunog Sa iyong katawan. Na dala ng init Na nang gagaling sa kaniyang mga halik. Tandaan mo, siya din ang sumunog sa iyong dibdib Pero siya padin ang iyong hinihimig. Eto ka nanaman, nakatayo sa kalagitnaan ng bagyo. Nakayuko, sinasalo ang bawat patak ng ulan. Umaasang na siya'y iyong mahahawakan. Pero wag kang magpaka tanga. Siya ay tubig, lumulusot sa mga singit ng iyong mga daliri. At humahaplos sa bawat sulok ng iyong mga sanga. Pinararamdam kung anong piling ng kasama siya. Sige, pwede kang umiyak, walang makaka halata, sa bawat pag bagsak ng mga luha na nanggagaling sa iyong mga mata. Iyak lang ng iyak. Maghihintay ako sa iyong pagtahan Pero tandaan mo, wala kang karapatan magselos. Kase hindi mo naman siya pagaari, Siya ay pangpataba ng lupa. Wag kang maging hadlang, Sa pagtubo ng mga bunga ng kanilang pag mamahalan. Pero wag kang magalala. Hindi ko ba nasabi sa iyo Na ikay isang puno, Na paparating na ang tag sibon. At ngayon mo lang mapagtatanto Na sa kabila ng lahat ng ito, siya ay nasa tabi mo lang, patuloy na binubulong sa iyong mga tenga, "Mahal, nadito lang ako. Akap akap ang iyong mga braso. Hinding hindi ako kailanman maglalaho" "Halika tayo'y muling mag simula."
0
Aug 9, 2015
Aug 9, 2015 at 10:53 AM UTC
Pag-Buhos
kung ang tula ay di akma sa paksa ng may akda ano pang talim meron ang talinghaga kung wala nang talas sa bawat talastasan nitong nagbabagang hidwaan ng tugmaan sa palabigkasan ng huwarang balagtasan meron pa nga bang halaga ang mga rima sa tuwinang wala namang ka-eskrima ang taludturang may tatlo-hang tugma manapa'y pakinggan itong aking mga tagong himig bagkos nga ako ri'y gawaran ng batikos sa aking hilig sapagkat mayroong hiwa ang susunod kong pahiwatig meron akong ikukuwento mga saknong na naimbento ito'y mula pa sa " KONTENTO " sa una niyong bahagi ano daw ang sinabi? heto't muli kong ihahabi ang hadlang at paslang na kapwa pumailanlang sa makatang may lalang 1) " may saboy ang liyab kapag naidadarang " (fire) 2) " sa simoy at alimuom na hindi pahaharang " (wind) 3) " anomang sisidlan, tining ay iindayog kapag umaapaw " (water) 4) " gaano man kalalim hukay, pagtapak sa lapag mababaw " (earth) 5) matapos ang pagyuko ,,,,tingalain ang Kaitaasan ....Ika-limang KONTENTO (love) ---walang hanggang mararanasan! 1) APOY 2) HANGIN 3) TUBIG 4) LUPA 5) PAG-IBIG
0
Jan 7, 2016
Jan 7, 2016 at 8:09 AM UTC
~lakbay-diwa~
isang hawak na di ginusto nagsimula sa panghihipo pag iisip mo'y kasing dumi ng burak sa estero nalilito natutuliro magsasalita ba ako? kapangyarihan mo'y inabuso ginamit para bumango ang pangalan mo para maitago mo ang halimaw na nagbigay ng lamat sa buhay ko. Isang gabi! isang gabi lang! nadurog ang pagkatao ko. kinulong mo sa madilim na nakaraan tulad ng pagkulong mo  sa akin sa madilim at maliit na kwartong iyon mabilis ang pintig naririnig bawat kabog ng dibdib paralisa ang katawan di makasigaw tulong! tulong! mga salitang tila naipit sa aking lalamunan. halik na di ko ginusto yakap na di ko hiniling sayo mga hawak sa aking katawan nandidiri ako sayo seksuwal na panghahalay di ko nararapat pagdaanan lamat na di malilimutan lamat na mananatiling parte ng nakaraan di mo na ko maapektuhan ang lamat na bigay mo ang aapakan ko ang magiging boses ko para maparating ang mensaheng ito walang sinuman ang dapat makaranas nito! walang sinuman ang dapat mabuhay ng may takot mangyari ulit sa kanila ito. walang babae ang mahahalay base sa kanilang pananamit, kilos o pananalita. ang lamat na bigay mo, andito man ito pero di na ito hadlang sa muling pag ahon ko.
0
Feb 16, 2021
Feb 16, 2021 at 4:36 PM UTC
Lamat
Handa na  ipagtanggol katumbas man itong sampung buhay Ang halaga'y higit pa sa inipon na mga koral sa karagatan Kung binastos kahit malinggit ay kikibo ang nanahimik na balasik Hinintay humulaw ang bagyo at si Dessa ay sumakay bago umuwi ng bahay Lumusong sa baha sa baryo at ginunam-gunam ang sandaling yaon Kung may oras sa pag-aaral gayun din sa paglilibang Ngunit ang kunting kalayawan ay naging hadlang upang makatanggap ng medalya ng karunungan Hindi bakal at kawad ang pag-iisiip para di matukso sa mga bisyo Sa pagsusugal ay nalulong Hindi mahilig sa anumang  pampalakasang laro Napasama sa kapatiran Dumating ang mga araw ang alingawngaw ay umabot sa ama Nagpakalasing noong gabi bago naglabas ng mga hinaing Mga salita niya'y matutulis, umuulos sa laman
0
Jan 10, 2019
Jan 10, 2019 at 6:15 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #47
Pero Isang salitang Pag iyong marinig, Dapat nang paghandaan Ang sakit na papalapit "Maganda naman pero..." "Mabait ka naman pero..." "Mahal kita pero..." Isang hudyat Ng dapat pang ayusin Ng kasayangan ng panahon Ng pagkukulang Isang hadlang Sa satispaksyon Sa pagkakaibigan Sa iyo at sa akin "Mahal kita pero may iba na" "Mahal kita pero hindi ko na kaya" "Mahal kita pero hindi na tama" Madaming pero Madaming dahilan Di mo lang maamin Ayaw mo na talaga Sana sa susunod Sabihin mo naman "May iba na pero mahal kita" "Hindi ko na kaya pero mahal kita" "Hindi na tama pero mahal kita" Na tila ba Nagsasabing "Ano man ang humadlang, humahadlang, at hahadlang, Mahal kita, At iyon lang, Sapat na, Para sa ating dalawa"
0
Jan 26, 2016
Jan 26, 2016 at 5:41 AM UTC
Sana Pero Hindi
Maligayang kaarawan sa prinsesang di malapitan Sa dami ba naman ng hadlang Mas mainam bang sumuko nalang? Sa layo ng iyong tingin Akoy humihiling sa hangin Na kahit sulyap lang makatikim. Ilang beses ako nag paramdam, Medyo masakit lang kasi di mo ramdam. Di ko alam kung kulang o sobra, isa lang ang sigurado mahal kita lagpas langit pa. Oras oras minuminuto segusegundo.. oo ikaw ang nasa isip ko Lagi hinihiling na sana nasa isip mo din Kung sa iba'y di ka mahalaga saakin ikay prinsesa. Sa lihim kung nakasulat sa baybaying letra ang ibig sabihin nun ay mahal kita. Sa huling linya ng tula na to gusto ko lang sambitin sayo . Maligayang kaarawan prinsesa ko. Bente kwatro ng pebrero.
0
Aug 5, 2020
Aug 5, 2020 at 9:38 PM UTC
Bente kwatro ng pebrero
sana pinigilan ko ang sarili ko nang tuluyang mahulog sa'yo upang hindi na maulit ang ginawa kong pagpilit sa aking sarili sana pinigilan ko ngunit, sana hindi nalang kita tinigilan pero kailangan kitang iwanan kasi hindi lamang ako yung nasasaktan pati ang damdamin kong pilit kong pakawalan sana hindi kita tinigilan sana nakikita ko ay iyong reaksyon sa likod ng mga hadlang tuwing tayo'y nagkakaroon ng interaksyon kahit sa chat lamang sana nakikita kita pero bakit kung kailan ilang buwan nalang tayo magsasama saka muling kumislap ang aking mga mata tuwing ika'y nakikita hindi ito tama sapagkat nangako ako sa sarili ko na titigilan na kita noon pero noon iyon anong nangyari saakin ngayon bakit biglang ninakaw mo ang aking atensyon mula sa kanya, patungo sa'yo sana matagal ko na itong ginawa hindi kung kailan malapit ka nang mawala sa aking paningin, hindi kung kailan malapit ka nang maglaho sa aking paligid, hindi kung kailan bumalik na ulit ang nararamdaman ko para sa iyo... hindi. sana nagawa ko nang umamin sa'yo noon ngunit hindi ko kaya hindi ko kayang masaktan dahil lamang sa munting damdamin ko na maaaring makasira sa kung anong meron tayo. oo, magkaibigan tayo. alam ko yun. dahil hanggang doon lang tayo. sana, nakita mo kung gaano ka kahalaga sa paningin ko. sana... pero hindi.
0
Jan 29, 2018
Jan 29, 2018 at 6:04 AM UTC
Sana
ARMAS MO'Y PANALANGIN. Bago natin hangarin ang pansarili hiling, Hingin na bawat isa'y makabangon at gumaling; Sa gabay Nya, walang maiiwang nakabitin Pagkat ang DIYOS ay mas higit pa sa bituin. Mataimtim na dasal ang mainam na gawin. Isuko sa kanya ang lahat ng masamang gawain; Talikuran at wag na nating ulit-ulitin Ang Kanyang utos ay di dapat balewalain Normal lang matakot, pananalig mo'y wag hawiin Boung pusong pananampalataya - Sya'y purihin; Huminahon at sa kanya tayo'y manalangin Handa syang makinig, naghihintay lamang sa'atin. Simpleng pagsubok lamang ito kung tutuusin Kung sa kanya ang tiwala mo'y hindi bitin; May dumating mang hadlang at ika'y sirain Itanim sa isipan - armas mo'y panalangin.
0
Mar 20, 2020
Mar 20, 2020 at 6:39 AM UTC
Armas mo'y Panalangin
Yung hadlang sating pagmamahalan ay parang hagdan. Bawat hakbang natatapakan, pero sa kapit nating dalawa’y ‘di tayo kayang siraan. Ganun katibay ang ating pagmamahalan, Madumihan ma’t tapak tapakan, ‘di parin uubra yan sating kinabukasan, sapagkat, sapagkat ang pagmamahalan nati’y para ring hagdan, parang hagdan na walang katapusan ang mga hakbang, na kahit tapak tapakan tayo’y wala paring makakahadlang, sa ating pag-ibig na araw-araw nating inaasam.
0
May 16, 2019
May 16, 2019 at 8:57 AM UTC
Hagdan
Pa-Yakap naman kahit isang saglit lang Kahit 'di ma-higpit Kahit 'di kasing init ng aking bisig Yakap na alam kong sapilitan lang Yakap na kahit kunwari lang naman At yakap na kahit na-pipilitan ka lang naman Yakap na tanging sangkap sa damdamin kong hirap Yakap na sa piling mo ako'y magiging sapat. Isipin mo nalang na yakap mo ito sa isang kaibigan Isang pag-kakaibigan na ma-uuwi lang pala sa pag-papaalam Pag-kakaibigan na nauwi sa pag-iibigan Ngunit ito ay bawal Dahil madaming hadlang Madaming may ayaw Kaya tanging hiling ko nalang Ay pa-yakap naman Kahit saglit lang. Pa-yakap bago ka lumisan Pa-yakap bago mo ako iwan ng tuluyan. At pipilitin kong tanggapin ito ng sapilitan. At su-subukan kong 'di ma-padpad sa kawalan Dahil malugod ko itong tatanggapin hanggang ang aking katawan ay kumalma sa iyong pag-kawala. Na batid kong aabutin pa ito ng buwan at taon 'O baka abutin pa ng mahaba-habang panahon. 'Di ko alam kung kailan. 'Di ko alam kung magkikita pa ba tayo muli mahal? At kung dumating man yung araw na puwede na, Na puwede ka na? Na puwede na tayong dalawa Ay sumang-ayon na ang mundo Sa pag-iibigan natin na minsan ay naging laman ng salitang "wag muna" At kung dumating man yung panahong 'di natin inaasahan. Sana ay puwede pa Sana ay kaya ko pa Sana ay kaya ko pang maghintay ng matagal Sana ay kaya ko pang mag-abang sa lugar kung saan tayo unang nag-kakilanlan. Sa lugar kung saan tayo unang sumaya Kahit puno na tayo ng problema At sa lugar kung saan dati Sa atin ay may na-mamagitan pa. Pero ito'y magiging ala-ala nalang Dahil ako na ay iyong iiwan At sana lang, At tanging hiling ko lang Sana Kaya ko pa na ika'y ipaglaban Kung sakali man na ikaw at ako ay mag-tagpo sa iisang mundo.
0
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 7:53 AM UTC
" Huli(ng) Yakap
Pa-Yakap naman kahit isang saglit lang Kahit 'di ma-higpit Kahit 'di kasing init ng aking bisig Yakap na alam kong sapilitan lang Yakap na kahit kunwari lang naman At yakap na kahit na-pipilitan ka lang naman Yakap na tanging sangkap sa damdamin kong hirap Yakap na sa piling mo ako'y magiging sapat. Isipin mo nalang na yakap mo ito sa isang kaibigan Isang pag-kakaibigan na ma-uuwi lang pala sa pag-papaalam Pag-kakaibigan na nauwi sa pag-iibigan Ngunit ito ay bawal Dahil madaming hadlang Madaming may ayaw Kaya tanging hiling ko nalang Ay pa-yakap naman Kahit saglit lang. Pa-yakap bago ka lumisan Pa-yakap bago mo ako iwan ng tuluyan. At pipilitin kong tanggapin ito ng sapilitan. At su-subukan kong 'di ma-padpad sa kawalan Dahil malugod ko itong tatanggapin hanggang ang aking katawan ay kumalma sa iyong pag-kawala. Na batid kong aabutin pa ito ng buwan at taon 'O baka abutin pa ng mahaba-habang panahon. 'Di ko alam kung kailan. 'Di ko alam kung magkikita pa ba tayo muli mahal? At kung dumating man yung araw na puwede na, Na puwede ka na? Na puwede na tayong dalawa Ay sumang-ayon na ang mundo Sa pag-iibigan natin na minsan ay naging laman ng salitang "wag muna" At kung dumating man yung panahong 'di natin inaasahan. Sana ay puwede pa Sana ay kaya ko pa Sana ay kaya ko pang maghintay ng matagal Sana ay kaya ko pang mag-abang sa lugar kung saan tayo unang nag-kakilanlan. Sa lugar kung saan tayo unang sumaya Kahit puno na tayo ng problema At sa lugar kung saan dati Sa atin ay may na-mamagitan pa. Pero ito'y magiging ala-ala nalang Dahil ako na ay iyong iiwan At sana lang, At tanging hiling ko lang Sana Kaya ko pa na ika'y ipaglaban Kung sakali man na ikaw at ako ay mag-tagpo sa iisang mundo.
Continue reading...
47
Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo
0
Oct 27, 2019
Oct 27, 2019 at 7:23 AM UTC
Isang Pagkakataon
Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo
Continue reading...
32
Nakakaiyak nga pala ang pag ibig Yung tipong hirap ka ng ipahiwatig Yung kahit ilang beses **** sinabi na suko na Sasabihin parin nya sayo na laban pa Gusto kong umiyak, gusto kong magwala Gusto kong iparamdam sayo kung anong pakiramdam ng binabalewala At habang tumatagal lalo itong lumalala Lumalala ang sugat sa puso ko kagagawan ng iyong bala Kasabay ng mga manininging na bituin Ay ang hangarin na ako'y iyong palayain At kung ang ating landas ay muling pagtatagpuin Ang tanging hiling ay sana'y walang hadlang satin
0
Apr 14, 2018
Apr 14, 2018 at 7:58 PM UTC
Ang Tula ng Pag-ibig
Sa bawat meron laging may wala Bulsa kong butas at walang makapa Balang araw ako'y magsisikap at di na ulit madadapa Pagkat lahat tayo'y hindi biniyayaan dito sa lupa Ngunit lahat ng bagay ay di hadlang Sa pag-abot ng aking mithiin at punan ang mga gatlang Kung mamamatay tayo ng mahirap ayun ang malaking kasalanan Pagkat isa lang yun sa patunay na di natin pinagbutihan Pasalamat dahil merong ikaw Na handang umalalay sakin at laging pumupukaw Ang aking natatanging yaman na hindi matumbasan Ng kahit anong bagay dito sa kaibabawan Marahil sa aking paglalakad ika'y handog Ng nasa itaas upang ako ay mamulat Na kung pano maging mayaman sa ngiti **** buhat At kung pano lumabas sa sariling pugad Hindi ko man maibigay ang mga gusto **** materyal Inibig mo pa din ako ng buong puso at bukal Pinakita mo sa akin ang ugali **** natural Iyong pagmamahal ang aking maituturing na mataas na aral Sa tulad **** walang kapantay, Ibibigay ko ang aking buo at pipiliting di sumablay Ng masuklian ko naman ang pag-ibig na dulot mo Sa aking puso at isipan iuukit ang pangalan mo.
0
May 17, 2018
May 17, 2018 at 2:09 AM UTC
ALAWS
Ang aking unang pag-ibig ay tila ba perpekto, Tila ba ito'y hindi magwawakas hanggang dulo. Ngunit sa isang iglap ito'y nagbago, Dating masayang relasyon biglang naglaho. Nagsimula sa isang bagay na hindi napagkasunduan, Hanggang sa dumami't hindi na mabilang, Naghanap ng ibang tao na pwedeng mapaghingahan, Panandaliang sarap sa iba'y kanya ring tinikman. Kaliwa't kanan na sumbatan, Mga pagkakamaling paulit-ulit binabalikan, Mga salitang masakit na hindi na malimitahan, Tila ba kami'y estranghero at walang pinagsamahan. Ako nga ba? Ako nga ba ang dahilan tulad ng iyong tinuran? Hindi ba't ikaw itong nangloko at ako'y pinagtaksilan? Masaya ka ba sa iyong ginawang kasalanan? Habang ako'y nandito at patuloy na nasasaktan. Saksi ang lahat kung paano kita minahal, Ipinagmalaki at ipinaglaban sa pamilya kahit sila'y hadlang. Hindi sukat akalain na ito'y hindi magtatagal, Relasyon na aking iningatan, ngayon ay isang kwento na lamang.
0
Dec 15, 2021
Dec 15, 2021 at 1:11 PM UTC
Ang Aking Unang Pag-ibig
Oras, Oras lang naman ang pagitan Ng pagsisisi at ng kasiyahan. Bawat pitik nitong orasan ay katumbas ng mga alaala nating di na pwedeng balikan. Bawat ngiti sa iyong mga mukha ay magsisilbing mga kayamanan ng mga alaala ng nakaraan na kailanman ay di mawawala sa aking mga isipan. Kaya't lasapin mo ang bawat oras na lumilipas, labanan mo ang mga balakid sa ating paligid, lampasan ang mga hadlang na dumaraan, at ipagpatuloy ang laban para sa iyong kinabukasan. (Time is our worst enemy, but it can be our greatest ally when used correctly)
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 7:40 AM UTC
Oras
Punasan ang luha sa iyong mukha, ika'y umapak sa lupa. Anak ng dukha, sa iyo ang bukas, ang kalayaan at pag-asa, sa kamay mo'y umaalab ang pag-ibig ng masa. Buksan ang bibig, uminom ng tubig, butas man ang pag-ibig, paghihilom ay darating, sa iyo ang kapayapaan, hawak mo ang sandata ng tapang. sa iyo ang kapangyarihan, hatak mo ang tanikalang di kailanman mangangalawang. Pagkahupa ng baha ay nasa iyong kamay at paa, ika'y lumakad, lumusong, lumikha. Anak ng hinirang na lupa, sa iyo ang kapatagan, karagatan, walang hanggang kalayaan, sa iyo ang kabundukan, kapuluan, wala nang hadlang sa iyong kaginhawaan at kinabukasan.
0
Sep 20, 2025
Sep 20, 2025 at 8:06 PM UTC
Trust The Protests
Naging masaya ako ng dumating ka sa buhay ko Parati tayong magkausap lahat sinishare mo Mabilis na nagkasundo naging close pa nga tayo Masaya ako na sa work, ikay ang unang kaibigan ko. Pero ewan ko ba sa puso kong ito Sa tagal nating magkasama parang nahulog na sayo Kasi naman si kupido pinana pa tong puso ko Tuloy naguguluhan kung ano ba talaga ang nararamdaman ko Gusto ko sanag ipagtapat tinatagong lihim ko Na ako’y talaga naming nahuhulog na sa’yo Ngunit paano ko sasabihin kung may iba ka nang gusto Masira masira lang pagkakaibigan nating nabuo Sana’y dumating ang panahong lumakas ang loob ko Nang masabi ko sayo itong nararamdaman ko Hahamakin ang COI at kahit ano pa mang hadlang Pagmamahal ko sayo masabi ko lamang.
0
Oct 5, 2017
Oct 5, 2017 at 5:40 AM UTC
Pusong Nag-aalangan
Kuntento na akong hanggang sa mga text na lamang ko maipaparamdam na mahalin ka kahit alam kong kabundukan at karagatan ang sa atin ay namamagitan. Kuntento na ako na kahit hindi tayo nagkikita nang personal, alam ko sa sarili kong minahal kita kahit distansiya ang naging malaking hadlang. Ngunit... Bakit tila ba ang pagiging kuntento ko ay may kaakibat na kaba sa aking kaibuturan? Nagsasabi ka ba ng katotohanan o ang mga hinabi **** salita ay pawang walang katotohanan? Bakit ang bilis ng pintig ng puso ko sa tuwing ikaw ay nag-aalinlangan sa mga tanong kong naghihintay lamang ng iyong mga kasagutan? Bakit hindi mo sabihin na lamang na ikaw at ako ay hanggang dito na lang? Bakit hindi mo sabihin ang mga katagang wala namang tayo kahit noon pa man? Bakit hindi mo sabihin sa akin na ako ay bahagi na lamang ng iyong nakaraan at pinuputol mo na ang ano mang sa atin ay namagitan?
0
Sep 29, 2018
Sep 29, 2018 at 2:49 AM UTC
Hinala
Salamat sa hinanakit Salamat sa sakit Salamat sa pait Natuto akong muling kumapit Ang mga paa ko ay muling lumapit At natutunan ko na sa tamang tao, ako ay sasapat Hindi kailangang ipilit O sa mabubulaklak na salita ang dila ay magkapili-pilipit Iaaalay nang buo ang marami pang tula at awit Sa tamang tao, ako ay sasapat Hindi na hadlang ang agwat Mas pinatunayan na walang mahirap basta’t tapat Ngayon ay maiaalay na ang mga sulat Sa tamang tao, ako ay sasapat Hindi kami apat Walang mga kaibigang sa pagtatago at panloloko’y kasabwat Malilimot na ang hinanakit Mapapawi na ang sakit Mawawala na ang pait Dahil sa tamang tao, ako ay sasapat
0
Oct 4, 2018
Oct 4, 2018 at 10:21 PM UTC
kismet
Samahan mo akong balikan Ang lugar na satin lang Kung saan nagtagpo Ang panaginip    --at ikaw Na doo'y naghalo Ang liwanag at dilim Ang lungkot at saya Na ating pinaghatian Nangako kang ika'y Sa'kin lang Samahan mo akong balikan Mga bituin sa kalawakan Kung saan namalagi Ang pangako    --at ikaw Na doo’y ako lang Sa’yong tabi, walang hadlang Sikretong lugar Na satin lang Walang kahati --Ako'y sayo lang
0
Sep 17, 2017
Sep 17, 2017 at 8:58 AM UTC
Tara