"binigyan" poems - Hello Poetry

"binigyan" poems

alam kong napakabata ko pa upang ibigin ng sobra ang taong akala ko'y kaibigan ko lang, na kahit kailan ay 'di ako binigyan ng daing. labis na ligaya ang natamo ko galing sakanya. lahat ng maliligaya kong araw, ala-ala namin ang nakasaklaw. subalit ito'y kailangan kong itigil, nang pati ang sarili ko'y aking natatakwil; lalo na't ngayon ay aking napagtanto, na ako lang pala ang nakadama ng ganito.

0

Jun 24, 2018

Jun 24, 2018 at 2:06 AM UTC

mellowfantasies

alam kong napakabata ko pa upang ibigin ng sobra ang taong akala ko'y kaibigan ko lang, na kahit kailan ay 'di ako binigyan ng daing. labis na ligaya ang natamo ko galing sakanya. lahat ng maliligaya kong araw, ala-ala namin ang nakasaklaw. subalit ito'y kailangan kong itigil, nang pati ang sarili ko'y aking natatakwil; lalo na't ngayon ay aking napagtanto, na ako lang pala ang nakadama ng ganito.

Continue reading...

Sa loob ng jeepney, akoy may kursunada Ang babaeng gustong makilala, medyo suplada Biglang tinanong nya ako, “bakit may itatanong ka ba?” Kaya sagot ko, “wala akong itatanong, pero may kaba” Kaba sa dibdib, dahil sa binigyan ako ng pansin Mula sa binibining suplada at di ko yun akalain Na magpapasaya at bububuo sa mahabang araw Nang minsang napatingala sa kagandahang natanaw Dagdag ko, “Magbayad na tayo” Sabi nya, “bayad lang walang pang tayo” Sinabi ko ulit “Miss, pwede namang pambayad ang ngiti, (bakit?) kasi yung 500 mo wala silang panukli” Sa loob ng isipan koy tumutula, Sa labas ang mga mata koy natutulala Nabighani ng ganda at napahanga Di ko napapansin tulo laway labas dila Ngunit sa mukhang tila nakasimangot Napansin ko sa mga mata’y may lungkot Kaya Ang magpasaya, kahit papano ay aking ginawa Nang Minsan sana’y dumampi ang ngiti, at magbigay ng tuwa Ginawa ko na ang simpleng galawan Inaabot ang bayad, upang kamay nya ay mahawakan Gusto ko din sanang malaman ang kanyang pangalan Baka may pagasa kung sya ay liligawan Wala man akong pera, mahalaga masaya Wala man akong pera, basta katabi ko maganda Wala man akong pera, basta wala akong sakit Wala man akong pera, basta kami ay nagkalapit Aking naalala, aking naalala..... Wala pala talaga akong pera Ni piso isa, wala sa bulsa Pano na? Pano na? Kaya ang ending ng love story, Mamang tsuper I’m sorry Pagtumigil na tong byahe, Takbo sibat, handa na akong mag 123....

0

Sep 30, 2018

Sep 30, 2018 at 10:19 AM UTC

Sa loob ng jeepney, akoy may kursunada Ang babaeng gustong makilala, medyo suplada Biglang tinanong nya ako, “bakit may itatanong ka ba?” Kaya sagot ko, “wala akong itatanong, pero may kaba” Kaba sa dibdib, dahil sa binigyan ako ng pansin Mula sa binibining suplada at di ko yun akalain Na magpapasaya at bububuo sa mahabang araw Nang minsang napatingala sa kagandahang natanaw Dagdag ko, “Magbayad na tayo” Sabi nya, “bayad lang walang pang tayo” Sinabi ko ulit “Miss, pwede namang pambayad ang ngiti, (bakit?) kasi yung 500 mo wala silang panukli” Sa loob ng isipan koy tumutula, Sa labas ang mga mata koy natutulala Nabighani ng ganda at napahanga Di ko napapansin tulo laway labas dila Ngunit sa mukhang tila nakasimangot Napansin ko sa mga mata’y may lungkot Kaya Ang magpasaya, kahit papano ay aking ginawa Nang Minsan sana’y dumampi ang ngiti, at magbigay ng tuwa Ginawa ko na ang simpleng galawan Inaabot ang bayad, upang kamay nya ay mahawakan Gusto ko din sanang malaman ang kanyang pangalan Baka may pagasa kung sya ay liligawan Wala man akong pera, mahalaga masaya Wala man akong pera, basta katabi ko maganda Wala man akong pera, basta wala akong sakit Wala man akong pera, basta kami ay nagkalapit Aking naalala, aking naalala..... Wala pala talaga akong pera Ni piso isa, wala sa bulsa Pano na? Pano na? Kaya ang ending ng love story, Mamang tsuper I’m sorry Pagtumigil na tong byahe, Takbo sibat, handa na akong mag 123....

Continue reading...

Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.

0

Aug 23, 2018

Aug 23, 2018 at 1:35 AM UTC

talesfromthetoiletpaper

Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.

Continue reading...

hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na. sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.

0

Jan 8, 2017

Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC

hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na. sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.

Continue reading...

*parang pag mamahal ko sayo walang "end point" hindi ko alam kung bakit pero kailangan **** gumawa ng kababalaghan para magkaroon ng end point ang bilog kong pagmamahal sayo bakit? hindi pa ba sapat sayo ang tapat at buo kong pagmamahal? hindi pa ba sapat ang walang end point kong pagmamahal para sayo kaya mo nagawang mag sinungaling sakin? katulad mo, pagod na din ako pagod na akong umintindi kahit gusto kong pilitin, ayoko na sayangin oras ko dahil binigyan kita ng second chance pero hindi mo pinahalagahan oo, life is full of second chances pero hindi ako yung tipong tao na sobrang bait na mas pipiliin bigyan ng isa pang pagkakataon ang ibang tao para lang mapasaya sila sa punto na alam naman niya na hindi siya masaya sa magiging desisyon niya simula palang ng relasyon natin, ikaw inuna ko lagi isipin bago sarili ko kahit may mga oras na gusto ko bumitaw, inisip ko muna mararamdaman mo kahit nahihirapan na ako intindihin ka pero may faith at tiwala ako sayo na magbabago ka, na magiging tapat ka sakin, na ang ibibigay mo lamang sakin ay wala kundi ang katotohanan pero nagkamali ako nagkamali ako na pinagkatiwalaan kita nagkamali ako na nagkaroon pa ako ng faith sayo lagi ko tinatanong sa sarili ko nun "dapat pa ba kitang pagkatiwalaan?" sagot ko laging oo, dahil ang pagmamahal ko sayo ay lamang sa mga pagkakamali mo pero pinatunayan mo na mali ang sagot ko kahit alam ko pagkatao mo, binigay ko sayo buo kong tiwala pero sinira mo wasak na wasak sa landas na hindi na kita kayang balikan dahil ayoko pumasok sa isang relasyon kung wala akong tiwala sa isang tao pagod ka na? mas pagod ako nasaktan ka? mas nasaktan ako binigay ko sayo buong puso ko pero binalik mo ng durog salamat salamat sa pag pasok sa buhay ko at nag silbi kang isang aral sakin salamat sa masasayang araw natin na parang kaya ko pa bilangin sa aking mga daliri.*

0

Feb 29, 2016

Feb 29, 2016 at 7:25 AM UTC

*parang pag mamahal ko sayo walang "end point" hindi ko alam kung bakit pero kailangan **** gumawa ng kababalaghan para magkaroon ng end point ang bilog kong pagmamahal sayo bakit? hindi pa ba sapat sayo ang tapat at buo kong pagmamahal? hindi pa ba sapat ang walang end point kong pagmamahal para sayo kaya mo nagawang mag sinungaling sakin? katulad mo, pagod na din ako pagod na akong umintindi kahit gusto kong pilitin, ayoko na sayangin oras ko dahil binigyan kita ng second chance pero hindi mo pinahalagahan oo, life is full of second chances pero hindi ako yung tipong tao na sobrang bait na mas pipiliin bigyan ng isa pang pagkakataon ang ibang tao para lang mapasaya sila sa punto na alam naman niya na hindi siya masaya sa magiging desisyon niya simula palang ng relasyon natin, ikaw inuna ko lagi isipin bago sarili ko kahit may mga oras na gusto ko bumitaw, inisip ko muna mararamdaman mo kahit nahihirapan na ako intindihin ka pero may faith at tiwala ako sayo na magbabago ka, na magiging tapat ka sakin, na ang ibibigay mo lamang sakin ay wala kundi ang katotohanan pero nagkamali ako nagkamali ako na pinagkatiwalaan kita nagkamali ako na nagkaroon pa ako ng faith sayo lagi ko tinatanong sa sarili ko nun "dapat pa ba kitang pagkatiwalaan?" sagot ko laging oo, dahil ang pagmamahal ko sayo ay lamang sa mga pagkakamali mo pero pinatunayan mo na mali ang sagot ko kahit alam ko pagkatao mo, binigay ko sayo buo kong tiwala pero sinira mo wasak na wasak sa landas na hindi na kita kayang balikan dahil ayoko pumasok sa isang relasyon kung wala akong tiwala sa isang tao pagod ka na? mas pagod ako nasaktan ka? mas nasaktan ako binigay ko sayo buong puso ko pero binalik mo ng durog salamat salamat sa pag pasok sa buhay ko at nag silbi kang isang aral sakin salamat sa masasayang araw natin na parang kaya ko pa bilangin sa aking mga daliri.*

Continue reading...

Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka ka mawawala Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo

0

May 30, 2019

May 30, 2019 at 2:08 PM UTC

Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka ka mawawala Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo

Continue reading...

Nang ako'y masaktan nang walang dahilan, Nandyan sa tabi ko, 'di mo 'ko iniwan Palagi mo akong tinutulungan at Sinusuportahan mo ako sa lahat Ang tunay na pag-ibig ay ganyan dapat Parang aso't pusa kung tayo'y mag-away Natapos natin ang ganyang mga bagay Kasi sa totoo lang, ganyan ang buhay Sa dami-daming pinag-awayan natin Nandoon parin ang pagmamahal natin Ang buhay ko ay punong-puno ng gulo Sobrang nakakasakit ng ulo Pero pagka nandito ko sa tabi ko Nawawala ang buhay kong gumuguho At parang umiilaw ang aking mundo At dahil diyan, huwag mo 'kong iiwan Kasi hindi lang ako ang masasaktan Tayong dalawa rin ang magdudurusa Kasi naman pagka ako ay lumuha Suguradong-sigurado na babaha Nawala ka at hindi ko alam bakit Ang puso ko ay punong-puno ng galit Nang ikaw ay umalis ng isang saglit At nang dumating ka sa iyong pagbalik Binigyan mo ako ng isang munting halik Pero isang panaginip lamang ito Nagising ako't sumapit ang ulo ko Pag-ibig ko'y itinapon sa basurahan At hinding-hindi ko na babalikan Hindi na ako makikipagbiruan... Dahil ayaw na ayaw ko nang masaktan

0

Sep 6, 2015

Sep 6, 2015 at 1:40 AM UTC

Isang Panaginip

Nang ako'y masaktan nang walang dahilan, Nandyan sa tabi ko, 'di mo 'ko iniwan Palagi mo akong tinutulungan at Sinusuportahan mo ako sa lahat Ang tunay na pag-ibig ay ganyan dapat Parang aso't pusa kung tayo'y mag-away Natapos natin ang ganyang mga bagay Kasi sa totoo lang, ganyan ang buhay Sa dami-daming pinag-awayan natin Nandoon parin ang pagmamahal natin Ang buhay ko ay punong-puno ng gulo Sobrang nakakasakit ng ulo Pero pagka nandito ko sa tabi ko Nawawala ang buhay kong gumuguho At parang umiilaw ang aking mundo At dahil diyan, huwag mo 'kong iiwan Kasi hindi lang ako ang masasaktan Tayong dalawa rin ang magdudurusa Kasi naman pagka ako ay lumuha Suguradong-sigurado na babaha Nawala ka at hindi ko alam bakit Ang puso ko ay punong-puno ng galit Nang ikaw ay umalis ng isang saglit At nang dumating ka sa iyong pagbalik Binigyan mo ako ng isang munting halik Pero isang panaginip lamang ito Nagising ako't sumapit ang ulo ko Pag-ibig ko'y itinapon sa basurahan At hinding-hindi ko na babalikan Hindi na ako makikipagbiruan... Dahil ayaw na ayaw ko nang masaktan

Continue reading...

Dahil ginusto **** igawa kita ng tula, Tulad ng nararamdaman ko, Igagawa kita ng tulang nananaghoy, Tulad ng pag tangis ko sa gabi, Igagawa kita ng tula, Tulad ng mga rosas na pinitas ko sa hardin, dahil wala akong mapag-alayan, Bukod sa puso kong namatay na, Igagawa kita ng tula na nahahapis, Tulad ng pag daloy ng ulan saking mukha, Dahil hindi mo hinayaang mahalin kita, Ni hindi mo binigyan ng tsansa, Kaya igagawa kita ng tulang banayad, Banayad tulad ng nabasag na salamin, Igagawa kita ng tula, Tulad ng nag iisang bituwin na tinatabingan ng ulap... paalam na..

0

Sep 26, 2016

Sep 26, 2016 at 10:02 AM UTC

Nagmahal, Umasa, Nasaktan!!

Dahil ginusto **** igawa kita ng tula, Tulad ng nararamdaman ko, Igagawa kita ng tulang nananaghoy, Tulad ng pag tangis ko sa gabi, Igagawa kita ng tula, Tulad ng mga rosas na pinitas ko sa hardin, dahil wala akong mapag-alayan, Bukod sa puso kong namatay na, Igagawa kita ng tula na nahahapis, Tulad ng pag daloy ng ulan saking mukha, Dahil hindi mo hinayaang mahalin kita, Ni hindi mo binigyan ng tsansa, Kaya igagawa kita ng tulang banayad, Banayad tulad ng nabasag na salamin, Igagawa kita ng tula, Tulad ng nag iisang bituwin na tinatabingan ng ulap... paalam na..

Continue reading...

Mahal Salamat, salamat sa mga araw na nakasama kita Salamat sa mga araw na naramdaman kong ako'y mahalaga Salamat sa mga araw na ako'y iyong napasaya Salamat dahil binigyan ako ng pagkakataon na makilala ka Mahal Alam kong hindi ako, yung taong makapag-wawasto sa'yo. Alam kong hindi sapat, ang mga bagay na nagawa ko Alam kong kailanman, hindi magkakaroon ng tayo Alam kong mali ako, masyado akong umasa sa mga salita mo Mahal Patawad kung umabot na sa puntong napagod na 'ko Patawad kung hindi ko na tinuloy ang paglaban at bumitaw na 'ko Patawad kung masyado akong naging mapaghangad sa pagmamahal mo. Patawad kung ika'y laging mali sa paningin ko. Mahal Sana lagi **** tatandaan, kung paano kita minahal. Sana lagi **** ingatan ang 'yong sarili, san man magpunta Sana sa mga panahong wala ako, ika'y maliwanagan na. Sana sa susunod na babaeng darating sa buhay mo, iyong pahalagahan na. Mahal Huwag kang mag-alala, kahit gaano pa man karami ang sakit na aking nadama Lagi ko parin ipagdarasal na sana ika'y maging masaya. Hindi ka pa man humihingi ng patawad, napatawad na kita Sa lahat ng aking pagsisikap na iyong binalewala. Mahal Wala akong ibang hihilingin sa maykapal kundi ang 'yong kaligtasan Wala akong ibang hahangarin kundi ika'y matauhan na Mahal na mahal kita, higit pa sa sobra. Mahal na mahal kita, pero siguro tama na.

0

Apr 20, 2019

Apr 20, 2019 at 7:07 AM UTC

Mahal Salamat, salamat sa mga araw na nakasama kita Salamat sa mga araw na naramdaman kong ako'y mahalaga Salamat sa mga araw na ako'y iyong napasaya Salamat dahil binigyan ako ng pagkakataon na makilala ka Mahal Alam kong hindi ako, yung taong makapag-wawasto sa'yo. Alam kong hindi sapat, ang mga bagay na nagawa ko Alam kong kailanman, hindi magkakaroon ng tayo Alam kong mali ako, masyado akong umasa sa mga salita mo Mahal Patawad kung umabot na sa puntong napagod na 'ko Patawad kung hindi ko na tinuloy ang paglaban at bumitaw na 'ko Patawad kung masyado akong naging mapaghangad sa pagmamahal mo. Patawad kung ika'y laging mali sa paningin ko. Mahal Sana lagi **** tatandaan, kung paano kita minahal. Sana lagi **** ingatan ang 'yong sarili, san man magpunta Sana sa mga panahong wala ako, ika'y maliwanagan na. Sana sa susunod na babaeng darating sa buhay mo, iyong pahalagahan na. Mahal Huwag kang mag-alala, kahit gaano pa man karami ang sakit na aking nadama Lagi ko parin ipagdarasal na sana ika'y maging masaya. Hindi ka pa man humihingi ng patawad, napatawad na kita Sa lahat ng aking pagsisikap na iyong binalewala. Mahal Wala akong ibang hihilingin sa maykapal kundi ang 'yong kaligtasan Wala akong ibang hahangarin kundi ika'y matauhan na Mahal na mahal kita, higit pa sa sobra. Mahal na mahal kita, pero siguro tama na.

Continue reading...

Itong tulang ito ay para sa mga taong nag mamahal pero pagod na dahil nabigyan sila ng motibo na bumitaw o lumayo "Mahal kita, pero pagod na ako" Mahal, naalala mo pa ba kung paano tayo nag simula? sa kung paano tayo napapangiti sa mga kwentuhan nating dalawa, sa mga masasaya nating ala-ala, yung malulungkot nating ala-ala, yung mga ngiti mo na pati mata mo napapangiti na rin, Pero naalala mo pa ba ang una kong pag laslas dahil nag selos ako? nakita mo ba yung mga dugo na tumutulo galing saaking kamay na tila parang gripo na walang tigil sa pag daloy? nakita mo ba yung mga luha na tumulo sa aking mga mata na tila hindi na kayang tumigil, nakita mo ba sa mga mata ko kung gaano ako nasaktan nung nakita kang masaya sakaniya, kahit magulo tayo? Naguguluhan ako, naguguluhan ako dahil sabi mo mahal mo ako, pero hindi ko ramdam, hindi ko ramdam yung mga salitang binitawan mo, hindi ko ramdam yung "I love you" mo, hindi ko ramdam na mahal mo ako, Naalala mo pa ba yung mga pangako mo saakin? yung pangako mo sakin na tayo lang? yung pangako mo sakin na ako lang? yung pangako mo na hindi mo ako iiwan? yung pangako mo sakin na hindi mo kayang mawala ako? yung mga pangako mo na pinako mo lang, Alam mo? para kang bubble gum, sa una ka lang matamis, para kang asukal, matamis nga mabilis naman mawala, para kang bula, ang bilis **** nawala, para kang anino, sa liwanag mo lang ako sinusundan, Mahal, Mahal na mahal kita. Pero.. Pagod na ako. Paalam na, Mahal. Ayoko sana itong mangyare, Pero binigyan mo ako ng motibo. Paalam, Mahal.

0

Mar 3, 2017

Mar 3, 2017 at 7:37 AM UTC

Mahal kita, Pero pagod na ako

Itong tulang ito ay para sa mga taong nag mamahal pero pagod na dahil nabigyan sila ng motibo na bumitaw o lumayo "Mahal kita, pero pagod na ako" Mahal, naalala mo pa ba kung paano tayo nag simula? sa kung paano tayo napapangiti sa mga kwentuhan nating dalawa, sa mga masasaya nating ala-ala, yung malulungkot nating ala-ala, yung mga ngiti mo na pati mata mo napapangiti na rin, Pero naalala mo pa ba ang una kong pag laslas dahil nag selos ako? nakita mo ba yung mga dugo na tumutulo galing saaking kamay na tila parang gripo na walang tigil sa pag daloy? nakita mo ba yung mga luha na tumulo sa aking mga mata na tila hindi na kayang tumigil, nakita mo ba sa mga mata ko kung gaano ako nasaktan nung nakita kang masaya sakaniya, kahit magulo tayo? Naguguluhan ako, naguguluhan ako dahil sabi mo mahal mo ako, pero hindi ko ramdam, hindi ko ramdam yung mga salitang binitawan mo, hindi ko ramdam yung "I love you" mo, hindi ko ramdam na mahal mo ako, Naalala mo pa ba yung mga pangako mo saakin? yung pangako mo sakin na tayo lang? yung pangako mo sakin na ako lang? yung pangako mo na hindi mo ako iiwan? yung pangako mo sakin na hindi mo kayang mawala ako? yung mga pangako mo na pinako mo lang, Alam mo? para kang bubble gum, sa una ka lang matamis, para kang asukal, matamis nga mabilis naman mawala, para kang bula, ang bilis **** nawala, para kang anino, sa liwanag mo lang ako sinusundan, Mahal, Mahal na mahal kita. Pero.. Pagod na ako. Paalam na, Mahal. Ayoko sana itong mangyare, Pero binigyan mo ako ng motibo. Paalam, Mahal.

Continue reading...

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:10 AM UTC

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita

Preso ang Ikinukulong, Hindi Salita Huwag mo kong ikulong sa mga salitang nais **** makitang taglay ko Huwag mo kong sikilin ng kalayaan kong ipahayag ang nais ko O bilangin ang metrong sumasaklaw sa mga katha ko O mga tugmang umaabot na gayon na lamang ang paglantad na siya nga ay isang presong Minsang kinulong sa iyong isipan at binigyan mo ng huwad na kalayaan Huwag mo akong pigilan tulad ng mga letrang iyong binitiwan kung sa'n ubos na ang oras na siyang dahilan Upang matigilan ang mga salitang dumadaloy sa ugat na tila nagpipilahan Sa isang lugar na napigilan ng kaguluhan at ingay ang malalayang sugnay Ngayon ay dumadaloy na parang isang rumagasang ilog Sa dulo ng dila ko ay laging naririyan Isa akong salitang walang kahulugan ni patutunguhan Salita ako ngunit hindi sinasalita Ako ay kamatayan sa iilan At buhay sa karamihan Kaya't huwag mo akong pigilan ng mga pinili **** letrang dapat ako, dapat ay tagalayin ko Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Parang ako Ang tula ay malayang di tulad ng tao dahil dito Walang batas na maaring pumuna at saglit na mawaglit sa tunay na eksistensya dahil ang tula ay tula na wala kang karapatang Yurakan o ismiran o saktan man Ang tula ay tula na mga anak ng manunula Hinabi ng emosyon ng puso ng pawis na nararamdaman ang bawat patak bawat tibok at bawat sigaw Dahil ang tula ay tula at ito ay malaya Ako ang pag-ibig ako ang tula Ang tula ng pag-ibig Ang pag-ibig na mapagpalaya Akong pag-ibig na hindi malaya Kaya 'wag mo kong siilin ng mga salita na nais **** makita na nasasa aking tula Dahil ng tula ay tula Ang tula ay malaya Ang mundo ng tula kung sa'n malaya Mundong nais ko sana Isang mundong di ko kailanman matatamasa Sa isang mundong kaaya-aya

Continue reading...

Di niyo ba alam na nang pasimula ay nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa? Na ang mundong ito'y Kanyang binigyan ng hugis at anyo gamit lamang ang mga salitang dumaan sa Kanyang bibig? Na nung sinabi Niyang, "Magkaroon ng liwanag!" Nagkaroon nga. Di niyo ba alam na kaya Niyang humarang sa agos ng dagat, ipaawit ang mga bituin, ipaluhod ang bulubundukin? Di niyo ba alam na ang kapangyarihan na ito, ang kapangyarihang ginamit Niya para ibuo ang mga planeta, ang kapangyarihang ginamit Niya para tigilan ang pag-akyat ng buwan nung lumalaban sina Joshua, ang kapangyarihang ginamit Niya para bigyan muli ng buhay ang yumao ay nasa atin din? Ito ang Kanyang pangako: Na tayo'y binigyan ng kapangyarihang tapakan ang mga ahas at ang lahat ng kapangyarihan ng ating kaaway Di niyo ba alam na may kapangyarihan sa pagsamba sa Kanya? Di niyo ba alam na nung ikapitong ikot sa ikapitong araw, mga trumpeta at boses ng Kanyang mga anak ang ginamit ng Diyos para ibagsak ang Jerico? Sumigaw na tayo sapagkat nasa atin na ang tagumpay Sumigaw na tayo sapagkat sa Kanyang pangalan ang pag-asa ng mundo sa Kanyang pangalan, lumiliwanag ang dilim sa Kanyang pangalan, lahat ng takot ay nadadaig Sambahin natin ang Panginoon ng buong galak ng buong puso nanginginig at mga demonyo sa pangalan ni Hesus tumutumba ang mga harang ng impyerno sa pangalan ni Hesus Tayo'y magkaisa, itaas ang mga kamay tayo'y magkaisa, itaas ang iyong boses gaya ng mga trumpeta tayo'y magkaisa Sambahin natin ang Diyos na buhay, ang Diyos na dakila!

0

Jan 7, 2016

Jan 7, 2016 at 8:56 AM UTC

Di Niyo Ba Alam

Di niyo ba alam na nang pasimula ay nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa? Na ang mundong ito'y Kanyang binigyan ng hugis at anyo gamit lamang ang mga salitang dumaan sa Kanyang bibig? Na nung sinabi Niyang, "Magkaroon ng liwanag!" Nagkaroon nga. Di niyo ba alam na kaya Niyang humarang sa agos ng dagat, ipaawit ang mga bituin, ipaluhod ang bulubundukin? Di niyo ba alam na ang kapangyarihan na ito, ang kapangyarihang ginamit Niya para ibuo ang mga planeta, ang kapangyarihang ginamit Niya para tigilan ang pag-akyat ng buwan nung lumalaban sina Joshua, ang kapangyarihang ginamit Niya para bigyan muli ng buhay ang yumao ay nasa atin din? Ito ang Kanyang pangako: Na tayo'y binigyan ng kapangyarihang tapakan ang mga ahas at ang lahat ng kapangyarihan ng ating kaaway Di niyo ba alam na may kapangyarihan sa pagsamba sa Kanya? Di niyo ba alam na nung ikapitong ikot sa ikapitong araw, mga trumpeta at boses ng Kanyang mga anak ang ginamit ng Diyos para ibagsak ang Jerico? Sumigaw na tayo sapagkat nasa atin na ang tagumpay Sumigaw na tayo sapagkat sa Kanyang pangalan ang pag-asa ng mundo sa Kanyang pangalan, lumiliwanag ang dilim sa Kanyang pangalan, lahat ng takot ay nadadaig Sambahin natin ang Panginoon ng buong galak ng buong puso nanginginig at mga demonyo sa pangalan ni Hesus tumutumba ang mga harang ng impyerno sa pangalan ni Hesus Tayo'y magkaisa, itaas ang mga kamay tayo'y magkaisa, itaas ang iyong boses gaya ng mga trumpeta tayo'y magkaisa Sambahin natin ang Diyos na buhay, ang Diyos na dakila!

Continue reading...

Wala akong alam sa pag-ibig Ngunit nang ikaw ay nahagip Alam kong ikaw na 'king iniibig Binigyan **** katuparan ang panaginip Na dati'y tinatamasa lamang sa pag-idlip Wala 'kong alam sa pag-ibig Bawat hinagpis kong pinunasan ng 'yong palad Ang mga labi **** nagsilbing liwanag na hubad At kulay sa buhay kong mapanglaw Kaya nga sabi sa sarili, ikaw na nga, ikaw Wala 'kong alam sa pag-ibig Kaya hinayaan kong mabulag mga mata kong singkit Na ikaw lang ang tinatanaw, walang pakialam sa sakit Kahit pa nung araw na hindi ka na lumapit Mga taghoy ko'y pilit kong iniimpit Wala 'kong alam sa pag-ibig Kahit malabo na ang pag-iisip Pinilit kong takbuhin ang distansya natin Kahit alam kong walang makukuha ni silip Sa paghabol sa taong ayaw na sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Musmos pa nang ika'y humangos sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Dinamdam ko ang pagtulak mo sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinanggap ko lang mga salita **** hagupit Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinalo ng luha ko ang ulan ng bagyong mabagsik Wala 'kong alam sa pag-ibig Noon ay akala ko ikaw na ang nangyari sa'king pinakamasakit Wala 'kong alam sa pag-ibig Pinanood lang kita sa pagtakbo mo Nabingi lang ako sa mga pangako mo Marami ring oras ang inaksaya ko sa'yo At mahaba-haba rin ang nasulat kong 'to Ngayong natuto na akong tumayo sa mga paa ko, Ang punto ko lang ay napakawalang hiya mo!

0

Feb 18, 2016

Feb 18, 2016 at 8:39 AM UTC

mahiwagangcorresel

Wala Akong Alam sa Pag-ibig

Wala akong alam sa pag-ibig Ngunit nang ikaw ay nahagip Alam kong ikaw na 'king iniibig Binigyan **** katuparan ang panaginip Na dati'y tinatamasa lamang sa pag-idlip Wala 'kong alam sa pag-ibig Bawat hinagpis kong pinunasan ng 'yong palad Ang mga labi **** nagsilbing liwanag na hubad At kulay sa buhay kong mapanglaw Kaya nga sabi sa sarili, ikaw na nga, ikaw Wala 'kong alam sa pag-ibig Kaya hinayaan kong mabulag mga mata kong singkit Na ikaw lang ang tinatanaw, walang pakialam sa sakit Kahit pa nung araw na hindi ka na lumapit Mga taghoy ko'y pilit kong iniimpit Wala 'kong alam sa pag-ibig Kahit malabo na ang pag-iisip Pinilit kong takbuhin ang distansya natin Kahit alam kong walang makukuha ni silip Sa paghabol sa taong ayaw na sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Musmos pa nang ika'y humangos sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Dinamdam ko ang pagtulak mo sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinanggap ko lang mga salita **** hagupit Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinalo ng luha ko ang ulan ng bagyong mabagsik Wala 'kong alam sa pag-ibig Noon ay akala ko ikaw na ang nangyari sa'king pinakamasakit Wala 'kong alam sa pag-ibig Pinanood lang kita sa pagtakbo mo Nabingi lang ako sa mga pangako mo Marami ring oras ang inaksaya ko sa'yo At mahaba-haba rin ang nasulat kong 'to Ngayong natuto na akong tumayo sa mga paa ko, Ang punto ko lang ay napakawalang hiya mo!

Continue reading...

Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit

0

Jun 28, 2016

Jun 28, 2016 at 5:57 AM UTC

Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit

Continue reading...

Habang sinusulat ko itong talata, Ikaw ang aking naaalala. Kung ito man ay iyong mababasa, Sana'y mag-iwan ng magandang alaala. Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso, iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. Sa kabila ng lahat ng mga nangyari, Iyo sanang mawari. Na ikaw ay laging mananatili, Sa puso kong ikaw lamang ang nagmamay-ari.

0

Sep 30, 2018

Sep 30, 2018 at 1:09 PM UTC

Para Kay Maria.

Habang sinusulat ko itong talata, Ikaw ang aking naaalala. Kung ito man ay iyong mababasa, Sana'y mag-iwan ng magandang alaala. Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso, iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. Sa kabila ng lahat ng mga nangyari, Iyo sanang mawari. Na ikaw ay laging mananatili, Sa puso kong ikaw lamang ang nagmamay-ari.

Continue reading...

Naaawa ako saiyo, Binibini Karumaldumal ang pamamaslang na iyong sinapit Luha mo’y nagpaparamdam ng hapdi sa pag tulo nito sa iyong mga pisngi. Ginahasa ka ng sarili **** pinuno Minulestya ka at pinagsamantalahan Ibinenta ka sa banyaga na parang isang bayaring babaeng matatagpuan mo sa daan. Ninakawan ka ng sarili **** tagapaglingkod Binigyan mo na ng palay at lupain Ngunit ang hindi na para sakanila’y nagawa pang angkinin. Pamilya mo’y nagawa kang saksakin sa iyong likod Sa kanilang pananahimik at hindi pagkinig Sigaw **** “tulong”, sa lakas ika’y nawawalan na ng tinig; at Sa pananatili nilang pagpikit sa mga karumaldumal na katotohanang sa harapan nila’y nakahain. Ipagpaumanhin mo ang mamamayan mo, Binibini Tao mo’y masyadong nasilaw sa kayamanang iyong binahagi Pasensya ka na at sila ay naging makasarili Hindi nila inisip ang dulot nilang hinagpis. Binibini, Sa kahit anong gamot ang iyong ipahid sa mga sugat **** natamo Malinaw na hustisya ang sigaw ng puso at isipan mo Hustisyang malabo mo nang maabot Sapagkat tunay kang hindi inibig ng tao Kundi ginawa ka lang instrumento sa pagkamit ng kanilang makasariling plano.

0

Mar 15, 2019

Mar 15, 2019 at 8:25 AM UTC

Naaawa ako saiyo, Binibini Karumaldumal ang pamamaslang na iyong sinapit Luha mo’y nagpaparamdam ng hapdi sa pag tulo nito sa iyong mga pisngi. Ginahasa ka ng sarili **** pinuno Minulestya ka at pinagsamantalahan Ibinenta ka sa banyaga na parang isang bayaring babaeng matatagpuan mo sa daan. Ninakawan ka ng sarili **** tagapaglingkod Binigyan mo na ng palay at lupain Ngunit ang hindi na para sakanila’y nagawa pang angkinin. Pamilya mo’y nagawa kang saksakin sa iyong likod Sa kanilang pananahimik at hindi pagkinig Sigaw **** “tulong”, sa lakas ika’y nawawalan na ng tinig; at Sa pananatili nilang pagpikit sa mga karumaldumal na katotohanang sa harapan nila’y nakahain. Ipagpaumanhin mo ang mamamayan mo, Binibini Tao mo’y masyadong nasilaw sa kayamanang iyong binahagi Pasensya ka na at sila ay naging makasarili Hindi nila inisip ang dulot nilang hinagpis. Binibini, Sa kahit anong gamot ang iyong ipahid sa mga sugat **** natamo Malinaw na hustisya ang sigaw ng puso at isipan mo Hustisyang malabo mo nang maabot Sapagkat tunay kang hindi inibig ng tao Kundi ginawa ka lang instrumento sa pagkamit ng kanilang makasariling plano.

Continue reading...

Minsan sa mundo, akala mo ikaw lang ang malas, lahat hinahanapan mo ng butas. Pero ang totoo, Gusto mo lang tumakas. . . 'Yan! 'Yan ang labing may gatas! Kinukutya mo ang gobyerno, dahil di sila patas, eh, sino nga b'ang nag-atas? Paano tayo kakalas, Kung wala naman tayong lakas? Nagdedesisyon ka nga ng di alam ang konstitusyon, paano mo nalaman ang tamang solusyon? Nilagay natin sila sa posisyon, dahil nagbigay sila ng maraming kondisyon, na lahat naman, ilusyon! Eh, sino nga ba ang iboboto? Kung halos lahat sila, ang hanap, deboto! Ano sila santo? Oh, tingnan mo ko, kung makapagsalita, akala mo kung sino. . . Sorry sa mga kritisismo . . . Pero sa totoo lang yung gobyerno, pinapadami lang yung mapupunta sa impyerno. Di ko nilalahat, pero pano nga ba tumukoy? Binigyan ng kapangyarihan, para manindigan, manilbihan sa bayan, pero anong ginawa? Pinabayaan. Kaya yan, dahil sa kahirapan, lahat sabik sa pangako. . . Kalaunan. . .pag pinaglaban mo, ikaw pa ang matatakot! Magsasaka nga, sariling ani, iba ang humahakot. . Ibang nagmatapang, sila pang dinambangan! Kaya ako, di nalang boboto. . Di basta basta makiki-uso. Dahil ang totoo, wala akong makitang seryoso. Puro sila, sariling negosyo. Gawa ng gawa ng imperyo! Makita mo ang gobyerno, andaming benepisyo. Kadalasan, si chief puro pa reklamo! Eh, milyon naman ang komisyon Sa sariling institusyon! Kulang pa daw! Wow, napaka-halimaw! Pero ang tingin nila sa kalsada yung mga bata, perwisyo?! Kaya ba nila tinago, sa malayo nang dumating ang mga dayo?! Oh, di mo alam no? Kasi nga tinago! Sana yung susunod na uupo, yung taong, totoo. Yung kahit malaya, di mandadaya. . . Gawing tama ang pagboto. . Di ka na si toto, Di ka si nene, Wag madala sa mga ugong ng hele! Meron at meron yan! Di lang natin makita, kaya ang payo ko: WAG KANG MANGHULA. .

0

Apr 15, 2016

Apr 15, 2016 at 2:15 PM UTC

theblindseeker12

Minsan sa mundo, akala mo ikaw lang ang malas, lahat hinahanapan mo ng butas. Pero ang totoo, Gusto mo lang tumakas. . . 'Yan! 'Yan ang labing may gatas! Kinukutya mo ang gobyerno, dahil di sila patas, eh, sino nga b'ang nag-atas? Paano tayo kakalas, Kung wala naman tayong lakas? Nagdedesisyon ka nga ng di alam ang konstitusyon, paano mo nalaman ang tamang solusyon? Nilagay natin sila sa posisyon, dahil nagbigay sila ng maraming kondisyon, na lahat naman, ilusyon! Eh, sino nga ba ang iboboto? Kung halos lahat sila, ang hanap, deboto! Ano sila santo? Oh, tingnan mo ko, kung makapagsalita, akala mo kung sino. . . Sorry sa mga kritisismo . . . Pero sa totoo lang yung gobyerno, pinapadami lang yung mapupunta sa impyerno. Di ko nilalahat, pero pano nga ba tumukoy? Binigyan ng kapangyarihan, para manindigan, manilbihan sa bayan, pero anong ginawa? Pinabayaan. Kaya yan, dahil sa kahirapan, lahat sabik sa pangako. . . Kalaunan. . .pag pinaglaban mo, ikaw pa ang matatakot! Magsasaka nga, sariling ani, iba ang humahakot. . Ibang nagmatapang, sila pang dinambangan! Kaya ako, di nalang boboto. . Di basta basta makiki-uso. Dahil ang totoo, wala akong makitang seryoso. Puro sila, sariling negosyo. Gawa ng gawa ng imperyo! Makita mo ang gobyerno, andaming benepisyo. Kadalasan, si chief puro pa reklamo! Eh, milyon naman ang komisyon Sa sariling institusyon! Kulang pa daw! Wow, napaka-halimaw! Pero ang tingin nila sa kalsada yung mga bata, perwisyo?! Kaya ba nila tinago, sa malayo nang dumating ang mga dayo?! Oh, di mo alam no? Kasi nga tinago! Sana yung susunod na uupo, yung taong, totoo. Yung kahit malaya, di mandadaya. . . Gawing tama ang pagboto. . Di ka na si toto, Di ka si nene, Wag madala sa mga ugong ng hele! Meron at meron yan! Di lang natin makita, kaya ang payo ko: WAG KANG MANGHULA. .

Continue reading...

"bakit ka ganyan mag-isip? hindi naman ako mawawala." yan ang sabi mo sa akin noon buti nalang hindi na ako naniwala dahil kung sakali, hanggang ngayon ay magsisinungaling pa rin ako sa sarili ko "patawad" lang ang naisagot ko hindi ako perpektong tao kaya sana patawarin mo 'ko hindi ko na binigyan ng isang segundo ang pag-iisip dahil ang salitang ito salitang nanghihingi ng kapatawaran mo ay matagal-tagal nang nagkukubli sa'kin dito ngunit bigyan mo ako ng kaunting panahon para magpaliwanag sayo dahil sa pagkakataong ito lunod na ang sarili sa kasinungalingan ng "patawad" noong simula palang "patawad", dahil simula noong iniwas mo ang mga mata mo noong akala ko ayos pa ang haligi na sinasandalan ko hindi na ako naniwala "patawad", dahil pagkatapos noong pagsisigawan natin tumitig ka sa mata ko, alam kong patibong mo na naman 'to kaya hindi na ako naniwala "patawad", dahil sa tuwing sinasabi mo ang salitang "patawad" halos hindi ko na maihulma sa utak ko ang ibig sabihin mo kaya ni minsan hindi na ako naniwala sayo at halos lahat ng salita na binibigkas ng labi mo patawarin mo ako, dahil sa hangin ko nalang ibinabato sa pagkakataong ito na nasabi ko na ang salitang "patawad" sana patawarin mo ako dahil hindi ko masabi ang lahat ng ito sayo nais ko, pero ayokong sisihin mo ang 'yong sarili ayokong isipin mo na ikaw ang nagkamali pero sana pala binanggit ko nalang sa 'yo 'to para ngayon hindi lang ako ang nahihirapan na bumitaw dahil alam ko, matagal ka nang bumitaw at akala mo ako ang nauna pero hindi, hindi, dahil hanggang ngayon nakakapit pa rin ako alam ko ang totoo pero nakakapit pa rin ako.

0

Jun 22, 2017

Jun 22, 2017 at 4:51 AM UTC

"bakit ka ganyan mag-isip? hindi naman ako mawawala." yan ang sabi mo sa akin noon buti nalang hindi na ako naniwala dahil kung sakali, hanggang ngayon ay magsisinungaling pa rin ako sa sarili ko "patawad" lang ang naisagot ko hindi ako perpektong tao kaya sana patawarin mo 'ko hindi ko na binigyan ng isang segundo ang pag-iisip dahil ang salitang ito salitang nanghihingi ng kapatawaran mo ay matagal-tagal nang nagkukubli sa'kin dito ngunit bigyan mo ako ng kaunting panahon para magpaliwanag sayo dahil sa pagkakataong ito lunod na ang sarili sa kasinungalingan ng "patawad" noong simula palang "patawad", dahil simula noong iniwas mo ang mga mata mo noong akala ko ayos pa ang haligi na sinasandalan ko hindi na ako naniwala "patawad", dahil pagkatapos noong pagsisigawan natin tumitig ka sa mata ko, alam kong patibong mo na naman 'to kaya hindi na ako naniwala "patawad", dahil sa tuwing sinasabi mo ang salitang "patawad" halos hindi ko na maihulma sa utak ko ang ibig sabihin mo kaya ni minsan hindi na ako naniwala sayo at halos lahat ng salita na binibigkas ng labi mo patawarin mo ako, dahil sa hangin ko nalang ibinabato sa pagkakataong ito na nasabi ko na ang salitang "patawad" sana patawarin mo ako dahil hindi ko masabi ang lahat ng ito sayo nais ko, pero ayokong sisihin mo ang 'yong sarili ayokong isipin mo na ikaw ang nagkamali pero sana pala binanggit ko nalang sa 'yo 'to para ngayon hindi lang ako ang nahihirapan na bumitaw dahil alam ko, matagal ka nang bumitaw at akala mo ako ang nauna pero hindi, hindi, dahil hanggang ngayon nakakapit pa rin ako alam ko ang totoo pero nakakapit pa rin ako.

Continue reading...

Kung binigyan mo lang ako ng isa pang sandali maaring ngayon ay may bukas na ngunit tila ang araw ay naging gabi at ang gabi ay ikaw ang nota ay ang paulit-ulit **** paglisan sa gitna ng tahimik na alingawngaw ng dilim nang malapit na ang araw sa madali at nang ang tiwala ay natutulog pa sa kuna umalis ka. pagkatapos ng iyong mga nagsusumamong halinghing ng mga umiiyak na “mahal kita” at ng mga bulong ng pangangailangan umalis ka. kasabay ng aking pagsuko sa iyong mga iyak at kung kailan ang pagtangis ng puso ko ay mahal na din kita umalis ka. Sa gitna ng gabi kung kailan paparating pa lang ang araw umalis ka. kung binigyan mo lang ako ng isa pang sandali at inantay mo ang umaga, sana ngayon sa akin ay may bukas na.

0

Aug 23, 2016

Aug 23, 2016 at 12:01 PM UTC

certain-dark-things

Kung binigyan mo lang ako ng isa pang sandali maaring ngayon ay may bukas na ngunit tila ang araw ay naging gabi at ang gabi ay ikaw ang nota ay ang paulit-ulit **** paglisan sa gitna ng tahimik na alingawngaw ng dilim nang malapit na ang araw sa madali at nang ang tiwala ay natutulog pa sa kuna umalis ka. pagkatapos ng iyong mga nagsusumamong halinghing ng mga umiiyak na “mahal kita” at ng mga bulong ng pangangailangan umalis ka. kasabay ng aking pagsuko sa iyong mga iyak at kung kailan ang pagtangis ng puso ko ay mahal na din kita umalis ka. Sa gitna ng gabi kung kailan paparating pa lang ang araw umalis ka. kung binigyan mo lang ako ng isa pang sandali at inantay mo ang umaga, sana ngayon sa akin ay may bukas na.

Continue reading...

Yan ang unang salita na biglang pumasok sa aking utak Kapag narinig ko ang iyong pangalan na noon akala ko isang bulaklak Akala ko ikaw ang nag-iisang napagandang bulaklak sa hardin na malawak Pero nung nakuha kita di ko akalain na ako pala’y iiyak Mahal, saan ba ako nagkulang? Minahal kita ng sapat pero bakit ako’y iyong sinaktan? Ako ang iyong iniwan Pero bakit ako itong luhaan? Nasasaktan ako tuwing na-alala ko ang magandang pagsasama Kulitan doon, tawa dito, hatid-sundo, at loob ko’y nakuha mo na Hanggang sa binigay ko sa’yo ang aking tiwala Pero di ko inasahang itatapon mo lang ‘to ng bigla-bigla Binigyan mo ako ng madaming motibo Pinakita mo sa’kin na masaya ka kasama sa piling ko Ipinaramdam mo sa’kin na importante ako sa’yo At higit sa lahat sinabi **** ako’y mahal mo Mahal, oo Mahal mo ako Mahal mo ako tuwing walang kasama Mahal mo ako tuwing wala kang kalaindian na iba Mahal mo nalang ako tuwing may kailangan ka Oo, kasi madali lang sa’yo ang sabihin ang salitang “MAHAL KITA” Mahal, isa kang napakalaking PA-A-SA PA – pagmamahal na akala ko nasa’kin na A – akala ko abot ko na ang pangarap ko sinta pero SA – sakit lang pala ang idinulot mo at puso ko’y namamaga kaya paalam na sa’yo Mahal kong PAASA

0

Sep 2, 2017

Sep 2, 2017 at 10:34 AM UTC

Yan ang unang salita na biglang pumasok sa aking utak Kapag narinig ko ang iyong pangalan na noon akala ko isang bulaklak Akala ko ikaw ang nag-iisang napagandang bulaklak sa hardin na malawak Pero nung nakuha kita di ko akalain na ako pala’y iiyak Mahal, saan ba ako nagkulang? Minahal kita ng sapat pero bakit ako’y iyong sinaktan? Ako ang iyong iniwan Pero bakit ako itong luhaan? Nasasaktan ako tuwing na-alala ko ang magandang pagsasama Kulitan doon, tawa dito, hatid-sundo, at loob ko’y nakuha mo na Hanggang sa binigay ko sa’yo ang aking tiwala Pero di ko inasahang itatapon mo lang ‘to ng bigla-bigla Binigyan mo ako ng madaming motibo Pinakita mo sa’kin na masaya ka kasama sa piling ko Ipinaramdam mo sa’kin na importante ako sa’yo At higit sa lahat sinabi **** ako’y mahal mo Mahal, oo Mahal mo ako Mahal mo ako tuwing walang kasama Mahal mo ako tuwing wala kang kalaindian na iba Mahal mo nalang ako tuwing may kailangan ka Oo, kasi madali lang sa’yo ang sabihin ang salitang “MAHAL KITA” Mahal, isa kang napakalaking PA-A-SA PA – pagmamahal na akala ko nasa’kin na A – akala ko abot ko na ang pangarap ko sinta pero SA – sakit lang pala ang idinulot mo at puso ko’y namamaga kaya paalam na sa’yo Mahal kong PAASA

Continue reading...

Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.

0

Mar 21, 2017

Mar 21, 2017 at 10:20 AM UTC

underground-mamihan

Putangina Ng Mundo

Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.

Continue reading...

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

0

Aug 20, 2019

Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC

Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

Continue reading...

tanda mo pa ba ang araw araw na tayo ay magkasama At nag sisimula palang sa umpisa Yun yung araw na sa akin ay nagpasaya yun ung araw na binigyan moko ng isang halik di ko makakalimutan sa aking paglaki Tanda mo ba ung araw na pinunasan ko ang mga luha sa iyong mata At sinabi mo sakin na ayaw mo na di kita iniwan dahil mahal kita sinabi ko sayo nun na sa bawat araw na dadaan Di ko na kakalimutan ang nagdaan at ipag papatuloy natin ang pagmamahalan ang sakit man isipin alam ko na di kana babalik sa dati Kung pano tayo nangako sa isat isa na walang babaguhin Tinanong ko ang sarili san nga ba ako nagkamali san ba ako o pano bako nag kulang sa bawat sandali binalikan ko ang nakaraan Ngunit nakita ko lamang ang mga aalaala na masasaya na kapiling ka Akala ko maalala ko lamang ang mga pag aaway natin at di pag kakaunawaan sa ganitong sandali Nagkamali pala ako maalala ko lang mga panahon na saakin ka masaya unti unti ako dinudurog ng mga alaala Na ikaw ang kasama pinipilit kong tanggalin ang mga nakaraan sa akin puso Pero ang sakit pala Isang araw mumulat ako na magaling nako Na alam kong handa na ko Gumawa ulit ng isang alaala Napatwad kana sa muli nating pag kikita alam kong masaya kana at masaya na din ako sa iba kung magkaroon ulit ng pagmamahalan hindi ko na uulitin itama ang lahat para sakin sapat na ang aking nagawa na kalimutan ang mga sandaling kasama ka dahil isa na lamang tong pahina ng libro na hindi na ulit pdeng itama pa at higit sa lahat di pdeng gayahin ng iba

0

Oct 30, 2016

Oct 30, 2016 at 6:01 AM UTC

jeramie-paul-quiman

masakit na alaala

tanda mo pa ba ang araw araw na tayo ay magkasama At nag sisimula palang sa umpisa Yun yung araw na sa akin ay nagpasaya yun ung araw na binigyan moko ng isang halik di ko makakalimutan sa aking paglaki Tanda mo ba ung araw na pinunasan ko ang mga luha sa iyong mata At sinabi mo sakin na ayaw mo na di kita iniwan dahil mahal kita sinabi ko sayo nun na sa bawat araw na dadaan Di ko na kakalimutan ang nagdaan at ipag papatuloy natin ang pagmamahalan ang sakit man isipin alam ko na di kana babalik sa dati Kung pano tayo nangako sa isat isa na walang babaguhin Tinanong ko ang sarili san nga ba ako nagkamali san ba ako o pano bako nag kulang sa bawat sandali binalikan ko ang nakaraan Ngunit nakita ko lamang ang mga aalaala na masasaya na kapiling ka Akala ko maalala ko lamang ang mga pag aaway natin at di pag kakaunawaan sa ganitong sandali Nagkamali pala ako maalala ko lang mga panahon na saakin ka masaya unti unti ako dinudurog ng mga alaala Na ikaw ang kasama pinipilit kong tanggalin ang mga nakaraan sa akin puso Pero ang sakit pala Isang araw mumulat ako na magaling nako Na alam kong handa na ko Gumawa ulit ng isang alaala Napatwad kana sa muli nating pag kikita alam kong masaya kana at masaya na din ako sa iba kung magkaroon ulit ng pagmamahalan hindi ko na uulitin itama ang lahat para sakin sapat na ang aking nagawa na kalimutan ang mga sandaling kasama ka dahil isa na lamang tong pahina ng libro na hindi na ulit pdeng itama pa at higit sa lahat di pdeng gayahin ng iba

Continue reading...

Mundo'y kayganda, Puno ng hiwaga, Ng pasimulang likhain ng AMANG DAKILA!!! Ngayon ay saksihan, Ganda ng sanlibutan Di malirip na kagandahan at kayamanan, Na ibinigay sa atin ang karapatan. AMA NA DAKILA! Lahat kami ay pinag-pala, Sa aming kasalanan Ay nagpatawad ka! Nagbigay pag-asa sa kaluluwang dukha! Dukha sa Liwanag ng Iyong Ganda!! AMA NA DAKILA! kami ay Iyong pinag-pala, Binigyan ng pag-asa, sa Di malirip na pagkakasala!!! Sa ngalan ni JESUS NA IDINAKILA Dahil sa pagsunod sa AMANG DAKILA! Hindi nag-alinlangan Hanggang katapusan, AMA sana'y bigyan kami Ng pusong masunurin Pag-iisip na puno ng dunong Mula sa Iyong katwiran na puno ng katotohanan, JESUS na aming PANGINOON, Bahala kana po sa amin, na LIWANAG sa amin ng DIYOS!!! Kami ay Iyong dalhin, Upang AMA ay aming KAMTIN Hanggang sa katapusan ng aming Lakarin,!

0

Aug 19, 2014

Aug 19, 2014 at 12:37 AM UTC

jhon-renz-thompson

AMA NA DAKILA.!!!

Mundo'y kayganda, Puno ng hiwaga, Ng pasimulang likhain ng AMANG DAKILA!!! Ngayon ay saksihan, Ganda ng sanlibutan Di malirip na kagandahan at kayamanan, Na ibinigay sa atin ang karapatan. AMA NA DAKILA! Lahat kami ay pinag-pala, Sa aming kasalanan Ay nagpatawad ka! Nagbigay pag-asa sa kaluluwang dukha! Dukha sa Liwanag ng Iyong Ganda!! AMA NA DAKILA! kami ay Iyong pinag-pala, Binigyan ng pag-asa, sa Di malirip na pagkakasala!!! Sa ngalan ni JESUS NA IDINAKILA Dahil sa pagsunod sa AMANG DAKILA! Hindi nag-alinlangan Hanggang katapusan, AMA sana'y bigyan kami Ng pusong masunurin Pag-iisip na puno ng dunong Mula sa Iyong katwiran na puno ng katotohanan, JESUS na aming PANGINOON, Bahala kana po sa amin, na LIWANAG sa amin ng DIYOS!!! Kami ay Iyong dalhin, Upang AMA ay aming KAMTIN Hanggang sa katapusan ng aming Lakarin,!

Continue reading...

Babalik ako sa kung saan tayo ay mga bata pa Nag lalaro, tumatakbo, tumatawa Walang iniisip na problema At may mga ngiting walang katumbas Na nakikita sating mukha. Isang umaga ang hindi ko nalimutan Yung araw na nalaman ko na ikaw ay may pag tingin pala, Tumingin ako sayo Napatingin sa mga ngiti mo Na parang nakuha ang inaasam asam niyang regalo sa pasko Habang ika'y ay bahagyang yumuko at umiiwas na makita ko Mga mata natin ay nag tagpo Diko alam aking sasabihin Gusto ko itanong sayo kung bakit ako, Ngunit walang salita ang lumalabas sa mga labi ko. Ilang umaga ang nagdaan na palaging tumitingin sa langit at ngumingiti sa araw Pumipikit at dinadama ito na parang na sisilaw sa angkin nitong ningning Iniisip kung ikaw ay makikita. Kaya't dali daling papasok sa eskwela Tingin doon, tingin dito "Nasan ka ba" ang tatlong salita na laging sinasambit tuwing hinahanap ka. Tuwing tayo ay nag kakasalubong Parang may kuryente na sa katawan ko'y tumatakbo. Ngingiti tayo sa isa't isa Na parang mga batang binigyan ng sorbetes At natuwa sa kung gaano ito katamis. Tatapusin ko na itong tula na aking ginawa Ito nga pala ang isa sa magagandang bagay na nangyari saking pag kabata. Limang taon na ang nakalipas .

0

Feb 27, 2016

Feb 27, 2016 at 10:43 AM UTC

poembornwithfeet

Babalik ako sa kung saan tayo ay mga bata pa Nag lalaro, tumatakbo, tumatawa Walang iniisip na problema At may mga ngiting walang katumbas Na nakikita sating mukha. Isang umaga ang hindi ko nalimutan Yung araw na nalaman ko na ikaw ay may pag tingin pala, Tumingin ako sayo Napatingin sa mga ngiti mo Na parang nakuha ang inaasam asam niyang regalo sa pasko Habang ika'y ay bahagyang yumuko at umiiwas na makita ko Mga mata natin ay nag tagpo Diko alam aking sasabihin Gusto ko itanong sayo kung bakit ako, Ngunit walang salita ang lumalabas sa mga labi ko. Ilang umaga ang nagdaan na palaging tumitingin sa langit at ngumingiti sa araw Pumipikit at dinadama ito na parang na sisilaw sa angkin nitong ningning Iniisip kung ikaw ay makikita. Kaya't dali daling papasok sa eskwela Tingin doon, tingin dito "Nasan ka ba" ang tatlong salita na laging sinasambit tuwing hinahanap ka. Tuwing tayo ay nag kakasalubong Parang may kuryente na sa katawan ko'y tumatakbo. Ngingiti tayo sa isa't isa Na parang mga batang binigyan ng sorbetes At natuwa sa kung gaano ito katamis. Tatapusin ko na itong tula na aking ginawa Ito nga pala ang isa sa magagandang bagay na nangyari saking pag kabata. Limang taon na ang nakalipas .

Continue reading...