Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"binabasa" poems
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
0
May 29, 2015
May 29, 2015 at 5:50 AM UTC
Hindi ako marunong tumula
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
Continue reading...
129
Anak: "Ika'y Tulang muli't muli'y binabasa ng madla, Na 'di makalilimutan; na binabaon sa alaala Tulang puno ng damdamin na ni nais ipabatid At ang saknong ng pag-ibig Mo'y, Siyang tutugma sa puso kong minsa'y naging sugatan."* Ama: "Minsang ibinigay ko sa iyo ang pagkakataong Unawain ang kahulugan ng kamusmusan. Sa lupaing ugat ng iyong kaluluwa't Siyang kanlungan ng mga pangako Ko't Mga pangarap na laan sayo. Bumangon ka, Anak Ako ang Siyang sasagwan Ako ang aabot sayo." Anak: "Sabay nating kinatha ang tula ng aking buhay; Mga saknong at tugma na sarikulay, Mga katagang baun-baon ko Sa malayu-layong paglalakbay." Ama: "Pagal ka ma'y, Nanahan pa rin sa puso ng bawat isa, Di mo man tiyak ang katiyakan, natitiyak Ko Na ang pag-ibig Ko'y, kailanma'y di ka iiwan. Anak, hanggang sa huling tapon ng lupa At huling tapon ng luha, Hanggang sa huling liwanag Ng itutulos **** kandila, Hanggang sa huling pagpagpag mo Ng sar't saring pangungulila, Patuloy Kitang mamahalin, Anuman ang mangyari." Anak: "Singbigat ng katotohanan At ng pangarap na mala-kalawakan, Ito ang huling handog ng makata **** anak: Ang mabatid kong Ikaw ang buhay na eternal At ako'y isang kathang Ikaw ang tinitingala -- Ikaw ang dinadakila. Ama, ako'y malaya Ikaw ang buhay, Ikaw ang agos Ikaw ang tagumpay; Gisingin Mo ang diwa Ang bugso at alab ng damdaming hilaw Ikaw ang masundan Nang maihain nang patas Ang pag-ibig **** umaapaw." #041215 ‪
0
Apr 23, 2015
Apr 23, 2015 at 8:07 AM UTC
Pag-ibig na may Tugma (The Love of a Father)
hindi naman ako isang makata. ang pluma at isip ko’y di nagtutugma. oo. minsan ay pinipilit kong bilangin ang mga letra at pinipilipit ang utak sa isang salitang nasa dulo na ng aking dila. ngunit, hindi ako isang makata. hindi ako katulad ng mga nakikita mo sa mga libro wala akong galing na kayang ipahiwatig ang mga salita sa magagarbong paraan hindi maipalalabas ng pluma ko na ang pinakakinakatakot **** bagay... isang rosas na kahit maganda’y kukurutin ang balat mo hanggang ika’y magkasugat at magdugo hindi ako isang makata. ang mga luha ko man ay sunod sunod na at ang plumang hawak-hawak ko ay dumudulas na gusto pa rin ilabas ng puso ko ang mga salitang naiisip nito: “Ito ang tulang hindi bebenta.” ito ang tulang hindi mo makikita sa papel na may pahina ito ang tulang hindi mo pagaaksayahan ng pera ito ang tulang hindi mo tatapusin basahin ito ang tulang hindi mo aaralin walang bilang ang mga linya at walang tugma ang mga salita walang magagarbong salitang kailangan mo pang hanapin ang kahulugan walang mababangong linya na tatatak sa’yong isipan walang pangalan na agad agad **** matatandaan hindi ba’t sinabi ko na sa iyo? ito ang tulang hindi bebenta. bakit ba binabasa mo pa rin? sinasayang mo lang oras mo. sabagay, salamat na rin. salamat sa oras mo. pasasalamatan kita sa bilis **** pagtingin pasasalamatan kita sa muntikan **** paglalim ng pagiisip para intindihan ang tulang hindi bebenta pero hahayaan mo ako hahayaan mo ako na ituloy ang tulang ito hahayaan mo ako na ilabas ang damdamin ko hahayaan mo ako na hawakan pa rin ang pluma hahayaan mo ako na magsulat at sumaya kahit alam kong hindi mo babasahin dahil natutunan ko nang pasayahin ang sarili ko sa mga munting laro at paglikha ng mga istorya na humuhukay ng isang malalim na bangin natutunan ko nang tabunan ito uli ng lupa gamit ang pluma na mauubos na ang tinta pagkatapos ay didiligan ko ito gamit ang aking luha hanggang sa unti-unting tubuan ito ng bunga siguro sa pagdating ng panahon mayroon mang makakita... mababasa niya ito ngunit hindi niya maiintindihan. at mailalagay ito si isang museo at pilit itong iintindihin dahil kaibigan, ang mga pinakalumang bagay kahit wala nang gamit ay minsan ding nagkaroon ng halaga kaya kaibigan, tinatapos ko na. tinatapos ko na ang huling tula na hindi bebenta.
0
Jan 5, 2019
Jan 5, 2019 at 12:25 PM UTC
ang tulang hindi bebenta
hindi naman ako isang makata. ang pluma at isip ko’y di nagtutugma. oo. minsan ay pinipilit kong bilangin ang mga letra at pinipilipit ang utak sa isang salitang nasa dulo na ng aking dila. ngunit, hindi ako isang makata. hindi ako katulad ng mga nakikita mo sa mga libro wala akong galing na kayang ipahiwatig ang mga salita sa magagarbong paraan hindi maipalalabas ng pluma ko na ang pinakakinakatakot **** bagay... isang rosas na kahit maganda’y kukurutin ang balat mo hanggang ika’y magkasugat at magdugo hindi ako isang makata. ang mga luha ko man ay sunod sunod na at ang plumang hawak-hawak ko ay dumudulas na gusto pa rin ilabas ng puso ko ang mga salitang naiisip nito: “Ito ang tulang hindi bebenta.” ito ang tulang hindi mo makikita sa papel na may pahina ito ang tulang hindi mo pagaaksayahan ng pera ito ang tulang hindi mo tatapusin basahin ito ang tulang hindi mo aaralin walang bilang ang mga linya at walang tugma ang mga salita walang magagarbong salitang kailangan mo pang hanapin ang kahulugan walang mababangong linya na tatatak sa’yong isipan walang pangalan na agad agad **** matatandaan hindi ba’t sinabi ko na sa iyo? ito ang tulang hindi bebenta. bakit ba binabasa mo pa rin? sinasayang mo lang oras mo. sabagay, salamat na rin. salamat sa oras mo. pasasalamatan kita sa bilis **** pagtingin pasasalamatan kita sa muntikan **** paglalim ng pagiisip para intindihan ang tulang hindi bebenta pero hahayaan mo ako hahayaan mo ako na ituloy ang tulang ito hahayaan mo ako na ilabas ang damdamin ko hahayaan mo ako na hawakan pa rin ang pluma hahayaan mo ako na magsulat at sumaya kahit alam kong hindi mo babasahin dahil natutunan ko nang pasayahin ang sarili ko sa mga munting laro at paglikha ng mga istorya na humuhukay ng isang malalim na bangin natutunan ko nang tabunan ito uli ng lupa gamit ang pluma na mauubos na ang tinta pagkatapos ay didiligan ko ito gamit ang aking luha hanggang sa unti-unting tubuan ito ng bunga siguro sa pagdating ng panahon mayroon mang makakita... mababasa niya ito ngunit hindi niya maiintindihan. at mailalagay ito si isang museo at pilit itong iintindihin dahil kaibigan, ang mga pinakalumang bagay kahit wala nang gamit ay minsan ding nagkaroon ng halaga kaya kaibigan, tinatapos ko na. tinatapos ko na ang huling tula na hindi bebenta.
Continue reading...
52
Pag-ibig na, nasa dulo nitong aking dunong Sagutin mo na sana ang nag-iisa kong tanong: Ikaw ang hamog sa t'wing pagbubukang-liwayway, Tinig na nais maulinigan kapag ako'y nalulumbay. Ika'y rosas na kaybangong samyuhin, 'Sang inaasam na panaginip na nais ulit-ulitin; Hanging kay lamig damhin sa paglipas ng araw, Ngunit 'sang alapaap naman na 'di ko halos matanaw. Ika'y tulang muli't muli ay binabasa ng madla, Na 'di makakalimutan; na 'di mabaon sa alaala Tulang puno ng damdamin na ni 'di maipabatid, Ngunit 'sang saknong naman na hindi magkatugma. Mithiin ko'y mapansin mo na ang aking mga ginagawa: Itong pag-ibig na nasa dulo ng aking ligaya, Mithiin ko'y sagutin mo na ang tanong kong nag-iisa, Nadarama mo rin ba ang lahat ng napaloob nitong aking tula?
0
Nov 13, 2011
Nov 13, 2011 at 11:05 AM UTC
Mithiin
Panahon na Panahon na para sumulat ako Panahon na para ihayag ang nararamdaman ko Panahon na para idaan sa tugmaan ang dahilan Dahilan kung bakit ayon sa kanila ika’y aking nasaktan Napakatxnga mo Para kang gxgo Sxraulo Txrantado Oo, minura kita kasi di kita kayang mahalin Napakatxnga mo para ako ang piliin Pipili ka nalang kasi ba’t ako pa Oo, magmamahal tayo, pero di sa isa’t isa Sige, balikan natin ang simula Yung bago pa lang ako dito at mukha ako nung txnga Yung kakalipat ko pa lang at wala pa akong kilala Yung first day ko na walang kamuwang-muwang, padukot-dukot lang ng cellphone sa bulsa Yung di mo naman sinasabi pero umabot sakin ang balita Gusto mo ako, di kita gusto Lumalapit ka, lumalayo ako Nasaktan kita… hinayaan mo ako Kung inakala mo wala akong pakialam, nagkakamali ka Kung inakala mo mapaglaro lang ako, nagkakamali ka Kung akala mo pinaasa lang kita, di ‘yon totoo Ang dapat lang na malaman mo… Sinubukan ko Sinubukan ko ang alin? Txngina alam mo na yon Sabi nila natuturuan raw magmahal ang puso Piliin mo yung nagmamahal sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso May kulang Piliin mo yung may gusto sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Uulitin ko, may kulang Piliin mo yung may pagtingin sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Pxta kayo kulang-kulang mga pinagsasasabi nyo Natuturuan magmahal ang puso pero iba ang magtuturo Natuturuan magmahal ang puso pero di ikaw ang gagawa nito Oo, natuturuan magmahal ang puso pero ibang tao ang magpapatibok dito Paano ko nalaman? Nasabi ko na, sinubukan ko Sinubukan kong gustuhin ka pero di ko magawa Pinilit na ibalik ang pagtingin pero hindi ko kaya Talagang hanggang kaibigan lang tayo Mali! Hanggang kaibigan lang, walang tayo Magiging totoo lang ako Hindi ko ‘to ginusto. Pati ikaw Di rin kita gusto Sasaktan na kita kasi sasabihin na naman nila pinapaasa kita Baka ikaw meron, pero ako walang pake sa sinasabi nila May pake ako, sa’yo May pake ako sa’yo kaya alam ko na di ako yung lalaki na nakatadhana para ibigin mo Di kita gusto, at alam kong di mo na rin ako gugustuhin pag nakita mo to Walang may alam kung kailan mo to makikita Anong taon, pang-ilang dekada Huling mga linya, kung binabasa mo to, alam mo na kung sino ka, pasensya na sinubukan ko pero wala talaga At least kaibigan na kita
0
Oct 29, 2017
Oct 29, 2017 at 11:00 AM UTC
PANAHON NA
Panahon na Panahon na para sumulat ako Panahon na para ihayag ang nararamdaman ko Panahon na para idaan sa tugmaan ang dahilan Dahilan kung bakit ayon sa kanila ika’y aking nasaktan Napakatxnga mo Para kang gxgo Sxraulo Txrantado Oo, minura kita kasi di kita kayang mahalin Napakatxnga mo para ako ang piliin Pipili ka nalang kasi ba’t ako pa Oo, magmamahal tayo, pero di sa isa’t isa Sige, balikan natin ang simula Yung bago pa lang ako dito at mukha ako nung txnga Yung kakalipat ko pa lang at wala pa akong kilala Yung first day ko na walang kamuwang-muwang, padukot-dukot lang ng cellphone sa bulsa Yung di mo naman sinasabi pero umabot sakin ang balita Gusto mo ako, di kita gusto Lumalapit ka, lumalayo ako Nasaktan kita… hinayaan mo ako Kung inakala mo wala akong pakialam, nagkakamali ka Kung inakala mo mapaglaro lang ako, nagkakamali ka Kung akala mo pinaasa lang kita, di ‘yon totoo Ang dapat lang na malaman mo… Sinubukan ko Sinubukan ko ang alin? Txngina alam mo na yon Sabi nila natuturuan raw magmahal ang puso Piliin mo yung nagmamahal sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso May kulang Piliin mo yung may gusto sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Uulitin ko, may kulang Piliin mo yung may pagtingin sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Pxta kayo kulang-kulang mga pinagsasasabi nyo Natuturuan magmahal ang puso pero iba ang magtuturo Natuturuan magmahal ang puso pero di ikaw ang gagawa nito Oo, natuturuan magmahal ang puso pero ibang tao ang magpapatibok dito Paano ko nalaman? Nasabi ko na, sinubukan ko Sinubukan kong gustuhin ka pero di ko magawa Pinilit na ibalik ang pagtingin pero hindi ko kaya Talagang hanggang kaibigan lang tayo Mali! Hanggang kaibigan lang, walang tayo Magiging totoo lang ako Hindi ko ‘to ginusto. Pati ikaw Di rin kita gusto Sasaktan na kita kasi sasabihin na naman nila pinapaasa kita Baka ikaw meron, pero ako walang pake sa sinasabi nila May pake ako, sa’yo May pake ako sa’yo kaya alam ko na di ako yung lalaki na nakatadhana para ibigin mo Di kita gusto, at alam kong di mo na rin ako gugustuhin pag nakita mo to Walang may alam kung kailan mo to makikita Anong taon, pang-ilang dekada Huling mga linya, kung binabasa mo to, alam mo na kung sino ka, pasensya na sinubukan ko pero wala talaga At least kaibigan na kita
Continue reading...
57
Madami na akong nabasang libro Ngunit ikaw parin ang hinahanap kong kwento na nais balik balikan Na hindi magsasawang basahin muli Mga pahinang ikaw lamang nagbigay sa mga labi ko ng ngiti. Bawat kabanata nitong libro bawat pagbasa ko ng mga pahina, pinapangiti mo ako muli, Na para bang andiyan ka lang sa aking tabi. Pinapa ulan mo ang aking mga mata tuwing.... binabasa ko ang kahapon. doon ko lang natuklasan na kaya ko palang magmahal ng tapat sa mundong ibabaw na puro kalokohan lang ang inaatupag ko. Hindi ka ba masaya? Na binabalik balikan ko ang  hindi makatotohanang kwento, Na hanggang pahina at kabanata nalamang sila magiging totoo. Masakit, pero kailangan natin tanggapin, ako, ako lang pala, ika'y lumisan na Napunta ka na sa ibang pahina Ako, ako andito pa Iniwan mo sa alaala nating dalawa Pwede ba magsabi ng totoo? Kahit na sobrang gulo, sasabihin ko sayo Ikaw ang nag-iisang tahanan ng naliligaw kong pagkatao. Etong mga pahina... nagiwan ng bakas sa puso kong bukas Na inalay ko sayo gamit pa ang aking mga kamay na kitang kita ang bakas, Bakas ng kahapon na sinaktan ako Sinugatan ako ng taong minahal ko Na pinalitan lamang ng saksak sa puso. Itong mga pahina't kabanata Na nagpapakita Na mahal parin kita Subalit nasa ibang libro ka na. Alam kong tapos na Wala nang tyansa Kaya't ibabalik nalamang kita Sa aking istante Na madaling hanapin Kapag nais ko muling basahin Ang kahapon na sinulat natin. Mga pahinang babalik balikan, Mga kabanatang hindi makakalimutan, Librong tayong dalawa na ako nalamang Ang gagawa ng paraan para protektahan
0
Mar 20, 2020
Mar 20, 2020 at 12:50 AM UTC
Mga pahina
Madami na akong nabasang libro Ngunit ikaw parin ang hinahanap kong kwento na nais balik balikan Na hindi magsasawang basahin muli Mga pahinang ikaw lamang nagbigay sa mga labi ko ng ngiti. Bawat kabanata nitong libro bawat pagbasa ko ng mga pahina, pinapangiti mo ako muli, Na para bang andiyan ka lang sa aking tabi. Pinapa ulan mo ang aking mga mata tuwing.... binabasa ko ang kahapon. doon ko lang natuklasan na kaya ko palang magmahal ng tapat sa mundong ibabaw na puro kalokohan lang ang inaatupag ko. Hindi ka ba masaya? Na binabalik balikan ko ang  hindi makatotohanang kwento, Na hanggang pahina at kabanata nalamang sila magiging totoo. Masakit, pero kailangan natin tanggapin, ako, ako lang pala, ika'y lumisan na Napunta ka na sa ibang pahina Ako, ako andito pa Iniwan mo sa alaala nating dalawa Pwede ba magsabi ng totoo? Kahit na sobrang gulo, sasabihin ko sayo Ikaw ang nag-iisang tahanan ng naliligaw kong pagkatao. Etong mga pahina... nagiwan ng bakas sa puso kong bukas Na inalay ko sayo gamit pa ang aking mga kamay na kitang kita ang bakas, Bakas ng kahapon na sinaktan ako Sinugatan ako ng taong minahal ko Na pinalitan lamang ng saksak sa puso. Itong mga pahina't kabanata Na nagpapakita Na mahal parin kita Subalit nasa ibang libro ka na. Alam kong tapos na Wala nang tyansa Kaya't ibabalik nalamang kita Sa aking istante Na madaling hanapin Kapag nais ko muling basahin Ang kahapon na sinulat natin. Mga pahinang babalik balikan, Mga kabanatang hindi makakalimutan, Librong tayong dalawa na ako nalamang Ang gagawa ng paraan para protektahan
Continue reading...
39
"Lihim" Kitang-kita ang iyong mga ngiti Malabo na ipakilala ko ang aking sarili Ako’y ni hindi man lang makapapantay sa kung ano ka Sa mata ng marami ika’y kakaiba Saaki’y napakasimple **** tao Dumaan saaking buhay at ako’y napatitig sayo Alam kong isa kang liwanag sa gabi Kay’hirap mapalapit sa tulad kong dyan lang sa tabi-tabi Lihim na binabasa ka Ngunit kailanma’y hindi makakapagsalita Marahil hindi mo alam na ikaw ito Ngumiti ka nga riyan ng ako’y mahanap mo Hindi na mahalaga na iyong maramdaman Sa isipan at salita ika’y nilalaman Simpleng hangin mula sa iyong paggalaw Bawat bagay saiyo’y sadyang aking pinipilit matanaw Minsan sa gabi’y napapaisip Buhay ko ba’y nais **** masilip Isa ka sa kulay ng aking bahaghari Baka nais mo akong makilala kung sakali Subalit ang tulad ko’y tahimik lamang Masaya at kumpleto na makita ka lang Pag-aalala ko sa tuwing ika’y nasasaktan Hiling huminto sa pag-iyak at ika’y pupuntahan Tuwing pakiramdam mo’y ika’y walang halaga Huwag kang humiling pa ng iba Saaki’y isa kang mahalagang parte ng isang tula Ikaw ang inspirasyon sa bawat isip ng gumagawa Iniingatan sa bawat oras upang mapanatili sa isip Kahit sa mga mahiwagang salita man lang ika’y mapalapit Sa ulap boses mo ang liwanag Malamig at malambing na tinig ay syang paliwanag Ika’y hinahangaan sa simpleng bagay Maaring marami nito sa iyong buhay Hanggang sa ako’y mapaupo na sa aking upuan Iniisip ang isang tao na labis kong hinahangaan Sana’y huwag kang saktan ng mga taong nakapaligid Utak kong minsa’y kumikitid Bawat paghinga mo saaking isip ay nagpapalawak Ikaw ma’y bumagsak, ligtas ka dahil ako’y handang humawak Imposible mang kamay mo ay maparito saakin Makaramdam man ng kakaiba, handa kitang mahalin
0
Jan 23, 2019
Jan 23, 2019 at 6:57 AM UTC
Paghanga Part 1 "Lihim"
"Lihim" Kitang-kita ang iyong mga ngiti Malabo na ipakilala ko ang aking sarili Ako’y ni hindi man lang makapapantay sa kung ano ka Sa mata ng marami ika’y kakaiba Saaki’y napakasimple **** tao Dumaan saaking buhay at ako’y napatitig sayo Alam kong isa kang liwanag sa gabi Kay’hirap mapalapit sa tulad kong dyan lang sa tabi-tabi Lihim na binabasa ka Ngunit kailanma’y hindi makakapagsalita Marahil hindi mo alam na ikaw ito Ngumiti ka nga riyan ng ako’y mahanap mo Hindi na mahalaga na iyong maramdaman Sa isipan at salita ika’y nilalaman Simpleng hangin mula sa iyong paggalaw Bawat bagay saiyo’y sadyang aking pinipilit matanaw Minsan sa gabi’y napapaisip Buhay ko ba’y nais **** masilip Isa ka sa kulay ng aking bahaghari Baka nais mo akong makilala kung sakali Subalit ang tulad ko’y tahimik lamang Masaya at kumpleto na makita ka lang Pag-aalala ko sa tuwing ika’y nasasaktan Hiling huminto sa pag-iyak at ika’y pupuntahan Tuwing pakiramdam mo’y ika’y walang halaga Huwag kang humiling pa ng iba Saaki’y isa kang mahalagang parte ng isang tula Ikaw ang inspirasyon sa bawat isip ng gumagawa Iniingatan sa bawat oras upang mapanatili sa isip Kahit sa mga mahiwagang salita man lang ika’y mapalapit Sa ulap boses mo ang liwanag Malamig at malambing na tinig ay syang paliwanag Ika’y hinahangaan sa simpleng bagay Maaring marami nito sa iyong buhay Hanggang sa ako’y mapaupo na sa aking upuan Iniisip ang isang tao na labis kong hinahangaan Sana’y huwag kang saktan ng mga taong nakapaligid Utak kong minsa’y kumikitid Bawat paghinga mo saaking isip ay nagpapalawak Ikaw ma’y bumagsak, ligtas ka dahil ako’y handang humawak Imposible mang kamay mo ay maparito saakin Makaramdam man ng kakaiba, handa kitang mahalin
Continue reading...
43
Tumambad sa akin ang rehas Na may tuklap-tuklap na nakaraan, Minsa’y puti, ngayo’y sinag na ng araw. May mga banderitas ding panlayag Siyang simbolo ng mainit na pagbati. Nakaririnig din ako ng padyak ng mga paa Sabik sa halik ng lupaing hindi naman pag-aari. Ang pagtatampisaw sa putikang May sirit ng pagmamadali. Ang pagkalampag ng pintuang walang tirahan At ako’y maiiwan, nakatali sa silyang lupain. Sampung minuto raw Sampung minuto ring tumatagas ang mga alaala Sampung minutong pagiging saksi ng ebolusyon Ng waring walang himpil na pagtatantya ng pagkakataon. Nilalatag ko nang paulit-ulit Ang mga kwento ng bawat katauhang kasapi sa kwento Sa kwento nilang paulit-ulit na binabasa Buhat sa matatapang na mga matang Hindi ko man lamang masuyo. Nililingon ko sila sa aking paghihintay Ako’y hindi kilala, bagkus binabalikan. Malaya ko silang pagbubuksan, Yayapusin ng buo kong pagkatao. Hindi ako mapapagod sa pagkukutya sakin ng kalsada Sa’king mga pagal na mga paang rumorolyo. Patuloy kong iindahin ang bawat misteryo ng lubak at patag, Maihatid lamang sila, sa panibagong kwento ng paglisan.
0
Jul 4, 2016
Jul 4, 2016 at 11:33 PM UTC
Stop Over
Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 10:10 AM UTC
Pero Hindi Kita Kailangan
Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.
Continue reading...
91
Kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpadangat kan búlan. Dae niya hinahâbon an banggí, Pinapaluwas niya an gayón kan diklóm. Asin kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpadángat kan urán. Dae niya binabasa an háwak, Nililinigan niya lang an atî kan kalág ta. Asin kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpadángat kan duros. Dae siya nawáwarâ, Pinaparahay niya an satuyang sadkíri sa kada paghángos ta. Asin kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpagdángat kan saldáng. Dae ka susulô sa kaláyo na tinatao niya, An sulô na hali saiya an mapagayón kan agihan. Asin kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpagdángat kan bitóon. Bako lang kintab an dara, Pinapagirumduman kita na maski an kagadánan kayang pagsuwáyonan duwang puso. Asin kun síring, ika mamoót Mamoót bako lang bilang parte, kundi arog kan bílog na kinâban. Mamoót ka arog kan bílog na kinâban.
0
Sep 10, 2019
Sep 10, 2019 at 12:29 AM UTC
Kun Ika Mamoót
Nagdasal at humingi ng isang tao Na magtutulak sa akin para bitiwan na ang panulat na ito Isang tonelada at mahigit na ang mga salitang pasan ngunit hindi pa rin ako nabibigatan. Mali ang akala. Hindi pa pala. Lalo lang umitim ang tinta. Dumiin sa papel ang pluma. Nanatili pa ding naka-dantay ang mga salita sa namimitig kong kamay. Hinihintay nalang mamanhid para hindi manatiling nakasilid ang mga naipon na tula't sanaysay na wala nang saysay. Hindi na ko humihiling ng isang dahilan na dadating na aalayan nitong mga salitang naririnig at binabasa lamang. Mga letra na binibigyang kulay, nagkakaiba lamang sa kung sino ang bumubuhay. Nakakapagod mag pinta kung ang bawat makakakita ng obra, babaguhin ang imahe sa kung ano ang nasa harapan nila hindi man lang isipin na magkakaiba tayo ng mata. Inilarawan **** berde, gagawin nilang kahel. Tinta mo na asul, hahawakan at magiging pula. Siguro nga itong mga kamay na biyaya, hindi na para sa papel at tinta. Kasabay ng maraming paalam ang huling isinulat na liham.
0
Jun 9, 2015
Jun 9, 2015 at 10:56 AM UTC
Hunos
Huminga ulit ako nang malalim Pinipigilan kong pumatak ang aking mga luha Binasa ko ang mga tulang sinulat ko noon Binasa ko ang mga tulang nag-iwan ng bakas sa akin. Wala na, pumatak na ang unang luha Di ko na maalalang sinulatan kita At na sa bawat salita ay naiisip ka Nalimot ko na ang masasaya. Pumatak ang pangalawa At tuloy tuloy na ang pagbagsak ng tubig mula sa aking mata Hindi dahil sa puro sakit at lungkot ang naiwan sa akin Kundi dahil hindi ko maalalang minahal kita. At habang binabasa ko ang mga linyang tumutugma Nagugulo ang isip ko sa mga salitang naisulat pala Masakit na wala na akong mabalikan Wala akong alaala at hindi na mauulit ang nakaraan. Mahirap ang makalimot Ngunit alam kong mahirap pa ang malimutan Mahirap ang... Bakit ko ba sinusulat ito?
0
Aug 7, 2016
Aug 7, 2016 at 4:35 PM UTC
Nakalimutan ko na
Meron kang siya, meron pang isa Paano pa magkakasiya? Sa kwento ng buhay mo May linya ba ako? Nung mabasa ko ang isinulat mo Akala ang tinutukoy ay ako, Nawala ako sa isang sandali Isang sandaling nagbakasakali Hinigop ako ng mga salita Damdaming buhay lang sa mga letra Nagsusumigaw at nais kumawala Ngunit sa takot kumakalma Mga imaheng sa isip ko'y rumagasa Habang binabasa ang iyong tula Mga pagkakataong tumutugma Lumitaw sa aking alaala May kwento ang isinulat para sa nagsulat Meron din ang nagbasa sa nagpabasa Mga kwento na maaring makasugat Kung ang mga bida ay magkaiba Meron kang siya, meron pang isa Maari pa kayang sumama Sa kwento ng buhay mo Sana may kabanata - ang ikaw at ako
0
Mar 20, 2019
Mar 20, 2019 at 9:19 PM UTC
Tula para sa tula
Kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpadangat kan búlan. Dae niya hinahâbon an banggí, Pinapaluwas niya an gayón kan diklóm. Asin kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpadángat kan urán. Dae niya binabasa an háwak, Nililinigan niya lang an atî kan kalág ta. Asin kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpadángat kan duros. Dae siya nawáwarâ, Pinaparahay niya an satuyang sadkíri sa kada paghángos ta. Asin kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpagdángat kan saldáng. Dae ka susulô sa kaláyo na tinatao niya, An sulô na hali saiya an mapagayón kan agihan. Asin kun ika mamoót, Mamoót arog kan pagpagdángat kan bitóon. Bako lang kintab an dara, Pinapagirumduman kita na maski an kagadánan kayang pagsuwáyonan duwang puso. Asin kun síring, ika mamoót Mamoót bako lang bilang parte, kundi arog kan bílog na kinâban. Mamoót ka arog kan bílog na kinâban.
0
Apr 23, 2018
Apr 23, 2018 at 7:44 AM UTC
Kun Ika Mamoót
Isangdaan at limamput limang araw simula noon kahapon na iyon. Parang kahapon lang ang iyong mga kamay ay akin lamang. Parang kahapon lang ang mata mo'y ako lang ang nakikita. Parang kahapon, ang bawat daan ay tila paraiso sa ating mga mata. Parang kahapon na ang simoy ng hangin ay ang iyong mga salita. Parang kahapon lahat ng tala sa kalangitan ay nagniningning na parang walang umagang darating. Parang kahapon ako'y naniwala sa walang hanggan. Ngunit ang kahapon ay parang mga bulalakaw sa langit. Sa iyo pagpikit ikaw'y humiling. At sa iyong pagdilat ay nawala. Umaasa na ikaw ay narinig ng mga tala. Kung ako'y tatanungin kung gusto kong balikan ang kahapon natin? Oo. Paulit ulit. Kahit na alam ko na masakit ang bukas na naghihintay. Pero ang kahapon ay pawang kahapon na lamang. Hindi ito pahina sa libro na pwde **** balik balikan. Walang na ko magagawa kundi harapin ang bukas. Ang bukas na gagawa pa ng madami kahapon sa buhay ko. Maari ikaw ay parte ng kahapon ko. At sa pagdaan ng panahon ang kahapon natin ay mababaon sa limot. Kaya ito ang huli mensahe ko sa iyo, Ikaw ang akin kahapon. Ang pinakapaborito ko sa lahat. Isang daan at limamput limang araw simula ng naging parte ka ng kahapon ko. Isa kang pahina sa libro ko na pilit ko binabasa paulit ulit. Isa kang bulalakaw na hindi nakarinig. Darating ang araw ikaw ay mapapalitan ng iba pangkahapon na mas mahalaga
0
Dec 5, 2017
Dec 5, 2017 at 7:08 PM UTC
Kahapon
Kung  magsusulat ka, simulan mo. Kung nasimulan mo na, tapusin mo. Kapag natapos mo na, basahin mo. Habang binabasa mo, intindihin mo. Kapag naintindihan mo, itama mo ang mali. Kapag naitama mo ang mali, isaayos mo. Kapag naisaayos mo, basahin **** muli. Kapag binasa mo ulit at natiyak na ang lahat, Ibahagi mo at ilathala upang mabasa ng iba. Sulat lang nang sulat. Huwag matakot magkamali. Ibigay mo ang iyong makakaya. Ilabas mo ang iyong talento. Huwag mo lamang kalimutang, Pasalamatan ang Diyos...
0
Jan 31, 2016
Jan 31, 2016 at 9:15 AM UTC
Buhay Manunulat
Kinain ng kadiliman ang buong daigdig Saksi ang mga kabundukan at karagatan Sa kung paanong natakpan ang araw na siya noong naghahari sa langit Nagkalat sa buong lupain ang pait Ang sakit Dahil ang gabi dulot lang lagi ay kasawian Ang gabi'y hindi isang kaibigan Ang gabi'y hindi titigil hanggang ang kaisa isang tala na hawak mo ay kumupas na nang tuluyan Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At oo Sirang sira na ang taong sumulat ng binabasa mo Sumasabog ang ulo na tila pagputok ng bulkan Pumapatak ang luha na tila pagbuhos ng ulan Ngunit lahat ng ito ay nakatago Gaya ng kayamanan na nakadeposito sa bangko Na kayang kaya ilabas ngunit mas piniling ipunin ng husto Ipunin ang mga delubyo Delubyo na animo'y itinanim sa dibdib ng isang demonyo Nilamon ng kadiliman ang buo kong pagkatao At walang sinuman ang makakasaksi nito Dahil ang dilim ay inipon ko At ang buhay ay kikitilin Ang hininga ay lalagutin Ang sarili ay papatayin At lalong walang makakasaksi na sinuman Dahil walang pakialam sa aking gabi ang sambayanan Lahat ay nahihimbing sa kanilang kinaroroonan At sa wakas Nandito na ang wakas
0
Dec 28, 2017
Dec 28, 2017 at 8:57 AM UTC
Gabi
Kaya pala ayaw na akong pansinin, Kaya pala bigla na lang ako sineen, Kaya pala hindi nya na binabasa mga mensahe ko para sa kanya. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na ako kausap. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na sa akin, Kaya pala bigla syang nanlamig, Kaya pala balewala na ako. Kaya pala kinalimutan na ako. Kaya pala.. Kaya pala.. Kasi may bago ka na. Haha Tangina.
0
May 12, 2017
May 12, 2017 at 1:23 AM UTC
Kaya Pala
Makaribong sa payo Dai ko na naintindihan an mga nangyayari Sa palibot ko Garo nag-iikot an mundo Dai na garo kaya kan mata ko Naglalabo an paghiling ko Dai na naggagana an payo ko Napapahibi na ako **** kan nagbagsak ka Hali sa madiklom na langit Manlaenlaen na imahe An sakuyang nadidiskobre Igwa pala akong barkada Sa irarom kan katre Pwede mo palan kaulayon An sadiri mo sa salming Kaya mo palan bukasan Gabos na pintoan pagnakapikit Pirang oras pang uminagi Dai nagpupundo an pagturo kan luha hali sa librong binabasa ko An mga letra nagdudulag na parayo sa libro Tinipon ko an mga ini Nilaag sa garapon Mas nagkusog an paghibi kan libro Nagaapaw na an tubig sa kwarto ko Nasusuya na ako Kaya Inapon ko sa langit Nag-iwas an bulan asin bitoon Pero kinakan kan saldang Dai kaini aram na padagos An pagdulag kan mga letra sa libro Dai na maugma an saldang An dating masinggaya ngunyan kurundot na Aro-aldaw ng naguuran Aro-aldaw naman akong nasasakitan Tiponon an mga letrang satuyang pinabayaan. —𝐔𝐫𝐚𝐧, a Bikol poetry.
0
Jul 27, 2020
Jul 27, 2020 at 11:57 AM UTC
Urán
Konti nalang bibigay na Kaya kailangang lumayo na Pagka’t hindi nais maging pangalawa Sa puso **** pagmamay-ari na ng iba Sa pagpaparamdam **** ako’y mahalaga Nabigyan ko ng maling pagpapakahulugan pala Inaamin ko, ako ang may sala Pagka’t ako ay umaasa sa wala Ako ay didistansiya na Dahil ayokong maramdaman niya Ang aking naramdaman sa nauna Na iwan at pagtaksilan dahil may iba na Hindi na muna magbabasa Ng mga librong hilig nating binabasa Pagka’t ang mga dahon ay nagpapaalala Na minsan ang hilig nati’y iisa Pipikit nadin muna tuwing titingala Upang hindi masaksihan ang mga tala Pagka’t ang buwan din ay iyong paborito Dahil sabi mo napakakalma ka ng mga ito Lahat ng ito’y aking gagawin Hindi para sa iyo kundi para sa akin Dahil karapat-dapat akong mahalin Ng taong buong-buo ay akin.
0
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 8:37 AM UTC
Halos
.......Nang umamen Marunong , Hindi lang ikaw Tumalima kasi nga.... Ikaw lamang ang dehado, sa madumi obligado, Pihadong kakapit ka muli at tiyak nga babalik ka. ayy puta tang-ina Ang bawat pahina Kahit pa maibenta Ikaw Ang Kwento na Wala ka mang Kwenta Para ka na lang sa akin kahit pa sa loob ko ay labag pahalagahan walang iba na yaman, kundi Binabagtas nag-iisang lawa sa Sagwan at Bangka Yaring Ako ay Panimpla Ganyan ka ba talaga Waring mala-mapa rumehistro na sa wankata na di mo pa mahahalata Batid ang maha- hatid pa Lalo kapag ito ay hina- yaan maging kuwintas na bi🌟uin OO ! Hindi nga Siya. Pero mali naman na sabihing Tama ka ! Bagay na bagay na talaga kami sa isa't isa. Gaya baga ng mga kaibigan ko sa kanilang salita... " kahit Wala Naman Siya Mabubuhay pa din Ako Nang Wala na Ngang Patumangga ! " Sabi sa mapag-imbot na tibok ng puso kong hugis-mangga ! Siya na nga daw Ang naturang Pag-ibig Ng aking Buhay at Giliw na hinirang Subalit sa aking magiting na Diwa na tanging saad ay hayag na hidwa Hula sa Amin ay Laho kahit na humadlang pa ang Tadhana... Halo sa aking nangingilid at napupuwing kong pananaw sa pigil na pigil Kong Luha na may umaapaw na paniniwalang Siya pa mismo ang nagpahayag , na di kami patuloy na MagLalayag ! Alam ko naman Kahit di na kami tatagal sa 'ming pagsasama ,,, Sinasabi ko lagi sa aking loob Ang pabulong na ... mahaL kitA ! " o o t o t o o " Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, lamang na ika'y hibang Sa Binabasa mo ... " atiK lahaM " Mga sambit Kataga Bali-baliktarin man, sa larangan ng Agos Ng Kabalintunaan, Itong aking pinaglalaban tunay at mananatili alaala na Lamang ,,, sa radar ang pawang sukat sabihin ko hanggang sa aking Pagsigaw.... !!!! Siya ay Ikaw ! Pagtatapat kong muli Mahal Ko Siya ! Minsan pa... ay huwag mo na lang muna Tangkain pa ang Pagbabasa Buhat pa dun sa pinakababa na kinakatok sa Tinanikala Patungo sa nakakalula na pagtutok Don sa tinitingala Try to start reading verses from the bottom of a Loving heart , All the way into up above until you reaches in top of a hurty part ! magmula pa sa salin-wika Binabaybay at binibigKas Tila Binalatang sinKamas Pagkat nawala sa itaas, ang hinahanap ko po na Titulo... Panustos ko pinapatas, taimtim ang inaalyas sa Liriko... Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, habang Ikaw ay Libang Sa Binabasa mo ... " o o t o t o o "
0
Nov 27, 2023
Nov 27, 2023 at 3:53 AM UTC
TM naaRi nA Libag ®
.......Nang umamen Marunong , Hindi lang ikaw Tumalima kasi nga.... Ikaw lamang ang dehado, sa madumi obligado, Pihadong kakapit ka muli at tiyak nga babalik ka. ayy puta tang-ina Ang bawat pahina Kahit pa maibenta Ikaw Ang Kwento na Wala ka mang Kwenta Para ka na lang sa akin kahit pa sa loob ko ay labag pahalagahan walang iba na yaman, kundi Binabagtas nag-iisang lawa sa Sagwan at Bangka Yaring Ako ay Panimpla Ganyan ka ba talaga Waring mala-mapa rumehistro na sa wankata na di mo pa mahahalata Batid ang maha- hatid pa Lalo kapag ito ay hina- yaan maging kuwintas na bi🌟uin OO ! Hindi nga Siya. Pero mali naman na sabihing Tama ka ! Bagay na bagay na talaga kami sa isa't isa. Gaya baga ng mga kaibigan ko sa kanilang salita... " kahit Wala Naman Siya Mabubuhay pa din Ako Nang Wala na Ngang Patumangga ! " Sabi sa mapag-imbot na tibok ng puso kong hugis-mangga ! Siya na nga daw Ang naturang Pag-ibig Ng aking Buhay at Giliw na hinirang Subalit sa aking magiting na Diwa na tanging saad ay hayag na hidwa Hula sa Amin ay Laho kahit na humadlang pa ang Tadhana... Halo sa aking nangingilid at napupuwing kong pananaw sa pigil na pigil Kong Luha na may umaapaw na paniniwalang Siya pa mismo ang nagpahayag , na di kami patuloy na MagLalayag ! Alam ko naman Kahit di na kami tatagal sa 'ming pagsasama ,,, Sinasabi ko lagi sa aking loob Ang pabulong na ... mahaL kitA ! " o o t o t o o " Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, lamang na ika'y hibang Sa Binabasa mo ... " atiK lahaM " Mga sambit Kataga Bali-baliktarin man, sa larangan ng Agos Ng Kabalintunaan, Itong aking pinaglalaban tunay at mananatili alaala na Lamang ,,, sa radar ang pawang sukat sabihin ko hanggang sa aking Pagsigaw.... !!!! Siya ay Ikaw ! Pagtatapat kong muli Mahal Ko Siya ! Minsan pa... ay huwag mo na lang muna Tangkain pa ang Pagbabasa Buhat pa dun sa pinakababa na kinakatok sa Tinanikala Patungo sa nakakalula na pagtutok Don sa tinitingala Try to start reading verses from the bottom of a Loving heart , All the way into up above until you reaches in top of a hurty part ! magmula pa sa salin-wika Binabaybay at binibigKas Tila Binalatang sinKamas Pagkat nawala sa itaas, ang hinahanap ko po na Titulo... Panustos ko pinapatas, taimtim ang inaalyas sa Liriko... Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, habang Ikaw ay Libang Sa Binabasa mo ... " o o t o t o o "
Continue reading...
106
mahal, nang turuan ka lumipad ay kung saan-saan ka na napadpad ‘di na rin kabisado ang mga linya sa iyong palad at simula noon hindi ka na muling tumapak sa lupa nagsimula na din ang pagpatak ng luha ngayo’y magkasalungat at 'di na masilayan ‘di mo na binabasa ang mga likhang sulat kailangan nang mamulat sapagkat sariwa pa rin ang mga sugat dulot ng katotohanan na hindi ka na muling babalik
0
May 15, 2021
May 15, 2021 at 2:46 PM UTC
huling pagtapak sa lupa
Isang gabi, Tila puso niya ay umiindak Kasabay ng mga patak ng ulan, Binabasa nito ang kalupaan, Nagbigay ito ng isang musika Na sinasabayan ng mga bituing kumikislap, Mga ngiti sa labi'y kay tamis Gustong-gusto niya Tila nasa isa siyang panaginip.
0
Aug 19, 2019
Aug 19, 2019 at 3:28 AM UTC
INDAK
Dating tayo Hindi na siya tulad ng dati, Hindi na siya madaling maloko, Hindi na siya kinikilig sa sulyap mo, Hindi na din siya tumatanaw sa mukha mo. Hindi na nya sinusubukang kausapin ka, Hindi na nya kinakanta ang paborito **** musika, Hindi na nya binabasa ang dating sulat nyo sa isat-isa. Hindi na, hindi na, hindi na. Masakit pala yung salitang "hindi na", Depende sa nakakakita, Depende sa nakakaramdam, At depende sa umaasa.
0
Feb 18, 2019
Feb 18, 2019 at 1:32 AM UTC
Untitled