Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"sumigaw" poems
Hindi ako magaling kumabisado Inaamin ko, hindi ako magaling kumabisado Higit sa lahat, ayokong pinipilit akong tandaan ang mga bagay na ayoko Pero gusto kong makabisado ang tunog ng pagakyat mo sa hagdan Gusto ko makabisado kung ilang kutsara ng asukal at takal ng gatas ang tinitimpla mo sa kape Gusto ko makabisado kung anong paborito **** palaman sa tinapay at kung kailangan mo ba ng alalay Gusto ko makabisado kung inuuna mo bang kainin ang balat ng manok o hinuhuli mo Gusto ko makabisado kung anong timpla ang gusto **** sawsawan sa iyong ulam...matamis, mapait, maasim o maanghang. Matamis, mapait, maasim o maanghang... Gusto kong makabisado, Gusto ko makibasado kung paano minumulat ang mata matapos magising sa mahabang panaginip Gusto ko makabisado ang galaw ng iyong mga kamay sa kung paano mo inaayos ang iyong kurbata Gusto ko makabisado kung paano mo tinatali ang sintas ng sapatos mo sayong mga paa Hindi ako magaling kumabisado... Inuulit ko, hindi ako magaling kumabisado Pero gusto ko makibasado lahat ng tungkol sayo, Sa maliit man o malaking detalye, madami man o kaunti Sa kung paano ka bumangon sa umaga at sa pagahon ng araw, Lahat ng iyong ginagawa sa umpisa at ang iyong hiling kapag tapos na Importante man o walang kahulugan, mahalagang ito'y aking malaman. Ang gusto ko lang makabisado Makabisado Makabisado At sa huling beses, uulitin ko Hindi ako magaling kumabisado Pero kakabisaduhin ko ang hugis ng iyong mukha, ang maiitim at mahahabang pilik mata, ang ngiti sayong labi, ang tunog ng hininga kapag ika'y katabi Gusto ko lang makabisado At kakabisaduhin ko Kakabisaduhin ko kahit gaano katagal Abutin man ng syam-syam, buwan-buwan, taon-taon, Itaga mo man sa bato Sumigaw ka man ng "darna" Pero mahal, kakabisaduhin ko... Kakabisaduhin ko, Maubos man ang mga bituin na siyang nagbibigay direksyon sa kung saan patungo Kakabisaduhin ko simula sa umpisa hanggang sa dulo Simula sa unang letra ng pangalan mo, kasunod sa numero ng kaarawan mo hanggang sa hibla ng buhok mo Panagako mahal, kakabisaduhin ko para sayo Kakabisaduhin ko At kakabisaduhin ko ang tibok ng puso mo, Umaasang baka sakaling masabayan ko
0
Oct 26, 2016
Oct 26, 2016 at 9:11 PM UTC
16
Hindi ako magaling kumabisado Inaamin ko, hindi ako magaling kumabisado Higit sa lahat, ayokong pinipilit akong tandaan ang mga bagay na ayoko Pero gusto kong makabisado ang tunog ng pagakyat mo sa hagdan Gusto ko makabisado kung ilang kutsara ng asukal at takal ng gatas ang tinitimpla mo sa kape Gusto ko makabisado kung anong paborito **** palaman sa tinapay at kung kailangan mo ba ng alalay Gusto ko makabisado kung inuuna mo bang kainin ang balat ng manok o hinuhuli mo Gusto ko makabisado kung anong timpla ang gusto **** sawsawan sa iyong ulam...matamis, mapait, maasim o maanghang. Matamis, mapait, maasim o maanghang... Gusto kong makabisado, Gusto ko makibasado kung paano minumulat ang mata matapos magising sa mahabang panaginip Gusto ko makabisado ang galaw ng iyong mga kamay sa kung paano mo inaayos ang iyong kurbata Gusto ko makabisado kung paano mo tinatali ang sintas ng sapatos mo sayong mga paa Hindi ako magaling kumabisado... Inuulit ko, hindi ako magaling kumabisado Pero gusto ko makibasado lahat ng tungkol sayo, Sa maliit man o malaking detalye, madami man o kaunti Sa kung paano ka bumangon sa umaga at sa pagahon ng araw, Lahat ng iyong ginagawa sa umpisa at ang iyong hiling kapag tapos na Importante man o walang kahulugan, mahalagang ito'y aking malaman. Ang gusto ko lang makabisado Makabisado Makabisado At sa huling beses, uulitin ko Hindi ako magaling kumabisado Pero kakabisaduhin ko ang hugis ng iyong mukha, ang maiitim at mahahabang pilik mata, ang ngiti sayong labi, ang tunog ng hininga kapag ika'y katabi Gusto ko lang makabisado At kakabisaduhin ko Kakabisaduhin ko kahit gaano katagal Abutin man ng syam-syam, buwan-buwan, taon-taon, Itaga mo man sa bato Sumigaw ka man ng "darna" Pero mahal, kakabisaduhin ko... Kakabisaduhin ko, Maubos man ang mga bituin na siyang nagbibigay direksyon sa kung saan patungo Kakabisaduhin ko simula sa umpisa hanggang sa dulo Simula sa unang letra ng pangalan mo, kasunod sa numero ng kaarawan mo hanggang sa hibla ng buhok mo Panagako mahal, kakabisaduhin ko para sayo Kakabisaduhin ko At kakabisaduhin ko ang tibok ng puso mo, Umaasang baka sakaling masabayan ko
Continue reading...
48
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
0
Oct 23, 2018
Oct 23, 2018 at 9:31 PM UTC
Ang Paligsahan Ng Buhay
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
Continue reading...
37
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
0
Jan 2, 2019
Jan 2, 2019 at 4:21 AM UTC
PANATA NG BALIW NA PAG-IBIG
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
Continue reading...
64
Pinas na minamahal Lugar na aking sinilangan Bansang kayraming yaman Ngunit buhay ang kapalit Nang sumigaw upang marinig Pagkat nanlaban kaya dugo ang kapalit Laban nga ba sa droga o laban sa bayan? Ang tanging tanong na binabatid Ang tanong na di mawala sa isip. Ang yaman ng bayan naglalahong parang bula Sa bulsa ng pamahalaan makikita Bilihin na nagmamahal Sa bibig na lang ng presidente ang mura Sa atin pa ba ang bayan? O kabilang na sa mga estado ng tsina at amerika Mga kababayan na lumuluwas sa bayan Makamit lamang ang kaginhawaan Dugo, pawis at buhay ang naging kapalit Ang kabataan nga ba ang pag-asa ng bayan? Pagkat sila’y sa selda makikita imbis na sa paaralan Sambit nila’y kulang daw sa disiplina at pagsisikap Habang sila’y nagbubulag bulagan at nag-bibingi-bingibingian Ano na nga ba ang katotohanan? Saan na nga ba nakabase ang tama at mali? Susunod ba sa pamahalaan o sumigaw para sa ating kinabukasan?
0
Dec 12, 2018
Dec 12, 2018 at 4:17 AM UTC
Philippines
Di niyo ba alam na nang pasimula ay nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa? Na ang mundong ito'y Kanyang binigyan ng hugis at anyo gamit lamang ang mga salitang dumaan sa Kanyang bibig? Na nung sinabi Niyang, "Magkaroon ng liwanag!" Nagkaroon nga. Di niyo ba alam na kaya Niyang humarang sa agos ng dagat, ipaawit ang mga bituin, ipaluhod ang bulubundukin? Di niyo ba alam na ang kapangyarihan na ito, ang kapangyarihang ginamit Niya para ibuo ang mga planeta, ang kapangyarihang ginamit Niya para tigilan ang pag-akyat ng buwan nung lumalaban sina Joshua, ang kapangyarihang ginamit Niya para bigyan muli ng buhay ang yumao ay nasa atin din? Ito ang Kanyang pangako: Na tayo'y binigyan ng kapangyarihang tapakan ang mga ahas at ang lahat ng kapangyarihan ng ating kaaway Di niyo ba alam na may kapangyarihan sa pagsamba sa Kanya? Di niyo ba alam na nung ikapitong ikot sa ikapitong araw, mga trumpeta at boses ng Kanyang mga anak ang ginamit ng Diyos para ibagsak ang Jerico? Sumigaw na tayo sapagkat nasa atin na ang tagumpay Sumigaw na tayo sapagkat sa Kanyang pangalan ang pag-asa ng mundo sa Kanyang pangalan, lumiliwanag ang dilim sa Kanyang pangalan, lahat ng takot ay nadadaig Sambahin natin ang Panginoon ng buong galak ng buong puso nanginginig at mga demonyo sa pangalan ni Hesus tumutumba ang mga harang ng impyerno sa pangalan ni Hesus Tayo'y magkaisa, itaas ang mga kamay tayo'y magkaisa, itaas ang iyong boses gaya ng mga trumpeta tayo'y magkaisa Sambahin natin ang Diyos na buhay, ang Diyos na dakila!
0
Jan 7, 2016
Jan 7, 2016 at 8:56 AM UTC
Di Niyo Ba Alam
Di niyo ba alam na nang pasimula ay nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa? Na ang mundong ito'y Kanyang binigyan ng hugis at anyo gamit lamang ang mga salitang dumaan sa Kanyang bibig? Na nung sinabi Niyang, "Magkaroon ng liwanag!" Nagkaroon nga. Di niyo ba alam na kaya Niyang humarang sa agos ng dagat, ipaawit ang mga bituin, ipaluhod ang bulubundukin? Di niyo ba alam na ang kapangyarihan na ito, ang kapangyarihang ginamit Niya para ibuo ang mga planeta, ang kapangyarihang ginamit Niya para tigilan ang pag-akyat ng buwan nung lumalaban sina Joshua, ang kapangyarihang ginamit Niya para bigyan muli ng buhay ang yumao ay nasa atin din? Ito ang Kanyang pangako: Na tayo'y binigyan ng kapangyarihang tapakan ang mga ahas at ang lahat ng kapangyarihan ng ating kaaway Di niyo ba alam na may kapangyarihan sa pagsamba sa Kanya? Di niyo ba alam na nung ikapitong ikot sa ikapitong araw, mga trumpeta at boses ng Kanyang mga anak ang ginamit ng Diyos para ibagsak ang Jerico? Sumigaw na tayo sapagkat nasa atin na ang tagumpay Sumigaw na tayo sapagkat sa Kanyang pangalan ang pag-asa ng mundo sa Kanyang pangalan, lumiliwanag ang dilim sa Kanyang pangalan, lahat ng takot ay nadadaig Sambahin natin ang Panginoon ng buong galak ng buong puso nanginginig at mga demonyo sa pangalan ni Hesus tumutumba ang mga harang ng impyerno sa pangalan ni Hesus Tayo'y magkaisa, itaas ang mga kamay tayo'y magkaisa, itaas ang iyong boses gaya ng mga trumpeta tayo'y magkaisa Sambahin natin ang Diyos na buhay, ang Diyos na dakila!
Continue reading...
63
Hindi naman ganid ang administrasyon Nagkataon lamang na may mga punto Na walang humpay na nag-iiwan Ng tandang pananong. May mga eksenang hindi literal Pero kapag bayan ang bumasa’y Ni isang letra’y hindi man lamang nasimulan. Hindi masisisi ang mga modernong bayani Kung patuloy pa rin sila sa pakikibaka Kahit nakamit na kamo ang kasarinlan; Ang hustisya raw ay napagtagumpayan na Bagkus, nilalatigo ng kapwa nasa ekonomiya. Marahil hindi pa lubusang nararadyo Hindi magkanda-ugaga ang leksyon sa Senado Eh kung uso pa ba ang tele-radyo, Kaya bang tapakan ng saksi ang demokrasyang makasarili? Doon nag-rally ang iilang katauhan Wala naman silang napala Pagkat binagsakan ng pintuan Ni hindi nakakilos kahit sila’y nasa kilusan Saklob ng gobyerno’y sila’y bisi sa nasasakupan. Hindi mabilang ang dugong dumanak Ang boses na sumigaw Ang tonong paulit-ulit pero hindi naririnig O baka naman ang may pandinig Ay mas nais magwaglit. May mga platapormang tila langit Bagkus dilim naman ang hain Sa maliwanag dapat na paligid. Ibabato nila ang kinamkam sa madla Pero dahil ang binato’y mukhang tinapay, Walang pakuwari ang iba Manhid nga ba ang tao O talagang kurot-sabay-pikit lang? Heto na naman tayo sa estante ng kaguluhan Sana nga matapos na ang pahinang ito Pero nasa simula pa lamang Pagkat ang propesiya’y Nararapat na mamalakad Ihahain ng Higit na Hari Nang maitaas Kanyang Ngalan. Kung may mga bumabatikos Sa gobyernong kinagisnan Marami pa rin ang tatayo Pagkat kaytayog ng kanilang dangal. Hindi naman dapat Tumingin lamang sa kawalan Pagkat may pag-asa pa Itong ginintuan nating bayan.
0
May 2, 2015
May 2, 2015 at 7:18 PM UTC
Repleksyon ni Juan
Hindi naman ganid ang administrasyon Nagkataon lamang na may mga punto Na walang humpay na nag-iiwan Ng tandang pananong. May mga eksenang hindi literal Pero kapag bayan ang bumasa’y Ni isang letra’y hindi man lamang nasimulan. Hindi masisisi ang mga modernong bayani Kung patuloy pa rin sila sa pakikibaka Kahit nakamit na kamo ang kasarinlan; Ang hustisya raw ay napagtagumpayan na Bagkus, nilalatigo ng kapwa nasa ekonomiya. Marahil hindi pa lubusang nararadyo Hindi magkanda-ugaga ang leksyon sa Senado Eh kung uso pa ba ang tele-radyo, Kaya bang tapakan ng saksi ang demokrasyang makasarili? Doon nag-rally ang iilang katauhan Wala naman silang napala Pagkat binagsakan ng pintuan Ni hindi nakakilos kahit sila’y nasa kilusan Saklob ng gobyerno’y sila’y bisi sa nasasakupan. Hindi mabilang ang dugong dumanak Ang boses na sumigaw Ang tonong paulit-ulit pero hindi naririnig O baka naman ang may pandinig Ay mas nais magwaglit. May mga platapormang tila langit Bagkus dilim naman ang hain Sa maliwanag dapat na paligid. Ibabato nila ang kinamkam sa madla Pero dahil ang binato’y mukhang tinapay, Walang pakuwari ang iba Manhid nga ba ang tao O talagang kurot-sabay-pikit lang? Heto na naman tayo sa estante ng kaguluhan Sana nga matapos na ang pahinang ito Pero nasa simula pa lamang Pagkat ang propesiya’y Nararapat na mamalakad Ihahain ng Higit na Hari Nang maitaas Kanyang Ngalan. Kung may mga bumabatikos Sa gobyernong kinagisnan Marami pa rin ang tatayo Pagkat kaytayog ng kanilang dangal. Hindi naman dapat Tumingin lamang sa kawalan Pagkat may pag-asa pa Itong ginintuan nating bayan.
Continue reading...
52
Ako si Juan Para kanino ba ang pangalang yan? Para sa taong may pinag-aralan? Para sa taong may pinaghirapan? O para rin sa mga taong nahihirapan? Mga tanong yan na umiikot sa mundong kinabibilangan ko. Hindi ko piniling maging ganito pero ito na ata ang isinulat sa tadhana ko. Ang maging di kanais-kais sa paningin At mas lalong di maging kapansin-pansin. Ako Si Juan Pilipino rin ako pero bakit tingin niyo sa akin walang kwentang tao? Pilipino rin ako at hindi ko ninais na maging ganito ang buhay ko. Oo pilipino rin ako pero bakit parang ayaw niyo akong tanggapin bilang tao sa lipunang ito? Dahil ba marumi ang damit ko? Dahil ba nangangamoy araw ako? Dahil ba wala akong napagaralan? O dahil di na ako katangap-tangap? Ako si Juan Pakiusap wag niyo akong husgahan dahil sa ako'y mahirap Di ko pinili ang takbo ng buhay na mayroon ako. Di ko piniling maging pulubing palaboy-laboy At higit sa lahat Di ko piniling mawala ang lahat. Ang pera, ang pagkain, ang tirahan, ang pamilya, ang inumin ang kaibigan. At hindi ko pinili ang maging mahiral. Pasensya ate, kuya, kung lagi ko kayong kinukulit para sa kaunting pansin. Pasensya na ate at kuya kung kinakalabit ko ang mga damit ninyong mamahalin. Pasensya na ate at kuya kung sa bawat pagdaan ninyo'y nababahuan kayo sa akin. Pero maliban sa pera, palimos naman po ng panalangin. Panalangin na sana'y hindi ako sumuko sa ibinigay saking pagsubok Panalangin laban sa lahat ng bagay na nagdala sakin sa pagkalugmok Panalangin na hindi ako paano sa daan kapag ako ay natutulog At panalangin na sa paggising ko'y may lakas pa rin akong bumangon. Pasensya kung gagamitin ko pa ang pangalang Juan na simbolo ng pagiging likas na Pilipinong may pinagaralan Pero sana maisip niyo na di ko kailangan ng mga bagay na sa aki'y magpapayaman Ang kailangan ko ay ang intindihin niyo ang aking kalagayan Kung makikita niyo man akong naglalakad o nakaupo sa lansangan Maaari bang sumigaw kayo o tawagin niyo ako sa pangalang Juan? Dahil minsan rin sa buhay ko ay katulad niyo rin ako Napaglaruan lang ng tadhana at nawala lahat ng meron ako. Pulubi ako, mabaho, konti ang nalalaman, walang panligo, pangkain, perang pambili ng gamot pangotra sa sakit na dala ng paligid. Pero ito ang tandaan ninyo, Huling mensahe ni lumang Juan para sa mga makabagong Juan Ako si Juan Pagnakita ninyo ako wag niyo akong pandirian Subukan niyong kilalanin ako maliban sa aking pangalan Wag niyo akong husgahan na ipambibili ng droga ang naipon kong barya Wag niyo akong husgahan na nagtatrabaho ako sa isang sindikatong galawan. At sana'y ako'y inyong alalahanin at wag niyo sana akong kalimutan Na minsan sa buhay ko na nakapagpakilala ako na "Ako Si Juan ang dating Pilipino na ngayo'y tinatakwil na ng lipunan."
0
Aug 24, 2018
Aug 24, 2018 at 11:10 PM UTC
Ako Si Juan
Ako si Juan Para kanino ba ang pangalang yan? Para sa taong may pinag-aralan? Para sa taong may pinaghirapan? O para rin sa mga taong nahihirapan? Mga tanong yan na umiikot sa mundong kinabibilangan ko. Hindi ko piniling maging ganito pero ito na ata ang isinulat sa tadhana ko. Ang maging di kanais-kais sa paningin At mas lalong di maging kapansin-pansin. Ako Si Juan Pilipino rin ako pero bakit tingin niyo sa akin walang kwentang tao? Pilipino rin ako at hindi ko ninais na maging ganito ang buhay ko. Oo pilipino rin ako pero bakit parang ayaw niyo akong tanggapin bilang tao sa lipunang ito? Dahil ba marumi ang damit ko? Dahil ba nangangamoy araw ako? Dahil ba wala akong napagaralan? O dahil di na ako katangap-tangap? Ako si Juan Pakiusap wag niyo akong husgahan dahil sa ako'y mahirap Di ko pinili ang takbo ng buhay na mayroon ako. Di ko piniling maging pulubing palaboy-laboy At higit sa lahat Di ko piniling mawala ang lahat. Ang pera, ang pagkain, ang tirahan, ang pamilya, ang inumin ang kaibigan. At hindi ko pinili ang maging mahiral. Pasensya ate, kuya, kung lagi ko kayong kinukulit para sa kaunting pansin. Pasensya na ate at kuya kung kinakalabit ko ang mga damit ninyong mamahalin. Pasensya na ate at kuya kung sa bawat pagdaan ninyo'y nababahuan kayo sa akin. Pero maliban sa pera, palimos naman po ng panalangin. Panalangin na sana'y hindi ako sumuko sa ibinigay saking pagsubok Panalangin laban sa lahat ng bagay na nagdala sakin sa pagkalugmok Panalangin na hindi ako paano sa daan kapag ako ay natutulog At panalangin na sa paggising ko'y may lakas pa rin akong bumangon. Pasensya kung gagamitin ko pa ang pangalang Juan na simbolo ng pagiging likas na Pilipinong may pinagaralan Pero sana maisip niyo na di ko kailangan ng mga bagay na sa aki'y magpapayaman Ang kailangan ko ay ang intindihin niyo ang aking kalagayan Kung makikita niyo man akong naglalakad o nakaupo sa lansangan Maaari bang sumigaw kayo o tawagin niyo ako sa pangalang Juan? Dahil minsan rin sa buhay ko ay katulad niyo rin ako Napaglaruan lang ng tadhana at nawala lahat ng meron ako. Pulubi ako, mabaho, konti ang nalalaman, walang panligo, pangkain, perang pambili ng gamot pangotra sa sakit na dala ng paligid. Pero ito ang tandaan ninyo, Huling mensahe ni lumang Juan para sa mga makabagong Juan Ako si Juan Pagnakita ninyo ako wag niyo akong pandirian Subukan niyong kilalanin ako maliban sa aking pangalan Wag niyo akong husgahan na ipambibili ng droga ang naipon kong barya Wag niyo akong husgahan na nagtatrabaho ako sa isang sindikatong galawan. At sana'y ako'y inyong alalahanin at wag niyo sana akong kalimutan Na minsan sa buhay ko na nakapagpakilala ako na "Ako Si Juan ang dating Pilipino na ngayo'y tinatakwil na ng lipunan."
Continue reading...
50
I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.
0
Jul 18, 2015
Jul 18, 2015 at 1:01 PM UTC
Pangalawang Pagkakataon
I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.
Continue reading...
75
Una kitang narinig Pero iba pala kapag naririnig at nasisilayan Alam mo bang nakakakilig Kahit yung kinakanta mo ay tungkol sa lokohan, kabiguan o kalungkutan Ewan ko kung napansin mo akong tulala sayo Habang kumakanta ka at may kaunting pangiti ngiti Tignan mo gumawa ako ng tula para sayo At yung puso ko tuloy palihim na tili ng tili Pagkauwi ko galing sa Sev's Cafe Di ko pa din malimutan yung oras na magpapapicture ako sayo Muntik na akong di makagalaw at sumigaw ng mayday! mayday! Nang sabihin **** "teka maglugay muna ako" Hayaan mo na yung mga taong nasa kanta **** PAWS Kung sakin lang araw araw ka sanang may rose Lumipad man yung isa sayo palayo Tayo naman ay tatakbo at lilibutin ang mundo Pag nagkita tayo ulet ang sasabihin ko ay Hi Crush! Kaya lang yung pisngi mo kaya ay mag blush? Sabayan mo sana itong gusto kong kantahin Mejo nirevise ko yung favorite part mo sa antukin Eto na Sasalubungin natin ang kinabukasan Ng walang takot at pangamba Tadhana'y merong tip na makapangyarihan Kung ayaw may dahilan Gusto kita kaya ginawan ng paraan
0
Oct 27, 2015
Oct 27, 2015 at 6:46 AM UTC
Karlen
*Halina kayong lahat at makinig! Magdikit-dikit at magkapit-bisig! At sabay pakiramdaman ang tahimik na unos ng isang dakilang puting kandilang upos.* Dito sa ating liblib na barrio Nakatago ang isang kandilang puti Labis na mahaba; ang pasensya na tila kayang hintayin ang walang hanggan. Ngunit labis na manipis; na kaybilis tablan at lapitan ng hinagpis. Dumating ang araw na kinailangang sindihan ang dakilang puting kandila sapagkat nawala at napundi na ang ilaw ng tahanan. Nang idinikit ang posporo sa kanyang mitsa ay hindi sadyang nakapaso ang kandila subalit ang nagsindi ay 'di napigilang magalit, pilit na pinutol ang kandilang puti sa gitna at ito'y nangalahati. Walang nagawa ang kandilang mayumi kundi iiyak ang mainit nitong pagkit ngunit ang tanglaw nito ay kayliwanag buong barrio'y mararamdaman ang kanyang sinag. Ilang araw nangyaring muli ang pagpasong hindi minimithi ang kandilang puti'y patuloy pa ring nangangalahati ngunit ang liwanag sa barrio'y sa kanya pa rin nanggagaling. Dumating ang araw ng kandila na hindi na maaring kalahatiin. Unti-unting sumuko na rin ang mahaba nitong mitsa. Sa huling sandali, ay hindi na nakapagpigil ang mapanghimok na nagsindi. Buong lakas na nag-ipon nang hangin Buong pwersang sumigaw sa kandila. Ang kandila'y 'di na nanlaban at nagtuloy nang manghina. At sa huling bulong ng nagsindi, ang liwanag ng kandilang puti ay napundi. *Halina kayong lahat at makinig Magdikit-dikit at magkapit-bisig sabay pakiramdaman sa walang kibong katahimikan ang umaalulong na hagulgol ng dakilang kandila.*
0
Sep 16, 2016
Sep 16, 2016 at 1:12 PM UTC
Hagulgol ng Kandila
*Halina kayong lahat at makinig! Magdikit-dikit at magkapit-bisig! At sabay pakiramdaman ang tahimik na unos ng isang dakilang puting kandilang upos.* Dito sa ating liblib na barrio Nakatago ang isang kandilang puti Labis na mahaba; ang pasensya na tila kayang hintayin ang walang hanggan. Ngunit labis na manipis; na kaybilis tablan at lapitan ng hinagpis. Dumating ang araw na kinailangang sindihan ang dakilang puting kandila sapagkat nawala at napundi na ang ilaw ng tahanan. Nang idinikit ang posporo sa kanyang mitsa ay hindi sadyang nakapaso ang kandila subalit ang nagsindi ay 'di napigilang magalit, pilit na pinutol ang kandilang puti sa gitna at ito'y nangalahati. Walang nagawa ang kandilang mayumi kundi iiyak ang mainit nitong pagkit ngunit ang tanglaw nito ay kayliwanag buong barrio'y mararamdaman ang kanyang sinag. Ilang araw nangyaring muli ang pagpasong hindi minimithi ang kandilang puti'y patuloy pa ring nangangalahati ngunit ang liwanag sa barrio'y sa kanya pa rin nanggagaling. Dumating ang araw ng kandila na hindi na maaring kalahatiin. Unti-unting sumuko na rin ang mahaba nitong mitsa. Sa huling sandali, ay hindi na nakapagpigil ang mapanghimok na nagsindi. Buong lakas na nag-ipon nang hangin Buong pwersang sumigaw sa kandila. Ang kandila'y 'di na nanlaban at nagtuloy nang manghina. At sa huling bulong ng nagsindi, ang liwanag ng kandilang puti ay napundi. *Halina kayong lahat at makinig Magdikit-dikit at magkapit-bisig sabay pakiramdaman sa walang kibong katahimikan ang umaalulong na hagulgol ng dakilang kandila.*
Continue reading...
49
'Wag kang mag-alala, 'Pag nilangaw na ang bahagharing tuyot na at wala nang sigla, Lilipad ang mga paru-parong matagal nang nagtago sa aking sikmura, Noong mga panahong pinaghalong saya at kaba pa ang nararamdaman ko 'pag kasama kita... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita... 'Wag kang mag-alala, 'Pag napagod na ang dagat sa pag-alon at pagsayaw ng mahinahon, Patutulugin siya pansamantala ng mga minahal at pinagkatagu-tago kong mga ibon Na nagkubli sa tinig mo habang inakala kong hindi lilipasin ng panahon... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita... 'Wag kang mag-alala, 'Pag tinamad nang umawit ang hangin para sa iningatang puso, Bababa ang mga tala na inipon nang matagal at itinago, Upang alisin ang lamig ng gabi na noo'y nasa mga bisig mo at inakalang 'di magbabago... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita... 'Wag kang mag-alala, 'Pag nakalimutan nang ngumiti ng araw dahil sa inis, Yayakapin siya ng buwan kahit pa ang kapalit ay masunog siya nang labis, Pipigain ang huling patak na luha mula sa mga matang tinirahan na ng hinagpis... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita kahit sa huling dugong dadaloy sa ugat ng puso kong sirang-sirang na... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita kahit sa huling hanging aagpas sa aking bibig na pagod nang sumigaw... 'Wag kang mag-alala, mamahalin pa rin kita, Mahal...
0
May 17, 2015
May 17, 2015 at 11:34 PM UTC
'Wag kang mag-alala...
Binabati ako ng umaga ng mga imaheng tila sayo lamang, Hinehene ako ng gabi ng himig **** matamis lang. Sa bawat oras sa bawat minuto ikay nasa isip ko Marinig mo kaya ang harana ko sa kabila ng gulo? Ikaw ang salamin sa mata kong malabo Ikaw ang hanging sa buhay ko'y bumubuo Ngunit sa kabila ng lahat wala ka paring kibo Ano pa ba ang gagawin upang tayoy mabuo Hawak ang mikropono akoy aawit Para lang ang damdamin ko sayoy sumabit Hawak ang gitara akoy kakanta Iiyak ako para sa akin ikay mapunta Ang sining ng araw ay tila yelo kung ikumpara sa yakap mo Ang sanang pakiramdam na gusto kong matamo Ang init at lambing ng ating pagmamahalan Yun lang ang aking tanging kailangan Ngunit ano itong pader sa pagitan natin? Anong sigaw pa kaya ang aking gagawin? Oh irog ko alam kong hindi ka manhid! Sumigaw ka lang! ang pagmamahal koy ihahatid! Katahimikan, katahimikan, katahimikan lamang Segundo minuto oras, bilang, bilang bilang Katahimikan katahimikan katahimikan nanaman "Ako ba'y nagkamali at siyay nasaktan" Tinawag ko ang kanyang ngalan "O irog O aking irog" Katahimikan katahimikan sa tenga koy bumugbog Sinigaw ko ang kanyang ngalan lalamunan ay nagdudugo O irog O irog ko! isang saglit may bumungo. O mahal ko bakit ngayon lang kita narinig O mahal ko ako ngayon ay masaya at nanginginig O irog ko maghintay ka lamang, ang pader ay sirain Tatlo dalawa isa, tila nawala ang hangin O irog ko kay tagal kong hinintay ang araw na ito O mahal ko akoy nagsise sa ating hindi pagtanto O irog ko ang matamis na yakap na hanap ko O mahal ko ako narin ay tanging sayo
0
Jan 25, 2019
Jan 25, 2019 at 10:01 AM UTC
Irog
Binabati ako ng umaga ng mga imaheng tila sayo lamang, Hinehene ako ng gabi ng himig **** matamis lang. Sa bawat oras sa bawat minuto ikay nasa isip ko Marinig mo kaya ang harana ko sa kabila ng gulo? Ikaw ang salamin sa mata kong malabo Ikaw ang hanging sa buhay ko'y bumubuo Ngunit sa kabila ng lahat wala ka paring kibo Ano pa ba ang gagawin upang tayoy mabuo Hawak ang mikropono akoy aawit Para lang ang damdamin ko sayoy sumabit Hawak ang gitara akoy kakanta Iiyak ako para sa akin ikay mapunta Ang sining ng araw ay tila yelo kung ikumpara sa yakap mo Ang sanang pakiramdam na gusto kong matamo Ang init at lambing ng ating pagmamahalan Yun lang ang aking tanging kailangan Ngunit ano itong pader sa pagitan natin? Anong sigaw pa kaya ang aking gagawin? Oh irog ko alam kong hindi ka manhid! Sumigaw ka lang! ang pagmamahal koy ihahatid! Katahimikan, katahimikan, katahimikan lamang Segundo minuto oras, bilang, bilang bilang Katahimikan katahimikan katahimikan nanaman "Ako ba'y nagkamali at siyay nasaktan" Tinawag ko ang kanyang ngalan "O irog O aking irog" Katahimikan katahimikan sa tenga koy bumugbog Sinigaw ko ang kanyang ngalan lalamunan ay nagdudugo O irog O irog ko! isang saglit may bumungo. O mahal ko bakit ngayon lang kita narinig O mahal ko ako ngayon ay masaya at nanginginig O irog ko maghintay ka lamang, ang pader ay sirain Tatlo dalawa isa, tila nawala ang hangin O irog ko kay tagal kong hinintay ang araw na ito O mahal ko akoy nagsise sa ating hindi pagtanto O irog ko ang matamis na yakap na hanap ko O mahal ko ako narin ay tanging sayo
Continue reading...
36
Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto, isang minuto lang, pipilitin ko lang maramdaman ang pintig ng iyong pusong sumigaw ng mahal mo ako, isang minuto, isang minuto pa para tanggaping imposibleng maging tayo. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko pa ang iyong mga kamay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, mahal kita at sana'y minahal mo rin ako. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umalis, isang minuto para mahagkan ka muna, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nahihikahos na damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, pero walang tayo, mga gunitang kahit ilang takipsilim man ang lumipas, di pa rin kayang mabura o kahit man lang matangay ng mga luha. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin, dito sa mundong walang kasiguraduhan, ako'y maghihintay pa rin, isang minuto, isang minuto lang bago ako bumitaw, oo, bibitaw ako, pero di ibig sabihing di na kita mahal, iiwan ko lang ang puso ko, bibitaw ako dahil kahit gaano pa kasakit ang makita kang masaya sa piling ng iba, hangad ko lang ang iyong kaligayahan sa piling niya, lalayo ako para lumaya ka, lalaya ka at lalayo papalapit sa kanya, pero isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y kakalimutan na kita.
0
Mar 1, 2016
Mar 1, 2016 at 6:01 PM UTC
Isang Minuto (Ver. 2)
Isang minuto, kahit isang minuto lang, para matitigan ko pa ang kislap ng iyong mga mata, isang minuto, isang minuto lang, pipilitin ko lang maramdaman ang pintig ng iyong pusong sumigaw ng mahal mo ako, isang minuto, isang minuto pa para tanggaping imposibleng maging tayo. Oo, mahal kita, susulitin ko ang bawat minutong hawak-hawak ko pa ang iyong mga kamay, mahal kita, at patuloy kitang mamahalin hanggang sa maubos man ang tinig o ang ating himig, mahal kita at sana'y minahal mo rin ako. Isang minuto, isang minuto lang bago ako umalis, isang minuto para mahagkan ka muna, isang minuto para masabi sa'yo ang bawat katagang nakaukit sa pinakakasulok ng aking puso, mga katagang nais maipabatid itong nahihikahos na damdamin, mga emosyong mahirap ipaliwanag, at bawat bugso ng gunitang nasa bahaging ang meron lang ay ikaw at ako, pero walang tayo, mga gunitang kahit ilang takipsilim man ang lumipas, di pa rin kayang mabura o kahit man lang matangay ng mga luha. Mahal kita, at patuloy kitang mamahalin, dito sa mundong walang kasiguraduhan, ako'y maghihintay pa rin, isang minuto, isang minuto lang bago ako bumitaw, oo, bibitaw ako, pero di ibig sabihing di na kita mahal, iiwan ko lang ang puso ko, bibitaw ako dahil kahit gaano pa kasakit ang makita kang masaya sa piling ng iba, hangad ko lang ang iyong kaligayahan sa piling niya, lalayo ako para lumaya ka, lalaya ka at lalayo papalapit sa kanya, pero isang minuto lang, oo, isang minuto pa, at pagkatapos nito'y kakalimutan na kita.
Continue reading...
62
“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.
0
Nov 12, 2017
Nov 12, 2017 at 11:48 PM UTC
NGAYON ANG TAMANG PANAHON
“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.
Continue reading...
8
Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”
0
Mar 14, 2022
Mar 14, 2022 at 11:07 PM UTC
Ang Paaralan ng mga Makasalanan (2017/18)
Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”
Continue reading...
72
Ipipinta sa sahig ang mga  rosas at hihigaan upang malaman ang pakiramdam na maihagis sa kaniyang dibdib Sa matamis na ngiti na nang-aakit Lahat kayang ibigay kahit na higit pa kaysa pag-ibig Para maipabatid ang katindihan Ang pagsasanib ng di katanggap-tanggap na uri ay wala na makapag-aalis Dininig ang pakiusap Katawan ay instrumento Tinubuan ng sungay gaya ng kambing Kinain ang liwanag ng araw upang makipaghasik ng lagim Ito'y sariling imahinasyon Gaya ng nalalapit na paggunaw ng mundo sa tuwing may eklipse Haharanahan nang dumungaw at mahinhin na hilain ang kurtina Kung maririnig ang boses niyang malambing Makukumpleto ba ang araw at habang-buhay alalahanin? Nanakawin ang sandali sa palatakdaan ng oras? Sumpain na lang, sapagkat pinairal ang kapusukan Paulit-ulit na dinarasal hanggang sumigaw Kung hindi ibibigay ay tatalikod Makipagsanduguan sa pulang hari Binigo ng sentro ng daigdig kaya ayaw na maglala ng susunod na panahon Sa hungkag na kalawakan Nabubulok ang katuturan Ang malumanay na  pananalita ay nagmamaliw
0
Dec 27, 2018
Dec 27, 2018 at 7:16 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #32
Para tayong nasa isang jeep, May iba't ibang pupuntahan. Mayroon doon sa malapit, sa kabilang kanto o sa dulo ng bayan. Hindi magkakakilala pero iisa lang ang layunin. Ang makarating sa pinaroroonan. Para tayong nasa isang jeep, May nagmamadali, may chill lang. Naghihintayan at nagmamasid... Kung sino ang unang magbabayad ng pamasahe. Kung kanino i-aabot ang pamasahe. Para tayong nasa isang jeep, Ayaw umupo sa pwesto malapit sa driver dahil may instant trabaho na agad Taga-abot. Taga-bigay. Kailangan sumigaw para marinig. Kumapit ng mabuti para hindi mahulog. Para tayong nasa isang jeep na walang ibang ginawa kundi ang makipagtitigan. Habang ang ating mga mata ay nag-uusap at nag-kikislapan. Para tayong nasa isang jeep na handa makipagsiksikan para lang makauwi. Habang ako, sayo ay wala ng espasyo . Kasya pa ako pero mas pinili **** pasabitin na lang ako. Na traffic lang tayo saglit bigla ka na lang pumara at sabay baba sa buhay ko. Na parang nakalimutan mo ilagay sa bag ang baon mo O kaya naman di ka sigurado sa direksyong patungo Hindi ko na nakita ang mukha mo dahil sa kapal ng usok na buga ng tambutso At hindi ko man lang naibalik sayo ang sukli mo, Nahawakan ang mga kamay mo at napigilang maglaho.
0
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 4:25 AM UTC
Unfare
Abalang-abala ka sa pagtitipa ng istoryang nais **** magawa. Hindi inalintana ang malamig na simoy ng hanging pumapasok mula sa bintana ng iyong silid. Nasa kalagitnaan ka na ng iyong pagsusulat ng biglang namatay ang liwanag sa iyong silid. Napatigil ka at doon ay damang dama mo na ang lamig na nanunuot sa iyong balat. Tinanggal mo ang iyong antipara at nagsimulang kumapa-kapa sa dingding upang matunton ang kinaroroonan iyong maliit na lampara. Nagsimula ka nang magbilang mula sa sampu sa iyong isipan Sampu. Siyam. Walo. Pito. Anim. Lima. Nasa panglima ka pa lamang nang may napansin kang liwanag na tumatagos sa iyong silid mula sa iyong bintana. Apat. Sinundan mo ang liwanag na iyon nang magbilang ka na ng... Tatlo. Dalawa. Isa. Sumigaw ka sa pagkagulat nang tumapat ka sa repleksiyon ng liwanag na iyon. Ang sigaw mo ay umabot sa buong silid mo hanggang sa inyong bahay. At doon ay narinig mo ang mga yabag na patakbo sa iyong silid. Nang bumukas ang pintuan ng iyong kuwarto ay tumambad sa iyo ang liwanag. Tinanong ka ng iyong ina at kapatid. "Akala naming kung ano na ang nangyari sa iyo e," "Repleksiyon mo lang pala ang nakita mo," "Natakot ka sa mukha mo?" Pinigilan **** huwag tumawa nang mapalingon ka sa isang salaming kasing tangkad mo lamang at doon ay nakita mo ang iyong... Kawangis.
0
Aug 22, 2017
Aug 22, 2017 at 2:24 PM UTC
Kawangis
ang mabagal na takbo ng ambon 'tila ba ay may ibang pahiwatig katawan ay unti-unting inahon sapagkat sayong mata ay naantig. sa bilis ng bugso ng bagyo na nagpaikot sa aking tingin, kusang pumunta patungo sayo at sa balikat mo ako ay 'yong diniin. mumunting butil ng luha ang umagos habang yakap ang tanging inalay. naisin mang sumigaw ngunit paos tanging sa hawak mo lamang ako hihimlay kaya't sa huling patak ng rumaragasang ulan, hinanap kita pero huli na ang lahat. para kang tubig ambon na sa akin lamang dumaan, matamis sa una ngunit sa huli'y umalat.
0
Feb 16, 2021
Feb 16, 2021 at 8:49 PM UTC
patak
Sabungan                                              Cockfight Sa pula!                                                  For the red! Sa puti!                                                   For the white! Anopaman dumating                          However they come piliin ang magiting                              choose the valiant tumaya sa tindig                                   gamble on their carriage pagpaboran                                           and consider bawat katunggali.                                 each competitor. Sumiping sa dilim                                Make love with the dark at sumigaw                                            and cry Kristo! Kristo!                                        Christ! Christ! Panoorin ang laban                              Watch closely the battle sarsuelang mapanganib                      this dangerous sarsuela kawatang sumasanib                           a thief takes over sa aking piling                                      inside. Sa bawat kong hiyaw,                          Every shriek ang kada tuka, laslas                            each peck, a slash nagmula sa dahas                                of ruthlessness and lumilipana ang daing                           cries all around dumadaginding ang bagsik                echo ferociousness bawat laban pilit.                                  of this stilted struggle Kristo! Kristo!                                       Christ! Christ! sigaw ng sabungero                             screamed the sabungero at ako'y tumigil.                                   I stop. Sa pagpanaw                                        When all is gone manalo                                                   win matalo                                                    lose walang pareho tumingin                    no one sees evenly sa aking balahibong                            my feathers pula at puti                                           of red and white sa alabok                                               on the surface dust kumalat                                                 they lay lumipad                                                 they fly lumahong taimtim.                             and vanish without a thought.
0
Jun 5, 2016
Jun 5, 2016 at 11:36 PM UTC
sabungan (cockfight)
Sabungan                                              Cockfight Sa pula!                                                  For the red! Sa puti!                                                   For the white! Anopaman dumating                          However they come piliin ang magiting                              choose the valiant tumaya sa tindig                                   gamble on their carriage pagpaboran                                           and consider bawat katunggali.                                 each competitor. Sumiping sa dilim                                Make love with the dark at sumigaw                                            and cry Kristo! Kristo!                                        Christ! Christ! Panoorin ang laban                              Watch closely the battle sarsuelang mapanganib                      this dangerous sarsuela kawatang sumasanib                           a thief takes over sa aking piling                                      inside. Sa bawat kong hiyaw,                          Every shriek ang kada tuka, laslas                            each peck, a slash nagmula sa dahas                                of ruthlessness and lumilipana ang daing                           cries all around dumadaginding ang bagsik                echo ferociousness bawat laban pilit.                                  of this stilted struggle Kristo! Kristo!                                       Christ! Christ! sigaw ng sabungero                             screamed the sabungero at ako'y tumigil.                                   I stop. Sa pagpanaw                                        When all is gone manalo                                                   win matalo                                                    lose walang pareho tumingin                    no one sees evenly sa aking balahibong                            my feathers pula at puti                                           of red and white sa alabok                                               on the surface dust kumalat                                                 they lay lumipad                                                 they fly lumahong taimtim.                             and vanish without a thought.
Continue reading...
34
Pinagmamasdan ko siya. Nilapitan ko ng dahan-dahan. Inamoy-amoy ang kanyang buhok. Kinuha ko ang kanyang mga damit. Hindi ko mapipigilan... siguro nasisiyahan lang akong malaman na akin lang siya. Hindi siya sumigaw, hindi nanlaban. Nakaupo lang siya pero nakatungo. Ako ang una mo ako rin ang panghuli. Ako lang dapat, wala nang iba. Wala na siya... Habambuhay. Siguro nasobrahan lang ako sa selos. Kaya ngayon wala na siyang emosyon.
0
Aug 19, 2019
Aug 19, 2019 at 3:28 AM UTC
WALANG EMOSYON
Pinagmamasdan kita sa malayo habang ang iyong buhok ay hinahangin Para bang may kumurot saking puso at bigla nalang naging magulo ang damdamin Pakiramda'y di ko mawari kung ako ba'y masaya o malungkot Galit sa mundo at damdamin ay puno ng poot Alaala ng kahapo'y sadyang mapanakit at sa puso'y nanunuot Nais ko na sumigaw at tumakbo palapit Nag ayos ng sarili at nag subok lumapit Saya at lungkot ng kahapo'y saakin ay nakakapit Habang tumatagal damdami'y lalong pumapait Puso ay tila wasak parin Pagkat sugat ay sariwa parin Sa aking paglapit Sa dibdib ay bigla nalang may gumuhit Yayakapin ka na sana Ngunit wala ka na nga pala Aking napagtanto Alaala na lamang pala ito
0
Jun 19, 2020
Jun 19, 2020 at 2:24 PM UTC
I M A H E
Buwan ang nakatitig saakin Yakap ang lamig ng hangin Kandong ng puting buhangin Tangay ng alon ang damdamin Ramdam ang pag iisa Gabing walang kasama Dala ang mga alaala At tanging mga alaala Naghangad at nag asam Umasang aakayin ng lumbay Papawiin ng daluyong Ang pusong napagod maghintay Naglakbay ang mga mata Naghanap ng makakasama Ngunit isang pagkakamali pala Ang libutin ang dilim na nag iisa Mas lalong sumidhi ang inggit at pag aasam Pagtingala'y tala ay ngumiti sa mga ulap Paglingo'y lupa ang yakap ng dagat Lumuha, sapagkat, halik ang dampi ng liwanag ng buwan sa dilim ng gabi Sabay sa pagpatak ng ulan Ang pagpatak ng luha Sumigaw ng walang pag aalinlangan Sabay sa paghampas ng mga alon sa dalampasigan Tumayo't inihampas ang galit na kamao Sabay sa pagbato Ng mga tanong, kung ano at paano Paanong lahat ay nagbago Binuhay ng lamig ng ulan Alaalang matagal nang humimlay Alaalang akala'y patay Ngunit nahimbing lang pala ng lumbay Sumariwa ang mga alaala Magmula ng unang magkita Hanggang sa patapos na Hanggang matapos na Isang halik mula sa kinatatayuan mismo Isang halik na nakapagpabago Ng ayoko muna sa salitang oo Isang halik kung paanong naging tayo Isang halik na bumuhay sa buong pagkatao Ay s'ya rin palang papatay sa kanyang mundo Dahil ibang tao na ang pumawi Sa tuyo nyang mga labi Tumangis. Inihakbang ang mga paa patugo sa nagngangalit na alon Lulubog at di na muling aahon. En el mar me encontrarás Sa dagat mo ako matatagpuan.
0
Apr 22, 2018
Apr 22, 2018 at 9:48 PM UTC
En el mar me encontrarás (in the sea yo will find me)
082021 Naranasan mo na bang sumigaw Nang walang nakaririnig? O kaya lumuha nang walang sumasalo? Sa bawat patak ng bumubugso **** damdamin. Naranasan mo na bang kumatok Nang walang nagbubukas? O kaya tumawag nang walang sumasagot? Ang tempo **** sinusumpong ng tampo’y Umaanod sayo papalayo Sa nararapat mo sanang hantungan. Nakalimutan mo na rin atang Hindi sarili mo ang iyong kalaban Kaya’t hindi ka na rin mapigilang Manlumo sa karagatan ng iyong mga pasanin. Patuloy ang iyong pagsisi sa sarili Bunsod sa mga responsibilidad Na sana’y napanagutan mo Ngunit iyong iniwanan At pilit na tinakasan. Ngunit sa paulit-ulit mo ring Pagsagwan palayo’y Patuloy ka ring hinihila pabalik Kung saan ka nararapat Para magsimula kang muli. Ang iyong walang pagpapaalam Sa plinano **** paalam Ay naging hayag na paglisan Sa nakaraan **** Walang ibang mas mahalaga pa Kundi ang pagtuntong mo Sa ngayong noo’y ayaw **** pagtayuan. Ang bawat gumuhong gusali ng iyong nakaraa’y Kusang mag-aalis ok sayong Pagtagpi-tagpiin mo sila nang nakapikit. At kahit pa — Kahit pa sinasabi **** nalimot mo na Kung saan mo hindi sinasadya O kusang naiwan Ang mga piyesa ng iyong sarili ng tula Ay kusa mo rin itong maaalala Na para bang ang lahat ay bago’t Hindi ka na mahihiya pang Bumalik at magsimulang muli. Lulan ng mga lumang pahina Ang pag-asang may tiyak na kahulugan. Tiyak ang iyong hahantungan At walang katotohanan Ang sinasabing “paano?” Kung hindi mo naman nanaising Tumapak sa hagdan At kusang umakyat Gamit ang sarili **** mga paa.
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 9:33 AM UTC
Sumbungan (Sumpungan)
082021 Naranasan mo na bang sumigaw Nang walang nakaririnig? O kaya lumuha nang walang sumasalo? Sa bawat patak ng bumubugso **** damdamin. Naranasan mo na bang kumatok Nang walang nagbubukas? O kaya tumawag nang walang sumasagot? Ang tempo **** sinusumpong ng tampo’y Umaanod sayo papalayo Sa nararapat mo sanang hantungan. Nakalimutan mo na rin atang Hindi sarili mo ang iyong kalaban Kaya’t hindi ka na rin mapigilang Manlumo sa karagatan ng iyong mga pasanin. Patuloy ang iyong pagsisi sa sarili Bunsod sa mga responsibilidad Na sana’y napanagutan mo Ngunit iyong iniwanan At pilit na tinakasan. Ngunit sa paulit-ulit mo ring Pagsagwan palayo’y Patuloy ka ring hinihila pabalik Kung saan ka nararapat Para magsimula kang muli. Ang iyong walang pagpapaalam Sa plinano **** paalam Ay naging hayag na paglisan Sa nakaraan **** Walang ibang mas mahalaga pa Kundi ang pagtuntong mo Sa ngayong noo’y ayaw **** pagtayuan. Ang bawat gumuhong gusali ng iyong nakaraa’y Kusang mag-aalis ok sayong Pagtagpi-tagpiin mo sila nang nakapikit. At kahit pa — Kahit pa sinasabi **** nalimot mo na Kung saan mo hindi sinasadya O kusang naiwan Ang mga piyesa ng iyong sarili ng tula Ay kusa mo rin itong maaalala Na para bang ang lahat ay bago’t Hindi ka na mahihiya pang Bumalik at magsimulang muli. Lulan ng mga lumang pahina Ang pag-asang may tiyak na kahulugan. Tiyak ang iyong hahantungan At walang katotohanan Ang sinasabing “paano?” Kung hindi mo naman nanaising Tumapak sa hagdan At kusang umakyat Gamit ang sarili **** mga paa.
Continue reading...
53
Katawang sa gapos ay nais kumawala, Sa kasing talas ng patalim na mga salita, Mga matang nagmumugto sa hapdi na nadarama, Iyak na hindi maisigaw sapagkat takot ang nauuna. Nais sumigaw, nais lumaban, Nais ilahad ang sakit na nararamdaman, Ngunit sariling laman at dugo ang kalaban, Kaya bang mag wagi kung ganito ang kinalalagyan? Gustong sumigaw, gustong kumawala, Gustong umiyak, gustong magpakaawa, Gustong sumabog,  gustong magmura, Gustong ilahad ang sakit na nadarama. Balang araw sana'y makalaya, Araw ng paglisan aking nais matamasa.
0
Oct 3, 2020
Oct 3, 2020 at 9:02 PM UTC
Ako?