"natutuwa" poems - Hello Poetry

"natutuwa" poems

Sa paglipas ng panahon Mundo ay tuluyan nang nabago, Kabataa’y apektado Sa bagong lipunang minulatan. Kabataan noon ay respetado Hindi matitigas ang mga ulo, Laging magalang sa ama’t ina At sa mga nakakatanda sa kanila. Kabataan ngayon ay babad sa social media Naaapektuhan na ng teknolohiya, Sa gawaing bahay ay tamad na Kung utusan mo ay sisigawan ka pa. Kabataan noon ay naglalaro pa Ng patentiro, tumbang preso at iba pa, Kabataan ngayon ay puro gadgets na Nilalaro at kanilang libangan. Nalulungkot akong isipin Pero ‘yan ay ating yayakapin, Nakikita ko rin na hindi lahat Pero karamiha’y nailamon na ng makamundong gawa. Kahit sa paglipas ng panahon Mundo ay nabago, Malaki man ang agwat ng pagbabago Natutuwa akong may ibang kabataan pa rin na may mithiin sa bayan.

0

Jul 9, 2019

Jul 9, 2019 at 1:37 AM UTC

KABATAAN NOON AT NGAYON

Sa paglipas ng panahon Mundo ay tuluyan nang nabago, Kabataa’y apektado Sa bagong lipunang minulatan. Kabataan noon ay respetado Hindi matitigas ang mga ulo, Laging magalang sa ama’t ina At sa mga nakakatanda sa kanila. Kabataan ngayon ay babad sa social media Naaapektuhan na ng teknolohiya, Sa gawaing bahay ay tamad na Kung utusan mo ay sisigawan ka pa. Kabataan noon ay naglalaro pa Ng patentiro, tumbang preso at iba pa, Kabataan ngayon ay puro gadgets na Nilalaro at kanilang libangan. Nalulungkot akong isipin Pero ‘yan ay ating yayakapin, Nakikita ko rin na hindi lahat Pero karamiha’y nailamon na ng makamundong gawa. Kahit sa paglipas ng panahon Mundo ay nabago, Malaki man ang agwat ng pagbabago Natutuwa akong may ibang kabataan pa rin na may mithiin sa bayan.

Continue reading...

Alam ko kaarawan mo nung abril labindalawang at ngayon Humahabol pa ako sa regalo ko na tula para lang sayo. Naaalala kita bilang aking best friend nung intermediate palang tayo Ngayon pati sa facebook konektado pa rin ako sayo Paminsan-minsan ikaw nagchachat sa kin at minsan ako rin naman Nagsheshare ng problema at nagbibigayan ng tips kahit papano man Ngayon dalagita na tayo, marami na rin mga problema sa school at iba kaso Gusto pa rin kita makausap ng matagalan eh marami lang talagang inaasikaso Nagkataon nagkita tayo sa mall at ang napansin ko bigla ka tumangkad Syempre naingit agad, hindi ako pinagpala ng diyos ng tangkad eh. Natutuwa ako nakilala kita noon at nagkakilalan tayo ng lubos Kahit malayo tayo sa isa't isa, at saka nagpapasalamat rin ako Naging best friend kita at lagi tayo nagtutulungan Kung may problema tayong hinaharap. Kung alam mo lang maeffort ako kung hindi lang natatamad Lalo na sa pagibig kung pinageffortan dapat masuklian. Pasensya na kung nahuli ako ibigay ang regalo ko para lang talaga sayo Nagpapasalamat ako sa lahat ng alaala natin dalawa at sa susunod pa. Mahal kita dahil naging parte ka na rin sa buong buhay ko! Happy Birthday! To the 16th girl Vivien Hannah Isabel Estrada!

0

Apr 15, 2017

Apr 15, 2017 at 9:51 AM UTC

angelica-sophia-eleazar

Maligayang kaarawan aking kaibigan

Alam ko kaarawan mo nung abril labindalawang at ngayon Humahabol pa ako sa regalo ko na tula para lang sayo. Naaalala kita bilang aking best friend nung intermediate palang tayo Ngayon pati sa facebook konektado pa rin ako sayo Paminsan-minsan ikaw nagchachat sa kin at minsan ako rin naman Nagsheshare ng problema at nagbibigayan ng tips kahit papano man Ngayon dalagita na tayo, marami na rin mga problema sa school at iba kaso Gusto pa rin kita makausap ng matagalan eh marami lang talagang inaasikaso Nagkataon nagkita tayo sa mall at ang napansin ko bigla ka tumangkad Syempre naingit agad, hindi ako pinagpala ng diyos ng tangkad eh. Natutuwa ako nakilala kita noon at nagkakilalan tayo ng lubos Kahit malayo tayo sa isa't isa, at saka nagpapasalamat rin ako Naging best friend kita at lagi tayo nagtutulungan Kung may problema tayong hinaharap. Kung alam mo lang maeffort ako kung hindi lang natatamad Lalo na sa pagibig kung pinageffortan dapat masuklian. Pasensya na kung nahuli ako ibigay ang regalo ko para lang talaga sayo Nagpapasalamat ako sa lahat ng alaala natin dalawa at sa susunod pa. Mahal kita dahil naging parte ka na rin sa buong buhay ko! Happy Birthday! To the 16th girl Vivien Hannah Isabel Estrada!

Continue reading...

Siguro kahit minsan naranasan mo nang masaktan,maiwanan, at masugatan. Mag iisip ka ng posibleng dahilan o paraan para malimutan ang nakaraan. Ginawa kitang inspirasyon. Pag gising ko sa umaga ikaw agad ang naaalala, magmamadaling pumasok sa eskwela para makita ka. Oo, inspirasyon kita, iniisip kita sa buong magdamag, para akong tanga na umaasang magiging akin ka. Oo, inspirasyon kita, at alam kong hanggang dun lang ako. Alam kong may mahal kang iba. Gusto ko aminin na mahal kita pero ayokong sabihin. Paano ko sasabihin kung takot akong umamin. Gusto ko buksan ang isip at puso mo. Pero hindi ako handa makita ang totoo. Yung totoong mahal mo, yung iniisip mo, yung inspirasyon mo. Siguro dapat na akong tumigil kakaisip sayo o baka kailangan ko nang humanap ng bagong inspirasyon. Gusto ko nang itigil ang nararamdaman ko para sayo. Pero pano ko gagawin 'to kung pakiramdam ko nakatali na ako at hindi na makawala sa alindog na dala mo. Pakiramdam ko kailangan ko nang lumayo. Pero pano ko gagawin 'to kung ikaw ang inspirasyon ko. Gusto ko nang tumigil sa tulang ito, pero pano ko ititigil kung sa tuwing naiisip kita may bagong letra at salitang lumabas sa isip ko. Mahal kita at ayokong sumuko, insipirasyon kita at hindi yun magbabago. Sana maintindihan mo ako kahit na magulo itong ginagawa at sinasabi ko. Natutuwa ako pag kinukulit at hinahawakan ko ang buhok mo. Sa tuwing nahahawakan ko ang kamay mo na malambot, na masarap hawakan at ayoko nang bitawan. Sana parehas tayo nang nararamdaman at kung hindi man tayo pareho, umaasa akong pag inamin ko ang nararamdaman, sana hindi ka lumayo. Sana hindi ka lumayo sa piling ko. Ayokong mawala ka sa buhay ko. Sana ako nalang ang mahal mo. Umaasa akong magiging ako rin ang nilalaman ng puso mo. Tapos na ako. Salamat sa inspirasyon na binigay mo sa akin para masabi ko ang nararamdaman ko tungkol sa'yo sa pamamagitan ng tulang ito. Mahal kita at hindi iyo magbabago

0

Nov 28, 2015

Nov 28, 2015 at 11:55 AM UTC

Siguro kahit minsan naranasan mo nang masaktan,maiwanan, at masugatan. Mag iisip ka ng posibleng dahilan o paraan para malimutan ang nakaraan. Ginawa kitang inspirasyon. Pag gising ko sa umaga ikaw agad ang naaalala, magmamadaling pumasok sa eskwela para makita ka. Oo, inspirasyon kita, iniisip kita sa buong magdamag, para akong tanga na umaasang magiging akin ka. Oo, inspirasyon kita, at alam kong hanggang dun lang ako. Alam kong may mahal kang iba. Gusto ko aminin na mahal kita pero ayokong sabihin. Paano ko sasabihin kung takot akong umamin. Gusto ko buksan ang isip at puso mo. Pero hindi ako handa makita ang totoo. Yung totoong mahal mo, yung iniisip mo, yung inspirasyon mo. Siguro dapat na akong tumigil kakaisip sayo o baka kailangan ko nang humanap ng bagong inspirasyon. Gusto ko nang itigil ang nararamdaman ko para sayo. Pero pano ko gagawin 'to kung pakiramdam ko nakatali na ako at hindi na makawala sa alindog na dala mo. Pakiramdam ko kailangan ko nang lumayo. Pero pano ko gagawin 'to kung ikaw ang inspirasyon ko. Gusto ko nang tumigil sa tulang ito, pero pano ko ititigil kung sa tuwing naiisip kita may bagong letra at salitang lumabas sa isip ko. Mahal kita at ayokong sumuko, insipirasyon kita at hindi yun magbabago. Sana maintindihan mo ako kahit na magulo itong ginagawa at sinasabi ko. Natutuwa ako pag kinukulit at hinahawakan ko ang buhok mo. Sa tuwing nahahawakan ko ang kamay mo na malambot, na masarap hawakan at ayoko nang bitawan. Sana parehas tayo nang nararamdaman at kung hindi man tayo pareho, umaasa akong pag inamin ko ang nararamdaman, sana hindi ka lumayo. Sana hindi ka lumayo sa piling ko. Ayokong mawala ka sa buhay ko. Sana ako nalang ang mahal mo. Umaasa akong magiging ako rin ang nilalaman ng puso mo. Tapos na ako. Salamat sa inspirasyon na binigay mo sa akin para masabi ko ang nararamdaman ko tungkol sa'yo sa pamamagitan ng tulang ito. Mahal kita at hindi iyo magbabago

Continue reading...

Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.

0

Dec 13, 2019

Dec 13, 2019 at 6:02 AM UTC

Liwanag ng Aking Buhay

Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.

Continue reading...

Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””

0

Oct 14, 2015

Oct 14, 2015 at 12:26 AM UTC

Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””

Continue reading...

Marami ang natutuwa, Ang iba nama'y naluluha. Mayroon namang naiinis pa, At nagbibitaw ng maaanghang na salita. Masisisi mo ba sila? Amoy na amoy ang bulok na sistema. Yaman ng bayan, saan napunta? Aling daan ba ang susundin nila? Nasaan ang pangakong maka-masa? Gagalawin pa ang pera ng iba. Pangulong hindi makasarili, Ilaw ng bansang hindi mapupundi, Layuning hindi naisasantabi, Iniintindi bawat hinaing ng nakararami. Presidenteng may katuturan ang sinasabi, Ipinagtatanggol ang mga naapi, Nagsusumikap na bansa'y maging mabuti, Obligasyon sa mamamayan ang laging pinipili.

0

Aug 12, 2016

Aug 12, 2016 at 6:35 PM UTC

Mamamayang Pilipino (Tulang Akrostiko)

Marami ang natutuwa, Ang iba nama'y naluluha. Mayroon namang naiinis pa, At nagbibitaw ng maaanghang na salita. Masisisi mo ba sila? Amoy na amoy ang bulok na sistema. Yaman ng bayan, saan napunta? Aling daan ba ang susundin nila? Nasaan ang pangakong maka-masa? Gagalawin pa ang pera ng iba. Pangulong hindi makasarili, Ilaw ng bansang hindi mapupundi, Layuning hindi naisasantabi, Iniintindi bawat hinaing ng nakararami. Presidenteng may katuturan ang sinasabi, Ipinagtatanggol ang mga naapi, Nagsusumikap na bansa'y maging mabuti, Obligasyon sa mamamayan ang laging pinipili.

Continue reading...

Isa, dalawa, tatlong yapak sa putik. Isa, dalawa, tatlong lubog sa tubig. Isa, dalawa, tatlong pugpog ng alikabok sa aking mga paa. Hindi ako marunong magsalita ng Tagalog. "Roel! Bilisan mo naman maglakad, patay tayo kay Ginang Cruz." Sambit ni rey. "Oo sandali lang natumba ako sa putikan." "Ang lampa mo kasi." Nagtawanan kaming lahat pagkwa'y tumakbo nang ubod bilis. Mga kamag-aral ko sila. Palagi kaming magkakasabay sa paglakad sa umaga patungo sa eskwela. Natutuwa ako sapagkat masaya silang nag-aasaran kahit hindi ko naman maintindihan ang sinasabi nila. Nahihiya ako kaya nag-eensayo ako sa bahay o habang kami ay naglalakad, pabulong-bulong, ginagaya ang pagbikas ng bibig; ang pagsara, ang pagbukas. Mga kamag-aral ko sila. Isang buong grupo kami na wari ba'y batalyon ng mga sundalo na handang sumabak sa giyera; may putik ang laylayan ng pantalon at basa ang mga paa. Uy malapit na kami sa eskwela, ilang hakbang na lang; tumakbo sila, gayundin ako, mabilis. Nagpatuloy sila ngunit ako'y biglang huminto. "Oo nga pala, hanggang dito na lamang ako", mahinang sambit sa sarili. Natigilan ako, lumiwanag ang mukha at sumilay ang tuwa. Tumakbo ako papalayo sa eskwela't papalapit sa palayan kung saan tutulong ako sa anihan. "Marunong na ako magsalita ng Tagalog!" Sigaw ko sabay yakap sa mga aanihing palay. Salamat sa mga kasabay kong maglakad tuwing umaga, salamat sa mga kamag-aral ko sa kalsada.

0

Sep 21, 2017

Sep 21, 2017 at 10:02 AM UTC

Isa, dalawa, tatlong yapak sa putik. Isa, dalawa, tatlong lubog sa tubig. Isa, dalawa, tatlong pugpog ng alikabok sa aking mga paa. Hindi ako marunong magsalita ng Tagalog. "Roel! Bilisan mo naman maglakad, patay tayo kay Ginang Cruz." Sambit ni rey. "Oo sandali lang natumba ako sa putikan." "Ang lampa mo kasi." Nagtawanan kaming lahat pagkwa'y tumakbo nang ubod bilis. Mga kamag-aral ko sila. Palagi kaming magkakasabay sa paglakad sa umaga patungo sa eskwela. Natutuwa ako sapagkat masaya silang nag-aasaran kahit hindi ko naman maintindihan ang sinasabi nila. Nahihiya ako kaya nag-eensayo ako sa bahay o habang kami ay naglalakad, pabulong-bulong, ginagaya ang pagbikas ng bibig; ang pagsara, ang pagbukas. Mga kamag-aral ko sila. Isang buong grupo kami na wari ba'y batalyon ng mga sundalo na handang sumabak sa giyera; may putik ang laylayan ng pantalon at basa ang mga paa. Uy malapit na kami sa eskwela, ilang hakbang na lang; tumakbo sila, gayundin ako, mabilis. Nagpatuloy sila ngunit ako'y biglang huminto. "Oo nga pala, hanggang dito na lamang ako", mahinang sambit sa sarili. Natigilan ako, lumiwanag ang mukha at sumilay ang tuwa. Tumakbo ako papalayo sa eskwela't papalapit sa palayan kung saan tutulong ako sa anihan. "Marunong na ako magsalita ng Tagalog!" Sigaw ko sabay yakap sa mga aanihing palay. Salamat sa mga kasabay kong maglakad tuwing umaga, salamat sa mga kamag-aral ko sa kalsada.

Continue reading...

Noong ako'y nasa elementarya, Ang pag-ibig para sa akin ay mahiwaga. Hindi ko maintindihan Kung ano nga ba ang kahulugan. Marahil hindi ko pa nararanasan Ang umibig at ibigin ng lubusan Ngunit mayroong dalawang tao Ang sa akin ay nagturo; narito ang kwento. Maganda at payapa Ganiyan ilarawan ng dalaga Ang kaniyang mundo noong wala pa ang binata Hindi lubos akalaing sa isang iglap ay mawawala. Wala pa sa isipan ng dalaga Ang pag-aasawa Hanggang sa dumating ang binata Nagsimula ng mangarap na sila'y maging isa Hindi niya alam ang kaniyang motibo Kung ito ba'y pagpapanggap o totoo Basta't ang alam niya siya ay masaya Kung panaginip man ay ayaw na nitong magising pa. Ang babae ay nalinlang Sa mukha ng isang lalakeng nilalang Kaniya siyang binusog ng mabulaklak na salita Ang lalake ay labis na natutuwa Nagtagumpay ang plano Sa likod ng kaniyang mukhang maamo Dala nito'y tukso Ang babae ay nabulag sa kaniyang panlabas na anyo. Kaniyang ibinigay ang lahat Pati ang mga bagay na hindi dapat Hindi inisip ang bukas Ngayo'y nagsisisi sa naging wakas Sa tagal ng kanilang pinagsamahan Mauuwi rin pala ito sa hiwalayan Nagdaan ang mga araw Ang lalake ay hindi na muling tumanaw. Umalis na ng tuluyan Mag-isa na lamang siyang nagduduyan. Ang nasa kaniyang isipan, Ay ang bata sa kaniyang sinapupunan. Ang babae sa tula ay ang aking matapang na ina Ang lalake sa tula ay ang aking duwag na ama Si babae na takot masaktan ngunit piniling lumaban Si lalake na duwag ngunit nagtatapang tapangan. Ako ang naging bunga Ng kanilang pagsasama Sa katunayan Ako ay bunga ng kasalanan.

0

Apr 18, 2020

Apr 18, 2020 at 10:01 AM UTC

I. MATAPANG AT DUWAG: Ang Babae At Ang Lalake

Noong ako'y nasa elementarya, Ang pag-ibig para sa akin ay mahiwaga. Hindi ko maintindihan Kung ano nga ba ang kahulugan. Marahil hindi ko pa nararanasan Ang umibig at ibigin ng lubusan Ngunit mayroong dalawang tao Ang sa akin ay nagturo; narito ang kwento. Maganda at payapa Ganiyan ilarawan ng dalaga Ang kaniyang mundo noong wala pa ang binata Hindi lubos akalaing sa isang iglap ay mawawala. Wala pa sa isipan ng dalaga Ang pag-aasawa Hanggang sa dumating ang binata Nagsimula ng mangarap na sila'y maging isa Hindi niya alam ang kaniyang motibo Kung ito ba'y pagpapanggap o totoo Basta't ang alam niya siya ay masaya Kung panaginip man ay ayaw na nitong magising pa. Ang babae ay nalinlang Sa mukha ng isang lalakeng nilalang Kaniya siyang binusog ng mabulaklak na salita Ang lalake ay labis na natutuwa Nagtagumpay ang plano Sa likod ng kaniyang mukhang maamo Dala nito'y tukso Ang babae ay nabulag sa kaniyang panlabas na anyo. Kaniyang ibinigay ang lahat Pati ang mga bagay na hindi dapat Hindi inisip ang bukas Ngayo'y nagsisisi sa naging wakas Sa tagal ng kanilang pinagsamahan Mauuwi rin pala ito sa hiwalayan Nagdaan ang mga araw Ang lalake ay hindi na muling tumanaw. Umalis na ng tuluyan Mag-isa na lamang siyang nagduduyan. Ang nasa kaniyang isipan, Ay ang bata sa kaniyang sinapupunan. Ang babae sa tula ay ang aking matapang na ina Ang lalake sa tula ay ang aking duwag na ama Si babae na takot masaktan ngunit piniling lumaban Si lalake na duwag ngunit nagtatapang tapangan. Ako ang naging bunga Ng kanilang pagsasama Sa katunayan Ako ay bunga ng kasalanan.

Continue reading...

tayo: ikaw at ako. kaba, takot at saya ang pumapalibot sa ating dalawa. ikaw na mismo ang nagpakita na hindi dapat ako mangamba. sa mundong hindi tumatahimik, boses mo lamang ang aking naririnig. at kahit anong pilit sa puso kong hindi matahimik, hanap ko ang iyong pag idlip. hindi ko matukoy kung ano ba talaga, walang nakakaalam kung bakit nga ba. hindi natin nakikita hindi nahahawakan hindi naamoy, nalalasahan at naririnig. pero alam nating dalawa. alam natin na tayo ay masaya. masaya sa kung anong mayroon tayo masaya sa kung anong wala tayo masaya sa lahat ng bagay basta masaya, masaya sa isa't isa. tinangap ko na, mga ilang oras,araw at taon na ang lumipas wala na ang sakit, wala na rin ang manhid dahil masaya na ako kung saan ka masaya. dito sa kung saang walang tayo pero may ikaw at ako. natutuwa ako sa'yo kung pano ka natuwa para sa'kin, napapangiti mo parin ako kapag naririnig ko ang pangarap mo sa iba, kung pano mo siya nakita, nakausap at higit sa lahat nakasama. huwag ka na mag alala dahil lagi naman ako nandito para maging gabay mo. huwag mo na ring isipin ako masyado, kaya ko naman na sarili ko. paano ba naman ikaw mismo ang nagturo sakin kung paano tumanggap ng maayos. aba, ayos nga. kasi hanggang ngayon kaya ko pa. sabi nila, bakit daw hindi naging tayo. ikaw na ang sumagot na hindi pwede maging tayo kasi masaya ka kung anong mayroon tayo ngayon. ngunit hindi ko na nahabol sagot ko. "okay na akong sabihin **** tayo huwag lang mawala ang ikaw at ako."

0

Feb 5, 2017

Feb 5, 2017 at 9:07 AM UTC

Tayo: Ikaw At Ako

tayo: ikaw at ako. kaba, takot at saya ang pumapalibot sa ating dalawa. ikaw na mismo ang nagpakita na hindi dapat ako mangamba. sa mundong hindi tumatahimik, boses mo lamang ang aking naririnig. at kahit anong pilit sa puso kong hindi matahimik, hanap ko ang iyong pag idlip. hindi ko matukoy kung ano ba talaga, walang nakakaalam kung bakit nga ba. hindi natin nakikita hindi nahahawakan hindi naamoy, nalalasahan at naririnig. pero alam nating dalawa. alam natin na tayo ay masaya. masaya sa kung anong mayroon tayo masaya sa kung anong wala tayo masaya sa lahat ng bagay basta masaya, masaya sa isa't isa. tinangap ko na, mga ilang oras,araw at taon na ang lumipas wala na ang sakit, wala na rin ang manhid dahil masaya na ako kung saan ka masaya. dito sa kung saang walang tayo pero may ikaw at ako. natutuwa ako sa'yo kung pano ka natuwa para sa'kin, napapangiti mo parin ako kapag naririnig ko ang pangarap mo sa iba, kung pano mo siya nakita, nakausap at higit sa lahat nakasama. huwag ka na mag alala dahil lagi naman ako nandito para maging gabay mo. huwag mo na ring isipin ako masyado, kaya ko naman na sarili ko. paano ba naman ikaw mismo ang nagturo sakin kung paano tumanggap ng maayos. aba, ayos nga. kasi hanggang ngayon kaya ko pa. sabi nila, bakit daw hindi naging tayo. ikaw na ang sumagot na hindi pwede maging tayo kasi masaya ka kung anong mayroon tayo ngayon. ngunit hindi ko na nahabol sagot ko. "okay na akong sabihin **** tayo huwag lang mawala ang ikaw at ako."

Continue reading...

Matagal na kitang kilala, Matagal na kitang nakikita Minsan nakatayo't paligoy-ligoy Minsan nakaupo't para bang susuko. Parati kitang naririnig, Balita ko'y sikat ka Minsan sa kababaihan, Minsan sa iyong kababalaghan Siguro hindi ko maintindihan Bakit may kislap sa kanilang mata At ngiting di maalis sa kanilang labi Tuwing andyan ka Kasi nga matagal na kitang kilala Ilang buwan, taon na nga ba kita Parating nakikitang nagmumuni-muni Sa iyong sariling pangarap, alaala Pero bakit hindi ata kita kilala? Ako yata'y mali Sa mga hinalang pasubali At siguro'y nagbabakasakali Bakit nga ba sila natutuwa sa'yo? Bakit ka nga ba sikat sa kanila? Bakit ganito ako ngayon? At bakit ako nagsusulat ng isang tula, Tungkol sa'yo?

0

Sep 19, 2015

Sep 19, 2015 at 1:13 PM UTC

Isang Tula Tungkol Sa'yo

Matagal na kitang kilala, Matagal na kitang nakikita Minsan nakatayo't paligoy-ligoy Minsan nakaupo't para bang susuko. Parati kitang naririnig, Balita ko'y sikat ka Minsan sa kababaihan, Minsan sa iyong kababalaghan Siguro hindi ko maintindihan Bakit may kislap sa kanilang mata At ngiting di maalis sa kanilang labi Tuwing andyan ka Kasi nga matagal na kitang kilala Ilang buwan, taon na nga ba kita Parating nakikitang nagmumuni-muni Sa iyong sariling pangarap, alaala Pero bakit hindi ata kita kilala? Ako yata'y mali Sa mga hinalang pasubali At siguro'y nagbabakasakali Bakit nga ba sila natutuwa sa'yo? Bakit ka nga ba sikat sa kanila? Bakit ganito ako ngayon? At bakit ako nagsusulat ng isang tula, Tungkol sa'yo?

Continue reading...

Minsan ako'y napapaisip, Kung bakit pa ako pumapasok sa eskwelahan, Pumapasok ba ako para mag-aral? Eh pakiramdam ko wala naman akong natututunan, Kabisado ko lahat, ngunit ni isa, wala akong naiintindihan. Bakit pa ako nag-aaral? Para ba sa ito aking kapakanan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit wala naman talaga akong natututunan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit ito ang dahilan ng aking kalungkutan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit nalilimutan ko na magkaroon ng mga kaibigan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit nasasakripisyo na ang aking kalusugan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit kayo at hindi ako nasisiyahan? Kayo lang ang natutuwa sa mga matataas kong marka, Ang mga grado at papuring aking natatamasa, hindi sapat para gawin akong masaya Nasasakal na ako, gusto kong makahinga Nakaka-pagod mag-aral lalo na't hindi ko naman gusto ang aking ginagawa Sinasagad ko ang aking sarili, para kayo't maging Puyat na puyat, Pagod na pagod, Bagsak na ang katawan At ginagawa lang nilang katatawanan ang aking kapaguran Hindi nila pinahahalagahan ang aking nararamdaman, Tao rin ako napapagod, nasasaktan. Sana maisip niyo rin na gusto kong mag-aral, mag-aral ng hindi napipilitan Gusto kong mag-aral ng may natututunan Ayokong maging basehan ang aking mga marka ng aking pagkatuto Gusto kong pumasa hindi lang dahil basta't kabisado ko at may naipasa Gusto kong pumasa dahil ako'y may natutunang mga aral na aking dadalhin hanggang sa aking kamatayan. Bakit pa ako nag-aaral? Dahil naniniwala akong may makikita akong pagbabago, may makakatagpong **** na babago ng aking pananaw tungkol sa totoong kahulugan ng edukasyon at pagkatuto.

0

Jan 23, 2018

Jan 23, 2018 at 11:05 AM UTC

Bakit pa ako nag-aaral?

Minsan ako'y napapaisip, Kung bakit pa ako pumapasok sa eskwelahan, Pumapasok ba ako para mag-aral? Eh pakiramdam ko wala naman akong natututunan, Kabisado ko lahat, ngunit ni isa, wala akong naiintindihan. Bakit pa ako nag-aaral? Para ba sa ito aking kapakanan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit wala naman talaga akong natututunan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit ito ang dahilan ng aking kalungkutan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit nalilimutan ko na magkaroon ng mga kaibigan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit nasasakripisyo na ang aking kalusugan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit kayo at hindi ako nasisiyahan? Kayo lang ang natutuwa sa mga matataas kong marka, Ang mga grado at papuring aking natatamasa, hindi sapat para gawin akong masaya Nasasakal na ako, gusto kong makahinga Nakaka-pagod mag-aral lalo na't hindi ko naman gusto ang aking ginagawa Sinasagad ko ang aking sarili, para kayo't maging Puyat na puyat, Pagod na pagod, Bagsak na ang katawan At ginagawa lang nilang katatawanan ang aking kapaguran Hindi nila pinahahalagahan ang aking nararamdaman, Tao rin ako napapagod, nasasaktan. Sana maisip niyo rin na gusto kong mag-aral, mag-aral ng hindi napipilitan Gusto kong mag-aral ng may natututunan Ayokong maging basehan ang aking mga marka ng aking pagkatuto Gusto kong pumasa hindi lang dahil basta't kabisado ko at may naipasa Gusto kong pumasa dahil ako'y may natutunang mga aral na aking dadalhin hanggang sa aking kamatayan. Bakit pa ako nag-aaral? Dahil naniniwala akong may makikita akong pagbabago, may makakatagpong **** na babago ng aking pananaw tungkol sa totoong kahulugan ng edukasyon at pagkatuto.

Continue reading...

Aking kaibigan, ako'y pakinggan, Aking lihim iyo nang malalaman. Ngunit iyong ipangako, walang magbabago, Pagkatapos nito, magkaibigan pa rin tayo. Hindi mo alam, ako'y may tinatago. Hindi mo alam, ikaw ay aking gusto. Hindi mo alam, natutuwa ay ako. Hindi mo alam, may paghanga sa'yo. Hindi mo alam, napapasaya mo ako. Sa simpleng pagbati, sasabihin ay "hello!" Hindi mo alam, sa tuwing lilingon sa'yo, Aking tiyan, ay puno na ng paru-paro. Sa araw-araw na tayo'y magkasama, Ang aking mga ngiti'y hanggang langit pa. Ngunit minsan ikaw ay aking nakita, Hawak-hawak mo pa kamay ng 'yong sinta. Alam ko, tayo ay magkaibigan lang. Ngunit bakit sa dami ng nilalang, Ikaw ang nagpunan sa buhay kong puwang. Sana pag-ibig mo ay akin na lang.

0

Jun 14, 2014

Jun 14, 2014 at 9:35 AM UTC

Aking kaibigan, ako'y pakinggan, Aking lihim iyo nang malalaman. Ngunit iyong ipangako, walang magbabago, Pagkatapos nito, magkaibigan pa rin tayo. Hindi mo alam, ako'y may tinatago. Hindi mo alam, ikaw ay aking gusto. Hindi mo alam, natutuwa ay ako. Hindi mo alam, may paghanga sa'yo. Hindi mo alam, napapasaya mo ako. Sa simpleng pagbati, sasabihin ay "hello!" Hindi mo alam, sa tuwing lilingon sa'yo, Aking tiyan, ay puno na ng paru-paro. Sa araw-araw na tayo'y magkasama, Ang aking mga ngiti'y hanggang langit pa. Ngunit minsan ikaw ay aking nakita, Hawak-hawak mo pa kamay ng 'yong sinta. Alam ko, tayo ay magkaibigan lang. Ngunit bakit sa dami ng nilalang, Ikaw ang nagpunan sa buhay kong puwang. Sana pag-ibig mo ay akin na lang.

Continue reading...

labis akong nasisiyahan pag ika'y nakikita labis akong natutuwa na ika'y nakikita kong masaya Sa bawat araw na ika'y aking naaalala Walang humpay ang aking puso't labing ngumingiti Nais kong magtapat ng aking damdamin ngunit puso'y agad binalutan ng takot Takot, na puso'y di tangapin Takot, na ang pag-ibig ko'y balewalain Ngunit ganun pa man, nais kong malaman mo Sa hindi ko pag amin, Andito pa ring umiibig Umiibig ng tunay Umiibig sa isang katulad mo Ito lamang ang iyong tandaan hindi ko man nasabi ang aking tunay na nararamdaman Andito lamang ako, Andito ako lagi para sayo.

0

Feb 15, 2016

Feb 15, 2016 at 11:48 PM UTC

DAMDAMING UMIIBIG

labis akong nasisiyahan pag ika'y nakikita labis akong natutuwa na ika'y nakikita kong masaya Sa bawat araw na ika'y aking naaalala Walang humpay ang aking puso't labing ngumingiti Nais kong magtapat ng aking damdamin ngunit puso'y agad binalutan ng takot Takot, na puso'y di tangapin Takot, na ang pag-ibig ko'y balewalain Ngunit ganun pa man, nais kong malaman mo Sa hindi ko pag amin, Andito pa ring umiibig Umiibig ng tunay Umiibig sa isang katulad mo Ito lamang ang iyong tandaan hindi ko man nasabi ang aking tunay na nararamdaman Andito lamang ako, Andito ako lagi para sayo.

Continue reading...

Naglalakad ng palayo ng kita'y nilingon Nais kang hilahin mula sa kahapon Sinabi sa sarili, tama na at tigilan na Ngunit paanong gagawin, mahal pa kita? Anong gayuma ba ang ibinigay sa akin? Sa pagpikit man o paggising, ikaw ang nais mahalin. Bakit mo ako hinila at niyakap? Kung sa huli, ikaw mismo ang iilap? Sa tuwing lalayo, tatakas, iiwas Nandiyan ka, pati ang pag-ibig kong awas-awas Gusto ko ng limutin at tapusin nalang lahat Ngunit ang nais matapos ay ang tangi kong hangad Paano ko ba sasabihing paalam na? At sa aking paglayo. wag na akong tawagin pa... Hayaan mo na akong umusad, mag-isa At huwag **** iparamdam na ako'y mahal pa... Ayoko na, tama na. Sobra na ang sakit Sa tuwing nakikita ka, puso ko'y hinihigit Oo, nangingiti, natutuwa, sumasaya Dahil ang totoo, mahal pa rin kita

0

Dec 13, 2013

Dec 13, 2013 at 2:59 AM UTC

iona-ofelia-zanoria

Mahal Pa Rin Kita

Naglalakad ng palayo ng kita'y nilingon Nais kang hilahin mula sa kahapon Sinabi sa sarili, tama na at tigilan na Ngunit paanong gagawin, mahal pa kita? Anong gayuma ba ang ibinigay sa akin? Sa pagpikit man o paggising, ikaw ang nais mahalin. Bakit mo ako hinila at niyakap? Kung sa huli, ikaw mismo ang iilap? Sa tuwing lalayo, tatakas, iiwas Nandiyan ka, pati ang pag-ibig kong awas-awas Gusto ko ng limutin at tapusin nalang lahat Ngunit ang nais matapos ay ang tangi kong hangad Paano ko ba sasabihing paalam na? At sa aking paglayo. wag na akong tawagin pa... Hayaan mo na akong umusad, mag-isa At huwag **** iparamdam na ako'y mahal pa... Ayoko na, tama na. Sobra na ang sakit Sa tuwing nakikita ka, puso ko'y hinihigit Oo, nangingiti, natutuwa, sumasaya Dahil ang totoo, mahal pa rin kita

Continue reading...

Dati akala ko masakit ang umasa, pero napagtanto ko na mas masaya ang umasa Kasi atleast sa utak mo sinasabi mo na pwede pa Sa bawat sandali na kapiling mo xa, natutuwa kana Kahit konting kasweetan, bininigyan na ng halaga Kaya masasabi kong ang umasa, ay masaya pala talaga pero kailan ba nagiging masakit ang umasa? kailan ba nagiging mapait ang nadarama? Ito ay kung nagsimula kana sa pagdududa Na sa totoo ay ang pwede, ay di pala Ito ay kung tumigil kana sa pag-asa at nasabi **** tama na kasi ayaw mo na at susuko kana Saka mo palang madarama ang sakit at panghihinayang sa oras na ginugol mo at inaksaya mo sa pag-aasa na hindi rin pala nagbunga.

0

Mar 15, 2016

Mar 15, 2016 at 1:10 PM UTC

Kailan ba nagiging masakit ang umasa?

Dati akala ko masakit ang umasa, pero napagtanto ko na mas masaya ang umasa Kasi atleast sa utak mo sinasabi mo na pwede pa Sa bawat sandali na kapiling mo xa, natutuwa kana Kahit konting kasweetan, bininigyan na ng halaga Kaya masasabi kong ang umasa, ay masaya pala talaga pero kailan ba nagiging masakit ang umasa? kailan ba nagiging mapait ang nadarama? Ito ay kung nagsimula kana sa pagdududa Na sa totoo ay ang pwede, ay di pala Ito ay kung tumigil kana sa pag-asa at nasabi **** tama na kasi ayaw mo na at susuko kana Saka mo palang madarama ang sakit at panghihinayang sa oras na ginugol mo at inaksaya mo sa pag-aasa na hindi rin pala nagbunga.

Continue reading...

I. Ang bilis ng panahon! Parang kailan lang nagkakahiyaan pa noon. Pero tignan mo naman, Para na tayong magkakapatid magturingan ngayon. II. Sandalan ang isa't-isa 'pag may problema. 'Pag magkakasama oras ay hindi alintana. Ako 'yung taong mabilis pang-hinaan, Pero dahil sa inyo, natutunan kong lumaban. III. Ang bilis ng panahon! Hindi ko pansin na lumipas na pala ang apat na taon. At sa apat na taon na 'yun, naramdaman ko lahat ng emosyon: Saya, lungkot, takot, kaba, pagdurusa, kilig at matinding ligaya. IV. At kahit lumipas pa ang sunod na apat na taon (o higit pa) Sana 'wag kayong magbago, At ganun din ako. Kung paano ko kayo nakilala, sana 'yun pa rin kayo. V. Kung may mga problema kayo, pwede niyo akong lapitan. Basta wag lang tungkol sa Math at pera, may sakit ako niyan. Sabi nila hayskul ang pinakamasaya sa eskwela, Pero para sa akin, kolehiyo pa rin talaga! VI. Natutuwa ako dahil magtatapos tayo ng sama-sama, Kahit na 'yung iba, may alanganin pa. Kaya niyo 'yan, nasa inyo ang aming suporta! Kaya sa katapusan sana sabay-sabay tayong magma-martsa!

0

May 3, 2016

May 3, 2016 at 12:00 AM UTC

Ang Huling Martsa

I. Ang bilis ng panahon! Parang kailan lang nagkakahiyaan pa noon. Pero tignan mo naman, Para na tayong magkakapatid magturingan ngayon. II. Sandalan ang isa't-isa 'pag may problema. 'Pag magkakasama oras ay hindi alintana. Ako 'yung taong mabilis pang-hinaan, Pero dahil sa inyo, natutunan kong lumaban. III. Ang bilis ng panahon! Hindi ko pansin na lumipas na pala ang apat na taon. At sa apat na taon na 'yun, naramdaman ko lahat ng emosyon: Saya, lungkot, takot, kaba, pagdurusa, kilig at matinding ligaya. IV. At kahit lumipas pa ang sunod na apat na taon (o higit pa) Sana 'wag kayong magbago, At ganun din ako. Kung paano ko kayo nakilala, sana 'yun pa rin kayo. V. Kung may mga problema kayo, pwede niyo akong lapitan. Basta wag lang tungkol sa Math at pera, may sakit ako niyan. Sabi nila hayskul ang pinakamasaya sa eskwela, Pero para sa akin, kolehiyo pa rin talaga! VI. Natutuwa ako dahil magtatapos tayo ng sama-sama, Kahit na 'yung iba, may alanganin pa. Kaya niyo 'yan, nasa inyo ang aming suporta! Kaya sa katapusan sana sabay-sabay tayong magma-martsa!

Continue reading...

Nakakapagod makitang lagi kang may kasamang iba. Nakakapagod pakinggan ang mga kwento mo tungkol sa kanya. Nakakapagod isipin ang history ng love life mo. Nakakapagod tanggapin na, sa ngayon, hindi ako ang para sa iyo. Pero salamat sa tiwala. Salamat sa tawanan. Salamat sa mga panahong natutuwa kang makita ako. Salamat sa pake mo sakin. Na kahit pa ulit-ulit na nagagasgas ng mga salita at gawa mo ang puso ko, Binigyan mo ako ng panahong makilala ka. At malaman ang mga saloobin mo. At oportunidad na mahalin ka kahit masakit. Ang tunay nga na pag-ibig ay walang hinihinging kapalit. Kaya huwag kang mag-alala, Anumang gawin mo, Hindi ako lalayo. Dahil alam kong kailangan kita, Pero deep down ... Kailangan mo rin ako.

0

Apr 30, 2016

Apr 30, 2016 at 10:35 AM UTC

Istorya nating dalawa.

Nakakapagod makitang lagi kang may kasamang iba. Nakakapagod pakinggan ang mga kwento mo tungkol sa kanya. Nakakapagod isipin ang history ng love life mo. Nakakapagod tanggapin na, sa ngayon, hindi ako ang para sa iyo. Pero salamat sa tiwala. Salamat sa tawanan. Salamat sa mga panahong natutuwa kang makita ako. Salamat sa pake mo sakin. Na kahit pa ulit-ulit na nagagasgas ng mga salita at gawa mo ang puso ko, Binigyan mo ako ng panahong makilala ka. At malaman ang mga saloobin mo. At oportunidad na mahalin ka kahit masakit. Ang tunay nga na pag-ibig ay walang hinihinging kapalit. Kaya huwag kang mag-alala, Anumang gawin mo, Hindi ako lalayo. Dahil alam kong kailangan kita, Pero deep down ... Kailangan mo rin ako.

Continue reading...

Hay, ulap. Hindi ko maintindihan kung bakit karamihan sa atin ay mahilig sa ulap. Tititigan. Kukuhanan ng larawan. Tititigang muli. Ngunit saan nga ba tayo humuhugot ng lakas? Lakas na pagmasdan ang bawat sandali. Ang bawat sandaling nagsasabi na hindi mo ‘to kayang abutin. Abot tanaw ngunit kahit kailan hindi mo siya magagawang hawakan. Abot tanaw ngunit kahit kailan hindi mo siya magagawang lapitan. Abot tanaw ngunit wala kang ibang magagawa kundi ito’y tititgan. Abot tanaw ngunit kahit kailan sa pagitan ninyong dalawa, walang mabubuong pagmamahalan. Masyado mo siyang minahal, kaya ngayon ika’y nasasaktan. Inuna mo kasi ‘yung puso mo kaysa sa iyong isipan. Ano? Wala kang magawa ngayon dahil taga-tanaw lang ang tanging papel mo sa buhay niya. Walang kang magawa ngayon dahil kahit anong pagmamahal ang ibigay mo, hindi niya mapapansin dahil napakalayo ng agwat niyong dalawa. Natutuwa ka lang sa tuwing lumiligaya siya at wala kang ibang magawa kundi ang malungkot sa tuwing lumuluha siya. Hindi ko maintindihan kung bakit karamihan sa atin ay mahilig sa ulap. Hindi ko maintindihan kung bakit kung ano o sino pa yung bagay na hindi natin kayang abutin, ayun pa yung ginugusto natin. Hay, ulap.

0

Feb 18, 2017

Feb 18, 2017 at 6:59 AM UTC

Hay, ulap. Hindi ko maintindihan kung bakit karamihan sa atin ay mahilig sa ulap. Tititigan. Kukuhanan ng larawan. Tititigang muli. Ngunit saan nga ba tayo humuhugot ng lakas? Lakas na pagmasdan ang bawat sandali. Ang bawat sandaling nagsasabi na hindi mo ‘to kayang abutin. Abot tanaw ngunit kahit kailan hindi mo siya magagawang hawakan. Abot tanaw ngunit kahit kailan hindi mo siya magagawang lapitan. Abot tanaw ngunit wala kang ibang magagawa kundi ito’y tititgan. Abot tanaw ngunit kahit kailan sa pagitan ninyong dalawa, walang mabubuong pagmamahalan. Masyado mo siyang minahal, kaya ngayon ika’y nasasaktan. Inuna mo kasi ‘yung puso mo kaysa sa iyong isipan. Ano? Wala kang magawa ngayon dahil taga-tanaw lang ang tanging papel mo sa buhay niya. Walang kang magawa ngayon dahil kahit anong pagmamahal ang ibigay mo, hindi niya mapapansin dahil napakalayo ng agwat niyong dalawa. Natutuwa ka lang sa tuwing lumiligaya siya at wala kang ibang magawa kundi ang malungkot sa tuwing lumuluha siya. Hindi ko maintindihan kung bakit karamihan sa atin ay mahilig sa ulap. Hindi ko maintindihan kung bakit kung ano o sino pa yung bagay na hindi natin kayang abutin, ayun pa yung ginugusto natin. Hay, ulap.

Continue reading...

Parang isang babasagin napakarupok ko sa iyong mga mata at sa iyong mga ngiti na bilang sa daliri. Marupok ako sa mga pasimpleng lambing na dumudurog sa malamig na puso. Sa balikat **** sinasandalan, sa yakap at amoy ng iyong anit kahit maghapong pawisan, napakahina ko. Natutuwa sa simpleng kwentuhan at kahit di mo pa subukan, dalang dala ako sa agos mo. Kahit wala ka pang gawin para ako'y suyuin nanlalambot ang Marupok na ako sa Marupok na ikaw Marupok pati ang isip ko na laging lumalakbay papunta sayo, lumilipad sa kalawakan mo, ramdam ang grabidad na lalong humihila sa pusong tila nalalaglag na. Kaya ba? Kaya bang saluhin ng marupok na ikaw ang marupok na ako?

0

Sep 12, 2019

Sep 12, 2019 at 10:14 PM UTC

NikitaMotsamaisi

Mahina ako sa isang Mahinang ikaw

Parang isang babasagin napakarupok ko sa iyong mga mata at sa iyong mga ngiti na bilang sa daliri. Marupok ako sa mga pasimpleng lambing na dumudurog sa malamig na puso. Sa balikat **** sinasandalan, sa yakap at amoy ng iyong anit kahit maghapong pawisan, napakahina ko. Natutuwa sa simpleng kwentuhan at kahit di mo pa subukan, dalang dala ako sa agos mo. Kahit wala ka pang gawin para ako'y suyuin nanlalambot ang Marupok na ako sa Marupok na ikaw Marupok pati ang isip ko na laging lumalakbay papunta sayo, lumilipad sa kalawakan mo, ramdam ang grabidad na lalong humihila sa pusong tila nalalaglag na. Kaya ba? Kaya bang saluhin ng marupok na ikaw ang marupok na ako?

Continue reading...

Ano nga bang mas mahalaga Ang pagkakaibigan natin o ang ibigin ka Mga bata palang tayo ikaw na talaga Sa isip at puso ko ika'y nag-iisa Gusto mang aminin ngunit hindi kaya pa Wala ring kasiguraduhan pag-ibig ko'y masusuklian ba Ayoko rin namang masira pagkakaibigang nabuo na Na noon pa may iniingatan ko na Kaya't ginawa ko'y ireto ka sa iba Baka sakaling malimutan ka Natutuwa akong makita kang masaya, kahit nasa piling ka na ng iba. Ngunit hindi maiwasang lumuhang magisa Tama nga bang ibinigay kita sa iba O dapat na bang ipaglaban ka Dahil puso ko'y nahihirapan na Nahihirapan ng makita kang masaya sa yakap ng iba Kaya heto na aaminin ko na Ang matagal ko ng dinarama Kaibigan ko pasensya kana Mahal lang talaga kita.

0

Sep 3, 2017

Sep 3, 2017 at 12:10 PM UTC

Cherrymaeclaire

Ano nga bang mas mahalaga Ang pagkakaibigan natin o ang ibigin ka Mga bata palang tayo ikaw na talaga Sa isip at puso ko ika'y nag-iisa Gusto mang aminin ngunit hindi kaya pa Wala ring kasiguraduhan pag-ibig ko'y masusuklian ba Ayoko rin namang masira pagkakaibigang nabuo na Na noon pa may iniingatan ko na Kaya't ginawa ko'y ireto ka sa iba Baka sakaling malimutan ka Natutuwa akong makita kang masaya, kahit nasa piling ka na ng iba. Ngunit hindi maiwasang lumuhang magisa Tama nga bang ibinigay kita sa iba O dapat na bang ipaglaban ka Dahil puso ko'y nahihirapan na Nahihirapan ng makita kang masaya sa yakap ng iba Kaya heto na aaminin ko na Ang matagal ko ng dinarama Kaibigan ko pasensya kana Mahal lang talaga kita.

Continue reading...

Umuulan na naman, Natutuwa ba o nalulungkot ang langit? Walang nakakaalam, Tulad ng damdaming lihim at itinatagong sakit. Sa bawat patak ng ulan ay pagpatak ng luha, Pilit nanunumbalik masasayang alaala. Ulan ang dahilan kung bakit pinagtagpo, Sa ulan din pala magkakalayo. Lakad at takbo sa gitna ng ulan, Mabasa o magkaputik ay hindi alintana. Bugso ng ulan ay biglang dumahan, Payong ang nakita pagkatingala. Ngiti **** nakahahalina, kislap ng iyong mga mata, Iyan ang naaalala sa unang pagkikita. Tila bang tayo ay nasa koreanobela, Damang-dama ang pagiging bida. Ngunit katulad ng mga seryeng inaabangan, Kwento nating dalawa ay may hangganan. Ang masayang wakas, hindi na masasaksihan, Sapagkat ayaw mo nang makita ang dulo, nauna ka nang lumisan. Lakad at takbo sa gitna ng ulan habang habol ka. Basang-basa at putikan, hindi alintana. Mga hikbi ko ay hindi mapatahan, Kasabay nang pagbuhos ng ulan. Payong mo'y hindi na matanaw, Wala na, tuluyan ka nang bumitaw. Iyan ang alaala ng huli nating pagkikita, Ang maging kontrabida sa kwento ng bawat isa.

0

Oct 6, 2020

Oct 6, 2020 at 8:25 AM UTC

Umuulan na naman, Natutuwa ba o nalulungkot ang langit? Walang nakakaalam, Tulad ng damdaming lihim at itinatagong sakit. Sa bawat patak ng ulan ay pagpatak ng luha, Pilit nanunumbalik masasayang alaala. Ulan ang dahilan kung bakit pinagtagpo, Sa ulan din pala magkakalayo. Lakad at takbo sa gitna ng ulan, Mabasa o magkaputik ay hindi alintana. Bugso ng ulan ay biglang dumahan, Payong ang nakita pagkatingala. Ngiti **** nakahahalina, kislap ng iyong mga mata, Iyan ang naaalala sa unang pagkikita. Tila bang tayo ay nasa koreanobela, Damang-dama ang pagiging bida. Ngunit katulad ng mga seryeng inaabangan, Kwento nating dalawa ay may hangganan. Ang masayang wakas, hindi na masasaksihan, Sapagkat ayaw mo nang makita ang dulo, nauna ka nang lumisan. Lakad at takbo sa gitna ng ulan habang habol ka. Basang-basa at putikan, hindi alintana. Mga hikbi ko ay hindi mapatahan, Kasabay nang pagbuhos ng ulan. Payong mo'y hindi na matanaw, Wala na, tuluyan ka nang bumitaw. Iyan ang alaala ng huli nating pagkikita, Ang maging kontrabida sa kwento ng bawat isa.

Continue reading...

Saan ka nga ba tumatakas Sa anyo bang mapangahas Na katangiang ipinamalas Ng isang nag pupumiglas? Tumahimik ka riyan! Eto ang ating kaharian Mariing pinahihintulutan Tumakas ng lubusan Bantayan ang mga salita! Baka nakikinig ang bata Nag pulong upang ipakita Ang alam nating tama! Hoy! Ikaw na nananahimik Tila wala ka laging imik Nakukuha **** mag hilik Kahit ang hahat ay natitinik Ano ang iyong nginangawa Wala akong ginagawa Masaya lang akong natutuwa Ano ang aking magagawa? Mga maginoo kumusta? Hindi na po ako bata Nais ko na pong lumaya At subukang minsan ay madapa O kaytagal nyo akong itinago Iningatan sa pag papayo Sa mundo ay inilayo Sa takot na magpalalo Ngunit ako'y handa na Maari ko na bang bawiin ang luha? Na matagal nyong kinuha At ang pusong nangungulila?

0

Jul 26, 2022

Jul 26, 2022 at 1:51 PM UTC

Saan ka nga ba tumatakas Sa anyo bang mapangahas Na katangiang ipinamalas Ng isang nag pupumiglas? Tumahimik ka riyan! Eto ang ating kaharian Mariing pinahihintulutan Tumakas ng lubusan Bantayan ang mga salita! Baka nakikinig ang bata Nag pulong upang ipakita Ang alam nating tama! Hoy! Ikaw na nananahimik Tila wala ka laging imik Nakukuha **** mag hilik Kahit ang hahat ay natitinik Ano ang iyong nginangawa Wala akong ginagawa Masaya lang akong natutuwa Ano ang aking magagawa? Mga maginoo kumusta? Hindi na po ako bata Nais ko na pong lumaya At subukang minsan ay madapa O kaytagal nyo akong itinago Iningatan sa pag papayo Sa mundo ay inilayo Sa takot na magpalalo Ngunit ako'y handa na Maari ko na bang bawiin ang luha? Na matagal nyong kinuha At ang pusong nangungulila?

Continue reading...

Tuwing sumasapit ang Setyembre, Ako ay kinikilig. Makikita ko na ang mga parol At mga christmas tree. Napakagandang masilayan. Bumabalik ang aking pagkabata. Ako ay natutuwa Makita at matanaw Ko lamang. Nang sumapit ang bisperas, Kinabahan na ako, Baka hindi na dumating Ang bukas. Umaga, kinabukasan. Dali-Dali akong pumunta Sa sinabit kong medyas. Wala ka na doon. Sa tingin ko, Ako ay tumanda na. At naintindihan Na hindi si Santa Klaus Ang naglalagay ng mga regalo. Kayo pala Inay at Itay.

0

Jun 7, 2020

Jun 7, 2020 at 8:59 AM UTC

Tuwing sumasapit ang Setyembre, Ako ay kinikilig. Makikita ko na ang mga parol At mga christmas tree. Napakagandang masilayan. Bumabalik ang aking pagkabata. Ako ay natutuwa Makita at matanaw Ko lamang. Nang sumapit ang bisperas, Kinabahan na ako, Baka hindi na dumating Ang bukas. Umaga, kinabukasan. Dali-Dali akong pumunta Sa sinabit kong medyas. Wala ka na doon. Sa tingin ko, Ako ay tumanda na. At naintindihan Na hindi si Santa Klaus Ang naglalagay ng mga regalo. Kayo pala Inay at Itay.

Continue reading...

Sa iyong simpleng paningin Masaya ang aking damdamin, At sa puso ko ay ikaw pa rin Hanggang dulo ikaw ang hihintayin, Sa loob ng apat taon na ito Ang damdamin ko ay para lang sa iyo, Mga nadama na hindi magbabago At mananatiling totoo, Ang iyong liwanag ay isang kagandahan Punong puno ng kaligayahan, Sa ibang tao, binigyan mo ng kasiyahan Ang ala-ala na hinding-hindi makakalimutan, Panahong tayo ay nagsama Ako ay punong puno ng saya, Araw araw nating pagkikita Hindi kayang tigilan na tignan ka, Kahit sa isang pag-uusap Pakiramdam ko ay isang ulap, Nahahanap ng isang ganap Para magkaroon ng balak, Ako ay nahihiya pa din Sa aking sariling damdamin, Pero gusto lamang isipin Ikaw ang liwanag sa dilim, Mensahe na gusto kong sabihin Ikaw pa din ang aking pipiliin, At ngayon kong aaminin Ikaw ang aking iibigin, Kahit ang iyong simpleng biro Ang mga kasiyahan na punong puno, Na sanang manatili na dito Katulad ng ala-ala sa iyong regalo, Ako na natutuwa sa iyong pagbasa Sa aking binigay na mga tula, Binigyan pansin, at di sinira Sapat ang kapalit sa iyong tuwa, Nung simula, hanggang dulo Ikaw lamang ang nagbubuo, Sa liwanag ng aking mundo Na mananatiling totoo.

0

Feb 13, 2020

Feb 13, 2020 at 9:12 AM UTC

Dulo ng Aking Pag-Ibig

Sa iyong simpleng paningin Masaya ang aking damdamin, At sa puso ko ay ikaw pa rin Hanggang dulo ikaw ang hihintayin, Sa loob ng apat taon na ito Ang damdamin ko ay para lang sa iyo, Mga nadama na hindi magbabago At mananatiling totoo, Ang iyong liwanag ay isang kagandahan Punong puno ng kaligayahan, Sa ibang tao, binigyan mo ng kasiyahan Ang ala-ala na hinding-hindi makakalimutan, Panahong tayo ay nagsama Ako ay punong puno ng saya, Araw araw nating pagkikita Hindi kayang tigilan na tignan ka, Kahit sa isang pag-uusap Pakiramdam ko ay isang ulap, Nahahanap ng isang ganap Para magkaroon ng balak, Ako ay nahihiya pa din Sa aking sariling damdamin, Pero gusto lamang isipin Ikaw ang liwanag sa dilim, Mensahe na gusto kong sabihin Ikaw pa din ang aking pipiliin, At ngayon kong aaminin Ikaw ang aking iibigin, Kahit ang iyong simpleng biro Ang mga kasiyahan na punong puno, Na sanang manatili na dito Katulad ng ala-ala sa iyong regalo, Ako na natutuwa sa iyong pagbasa Sa aking binigay na mga tula, Binigyan pansin, at di sinira Sapat ang kapalit sa iyong tuwa, Nung simula, hanggang dulo Ikaw lamang ang nagbubuo, Sa liwanag ng aking mundo Na mananatiling totoo.

Continue reading...

Gaano kana kalakas Sa dami ba ng mga bakas Na iyong mga dinanas Sa mundo na marahas Gaano kana katatag Hindi na ba binabagabag Pader ba'y di na matibag Mahusay na mapagpanggap Lakas na saan kinukuha Limot maging pagluha Sa sakit o kirot natutuwa At di na namamangha Sa napaka tagal na mag-isa Di na kailangan ng iba Umaasa sa iba O inaasahan ng iba? Ang mamon ay bato na Ito'y matagal na Lumalakad mag isa Nang walang pangamba! Walang mapapala Kahit ipilit ang salita Ang lahat waring abala Sa taong nasanay mag-isa -JGA

0

Dec 21, 2021

Dec 21, 2021 at 6:50 PM UTC

Gaano kana kalakas Sa dami ba ng mga bakas Na iyong mga dinanas Sa mundo na marahas Gaano kana katatag Hindi na ba binabagabag Pader ba'y di na matibag Mahusay na mapagpanggap Lakas na saan kinukuha Limot maging pagluha Sa sakit o kirot natutuwa At di na namamangha Sa napaka tagal na mag-isa Di na kailangan ng iba Umaasa sa iba O inaasahan ng iba? Ang mamon ay bato na Ito'y matagal na Lumalakad mag isa Nang walang pangamba! Walang mapapala Kahit ipilit ang salita Ang lahat waring abala Sa taong nasanay mag-isa -JGA

Continue reading...