"nasasabik" poems - Hello Poetry

"nasasabik" poems

Ilang buwan na ang lumipas, Ngunit bakit ganoon ang puso ko patuloy parin kumakaripas, Ang iyong matamis na ngiti, Sa mga tingin mo palang alam kong hindi ako makaka-hindi. Mga alaala na bumabalik, Sa mga yakap at halik mo ako'y nasasabik, Nakakatawa dahil sa bawat sulok ika'y naririnig, Boses **** nakakaakit at sobrang lamig, Hindi ko maiwasan hindi maging malungkot, Siguro dahil sa sakit na naidulot, Pero okay lang, dahil tapos na akong umiyak, Tapos na ako sayo at dito ako'y tiyak. Salamat nga pala sa lahat ng iyong nagawa, Siguro nga kung hindi ka nagsawa, Nakagapos parin ako sa iyong mga pekeng pangako, Gabi gabi parin nararamdaman na para akong nakaloob sa sako. Grabe pala ang aking naranasan ng dahil sa pag-ibig, Gusto ko magmura at gusto ko iyong marinig, Puta, nag-iwan ka ng lamat sa aking mga kamay, Gago, dahil ang puso ko muntikan mo nang mapatay.

0

Aug 16, 2016

Aug 16, 2016 at 10:15 AM UTC

Ilang buwan na ang lumipas, Ngunit bakit ganoon ang puso ko patuloy parin kumakaripas, Ang iyong matamis na ngiti, Sa mga tingin mo palang alam kong hindi ako makaka-hindi. Mga alaala na bumabalik, Sa mga yakap at halik mo ako'y nasasabik, Nakakatawa dahil sa bawat sulok ika'y naririnig, Boses **** nakakaakit at sobrang lamig, Hindi ko maiwasan hindi maging malungkot, Siguro dahil sa sakit na naidulot, Pero okay lang, dahil tapos na akong umiyak, Tapos na ako sayo at dito ako'y tiyak. Salamat nga pala sa lahat ng iyong nagawa, Siguro nga kung hindi ka nagsawa, Nakagapos parin ako sa iyong mga pekeng pangako, Gabi gabi parin nararamdaman na para akong nakaloob sa sako. Grabe pala ang aking naranasan ng dahil sa pag-ibig, Gusto ko magmura at gusto ko iyong marinig, Puta, nag-iwan ka ng lamat sa aking mga kamay, Gago, dahil ang puso ko muntikan mo nang mapatay.

Continue reading...

Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.

0

Nov 8, 2017

Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC

makabagongmakata69

Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.

Continue reading...

Tinalikdan ng araw ang langit Hinayaang lamunin ng dagat ang hari Mahinahon ang karagatan Tila nagdurugo ang tubig Hinabol ang hangganan ng nakikita Doon nasilayan ang mukha ng asawa Papalapit ngunit hindi naman niya kayang masungkit Mga mata'y ipinikit Sinariwa ang halimuyak ng kanyang mga halik Labis na nasasabik Gustong balikan ang mga sandali Pagbukas ng mga mata, Kadiliman ang naghasik ng labis na pangungulila't hinagpis -Tula IX, Margaret Austin Go

0

Nov 22, 2014

Nov 22, 2014 at 2:16 AM UTC

margaret-austin-go

Tinalikdan ng araw ang langit Hinayaang lamunin ng dagat ang hari Mahinahon ang karagatan Tila nagdurugo ang tubig Hinabol ang hangganan ng nakikita Doon nasilayan ang mukha ng asawa Papalapit ngunit hindi naman niya kayang masungkit Mga mata'y ipinikit Sinariwa ang halimuyak ng kanyang mga halik Labis na nasasabik Gustong balikan ang mga sandali Pagbukas ng mga mata, Kadiliman ang naghasik ng labis na pangungulila't hinagpis -Tula IX, Margaret Austin Go

Continue reading...

Napapagod ako. Pagod na pagod. Bakit ka masasawi kung ikaw naman ay minamahal ko ng tangi? Nasasabik na akong hagkan kang muli at sa bawat ngiti ay ikaw ang sanhi. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na akong matanaw kang bumubulong sa hangin na para bang hindi ko naririnig. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na itagong mahal nga kita. Dahil ako, mahal kita, noon, noon, hanggang ngayon. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na akong makita at makasama ka sa panaginip ko lamang at sa bawat kanta'y ganda mo'y naaalala. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na umasang maaaring may tayo. Pagod na baka tanggihan mo ang pagmamahal ko. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na akong isigaw ang ngalan sa mga bituin. Pagod na akong tawagin ka upang punan ang pagkukulang na nadarama. Napapagod ako. Pagod na pagod. *Pagod na kung kailan, ibig na kitang mahalin, ang puso mo'y itinatago na sa akin.*

0

Oct 23, 2015

Oct 23, 2015 at 8:33 AM UTC

Napapagod ako. Pagod na pagod. Bakit ka masasawi kung ikaw naman ay minamahal ko ng tangi? Nasasabik na akong hagkan kang muli at sa bawat ngiti ay ikaw ang sanhi. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na akong matanaw kang bumubulong sa hangin na para bang hindi ko naririnig. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na itagong mahal nga kita. Dahil ako, mahal kita, noon, noon, hanggang ngayon. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na akong makita at makasama ka sa panaginip ko lamang at sa bawat kanta'y ganda mo'y naaalala. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na umasang maaaring may tayo. Pagod na baka tanggihan mo ang pagmamahal ko. Napapagod ako. Pagod na pagod. Pagod na akong isigaw ang ngalan sa mga bituin. Pagod na akong tawagin ka upang punan ang pagkukulang na nadarama. Napapagod ako. Pagod na pagod. *Pagod na kung kailan, ibig na kitang mahalin, ang puso mo'y itinatago na sa akin.*

Continue reading...

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

0

Jul 18, 2015

Jul 18, 2015 at 1:01 PM UTC

Pangalawang Pagkakataon

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

Continue reading...

Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.

0

Nov 6, 2017

Nov 6, 2017 at 3:28 AM UTC

makabagongmakata69

Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.

Continue reading...

gusto kitang maniwala sa mga sasabihin kong salita ang luha ay ubos na kalungkutan ko'y nasasabik gustong magbago at umagos sa pisngi at hinding hindi maabutan ng bagsik ang mga tainga **** nagkukunwaring bingi tuyot sa kailaliman hanggang kaibuturan o hangin wag mo akong hipan baka di ko kayanin dala **** ginaw lamigin ang aking gabi habang ang utak ay natutunaw ang pagpikit ay gumagarantya sa sariling mundo walang makakaalam at makakapasok kundi ikaw at ako magdidilim sa tawag ng reyalidad papunta sa kamang lundo aking panaginip, bakit hindi kita mailagay sa isang sako? sa isang buntong hininga madarama ang tinik sakit na dulot ng panghihinayang at di madaan sa wisik tinatanong ang sarili kung saan nagkasala maglalaho ka pala, bakit wala man lang babala? gusto kitang maniwala sa mga sasabihin kong salita ang luha ay ubos na

0

Nov 25, 2010

Nov 25, 2010 at 9:25 PM UTC

Ang luha ay ubos na . .

gusto kitang maniwala sa mga sasabihin kong salita ang luha ay ubos na kalungkutan ko'y nasasabik gustong magbago at umagos sa pisngi at hinding hindi maabutan ng bagsik ang mga tainga **** nagkukunwaring bingi tuyot sa kailaliman hanggang kaibuturan o hangin wag mo akong hipan baka di ko kayanin dala **** ginaw lamigin ang aking gabi habang ang utak ay natutunaw ang pagpikit ay gumagarantya sa sariling mundo walang makakaalam at makakapasok kundi ikaw at ako magdidilim sa tawag ng reyalidad papunta sa kamang lundo aking panaginip, bakit hindi kita mailagay sa isang sako? sa isang buntong hininga madarama ang tinik sakit na dulot ng panghihinayang at di madaan sa wisik tinatanong ang sarili kung saan nagkasala maglalaho ka pala, bakit wala man lang babala? gusto kitang maniwala sa mga sasabihin kong salita ang luha ay ubos na

Continue reading...

Alam mo bang gising pa ako hanggang ngayon Nagbibilang ng mga taon Kung ilang beses kitang makikita na umaalis at dumarating Kung ilang beses kong isusulat ang mga pangarap nating tutuparin Isa, dalawa, lima o labing-isa Paulit-ulit na muling pagkikita Nasasabik, nalulumbay, maligaya at malungkot Ilang beses sa isang taon na mamaluktot Isa, dalawa, lima, labing-tatlo Nakatanaw sa langit, sa dagat, sa mundo Pabalik-balik ang isip sa mga sandaling naririto Maghihintay paulit-ulit, kahit sampu o labing-walo Aalis, aasa, darating, maliligayahan Ihahanda ang damdamin sa walang kasiguraduhan Ikaw, ako, tayo Ang magdidikta sa mundo Kung saan, paano at sino pero hindi ang kailan Kung bakit, kanino, pero hindi ang dahilan Ikaw, ako, tayo Ang magsasabi sa mundo Na ikaw at ako ang pipili sa isa't-isa Tayo ang hahawak, hindi ang tadhana Sa simula, gitna, dulo at pahabol na kapitulo Ikaw lang at ako ang magsasabi sa mundo Na araw-araw akong maghihintay Sa pagsikat man o paglubog ng araw Na taon-taon akong aasang babalik Ang dahilan kung bakit patuloy na umiibig Hindi isa, hindi dalawa, hindi dalawampu't walo Kundi paulit-ulit hanggang tayo na sa dulo

0

Oct 10, 2015

Oct 10, 2015 at 2:53 PM UTC

Alam mo bang gising pa ako hanggang ngayon Nagbibilang ng mga taon Kung ilang beses kitang makikita na umaalis at dumarating Kung ilang beses kong isusulat ang mga pangarap nating tutuparin Isa, dalawa, lima o labing-isa Paulit-ulit na muling pagkikita Nasasabik, nalulumbay, maligaya at malungkot Ilang beses sa isang taon na mamaluktot Isa, dalawa, lima, labing-tatlo Nakatanaw sa langit, sa dagat, sa mundo Pabalik-balik ang isip sa mga sandaling naririto Maghihintay paulit-ulit, kahit sampu o labing-walo Aalis, aasa, darating, maliligayahan Ihahanda ang damdamin sa walang kasiguraduhan Ikaw, ako, tayo Ang magdidikta sa mundo Kung saan, paano at sino pero hindi ang kailan Kung bakit, kanino, pero hindi ang dahilan Ikaw, ako, tayo Ang magsasabi sa mundo Na ikaw at ako ang pipili sa isa't-isa Tayo ang hahawak, hindi ang tadhana Sa simula, gitna, dulo at pahabol na kapitulo Ikaw lang at ako ang magsasabi sa mundo Na araw-araw akong maghihintay Sa pagsikat man o paglubog ng araw Na taon-taon akong aasang babalik Ang dahilan kung bakit patuloy na umiibig Hindi isa, hindi dalawa, hindi dalawampu't walo Kundi paulit-ulit hanggang tayo na sa dulo

Continue reading...

Ilang Huwebes at Linggo na ba ang nagdaan? Ang aking mga bestida na nakalagay sa aparador ay laging pinagmamasdan. Sa oras ng alas singko'y tumutunog na ang aking selpon Magiinat at babangon. Sinisikap kong laging makapunta sa kapilya Doon sa tahanan Mo'y laging nadarama Ang pag-ibig mo at pagyakap sa akin sa tuwina Doon sa tahanan Mo'y naidudulog lahat ng aking nadaramang sakit at problema Hindi na po kami makapaghintay Ama Nais na po naming makabalik sa mahal **** Iglesia Kung saan itinuturo sa amin ang iyong totoo at mahahalagang aral at salita Ngunit alam kong darating ang araw, kami'y muling magsasama samang sa Iyo'y sasamba. Nagkaroon man ng isang pandemya Ngunit hindi nito napigil ang aking pananampalataya Narito pa rin at masigla Tunay na maawain at magpamahal Ka. Kahit sa aming sambahayan ay iginagawad pa rin ang pagsamba Sapagkat hangad naming Ika'y bigyan ng papuri at awitan ng kanta. Ang laging panalangin ay 'wag sana kaming kalilimutan, o Mahal kong Ama Kaming Iyong hinirang na sa Iyo'y lubos na nagtitiwala. Nasasabik na ang puso't kaluluwa ko Ang magpunta sa tahanan Mo Sa madaling araw na pagsamba Bumabangon ng maaga at mapapasabing, "Oras na upang maghanda, hinihintay na ako ng Ama."

0

May 15, 2020

May 15, 2020 at 12:30 PM UTC

Ilang Huwebes at Linggo na ba ang nagdaan? Ang aking mga bestida na nakalagay sa aparador ay laging pinagmamasdan. Sa oras ng alas singko'y tumutunog na ang aking selpon Magiinat at babangon. Sinisikap kong laging makapunta sa kapilya Doon sa tahanan Mo'y laging nadarama Ang pag-ibig mo at pagyakap sa akin sa tuwina Doon sa tahanan Mo'y naidudulog lahat ng aking nadaramang sakit at problema Hindi na po kami makapaghintay Ama Nais na po naming makabalik sa mahal **** Iglesia Kung saan itinuturo sa amin ang iyong totoo at mahahalagang aral at salita Ngunit alam kong darating ang araw, kami'y muling magsasama samang sa Iyo'y sasamba. Nagkaroon man ng isang pandemya Ngunit hindi nito napigil ang aking pananampalataya Narito pa rin at masigla Tunay na maawain at magpamahal Ka. Kahit sa aming sambahayan ay iginagawad pa rin ang pagsamba Sapagkat hangad naming Ika'y bigyan ng papuri at awitan ng kanta. Ang laging panalangin ay 'wag sana kaming kalilimutan, o Mahal kong Ama Kaming Iyong hinirang na sa Iyo'y lubos na nagtitiwala. Nasasabik na ang puso't kaluluwa ko Ang magpunta sa tahanan Mo Sa madaling araw na pagsamba Bumabangon ng maaga at mapapasabing, "Oras na upang maghanda, hinihintay na ako ng Ama."

Continue reading...

Sa lahat ng natikman ko Ikaw ang paborito ko Ikaw ang inaabangan ko Ang masilayan a, ako’y nasasabik Matagal-tagal na rin akong naghihintay sayo Sa tagal tilay na prapraning na ako Sa takot na ikay mawala Sa pangamba na agawin ka ng iba Kinuha na kita Nilayo kita mul sa iyong ina at pamilya Huli na nang malaman kong Tamang panahoy di pa pala Napitas na kita Kaya ngayong tinitikman na kita Napakaasim pa pala Ng paborito kong santol.

0

Jul 23, 2015

Jul 23, 2015 at 8:43 AM UTC

Ang tamang panahon ng pagpitas

Sa lahat ng natikman ko Ikaw ang paborito ko Ikaw ang inaabangan ko Ang masilayan a, ako’y nasasabik Matagal-tagal na rin akong naghihintay sayo Sa tagal tilay na prapraning na ako Sa takot na ikay mawala Sa pangamba na agawin ka ng iba Kinuha na kita Nilayo kita mul sa iyong ina at pamilya Huli na nang malaman kong Tamang panahoy di pa pala Napitas na kita Kaya ngayong tinitikman na kita Napakaasim pa pala Ng paborito kong santol.

Continue reading...

matagal ko na rin 'tong iniisip hangga't maaga pa, ako'y bibitaw na dahil alam ko una pa lang sa huli ako'y masasaktan masakit man para sa akin pero bakit ba hindi ko kayang tanggapin? na ako at ako lamang ang nagmamahal na ako lamang ang maghihintay ng ka'y tagal alam kong dapat hindi ko 'to iisipin dapat wala na akong dapat hangarin na higit pa sa dapat kong damdamin dahil kahit kailanman alam kong hindi mo ito maibabalik pilit man kitang layuan ako yung mas nahihirapan bakit ba ganyan ang iyong mga titig? lalo tuloy akong nasasabik... bakit nga ba hindi ka pwedeng maging akin? eng trans: I've been thinking about this for a while As soon as possible, I should let go Cause from the start, I know I'll get hurt in the end It hurts for my part but why can't I accept it? that it is me, and only me that keeps on loving you that it is only me that will have to wait for too long I know I shouldn't be thinking of this I shouldn't even yearn for more for something greater than I should feel Because I know that you'll never return it I tried to keep my distance But it is me that's suffering Why are your stares like that? I'm getting more eager... why isn't it possible for you to be mine?

0

Feb 11, 2017

Feb 11, 2017 at 7:35 AM UTC

matagal ko na rin 'tong iniisip hangga't maaga pa, ako'y bibitaw na dahil alam ko una pa lang sa huli ako'y masasaktan masakit man para sa akin pero bakit ba hindi ko kayang tanggapin? na ako at ako lamang ang nagmamahal na ako lamang ang maghihintay ng ka'y tagal alam kong dapat hindi ko 'to iisipin dapat wala na akong dapat hangarin na higit pa sa dapat kong damdamin dahil kahit kailanman alam kong hindi mo ito maibabalik pilit man kitang layuan ako yung mas nahihirapan bakit ba ganyan ang iyong mga titig? lalo tuloy akong nasasabik... bakit nga ba hindi ka pwedeng maging akin? eng trans: I've been thinking about this for a while As soon as possible, I should let go Cause from the start, I know I'll get hurt in the end It hurts for my part but why can't I accept it? that it is me, and only me that keeps on loving you that it is only me that will have to wait for too long I know I shouldn't be thinking of this I shouldn't even yearn for more for something greater than I should feel Because I know that you'll never return it I tried to keep my distance But it is me that's suffering Why are your stares like that? I'm getting more eager... why isn't it possible for you to be mine?

Continue reading...

may saboy ang liyab kapag naidadarang,, sa simoy at alimuom na di pahaharang,, anumang sisidlan,,tining ay iindayog kapag umaapaw. gaano man kalalim hukay,,pagtapak sa lapag mababaw. ""basura man nga sa paningin meron din namang saloobin bakit di kaya minsan ay buklatin marahang hagurin bago simsimin ....."" yaong dapat ay apat,sa unang saknong nakasiwalat tila bugtong-dugtong,pawang sa sahig ay nag-kalat wag mabahala sa bawat isang paglamukos na tapon may gantimpala sa bawat nakakuyumos na hamon ! huling bilang panlima,,,,, lambing ang hiling kaya 'wag iiling! sa bawat nilalaman ng kuyumpit na papel minsan ay itinuring. sa aking pagbabalik,ako'y nasasabik at di na nga nagpatumpik-tumpik siphayo,simbuyo at silakbo!Ang mga ito'y bunga ng higit pa sa isang halik

0

Nov 14, 2015

Nov 14, 2015 at 1:29 AM UTC

TanglawatPanglaw

may saboy ang liyab kapag naidadarang,, sa simoy at alimuom na di pahaharang,, anumang sisidlan,,tining ay iindayog kapag umaapaw. gaano man kalalim hukay,,pagtapak sa lapag mababaw. ""basura man nga sa paningin meron din namang saloobin bakit di kaya minsan ay buklatin marahang hagurin bago simsimin ....."" yaong dapat ay apat,sa unang saknong nakasiwalat tila bugtong-dugtong,pawang sa sahig ay nag-kalat wag mabahala sa bawat isang paglamukos na tapon may gantimpala sa bawat nakakuyumos na hamon ! huling bilang panlima,,,,, lambing ang hiling kaya 'wag iiling! sa bawat nilalaman ng kuyumpit na papel minsan ay itinuring. sa aking pagbabalik,ako'y nasasabik at di na nga nagpatumpik-tumpik siphayo,simbuyo at silakbo!Ang mga ito'y bunga ng higit pa sa isang halik

Continue reading...

*Minsan nasabi ko nun sa sarili ko,na hindi na ako muling magsusulat pa. Kasi pag ako humawak ng papel at lapis sa kalagitnaan ng gabi ibig sabihin na hindi ako masaya at nilalamon na ako ng lungkot hanggang awatin na ako ng araw sa umaga at sabihin na pumikit kana. Pero sandali lang. Hindi naman ako malungkot at hindi naman hating gabi ngayon. Maingay nga dito at heto ako gising na gising. Sumasabay sa ingay ng mundo. Magsusulat ako para malaman mo kung ganu ka kahalaga. Yung kahit paulit ulit pa ok lang, kahit na di na tumugma ang mga letra at di ko makuha ang tamang talata. itutuloy ko na to. Pano nga ba,na ang mga nasulat ko dati ay puro kabiguan at sakit sa damdamin ang tema,pano nga bang ako ay nilalamon ng gabi at awatin ng umaga. Pano nga bang natapos ang mga araw na akala ko ay buwan na ang magiging araw. Ou nga nagsimula ang lahat sa salitang di inakala. Na ang pag ibig natin ay maihahalintulad sa mga eksena nang mga pelikula na hindi pa naipalabas sa sine o pelikula. Nais ko lang malaman mo at ng mundo na umiikot sa mga masasakit at matatamis na salita kung ganu ka kahalaga. Kung papaano mo tinapos ang mga gabi at araw na halos di ko na makilala ang aking sarili sa pagpapanggap para lang maging masaya. Salamat sa pagpapadama ng tunay na kaligayan at halaga. salamat sa tunay na pamilya na iyong dala. salamat sa mga simpleng bagay na lubos ko na kinasaya at salamat sa pagmamahal na walang katulad at dalisay simula pa nung umpisa. May mga araw na ako din ay anlulungkot kahit pa tayo na,Hindi dahil may ginawa ka pero naqpapaisip lang talaga ako kung karapatdapat ba talaga ako sa isang katulad mo. Pero salamat kasi ni minsan di mo pinadama na iba ka,kasi tayo nga naman ay iisa. Nais ko lang din malaman mo kung ganu ako kasaya,na merong ikaw at ako at darating ang panahon ay ikaw ako at mga bata. At nasasabik na din akong ikwento sa kanila kung panong ang ikaw ay umakyat sa pinakamatataas na kabundukan ng ating bansa. Masaya ako na nagawa mo ang mga bagay na iyong pinangarap at aabutin naman nating dalawa ang ating pangarap na maging ISA.*

0

Oct 27, 2017

Oct 27, 2017 at 10:38 PM UTC

*Minsan nasabi ko nun sa sarili ko,na hindi na ako muling magsusulat pa. Kasi pag ako humawak ng papel at lapis sa kalagitnaan ng gabi ibig sabihin na hindi ako masaya at nilalamon na ako ng lungkot hanggang awatin na ako ng araw sa umaga at sabihin na pumikit kana. Pero sandali lang. Hindi naman ako malungkot at hindi naman hating gabi ngayon. Maingay nga dito at heto ako gising na gising. Sumasabay sa ingay ng mundo. Magsusulat ako para malaman mo kung ganu ka kahalaga. Yung kahit paulit ulit pa ok lang, kahit na di na tumugma ang mga letra at di ko makuha ang tamang talata. itutuloy ko na to. Pano nga ba,na ang mga nasulat ko dati ay puro kabiguan at sakit sa damdamin ang tema,pano nga bang ako ay nilalamon ng gabi at awatin ng umaga. Pano nga bang natapos ang mga araw na akala ko ay buwan na ang magiging araw. Ou nga nagsimula ang lahat sa salitang di inakala. Na ang pag ibig natin ay maihahalintulad sa mga eksena nang mga pelikula na hindi pa naipalabas sa sine o pelikula. Nais ko lang malaman mo at ng mundo na umiikot sa mga masasakit at matatamis na salita kung ganu ka kahalaga. Kung papaano mo tinapos ang mga gabi at araw na halos di ko na makilala ang aking sarili sa pagpapanggap para lang maging masaya. Salamat sa pagpapadama ng tunay na kaligayan at halaga. salamat sa tunay na pamilya na iyong dala. salamat sa mga simpleng bagay na lubos ko na kinasaya at salamat sa pagmamahal na walang katulad at dalisay simula pa nung umpisa. May mga araw na ako din ay anlulungkot kahit pa tayo na,Hindi dahil may ginawa ka pero naqpapaisip lang talaga ako kung karapatdapat ba talaga ako sa isang katulad mo. Pero salamat kasi ni minsan di mo pinadama na iba ka,kasi tayo nga naman ay iisa. Nais ko lang din malaman mo kung ganu ako kasaya,na merong ikaw at ako at darating ang panahon ay ikaw ako at mga bata. At nasasabik na din akong ikwento sa kanila kung panong ang ikaw ay umakyat sa pinakamatataas na kabundukan ng ating bansa. Masaya ako na nagawa mo ang mga bagay na iyong pinangarap at aabutin naman nating dalawa ang ating pangarap na maging ISA.*

Continue reading...

Kung pwede lang sana Sasalungatin ko ang daloy ng panahon, maitama lang ang pagkakamali ng kahapon. Nasasabik akong masilayan muli ang mga matatamis **** ngiti na natabunan na ng hikbi at pighati.

0

Mar 31, 2023

Mar 31, 2023 at 7:45 AM UTC

jethro-nhero-cuizon

Kung pwede lang sana Sasalungatin ko ang daloy ng panahon, maitama lang ang pagkakamali ng kahapon. Nasasabik akong masilayan muli ang mga matatamis **** ngiti na natabunan na ng hikbi at pighati.

Continue reading...

papunta't pabalik panahong nasasabik alaalang bumabalik nalulumbay, tahimik munimuni't hiraya guniguni't pantasya tumatakbong nakataya tadhana'y trahedya pagsamo't lumalaban kinabukasa'y hinulaan dumata't kinakatakutan kinakatakutang paglisan

0

Feb 11, 2020

Feb 11, 2020 at 8:02 PM UTC

papunta't pabalik panahong nasasabik alaalang bumabalik nalulumbay, tahimik munimuni't hiraya guniguni't pantasya tumatakbong nakataya tadhana'y trahedya pagsamo't lumalaban kinabukasa'y hinulaan dumata't kinakatakutan kinakatakutang paglisan

Continue reading...

Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!

0

Jan 7, 2017

Jan 7, 2017 at 9:16 AM UTC

Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!

Continue reading...

ilang hakbang pa ba ang dapat kong lakarin nang may piring sa aking mga mata para lamang makalapit sa iyo patuloy na nasasabik sa mga araw na lumilipas ngunit hindi pa rin tanaw ang liwanag na magsasabing may pag-asa na para mayakap at mahagkan ka ng walang kilometrong pumapagitan sa ating dalawa kundi tanging silakbo ng dalawang pusong tumangis ngunit pinagtagpo ng pag-ibig

0

Nov 12, 2018

Nov 12, 2018 at 11:56 AM UTC

ang pagyakap ng silangan sa kanluran

ilang hakbang pa ba ang dapat kong lakarin nang may piring sa aking mga mata para lamang makalapit sa iyo patuloy na nasasabik sa mga araw na lumilipas ngunit hindi pa rin tanaw ang liwanag na magsasabing may pag-asa na para mayakap at mahagkan ka ng walang kilometrong pumapagitan sa ating dalawa kundi tanging silakbo ng dalawang pusong tumangis ngunit pinagtagpo ng pag-ibig

Continue reading...

Verse 1: Wala sa yong mga mata Ang kinang, kislap, na dati kong nasisilayan. Bakit? Yan ang sinasabi ng mga tala, buwan, maging kalangitan na tuwing gabi’y ito ang nakikita sa piling mo’t tabi. Ako’y nasasabik sa yakap at halik. Bridge 1: Aking inaasahan na sanay di sabihing mawawaglit ang oras, natirang sandali. Chorus: Sa pagpanaw mo nagkakadahilan kung bakit ako’y nanatili’t, naniniwala sa walang hanggan. Verse 2: Kahit may ibang magparamdam Sayo ako, pangako yun magpakailan man. Bakit? Dinig ko sa paligid ko Sayo lang nabuo wasak kong mundo Nang nag-iisa’y ikaw lang kasama. Sa yakap at halik, sayo ko nabatid na mahal kita. Bridge 2: Aking inaalala Sa panahong ika’y nabubuhay pa ang oras, natirang sandali. Chorus: Sa pagpanaw mo nagkakadahilan kung bakit ako’y nanatili’t, naniniwala sa walang hanggan. Sa walang hanggan Naniniwala sa walang hanggan Ang oras, at natirang sandali. Naniniwala

0

Jan 20, 2017

Jan 20, 2017 at 11:04 PM UTC

ra-russellfranzamansec

Guhit ( Sa Pagpanaw ) - By Russell Amansec

Verse 1: Wala sa yong mga mata Ang kinang, kislap, na dati kong nasisilayan. Bakit? Yan ang sinasabi ng mga tala, buwan, maging kalangitan na tuwing gabi’y ito ang nakikita sa piling mo’t tabi. Ako’y nasasabik sa yakap at halik. Bridge 1: Aking inaasahan na sanay di sabihing mawawaglit ang oras, natirang sandali. Chorus: Sa pagpanaw mo nagkakadahilan kung bakit ako’y nanatili’t, naniniwala sa walang hanggan. Verse 2: Kahit may ibang magparamdam Sayo ako, pangako yun magpakailan man. Bakit? Dinig ko sa paligid ko Sayo lang nabuo wasak kong mundo Nang nag-iisa’y ikaw lang kasama. Sa yakap at halik, sayo ko nabatid na mahal kita. Bridge 2: Aking inaalala Sa panahong ika’y nabubuhay pa ang oras, natirang sandali. Chorus: Sa pagpanaw mo nagkakadahilan kung bakit ako’y nanatili’t, naniniwala sa walang hanggan. Sa walang hanggan Naniniwala sa walang hanggan Ang oras, at natirang sandali. Naniniwala

Continue reading...

052824 Sa tuwing hinahagis ko Ang aking sarili Sa’yong harapan, Ay nais kong isakatapuran Mo rin Ang bawat pangakong inilathala’t Ipinagtibay ng dugong dumanak sa Krus. Sa tuwing kumukulimlim na Ang aking mga mata’y Gusto kong magtago Sa’yong lilim At doon ang aking pahinga. Isisigaw ko ang lahat ng aking pangamba At lulusawin ng pag-ibig Mo Ang bawat tinik na pumipigil sa’kin para huminga. At kung pupwede lang Na patigilan Mo ang bawat ritmo ng oras Upang panandaliang maibsan ang aking pangungulila — Kung pwede lang sana. Sa mga buhangin ng aking pagkukunwari’y Kusa Mo akong aanyayahan Sa malalim at malawak **** karagatan. At kailan nga ba ako matututo? Kailan nga ba kita masisilayan At massasabi nang aking mga mata’y Ikaw ang tanging totoo? Nasasabik ako Sa tuwing sasalubungin Mo ako ng pag-asa At kalakip pala ng pagtiklop ng bawat umaga’y Ang yakap **** mainit Na tumatawag sa’kin na mas piliin pa ang malalim. Taliwas sa aking sariling prinsipyong Binahiran ng mga haka-haka Ang kapangyarihan ng tunay na pananampalataya. At Sa’yo pala mawawalang bisa Ang bawat kuro-kurong Hinayaan kong magsilbing masasamang damo Sa hardin ng aking pagkatao. Ngayo’y bubuksan kong muli Ang aking pintuan At wala nang iba pang makagagapi Sa Tinig **** ginawa ko nang pader At pugad ng aking bukas Na Sa’yo ko lamang iniaalay.

0

May 28, 2024

May 28, 2024 at 7:08 AM UTC

The Garden of Faults

052824 Sa tuwing hinahagis ko Ang aking sarili Sa’yong harapan, Ay nais kong isakatapuran Mo rin Ang bawat pangakong inilathala’t Ipinagtibay ng dugong dumanak sa Krus. Sa tuwing kumukulimlim na Ang aking mga mata’y Gusto kong magtago Sa’yong lilim At doon ang aking pahinga. Isisigaw ko ang lahat ng aking pangamba At lulusawin ng pag-ibig Mo Ang bawat tinik na pumipigil sa’kin para huminga. At kung pupwede lang Na patigilan Mo ang bawat ritmo ng oras Upang panandaliang maibsan ang aking pangungulila — Kung pwede lang sana. Sa mga buhangin ng aking pagkukunwari’y Kusa Mo akong aanyayahan Sa malalim at malawak **** karagatan. At kailan nga ba ako matututo? Kailan nga ba kita masisilayan At massasabi nang aking mga mata’y Ikaw ang tanging totoo? Nasasabik ako Sa tuwing sasalubungin Mo ako ng pag-asa At kalakip pala ng pagtiklop ng bawat umaga’y Ang yakap **** mainit Na tumatawag sa’kin na mas piliin pa ang malalim. Taliwas sa aking sariling prinsipyong Binahiran ng mga haka-haka Ang kapangyarihan ng tunay na pananampalataya. At Sa’yo pala mawawalang bisa Ang bawat kuro-kurong Hinayaan kong magsilbing masasamang damo Sa hardin ng aking pagkatao. Ngayo’y bubuksan kong muli Ang aking pintuan At wala nang iba pang makagagapi Sa Tinig **** ginawa ko nang pader At pugad ng aking bukas Na Sa’yo ko lamang iniaalay.

Continue reading...

Gabing mapighati, nagaantay sa tamang halik Pagdampi ng malamig na hanging ako'y nasasabik Sa iyong namang maiinit na titig sa aking matang nalungkot Wala nang sawa sa pagmanhid ng puso na iyong pagdulot

0

Nov 8, 2018

Nov 8, 2018 at 9:01 PM UTC

Nobyembreng Init

Gabing mapighati, nagaantay sa tamang halik Pagdampi ng malamig na hanging ako'y nasasabik Sa iyong namang maiinit na titig sa aking matang nalungkot Wala nang sawa sa pagmanhid ng puso na iyong pagdulot

Continue reading...

Sa tinagal-tagal ng pag-iisip ko. Sobra akong naging masaya ng mapagtanto kong ikaw, ikaw ang mahal ko. Nasasabik akong ibahagi sa mga kaibigan ko ang nalaman ko. Ngunit napawi lahat ang kasiyahan ko, nawala ang mga ngiti sa labi ko, at tuluyan ng tumulo ang luha ko. Dahil narinig ko, narinig ko lang naman ang pangalan mo. Pangalan **** sinasambit ng kaibigan ko. At sinasabing mahal, mahal ka niya. Nakita ko ang mga ngiti niyang abot taenga habang sinasabi niyang mahal ka niya. Bakit, bakit ngayon pa, bakit ngayon ko lang nalaman. Kung kailan handa na ang aking puso't isipan Na sabihin itong nararamdaman Bakit, bakit parehas pa tayo ng minamahal, kaibigan?

0

Sep 6, 2017

Sep 6, 2017 at 10:54 AM UTC

Cherrymaeclaire

Sa tinagal-tagal ng pag-iisip ko. Sobra akong naging masaya ng mapagtanto kong ikaw, ikaw ang mahal ko. Nasasabik akong ibahagi sa mga kaibigan ko ang nalaman ko. Ngunit napawi lahat ang kasiyahan ko, nawala ang mga ngiti sa labi ko, at tuluyan ng tumulo ang luha ko. Dahil narinig ko, narinig ko lang naman ang pangalan mo. Pangalan **** sinasambit ng kaibigan ko. At sinasabing mahal, mahal ka niya. Nakita ko ang mga ngiti niyang abot taenga habang sinasabi niyang mahal ka niya. Bakit, bakit ngayon pa, bakit ngayon ko lang nalaman. Kung kailan handa na ang aking puso't isipan Na sabihin itong nararamdaman Bakit, bakit parehas pa tayo ng minamahal, kaibigan?

Continue reading...

Ako ay nalulumbay Pag wala sa'yong tabi Wari ang damdamin ko Ay hindi mapakali Lambing ng iyong tinig Ay aking naririnig Tawanan at kwentuhan Ako ay nasasabik Sa tuwing magkasama Saya ang nadarama Hinihiling na sana Oras ay magtagal pa Sa bawat pag uusap Lalong napapalapit Mga puso'y umaawit Sa lenggwahe ng pag-ibig! © LMLB

0

May 14, 2018

May 14, 2018 at 5:14 AM UTC

Ako ay nalulumbay Pag wala sa'yong tabi Wari ang damdamin ko Ay hindi mapakali Lambing ng iyong tinig Ay aking naririnig Tawanan at kwentuhan Ako ay nasasabik Sa tuwing magkasama Saya ang nadarama Hinihiling na sana Oras ay magtagal pa Sa bawat pag uusap Lalong napapalapit Mga puso'y umaawit Sa lenggwahe ng pag-ibig! © LMLB

Continue reading...

Siya ay walang pakialam Kung ano man ang sabihin ng iba Basta ang importante Buong paligid ay masaya Ngayong gabi, umupo ka na Sa kanyang tabi, tinitigan pa Ang kanyang mata na para bang May gustong ipahiwatig At unti-unting lumalapit Ang labi natin na nasasabik Na matikman niya ang iyong halik Ngunit 'di mo 'to matatawag na... Isang pag-ibig

0

Feb 14, 2018

Feb 14, 2018 at 1:09 AM UTC

Isang pag-ibig.

Siya ay walang pakialam Kung ano man ang sabihin ng iba Basta ang importante Buong paligid ay masaya Ngayong gabi, umupo ka na Sa kanyang tabi, tinitigan pa Ang kanyang mata na para bang May gustong ipahiwatig At unti-unting lumalapit Ang labi natin na nasasabik Na matikman niya ang iyong halik Ngunit 'di mo 'to matatawag na... Isang pag-ibig

Continue reading...

Kumusta ako, kumusta ka, Anong naaalala mo sa ating dalawa? Kumusta ako, kumusta ka, May tanong ka bang mahalaga? Kumusta ako kumusta ka, Anong naaalala mo pag tayo'y magkasama? Kumusta ako, kumusta ka, Nakita mo na ba akong nakangiti at masaya? Kumusta ako, kumusta ka, Anong kwento ng buhay ko na ba ang alam mo? Kumusta ako, kumusta ka, Aling kwento ng buhay ko ang nasasabik ka? Kumusta ako, kumusta ka, Aling kwento ng buhay ko ang nasasaktan ka? Kumusta ako, kumusta ka, Anong kwento ng buhay ko ang natawa ka? Kumusta ako, kumusta, Nag kausap na ba tayo nang may alak sa harapan? Kumusta ako kumusta ka, Narinig mo na ba ang sigaw ng pusong walang masandalan? Kumusta ako, hindi ko rin alam, Pinipilit ang damdamin na maging manhid, Inaasam na may mata ring sisilip, Sa taong may madilim na hangganan. -****

0

Dec 22, 2020

Dec 22, 2020 at 12:21 PM UTC

Kumusta ako, kumusta ka, Anong naaalala mo sa ating dalawa? Kumusta ako, kumusta ka, May tanong ka bang mahalaga? Kumusta ako kumusta ka, Anong naaalala mo pag tayo'y magkasama? Kumusta ako, kumusta ka, Nakita mo na ba akong nakangiti at masaya? Kumusta ako, kumusta ka, Anong kwento ng buhay ko na ba ang alam mo? Kumusta ako, kumusta ka, Aling kwento ng buhay ko ang nasasabik ka? Kumusta ako, kumusta ka, Aling kwento ng buhay ko ang nasasaktan ka? Kumusta ako, kumusta ka, Anong kwento ng buhay ko ang natawa ka? Kumusta ako, kumusta, Nag kausap na ba tayo nang may alak sa harapan? Kumusta ako kumusta ka, Narinig mo na ba ang sigaw ng pusong walang masandalan? Kumusta ako, hindi ko rin alam, Pinipilit ang damdamin na maging manhid, Inaasam na may mata ring sisilip, Sa taong may madilim na hangganan. -****

Continue reading...