"karanasan" poems - Hello Poetry

"karanasan" poems

naglalaan pa rin ako ng panahon para pagmasdan ang mga lumang litrato sa mga status ko sa facebook, ikaw madalas ang nagiging inspirasyon ko, kung hindi man ikaw, mga karanasan ko mula sayo sa mga tanong ng mga kaibigan ko patungkol sa akin, ikaw ang pinagmumulan ng mga sagot ko lumilipas ang mga araw ng buwan at madalas kasama ng isip ko ang mga alalala mo sa mga lugar kung saan madalas ang kahapon sa bawat minsang nakakasama ka, nagiging abala ako sa paglimot sa mga salitang gaya ng katapangan at pagpapakatotoo minamasdan ko pa rin ang sakit na dulot ng pag-ibig, katapatan o katangahan sa lahat ng mga nakaraan, ikaw ang hindi lumipas nawala man ang pagtingin ko sayo, mananatili ang pag-ibig ko sayo, kasama.

0

May 6, 2015

May 6, 2015 at 12:09 AM UTC

ikaw. kasama...

naglalaan pa rin ako ng panahon para pagmasdan ang mga lumang litrato sa mga status ko sa facebook, ikaw madalas ang nagiging inspirasyon ko, kung hindi man ikaw, mga karanasan ko mula sayo sa mga tanong ng mga kaibigan ko patungkol sa akin, ikaw ang pinagmumulan ng mga sagot ko lumilipas ang mga araw ng buwan at madalas kasama ng isip ko ang mga alalala mo sa mga lugar kung saan madalas ang kahapon sa bawat minsang nakakasama ka, nagiging abala ako sa paglimot sa mga salitang gaya ng katapangan at pagpapakatotoo minamasdan ko pa rin ang sakit na dulot ng pag-ibig, katapatan o katangahan sa lahat ng mga nakaraan, ikaw ang hindi lumipas nawala man ang pagtingin ko sayo, mananatili ang pag-ibig ko sayo, kasama.

Continue reading...

Lilingon-lingon upang makakuha Ng isang sulyap, isang silip Hanggang sa tinalikuran mo na ng Tuluyan Ang kalayaan At hinayaan mo ang sarili mo Na bumalik Sa selda na iyong pinanggalingan, nakasanayan Pero hintay, hinto! Hindi kita papayagan na magkaganito Hayaan mo na yakapin kita ng mahigpit At pawiin ang mga luha sa iyong pisngi Wala akong mga karanasan at payo na pwedeng ibahagi Pero susubukan ko na Baliktarin ang iyong simangot sa isang ngiti Makatulungan sana nang kahit kaunti Sa mga sugat mo na humahapdi Ilagay mo ang iyong mga kamay Sa akin Ikaw ay aking hahawakan, Hinding-hindi ka bibitawan Ikaw ay sasamahan lakarin Ang nakatakdang landas Na kailangan **** tahakin Sa dami ng mga lubak at lindol Siguradong tayo'y madadapa rin Pero huwag mo na 'yun isipin Kasi anumang mangyari Kahit kailan, kahit saan Ikaw ay aking iibigin

0

Dec 12, 2013

Dec 12, 2013 at 7:03 AM UTC

marge-redelicia

Lilingon-lingon upang makakuha Ng isang sulyap, isang silip Hanggang sa tinalikuran mo na ng Tuluyan Ang kalayaan At hinayaan mo ang sarili mo Na bumalik Sa selda na iyong pinanggalingan, nakasanayan Pero hintay, hinto! Hindi kita papayagan na magkaganito Hayaan mo na yakapin kita ng mahigpit At pawiin ang mga luha sa iyong pisngi Wala akong mga karanasan at payo na pwedeng ibahagi Pero susubukan ko na Baliktarin ang iyong simangot sa isang ngiti Makatulungan sana nang kahit kaunti Sa mga sugat mo na humahapdi Ilagay mo ang iyong mga kamay Sa akin Ikaw ay aking hahawakan, Hinding-hindi ka bibitawan Ikaw ay sasamahan lakarin Ang nakatakdang landas Na kailangan **** tahakin Sa dami ng mga lubak at lindol Siguradong tayo'y madadapa rin Pero huwag mo na 'yun isipin Kasi anumang mangyari Kahit kailan, kahit saan Ikaw ay aking iibigin

Continue reading...

Sa pag-aaral natin ng panitikan ay mababatid natin ang mga Pilipinong pumanday ng ating matatayog at mararangal na simulain na naging puhunan sa pagbuo ng isang lipunan. Sa pamamagitan ng iba't ibang uri ng panitikan, mapalalawak at magagawang mahusay ng isang **** ang pagtuturo ng aaignaturang Filipino. Maaaring maiakma ang iba't ibang istratehiya upang mahikayat nang lubos ang interested ng mga mag-aaral at hawing kawili-wili ang oras nila lalo na sa pagbabasa sa pamamagitan ng paggamit ng tula, kwento, sanaysay, talambuhay, awit, bugtong, salawikain, sawikain, balagtasan at iba pa. Mahalagang maituturing ang panitikan sa edukasyon sa maraming paraan tulad ng mga teleseryeng napapanood sa telebisyon na kadalasang pinanonood ng mga kabataan na siyang kapupulutan ng maraming aral at magandang halimbawa sa buhay ng tao. Ang panitikan ay laging kasama sa kurikulum ng bawat paaralan bagamat ang bawat rehiyon ay mayaman sa tradisyon at kultura. Ang mga pasalindilang panitikan ay napapangkat sa mga sumusunod na uri ayon sa anyo ng pagkakatulad ng mga ito: kuwentong bayan, kasabihan, bugtong, salawikain, sawikain, sabi-sabi, palaisipan at balagtasan. Naglalarawan ito sa kanilang katutubong katalinuhan, kaalaman, karanasan, pananampalataya at iba pa. Patuloy ang pamumunga ng panitikang Filipino sa pamamagitan ng mga makabagong manunulat na may paninindigan at pagpapahalaga sa ugat, kasaysayan, kultura at lipunan. Mayabong itong nabubuhay sa patabang kaalaman at kamalayan, patubig ng limbagan at midya at paaraw sa modernisasyon at globalisasyon. Ito ang isa sa likas na tumutulong sa tagumpay ng isang banda at bawat bansa sa buong mundo. Kayamanang hindi mawawala.

0

Jun 18, 2018

Jun 18, 2018 at 1:41 AM UTC

matabang-utak-ni-ong

Panitikan, Kayamanan natin...

Sa pag-aaral natin ng panitikan ay mababatid natin ang mga Pilipinong pumanday ng ating matatayog at mararangal na simulain na naging puhunan sa pagbuo ng isang lipunan. Sa pamamagitan ng iba't ibang uri ng panitikan, mapalalawak at magagawang mahusay ng isang **** ang pagtuturo ng aaignaturang Filipino. Maaaring maiakma ang iba't ibang istratehiya upang mahikayat nang lubos ang interested ng mga mag-aaral at hawing kawili-wili ang oras nila lalo na sa pagbabasa sa pamamagitan ng paggamit ng tula, kwento, sanaysay, talambuhay, awit, bugtong, salawikain, sawikain, balagtasan at iba pa. Mahalagang maituturing ang panitikan sa edukasyon sa maraming paraan tulad ng mga teleseryeng napapanood sa telebisyon na kadalasang pinanonood ng mga kabataan na siyang kapupulutan ng maraming aral at magandang halimbawa sa buhay ng tao. Ang panitikan ay laging kasama sa kurikulum ng bawat paaralan bagamat ang bawat rehiyon ay mayaman sa tradisyon at kultura. Ang mga pasalindilang panitikan ay napapangkat sa mga sumusunod na uri ayon sa anyo ng pagkakatulad ng mga ito: kuwentong bayan, kasabihan, bugtong, salawikain, sawikain, sabi-sabi, palaisipan at balagtasan. Naglalarawan ito sa kanilang katutubong katalinuhan, kaalaman, karanasan, pananampalataya at iba pa. Patuloy ang pamumunga ng panitikang Filipino sa pamamagitan ng mga makabagong manunulat na may paninindigan at pagpapahalaga sa ugat, kasaysayan, kultura at lipunan. Mayabong itong nabubuhay sa patabang kaalaman at kamalayan, patubig ng limbagan at midya at paaraw sa modernisasyon at globalisasyon. Ito ang isa sa likas na tumutulong sa tagumpay ng isang banda at bawat bansa sa buong mundo. Kayamanang hindi mawawala.

Continue reading...

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

0

Nov 28, 2017

Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC

makabagongmakata69

WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

Continue reading...

“Mahirap na daw turuan ng bagong laro ang matandang aso”, siguro nga totoo ito. Pero may mga bagay na nalalaman ang matandang aso na hindi alam ng mga kabataan ngayon. Alam ng matandang aso ang sagot sa maraming talinghaga at hiwaga na taglay ng buhay. Nakita n’ya ang mga paliwanag na nagbibigay ng liwanag; nakita n’ya ang mga katotohanan at kasinungalingan na nasa pagitan ng mga sulok-sulok ng buhay. Alam n’ya na hindi lahat ng kumikinang ay ginto, na hindi porke kalmada ang dagat ay wala nang darating na unos. Hindi ibig sabihin na kapag komokak ang palaka ay tag-ulan na. Alam n’ya na ang kamatayan ay hindi talaga kasawian kundi isang bagong yugto, isang bagong pagsisimula at isang bagong anyo ng buhay. Alam ng matandang aso ang pagkakaiba nang tunay na umiibig sa nalilibugan lang. kaya natatawa s’ya kapag nakikita ang mga kabataan na inaabuso ang salitang “pagibig”. Mahina na ang katawan ng matandang aso subalit nananatiling malakas ang kanyang isip; malabo na ang kanyang mga mata pero malinaw parin ang kanyang puso at pandama. Marami na s’yang naisulat at marami na s’yang binigkas na mga talumpati, alam n’yang hindi lahat ng nagbabasa at nakikinig ay natututo. Marami sa kanila ay nananatiling mga ungas at gago. Alam n’ya na ang karunungan ay hindi agad-agad na tinatanggap ng mga hanagal na nakikinig, na hindi ang talumpati at panulat ang talagang nagmumulat kundi ang mga karanasan at mga pinagdadaanan. Malalim na ang gabi pagod at inaantok na ang matandang aso pero hindi s’ya makatulog. Dahil alam n’ya na sa bawat pagkahimbing ay laging may naka-abang na bangungot. Na ang bawat bukang-liwayway ay hindi laging may dalang pag-asa. Na, ang maghapon madalas ay isang tanikala na iyong kailangan na hatakin. Hindi naging masaya subalit hindi rin naman naging malungkot ang buhay ng matandang aso, pero hindi s’ya nanghihinayang sapagkat alam n’ya ang ibig sabihin ng kasabihan na “ang buhay ay parang gulong, minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka”.

0

Nov 30, 2017

Nov 30, 2017 at 7:32 PM UTC

makabagongmakata69

ANG MATANDANG ASO

“Mahirap na daw turuan ng bagong laro ang matandang aso”, siguro nga totoo ito. Pero may mga bagay na nalalaman ang matandang aso na hindi alam ng mga kabataan ngayon. Alam ng matandang aso ang sagot sa maraming talinghaga at hiwaga na taglay ng buhay. Nakita n’ya ang mga paliwanag na nagbibigay ng liwanag; nakita n’ya ang mga katotohanan at kasinungalingan na nasa pagitan ng mga sulok-sulok ng buhay. Alam n’ya na hindi lahat ng kumikinang ay ginto, na hindi porke kalmada ang dagat ay wala nang darating na unos. Hindi ibig sabihin na kapag komokak ang palaka ay tag-ulan na. Alam n’ya na ang kamatayan ay hindi talaga kasawian kundi isang bagong yugto, isang bagong pagsisimula at isang bagong anyo ng buhay. Alam ng matandang aso ang pagkakaiba nang tunay na umiibig sa nalilibugan lang. kaya natatawa s’ya kapag nakikita ang mga kabataan na inaabuso ang salitang “pagibig”. Mahina na ang katawan ng matandang aso subalit nananatiling malakas ang kanyang isip; malabo na ang kanyang mga mata pero malinaw parin ang kanyang puso at pandama. Marami na s’yang naisulat at marami na s’yang binigkas na mga talumpati, alam n’yang hindi lahat ng nagbabasa at nakikinig ay natututo. Marami sa kanila ay nananatiling mga ungas at gago. Alam n’ya na ang karunungan ay hindi agad-agad na tinatanggap ng mga hanagal na nakikinig, na hindi ang talumpati at panulat ang talagang nagmumulat kundi ang mga karanasan at mga pinagdadaanan. Malalim na ang gabi pagod at inaantok na ang matandang aso pero hindi s’ya makatulog. Dahil alam n’ya na sa bawat pagkahimbing ay laging may naka-abang na bangungot. Na ang bawat bukang-liwayway ay hindi laging may dalang pag-asa. Na, ang maghapon madalas ay isang tanikala na iyong kailangan na hatakin. Hindi naging masaya subalit hindi rin naman naging malungkot ang buhay ng matandang aso, pero hindi s’ya nanghihinayang sapagkat alam n’ya ang ibig sabihin ng kasabihan na “ang buhay ay parang gulong, minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka”.

Continue reading...

Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...

0

Nov 14, 2017

Nov 14, 2017 at 2:02 AM UTC

Malungkot ang Kwento sa Silid

Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...

Continue reading...

Mga isip na nagtagpo sa delubyong nakatago Isang ikot sa bilog na bakal, nagtugma ang kaisipan Maraming bunggo'upang utak ay maalog Naalog nga ba? para bumitaw o dahil sa pag ulit ng pag bunggo At Sadyang inalog para kumapit at umasa Sa mga pangyayaring tugma sa puso ng mga mahal Mga usap na wagas ang salita Mga analisa na may pag dududa at pag sang ayon Mga oras na ginugol upang makamit ang usapang pag ibig ng mga mahal Mga oras na ang pag uusap ay paulit ulit Mas naging matatag dahil sa maga paulit ulit na mga salita at haka haka na nag katotoo Ngunit walang sawang nakinig, nagtipa Upang ang dalisay na pag ibig ay magtagumpay Mga pag tatagpo na kahit sa sandali ay naging palagay ang loob at isipan Mga taong makatotohanan at naniniwala sa dalisay na pag mamahal ng taong mahal Mga oras na ginagawang araw ang gabi na sana ay tugma ang oras Di man nagtugma ang oras nagagawa pa ding mag bahagi ng oras Dahil ang pag-mamahal na bukal sa taong mga mahal walang kasinungalingan walang pag dududa naniwala sa dalisay Dahil sa mas malalim na pag kakaibigan na puno ng lungkot at pighati mga pag subok na kumanti sa pagmamahal ngunit ganon pa man nag tagumpay sa mga hiling sa gabi-gabi sa pagtulog. sa Poong may Kapal, Naway di magsawa sa mga karanasan Sa kapaligaran may kasinungalingan Naway maging aral upang matutong Magbigay ng pag mamahal sa kapwang Walang nakakaunawa at nagmamahal Mga delubyong pinagtagpo ang mga taong mas nag pakatoo at umasang sa huli ay mag tatagumpay ang pag ibig na dalisay ng taong umaapaw ang pagmamahal sa babaeng sinisinta sa bawat minuto at bawat sandali ng kanyang buhay. Ano pa nga ba ang salitang dapat mamutawi kundi mga katagang "Tagumpay ka DALISAY".

0

Apr 5, 2018

Apr 5, 2018 at 10:21 PM UTC

Dalisay at Pagmamahal

Mga isip na nagtagpo sa delubyong nakatago Isang ikot sa bilog na bakal, nagtugma ang kaisipan Maraming bunggo'upang utak ay maalog Naalog nga ba? para bumitaw o dahil sa pag ulit ng pag bunggo At Sadyang inalog para kumapit at umasa Sa mga pangyayaring tugma sa puso ng mga mahal Mga usap na wagas ang salita Mga analisa na may pag dududa at pag sang ayon Mga oras na ginugol upang makamit ang usapang pag ibig ng mga mahal Mga oras na ang pag uusap ay paulit ulit Mas naging matatag dahil sa maga paulit ulit na mga salita at haka haka na nag katotoo Ngunit walang sawang nakinig, nagtipa Upang ang dalisay na pag ibig ay magtagumpay Mga pag tatagpo na kahit sa sandali ay naging palagay ang loob at isipan Mga taong makatotohanan at naniniwala sa dalisay na pag mamahal ng taong mahal Mga oras na ginagawang araw ang gabi na sana ay tugma ang oras Di man nagtugma ang oras nagagawa pa ding mag bahagi ng oras Dahil ang pag-mamahal na bukal sa taong mga mahal walang kasinungalingan walang pag dududa naniwala sa dalisay Dahil sa mas malalim na pag kakaibigan na puno ng lungkot at pighati mga pag subok na kumanti sa pagmamahal ngunit ganon pa man nag tagumpay sa mga hiling sa gabi-gabi sa pagtulog. sa Poong may Kapal, Naway di magsawa sa mga karanasan Sa kapaligaran may kasinungalingan Naway maging aral upang matutong Magbigay ng pag mamahal sa kapwang Walang nakakaunawa at nagmamahal Mga delubyong pinagtagpo ang mga taong mas nag pakatoo at umasang sa huli ay mag tatagumpay ang pag ibig na dalisay ng taong umaapaw ang pagmamahal sa babaeng sinisinta sa bawat minuto at bawat sandali ng kanyang buhay. Ano pa nga ba ang salitang dapat mamutawi kundi mga katagang "Tagumpay ka DALISAY".

Continue reading...

Nalugmok sa labis na kalungkutan, ako'y namulat sa katotohanan. Tila nagbago ang mga pananaw, ngayo'y pangarap ay di na matanaw. Mabibigat na balakid, lahat ay nalampasan ngunit bakit ang isipa'y nabagabag ng karanasan? Muling binalikan ang masalimuot na nakaraan, ibinaling ang tingin sa masahol na pinanggalingan. Nalason ang isipan sa pag-apaw ng damdamin ang hapdi at kirot, bumalik lahat sa akin Matagal na mula nang manghilom ang mga sugat ngunit nariyan parin bilang tanda ang mga peklat. Hindi ko labis maunawaan ang lungkot na nadarama Gulong gulo ang aking isip at hindi makapagpasya.. Tiyak na ang kahahantungan ko'y hindi kaaya-aya Hanggang sa dulo pa ba ako'y magpaparaya?

0

Jul 30, 2015

Jul 30, 2015 at 12:22 PM UTC

Ang bakas ng kahapon

Nalugmok sa labis na kalungkutan, ako'y namulat sa katotohanan. Tila nagbago ang mga pananaw, ngayo'y pangarap ay di na matanaw. Mabibigat na balakid, lahat ay nalampasan ngunit bakit ang isipa'y nabagabag ng karanasan? Muling binalikan ang masalimuot na nakaraan, ibinaling ang tingin sa masahol na pinanggalingan. Nalason ang isipan sa pag-apaw ng damdamin ang hapdi at kirot, bumalik lahat sa akin Matagal na mula nang manghilom ang mga sugat ngunit nariyan parin bilang tanda ang mga peklat. Hindi ko labis maunawaan ang lungkot na nadarama Gulong gulo ang aking isip at hindi makapagpasya.. Tiyak na ang kahahantungan ko'y hindi kaaya-aya Hanggang sa dulo pa ba ako'y magpaparaya?

Continue reading...

Malagim ang karanasan ng batang musmos na iniwan ng pagmamahal ng kanyang mga magulang, Mga Magulang na inisip ang sariling kapakanan,Nagmahalan,nagkasakitan humanap ng iba iniwan ang bunga na sanhi ng pagkasira ng buhay ng kabataan, Kelan ba matututong magmahal ng isa ang isang nilalang? Habang buhay bang may masisirang pamilya na nagdudulot ng kalungkutan sa ating pamayanan , Pilit parin bang hahanap ng kaligayan na sisira sa kasiyahan ng sarili **** anak , " Ipinagpalit mo lang ang inaalagaan kong tiwala sa isang nilalang na kung tawagin ay hampaslupa ".

0

Nov 18, 2017

Nov 18, 2017 at 4:41 PM UTC

Malagim ang karanasan ng batang musmos na iniwan ng pagmamahal ng kanyang mga magulang, Mga Magulang na inisip ang sariling kapakanan,Nagmahalan,nagkasakitan humanap ng iba iniwan ang bunga na sanhi ng pagkasira ng buhay ng kabataan, Kelan ba matututong magmahal ng isa ang isang nilalang? Habang buhay bang may masisirang pamilya na nagdudulot ng kalungkutan sa ating pamayanan , Pilit parin bang hahanap ng kaligayan na sisira sa kasiyahan ng sarili **** anak , " Ipinagpalit mo lang ang inaalagaan kong tiwala sa isang nilalang na kung tawagin ay hampaslupa ".

Continue reading...

Kayraming lubak, alon ay malakas Tatagaan ang loob, sa daa'y maraming ahas Maraming kasama ngnit ikaw ay mag-isa Pagtaas ng tubig sa sapa, sa'yo ay walang kakarga Natural lang ang umiyak at magpapadayak Pag-abot sa tuktok ay hindi basta at payak Minsan pa nga sa'yo ay maraming tatapak Pero ang payo ko sa'yo, sumayaw at pumalakpak Hindi ka baliw sa iyong gagawin Ipakita ang galing at taas ng mithiin Daan naman talaga minsa'y mahirap tahiin Ngunit kapag umayaw, ika'y palpak na tatawagin Matapos ang hirap, asahan mo ang sarap Damhin ang lasap ng natupad na pangarap Bawat pawis at dugo, kapalit ay karanasan at kamalayan Na sa iyo ngayon ay magsisilbing kayamanan

0

Sep 18, 2015

Sep 18, 2015 at 4:15 PM UTC

Patungo sa Tuktok

Kayraming lubak, alon ay malakas Tatagaan ang loob, sa daa'y maraming ahas Maraming kasama ngnit ikaw ay mag-isa Pagtaas ng tubig sa sapa, sa'yo ay walang kakarga Natural lang ang umiyak at magpapadayak Pag-abot sa tuktok ay hindi basta at payak Minsan pa nga sa'yo ay maraming tatapak Pero ang payo ko sa'yo, sumayaw at pumalakpak Hindi ka baliw sa iyong gagawin Ipakita ang galing at taas ng mithiin Daan naman talaga minsa'y mahirap tahiin Ngunit kapag umayaw, ika'y palpak na tatawagin Matapos ang hirap, asahan mo ang sarap Damhin ang lasap ng natupad na pangarap Bawat pawis at dugo, kapalit ay karanasan at kamalayan Na sa iyo ngayon ay magsisilbing kayamanan

Continue reading...

Pumikit Lasapin ang bawat saglit na lumalangitngit ang pawis sa inyong balat na magkadikit. Huwag niyong ipagkait sa apat na sulok ng silid ang kanilang karapatan masilayan ang inyong pagmamahalang saglit Igapang mo ang iyong mga nananabik na daliri sa pambalot ng kanyang laman, Sa bawat segundong inuudyok at kinikililiti ang iyong kasiping isiping siya ay isang anghel na ipinadala ng diyos ng dilim ng silid Manampalataya Manalangin na ang sandaling maglapat ang iyong labi sa kanyang katawan ay pang-matagalan Na ang pagsamba mo sa kanyang katawan ay magiging makatarungan Iyong lubusin ang pag-halo ng laway at pawis Tumingin sa pagkinang ng namumuong asing itinuturing **** bituin dahil sa bawat paglamas ng inyong dila sa isa't-isa, dahil sa pagdurugo ng labi, dahil sa panggigil at kagutuman at libog ng katawan at isipan Hangga't siya'y nagugutom at uhaw sa maling pagmamahalan– Kumapit Hayaan ang sarili maipit sa kanyang bisig sa tuwing pipilipitin niya ang iyong isip gamit-gamit ang kanyang mga matang nanlilisik sa pagnanasa at tamis na kay pait Ang kanyang mga mata na nagpapakita ng kaluluwa na umiiyak dahil hindi kayo para sa isa't-isa Iyong nahihinuha na pareho lang kayong dalawa, parehong kumakapit sa ideya na ang pakikipagkantutan ay paraan para mahanap ang pag-ibig na bumabalot sa mundo't umaakap Umakap Panghawakan ang alapaap at huwag kang kukurap para masilayaan ang pamumuo ng mga ulap sa kanyang mga mata, Ang pagbaha ng inyong mga kalooban dahil sa pagragasa ng inyong kahayukan Ngunit wag kang magpahinga. Hayaan mo siya ang mauna sa pagpapahinga, Ito ay senyalis ng pagkapagod at pagsuko sa kasiyahan na inyong tinatamasa Masasabi **** masalimuot ang karanasan na ito kahit nilubos mo ang pagkakataon na kayo ay nag-indakan sa bawat sulok ng silid na madilim na sa pagtapos wala na kayong ibang magawa kung hindi– Huminga Huminga ng malalalim bago umalpas ang inyong kamunduang pangsandalian At sa pagwaglit ng iyong hanging ibinuga, tanggapin sa sarili na libog lang ang inyong nadama

0

Feb 2, 2017

Feb 2, 2017 at 2:09 PM UTC

Pumikit Lasapin ang bawat saglit na lumalangitngit ang pawis sa inyong balat na magkadikit. Huwag niyong ipagkait sa apat na sulok ng silid ang kanilang karapatan masilayan ang inyong pagmamahalang saglit Igapang mo ang iyong mga nananabik na daliri sa pambalot ng kanyang laman, Sa bawat segundong inuudyok at kinikililiti ang iyong kasiping isiping siya ay isang anghel na ipinadala ng diyos ng dilim ng silid Manampalataya Manalangin na ang sandaling maglapat ang iyong labi sa kanyang katawan ay pang-matagalan Na ang pagsamba mo sa kanyang katawan ay magiging makatarungan Iyong lubusin ang pag-halo ng laway at pawis Tumingin sa pagkinang ng namumuong asing itinuturing **** bituin dahil sa bawat paglamas ng inyong dila sa isa't-isa, dahil sa pagdurugo ng labi, dahil sa panggigil at kagutuman at libog ng katawan at isipan Hangga't siya'y nagugutom at uhaw sa maling pagmamahalan– Kumapit Hayaan ang sarili maipit sa kanyang bisig sa tuwing pipilipitin niya ang iyong isip gamit-gamit ang kanyang mga matang nanlilisik sa pagnanasa at tamis na kay pait Ang kanyang mga mata na nagpapakita ng kaluluwa na umiiyak dahil hindi kayo para sa isa't-isa Iyong nahihinuha na pareho lang kayong dalawa, parehong kumakapit sa ideya na ang pakikipagkantutan ay paraan para mahanap ang pag-ibig na bumabalot sa mundo't umaakap Umakap Panghawakan ang alapaap at huwag kang kukurap para masilayaan ang pamumuo ng mga ulap sa kanyang mga mata, Ang pagbaha ng inyong mga kalooban dahil sa pagragasa ng inyong kahayukan Ngunit wag kang magpahinga. Hayaan mo siya ang mauna sa pagpapahinga, Ito ay senyalis ng pagkapagod at pagsuko sa kasiyahan na inyong tinatamasa Masasabi **** masalimuot ang karanasan na ito kahit nilubos mo ang pagkakataon na kayo ay nag-indakan sa bawat sulok ng silid na madilim na sa pagtapos wala na kayong ibang magawa kung hindi– Huminga Huminga ng malalalim bago umalpas ang inyong kamunduang pangsandalian At sa pagwaglit ng iyong hanging ibinuga, tanggapin sa sarili na libog lang ang inyong nadama

Continue reading...

Ilang buwan na lang at ako'y lilisan na. Lilisanin ko na ang mapapait na alaala. Alaalang nagdulot sa akin ng pighati at pagdurusa. Pagdurusang hiling ko ay malimot-limot na. Sa aking paglisan, magagandang alaala ay hindi ko kakalimutan. Kakalimutan ang mapait na karanasan, Pero hindi ang taong naging bahagi ng aking nakaraan. Makakakilala man ako ng ibang tao sa kasalukuyan, Hinding-hindi ko naman ipagpapalit ang pagmamahal mula sa inyo na aking naramdaman. Sana ay ako'y inyong ipanalangin, Na maging matatag sa darating pang pangarap na aabutin, Maging masaya sa bago kong buhay na tatahakin, At maghilom sa puso ang sugat sa nakaraan kong masakit sa damdamin. Magiging malayo man tayo sa isa't isa, Napakalapit pa rin ninyo sa aking alaala. Matagal man bago tayo ay muling magkikita-kita, Asahan ninyong sa pagbabalik ko ay ako'y maligayang-maligaya na!

0

Nov 18, 2016

Nov 18, 2016 at 2:44 PM UTC

Hanggang sa Muli

Ilang buwan na lang at ako'y lilisan na. Lilisanin ko na ang mapapait na alaala. Alaalang nagdulot sa akin ng pighati at pagdurusa. Pagdurusang hiling ko ay malimot-limot na. Sa aking paglisan, magagandang alaala ay hindi ko kakalimutan. Kakalimutan ang mapait na karanasan, Pero hindi ang taong naging bahagi ng aking nakaraan. Makakakilala man ako ng ibang tao sa kasalukuyan, Hinding-hindi ko naman ipagpapalit ang pagmamahal mula sa inyo na aking naramdaman. Sana ay ako'y inyong ipanalangin, Na maging matatag sa darating pang pangarap na aabutin, Maging masaya sa bago kong buhay na tatahakin, At maghilom sa puso ang sugat sa nakaraan kong masakit sa damdamin. Magiging malayo man tayo sa isa't isa, Napakalapit pa rin ninyo sa aking alaala. Matagal man bago tayo ay muling magkikita-kita, Asahan ninyong sa pagbabalik ko ay ako'y maligayang-maligaya na!

Continue reading...

I. Katunggali Pauulanan ko ng tingga at pagkayari ay magbubungkal ng lupa sa kaloob-looban ng katawan – iyong libingang yungib at doon ay hahayaan kang mabulok kaya ingatan mo ako at huwag hayaang biglaang pumutok II. Tanawin dahan-dahan kong aalisin ang sumasaplot na lamig ngayong Hunyo sa iyong katawan at pupunuin ka ng alaala ng Abril itong pagmamalupit bilang talababa matapos tuldukan ang nagdaang panahon kaya ingatan mo ako at huwag hayaang bumigwas sa kung anong grabidad ang pumipigil sa iyong pagkawasak III. Rosaryo sa sukal ng dilim bago magpasalamat at magbigay-pugay sa diyos-diyosan, maingat kong kakapain ang kuwintas ng iyong mga kamay. Dadagundong sa iyong paglapit ang hungkag **** katawan paluluhurin ka sa altar ng pagtangis at sabay lulunurin ka sa kasalanan kaya ingatan mo hindi ako, kundi ang iyong sarili at humingi ka ng paumanhin pagkatapos. Hindi na bago sakin ang misteryo ng iyong katawang ibinubulong sa pigurang kahoy: mahuhulog ka sa aking bibig bilang alinsunurang awit. IV. Iyong katawan Hindi ipaaari sa sinuman. Huwag **** idiin sa akin ang karumihan ng mundo. walang ipalalasap kundi isang ordinaryong karanasan lamang – malayo ito sa inaasahang tagpo kundi pagnanais. Higit pa sa ingay ay ang salaulang katahimikan ng dalawang katawan na pumipiglas at nais lumaya sa balintataw ng isa’t isa bilang piitan. Kaya ingatan mo akong mabuti at bigyan ng panuto kung paano ka hahagkan upang hindi mabasag kung malaglag man sa isang mataas na lugar dahil mayroon pa tayong bukas na ilalaan para sa pantasya.

0

Jun 4, 2016

Jun 4, 2016 at 4:15 AM UTC

windsor-i-guadalupe-jr

Kung ang iyong katawan

I. Katunggali Pauulanan ko ng tingga at pagkayari ay magbubungkal ng lupa sa kaloob-looban ng katawan – iyong libingang yungib at doon ay hahayaan kang mabulok kaya ingatan mo ako at huwag hayaang biglaang pumutok II. Tanawin dahan-dahan kong aalisin ang sumasaplot na lamig ngayong Hunyo sa iyong katawan at pupunuin ka ng alaala ng Abril itong pagmamalupit bilang talababa matapos tuldukan ang nagdaang panahon kaya ingatan mo ako at huwag hayaang bumigwas sa kung anong grabidad ang pumipigil sa iyong pagkawasak III. Rosaryo sa sukal ng dilim bago magpasalamat at magbigay-pugay sa diyos-diyosan, maingat kong kakapain ang kuwintas ng iyong mga kamay. Dadagundong sa iyong paglapit ang hungkag **** katawan paluluhurin ka sa altar ng pagtangis at sabay lulunurin ka sa kasalanan kaya ingatan mo hindi ako, kundi ang iyong sarili at humingi ka ng paumanhin pagkatapos. Hindi na bago sakin ang misteryo ng iyong katawang ibinubulong sa pigurang kahoy: mahuhulog ka sa aking bibig bilang alinsunurang awit. IV. Iyong katawan Hindi ipaaari sa sinuman. Huwag **** idiin sa akin ang karumihan ng mundo. walang ipalalasap kundi isang ordinaryong karanasan lamang – malayo ito sa inaasahang tagpo kundi pagnanais. Higit pa sa ingay ay ang salaulang katahimikan ng dalawang katawan na pumipiglas at nais lumaya sa balintataw ng isa’t isa bilang piitan. Kaya ingatan mo akong mabuti at bigyan ng panuto kung paano ka hahagkan upang hindi mabasag kung malaglag man sa isang mataas na lugar dahil mayroon pa tayong bukas na ilalaan para sa pantasya.

Continue reading...

Katulad ko, ang tao’y sadyang mapaglinlang kung minsan Hindi lubos maisip na kayang gawin ng sino man Sa mga nagtitiwala sa iyong karunungan At ito’y maging sanhi ng sugat sa munting tahanan. Ang mga nakapaligid ay apektado rin naman Ngunit hindi kailanman na mas binibigyang-pansin Ang mga mapanglait at mapanghusgang katauhan Kaysa hinagpis ng mga nagmamahal na magulang. Ako di’y nasasaktan sa kanilang pagdaramdam Salitang binitiwan ng mga taong malapit man Ang lakas ng loob ay unti-unting napapawi rin ‘Tsaka mag-isang nagkukubli sa loob ng tirahan. Hirap mang unawain aking naging karanasan Hirap ding tamuhin na ika’y kanilang tanggihan Bunga ng kasalanan ay buong-pusong tanggapin Akin ring susuurin kung ano man ang nailaan. Natitirang lakas at tapang ay aking gagamitin Tuloy pa rin ang laban sa likod ng kabiguan Hanggang masalimuot na pangyayari’y maliwanagan Namnamin pati ang nalalabi pang kasiyahan. Taos-puso kong panalangin sa iyo, Panginoon Na ipagkaloob ang hinihinging kapatawaran, Ipinagdadasal ko ang minimithing kapayapaan At ipagdiwang ang dalisay na bagong kabuhayan.

0

Feb 19, 2018

Feb 19, 2018 at 10:16 PM UTC

sensibleoutcast

Isang Yugto Ng Buhay

Katulad ko, ang tao’y sadyang mapaglinlang kung minsan Hindi lubos maisip na kayang gawin ng sino man Sa mga nagtitiwala sa iyong karunungan At ito’y maging sanhi ng sugat sa munting tahanan. Ang mga nakapaligid ay apektado rin naman Ngunit hindi kailanman na mas binibigyang-pansin Ang mga mapanglait at mapanghusgang katauhan Kaysa hinagpis ng mga nagmamahal na magulang. Ako di’y nasasaktan sa kanilang pagdaramdam Salitang binitiwan ng mga taong malapit man Ang lakas ng loob ay unti-unting napapawi rin ‘Tsaka mag-isang nagkukubli sa loob ng tirahan. Hirap mang unawain aking naging karanasan Hirap ding tamuhin na ika’y kanilang tanggihan Bunga ng kasalanan ay buong-pusong tanggapin Akin ring susuurin kung ano man ang nailaan. Natitirang lakas at tapang ay aking gagamitin Tuloy pa rin ang laban sa likod ng kabiguan Hanggang masalimuot na pangyayari’y maliwanagan Namnamin pati ang nalalabi pang kasiyahan. Taos-puso kong panalangin sa iyo, Panginoon Na ipagkaloob ang hinihinging kapatawaran, Ipinagdadasal ko ang minimithing kapayapaan At ipagdiwang ang dalisay na bagong kabuhayan.

Continue reading...

Panibagong taon na naman, Ang gugugulin ko sa kawalan, Upang minitmihi ay makamtan, Nang magtagumpay ako sa kasalakuyan. Aking iiwan ang mapait na karanasan, Aking ibabaon sa limot ang karimlan, Aking iwawaksi sa isipan ang kalungkutan, Nang ang puso ko ay mapuno ng kasiyahan. Itutuwid ang bawat kamalian ko. Hahasain ang kakayahang mayroon ako. Isisiwalat ang kabaluktutang nasa inyo, At bibigyang linaw ang mga tanong sa aking puso. Kaya, hiling ko lamang na tayo'y magtulungan, Pigilan ang anumang namumuong pagtangis at hidwaan. Ibigin natin ang Diyos ng walang pag-aalinlangan, Nang matutunan nating mahalin ang tao sa sanlibutan.

0

Jan 3, 2016

Jan 3, 2016 at 11:17 AM UTC

Panibagong taon na naman, Ang gugugulin ko sa kawalan, Upang minitmihi ay makamtan, Nang magtagumpay ako sa kasalakuyan. Aking iiwan ang mapait na karanasan, Aking ibabaon sa limot ang karimlan, Aking iwawaksi sa isipan ang kalungkutan, Nang ang puso ko ay mapuno ng kasiyahan. Itutuwid ang bawat kamalian ko. Hahasain ang kakayahang mayroon ako. Isisiwalat ang kabaluktutang nasa inyo, At bibigyang linaw ang mga tanong sa aking puso. Kaya, hiling ko lamang na tayo'y magtulungan, Pigilan ang anumang namumuong pagtangis at hidwaan. Ibigin natin ang Diyos ng walang pag-aalinlangan, Nang matutunan nating mahalin ang tao sa sanlibutan.

Continue reading...

Ang lahat ay may umpisa, Ang lahat ay may pinagmulan, Kalungkutan man o ligaya, Ang maaaring kahahantungan. Sa bawat pagsubok na haharapin, Tagumpay o kabiguan ang aabutin, Ito'y pagsisikapan, Kahit sakit man ay umulan. Pero lahat ay gagawin, Hanggang sa kayang abutin, Hanggang sa huling patak ng dugo, Ibubuhos hanggang sa huling yugto. Tatanggapin ang kalalabasan, Tatanggapin kahit ano man yan, Kahit masaktan man, Tatanggapin ng aking kalooban. Dahil ito ang aking destinasyon, Sa byahe ko kasama ka, Sa panahong nakasama ka, Ngayon, ang oras ko para bumaba. Salamat aking sinta, Salamat sa ligayang iyong dala, Salamat, kahit ito'y panandalian, Maraming salamat, aking kaibigan. Ang kwentong di natin inakala, Ay nasa huli na palang kabanata, O kay rami kong natutunan, Mula sa mga bagay na nagdaan. Ito'y aking kayamanan, Umabot man ang katandaan, Itong karanasan, Di matatanggal sa isipan. Heto na ang huling pahina, Huling pahina ng ating kabanata, Ang kabanatang ito'y lalagyan ko ng bantas, Isang tuldok: katapusan ng aking kalatas. Ang kalatas ng aking paghanga.

0

Jul 14, 2017

Jul 14, 2017 at 9:36 AM UTC

Ang lahat ay may umpisa, Ang lahat ay may pinagmulan, Kalungkutan man o ligaya, Ang maaaring kahahantungan. Sa bawat pagsubok na haharapin, Tagumpay o kabiguan ang aabutin, Ito'y pagsisikapan, Kahit sakit man ay umulan. Pero lahat ay gagawin, Hanggang sa kayang abutin, Hanggang sa huling patak ng dugo, Ibubuhos hanggang sa huling yugto. Tatanggapin ang kalalabasan, Tatanggapin kahit ano man yan, Kahit masaktan man, Tatanggapin ng aking kalooban. Dahil ito ang aking destinasyon, Sa byahe ko kasama ka, Sa panahong nakasama ka, Ngayon, ang oras ko para bumaba. Salamat aking sinta, Salamat sa ligayang iyong dala, Salamat, kahit ito'y panandalian, Maraming salamat, aking kaibigan. Ang kwentong di natin inakala, Ay nasa huli na palang kabanata, O kay rami kong natutunan, Mula sa mga bagay na nagdaan. Ito'y aking kayamanan, Umabot man ang katandaan, Itong karanasan, Di matatanggal sa isipan. Heto na ang huling pahina, Huling pahina ng ating kabanata, Ang kabanatang ito'y lalagyan ko ng bantas, Isang tuldok: katapusan ng aking kalatas. Ang kalatas ng aking paghanga.

Continue reading...

“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.

0

Nov 12, 2017

Nov 12, 2017 at 11:48 PM UTC

makabagongmakata69

NGAYON ANG TAMANG PANAHON

“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.

Continue reading...

Sadyang puno ng kabalintunaan ang mundo. Sa isang lugar na tinaguriang tirahan ng mga patay, sinong mag-aakalang doon rin nakatira ang mga buhay? Nagsimula ang aking malungkot na karanasan nang matanggal sa trabaho ang aking ama at pinaalis kami sa aming bahay. Kaya't naisipan ng aking mga magulang na manuluyan sa kanyang kumare na naninirahan sa North Cemetery. Hindi naging madali ang manirahan sa sementeryo. Sa gabi, walang ilaw. Umaasa lamang kami sa mga poste ng ilaw sa parke. Walang malinis na tubig at kailangan pa naming mag-igib sa malayo. Hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bukod sa iniisip kong wala kaming matinong bahay. Nariyan pa ang di maintindihang takot at pangamba lalo na't sagana sa kwentong katatakutan ang mga palabas at naririnig ko sa mga tao dito. Naku, saan pa kaya maaaring magkaroon ng multi mundo sa hantungan ng mga patay. Ngi!! Pero sa awa ng Diyos, wala pa akong nakikita. Sa sobrang kahirapan, naranasan namin na hindi kumain ng isang araw o mag-ulam ng asin. Pero malakas pa rin ang pananampalataya ko sa Diyos, sa huli, muling nagkatrabaho ang aking ama at ngayon, nakalipat na kami ng bahay sa labas ng sementeryo. Ngunit hinding-hindi ko malilimutan ang aking karanasan na tumira sa sementeryo. Ito ay alaalang nagsisilbing sandata ko sa kahirapan upang magsikap at maging ganap na pari. Ating pakatandaan saan man tayo ilagak ng Diyos, magulo man o katakot-takot, hinding-hindi niya tayo pababayaan.

0

Jun 18, 2018

Jun 18, 2018 at 1:26 AM UTC

matabang-utak-ni-ong

Buhay sa lugar ng mga patay ....

Sadyang puno ng kabalintunaan ang mundo. Sa isang lugar na tinaguriang tirahan ng mga patay, sinong mag-aakalang doon rin nakatira ang mga buhay? Nagsimula ang aking malungkot na karanasan nang matanggal sa trabaho ang aking ama at pinaalis kami sa aming bahay. Kaya't naisipan ng aking mga magulang na manuluyan sa kanyang kumare na naninirahan sa North Cemetery. Hindi naging madali ang manirahan sa sementeryo. Sa gabi, walang ilaw. Umaasa lamang kami sa mga poste ng ilaw sa parke. Walang malinis na tubig at kailangan pa naming mag-igib sa malayo. Hindi ko magawa ang mga gusto ko. Bukod sa iniisip kong wala kaming matinong bahay. Nariyan pa ang di maintindihang takot at pangamba lalo na't sagana sa kwentong katatakutan ang mga palabas at naririnig ko sa mga tao dito. Naku, saan pa kaya maaaring magkaroon ng multi mundo sa hantungan ng mga patay. Ngi!! Pero sa awa ng Diyos, wala pa akong nakikita. Sa sobrang kahirapan, naranasan namin na hindi kumain ng isang araw o mag-ulam ng asin. Pero malakas pa rin ang pananampalataya ko sa Diyos, sa huli, muling nagkatrabaho ang aking ama at ngayon, nakalipat na kami ng bahay sa labas ng sementeryo. Ngunit hinding-hindi ko malilimutan ang aking karanasan na tumira sa sementeryo. Ito ay alaalang nagsisilbing sandata ko sa kahirapan upang magsikap at maging ganap na pari. Ating pakatandaan saan man tayo ilagak ng Diyos, magulo man o katakot-takot, hinding-hindi niya tayo pababayaan.

Continue reading...

sa konting diperensya unahin ang pasensya na merong hustisya bago ang sintensya ituring ang mga babae na parang KRISTAL kasintahan man o hindi,makasama o hindi sa PEDESTAL paka-ingatan damdamin nila na HUWAG MAG-KRAK natutunan kong karanasan IWASANG MANG-WASAK!

0

Dec 26, 2015

Dec 26, 2015 at 10:45 PM UTC

TanglawatPanglaw

=_halo at luha_=

sa konting diperensya unahin ang pasensya na merong hustisya bago ang sintensya ituring ang mga babae na parang KRISTAL kasintahan man o hindi,makasama o hindi sa PEDESTAL paka-ingatan damdamin nila na HUWAG MAG-KRAK natutunan kong karanasan IWASANG MANG-WASAK!

Continue reading...

hindi naman talaga ako marunong magsulat pero nang dahil sa'yo nasimulan ko hindi ko din alam kung paano ito tatapusin pero nang dahil sa'yo nagawa ko paano nga ba magsulat? unang letra, pangalawa, pangatlo hindi ko namalayan na sa unang pagtingin ko sa unang paglapat ko ng papel sa lamesa sa unang paggalaw ng panulat ko ...dumaloy na ang mga salitang hindi ko akalaing manggagaling sa mismong mga kamay ko "isang araw..." diyan din naman tayo nagsimula diyan tayo unang nagkita, nagkausap at nagkatinginan lahat naman nagsisimula sa isang araw hindi ba? at magtatapos din sa "wakas" ang wakas kung saan magiging masaya na ang lahat ang wakas na hindi na pwedeng madugtungan pa ng kahit anong problemang magbibigay kalungkutan pero bakit? kahit alam kong wakas na kahit alam kong tapos na, tigil na, hinto na bakit hindi ko pa din mapigilan ang paggalaw ng kamay ko sa itaas ng papel? ang pagagos ng mga letra sa utak ko na para bang ako'y lalamunin na? "nasasaktan ka na" bulong ng utak ko sa puso ko "kaya ko pa" sagot naman ng puso ko pabalik "di ka pa ba pagod?" mga huling salita na nagsasabi sa'king tumigil na mga salitang matagal ko ng hinihintay mga salitang dapat matagal ko nang napagtanto at hudyat na dapat itigil ko na akala ko ba, nang dahil sa'yo, magiging madali na lang? akala ko ba, nang dahil sa'yo, mahihinto ko agad? bakit parang bumaliktad? bakit parang, nang dahil sa'yo mas humirap nang dahil sa'yo humirap magsimulang muli humirap maghanap ng panibagong papel na pagsusulatan ko ng bagong kabanata humirap ihinto ang mga pangungusap na aking nasusulat nang ako'y nagsimula kailan ba 'ko hihinto? pati ba naman itong tula ay hindi ko matapos dahil hanggang dito, ikaw pa din ang dahilan ikaw ang dahilan kung bakit ko ito sinimulan sinulat, dinama, pinagisipan alam ko... alam ko darating ang araw na mararating ko din ang wakas ang wakas kung saan wala ng "dahil sa'yo" ang dulo kung saan mahihinto ko na ang pagsusulat ng kabanatang ito ang kabanatang nagbigay sa akin ng ligaya, ngunit masakit na karanasan ang kabanatang hanggang nakaraan na lang at pag dumating ang araw na iyon muli ko nang mararamdaman ang saya sa pagkuha ng bagong papel ang saya sa paglinis ng aking panulat at… ang saya kung saan mababanggit ko na ang katagang, "sawakas" masasabi ko na din ang pasasalamat ko sa iyo, na nagbigay sa akin ng papel at matitingnan ko na din ng maayos ang panulat na ikaw mismo ang nagbigay.

0

Feb 17, 2018

Feb 17, 2018 at 10:59 PM UTC

hindi naman talaga ako marunong magsulat pero nang dahil sa'yo nasimulan ko hindi ko din alam kung paano ito tatapusin pero nang dahil sa'yo nagawa ko paano nga ba magsulat? unang letra, pangalawa, pangatlo hindi ko namalayan na sa unang pagtingin ko sa unang paglapat ko ng papel sa lamesa sa unang paggalaw ng panulat ko ...dumaloy na ang mga salitang hindi ko akalaing manggagaling sa mismong mga kamay ko "isang araw..." diyan din naman tayo nagsimula diyan tayo unang nagkita, nagkausap at nagkatinginan lahat naman nagsisimula sa isang araw hindi ba? at magtatapos din sa "wakas" ang wakas kung saan magiging masaya na ang lahat ang wakas na hindi na pwedeng madugtungan pa ng kahit anong problemang magbibigay kalungkutan pero bakit? kahit alam kong wakas na kahit alam kong tapos na, tigil na, hinto na bakit hindi ko pa din mapigilan ang paggalaw ng kamay ko sa itaas ng papel? ang pagagos ng mga letra sa utak ko na para bang ako'y lalamunin na? "nasasaktan ka na" bulong ng utak ko sa puso ko "kaya ko pa" sagot naman ng puso ko pabalik "di ka pa ba pagod?" mga huling salita na nagsasabi sa'king tumigil na mga salitang matagal ko ng hinihintay mga salitang dapat matagal ko nang napagtanto at hudyat na dapat itigil ko na akala ko ba, nang dahil sa'yo, magiging madali na lang? akala ko ba, nang dahil sa'yo, mahihinto ko agad? bakit parang bumaliktad? bakit parang, nang dahil sa'yo mas humirap nang dahil sa'yo humirap magsimulang muli humirap maghanap ng panibagong papel na pagsusulatan ko ng bagong kabanata humirap ihinto ang mga pangungusap na aking nasusulat nang ako'y nagsimula kailan ba 'ko hihinto? pati ba naman itong tula ay hindi ko matapos dahil hanggang dito, ikaw pa din ang dahilan ikaw ang dahilan kung bakit ko ito sinimulan sinulat, dinama, pinagisipan alam ko... alam ko darating ang araw na mararating ko din ang wakas ang wakas kung saan wala ng "dahil sa'yo" ang dulo kung saan mahihinto ko na ang pagsusulat ng kabanatang ito ang kabanatang nagbigay sa akin ng ligaya, ngunit masakit na karanasan ang kabanatang hanggang nakaraan na lang at pag dumating ang araw na iyon muli ko nang mararamdaman ang saya sa pagkuha ng bagong papel ang saya sa paglinis ng aking panulat at… ang saya kung saan mababanggit ko na ang katagang, "sawakas" masasabi ko na din ang pasasalamat ko sa iyo, na nagbigay sa akin ng papel at matitingnan ko na din ng maayos ang panulat na ikaw mismo ang nagbigay.

Continue reading...

"May mga nararamdaman na umaagos sa pamamagitan ng mga salita, Meron din naman ginagapos sa pamamagitan ng tula Pinalilipad sa liriko at pagkanta Pinasasayaw sa papel at tinta Ngunit sumagi sa aking isipan May mga nararamdamang tila Di mapaliwanag ng lubusan Parang sumpa sa karanasan Na magpapalesyon ng sistema at isipan Kahit Ubusin ko man ang bawat letra At lumikha ng bagong salita Ubusin ko man lahat ng papel at tinta Di ko pa din maipakita, mailatag at ipahayag Tila walang katapusan Kahibangan Hindi ba sapat o sadyang kulang ang aking kaalaman? Kulang pa ba ang karanasan? O wala lang talagang katapusan ang ganitong pakiramdam?

0

Mar 13, 2015

Mar 13, 2015 at 4:26 AM UTC

Hindi ko kayang tapusin

"May mga nararamdaman na umaagos sa pamamagitan ng mga salita, Meron din naman ginagapos sa pamamagitan ng tula Pinalilipad sa liriko at pagkanta Pinasasayaw sa papel at tinta Ngunit sumagi sa aking isipan May mga nararamdamang tila Di mapaliwanag ng lubusan Parang sumpa sa karanasan Na magpapalesyon ng sistema at isipan Kahit Ubusin ko man ang bawat letra At lumikha ng bagong salita Ubusin ko man lahat ng papel at tinta Di ko pa din maipakita, mailatag at ipahayag Tila walang katapusan Kahibangan Hindi ba sapat o sadyang kulang ang aking kaalaman? Kulang pa ba ang karanasan? O wala lang talagang katapusan ang ganitong pakiramdam?

Continue reading...

Tuwing Halalan, may kalakalan… Palitan, tindahan ng mga pangalan Manibalang, sariwa’t bulok man Hilaw o hinog, merong pagpipilian. Tuwing Halalan, may paligsahan… Maliit, malaki, mahirap, mayaman Basta handa at gustong lumaban Maging sino ka man, pwedeng sumali diyan. Tuwing Halalan, may kaaliwan… Kantahan, sayawan at palakpakan Kainan, kwentuhan at inuman Wari’y may pista ang buong bayan. Tuwing Halalan, may kasawian… Tsisimisan, siraan, banghayan, alitan Hamunan, bugbugan at bantaan Hanggang kamatayan, walang uurungan. Tuwing Halalan, may kalayaan Pumili ng pinuno ang mamamayan Dikta ng sarili **** isipan O maging anong uri ng kabayaran. Tuwing Halalan, may karanasan! -09/29/07 (Dumarao) *upcoming local elections

0

Aug 24, 2019

Aug 24, 2019 at 2:04 AM UTC

Tuwing Halalan, may kalakalan… Palitan, tindahan ng mga pangalan Manibalang, sariwa’t bulok man Hilaw o hinog, merong pagpipilian. Tuwing Halalan, may paligsahan… Maliit, malaki, mahirap, mayaman Basta handa at gustong lumaban Maging sino ka man, pwedeng sumali diyan. Tuwing Halalan, may kaaliwan… Kantahan, sayawan at palakpakan Kainan, kwentuhan at inuman Wari’y may pista ang buong bayan. Tuwing Halalan, may kasawian… Tsisimisan, siraan, banghayan, alitan Hamunan, bugbugan at bantaan Hanggang kamatayan, walang uurungan. Tuwing Halalan, may kalayaan Pumili ng pinuno ang mamamayan Dikta ng sarili **** isipan O maging anong uri ng kabayaran. Tuwing Halalan, may karanasan! -09/29/07 (Dumarao) *upcoming local elections

Continue reading...

Sa sulating papel, ilang letra ang nailimbag para lantaran maipahayag na ang pagdarahop sa alpabeto ay ang masamang salagimsim na pasanin Mapait ang sasapitin sa guhit ng palad Makulimlim na hudyat ng kaharian Sa malas na katalagahan Ang pangawan na nag-alingayngay Nagtitiis nang pagkahimay-himay Mahabang kadena na nakakabit Sa dantaon na nagnobena sa templo Ang naisaulo lang sa gilid ay ang iba't-ibang kapintasan na nagkadikit-dikit at nagtatanikala Natumba sa kaskaho ang nanlambot na tuhod Ito'y naging karanasan ng pilay Ginamit ang tungkod ng katatagan nang maayos na kumandirit sa daan Karamdamang na di maibsan Ang pagtitimpi ay sadyang kahinaan Tila'y sakitin na sisiw nagtatampisaw sa baha na sa inahin nakahanap ng pagkalinga

0

Dec 17, 2018

Dec 17, 2018 at 4:50 AM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #13

Sa sulating papel, ilang letra ang nailimbag para lantaran maipahayag na ang pagdarahop sa alpabeto ay ang masamang salagimsim na pasanin Mapait ang sasapitin sa guhit ng palad Makulimlim na hudyat ng kaharian Sa malas na katalagahan Ang pangawan na nag-alingayngay Nagtitiis nang pagkahimay-himay Mahabang kadena na nakakabit Sa dantaon na nagnobena sa templo Ang naisaulo lang sa gilid ay ang iba't-ibang kapintasan na nagkadikit-dikit at nagtatanikala Natumba sa kaskaho ang nanlambot na tuhod Ito'y naging karanasan ng pilay Ginamit ang tungkod ng katatagan nang maayos na kumandirit sa daan Karamdamang na di maibsan Ang pagtitimpi ay sadyang kahinaan Tila'y sakitin na sisiw nagtatampisaw sa baha na sa inahin nakahanap ng pagkalinga

Continue reading...

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

0

Feb 14, 2020

Feb 14, 2020 at 9:15 PM UTC

Kapeng Barako X

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

Continue reading...

At dagli na hinalikan Ang namamalirong mga labi niya'y sabik sa unang karanasan Ang sagot ay ang ginoong unang nagpatibok sa kanya ang unang hinalikan Ngunit huli na ang lahat Magpapakasal na sa ibang lakan Sapagkat ang pamilya'y pinagkasunduan Simula pa ng pagkabata, naipakilala na ang nakatadhanang nobyo na mag-aangkin ng kanyang puso Hambog na binata'y sa kanya ang sasal ng kasayahan sa mundo Gaya ng karamihan ay nanligaw din ang pasikatero bago nakuha ang minimithi Sadyang mailap ang pagmamahalan ng mababang uri Ngayon iba na sa kanya ang nagmamay-ari Nang nagkaisang dibdib na'y nawalan ng pag-asa Kahit masilip sa tuwi-tuwina at maibulong ang pintuho sa reyna Bukang-liwayway sa akalang nag-uumaga Takipsilim palang naduhagi sa bawat araw at sa susunod pa Ang hinihingi'y ay ang pag-amin Sa kanya na ang desisyon Mag-iiba sana ang kapalaran sapagkat matimyas ang kanyang pag-irog Kayang iwanan ang karangyaan kapalit ng pag-ibig

0

Jan 11, 2019

Jan 11, 2019 at 8:28 PM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #54

At dagli na hinalikan Ang namamalirong mga labi niya'y sabik sa unang karanasan Ang sagot ay ang ginoong unang nagpatibok sa kanya ang unang hinalikan Ngunit huli na ang lahat Magpapakasal na sa ibang lakan Sapagkat ang pamilya'y pinagkasunduan Simula pa ng pagkabata, naipakilala na ang nakatadhanang nobyo na mag-aangkin ng kanyang puso Hambog na binata'y sa kanya ang sasal ng kasayahan sa mundo Gaya ng karamihan ay nanligaw din ang pasikatero bago nakuha ang minimithi Sadyang mailap ang pagmamahalan ng mababang uri Ngayon iba na sa kanya ang nagmamay-ari Nang nagkaisang dibdib na'y nawalan ng pag-asa Kahit masilip sa tuwi-tuwina at maibulong ang pintuho sa reyna Bukang-liwayway sa akalang nag-uumaga Takipsilim palang naduhagi sa bawat araw at sa susunod pa Ang hinihingi'y ay ang pag-amin Sa kanya na ang desisyon Mag-iiba sana ang kapalaran sapagkat matimyas ang kanyang pag-irog Kayang iwanan ang karangyaan kapalit ng pag-ibig

Continue reading...