Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"telepono" poems
Para sa Gobyerno: Walang halaga ng pintura Ang kayang takpan Ng kalagayan ng inang bayan. Walang halaga ng tamis ng mga pangako mo ang kayang Magpakalimot ng mga Kalapastanganan na ginawa mo sa kaniya. Para ka lang isang puta, Na Nag nagsabi akoy iyong mahal, Pero pag gising sa umaga Wala ka na. Iniwan mo lang akong Umaasa na tayo'y Magkakaroon ng magandang kinabukasan. Pero wala. Akoy' niloko mo lang, At pinagpalit sa iyong kabit, Ang pera. Ikay' walang ginawa Kung hindi gahasain Ang walang laban na Bansa. Siya ay Ibinugaw mo sa iyong mga kaibigan, Kapalit ang kakaonting piraso ng pilak para makamit ang Panandaliang kapayapaan. Siya ay hinalikan mo sa pisngi, Sabay tinraydor ng tulad ng nangyari kay Cristo. Parang awa mo na. Umayos ka na. Para sa kabataan: Ilang Rizal, Bonifacio, Luna, Ang kelangan isakripisyo Para lang Magising ka Sa masakit na katotohanan? Ilang rebolusyon pa ang kelangan Mangyari Para ikay tumayo Sa iyong trono At gumawa ng pagbabago Ilang buhay pa ba Ang kailangan ialay Upang ikay Maistorbo sa   Pagdudot ng iyong telepono. Parati mo nalang sinasabi, Na wala ng pag-asa, At kahit anong gawin natin, Hinding hindi na kailan mag babago ang lugar na to' Ikaw pa ang may ganang mag reklamo, Tungkol sa mga perwisyo Na naidudulot sayo, Ng mga opisyal, Na nakaluklok sa puwesto. Maawa ka naman sa kaniya, Nanglilimos siya ng pag mamahal sa sarili niyang lupa. Kaya may tanong ako sayo, Sa inyo. Ayaw mo ang nakikita mo? Edi, baguhin mo.
0
Nov 10, 2015
Nov 10, 2015 at 3:00 AM UTC
marlo-cabrera
"Isang Liham Para Sa Gobyerno at Kabataan"
Para sa Gobyerno: Walang halaga ng pintura Ang kayang takpan Ng kalagayan ng inang bayan. Walang halaga ng tamis ng mga pangako mo ang kayang Magpakalimot ng mga Kalapastanganan na ginawa mo sa kaniya. Para ka lang isang puta, Na Nag nagsabi akoy iyong mahal, Pero pag gising sa umaga Wala ka na. Iniwan mo lang akong Umaasa na tayo'y Magkakaroon ng magandang kinabukasan. Pero wala. Akoy' niloko mo lang, At pinagpalit sa iyong kabit, Ang pera. Ikay' walang ginawa Kung hindi gahasain Ang walang laban na Bansa. Siya ay Ibinugaw mo sa iyong mga kaibigan, Kapalit ang kakaonting piraso ng pilak para makamit ang Panandaliang kapayapaan. Siya ay hinalikan mo sa pisngi, Sabay tinraydor ng tulad ng nangyari kay Cristo. Parang awa mo na. Umayos ka na. Para sa kabataan: Ilang Rizal, Bonifacio, Luna, Ang kelangan isakripisyo Para lang Magising ka Sa masakit na katotohanan? Ilang rebolusyon pa ang kelangan Mangyari Para ikay tumayo Sa iyong trono At gumawa ng pagbabago Ilang buhay pa ba Ang kailangan ialay Upang ikay Maistorbo sa   Pagdudot ng iyong telepono. Parati mo nalang sinasabi, Na wala ng pag-asa, At kahit anong gawin natin, Hinding hindi na kailan mag babago ang lugar na to' Ikaw pa ang may ganang mag reklamo, Tungkol sa mga perwisyo Na naidudulot sayo, Ng mga opisyal, Na nakaluklok sa puwesto. Maawa ka naman sa kaniya, Nanglilimos siya ng pag mamahal sa sarili niyang lupa. Kaya may tanong ako sayo, Sa inyo. Ayaw mo ang nakikita mo? Edi, baguhin mo.
Continue reading...
63
salamat, sa pagpiling laruin ang aking mga daliri na tila hindi alintana ang pasmang taglay na kung lumuwag man ang kapit ko, ay mas hihigpit ang hawak mo kung dumulas man ang palad ko, ay hahatakin mo ako pabalik patungo sa piling mo upang hindi tayo maligaw sa ating mga sariling halik. salamat, dahil ilang beses kong pinasalamatan ang kalahatan pati ang tila pagyakap ng mga unan sa iyong bawat pagtahan ang mga salitang kaakibat ng kalungkutan at kasiyahan at pagmamahalan, na kung susuriin ay pilit na lumalaban kahit paulit-ulit kitang pinapahirapan. salamat, sa araw-araw **** pagbati ng "magandang umaga" kahit ikaw ang sanhi ng pag-aalinlangan kung tama bang magpahatak sa iyong kanlungan. ilang beses ko bang pagdududahan ang boses **** tila kandungan hindi ko man hiningi ay hinandog ng kalangitan sa likod ng mga telepono'y nagngingitian ngunit pipiliin kong ang akin ay hindi mo masilayan dahil puno ito ng kalungkutan. salamat, sa mga pangakong matulin ang pagkakasabi na bago pa man bigkasin ay batid ang mariing katotohanan na paulit-ulit lang itong maglalaro sa isipan. kahit ilang beses kong pagbawalan ang mundo na bitiwan mo ang kamay ko ay nasasakal na ang mga daliri at humihina ang aking pulso. salamat, dahil ang relasyong ito ay tila hindi matatakasan ang pangungusap na nabubuo'y nagtatapos sa kuwit at ang mga katanungan ay sinagot ng pilit. ang bawat "mahal kita" ay naging nakaririndi nagbabalitaktakan kung kanino ang mas dinig pilit man lakasan ang aking tinig ang panawagan kong umalis ay hindi mababatid. salamat, kahit paulit-ulit kitang pakawalan sa aking puso ay mahigpit ang iyong kapit na sa sobrang higpit ay tila paulit-ulit ding nagdurugo pati ang isip kong tila gumuguho dahil hindi ka lumalayo. patuloy man ang aking pag-ayos at nagtamo pa ng maraming galos; ay patuloy din ang iyong pagsira dahil pareho tayong lumuluha.
0
Jun 9, 2018
Jun 9, 2018 at 12:49 PM UTC
heyastrid
salamat.
salamat, sa pagpiling laruin ang aking mga daliri na tila hindi alintana ang pasmang taglay na kung lumuwag man ang kapit ko, ay mas hihigpit ang hawak mo kung dumulas man ang palad ko, ay hahatakin mo ako pabalik patungo sa piling mo upang hindi tayo maligaw sa ating mga sariling halik. salamat, dahil ilang beses kong pinasalamatan ang kalahatan pati ang tila pagyakap ng mga unan sa iyong bawat pagtahan ang mga salitang kaakibat ng kalungkutan at kasiyahan at pagmamahalan, na kung susuriin ay pilit na lumalaban kahit paulit-ulit kitang pinapahirapan. salamat, sa araw-araw **** pagbati ng "magandang umaga" kahit ikaw ang sanhi ng pag-aalinlangan kung tama bang magpahatak sa iyong kanlungan. ilang beses ko bang pagdududahan ang boses **** tila kandungan hindi ko man hiningi ay hinandog ng kalangitan sa likod ng mga telepono'y nagngingitian ngunit pipiliin kong ang akin ay hindi mo masilayan dahil puno ito ng kalungkutan. salamat, sa mga pangakong matulin ang pagkakasabi na bago pa man bigkasin ay batid ang mariing katotohanan na paulit-ulit lang itong maglalaro sa isipan. kahit ilang beses kong pagbawalan ang mundo na bitiwan mo ang kamay ko ay nasasakal na ang mga daliri at humihina ang aking pulso. salamat, dahil ang relasyong ito ay tila hindi matatakasan ang pangungusap na nabubuo'y nagtatapos sa kuwit at ang mga katanungan ay sinagot ng pilit. ang bawat "mahal kita" ay naging nakaririndi nagbabalitaktakan kung kanino ang mas dinig pilit man lakasan ang aking tinig ang panawagan kong umalis ay hindi mababatid. salamat, kahit paulit-ulit kitang pakawalan sa aking puso ay mahigpit ang iyong kapit na sa sobrang higpit ay tila paulit-ulit ding nagdurugo pati ang isip kong tila gumuguho dahil hindi ka lumalayo. patuloy man ang aking pag-ayos at nagtamo pa ng maraming galos; ay patuloy din ang iyong pagsira dahil pareho tayong lumuluha.
Continue reading...
56
Bayani sa bayan meron pa nga ba , tuluyan nga bang nawala o bulag ka lang talaga Nawawala na nga ba ang mga bayani o meron naman masyado lang tayong nagiging utak talangka, Sa bansang to hindi umuunlad , sinisisi ang gobyerno bakit hindi mo sisihin ang kapwa mo Kapwa mo mahal mo ano ka siraulo , dito sa bayan na ito hindi uso ang ganyang pagkatao Mas gugustuhin pa nilang kapwa ko mas angat ako , dahil ang sukatan dito ay estado nang pagkatao, Mahirap ka at walang salapi subukan **** ipaglaban ang karapatan mo , masama ang tingin saiyo Mayaman ka lumaban ka pera pera lang naman ang laban dito tiyak na ikaw ay mananalo Ganito sa bayan ko hindi balanse ang mga tao , kahit nga kumayod ka nang sobra sobra para makamit ang pangarap mo kung ang nasa paligid mo ay hihilahin ka pababa para lang bumalik ka sa simula at maging problemado, Ano sisihin mo lang kapwa mo?sisihin mo din sarili mo maghapon kang nakatunganga sa modernong teknolohiya hindi mo kayang mag reklamo sa ginagawa ng mga **** mo sa paraalan na nakatunganga din dahil hangad mo lang ay masarap na buhay at hindi mo hangad ang matuto sa paaaralang ito. Masyado ka nang nilamon nang sarap hindi mo danas ang hirap , tumingin ka naman sa ginawa nang mga nagpaaral sayo Naghirap sila humanap nang solusyon para lang ipamukha sayo na kahit malayo sila sayo o wala silang oras para sayo handa silang gawin ang mahirap na trabaho at kahit kokonting oras lang ang ibigay nila para makasama mo, makita ka lang masaya at masaksihan ang tagumpay nang buhay mo, yun ang pinakamagandang sukli na ibibigay mo Napaisip ka na ba sa ginagawa mo , palagi ka nalang dada daig mo pa ang telepono na walang sumasagot tunog lang nang tunog,at Galit ka pa , todo dabog kapag di napagbigyan ang gusto mo .Puro nalang tayo ganyan maliit na bagay pinapalaki Bakit di mo tignan mabuti at pagaralan ang iyong sarili ang kapaligiran tama bang magreklamo nang magreklamo kung ang sarili mo nga hindi mo parin maitama , tandaan mo na ang buhay ay parang isang gulong pero minsan nangangamoy din pakiramdaman mo nang mabuti baka sunog na at amoy goma na ang gulong na sinasabi mo , tignan mo din kung yung hangin masyado nang madami ang lumalabas para naman sa susunod hindi ka puro pag aaaklas.
0
Feb 22, 2018
Feb 22, 2018 at 10:39 AM UTC
Johnad
Hatak,Ihip,Tago,Hanap
Bayani sa bayan meron pa nga ba , tuluyan nga bang nawala o bulag ka lang talaga Nawawala na nga ba ang mga bayani o meron naman masyado lang tayong nagiging utak talangka, Sa bansang to hindi umuunlad , sinisisi ang gobyerno bakit hindi mo sisihin ang kapwa mo Kapwa mo mahal mo ano ka siraulo , dito sa bayan na ito hindi uso ang ganyang pagkatao Mas gugustuhin pa nilang kapwa ko mas angat ako , dahil ang sukatan dito ay estado nang pagkatao, Mahirap ka at walang salapi subukan **** ipaglaban ang karapatan mo , masama ang tingin saiyo Mayaman ka lumaban ka pera pera lang naman ang laban dito tiyak na ikaw ay mananalo Ganito sa bayan ko hindi balanse ang mga tao , kahit nga kumayod ka nang sobra sobra para makamit ang pangarap mo kung ang nasa paligid mo ay hihilahin ka pababa para lang bumalik ka sa simula at maging problemado, Ano sisihin mo lang kapwa mo?sisihin mo din sarili mo maghapon kang nakatunganga sa modernong teknolohiya hindi mo kayang mag reklamo sa ginagawa ng mga **** mo sa paraalan na nakatunganga din dahil hangad mo lang ay masarap na buhay at hindi mo hangad ang matuto sa paaaralang ito. Masyado ka nang nilamon nang sarap hindi mo danas ang hirap , tumingin ka naman sa ginawa nang mga nagpaaral sayo Naghirap sila humanap nang solusyon para lang ipamukha sayo na kahit malayo sila sayo o wala silang oras para sayo handa silang gawin ang mahirap na trabaho at kahit kokonting oras lang ang ibigay nila para makasama mo, makita ka lang masaya at masaksihan ang tagumpay nang buhay mo, yun ang pinakamagandang sukli na ibibigay mo Napaisip ka na ba sa ginagawa mo , palagi ka nalang dada daig mo pa ang telepono na walang sumasagot tunog lang nang tunog,at Galit ka pa , todo dabog kapag di napagbigyan ang gusto mo .Puro nalang tayo ganyan maliit na bagay pinapalaki Bakit di mo tignan mabuti at pagaralan ang iyong sarili ang kapaligiran tama bang magreklamo nang magreklamo kung ang sarili mo nga hindi mo parin maitama , tandaan mo na ang buhay ay parang isang gulong pero minsan nangangamoy din pakiramdaman mo nang mabuti baka sunog na at amoy goma na ang gulong na sinasabi mo , tignan mo din kung yung hangin masyado nang madami ang lumalabas para naman sa susunod hindi ka puro pag aaaklas.
Continue reading...
22
Nagising mula sa maingay na telepono Tinig na bumabati ng isang maginoo Maligayang kaarawan saad ni Piccolo Bumangon ka na riyan at pumarito Katawan ay nakapako pa sa higaan O, bakit ba kay lambot nitong aking unan? Ang bumangon ay tila palaisipan At ang panaginip ay nais pang balikan Ngunit tatayo na upang mundo ay harapin Sa labas ng pinto katotohana'y malagim Sa likod nito ay papanhik pa rin Sapagkat ang tumanggap ay natutunan ko na rin Sa lugar kung saan ang lahat ay gaganapin Lahat ng handog at pagbati ay tatanggpin Ngunit tila nasa gubat at nag-iingat pa rin Sapagkat maging sa mga banal ay may ahas pa rin Sa wakas ang araw ay natapos na rin Bulong sa sarili na tila ba aantukin Ang araw na ito'y tiyak na lilimutin Nang taong sa tiwala'y may suliranin
0
Feb 20, 2019
Feb 20, 2019 at 4:55 PM UTC
pusang-tahimik
Tiwala'y Suliranin
Nagising mula sa maingay na telepono Tinig na bumabati ng isang maginoo Maligayang kaarawan saad ni Piccolo Bumangon ka na riyan at pumarito Katawan ay nakapako pa sa higaan O, bakit ba kay lambot nitong aking unan? Ang bumangon ay tila palaisipan At ang panaginip ay nais pang balikan Ngunit tatayo na upang mundo ay harapin Sa labas ng pinto katotohana'y malagim Sa likod nito ay papanhik pa rin Sapagkat ang tumanggap ay natutunan ko na rin Sa lugar kung saan ang lahat ay gaganapin Lahat ng handog at pagbati ay tatanggpin Ngunit tila nasa gubat at nag-iingat pa rin Sapagkat maging sa mga banal ay may ahas pa rin Sa wakas ang araw ay natapos na rin Bulong sa sarili na tila ba aantukin Ang araw na ito'y tiyak na lilimutin Nang taong sa tiwala'y may suliranin
Continue reading...
20
#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 9:46 PM UTC
psalmiseta
Walang Tuldok ang "Mahal Kita"
#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."
Continue reading...
86
Hindi ko alam kung mababasa mo ito. Pero kailangan kong sabihin ang tibok ng puso ko. Wala rin namang mapapala dahil wala na ring pag-asa Kaya kung sasabihin ko ito, sa akin ba'y may mawawala pa? Kagagaling ko lang sa isang bagyo Pero nakagugulat na hindi ako sinipon, kahit basang-basa ako. Nagsumikap magbihis, para makapasyal uli nang makita ko ang matamis **** mga ngiti. Hindi na ako nagpigil, wala nang mawawala sa akin Kailangan kitang makilala, kailangan kong magpapansin. Pangalan mo lang ang mayroon ako, pero nahanap agad kita Akalain **** nasa iisang gusali lang pala tayong dalawa? Hindi ako gwapo at hindi rin malakas ang loob ko Nakakaawang kombinasyon sa mga panahong ito Mas gugustuhin ko pang magpasensya at maghintay Pero paano lalapit sa pagkapangit na manok ang pagkagandang palay? Inalis ko na sa utak ko ang pag-aalinlangan Alam mo na ito, dahil may bulaklak ka na kinaumagahan. Ayoko nang secret admirer, dahil hindi na tayo bata. Pinaalam ko kung sino ako, para makipagkilala. Sinulatan kita, makailang ulit Para alam mo na ako yung nangungulit. Kaso hindi ko alam kung bakit Ni isang sagot, wala kang binalik. Hindi ko na kaya maghintay pa ng matagal Kailangan ko itanong, kailangan ko malaman. Hindi ako magwawala kung hindi ka interesado pero sana sumagot ka, para hindi na ako manggulo. Ilang sandali pa, tumunog na ang telepono ko Lumukso ang aking puso ng makita ko ang pangalan mo! "Salamat sa bulaklak, pero mali ang pagkakaintindi mo "hindi ako naghahanap ng lalaking iibigin ko "Pagkat may iniibig na itong aking puso "Pasensya ka na, patawarin mo na ako". Matagal akong natulala sa aking nabasa Biglang lumiit ang mundo ko, hindi na ako makahinga. Naglakas loob akong sumagot at sinabing "naiintindihan ko "salamat sa pagsagot, at magandang gabi sa iyo". Gusto ko lang sabihin, sa mga makakabasa nito, walang ginawang mali ang dalaga sa kwento ko. Hindi ko man siya nakilala ng lubos ay nakatitiyak ako Nang inihulog siya ng langit, sobrang swerte nang nakasalo. Hindi ko gugustuhing agawin ka. Kasi kung maaagaw man kita, maaagaw ka rin ng iba. Kung mabasa mo man ito, okay lang bang hilingin ko kapag niloko ka nya, pwede bang sabihan mo agad ako?
0
Jan 27, 2016
Jan 27, 2016 at 1:58 AM UTC
dorkcereals
Pag-amin ng isang Stalker
Hindi ko alam kung mababasa mo ito. Pero kailangan kong sabihin ang tibok ng puso ko. Wala rin namang mapapala dahil wala na ring pag-asa Kaya kung sasabihin ko ito, sa akin ba'y may mawawala pa? Kagagaling ko lang sa isang bagyo Pero nakagugulat na hindi ako sinipon, kahit basang-basa ako. Nagsumikap magbihis, para makapasyal uli nang makita ko ang matamis **** mga ngiti. Hindi na ako nagpigil, wala nang mawawala sa akin Kailangan kitang makilala, kailangan kong magpapansin. Pangalan mo lang ang mayroon ako, pero nahanap agad kita Akalain **** nasa iisang gusali lang pala tayong dalawa? Hindi ako gwapo at hindi rin malakas ang loob ko Nakakaawang kombinasyon sa mga panahong ito Mas gugustuhin ko pang magpasensya at maghintay Pero paano lalapit sa pagkapangit na manok ang pagkagandang palay? Inalis ko na sa utak ko ang pag-aalinlangan Alam mo na ito, dahil may bulaklak ka na kinaumagahan. Ayoko nang secret admirer, dahil hindi na tayo bata. Pinaalam ko kung sino ako, para makipagkilala. Sinulatan kita, makailang ulit Para alam mo na ako yung nangungulit. Kaso hindi ko alam kung bakit Ni isang sagot, wala kang binalik. Hindi ko na kaya maghintay pa ng matagal Kailangan ko itanong, kailangan ko malaman. Hindi ako magwawala kung hindi ka interesado pero sana sumagot ka, para hindi na ako manggulo. Ilang sandali pa, tumunog na ang telepono ko Lumukso ang aking puso ng makita ko ang pangalan mo! "Salamat sa bulaklak, pero mali ang pagkakaintindi mo "hindi ako naghahanap ng lalaking iibigin ko "Pagkat may iniibig na itong aking puso "Pasensya ka na, patawarin mo na ako". Matagal akong natulala sa aking nabasa Biglang lumiit ang mundo ko, hindi na ako makahinga. Naglakas loob akong sumagot at sinabing "naiintindihan ko "salamat sa pagsagot, at magandang gabi sa iyo". Gusto ko lang sabihin, sa mga makakabasa nito, walang ginawang mali ang dalaga sa kwento ko. Hindi ko man siya nakilala ng lubos ay nakatitiyak ako Nang inihulog siya ng langit, sobrang swerte nang nakasalo. Hindi ko gugustuhing agawin ka. Kasi kung maaagaw man kita, maaagaw ka rin ng iba. Kung mabasa mo man ito, okay lang bang hilingin ko kapag niloko ka nya, pwede bang sabihan mo agad ako?
Continue reading...
46
Gabi. Nang una kitang makita. Ikaw yung matingkad at nagniningning sa madilim na parte. Sa may kubo. Nakaupo. Ikaw, alak, at sigarilyo. Lumapit ako. Dahan-dahan, para malaman kung alin at ano. Kung bakit nga ba sa dinami-dami ng tao, Bakit sa’yo ako dumiretso. Gabi. Ikaw ang unang nag-salita. Ngumiti lang ako, habang nakatitig sa’yo. Tila may kabog sa dibdib. Hindi maipaliwanag ng bibig. Tinanong mo ako kung naniniwala ba ako sa diyos. Sagot ko ay hindi. “So, atheist ka?” Tanong mo na may halong pag-dududa. Sinagot kita. Sabi ko, oo. “Tayo na ba?” Ngumiti ka at tumawa. “Sige.” Biro-biruan lang. Walang palitan ng “mahal kita.” Nag-palitan lang tayo ng numero. Sabay sabi “nandito lang kung sakaling kailangan mo ako.” Lumipas ang ilang araw. Hindi na tayo nagkita. Minsan, nag-uusap sa telepono Madalas, hindi kumikibo. Minsan, magpaparamdam. Madalas, parang wala lang. Minsan, nariyan lang. Madalas, wala lang. Gabi. Nang tayo’y muling magkita. Sa harap ng bahay. Sa may kalsada. Nag-usap ang ating mga mata. Ikaw, alak, at sigarilyo. Tanda ko pa non, magpapasko yun. Laseng na ako. Madaling araw na, tara sa dagat, ligo tayo. Mga alas tres na yun. Tapos nag-inom ulit tayo dun. Sa likod ng pick-up truck. Sa bote na ng Jim Beam deretso ang inom. Walang chaser. Kasi wala namang habulan. Hindi naman tayo naghahabulan. Gabi. Pang-ilang ulit na ba? Akala ko biro lang, Akala ko lang pala. Yung joke time, tila nagiging seryoso na. Natatakot ako baka bigla na lang ‘tong mawala. Pero sa t’wing magkasama na, Lahat ng problema’y nalilimutan bigla. Kita ko ang ngiti sa mga mata mo. Madilim man ang paligid, Maliwanag naman sa piling mo. Gabi. Hindi ko alam kung saan magsisimula, Kung ano ba ang dapat sabihin, Yung tama lang at hindi makakasakit ng damdamin, Pero bago natin tuldukan, Bakit hindi muna natin simulan sa kama, Kung ang ending ba natin ay parang sa pelikula, Yung masaya o tulad din ng iba, yung hindi pinagpala. Pero maaga pa ang gabi, Hayaan **** mahalin kita ng lubos kahit sandali, Pati ang mga galos at sugat mo, Yayapusin ko hanggang sa maghilom at mawala ang sakit, Dahil kung may pusong mabibigo, 
 Gusto ko yung hindi sa’yo. Kay hayaan na lang muna siguro natin na gan’to, Pag-sapit naman ng gabi, Ikaw pa rin ang uuwian ko.
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 1:50 AM UTC
mel-patrick-s-pilapil
Gabi
Gabi. Nang una kitang makita. Ikaw yung matingkad at nagniningning sa madilim na parte. Sa may kubo. Nakaupo. Ikaw, alak, at sigarilyo. Lumapit ako. Dahan-dahan, para malaman kung alin at ano. Kung bakit nga ba sa dinami-dami ng tao, Bakit sa’yo ako dumiretso. Gabi. Ikaw ang unang nag-salita. Ngumiti lang ako, habang nakatitig sa’yo. Tila may kabog sa dibdib. Hindi maipaliwanag ng bibig. Tinanong mo ako kung naniniwala ba ako sa diyos. Sagot ko ay hindi. “So, atheist ka?” Tanong mo na may halong pag-dududa. Sinagot kita. Sabi ko, oo. “Tayo na ba?” Ngumiti ka at tumawa. “Sige.” Biro-biruan lang. Walang palitan ng “mahal kita.” Nag-palitan lang tayo ng numero. Sabay sabi “nandito lang kung sakaling kailangan mo ako.” Lumipas ang ilang araw. Hindi na tayo nagkita. Minsan, nag-uusap sa telepono Madalas, hindi kumikibo. Minsan, magpaparamdam. Madalas, parang wala lang. Minsan, nariyan lang. Madalas, wala lang. Gabi. Nang tayo’y muling magkita. Sa harap ng bahay. Sa may kalsada. Nag-usap ang ating mga mata. Ikaw, alak, at sigarilyo. Tanda ko pa non, magpapasko yun. Laseng na ako. Madaling araw na, tara sa dagat, ligo tayo. Mga alas tres na yun. Tapos nag-inom ulit tayo dun. Sa likod ng pick-up truck. Sa bote na ng Jim Beam deretso ang inom. Walang chaser. Kasi wala namang habulan. Hindi naman tayo naghahabulan. Gabi. Pang-ilang ulit na ba? Akala ko biro lang, Akala ko lang pala. Yung joke time, tila nagiging seryoso na. Natatakot ako baka bigla na lang ‘tong mawala. Pero sa t’wing magkasama na, Lahat ng problema’y nalilimutan bigla. Kita ko ang ngiti sa mga mata mo. Madilim man ang paligid, Maliwanag naman sa piling mo. Gabi. Hindi ko alam kung saan magsisimula, Kung ano ba ang dapat sabihin, Yung tama lang at hindi makakasakit ng damdamin, Pero bago natin tuldukan, Bakit hindi muna natin simulan sa kama, Kung ang ending ba natin ay parang sa pelikula, Yung masaya o tulad din ng iba, yung hindi pinagpala. Pero maaga pa ang gabi, Hayaan **** mahalin kita ng lubos kahit sandali, Pati ang mga galos at sugat mo, Yayapusin ko hanggang sa maghilom at mawala ang sakit, Dahil kung may pusong mabibigo, 
 Gusto ko yung hindi sa’yo. Kay hayaan na lang muna siguro natin na gan’to, Pag-sapit naman ng gabi, Ikaw pa rin ang uuwian ko.
Continue reading...
78
Bilang na ang aking maliligayang araw. dalawa na lang. Kung isasama yung pangakong panlilibre ng lomi ng mga kasamahan sa pabrika sa unang restday matapos ang endo- tatlo. At ganito pala ang feeling ng may taning. Para kang nasa nilulumot na aquarium na walang oxygen at goldfish kang kasama ng dalawang golden arowana. Hindi ka makahinga. Sa a kinse, matuloy man o hindi ang balitang super-bagyo Tapos na ang limang buwang kontrata. Matatapos na rin ba ang hindi naumpisahang pagsinta? Tulad ng paghahanap ng mga skater sa kanilang skate park, matatagpuan ko rin ba ang lakas loob at habambuhay na hindi na? Kaya naman kaninang tanghalian, wala akong kwentong maihain sa iyo. Parang habambuhay ko ngang uubusin yung inorder kong BBQ kanin at RC. Paano ko ba sasabihing baka isa na ito sa huling dalawang tanghalian na sabay tayong kakain? Paano ko ba sasabihin na sa maraming pagkakataon na sabay tayong kumakain, nagtitipid ako at hindi naman talaga ako nagugutom. Gusto lang kita makasama kasi parang gusto na kita. Pero tulad ng inililihim kong pagtatapos ng aking kontrata Hindi mo alam. Hindi mo alam na ikaw ang dahilan kung bakit masarap ang simoy ng hangin sa loob ng pabrika kahit wala naman talagang bintana at inuubong industrial fan lang ang meron tayo. Hindi mo alam kung anong kapanatagang nararamdaman ko tuwing sinasabihan mo akong mag-iingat ako tuwing uwian kahit ang totoo, hindi natin kakilala ang kaligtasan at kapanatagan sa pabrikang walang fire exit at benefits. Yun talaga yun, hindi mo alam. Pero alam mo naman sigurong salot talaga ang kontraktwalisasyon? At maramot talaga sa mga lovestory nating mga below-minimum-wage-earners at contractual workers ang sistema ng paggawa sa Pilipinas. Sa mga susunod na bukas, ikaw naman ang mag-e-endo. Baka mapunta ka sa Savemore na tadtad din ng kontraktwal. At masnatch ang numero mo at hindi na kita matatawagan. At ako, baka sa hirap humanap ng trabaho maisangla ko ang aking telepono. At isang monumentong singlaki ng Mall of Asia ang itatayo sa pagitan nating dalawa. Kasalanan ito ni Ernesto Hererra.
0
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 12:53 PM UTC
stum-casia
ENDO
Bilang na ang aking maliligayang araw. dalawa na lang. Kung isasama yung pangakong panlilibre ng lomi ng mga kasamahan sa pabrika sa unang restday matapos ang endo- tatlo. At ganito pala ang feeling ng may taning. Para kang nasa nilulumot na aquarium na walang oxygen at goldfish kang kasama ng dalawang golden arowana. Hindi ka makahinga. Sa a kinse, matuloy man o hindi ang balitang super-bagyo Tapos na ang limang buwang kontrata. Matatapos na rin ba ang hindi naumpisahang pagsinta? Tulad ng paghahanap ng mga skater sa kanilang skate park, matatagpuan ko rin ba ang lakas loob at habambuhay na hindi na? Kaya naman kaninang tanghalian, wala akong kwentong maihain sa iyo. Parang habambuhay ko ngang uubusin yung inorder kong BBQ kanin at RC. Paano ko ba sasabihing baka isa na ito sa huling dalawang tanghalian na sabay tayong kakain? Paano ko ba sasabihin na sa maraming pagkakataon na sabay tayong kumakain, nagtitipid ako at hindi naman talaga ako nagugutom. Gusto lang kita makasama kasi parang gusto na kita. Pero tulad ng inililihim kong pagtatapos ng aking kontrata Hindi mo alam. Hindi mo alam na ikaw ang dahilan kung bakit masarap ang simoy ng hangin sa loob ng pabrika kahit wala naman talagang bintana at inuubong industrial fan lang ang meron tayo. Hindi mo alam kung anong kapanatagang nararamdaman ko tuwing sinasabihan mo akong mag-iingat ako tuwing uwian kahit ang totoo, hindi natin kakilala ang kaligtasan at kapanatagan sa pabrikang walang fire exit at benefits. Yun talaga yun, hindi mo alam. Pero alam mo naman sigurong salot talaga ang kontraktwalisasyon? At maramot talaga sa mga lovestory nating mga below-minimum-wage-earners at contractual workers ang sistema ng paggawa sa Pilipinas. Sa mga susunod na bukas, ikaw naman ang mag-e-endo. Baka mapunta ka sa Savemore na tadtad din ng kontraktwal. At masnatch ang numero mo at hindi na kita matatawagan. At ako, baka sa hirap humanap ng trabaho maisangla ko ang aking telepono. At isang monumentong singlaki ng Mall of Asia ang itatayo sa pagitan nating dalawa. Kasalanan ito ni Ernesto Hererra.
Continue reading...
38
Dalawang kahoy na upuan At tatlong libong katanungan 'Yan ang ating distansya. Mahihinang muni-muni Sa lagas nang espasyo Kasabay ng maingay kong pagkabasag. Masidhing pagpindot ng telepono Dahan-dahang pagtakbo ng luha Ang bumuo lamang sa ating usapan. Wala na kong masasabi Wala kang balak sabihin Wala nga talaga tayong sinasabi! Sa patuloy na ingay ng kalsada Umalis akong walang balak bumitaw Nagpaiwan ka bagaman matagal nang lumisan.
0
Feb 20, 2017
Feb 20, 2017 at 2:58 AM UTC
clau
Pagtahan
Dalawang kahoy na upuan At tatlong libong katanungan 'Yan ang ating distansya. Mahihinang muni-muni Sa lagas nang espasyo Kasabay ng maingay kong pagkabasag. Masidhing pagpindot ng telepono Dahan-dahang pagtakbo ng luha Ang bumuo lamang sa ating usapan. Wala na kong masasabi Wala kang balak sabihin Wala nga talaga tayong sinasabi! Sa patuloy na ingay ng kalsada Umalis akong walang balak bumitaw Nagpaiwan ka bagaman matagal nang lumisan.
Continue reading...
15
Wala ba talaga ako halaga sa iyo? Kahit isang litrato ay wala sa iyong telepono? Ganun mo ba ako hindi ka-gusto? Ni hindi mo man lang ako kayang tignan na parang mahal mo? Hindi kita matanong kung ano ang talagang iyong gusto Natatakot sa maaaring isagot mo Tinanong mo ako kung naiinip na ako Gusto kong sumagot ng “Oo” Ano ba ang gusto **** maging sagot ko? Gusto mo bang ako na mismo ang kusang lumayo sa iyo? Ano kaya ang iyong tugon kung sabihin kong may manliligaw na ako? Ipaglaban mo kaya ako at ituring sa wakas na sa iyo? Ayaw ko hanapin pa ang lugar ko sa puso mo? Ano ba talaga ako sa pagkatao mo? Nais mo ba akong manatili sa tabi mo? Manatili hangga’t makahanap ka ng kapalit ko Sana ay hindi ka na lang umamin Sana ay nanatili na lang ng katulad ng nagsisimula pa ang sa atin Nagpapakiramdaman, nagkakamabutihan Walang aminan, nagtataguan Ngayon ako ay nahihiya Bakit ganun ang inasal ko sa aking pagsinta Naging hindi totoong ako Ninais na maging lahat na iyong gusto Paano nga ba tayo magtatapos? Tayo pa ba ay may simula sa pagtatapos? Ako lamang ba ang sumisinta ng labis? Ako lamang ba ang nag-iisip ng ganitong labis? Sabi ng utak ko ay huwag na umasa Huwag nang maghangad, tama na sa parusa Kung gumagana man ang puso Ang sabi nito ay sundin ang bugso Maari naman natin ayusin Sabihin mo lang sa akin ang iyong naisin Ano ba ang gagawin upang maitama ang mali? Ano ba ang gagawin upang maging pag-aari mo muli? Ganito talaga ang aking pag-ibig Laging sawi, laging nagsusumamo Pag-ibig na hindi lagi masuklian Hindi mahalaga sa kahit na sino man
0
Sep 29, 2016
Sep 29, 2016 at 5:50 AM UTC
pairedcastle
TULA PARA SA IYO
Wala ba talaga ako halaga sa iyo? Kahit isang litrato ay wala sa iyong telepono? Ganun mo ba ako hindi ka-gusto? Ni hindi mo man lang ako kayang tignan na parang mahal mo? Hindi kita matanong kung ano ang talagang iyong gusto Natatakot sa maaaring isagot mo Tinanong mo ako kung naiinip na ako Gusto kong sumagot ng “Oo” Ano ba ang gusto **** maging sagot ko? Gusto mo bang ako na mismo ang kusang lumayo sa iyo? Ano kaya ang iyong tugon kung sabihin kong may manliligaw na ako? Ipaglaban mo kaya ako at ituring sa wakas na sa iyo? Ayaw ko hanapin pa ang lugar ko sa puso mo? Ano ba talaga ako sa pagkatao mo? Nais mo ba akong manatili sa tabi mo? Manatili hangga’t makahanap ka ng kapalit ko Sana ay hindi ka na lang umamin Sana ay nanatili na lang ng katulad ng nagsisimula pa ang sa atin Nagpapakiramdaman, nagkakamabutihan Walang aminan, nagtataguan Ngayon ako ay nahihiya Bakit ganun ang inasal ko sa aking pagsinta Naging hindi totoong ako Ninais na maging lahat na iyong gusto Paano nga ba tayo magtatapos? Tayo pa ba ay may simula sa pagtatapos? Ako lamang ba ang sumisinta ng labis? Ako lamang ba ang nag-iisip ng ganitong labis? Sabi ng utak ko ay huwag na umasa Huwag nang maghangad, tama na sa parusa Kung gumagana man ang puso Ang sabi nito ay sundin ang bugso Maari naman natin ayusin Sabihin mo lang sa akin ang iyong naisin Ano ba ang gagawin upang maitama ang mali? Ano ba ang gagawin upang maging pag-aari mo muli? Ganito talaga ang aking pag-ibig Laging sawi, laging nagsusumamo Pag-ibig na hindi lagi masuklian Hindi mahalaga sa kahit na sino man
Continue reading...
40
032017 Isa, Dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, Pito? Tama ba? Pasensya kana, Hindi ko na kasi mabilang ang ating mga away at tampuhan. Nahihiya na nga ako sayo eh, Kasi hindi dapat ito yung iyong nararanasan. Alam ko sobra-sobra na yung mga sakit na naidulot ko sayo Wala na yung mga pangako na sinabing tutuparin ko Yung mga ***** tayo jan, ***** tayo dito" Yung "Susulitin natin ang oras pag balik mo sa piling ko" Dapat pala sinulit ko na ang oras habang nandito kapa sa piling ko. Naalala ko pa yung araw na paalis kana para tuparin yung pangarap mo Kahit masakit sakin na lumisan ka ikaw ay aking suportado Kahit na alam kong matagal yun pilit nating sinasabi na saglit ka lang, Na kayang kaya natin Hanggang sa dumating na tayo sa hindi natin kaya. Ang "sakit" Salitang nanggaling na parehas sa ating dalawa Yung tipong mahal na mahal pa natin yung isat isa pero parang hindi na Yung kahit hindi ikaw yung problema sayo na napupunta Hindi ko alam kung dapat bang wakasan na Pero nagdesisyon tayo na kayanin pa. Lumipas ang ilang araw bumabalik na tayo sa dati Nag-iintindihan na ulit minsan pa nga nag bobolahan Sabi ko pa sa sarili ko nun… YES!!! Wala na tong katapusan Ngunit NAUDLOT ang ating walang katapusan. Bumabalik na naman si justine sa kanyang dating ugali Magdodota tapos hating gabi na naman uuwi Tatawag ka sa aking telepono pero hindi ko nasasagot Hanggang sa tumagal tagal na, Hindi ko na sinasagot. Ang hirap lang kasi maging masaya nang wala ka pisikal Ang hirap magtiis na yung yakap ay babasahin ko na lang at hindi na literal Kaya nililibang ang sarili kahit na mali na ang paraan Kahit na alam kong mali yun na dahilan Hindi ko pa rin tinigilan. Sabi ko sa sarili ko maayos din lahat ng ito pag nakauwi kana Nagkakaganito lang tayo dahil hindi tayo magkasama Nag-aalala pagkat hindi sigurado sa ginagawa ng isa Kahit iilang araw nalang tiisin pa natin, pakiusap ko sayo Maliliwanagan din naman kapag nagtagpo na and dalawang puso. May isa lang akong hiling na sana ay tuparin mo Sa laban na ito, Wag ka sanang matuto na sumuko.
0
Mar 19, 2017
Mar 19, 2017 at 11:41 PM UTC
psalmiseta
Wag Ka Sanang Matuto
032017 Isa, Dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, Pito? Tama ba? Pasensya kana, Hindi ko na kasi mabilang ang ating mga away at tampuhan. Nahihiya na nga ako sayo eh, Kasi hindi dapat ito yung iyong nararanasan. Alam ko sobra-sobra na yung mga sakit na naidulot ko sayo Wala na yung mga pangako na sinabing tutuparin ko Yung mga ***** tayo jan, ***** tayo dito" Yung "Susulitin natin ang oras pag balik mo sa piling ko" Dapat pala sinulit ko na ang oras habang nandito kapa sa piling ko. Naalala ko pa yung araw na paalis kana para tuparin yung pangarap mo Kahit masakit sakin na lumisan ka ikaw ay aking suportado Kahit na alam kong matagal yun pilit nating sinasabi na saglit ka lang, Na kayang kaya natin Hanggang sa dumating na tayo sa hindi natin kaya. Ang "sakit" Salitang nanggaling na parehas sa ating dalawa Yung tipong mahal na mahal pa natin yung isat isa pero parang hindi na Yung kahit hindi ikaw yung problema sayo na napupunta Hindi ko alam kung dapat bang wakasan na Pero nagdesisyon tayo na kayanin pa. Lumipas ang ilang araw bumabalik na tayo sa dati Nag-iintindihan na ulit minsan pa nga nag bobolahan Sabi ko pa sa sarili ko nun… YES!!! Wala na tong katapusan Ngunit NAUDLOT ang ating walang katapusan. Bumabalik na naman si justine sa kanyang dating ugali Magdodota tapos hating gabi na naman uuwi Tatawag ka sa aking telepono pero hindi ko nasasagot Hanggang sa tumagal tagal na, Hindi ko na sinasagot. Ang hirap lang kasi maging masaya nang wala ka pisikal Ang hirap magtiis na yung yakap ay babasahin ko na lang at hindi na literal Kaya nililibang ang sarili kahit na mali na ang paraan Kahit na alam kong mali yun na dahilan Hindi ko pa rin tinigilan. Sabi ko sa sarili ko maayos din lahat ng ito pag nakauwi kana Nagkakaganito lang tayo dahil hindi tayo magkasama Nag-aalala pagkat hindi sigurado sa ginagawa ng isa Kahit iilang araw nalang tiisin pa natin, pakiusap ko sayo Maliliwanagan din naman kapag nagtagpo na and dalawang puso. May isa lang akong hiling na sana ay tuparin mo Sa laban na ito, Wag ka sanang matuto na sumuko.
Continue reading...
53
Namumugto aking mga mata hindi dahil pina-iyak o naluluha ako Namumugto aking mga mata dahil napuyat ako Napuyat ako dahil sayo Napuyat ako dahil kausap kita hanggang mag umaga Napuyat ako dahil gusto ko marinig yung boses mo sa telepono Napuyat ako kasi hinintay kita matulog Matulog.... Natulog... Tinulugan mo ako. Tinulugan mo ako na parang pag-ibig mo Na para bang biglang nawala habang kausap ko sa telepono Pinatay mo ang cellphone mo Parang pag patay mo sa puso ko dahil ayaw mo ng estorbo. Yung mga araw na napuyat ako at akala ko ikaw ay natulog nagkakamali pala ako. Hindi ka pala tunay na nakatulog. May kausap ka lang pala na iba sa telepono. Nag puyat ako para sayo pero sinayang mo ang oras ko
0
Nov 29, 2015
Nov 29, 2015 at 10:04 PM UTC
VirtusPro
Puyat
Namumugto aking mga mata hindi dahil pina-iyak o naluluha ako Namumugto aking mga mata dahil napuyat ako Napuyat ako dahil sayo Napuyat ako dahil kausap kita hanggang mag umaga Napuyat ako dahil gusto ko marinig yung boses mo sa telepono Napuyat ako kasi hinintay kita matulog Matulog.... Natulog... Tinulugan mo ako. Tinulugan mo ako na parang pag-ibig mo Na para bang biglang nawala habang kausap ko sa telepono Pinatay mo ang cellphone mo Parang pag patay mo sa puso ko dahil ayaw mo ng estorbo. Yung mga araw na napuyat ako at akala ko ikaw ay natulog nagkakamali pala ako. Hindi ka pala tunay na nakatulog. May kausap ka lang pala na iba sa telepono. Nag puyat ako para sayo pero sinayang mo ang oras ko
Continue reading...
15
Sarap ng mga ala-ala nating dalawa dati oh. Puyat magdamagan, nagtetext at halong kulitan. Sobrang sweet natin grabe, halos paggising sa may goodmorning agad at kiss emoticon pa Di nga maipinta ang mga ngiti sa ating mukha kada umaga kahit pagbangon natin halos tanghalian na. Pero bakit ganoon? Ano bang nangyari? Nagkasawaan ba? Oo nga hindi tayo pero pakiramdam ko iniwan mo ko. Madaling araw nanaman panigurado puyat nanaman. Katulad ng nakaraan paniguradong mukha nanamang lutang. Apat na oras ang tulog, pagkagising handa ulit para matulog. Pero dahil ayon nga umaasa, pinilit magising para di mahulog sa kapit ng kama. Umagang-umaga, umaasang sana reply mo kagabi ang una kong mababasa. Hawak ang telepono pero nanatiling sawi dahil walang mesaheng dumating at nakita. Pikit-mata dahil napapaisip bakit nga ba di mo pa rin pansin. Kulang ba ang emoji at mga puso sa bawat mensahe ko kaya di mo kayang kiligin? Mayroon bang ibang mas magaling pumuri sa iyong ganda kesa sa akin? O sadya lang talagang mas gusto mo siyang kasama kumpara sa akin? Ayos lang naman talaga sa akin kung sasabihin **** niminsan di mo ko nagustuhan. Kaso hindi eh, pinaghintay mo ko ng kaytagal at pinaasang pasado sa lahat ng 'yong basehan. Bagsak na nga eskwela dahil pangalan mo ang sagot sa bawat patlang na sigutan ko. Tapos pagdating sayo bagsak pa rin ako kasi di ko makuha-kuha ang sagot galing sayo. At ngayon nabago na ang ikot ng mundo ko, pakabila, pasalungat at malabong magtagpo ulit tayo. Pasalamat na nga lang kay Bathala dahil hinayaan niyang magkakilala tayo. Halos hirap pa ring paniwalaan, na sa isang pitik ng mga daliri nawala na ang lahat. Masasayang ala-ala na akala ko panghabang-buhay na, kaso lahat nawala at laglahong parang bula. Tigas kamao at suntok sa buwan ang tiyansang maibalik lahat ng nasa nakaraan. Siguradong matinding panalangin ang kailangan para ibalik ni Bathala ang ikot ng orasan. Mabuti nalang talaga'y unti-unti ko nang natatanggap ang lahat ng mga nangyari ay tapos na. Konting tulog pa ng maaga mababawi ko na lahat ng nasayang na umaga. Sa susunod matutulog na ako bago mag alas nuwebe para makompleto na ang tulog at di lutang tuwing umaga. Ang tagal ko rin tong pinagsisihan na sana tinulog ko nalang yung mga panahong pinagpuyatan kita
0
Aug 29, 2017
Aug 29, 2017 at 11:12 AM UTC
BryantArinos
Sana tinulog ko nalang yung mga gabing pinagpuyatan kita
Sarap ng mga ala-ala nating dalawa dati oh. Puyat magdamagan, nagtetext at halong kulitan. Sobrang sweet natin grabe, halos paggising sa may goodmorning agad at kiss emoticon pa Di nga maipinta ang mga ngiti sa ating mukha kada umaga kahit pagbangon natin halos tanghalian na. Pero bakit ganoon? Ano bang nangyari? Nagkasawaan ba? Oo nga hindi tayo pero pakiramdam ko iniwan mo ko. Madaling araw nanaman panigurado puyat nanaman. Katulad ng nakaraan paniguradong mukha nanamang lutang. Apat na oras ang tulog, pagkagising handa ulit para matulog. Pero dahil ayon nga umaasa, pinilit magising para di mahulog sa kapit ng kama. Umagang-umaga, umaasang sana reply mo kagabi ang una kong mababasa. Hawak ang telepono pero nanatiling sawi dahil walang mesaheng dumating at nakita. Pikit-mata dahil napapaisip bakit nga ba di mo pa rin pansin. Kulang ba ang emoji at mga puso sa bawat mensahe ko kaya di mo kayang kiligin? Mayroon bang ibang mas magaling pumuri sa iyong ganda kesa sa akin? O sadya lang talagang mas gusto mo siyang kasama kumpara sa akin? Ayos lang naman talaga sa akin kung sasabihin **** niminsan di mo ko nagustuhan. Kaso hindi eh, pinaghintay mo ko ng kaytagal at pinaasang pasado sa lahat ng 'yong basehan. Bagsak na nga eskwela dahil pangalan mo ang sagot sa bawat patlang na sigutan ko. Tapos pagdating sayo bagsak pa rin ako kasi di ko makuha-kuha ang sagot galing sayo. At ngayon nabago na ang ikot ng mundo ko, pakabila, pasalungat at malabong magtagpo ulit tayo. Pasalamat na nga lang kay Bathala dahil hinayaan niyang magkakilala tayo. Halos hirap pa ring paniwalaan, na sa isang pitik ng mga daliri nawala na ang lahat. Masasayang ala-ala na akala ko panghabang-buhay na, kaso lahat nawala at laglahong parang bula. Tigas kamao at suntok sa buwan ang tiyansang maibalik lahat ng nasa nakaraan. Siguradong matinding panalangin ang kailangan para ibalik ni Bathala ang ikot ng orasan. Mabuti nalang talaga'y unti-unti ko nang natatanggap ang lahat ng mga nangyari ay tapos na. Konting tulog pa ng maaga mababawi ko na lahat ng nasayang na umaga. Sa susunod matutulog na ako bago mag alas nuwebe para makompleto na ang tulog at di lutang tuwing umaga. Ang tagal ko rin tong pinagsisihan na sana tinulog ko nalang yung mga panahong pinagpuyatan kita
Continue reading...
28
Ang sarap sa labas ayaw mo bang magpahangin? Sa tabi ng ilog may malaking puno, higa tayo sa lilim. Magtatagpo, tatakbo, magtatago. Hangga't umabot sa kwentong kala mo walang dulo. Bakit ayaw mo yatang lumabas? Kasama mo ako ika'y ililigtas. Di kita masisisi kung ang tingin mo sa mundo, Ay puro kasinungalingan, kala mo'y impyerno. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya. Bigla akong nagising, wala ng katabi. Narinig kong katok pala ay guni-guni. Biglang tumunog aking telepono. 'Nasa pinto ako' sabi ng boses mo. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya.
0
Dec 10, 2016
Dec 10, 2016 at 11:42 AM UTC
marlonf1
Katok
Ang sarap sa labas ayaw mo bang magpahangin? Sa tabi ng ilog may malaking puno, higa tayo sa lilim. Magtatagpo, tatakbo, magtatago. Hangga't umabot sa kwentong kala mo walang dulo. Bakit ayaw mo yatang lumabas? Kasama mo ako ika'y ililigtas. Di kita masisisi kung ang tingin mo sa mundo, Ay puro kasinungalingan, kala mo'y impyerno. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya. Bigla akong nagising, wala ng katabi. Narinig kong katok pala ay guni-guni. Biglang tumunog aking telepono. 'Nasa pinto ako' sabi ng boses mo. Payag naman akong dito na lang maghabulan, Sa apat na sulok ng kwarto tayo'y magtaguan. Ibababa ko ang kurtina, ikaw ang taya. Sa apat na sulok ng kwartong 'to, tayo'y malaya.
Continue reading...
20
pilit na ngiti ang iginawad ko sayo sabay sabi ng pangalan mo nanginginig na mga kamay nakatago sa likod ko ang mga daga sa loob ko'y nagwawala ganito ang epekto mo sa sistema ko hindi lang halata ayaw ko kasing makita mo kung gaano ako kahina pagdating sayo ang mga kalamnan ko na halos nanamlay nang makita ang mga ngiti mo kahit asiwa marinig ang boses mo maliban sa telepono andito ka sa harapan ko puso ko'y kabado utak ko na blangko kung ano sasabihin ko ang boses kong pagal kasi nerbiyoso hindi ko alam kong ano gagawin ko habang naglalakad tayo tinatanong mo ako kung kamusta na ba ako? ang sagot ko sayo ay ayos lang ako pero kung alam mo lang hindi ako sigurado sa sagot ko matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako sana nga biro lang ang lahat ng 'to sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko natatakot ako para sa sarili ko nahuhulog ako ng sobra sobra sayo hindi ko alam kung kaya kong bumangon sa kababagsakan kong bangin ng emosyon na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko kaya nitong higopin pati kaluluwa ko Ah sobra na hindi ko man lang naisip kong pareho ba tayo nang nadarama? sana naman umamin ka pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko maiibabaon ko sa likod ng pagpapanggap ko na sinabi kong ayos lang ako nung kinamusta mo mga ngiting pilit na nakikita mo kay tagal kong ininsayo sa harap ng salamin habang walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko
0
Aug 12, 2019
Aug 12, 2019 at 10:21 AM UTC
mellokeats93
Pakunwari
pilit na ngiti ang iginawad ko sayo sabay sabi ng pangalan mo nanginginig na mga kamay nakatago sa likod ko ang mga daga sa loob ko'y nagwawala ganito ang epekto mo sa sistema ko hindi lang halata ayaw ko kasing makita mo kung gaano ako kahina pagdating sayo ang mga kalamnan ko na halos nanamlay nang makita ang mga ngiti mo kahit asiwa marinig ang boses mo maliban sa telepono andito ka sa harapan ko puso ko'y kabado utak ko na blangko kung ano sasabihin ko ang boses kong pagal kasi nerbiyoso hindi ko alam kong ano gagawin ko habang naglalakad tayo tinatanong mo ako kung kamusta na ba ako? ang sagot ko sayo ay ayos lang ako pero kung alam mo lang hindi ako sigurado sa sagot ko matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako sana nga biro lang ang lahat ng 'to sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko natatakot ako para sa sarili ko nahuhulog ako ng sobra sobra sayo hindi ko alam kung kaya kong bumangon sa kababagsakan kong bangin ng emosyon na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko kaya nitong higopin pati kaluluwa ko Ah sobra na hindi ko man lang naisip kong pareho ba tayo nang nadarama? sana naman umamin ka pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko maiibabaon ko sa likod ng pagpapanggap ko na sinabi kong ayos lang ako nung kinamusta mo mga ngiting pilit na nakikita mo kay tagal kong ininsayo sa harap ng salamin habang walang tigil sa pagpatak ang mga luha ko
Continue reading...
56
Masaya ako nasa pagmulat ng aking mga mata ay mensahe mo agad ang aking makikita Hindi namn nabago dahil simula umpisa ay binabati mo na ako ng "magandang umaga", " kumusta ang tulog mo"? "Kumain kana ba"?Hindi bat masarap sa feeling? Nasa bawat palitan ng ating mga mensahe ay kinakailangan ng paggalang animoy bumabalik sa nakaraan. Parang Lola't lolo mo lang na nangangaral sayo tuwing ikay sasagot ng pabalang. At kapag nawala ang "po" at "opo" sa mga pangungusap na ating binibitawan ay siguradong away na ang labanan, tampuhan, at suyuan. Bakit hindi ka nag "oopo"? Bakit walang "po"? Galit kaba? Ano bang ginawa ko sayo? Mga palitan ng salita na hindi natin sigurado kung may patutunguhan paba. Naalala ko pa nga nung gabing hindi ka nagrereply sa mga message ko. At mga ilang minuto, hindi ako nakuntento sa tagal ng reply mo. Napa-call na ako, baka bukod sa busy ka e baka may kausap ka ng iba. Para ba akong nahihibang parang sirang plakang hindi ko maintindihan, at hindi ako matatahimik hanggat diko alam ang dahilan ng ilang minutong iyong pananahan hanggang umabot ng ilang oras ay hindi parin nagnonotif... Ang pangalan mo sa phone ko. Hindi na ako nag-atubili hinawakan ko na ang aking telepono, tinawagan kita at naka-ilang miss call ako sayo pero tanging ring lang yung naririnig ko. Hinayaan ko lang ang sarili ko sa panonood sa yt ng mga palabas na nakakatawa. Tulad na lang ng mga prank na walang kwenta. Yung tipong matatawa ka na lng sa kanila. Matatawa ka na lng kasi kahit anong paglimot ang gawin mo ay maiisip mo parin kung bakit wala pa siyang reply sa mga text at calls mo. Sayang naman yung unli call and text na pinaload ko, kung hindi mo rin sasagutin mga tawag at text ko. Hanggang sa umabot na ang umaga, heto ako't mulat parin ang mga mata. Hindi ako dinalaw ng antok dahil mas nangingibabaw ang pag-aalala. At ngayon ko lang narealize na alas otso palang pala kagabi e tulog kana.
0
Mar 21, 2021
Mar 21, 2021 at 8:15 PM UTC
BinibiningMagalang
"Tulog"
Masaya ako nasa pagmulat ng aking mga mata ay mensahe mo agad ang aking makikita Hindi namn nabago dahil simula umpisa ay binabati mo na ako ng "magandang umaga", " kumusta ang tulog mo"? "Kumain kana ba"?Hindi bat masarap sa feeling? Nasa bawat palitan ng ating mga mensahe ay kinakailangan ng paggalang animoy bumabalik sa nakaraan. Parang Lola't lolo mo lang na nangangaral sayo tuwing ikay sasagot ng pabalang. At kapag nawala ang "po" at "opo" sa mga pangungusap na ating binibitawan ay siguradong away na ang labanan, tampuhan, at suyuan. Bakit hindi ka nag "oopo"? Bakit walang "po"? Galit kaba? Ano bang ginawa ko sayo? Mga palitan ng salita na hindi natin sigurado kung may patutunguhan paba. Naalala ko pa nga nung gabing hindi ka nagrereply sa mga message ko. At mga ilang minuto, hindi ako nakuntento sa tagal ng reply mo. Napa-call na ako, baka bukod sa busy ka e baka may kausap ka ng iba. Para ba akong nahihibang parang sirang plakang hindi ko maintindihan, at hindi ako matatahimik hanggat diko alam ang dahilan ng ilang minutong iyong pananahan hanggang umabot ng ilang oras ay hindi parin nagnonotif... Ang pangalan mo sa phone ko. Hindi na ako nag-atubili hinawakan ko na ang aking telepono, tinawagan kita at naka-ilang miss call ako sayo pero tanging ring lang yung naririnig ko. Hinayaan ko lang ang sarili ko sa panonood sa yt ng mga palabas na nakakatawa. Tulad na lang ng mga prank na walang kwenta. Yung tipong matatawa ka na lng sa kanila. Matatawa ka na lng kasi kahit anong paglimot ang gawin mo ay maiisip mo parin kung bakit wala pa siyang reply sa mga text at calls mo. Sayang naman yung unli call and text na pinaload ko, kung hindi mo rin sasagutin mga tawag at text ko. Hanggang sa umabot na ang umaga, heto ako't mulat parin ang mga mata. Hindi ako dinalaw ng antok dahil mas nangingibabaw ang pag-aalala. At ngayon ko lang narealize na alas otso palang pala kagabi e tulog kana.
Continue reading...
15
Ang bilis lumipas ng oras at panahon Parang kahapon lang kung iisipin Nakaraang buwan iyong kinalimutan Kasalukuyang buwan, muli'y nakalimutan. Nakatutok pa rin ako sa aking telepono Nagbabakasakaling sana maalala mo Espesyal na araw sa ating dalawa Na patuloy **** hindi inaalala.
0
Dec 20, 2020
Dec 20, 2020 at 3:05 AM UTC
jl-4
PAGLIMOT (FORGETTING)
Ang bilis lumipas ng oras at panahon Parang kahapon lang kung iisipin Nakaraang buwan iyong kinalimutan Kasalukuyang buwan, muli'y nakalimutan. Nakatutok pa rin ako sa aking telepono Nagbabakasakaling sana maalala mo Espesyal na araw sa ating dalawa Na patuloy **** hindi inaalala.
Continue reading...
8
Hindi ang mga tala ang magdidikta ng ating kinabukasan, Kundi ang mga puso na syang handang lumaban at manindigan-- Manindigan para sa mga bagay na hindi kayang hawakan ng ating mga palad. Hayaan **** maranasan ng iyong puso ang malumbay at mawalay Sa isang pamilyar na pakiramdam Nang maunawaan mo ang kahalagahan ng isang bagay-- Bagay na katangi-tangi at panghabambuhay. Hindi masusukat ng lahat ng mga bituin ang pagmamahal na kaya **** ialay;    Sa bawat minutong inilalaan mo para sa taong ito,    sa bawat text na kaagad ay nirereplyan mo,    Sa bawat araw na ninanais **** siya ang kasama mo,    Sa bawat pagkakataon na hindi mo pinapalagpas para siya ay makasama.                                                                                                    Oras.    Sa lahat ng pagkakataon na hindi ka nagreklamo sa pagiging late nya,    Sa lahat ng pagkakataong minahal mo siya sa kabila nang pagiging magulo nya,    Sa lahat ng pagkakataong ika’y natulugan sa telepono habang kausap mo siya dahil alam **** pagod sya,     Sa lahat ng lakad na hindi niya nasipot dahil kailangan pala niyang mag-aral.                                                                                                   Pag-Unawa.    Sa pananatili mo sa kanyang tabi kapag siya ay nalulumbay,    Sa pag alo mo sa kanya kapag siya’y nananangis,    Sa pagngiti mo at ng iyong puso sa sa tuwing siya’y masaya,    Sa pakikinig mo sa lahat ng kanyang hinanaing tuwing nagpupuyos ang kanyang damdamin.                                                                                                   Pagdamay. Higit sa mga rosas at tsokolate, Ipinakita mo ang iyong pagmamahal. Pinatunayan **** higit sa mga bagay na kayang hawakan ng ating palad, May iba pa palang paraan ang pagmamahal. Pagdamay. Pag-Unawa. Oras. Ilan lamang yan sa mga kayang magdikta nang ating pagmamahal. Kaya wag **** hayaang ang tadhana lamang ang magdikta nang inyong kinabukasan. Higit sa tadhana ang inyong pagmamahalan. Hindi kayo itinadhana lamang, / Pinili nyong magkatadhana. /
0
Mar 4, 2018
Mar 4, 2018 at 10:00 PM UTC
marilagchi
Tayo
Hindi ang mga tala ang magdidikta ng ating kinabukasan, Kundi ang mga puso na syang handang lumaban at manindigan-- Manindigan para sa mga bagay na hindi kayang hawakan ng ating mga palad. Hayaan **** maranasan ng iyong puso ang malumbay at mawalay Sa isang pamilyar na pakiramdam Nang maunawaan mo ang kahalagahan ng isang bagay-- Bagay na katangi-tangi at panghabambuhay. Hindi masusukat ng lahat ng mga bituin ang pagmamahal na kaya **** ialay;    Sa bawat minutong inilalaan mo para sa taong ito,    sa bawat text na kaagad ay nirereplyan mo,    Sa bawat araw na ninanais **** siya ang kasama mo,    Sa bawat pagkakataon na hindi mo pinapalagpas para siya ay makasama.                                                                                                    Oras.    Sa lahat ng pagkakataon na hindi ka nagreklamo sa pagiging late nya,    Sa lahat ng pagkakataong minahal mo siya sa kabila nang pagiging magulo nya,    Sa lahat ng pagkakataong ika’y natulugan sa telepono habang kausap mo siya dahil alam **** pagod sya,     Sa lahat ng lakad na hindi niya nasipot dahil kailangan pala niyang mag-aral.                                                                                                   Pag-Unawa.    Sa pananatili mo sa kanyang tabi kapag siya ay nalulumbay,    Sa pag alo mo sa kanya kapag siya’y nananangis,    Sa pagngiti mo at ng iyong puso sa sa tuwing siya’y masaya,    Sa pakikinig mo sa lahat ng kanyang hinanaing tuwing nagpupuyos ang kanyang damdamin.                                                                                                   Pagdamay. Higit sa mga rosas at tsokolate, Ipinakita mo ang iyong pagmamahal. Pinatunayan **** higit sa mga bagay na kayang hawakan ng ating palad, May iba pa palang paraan ang pagmamahal. Pagdamay. Pag-Unawa. Oras. Ilan lamang yan sa mga kayang magdikta nang ating pagmamahal. Kaya wag **** hayaang ang tadhana lamang ang magdikta nang inyong kinabukasan. Higit sa tadhana ang inyong pagmamahalan. Hindi kayo itinadhana lamang, / Pinili nyong magkatadhana. /
Continue reading...
33
ilang beses mo itinatakda sa telepono ang alarmang gigising sa 'yo kinaumagahan? tipong ididilat mo na lamang ang mga mata, magdadasal, babangon, iinom ng mainit na kape, at wala nang iba. sana ganoon din dito sa amin. sa munting tahanan namin dito sa mandaluyong, pinalaki kaming alerto sa wangwang ng mga bumbero. ito ang alarmang gigising sa 'min kahit kami'y mga gising na. mapapipikit ang mga mata sa takot, sabay takip ng tainga, dahil sa sunod-sunod na sunog, tanaw mula sa bintanang karatig ng kama. paano nga ba matulog nang nakatatak sa isipan ang sangkatutak na pamilyang walang matutulugan? tag-ulan pa naman, maaaring bumaha. at sa tanghali kinabukasan ay bilad sa lansangan. paano nga ba matulog sa ugong ng mga trak na kumakalampag sa dingding, nanunuot ang alingawngaw sa balat? paano nga ba matulog sa ilalim ng kahel na kalangitan? takipsilim sa pagsapit ng alas-dyis ng gabi. kinain ng nagniningas na apoy ang orasan. pribilehiyo na ang tanungin ang sarili kung paano ka gigising bukas 'pagkat paano nga ba sila matutulog?
0
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 10:45 AM UTC
vintukin
snooze
ilang beses mo itinatakda sa telepono ang alarmang gigising sa 'yo kinaumagahan? tipong ididilat mo na lamang ang mga mata, magdadasal, babangon, iinom ng mainit na kape, at wala nang iba. sana ganoon din dito sa amin. sa munting tahanan namin dito sa mandaluyong, pinalaki kaming alerto sa wangwang ng mga bumbero. ito ang alarmang gigising sa 'min kahit kami'y mga gising na. mapapipikit ang mga mata sa takot, sabay takip ng tainga, dahil sa sunod-sunod na sunog, tanaw mula sa bintanang karatig ng kama. paano nga ba matulog nang nakatatak sa isipan ang sangkatutak na pamilyang walang matutulugan? tag-ulan pa naman, maaaring bumaha. at sa tanghali kinabukasan ay bilad sa lansangan. paano nga ba matulog sa ugong ng mga trak na kumakalampag sa dingding, nanunuot ang alingawngaw sa balat? paano nga ba matulog sa ilalim ng kahel na kalangitan? takipsilim sa pagsapit ng alas-dyis ng gabi. kinain ng nagniningas na apoy ang orasan. pribilehiyo na ang tanungin ang sarili kung paano ka gigising bukas 'pagkat paano nga ba sila matutulog?
Continue reading...
28
Sa pagitan ng isang salamin kami'y unang nagkatagpo Tila walang ibang nakikita habang tanaw siya sa malayo Kaunting hakbang nalang ay patungo na ako Ngunit napuno ng kaba at hiya, sapagkat unang beses ito. Isang binibining marilag at may kaayusan Na ang kaniyang kaanyuan ay kapita-pitagan Malumanay niya akong tinungo at nilapitan Na para bang kami ay mag-uusap ng masinsinan Lumipas ang bawat sandali na kami ay magkasama Habang dahan-dahang inilapat ang kamay sa kaniyang palad Nilibot ang paligid, tanging siya lang ang nakikita Mahinay ang takbo ng oras, na sa layo ng nilakbay ay parang nagpapahinga Malapit na matapos ang panandaliang pagsasama Habang ako'y pilit na tinalunton ang bawat hakbang niya Dumating ang pagkakataong magpapaalam na Lunos ang biglang nadama, sapagkat iyon ay una. Sa larawan na aming kinuhanan nang kami ay magkasama Ika-pitompu't anim na araw ng tatlong daan at animnapu't lima Siya ay aking nakausap, nakasama, at nakita Subalit hindi nasabihan ng isang mahalagang salita Sa nag-iisang larawan na pilit kong iniingatan Bumalik kami sa dati na sa telepono'y nag-uusap na lamang Kung may pagkakataon ay agad siyang pupuntahan At sa pagkakataong iyon, ay mahigpit siyang hahagkan Sa isang imahe ng larawan na aking itinatangis Nag-iisang larawan na lubos kong ninanais Subalit sa kasalukuyan ako'y patuloy na nagahis Sapagkat ang imaheng iyon ay imaheng puno ng hinagpis Hinagpis sa una naming pagkikita Sa matagal na paghihintay ay muli ng nagkasama Handa akong maghintay at maglakbay ng ilang milya Mangyari lamang ulit ang matagal ko ng adhika.
0
Jul 1, 2019
Jul 1, 2019 at 9:46 AM UTC
RuiJasper
Pagkikita
Sa pagitan ng isang salamin kami'y unang nagkatagpo Tila walang ibang nakikita habang tanaw siya sa malayo Kaunting hakbang nalang ay patungo na ako Ngunit napuno ng kaba at hiya, sapagkat unang beses ito. Isang binibining marilag at may kaayusan Na ang kaniyang kaanyuan ay kapita-pitagan Malumanay niya akong tinungo at nilapitan Na para bang kami ay mag-uusap ng masinsinan Lumipas ang bawat sandali na kami ay magkasama Habang dahan-dahang inilapat ang kamay sa kaniyang palad Nilibot ang paligid, tanging siya lang ang nakikita Mahinay ang takbo ng oras, na sa layo ng nilakbay ay parang nagpapahinga Malapit na matapos ang panandaliang pagsasama Habang ako'y pilit na tinalunton ang bawat hakbang niya Dumating ang pagkakataong magpapaalam na Lunos ang biglang nadama, sapagkat iyon ay una. Sa larawan na aming kinuhanan nang kami ay magkasama Ika-pitompu't anim na araw ng tatlong daan at animnapu't lima Siya ay aking nakausap, nakasama, at nakita Subalit hindi nasabihan ng isang mahalagang salita Sa nag-iisang larawan na pilit kong iniingatan Bumalik kami sa dati na sa telepono'y nag-uusap na lamang Kung may pagkakataon ay agad siyang pupuntahan At sa pagkakataong iyon, ay mahigpit siyang hahagkan Sa isang imahe ng larawan na aking itinatangis Nag-iisang larawan na lubos kong ninanais Subalit sa kasalukuyan ako'y patuloy na nagahis Sapagkat ang imaheng iyon ay imaheng puno ng hinagpis Hinagpis sa una naming pagkikita Sa matagal na paghihintay ay muli ng nagkasama Handa akong maghintay at maglakbay ng ilang milya Mangyari lamang ulit ang matagal ko ng adhika.
Continue reading...
32
Anu ba ang pandemya? ito ba ay parang hawla na lahat tayo ay naka kubli naka kulong sa apat na sulok na wala na magawa kung hindi naka totok telepono naka tingin sa telebisyon na araw araw di nag nagbabago! nagbabago ang balita na ang maralita , maralita lng ang nabubuhay ng normal? pero hindi lahat tayo ay tinamaan ibat ibang kwento ibat ibang karasanan. Nawalan ng trabaho Nalugi ang negosyo Naiwan ng mga minamahal at wala namang maayus na tugon walang kasiguraduhan kung meron mag babago sa mga bukas na haharapin sapagkat tayo ay naging alipin naging lumpo, tayo dahil sa pademya lahat bay randam na? ang pahirap at pasakit Ramdam ko at ramdam nyu ang malaking pagbabago tinatawag nilang bagong normal. bagong normal na di natin ginusto, pero wala na tayong magagawa andito na to. Kaibigan , kapatid sana tayo ay di sumuko alam ko mahirap pero tayo ay mag sumikap tayo ay tumulong. tayo mag kaisa para ating boses ay umugong Isigaw ng sabay sabay na ngayun pandemya tayo ay pantay pantay lahat tayo ay may maitutulong maliit man o malaki. patuloy sa pagdarasal na sa huli tayong Pilipino parin ang magbunyi
0
Feb 20, 2022
Feb 20, 2022 at 11:22 AM UTC
myusernameispj
Pademya
Anu ba ang pandemya? ito ba ay parang hawla na lahat tayo ay naka kubli naka kulong sa apat na sulok na wala na magawa kung hindi naka totok telepono naka tingin sa telebisyon na araw araw di nag nagbabago! nagbabago ang balita na ang maralita , maralita lng ang nabubuhay ng normal? pero hindi lahat tayo ay tinamaan ibat ibang kwento ibat ibang karasanan. Nawalan ng trabaho Nalugi ang negosyo Naiwan ng mga minamahal at wala namang maayus na tugon walang kasiguraduhan kung meron mag babago sa mga bukas na haharapin sapagkat tayo ay naging alipin naging lumpo, tayo dahil sa pademya lahat bay randam na? ang pahirap at pasakit Ramdam ko at ramdam nyu ang malaking pagbabago tinatawag nilang bagong normal. bagong normal na di natin ginusto, pero wala na tayong magagawa andito na to. Kaibigan , kapatid sana tayo ay di sumuko alam ko mahirap pero tayo ay mag sumikap tayo ay tumulong. tayo mag kaisa para ating boses ay umugong Isigaw ng sabay sabay na ngayun pandemya tayo ay pantay pantay lahat tayo ay may maitutulong maliit man o malaki. patuloy sa pagdarasal na sa huli tayong Pilipino parin ang magbunyi
Continue reading...
46
Sa tuwing madaratnan ang pangalan mo sa telepono, tatlong beses, tatlong beses kong pinapalampas at huwag sagutin ang mga tawag mo. Pinipigilan, nagdadahilan, at sobrang kinakabahan, pero bakit hindi ko magawang pigilan? . . . Sa huli'y sinasagot parin, marinig lang ang boses na matagal nang gustong mapakinggan.
0
Apr 28, 2021
Apr 28, 2021 at 8:35 AM UTC
tanglaw_
#3
Sa tuwing madaratnan ang pangalan mo sa telepono, tatlong beses, tatlong beses kong pinapalampas at huwag sagutin ang mga tawag mo. Pinipigilan, nagdadahilan, at sobrang kinakabahan, pero bakit hindi ko magawang pigilan? . . . Sa huli'y sinasagot parin, marinig lang ang boses na matagal nang gustong mapakinggan.
Continue reading...
12
Nagsimula sa isang kwentuhan Hanggang umabot sa biruan Nakangiti, nakatawa na parang walang problema Lumulutang sa ulap na may saya. Minsan sa pag-uwi magkasabay Nakaalalay at hawak hawak ang aking kamay Ang iyong labi na ma pula-pula Ang mga matang kumikinang sa akin ay nakatingin pa. Dumating ang gabi ikaw ang iniisip "Kamusta na siya?" yan ang nasa isip Agad-agad kinuha ang telepono Tinawagan na walang alinlangan ang maginoo. Hindi namalayan umabot na ng umaga Mga kwentuhang napakasarap sa tenga Mga halakhakan at tawanan nating dalawa Basta't kausap ka, walang lungkot na madarama.❤️
0
Feb 25, 2020
Feb 25, 2020 at 2:43 AM UTC
fayeelicious
SAYA
Nagsimula sa isang kwentuhan Hanggang umabot sa biruan Nakangiti, nakatawa na parang walang problema Lumulutang sa ulap na may saya. Minsan sa pag-uwi magkasabay Nakaalalay at hawak hawak ang aking kamay Ang iyong labi na ma pula-pula Ang mga matang kumikinang sa akin ay nakatingin pa. Dumating ang gabi ikaw ang iniisip "Kamusta na siya?" yan ang nasa isip Agad-agad kinuha ang telepono Tinawagan na walang alinlangan ang maginoo. Hindi namalayan umabot na ng umaga Mga kwentuhang napakasarap sa tenga Mga halakhakan at tawanan nating dalawa Basta't kausap ka, walang lungkot na madarama.❤️
Continue reading...
16
Nakadungaw ako ngayon sa bintana. Umiihip yung hangin papasok, nag-iingay, tila binubulungan ako ng kalawakan: “Handa ka ba sa paparating na katapusan?” Subalit walang hanggang nakikita ang kalungkutan na ito. Sa umpisa palang, noong sinimulan natin ‘to, talo na agad ako. Hinihintay ka na niyang bumalik. Ako din, mayroong nag-aabang sa aking pag-uwi. Hindi nila alam na nagpapakapasaway tayo. ‘Di nila alam kung gaano tayo kasaya. Naaalala mo pa ba yung gabing bumyahe ako pa-kyusi para lang makita ka? Kahit ngayon, habang ako'y nagsusulat, pinapakinggan ko yung kantang tinugtog mo nung pagdating ko. Nasa pinaka-likod ako noon ng inuman, pero nahanap mo parin ako. Tapos buong gabi, pasilip-silip ka na — akala mo di namin nahahalata, pero yung titig mo’y sumunog ng landas patungo sa akin. Halos binahagi mo ang buong madla. Sa umagang sumunod, unang beses mo akong ihatid pauwi, at unang beses mo rin akong hagkan. Habang ako’y nagsusulat ngayon, napapaisip, hindi ko alam kung kailan tayo magkikita muli — Pero sapat na sa akin ang kaalaman na yinayakap ka niya tuwing tumutulo ang iyong luha. Sapat na sa akin ang makita ang pangalan mo sa telepono kahit na wala ka namang mensahe. Sapat na sa akin na naaalala mo ako, kahit na paminsan-minsan lang. Sapat na sa aking ika'y magligaya kahit na sa dulo ng lahat, ako yung talo. Kaya sa ngayon, maninigarilyo muna ako dito sa bintana, maghihintay nalang sa susunod na minsang maalala mo ulit ako.
0
Oct 8, 2022
Oct 8, 2022 at 10:03 AM UTC
caitlingoodday
Lihim, isang liham
Nakadungaw ako ngayon sa bintana. Umiihip yung hangin papasok, nag-iingay, tila binubulungan ako ng kalawakan: “Handa ka ba sa paparating na katapusan?” Subalit walang hanggang nakikita ang kalungkutan na ito. Sa umpisa palang, noong sinimulan natin ‘to, talo na agad ako. Hinihintay ka na niyang bumalik. Ako din, mayroong nag-aabang sa aking pag-uwi. Hindi nila alam na nagpapakapasaway tayo. ‘Di nila alam kung gaano tayo kasaya. Naaalala mo pa ba yung gabing bumyahe ako pa-kyusi para lang makita ka? Kahit ngayon, habang ako'y nagsusulat, pinapakinggan ko yung kantang tinugtog mo nung pagdating ko. Nasa pinaka-likod ako noon ng inuman, pero nahanap mo parin ako. Tapos buong gabi, pasilip-silip ka na — akala mo di namin nahahalata, pero yung titig mo’y sumunog ng landas patungo sa akin. Halos binahagi mo ang buong madla. Sa umagang sumunod, unang beses mo akong ihatid pauwi, at unang beses mo rin akong hagkan. Habang ako’y nagsusulat ngayon, napapaisip, hindi ko alam kung kailan tayo magkikita muli — Pero sapat na sa akin ang kaalaman na yinayakap ka niya tuwing tumutulo ang iyong luha. Sapat na sa akin ang makita ang pangalan mo sa telepono kahit na wala ka namang mensahe. Sapat na sa akin na naaalala mo ako, kahit na paminsan-minsan lang. Sapat na sa aking ika'y magligaya kahit na sa dulo ng lahat, ako yung talo. Kaya sa ngayon, maninigarilyo muna ako dito sa bintana, maghihintay nalang sa susunod na minsang maalala mo ulit ako.
Continue reading...
55