"tabing" poems - Hello Poetry

“Tabing Dagat” Naalala mo pa ba? Ang huling sandali na kasama kita? Nong panahong sinabi **** susuko ka na Nong panahong ako ay binitawan mo na At ika’y umalis at iniwan ako sa tabing dagat mag isa Saksi ang mga hampas ng alon noon sa mga pangako mo Pangako na noo’y pinanghawakan ko at ngayon ito’y nag laho Pangako mo na parang kastillo ng buhangin na iyong binoo At sa isang iglap lang ito’y hinampas ng alon hanggang sa ito’y gumoho Inukit mo pa noon ang pagalan naten sa basang buhangin At sinabayan mopa sa pag kanta na puno ng mga dalangin Dama yong pagmamahal noon at sa init ng mga yakap mo Pero dama ko rin yong sakit nong araw na ako’y iniwan mo Hawakan mo mga kamay ko at walang isa sa atin ang bibitaw Ngunit nong pag bitaw mo mundo ko’y tuloyan naring nagunaw Saan na ba yong mga pangako mo noon na pinaniniwalaan ko Mga pangako na ngayo’y diko alam kung yon ba ay totoo Nilakbay ko ule ang dagat dahil baka sakaling nan’doon ka Kaso ultimo animo mo’y di ko na masilayan at di ko Makita Nag laho ka na nga gaya nong mga pangako mo noon Babalikan pa ba ako kahit alam kung may mahal ka na ngayon? Kay sakit mahal na pag-ibig naten noon ay inanod narin ng alon Tanging alaala naten nong kahapon ay siyang lage kung baon Kung sakali mang babalik ka pa alam mo na kung saan ako makikita Sa tabi ng dagat kung saan mo rin ako iniwan at binitawan sinta

0

Dec 20, 2016

Dec 20, 2016 at 9:46 PM UTC

raymund-jhon-selma

Tabing Dagat

“Tabing Dagat” Naalala mo pa ba? Ang huling sandali na kasama kita? Nong panahong sinabi **** susuko ka na Nong panahong ako ay binitawan mo na At ika’y umalis at iniwan ako sa tabing dagat mag isa Saksi ang mga hampas ng alon noon sa mga pangako mo Pangako na noo’y pinanghawakan ko at ngayon ito’y nag laho Pangako mo na parang kastillo ng buhangin na iyong binoo At sa isang iglap lang ito’y hinampas ng alon hanggang sa ito’y gumoho Inukit mo pa noon ang pagalan naten sa basang buhangin At sinabayan mopa sa pag kanta na puno ng mga dalangin Dama yong pagmamahal noon at sa init ng mga yakap mo Pero dama ko rin yong sakit nong araw na ako’y iniwan mo Hawakan mo mga kamay ko at walang isa sa atin ang bibitaw Ngunit nong pag bitaw mo mundo ko’y tuloyan naring nagunaw Saan na ba yong mga pangako mo noon na pinaniniwalaan ko Mga pangako na ngayo’y diko alam kung yon ba ay totoo Nilakbay ko ule ang dagat dahil baka sakaling nan’doon ka Kaso ultimo animo mo’y di ko na masilayan at di ko Makita Nag laho ka na nga gaya nong mga pangako mo noon Babalikan pa ba ako kahit alam kung may mahal ka na ngayon? Kay sakit mahal na pag-ibig naten noon ay inanod narin ng alon Tanging alaala naten nong kahapon ay siyang lage kung baon Kung sakali mang babalik ka pa alam mo na kung saan ako makikita Sa tabi ng dagat kung saan mo rin ako iniwan at binitawan sinta

25

Kaibigan, Naalala mo pa ba ang masasaya nating kwentuhan? May konting joke lang iyo mo na agad tatawanan, Sumasabay pa ang mga laway **** nagtatalsikan, Na nagkalat sa mukha kong iyo mo pa ngang pinupunasan. Sa kanto, Naalala mo pa ba ang ating istambayan? Nagpapasama ka sa’kin matanaw mo lang ang crush **** dadaan, Ngunit dedma ka, hindi ka nilingon kahit sinigaw mo na ang pangalan, Kaya minsan umuuwi tayong ikay bigo at kung minsan ay luhaan. Sa tabing ilog, Iyo mo rin bang naaalala’t natatandaan? Sa puno ng mangga doon tayo nagtayo ng bahay-bahayan, Dun tayo nagdadala ng pagkain para sabay tayong mananghalian, At dun ko na saksihan ang iyong kakaibang katakawan. Pagkatapos ng bakasyon, sabay tayong pumapasok sa eskwelahan, Kapag break time magkasamang nakikisalo sa mga kaklase, nakikipagburautan, Sa takdang aralin sabay tayong gumagawa at nakikipagkopyahan, At sa pag-uwi sabay din tayong dumidiretso sa komputeran at bilyaran. At nung nagsembreak, Asan ka na nga ba aking kaibigan? Hindi na kita nakita’t matagpuan sa kung saan, Lumingon na ako sa likod, kaliwa at sa kanan, Ngunit ang anino mo hindi ko na matagpuan.

0

Aug 18, 2011

Aug 18, 2011 at 3:19 AM UTC

karl-gerald-saul

Sembreak

Kaibigan, Naalala mo pa ba ang masasaya nating kwentuhan? May konting joke lang iyo mo na agad tatawanan, Sumasabay pa ang mga laway **** nagtatalsikan, Na nagkalat sa mukha kong iyo mo pa ngang pinupunasan. Sa kanto, Naalala mo pa ba ang ating istambayan? Nagpapasama ka sa’kin matanaw mo lang ang crush **** dadaan, Ngunit dedma ka, hindi ka nilingon kahit sinigaw mo na ang pangalan, Kaya minsan umuuwi tayong ikay bigo at kung minsan ay luhaan. Sa tabing ilog, Iyo mo rin bang naaalala’t natatandaan? Sa puno ng mangga doon tayo nagtayo ng bahay-bahayan, Dun tayo nagdadala ng pagkain para sabay tayong mananghalian, At dun ko na saksihan ang iyong kakaibang katakawan. Pagkatapos ng bakasyon, sabay tayong pumapasok sa eskwelahan, Kapag break time magkasamang nakikisalo sa mga kaklase, nakikipagburautan, Sa takdang aralin sabay tayong gumagawa at nakikipagkopyahan, At sa pag-uwi sabay din tayong dumidiretso sa komputeran at bilyaran. At nung nagsembreak, Asan ka na nga ba aking kaibigan? Hindi na kita nakita’t matagpuan sa kung saan, Lumingon na ako sa likod, kaliwa at sa kanan, Ngunit ang anino mo hindi ko na matagpuan.

25

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

0

Feb 8, 2017

Feb 8, 2017 at 11:24 AM UTC

psalmiseta

Sana Bukas May "Tayo" Na

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

67

Putik na nabuo mula sa luha at alikabok. Bulaklak ng damo na tumubo sa puntod. Isang munting uod. Isang butil ng pulang buhangin. Bato sa kabundukan na tinutunaw ng hangin. Pulubi sa daan na namamalimos sa mga matang piniringan. Asin sa basong walang takip. Panyo sa upuan na pinakupas ng tubig-ulan. Munting ilaw na sumisilip sa silid-piitan. Isang sulat ng pamamaalam na nakaipit sa pintuan. Pahina ng kalendaryo na nakaligtaang pihitin. Kandila sa dilim na nakikipaglaro sa mga anino. Kabibe sa tabing-dagat na walang laman. Mga tunog na walang huni at nagsisilbing musika para sa mga bingi. Hibla ng buhok sa ibabaw ng gitara. Antipara na nakapatong sa lamesa. Pakpak ng tutubi na tinupok ng gasera. Isang tuyong dahon na sumabit sa bintana. Langaw na nabitag sa sapot ng gagamba. Kutsara sa tabi ng basag na pinggan. Mga basang uling sa hulmahan. Katahimikan. Usok na humahalik sa kalawakan.

0

Aug 18, 2017

Aug 18, 2017 at 12:22 AM UTC

KRRW

Lakbay-Diwa

Putik na nabuo mula sa luha at alikabok. Bulaklak ng damo na tumubo sa puntod. Isang munting uod. Isang butil ng pulang buhangin. Bato sa kabundukan na tinutunaw ng hangin. Pulubi sa daan na namamalimos sa mga matang piniringan. Asin sa basong walang takip. Panyo sa upuan na pinakupas ng tubig-ulan. Munting ilaw na sumisilip sa silid-piitan. Isang sulat ng pamamaalam na nakaipit sa pintuan. Pahina ng kalendaryo na nakaligtaang pihitin. Kandila sa dilim na nakikipaglaro sa mga anino. Kabibe sa tabing-dagat na walang laman. Mga tunog na walang huni at nagsisilbing musika para sa mga bingi. Hibla ng buhok sa ibabaw ng gitara. Antipara na nakapatong sa lamesa. Pakpak ng tutubi na tinupok ng gasera. Isang tuyong dahon na sumabit sa bintana. Langaw na nabitag sa sapot ng gagamba. Kutsara sa tabi ng basag na pinggan. Mga basang uling sa hulmahan. Katahimikan. Usok na humahalik sa kalawakan.

86

Aking Pangarap Dito sa aking tabi. Sinag Damahin Luntiang Dahon Sa hangin ay Liparin Dala ay Dasal Ang Pusong ito Kay tagal na naghintay Irog kong Mahal Pusong Taimtim Sa Bathala humiling Iyong pagdating Sa tabing dagat Kung s'an huling nagkita Ating Pagsinta Dito ay Saksi Ang Langit at ang Lupa Pati ang Tala Wagas at Tunay Pagsintang ating Alay Sadyang Dalisay Nasaan ka na? Ako'y lubos na sabik Sa'yong Pagbalik Huni ng Ibon Tila sumasayaw din Kanta'y Malambing Ilang araw pa Alam kong darating ka Irog kong Mahal Dito lang ako Maghihintay sa iyo Sa muling Sibol.

0

Sep 18, 2015

Sep 18, 2015 at 8:15 PM UTC

zeggiecruz

Aurora (5-7-5)

Aking Pangarap Dito sa aking tabi. Sinag Damahin Luntiang Dahon Sa hangin ay Liparin Dala ay Dasal Ang Pusong ito Kay tagal na naghintay Irog kong Mahal Pusong Taimtim Sa Bathala humiling Iyong pagdating Sa tabing dagat Kung s'an huling nagkita Ating Pagsinta Dito ay Saksi Ang Langit at ang Lupa Pati ang Tala Wagas at Tunay Pagsintang ating Alay Sadyang Dalisay Nasaan ka na? Ako'y lubos na sabik Sa'yong Pagbalik Huni ng Ibon Tila sumasayaw din Kanta'y Malambing Ilang araw pa Alam kong darating ka Irog kong Mahal Dito lang ako Maghihintay sa iyo Sa muling Sibol.

33

Bakit ang umaga'y salaming nagniningning At ang aking gabi'y sineng walang tabing? Bakit ang magdamag ay tila araw mandin Na kung di masilip ay tila kulang pa rin? Sa oras na laging kita'y maalala Balintataw manding anyo mo'y makita; Ngiti ng puso ko'y anghel ang kapara Dala ng pagsuyong ikaw ang may likha. Di man naglalayag ang anyo kong lugod Naglalakbay naman sa aking pagtulog; Diwa at puso ko'y nawalan ng takot Laging ako't ikaw yaong nasasangkot. Saang mundo kayang di ka mamamasdan? Wala nga sapagkat tanging ikaw lamang; Takbo ng panaho'y di namamalayan Basta't laging ikaw itong kaulayaw. Daigdig mang ito'y tuksong kumakaway Kung tayong dalawa'y landas na makulay; Musika ng puso ay aalingawngaw Mundo'y paraisong doo'y laging ikaw! English Version: You Will Always Be There Oh, why each morning is like a bright looking glass And my night's like a theater without a curtain? Tell me why an overnight seems like a new day That when I can't see you, life seems so uncertain? Each moment that I cannot see you, my dearest Even your shadow is always enough for me My heart always smile like that of an angel's beam Brought by this precious love only I could see. Though I couldn't reach you with these frail arms and hands I can still touch you, my dear, in my cherished dreams My mind and my heart, they were strong, I'm not afraid Only you and I, we can get through the extremes. In what kind of world does this heart couldn't see you If there's only one image in these eyes of mine? Our time is running fast and yet we cannot feel When you're here beside me, I will always be fine. If this world of ours is a waving temptation It would still be a bright path when we truly care Rhythm of our hearts will echo and resonate A place is paradise where you'll always be there!

0

May 23, 2014

May 23, 2014 at 11:39 AM UTC

Marguerite

DOO'Y LAGING IKAW (You Will Always Be There)

Bakit ang umaga'y salaming nagniningning At ang aking gabi'y sineng walang tabing? Bakit ang magdamag ay tila araw mandin Na kung di masilip ay tila kulang pa rin? Sa oras na laging kita'y maalala Balintataw manding anyo mo'y makita; Ngiti ng puso ko'y anghel ang kapara Dala ng pagsuyong ikaw ang may likha. Di man naglalayag ang anyo kong lugod Naglalakbay naman sa aking pagtulog; Diwa at puso ko'y nawalan ng takot Laging ako't ikaw yaong nasasangkot. Saang mundo kayang di ka mamamasdan? Wala nga sapagkat tanging ikaw lamang; Takbo ng panaho'y di namamalayan Basta't laging ikaw itong kaulayaw. Daigdig mang ito'y tuksong kumakaway Kung tayong dalawa'y landas na makulay; Musika ng puso ay aalingawngaw Mundo'y paraisong doo'y laging ikaw! English Version: You Will Always Be There Oh, why each morning is like a bright looking glass And my night's like a theater without a curtain? Tell me why an overnight seems like a new day That when I can't see you, life seems so uncertain? Each moment that I cannot see you, my dearest Even your shadow is always enough for me My heart always smile like that of an angel's beam Brought by this precious love only I could see. Though I couldn't reach you with these frail arms and hands I can still touch you, my dear, in my cherished dreams My mind and my heart, they were strong, I'm not afraid Only you and I, we can get through the extremes. In what kind of world does this heart couldn't see you If there's only one image in these eyes of mine? Our time is running fast and yet we cannot feel When you're here beside me, I will always be fine. If this world of ours is a waving temptation It would still be a bright path when we truly care Rhythm of our hearts will echo and resonate A place is paradise where you'll always be there!

42

Sa lawas ng dalampasigan ko isusulat ang libo-libong tula at mula sa mga himig ng alon sa laot, doon ako huhugot ng mga tayutay at saknong na may lantay at tugma.

0

Feb 4, 2021

Feb 4, 2021 at 8:06 PM UTC

jon-jubail-b-aquino

Tabing-Dagat

Sa lawas ng dalampasigan ko isusulat ang libo-libong tula at mula sa mga himig ng alon sa laot, doon ako huhugot ng mga tayutay at saknong na may lantay at tugma.

10

Napuno ng tsokolate ang kanilang mga pisnging walang pakiramdam, At ang awit sa tabing estero’y maingay pa sa pag-iri ng mga metal na may susi. Unti-unti na rin silang naglabasan Na tila mga gagambang handa nang pagpiyestahan Ang mga bihag sa kahon ng posporo. Narinig ko ang malulutong na mga papel Na sabay-sabay ang pagpaubaya sa hanging umiihip ngunit mahiyain. Ang mga palad na kanina’y nakatikom sa mga tela’y Agarang nagsilikas at humalik sa mga lukot-lukot na papel. Narinig ko rin ang mga latang may mukha Buhat sa kani-kanilang sisidlan na kanina’y may makukunat na goma. Ngayo’y isa-isa silang ipinatumba Na para bang sa mga napapanood kong pelikula ni FPJ. Hindi ko matantya kung ano ba ang ibig sabihin Ng kakaibang sining sa mga mata nilang tila ba santelmo. Maghuhulaan ba kami sa kanilang mga bolang kristal O huhubarin na rin nang paisa-isa Ang mga alagad nito’t maibubunyag ang aking pamato.

0

Jun 13, 2021

Jun 13, 2021 at 2:15 PM UTC

psalmiseta

Pamato(l)

Napuno ng tsokolate ang kanilang mga pisnging walang pakiramdam, At ang awit sa tabing estero’y maingay pa sa pag-iri ng mga metal na may susi. Unti-unti na rin silang naglabasan Na tila mga gagambang handa nang pagpiyestahan Ang mga bihag sa kahon ng posporo. Narinig ko ang malulutong na mga papel Na sabay-sabay ang pagpaubaya sa hanging umiihip ngunit mahiyain. Ang mga palad na kanina’y nakatikom sa mga tela’y Agarang nagsilikas at humalik sa mga lukot-lukot na papel. Narinig ko rin ang mga latang may mukha Buhat sa kani-kanilang sisidlan na kanina’y may makukunat na goma. Ngayo’y isa-isa silang ipinatumba Na para bang sa mga napapanood kong pelikula ni FPJ. Hindi ko matantya kung ano ba ang ibig sabihin Ng kakaibang sining sa mga mata nilang tila ba santelmo. Maghuhulaan ba kami sa kanilang mga bolang kristal O huhubarin na rin nang paisa-isa Ang mga alagad nito’t maibubunyag ang aking pamato.

18

060624 Hindi ako nangangambang Tabunan ng dilim ang liwanag ng araw Na sa kanyang pagsilang ay manlalabo rin Ang aking pananaw. Pagkat mananatili ang Langit Hanggang sa aking huling Lupang Hinirang. At wala akong ibang nais na gawin Kundi pagmasdan ito At tingalain ang yaman nitong kagandahan. Sa aking paggayak sa tabing dagat Ay tatawagin din ako ng Kanyang mga alon. At ang tanong ko’y Kanyang aakuin. “Gaano nga ba kalawak ang Iyong pag-ibig?” Wari ko’y ilang dipa pa ba Hanggang sa marating ko Siya. Ngunit ako’y aakapin ng sumisipol na hangin. At ‘yan na marahil ang tugon Niya. Sa aking pagsuyod Maabot lamang ang Kalangitan, At sa aking pagsisid Matiyak lamang ang lalim ng Karagatan — Walang ibang kasagutan Kundi ang natatangi **** Ngalan.

0

Jun 6, 2024

Jun 6, 2024 at 7:40 AM UTC

psalmiseta

Intersection

060624 Hindi ako nangangambang Tabunan ng dilim ang liwanag ng araw Na sa kanyang pagsilang ay manlalabo rin Ang aking pananaw. Pagkat mananatili ang Langit Hanggang sa aking huling Lupang Hinirang. At wala akong ibang nais na gawin Kundi pagmasdan ito At tingalain ang yaman nitong kagandahan. Sa aking paggayak sa tabing dagat Ay tatawagin din ako ng Kanyang mga alon. At ang tanong ko’y Kanyang aakuin. “Gaano nga ba kalawak ang Iyong pag-ibig?” Wari ko’y ilang dipa pa ba Hanggang sa marating ko Siya. Ngunit ako’y aakapin ng sumisipol na hangin. At ‘yan na marahil ang tugon Niya. Sa aking pagsuyod Maabot lamang ang Kalangitan, At sa aking pagsisid Matiyak lamang ang lalim ng Karagatan — Walang ibang kasagutan Kundi ang natatangi **** Ngalan.

24

walang bago sa naimbak na lumot sa butas na alulod tiyak ang emosyon mata'y napupusyaw pipikit saglit lalamunin ng tugtog ang bagyo tahimik sa gitna nakamamatay sa paligid at hindi mo iyon batid walang bahid ng luha walang pantay ang kulay o paa sa pagkabalisa magkapatong ang binti sa ginaw walang tunog ang hudyat hindi mulat ang bantay walang tabing sa hangin walang pader sa habagat o bundok sa baha walang ulila o buhos na tila inipong ragasa pagtitimpi lumot na naimbak lumikha ng buhay ulan

0

Jul 18, 2018

Jul 18, 2018 at 7:21 AM UTC

AndieBonifacio

ulan

walang bago sa naimbak na lumot sa butas na alulod tiyak ang emosyon mata'y napupusyaw pipikit saglit lalamunin ng tugtog ang bagyo tahimik sa gitna nakamamatay sa paligid at hindi mo iyon batid walang bahid ng luha walang pantay ang kulay o paa sa pagkabalisa magkapatong ang binti sa ginaw walang tunog ang hudyat hindi mulat ang bantay walang tabing sa hangin walang pader sa habagat o bundok sa baha walang ulila o buhos na tila inipong ragasa pagtitimpi lumot na naimbak lumikha ng buhay ulan

35

Sa pag-iwan ng araw sa alapaap, Magiging asul ang pinamumugaran ng mga ulap, Uusbong ang buwan na matingkad. Sundalo ng alitaptap mag-sisilabasan, Gayon 'din mga bituwin na walang kabilangan. Subalit sa patuloy na pag-lalim ng gabi, Mga ala-ala'y sa isip humahabi, Nais n'ya muling tanawin ko ang kahapong tapat, Eksaktong oras ng ika'y nakasama sa tabing dagat. Ipinapaala n'ya mga saglit ng segundong sapat, Hindi ba't napakaganda niya titigan, Walang dahilan upang sawaing masdan, Makailang palit man ang panahon, Sigurado mula sa nag-daang hapon, Patungo sa kasulukuyang linalakaran, Hanggang sa aapakan na kinabukasan, S'yang kariktan n'ya'y walang kapantayan, Kahit buwan na s'yang naturingan ng karamihan, Na pinakamaganda sa kalawakan. Ika nga sabi ng karamihan, Kapag sinisinta'y s'yang kasamahan, Gaano man kaganda pasyalan, Ito ma'y paboritong puntahan, Hindi na ito ang iyong titigan, Kundi doon na sa babaing balak mo pakasalan.

0

Jan 4, 2021

Jan 4, 2021 at 1:36 AM UTC

Lecius

"Hindi kukurap ang mata"

Sa pag-iwan ng araw sa alapaap, Magiging asul ang pinamumugaran ng mga ulap, Uusbong ang buwan na matingkad. Sundalo ng alitaptap mag-sisilabasan, Gayon 'din mga bituwin na walang kabilangan. Subalit sa patuloy na pag-lalim ng gabi, Mga ala-ala'y sa isip humahabi, Nais n'ya muling tanawin ko ang kahapong tapat, Eksaktong oras ng ika'y nakasama sa tabing dagat. Ipinapaala n'ya mga saglit ng segundong sapat, Hindi ba't napakaganda niya titigan, Walang dahilan upang sawaing masdan, Makailang palit man ang panahon, Sigurado mula sa nag-daang hapon, Patungo sa kasulukuyang linalakaran, Hanggang sa aapakan na kinabukasan, S'yang kariktan n'ya'y walang kapantayan, Kahit buwan na s'yang naturingan ng karamihan, Na pinakamaganda sa kalawakan. Ika nga sabi ng karamihan, Kapag sinisinta'y s'yang kasamahan, Gaano man kaganda pasyalan, Ito ma'y paboritong puntahan, Hindi na ito ang iyong titigan, Kundi doon na sa babaing balak mo pakasalan.

25

Minahal kita higit pa sa inaakala ko Minahal kita higit pa sa sarili ko Minahal kita higit pa sa buhay ko Minahal kita higit pa sa pamilya ko Minahal kita higit pa sa oras ko Lahat nang 'yong minahal kita kasi akala ko mahal mo din ako. Ibinigay ko ang lahat ng meroon ako. Subalit, ako'y tila nagkamali. Tila na pa-isip ako... Balang araw makakalimotan din kaya kita? Balang araw makakamove-on na ba ako? O kaya naman, balang araw mamahalin mo na rin ba ako ? Hulaan ko, hindi. Kasi... alam ko naman, sa simula palang talo na ako. Masaya ka sa mga taong kaya kang pangitiin, patawanin, paligayahin, at higit sa lahat kaya ka nilang mahalin, sapagkat malapit na sila sa puso mo. Ano nga ba ako sayo ? Ako lang naman 'yong tao na nag bibigay ng effort para lang makita ka. Ako lang naman 'yong tao na, pupuntahan ka kasi alam ko nalulungkot ka. Sa tuwing magtetext ka ng... "Good am/pm gawa mo ?" "Tara, Kape tayo ?" "Tara sa tabing dagat?" Ako namang itong si engot... "Sige ***** na ako after 5mins" "Wait lang paalam lang ako kay mama." Dali-dali ako pupunta sa bahay niyo, dahil sabik akong makita ka. Ewan ko ba, hindi ko alam kung anong meroon sayo ? Kahit anong pilit ko na iwasan ka, pero sadyang mahal talaga kita.

0

Jan 4, 2019

Jan 4, 2019 at 9:52 PM UTC

jayco

Balang araw

Minahal kita higit pa sa inaakala ko Minahal kita higit pa sa sarili ko Minahal kita higit pa sa buhay ko Minahal kita higit pa sa pamilya ko Minahal kita higit pa sa oras ko Lahat nang 'yong minahal kita kasi akala ko mahal mo din ako. Ibinigay ko ang lahat ng meroon ako. Subalit, ako'y tila nagkamali. Tila na pa-isip ako... Balang araw makakalimotan din kaya kita? Balang araw makakamove-on na ba ako? O kaya naman, balang araw mamahalin mo na rin ba ako ? Hulaan ko, hindi. Kasi... alam ko naman, sa simula palang talo na ako. Masaya ka sa mga taong kaya kang pangitiin, patawanin, paligayahin, at higit sa lahat kaya ka nilang mahalin, sapagkat malapit na sila sa puso mo. Ano nga ba ako sayo ? Ako lang naman 'yong tao na nag bibigay ng effort para lang makita ka. Ako lang naman 'yong tao na, pupuntahan ka kasi alam ko nalulungkot ka. Sa tuwing magtetext ka ng... "Good am/pm gawa mo ?" "Tara, Kape tayo ?" "Tara sa tabing dagat?" Ako namang itong si engot... "Sige ***** na ako after 5mins" "Wait lang paalam lang ako kay mama." Dali-dali ako pupunta sa bahay niyo, dahil sabik akong makita ka. Ewan ko ba, hindi ko alam kung anong meroon sayo ? Kahit anong pilit ko na iwasan ka, pero sadyang mahal talaga kita.

28