Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"posible" poems
#110615 Umaapaw ang pag-ibig na alay sayo, Kinaligtaan mo, kaya nasayang nang bigla. Pag iniisip ka, hindi maiwasang hindi maisapuso Ganoon katotoo ang pag-ibig. Iniisip ko, minsan, bomba lang ako nang bomba, Wala namang sumasahod, Wala ka naman at di ka nakatanghod. Posible bang iniwan lang nang saglit At saka babalikan? Paano kung hindi? Hindi ba't nasayang na lang? Natuto akong irespeto ang panahon, Pagkat ang oras ay bilang At may takdang panahon, Hindi lang natin alam, Basta't ako'y iigib muli.
0
Nov 19, 2015
Nov 19, 2015 at 5:58 AM UTC
Timbang Pag-ibig
#012917 Naisip kong magpatangay sa hanging kumot sa aking paggising. Naisip kong hamunin ang araw ng mga talatang pasalaysay at huminto gamit ang panalangin. Isa, dalawa, tatlo: oo, ito na ang ikatlong araw nang tayong ipinalipad sa iba't ibang dako -- patungo sa bawat sulok ng mga pangarap at doo'y sabay-sabay nating maitataas ang Kanyang Ngalan. Di ko kayang amuhin ang bawat petsa sa kalendaryo para lang maggising tayo't muling mabuo. Di ko kayang sipulan ang ulap na kukumpas sa kalangitang hindi naman nagbabago. Sa bawat pangarap na minsang natabunan ng ating mga mapapait na nakaraan -- mga pangarap na ni minsa'y di sumagi sa isipang mabubuo natin nang sabay; oo, posible palang maitagpi-tagpi ang bawat istorya para sa mas malaki pang larawang ni minsa'y di natin nasilayang mag-isa. Marahil napuno tayo ng takot na muling humakbang sa bukas pagkat nahihila tayo ng dilim. Marahil kinain tayo ng sakit, kirot at alalahanin kaya naman tila kayhirap nang lakaran ang tubig ng pagpapala. Pero kahit na -- kahit na lumubog pa tayo sa kumunoy ng distansya't walang kasiguraduha'y may iisa pa rin tayong di dapat na bitiwan -- na patuloy tayong kumapit sa iisang Ngalang titingalain natin hanggang sa Kanyang pagdating. Siguro nga mapapagod tayo pagkat taksil ang landas o ang pagkakataon pero hindi pa ba ito sapat na dahilan para muling masubok at tayo't tuluyang magpasakop? Kung ang lupa nga'y kayang sakupin ng mga dayuhan lang; ano pa't ang puso't buhay nating tanging hiram lang? Kakatok hindi ang pangarap bagkus ang may dala ng mga ito; ilapit mo ang mga kamay sa puso at doo'y mabubuksan ang pintong may sagot sa mga hiling at dasal mo. Mabuhay si Kristo! Buhay Siya sa iyo!
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:35 AM UTC
Pahiram ng Tula (Pahingi ng Salita)
#012917 Naisip kong magpatangay sa hanging kumot sa aking paggising. Naisip kong hamunin ang araw ng mga talatang pasalaysay at huminto gamit ang panalangin. Isa, dalawa, tatlo: oo, ito na ang ikatlong araw nang tayong ipinalipad sa iba't ibang dako -- patungo sa bawat sulok ng mga pangarap at doo'y sabay-sabay nating maitataas ang Kanyang Ngalan. Di ko kayang amuhin ang bawat petsa sa kalendaryo para lang maggising tayo't muling mabuo. Di ko kayang sipulan ang ulap na kukumpas sa kalangitang hindi naman nagbabago. Sa bawat pangarap na minsang natabunan ng ating mga mapapait na nakaraan -- mga pangarap na ni minsa'y di sumagi sa isipang mabubuo natin nang sabay; oo, posible palang maitagpi-tagpi ang bawat istorya para sa mas malaki pang larawang ni minsa'y di natin nasilayang mag-isa. Marahil napuno tayo ng takot na muling humakbang sa bukas pagkat nahihila tayo ng dilim. Marahil kinain tayo ng sakit, kirot at alalahanin kaya naman tila kayhirap nang lakaran ang tubig ng pagpapala. Pero kahit na -- kahit na lumubog pa tayo sa kumunoy ng distansya't walang kasiguraduha'y may iisa pa rin tayong di dapat na bitiwan -- na patuloy tayong kumapit sa iisang Ngalang titingalain natin hanggang sa Kanyang pagdating. Siguro nga mapapagod tayo pagkat taksil ang landas o ang pagkakataon pero hindi pa ba ito sapat na dahilan para muling masubok at tayo't tuluyang magpasakop? Kung ang lupa nga'y kayang sakupin ng mga dayuhan lang; ano pa't ang puso't buhay nating tanging hiram lang? Kakatok hindi ang pangarap bagkus ang may dala ng mga ito; ilapit mo ang mga kamay sa puso at doo'y mabubuksan ang pintong may sagot sa mga hiling at dasal mo. Mabuhay si Kristo! Buhay Siya sa iyo!
Continue reading...
7
"Hindi ako, Pero ikaw" Hindi ako yung taong gusto mo, Hindi ako yung taong hinahanap mo, Hindi ako yung magpapahinto sa iyong mundo, Hindi ako yung tipo na iyong makaka "SLOMO" Pero ikaw ang aking gusto, Ikaw ang saakin ay kukumpleto, Ikaw ang sa mundo ko ay nagpapahinto, Na tila ba'y ikaw ang nagkokontrol nito. Hindi ako yung taong agad **** mapapansin, Hindi ako yung taong kapag may problema ka, iyong kakausapin, Ni hindi nga ako yung taong natipuhan mo, Dahil hindi nga siguro ako ang taong gusto mo makatuluyan. Pero ikaw agad ang una kong napapasin, Tila ba ikaw lang yung taong nakapaligid saakin, Dalawang mata'y sayo lang naka tingin, Na para bang ako'y nahulog sa bangin. Hindi ako yung taong agad sayo'y magpapangiti, Hindi ako yung taong sa puso mo ay kikiliti, Dahil hindi ako yung taong aariin mo, Mas lalong hindi ako yung taong iyong sasabihan ng "ika'y mahal ko". Pero ikaw ang saakin ay nagpapangiti, Ikaw yung taong hindi lang sa puso ko, Kundi sa buong sistema ko ay kumikiliti, Ikaw yung taong gusto kong ariin, Kahit na alam ko na mas posible pang masungkit ang mga bituin. Hindi ako yung taong gusto **** alayan, Hindi ako yung taong gusto **** mahagkan, Hindi ako yung magiging inspirasyon mo sa buhay, Dahil kahit kailan, hindi ako yung taong mag-aalis ng iyong pagkalumbay. Pero ikaw ang gusto kong sa lahat ay alayan, Sa katunayan nga, itong tula ay sa'yo nakalaan, Ikaw yung taong nagbibigay sa akin ng inspirasyon, Kaya nga nagawa ko agad ang tulang ito na hindi inabot ng taon. Hindi ako yung taong minsan sasagi sa isip mo. Pero ikaw ang halos laman hindi lang ng isip, Pati narin ng puso ko. Hindi ako yung gusto **** sa habang buhay ay makasama. Pero ikaw ang gusto kong maka piling, Hanggang sa aking pag tanda.
0
Sep 16, 2016
Sep 16, 2016 at 11:18 AM UTC
Hindi Ako, Pero Ikaw!!..
"Hindi ako, Pero ikaw" Hindi ako yung taong gusto mo, Hindi ako yung taong hinahanap mo, Hindi ako yung magpapahinto sa iyong mundo, Hindi ako yung tipo na iyong makaka "SLOMO" Pero ikaw ang aking gusto, Ikaw ang saakin ay kukumpleto, Ikaw ang sa mundo ko ay nagpapahinto, Na tila ba'y ikaw ang nagkokontrol nito. Hindi ako yung taong agad **** mapapansin, Hindi ako yung taong kapag may problema ka, iyong kakausapin, Ni hindi nga ako yung taong natipuhan mo, Dahil hindi nga siguro ako ang taong gusto mo makatuluyan. Pero ikaw agad ang una kong napapasin, Tila ba ikaw lang yung taong nakapaligid saakin, Dalawang mata'y sayo lang naka tingin, Na para bang ako'y nahulog sa bangin. Hindi ako yung taong agad sayo'y magpapangiti, Hindi ako yung taong sa puso mo ay kikiliti, Dahil hindi ako yung taong aariin mo, Mas lalong hindi ako yung taong iyong sasabihan ng "ika'y mahal ko". Pero ikaw ang saakin ay nagpapangiti, Ikaw yung taong hindi lang sa puso ko, Kundi sa buong sistema ko ay kumikiliti, Ikaw yung taong gusto kong ariin, Kahit na alam ko na mas posible pang masungkit ang mga bituin. Hindi ako yung taong gusto **** alayan, Hindi ako yung taong gusto **** mahagkan, Hindi ako yung magiging inspirasyon mo sa buhay, Dahil kahit kailan, hindi ako yung taong mag-aalis ng iyong pagkalumbay. Pero ikaw ang gusto kong sa lahat ay alayan, Sa katunayan nga, itong tula ay sa'yo nakalaan, Ikaw yung taong nagbibigay sa akin ng inspirasyon, Kaya nga nagawa ko agad ang tulang ito na hindi inabot ng taon. Hindi ako yung taong minsan sasagi sa isip mo. Pero ikaw ang halos laman hindi lang ng isip, Pati narin ng puso ko. Hindi ako yung gusto **** sa habang buhay ay makasama. Pero ikaw ang gusto kong maka piling, Hanggang sa aking pag tanda.
Continue reading...
41
Hindi kailan man umiba ang pintig ng puso, Pusong ikinabit sa mga emosyon, Emosyon na hindi malaman kung bakit nagsimula, Nagsimula at bumuhay sa magugulong pangarap, Pangarap na magmamahal ngunit hindi kayang isuko, Isuko ang puso para sa iba. Iba, iyan sila. At iba ka rin sakanila, Sakanila na nagsasabing darating din ang araw na magmamahal, Magmamahal ng buong puso at kaluluwa, Kaluluwang hindi sigurado kung totoo nga ba, Totoo nga bang may kahati ka, May kahati ka, at ako nga ba? Ngunit lumipas ang panahon, Panahon na nasayang sa paghahanap sa tutugon, Tutugon sa kaisipang itinatak nila sa isipan, Sa isipan kong naguguluhan. Ngunit aking napagtanto, Napagtanto na hindi lahat iibig sa alam nilang paraan, Paraan kung saan ang dalawa o higit pang tao ay pupunan ang kakulangan, Kakulangan na sabi nila'y mabubuo lamang, Mabubuo lamang kapag nagtagpo ang mga pusong natutong magmahalan. Ngunit paano nga ba magmahal? Magmahal ng isinusuko ang lahat, Lahat na gagawin ko rin sa aking mga kaibigan, Mga kaibigang handang pakinggan, Pakinggan tulad ng pakikinig sa boses mo, Sa boses mo na tila tumugon sa boses ko, Sa boses ko na bigla nalang din natigilan. Ngunit hindi ito para sa'yo, Sa'yo kung saan may nagpatigil ng tinig ko, Tinig ko na nagtatanong nanaman, Nagtatanong nanaman kung bakit tila may mali sa sariling pagkakakilanlan, Pagkakakilanlan sa puso at sa pagmamahal nitong alam. Isang araw gumising nalang, Gumising nalang at napagalaman, Napagalaman na maraming paraan ng pagmamahal, Pagmamahal na posible minsan, Minsan... o siguro nga'y kadalasan, Kadalasan ay iba ang pagkaunawa, Pagkaunawa sa pag-ibig na pilit nilang itinatatak sa isipan.
0
Aug 30, 2020
Aug 30, 2020 at 5:05 AM UTC
Paano Nga Ba Magmahal?
Hindi kailan man umiba ang pintig ng puso, Pusong ikinabit sa mga emosyon, Emosyon na hindi malaman kung bakit nagsimula, Nagsimula at bumuhay sa magugulong pangarap, Pangarap na magmamahal ngunit hindi kayang isuko, Isuko ang puso para sa iba. Iba, iyan sila. At iba ka rin sakanila, Sakanila na nagsasabing darating din ang araw na magmamahal, Magmamahal ng buong puso at kaluluwa, Kaluluwang hindi sigurado kung totoo nga ba, Totoo nga bang may kahati ka, May kahati ka, at ako nga ba? Ngunit lumipas ang panahon, Panahon na nasayang sa paghahanap sa tutugon, Tutugon sa kaisipang itinatak nila sa isipan, Sa isipan kong naguguluhan. Ngunit aking napagtanto, Napagtanto na hindi lahat iibig sa alam nilang paraan, Paraan kung saan ang dalawa o higit pang tao ay pupunan ang kakulangan, Kakulangan na sabi nila'y mabubuo lamang, Mabubuo lamang kapag nagtagpo ang mga pusong natutong magmahalan. Ngunit paano nga ba magmahal? Magmahal ng isinusuko ang lahat, Lahat na gagawin ko rin sa aking mga kaibigan, Mga kaibigang handang pakinggan, Pakinggan tulad ng pakikinig sa boses mo, Sa boses mo na tila tumugon sa boses ko, Sa boses ko na bigla nalang din natigilan. Ngunit hindi ito para sa'yo, Sa'yo kung saan may nagpatigil ng tinig ko, Tinig ko na nagtatanong nanaman, Nagtatanong nanaman kung bakit tila may mali sa sariling pagkakakilanlan, Pagkakakilanlan sa puso at sa pagmamahal nitong alam. Isang araw gumising nalang, Gumising nalang at napagalaman, Napagalaman na maraming paraan ng pagmamahal, Pagmamahal na posible minsan, Minsan... o siguro nga'y kadalasan, Kadalasan ay iba ang pagkaunawa, Pagkaunawa sa pag-ibig na pilit nilang itinatatak sa isipan.
Continue reading...
40
Pagpasensyahan mo na ko, hindi ako sanay sa mga yakap at lambing bago kita makilala, nakakahiya mang aminin ang pagdampi ng mga labi at ang init ng mga yapos ay alam ko lamang sa salita, sa bawat paglipat ko sa panibagong pahina ng mga aklat kong minamahal. Mas masarap pala sa totoong buhay. Dahil konkreto ka, ang iyong mga mata ay hindi lamang habi ng aking kaisipan at ang iyong mga salita ay hindi akin. Totoo ka. Masarap pala sa pakiramdam ang paglapat ng dalawang katawan, dahil kahit kailan hindi ako naging komportable sa paglubog ng kama sa aking likudan alam ko din na ayoko ng bigat ng ibang braso sa aking baywang pero noong unang gabi na nakapatong ang ating mga ulo sa iisang unan at ako’y tila bihag sa braso **** kulungan Napatanong ako sa aking sarili “Ganito ba ang tahanan?” Pero mahirap din kapag nakatikim ka ng ginhawa, nakalimutan ko na tayo nga pala’y dalawa at ito ay hindi lamang para sa akin. Ang kalayaang kong pumili ay taglay mo din Hindi mo nga pala utang ang mga sagot sa mga tanong na bumabagabag sa akin at malaya ka. Malaya kang tanggalin ang pagkabuhol ng ating mga daliri Dahil hindi iisa ang ating mga kamay at hindi din tayo iisa ng kaisipan. Posible nga pala na magkaiba ang bilis ng daloy ng dugo at ritimo ng bawat tibok Kaya naiintindihan ko at pagpasensyahan mo ako. Masyado lang akong uhaw sa pagmamahal. Sa tagal na panahon na pinagkait ko sa sarili ko, sa pamamagitan mo, kaya ko nang tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng galit na sa tuwing umaga meron pa ding hininga, meron pa ding pagtaas at pagbaba ng dibdib. Masarap palang huminga at ayoko lang ng tikim.
0
Oct 11, 2016
Oct 11, 2016 at 3:07 AM UTC
Paumanhin
Pagpasensyahan mo na ko, hindi ako sanay sa mga yakap at lambing bago kita makilala, nakakahiya mang aminin ang pagdampi ng mga labi at ang init ng mga yapos ay alam ko lamang sa salita, sa bawat paglipat ko sa panibagong pahina ng mga aklat kong minamahal. Mas masarap pala sa totoong buhay. Dahil konkreto ka, ang iyong mga mata ay hindi lamang habi ng aking kaisipan at ang iyong mga salita ay hindi akin. Totoo ka. Masarap pala sa pakiramdam ang paglapat ng dalawang katawan, dahil kahit kailan hindi ako naging komportable sa paglubog ng kama sa aking likudan alam ko din na ayoko ng bigat ng ibang braso sa aking baywang pero noong unang gabi na nakapatong ang ating mga ulo sa iisang unan at ako’y tila bihag sa braso **** kulungan Napatanong ako sa aking sarili “Ganito ba ang tahanan?” Pero mahirap din kapag nakatikim ka ng ginhawa, nakalimutan ko na tayo nga pala’y dalawa at ito ay hindi lamang para sa akin. Ang kalayaang kong pumili ay taglay mo din Hindi mo nga pala utang ang mga sagot sa mga tanong na bumabagabag sa akin at malaya ka. Malaya kang tanggalin ang pagkabuhol ng ating mga daliri Dahil hindi iisa ang ating mga kamay at hindi din tayo iisa ng kaisipan. Posible nga pala na magkaiba ang bilis ng daloy ng dugo at ritimo ng bawat tibok Kaya naiintindihan ko at pagpasensyahan mo ako. Masyado lang akong uhaw sa pagmamahal. Sa tagal na panahon na pinagkait ko sa sarili ko, sa pamamagitan mo, kaya ko nang tumingin sa salamin at hindi makaramdam ng galit na sa tuwing umaga meron pa ding hininga, meron pa ding pagtaas at pagbaba ng dibdib. Masarap palang huminga at ayoko lang ng tikim.
Continue reading...
34
Hahabi ng mga bagong tugma para sa bagong libro Sa mga bagong pahina nito,may pag-ibig na kayang mabubuo? O mga kasawian na naman ang tanging isusulat ko? Kalungkutan na naman ba ang uubos sa tinta ng aking pluma? O sa malinis nitong papel,may pag-ibig nang magmamarka? Maisulat ko kaya ang kuwentong inaasam At sa matayog **** isipan,magawa ko itong ipaalam? Posible kayang mapansin mo ang iaalay kong regalo Kahit na ba di mo pa alam ang pangalan ko? Wala naman kasi akong balak na magpakilala sa iyo! Kahit madalas man tayong magkatagpo— Magkakasya nalang sa mga nakaw na tingin Sa mga simpleng sulyap na ginagawa ng palihim Patuloy akong magmamasid mula sa malayo— Malayo sa iyong tabi, Pagtatagpi-tagpiin ang mga tugmang kapares ng iyong ngiti Hindi ako lalapit at patuloy lang na magkukubli, Pagkat alam kong kapag ika'y nakaramdam— Wala akong magagawa kundi humulmang muli ng paalam.
0
Mar 23, 2018
Mar 23, 2018 at 11:11 PM UTC
"Unang Tula para sa Bagong Inspirasyon"
-Te amo -Cuanto me amas? -Muchísimo -Cuanto es muchisimo? -No tienes idea -Si, pero dime cuanto? -Te amo tanto que sin ti no puedo vivir. Sin ti no hay vida en mi. Sin ti me moriría.  Sin ti no soy completo. Te quiero tanto que haría todo lo posible para que estés feliz. Te quiero mas que a mi Playstation xp -I love you -How much do you love me? -A lot -How much is a lot? -You have no idea -Yes, but tell me how much? -I love you so much that I can't live without you. without you, there is no life in me. without you I'd die. Without you I'm not complete. I love you so much that I'd do anything to make you happy. I love you more than my Playstation xp
0
Jan 15, 2015
Jan 15, 2015 at 3:37 PM UTC
Young love.. amor joven
Pa-minsan hindi natin alam kung paano natin panghahawakan ang isang bagay na pilit nating ikinukubli, hindi natin alam kung hanggang kailan natin magagawang itago. Alam nating mali sa paningin ng iba, pero masasabihan ba nila ang isinisigaw ng ating puso? Ipaglalaban mo ba yung nararamdaman mo gaya ng kasabihang "Kung mahal mo,  Ipaglaban mo." Mamahalin mo pa din ba siya sa kabila ng salitang BAWAL? O isusuko mo nalang at pipigilan? Posible bang mapigilan? Kung alam **** totoo ang pagmamahal mo sa kanya, ituloy mo. Sabi nga ng iba, pag nagmahal ka wag **** isipin ang sasabihin ng iba dahil kapag nasaktan ka, masasaktan ba sila?
0
Dec 30, 2016
Dec 30, 2016 at 6:38 AM UTC
Paano?
082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.
0
Aug 29, 2020
Aug 29, 2020 at 1:08 AM UTC
Ama
082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.
Continue reading...
54
Mahal kita, kahit na klepto ka. Ninakaw mo nga ang puso ko, ngunit ibinalik mo naman. Sa’yo na ‘yan! Sa’yong sa’yo na ‘yan! Ano kaya mararamdaman mo kung may nag-snatch ng phone mo tapos after 3 or 4 months ibinalik ulit? Confused ka syempre. Hindi mo alam kung magiging masaya ka pa dahil ibinalik sa’yo ‘yung dating iniingat-ingatan mo. Siguro, oo? Siguro, hindi? Wala ka nang **** Pero sa pagmamahal, ibang usapan na ‘yun. Masaya ka na dahil sanay ka na sa kung anong meron ka ngayon… na nasa iyo ang puso ko, pero ibinalik mo rin. Ninakaw mo na ang puso ko, sana dinamay mo na pati apelyido ko diba?. Kahit hindi mo na ibalik. Ilang beses na tayong na-</3, pero naayos rin natin ‘yun. Sabi ko nga sa sarili ko, “Sana ‘di na ako nagmahal, para lang 'di na ako masaktan pa. Kaya lang, makita lang kitang nakangiti, handa na 'kong masaktan ulit.” at sabi ko nalang rin na worth it lahat ng ‘to. Ang nagbibigay ng liwanag sa bahay ko ay ang Zamcelco. Ang nagbibigay liwanag naman sa buhay ko ay ikaw… Mahal ko. Ganern. Hindi ko alam kung ano ang plano ko sa buhay ko bago ka dumating sa akin. Go with the flow lang kasi ako, Binigyan mo ako ng rason na mag-work hard para makasama kita. Binigyan mo akong goal sa buhay. Medyo mala-#AlDub rin tayo eh. Magkikita’t magsasama rin tayo sa tamang panahon. Ang korni no?haha May nagtanong sa akin kung posible bang mahulog sa taong 'di mo pa nakikita. Kung sa kanal nga na 'di ko nakita habang naglalakad ako, nahulog ako… Sa’yo pa kaya? Sa totoo lang, hindi naman talaga ako mahilig magdasal dahil nakakalimot ako. Pero simula nang makilala kita, nagdadasal na ulit ako. Natuto akong magpasalamat kay God na dumating ka sa buhay ko. Pero ayun, our souls were just meant to stop by for a while, not forever siguro? Pero kung para sa akin ka, para sa akin ka. Kung hindi, ipipilit ko talaga, haha..
0
Apr 2, 2017
Apr 2, 2017 at 10:05 PM UTC
Sayo na ang puso ko...
Mahal kita, kahit na klepto ka. Ninakaw mo nga ang puso ko, ngunit ibinalik mo naman. Sa’yo na ‘yan! Sa’yong sa’yo na ‘yan! Ano kaya mararamdaman mo kung may nag-snatch ng phone mo tapos after 3 or 4 months ibinalik ulit? Confused ka syempre. Hindi mo alam kung magiging masaya ka pa dahil ibinalik sa’yo ‘yung dating iniingat-ingatan mo. Siguro, oo? Siguro, hindi? Wala ka nang **** Pero sa pagmamahal, ibang usapan na ‘yun. Masaya ka na dahil sanay ka na sa kung anong meron ka ngayon… na nasa iyo ang puso ko, pero ibinalik mo rin. Ninakaw mo na ang puso ko, sana dinamay mo na pati apelyido ko diba?. Kahit hindi mo na ibalik. Ilang beses na tayong na-</3, pero naayos rin natin ‘yun. Sabi ko nga sa sarili ko, “Sana ‘di na ako nagmahal, para lang 'di na ako masaktan pa. Kaya lang, makita lang kitang nakangiti, handa na 'kong masaktan ulit.” at sabi ko nalang rin na worth it lahat ng ‘to. Ang nagbibigay ng liwanag sa bahay ko ay ang Zamcelco. Ang nagbibigay liwanag naman sa buhay ko ay ikaw… Mahal ko. Ganern. Hindi ko alam kung ano ang plano ko sa buhay ko bago ka dumating sa akin. Go with the flow lang kasi ako, Binigyan mo ako ng rason na mag-work hard para makasama kita. Binigyan mo akong goal sa buhay. Medyo mala-#AlDub rin tayo eh. Magkikita’t magsasama rin tayo sa tamang panahon. Ang korni no?haha May nagtanong sa akin kung posible bang mahulog sa taong 'di mo pa nakikita. Kung sa kanal nga na 'di ko nakita habang naglalakad ako, nahulog ako… Sa’yo pa kaya? Sa totoo lang, hindi naman talaga ako mahilig magdasal dahil nakakalimot ako. Pero simula nang makilala kita, nagdadasal na ulit ako. Natuto akong magpasalamat kay God na dumating ka sa buhay ko. Pero ayun, our souls were just meant to stop by for a while, not forever siguro? Pero kung para sa akin ka, para sa akin ka. Kung hindi, ipipilit ko talaga, haha..
Continue reading...
55
Mahal, kumusta ka? Ako ay masaya sapagkat panaginip kita. Mahal, masaya ka rin ba ? Ano bang nadarama mo? Sana’y nalalaman ko. Mahal, nandito lang ako.. Sana andito ka rin, nandito sa tabi ko. Ngunit alam ko na kahit ako pa’y manalangin hinding-hindi ka na posible pang mapasaakin. Mahal, bakit ka lumisan ? kaunti na lamang ay akin nang maaabutan. Kaunti na lang mayayakap na kita ngunit pagdating ko nakaalis ka na. Tuluyan nang nawala. Nawala ka, dumating ako. Tumakbo ako palapit, tumakbo kang palayo. Bakit ba hindi man lang tayo nagtagpo? Bakit ba umakyat ka na noong bumaba ako? Ngunit ganoon pa man ay panaginip kita. Kung pwede lang manatili ay ginawa ko na. Kung pwede lang matulog nang mahimbing, gagawin kong talaga... Ayoko nang magising, panaginip kita.
0
Jun 11, 2020
Jun 11, 2020 at 2:44 AM UTC
Tinadhana Ngunit Hindi Pinagtagpo
Quizá fue una hecatombe de esperanzas un derrumbe de algún modo previsto ah pero mi tristeza sólo tuvo un sentido. Todas mis intuiciones se asomaron para verme sufrir y por cierto me vieron. Hasta aquí había hecho y rehecho         mis trayectos contigo hasta aquí había apostado a inventar la verdad pero vos encontraste la manera         una manera tierna         y a la vez implacable         de desahuciar mi amor. Con un solo pronóstico lo quitaste de los suburbios de tu vida posible lo envolviste en nostalgias lo cargaste por cuadras y cuadras y despacito sin que el aire nocturno lo advirtiera ahi nomás lo dejaste a solas con su suerte         que no es mucha. Creo que tenés razón la culpa es de uno cuando no enamora         y no de los pretextos         ni del tiempo. Hace mucho         muchísimo que yo no me enfrentaba como anoche al espejo y fue implacable como vos         mas no fue tierno ahora estoy solo francamente                         solo. Siempre cuesta un poquito empezar a sentirse desgraciado antes de regresar a mis lóbregos cuarteles de invierno con los ojos bien secos por si acaso miro como te vas adentrando en la niebla y empiezo a recordarte.
0
2.5k
La culpa es de uno
Me gustaría verme ante tus ojos, no a través de ellos… Siempre es peligroso verse reflejado en pupilas llenas de vida. Creo fervientemente que Medea nunca pensó en la percepción de Jasón, De la misma manera en que a Medusa jamás cavilo el posible último pensamiento de Perseo, Pero ambas fueron presa de la excitación que produce encontrarse bella y entera. Cuando tus faltas se encuentran a la vista de todos, es difícil no ser consciente de que el castigo de los dioses se encuentra en la transfiguración de lo que yace dentro; cada cabello poseía voluntad propia, esencia que explota ante la contemplación. Los dioses son crueles y los héroes eternos, Aunque ya todos conocemos como termina la historia, no dejo de pensar que lo que Atena porta con orgullo es el más bello relato de amor; El cuento del ser humano que se encontró a sí mismo en la imagen pétrea del presente, no en el recuerdo del pasado atesorado ni en el ente que vive en la percepción de los demás… A lo que quiero llegar, es que de la misma manera te amé, aunque en el momento no tuve las palabras precisas ni el valor para decirlo … pero chance a estas alturas del partido Esteno este orgullosa de mi
0
Jul 26, 2015
Jul 26, 2015 at 11:06 PM UTC
A destiempo
***** Tu voz llena de una suplica Y ella abrazando sus rodillas Agachaba su cabeza. ***** Mírame. Pensaba en que jamás había escuchado Tu voz con ese tono Tierno, un poco adolorido, desesperado. Por lo menos dime algo. Que podría decir, Se preguntaba, Si de todos modos Estaba ya decidido. La tomas de la mano, Y solo notas que esconde su cara Pero no ves el nudo en su garganta, Las lagrimas a punto de brotar, El temblor que la sacudía por dentro. Sabes que así es mejor. Menea la cabeza que si. Pero siente tu mano Tibia Enlazada entre sus dedos, Y piensa que no se resignara A no tenerla otra vez así. La tienes abrazada, Y contemplas un rato Las nubes Que cubren las estrellas. Pasa un señor de edad y se sonríe Al mirarlos así, Parecía una señorita apenada De la mano De su novio enamorado Contando luceritos. Algo la despierta, Desenredandose, Reclama su mano Y despeja su mente. No entiendo. Su voz, aun un poco ronca, Te sorprende por decidida. Tu mano queda destendida En forma de sus dedos Y al mirarla te quedas helado, Tal vez un poco rechazado. La enrollas mientras habla, Y te abrazas a ti mismo Y ella cruza sus manos, Mirando al suelo. Como era posible Que deshacías su amor de la misma manera Que la enamoraste, Tomándola de la mano, Y en tus brazos? No. Decidiste hacerla sufrir, De una vez entonces. No hay adiós fácil, No hay adiós apiadado, Si uno no quiere decirlo. Que crueldad, Piensa con coraje. Y tu, tal vez pensando Que siempre te pudo sorprender.
0
Jan 8, 2013
Jan 8, 2013 at 1:07 AM UTC
*****
***** Tu voz llena de una suplica Y ella abrazando sus rodillas Agachaba su cabeza. ***** Mírame. Pensaba en que jamás había escuchado Tu voz con ese tono Tierno, un poco adolorido, desesperado. Por lo menos dime algo. Que podría decir, Se preguntaba, Si de todos modos Estaba ya decidido. La tomas de la mano, Y solo notas que esconde su cara Pero no ves el nudo en su garganta, Las lagrimas a punto de brotar, El temblor que la sacudía por dentro. Sabes que así es mejor. Menea la cabeza que si. Pero siente tu mano Tibia Enlazada entre sus dedos, Y piensa que no se resignara A no tenerla otra vez así. La tienes abrazada, Y contemplas un rato Las nubes Que cubren las estrellas. Pasa un señor de edad y se sonríe Al mirarlos así, Parecía una señorita apenada De la mano De su novio enamorado Contando luceritos. Algo la despierta, Desenredandose, Reclama su mano Y despeja su mente. No entiendo. Su voz, aun un poco ronca, Te sorprende por decidida. Tu mano queda destendida En forma de sus dedos Y al mirarla te quedas helado, Tal vez un poco rechazado. La enrollas mientras habla, Y te abrazas a ti mismo Y ella cruza sus manos, Mirando al suelo. Como era posible Que deshacías su amor de la misma manera Que la enamoraste, Tomándola de la mano, Y en tus brazos? No. Decidiste hacerla sufrir, De una vez entonces. No hay adiós fácil, No hay adiós apiadado, Si uno no quiere decirlo. Que crueldad, Piensa con coraje. Y tu, tal vez pensando Que siempre te pudo sorprender.
Continue reading...
66
El mundo está velado en verde. Lo no es verdad, pero como yo veo. Y no puedo obligar a aclararse la vista. Son muchos razones. Las sabes, yo creo. La problema es que me gustas mucho. Y para él, no tengo malevolencia. La verdad es que son una pareja guapa Pero él no es yo. Ergo no eres mía. La bonita rosa, quien puede que nunca me quiera Eres lista, divertida, interesante, y amable Eres más linda de creía posible Pero ninguna razón es, para esto, responsable Me alegro de verte, por consiguiente Quiero hacer mi papel, si solo como amigo Pero es muy difícil hacer esto ahora Porque me lastima aun ver él contigo No sé que debo hacer, no sé que debo creer No sé que debo decirte, no sé debo seguir La hora he llegado cuando te necesito preguntar ¿Cómo piensas de mí? ¿Cómo piensas debo progresar? ¿Cómo quieres que yo progrese? ~D.B. Guy (October 25, 2009)
0
Nov 3, 2012
Nov 3, 2012 at 2:29 AM UTC
El mundo en verde
Mi alma no puedo estirarse alrededor el mundo y continúa igual. Las olas del mar son como bestias y están atacándome con el espíritu del pasado. Del espíritu pesado, con dudas. Regresa el alma a mi cuerpo, en el mitad de la tierra linda, Pero lejos del mar, en el viento nuevo, la única ola es el césped fértil. La tierra canta de una promesa desconocida. Pero su forma de ser no me toca. No caigo la canción, no tiene sentido la tierra: negra y oscura, será congelada pronto. Sin claridad del hielo ni cielo. No quiero tener dudas. No quiero buscar mi juventud en los árboles,   En el año de mi niñez. Nunca jamás encuentro a mi mismo en las ramas marrones, sino en tus ojos morenos. Mi cuerpo me duele para tí Como los árboles esperan el viento otoñal. Los días me pasan como hojas del árbol otoñal, Se fueron. Se fueron. Me voy. Me fui. ¿Cómo es posible que las dudas me dejen? Que mi alma anciana vieja en el mar ******* Hasta me da cuento que mi corazón ya haya estado cerca en las manos tuyos, como un regalo en dos hojas otoñales.
0
Nov 21, 2013
Nov 21, 2013 at 11:44 PM UTC
El regalo otoñal
"Posible ba? Posible bang makalimutan ang iyong ngalan? Kahit na hanggang ngayon ikaw pa rin ang naalala pag nakatitig sa buwan Posible ba? Posible bang tumibok pa rin ang puso pag nakita ulit ang iyong larawan kahit  ilang buwan kitang hindi nasisilayan? Posible pa na mag karoon ng ngiti sa aking mga labi at mga problema'y mapawi dahil nasilayan kitang muli. Posible bang mahal mo pa rin ako? Kahit nasaktan ko ang tulad mo? Posible ba ang lahat ng ito? O guni-guni ko na naman ito. Posible bang malimutan ang iyong ngalan kung ikaw palagi ang nasa isipan. Posible bang hindi na tumibok ang aking puso para sayo kung ikaw lang laging sinisigaw nito? Posible bang hindi ako mapangiti pag nasisilayan ko ang iyong mga labi? Posible bang mahal mo pa rin ako kahit may kasama ka ng iba. Posible bang malimutan mo na ang aking ngalan dahil sa kanya  na ang iyong natatandaan at sya na rin ang iyong kasama upang titigan ang buwan. Posible bang mahal mo pa rin ako kahit sya na ang sanhi ng ngiti sa iyong mga labi. Posible ba? Posible bang mahal mo pa rin ako. Baka may konting puwang pa riyan na pinagkukublian ang aking ngalan. Dahil yung sa akin. Ikaw ang parin ang buong nilalaman." -HAN
0
Oct 6, 2018
Oct 6, 2018 at 1:28 PM UTC
Posible ba?
¿Y si Dios fuera mujer? pregunta Juan sin inmutarse, vaya, vaya si Dios fuera mujer es posible que agnósticos y ateos no dijéramos no con la cabeza y dijéramos sí con las entrañas. Tal vez nos acercáramos a su divina desnudez para besar sus pies no de bronce, su ***** no de piedra, sus pechos no de mármol, sus labios no de yeso. Si Dios fuera mujer la abrazaríamos para arrancarla de su lontananza y no habría que jurar hasta que la muerte nos separe ya que sería inmortal por antonomasia y en vez de transmitirnos SIDA o pánico nos contagiaría su inmortalidad. Si Dios fuera mujer no se instalaría lejana en el reino de los cielos, sino que nos aguardaría en el zaguán del infierno, con sus brazos no cerrados, su rosa no de plástico y su amor no de ángeles. Ay Dios mío, Dios mío si hasta siempre y desde siempre fueras una mujer qué lindo escándalo sería, qué venturosa, espléndida, imposible, prodigiosa blasfemia.
0
1.3k
Si dios fuera mujer
entendía que era posible que jamas me fueras a entender. todo este tiempo pasaba horas y días esperando el momento en el que de verdad me verías, tal y como soy, tal y lo que te daría, tal y lo que te ofrecía, siempre. y había veces que decía, que estúpida forma de querer, que manera mas arriesgada de esperar, tanto tiempo y sin una señal, y aqui seguia, y para que? y mi voz temblaba, se quedaban atrapadas las palabras en un papel, en una libreta desordenada, en un libro, donde no las fueras a encontrar. pero siempre, siempre retumbaban, cuando sera que fueras a ver? cuando te ibas a dar cuenta? que todo este tiempo aquí siempre he estado, teniendo ni una razón para quedarme? la honestidad de mis palabras te alcanzaron, fue sentir un escalofrió, una felicidad, un alivio, ver, y sentir, que estábamos igual, que estamos por fin juntos. que ganas de llorar, por fin, en fin, esta espera termino, esta paciencia dio fruto en tus ojos, los abriste y por fin, tu boca es mia, tu tiempo es mio, eres mio, por fin, me viste..por fin.
0
Mar 7, 2013
Mar 7, 2013 at 12:05 PM UTC
por fin.
acallado el fuego, imperecedero, y la sed de tu piel, saciada con creces. vacilante nunca, pues tus ojos brillan,de placer, deseo, satisfaccion total y absoluta. la humedad en mi pelviz, el brillo sedoso, y agridulce en mi regazo de leon amado. y por un momento, justo en ese momento, estoy completo, sereno, amado, deseado, una bestia plena, serena, agradecida. la pena, el dolor, la ira y su desidia, y el latrocinio brutal, son solo escollos borrados con la humedad de tu **** vacilante es aquella, que no ha amado, su mentira es una cruz pesada, oscura, fatua, inerte, su alma jamas podra amar, bajo  el falo divino. en cambio, tus ojos, verdad, amor y ventura, amando un imposible, y aun asi amando, los estertores de tu ****** amada, besada, penetrada, tierna y ferozmente, son el eco del fuego chocando con el mar, provocando la vida, el vapor, que riega la tierra, que genera el ciclo troffico de la vida, fuego y agua, vapor de vida, pasion, entre dos bestias, bellas y amadas. tu miel y tu deseo, SALVAJE, intenso, perenne, son vitales en la soledad, de una bestia de montecristo, que solo, acarrea el daño y el dolor, de las traiciones, cada corte y puñalada, me hicieron el hombre fuerte, que ahora soy. indestructible, y viviendo, amando imposibles, destruyendo la mentira, acabando con las debilidades, de los que solo mienten, llenos de odio, envidia y rencor, por haber perdido el tornillo que sujeta nuestra vida. luego de eso, y por sus debilidades, montecristo es vencedor, una bestia con corazon, que aprendio a amar, lo imposible y lo posible, a desaparecerse en el otro, envuelto en su luz, y su belleza, y la debilidad y maldad de aquellas chicas mondego, solo apuraron la debacle, me bato solo frente a sus errores, riendo y contestando a las mentiras, sus mentiras y anatemas, se volvieron en su contra, la verdad limpio el agua, y el fuego hizo el vapor, completando el ciclo de vida. asi, mediante el deseo, y  la mutua pasion, ocurrioze lo imposible, en pos de la vida, y el amor. la quimera del deseo, nunca borro, aquella vez que nos tocamos, a pesar de las diferencias, plenos, salvajes. generando el vapor, cogiendo, gruñendo, bramando, en mi mente y en la tuya, el mismo deseo, la inconmesurable verdad, nuestra verdad, y la incomprensible mentira, fatua, el eco de lo falso, y sus mentiras infecciosas, corrompiendo, y enlutando lo que siempre fue luz y vida. la falsa nocion de amor, en el yerro, y sus secuazes, con su engaño de la no aceptacion, la necedad, u la locura, fatuos oscuros incompletos.
0
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 1:09 AM UTC
completo
acallado el fuego, imperecedero, y la sed de tu piel, saciada con creces. vacilante nunca, pues tus ojos brillan,de placer, deseo, satisfaccion total y absoluta. la humedad en mi pelviz, el brillo sedoso, y agridulce en mi regazo de leon amado. y por un momento, justo en ese momento, estoy completo, sereno, amado, deseado, una bestia plena, serena, agradecida. la pena, el dolor, la ira y su desidia, y el latrocinio brutal, son solo escollos borrados con la humedad de tu **** vacilante es aquella, que no ha amado, su mentira es una cruz pesada, oscura, fatua, inerte, su alma jamas podra amar, bajo  el falo divino. en cambio, tus ojos, verdad, amor y ventura, amando un imposible, y aun asi amando, los estertores de tu ****** amada, besada, penetrada, tierna y ferozmente, son el eco del fuego chocando con el mar, provocando la vida, el vapor, que riega la tierra, que genera el ciclo troffico de la vida, fuego y agua, vapor de vida, pasion, entre dos bestias, bellas y amadas. tu miel y tu deseo, SALVAJE, intenso, perenne, son vitales en la soledad, de una bestia de montecristo, que solo, acarrea el daño y el dolor, de las traiciones, cada corte y puñalada, me hicieron el hombre fuerte, que ahora soy. indestructible, y viviendo, amando imposibles, destruyendo la mentira, acabando con las debilidades, de los que solo mienten, llenos de odio, envidia y rencor, por haber perdido el tornillo que sujeta nuestra vida. luego de eso, y por sus debilidades, montecristo es vencedor, una bestia con corazon, que aprendio a amar, lo imposible y lo posible, a desaparecerse en el otro, envuelto en su luz, y su belleza, y la debilidad y maldad de aquellas chicas mondego, solo apuraron la debacle, me bato solo frente a sus errores, riendo y contestando a las mentiras, sus mentiras y anatemas, se volvieron en su contra, la verdad limpio el agua, y el fuego hizo el vapor, completando el ciclo de vida. asi, mediante el deseo, y  la mutua pasion, ocurrioze lo imposible, en pos de la vida, y el amor. la quimera del deseo, nunca borro, aquella vez que nos tocamos, a pesar de las diferencias, plenos, salvajes. generando el vapor, cogiendo, gruñendo, bramando, en mi mente y en la tuya, el mismo deseo, la inconmesurable verdad, nuestra verdad, y la incomprensible mentira, fatua, el eco de lo falso, y sus mentiras infecciosas, corrompiendo, y enlutando lo que siempre fue luz y vida. la falsa nocion de amor, en el yerro, y sus secuazes, con su engaño de la no aceptacion, la necedad, u la locura, fatuos oscuros incompletos.
Continue reading...
66
Señora; según dicen, ya tiene usted otro amante. Lástima que la prisa nunca sea elegante... Yo sé que no es frecuente que una mujer hermosa se resigne a ser viuda, sin haber sido esposa. Y me parece injusto discutirle el derecho de compartir sus penas, sus gozos y su lecho; pero el amor, señora, cuando llega el olvido también tiene el derecho de un final distinguido. Perdón, si es que la hiere mi reproche, perdón, aunque sé que la herida no es en el corazón... Y, para perdonarme, piense si hay más despecho en lo que yo le digo que en lo que usted ha hecho; pues sepa que una dama con la espalda desnuda, sin luto, en una fiesta, puede ser una viuda, pero no, como tantas, de un difunto señor, sino, para ella sola; viuda de un gran amor. Y nuestro amor, recuerdo, fue un amor diferente, (al menos al principio, ya no, naturalmente). Usted era el crepúsculo a la orilla del mar, que, según quien la mire, será hermoso o ****** Usted era la flor que, según quien la corta, es algo que no muere o algo que no importa. O acaso ¿cierta noche de amor y de locura, yo vivía un ensueño... y usted una aventura? Si, usted juró, cien veces, ser para siempre mía: yo besaba sus labios, pero no lo creía... Usted sabe, y perdóneme, que en ese juramento influye demasiado la dirección del viento. Por eso no me extraña que ya tenga otro amante, a quien quizás le jure lo mismo en este instante. Y como usted, señora, ya aprendió a ser infiel, a mí, así de repente... me da pena por él. Sí, es cierto. Alguna noche su puerta estuvo abierta, y yo, en otra ventana me olvidé de su puerta; o una tarde de lluvia se iluminó mi vida mirándome en los ojos de una desconocida; y también es posible que mi amor indolente desdeñara su vaso bebiendo en la corriente. Sin embargo, señora, yo, con sed o sin sed, nunca pensaba en otra si la besaba a usted. Perdóneme de nuevo, si le digo estas cosas, pero ni los rosales dan solamente rosas; y no digo esto por usted, ni por mí, sino por los amores que terminan así. Pero vea, señora, que diferencia había entre usted que lloraba y yo; que sonreía, pues nuestro amor concluye con finales diversos: Usted besando a otro; yo, escribiendo estos versos...
0
1.3k
Carta a usted
Señora; según dicen, ya tiene usted otro amante. Lástima que la prisa nunca sea elegante... Yo sé que no es frecuente que una mujer hermosa se resigne a ser viuda, sin haber sido esposa. Y me parece injusto discutirle el derecho de compartir sus penas, sus gozos y su lecho; pero el amor, señora, cuando llega el olvido también tiene el derecho de un final distinguido. Perdón, si es que la hiere mi reproche, perdón, aunque sé que la herida no es en el corazón... Y, para perdonarme, piense si hay más despecho en lo que yo le digo que en lo que usted ha hecho; pues sepa que una dama con la espalda desnuda, sin luto, en una fiesta, puede ser una viuda, pero no, como tantas, de un difunto señor, sino, para ella sola; viuda de un gran amor. Y nuestro amor, recuerdo, fue un amor diferente, (al menos al principio, ya no, naturalmente). Usted era el crepúsculo a la orilla del mar, que, según quien la mire, será hermoso o ****** Usted era la flor que, según quien la corta, es algo que no muere o algo que no importa. O acaso ¿cierta noche de amor y de locura, yo vivía un ensueño... y usted una aventura? Si, usted juró, cien veces, ser para siempre mía: yo besaba sus labios, pero no lo creía... Usted sabe, y perdóneme, que en ese juramento influye demasiado la dirección del viento. Por eso no me extraña que ya tenga otro amante, a quien quizás le jure lo mismo en este instante. Y como usted, señora, ya aprendió a ser infiel, a mí, así de repente... me da pena por él. Sí, es cierto. Alguna noche su puerta estuvo abierta, y yo, en otra ventana me olvidé de su puerta; o una tarde de lluvia se iluminó mi vida mirándome en los ojos de una desconocida; y también es posible que mi amor indolente desdeñara su vaso bebiendo en la corriente. Sin embargo, señora, yo, con sed o sin sed, nunca pensaba en otra si la besaba a usted. Perdóneme de nuevo, si le digo estas cosas, pero ni los rosales dan solamente rosas; y no digo esto por usted, ni por mí, sino por los amores que terminan así. Pero vea, señora, que diferencia había entre usted que lloraba y yo; que sonreía, pues nuestro amor concluye con finales diversos: Usted besando a otro; yo, escribiendo estos versos...
Continue reading...
48
Yo adoro a Lysi, pero no pretendo que Lysi corresponda mi fineza; pues si juzgo posible su belleza, a su decoro y mi aprehensión ofendo. No emprender, solamente, es lo que emprendo: pues sé que a merecer tanta grandeza ningún mérito basta, y es simpleza obrar contra lo mismo que yo entiendo. Como cosa concibo tan sagrada su beldad, que no quiere mi osadía a la esperanza dar ni aun leve entrada: pues cediendo a la suya mi alegría por no llegarla a ver mal empleada, aun pienso que sintiera verla mía.
0
1.1k
Que explica la más sublime calidad de amor
Gusto kita. Sa mga oras na ito Pero hindi sa mga susunod, Maaaring mahalin na kita O pwede ring may iba na ulit akong gusto. Magulo ako, Oo alam ko Pasensya kana kung ganito ako 'Di ko ito ginusto Takot lang ako sa nararamdaman ko Nais ko lang na maging handa. Maging handa sa Panibagong sakit at kirot Na maaari kong maranasan muli Pag nagmahal ako Pero kung sakaling lumalim ang pagtingin ko sa iyo At ika'y aking mahalin Sana 'di pa huli Hindi pa huli ang lahat Dahil ayokong magsisi sa huli. Alam ko na darating ang oras Oras na mapapagod ka, Susuko ka, maghahanap na Ng iba. Ngunit sa kabila ng mga oras na iyon Umaasa akong babalik ka Kahit imposible na. Ilang beses kitang nasaktan Umiyak ka, Iniyakan mo ako. Ang swerte ko. Pero ang tanga ko. Sa haba ng panahon Naghintay ka, Umaasang maging posible Yung mga bagay na imposible Ilang araw, linggo, buwan at taon pa Ang kaya mo? Ayokong dumating ang panahon Na magsawa ka at mapagod ka Pero ayoko din maging makasarili Malaya ako, Malaya ka. Ngunit, Sino ako para pagbawalan ka? Pagbawalan ka na 'wag kang mapagod. Sino ako para saktan ka? Sino ako para mahalin mo ng sobra? Isa ako sa mga taong maswerte Ang swerte ko dahil, may nagmamahal sa'kin. At hindi ko na kailangan manlimos ng pagmamahal sa iba Dahil ibinigay mo na ang lahat. Sobra sobra pa. Gusto kita noon Pati narin ngayon. Ayokong mahulog sayo Kaya pinipigilan ko. Hindi ka mahirap mahalin Pero natatakot ako. Bigyan mo lang ako ng konti pang panahon. Kung kaya mo pa. Konti pang panahon, Para maging handa at Maging buo yung nadurog kong puso noon. Sana lang di pa huli ang lahat. Sa panahon na ako ay handa na. At sa oras na mahal na kita.
0
Feb 5, 2020
Feb 5, 2020 at 3:02 AM UTC
Kailan ako magiging handa?
Gusto kita. Sa mga oras na ito Pero hindi sa mga susunod, Maaaring mahalin na kita O pwede ring may iba na ulit akong gusto. Magulo ako, Oo alam ko Pasensya kana kung ganito ako 'Di ko ito ginusto Takot lang ako sa nararamdaman ko Nais ko lang na maging handa. Maging handa sa Panibagong sakit at kirot Na maaari kong maranasan muli Pag nagmahal ako Pero kung sakaling lumalim ang pagtingin ko sa iyo At ika'y aking mahalin Sana 'di pa huli Hindi pa huli ang lahat Dahil ayokong magsisi sa huli. Alam ko na darating ang oras Oras na mapapagod ka, Susuko ka, maghahanap na Ng iba. Ngunit sa kabila ng mga oras na iyon Umaasa akong babalik ka Kahit imposible na. Ilang beses kitang nasaktan Umiyak ka, Iniyakan mo ako. Ang swerte ko. Pero ang tanga ko. Sa haba ng panahon Naghintay ka, Umaasang maging posible Yung mga bagay na imposible Ilang araw, linggo, buwan at taon pa Ang kaya mo? Ayokong dumating ang panahon Na magsawa ka at mapagod ka Pero ayoko din maging makasarili Malaya ako, Malaya ka. Ngunit, Sino ako para pagbawalan ka? Pagbawalan ka na 'wag kang mapagod. Sino ako para saktan ka? Sino ako para mahalin mo ng sobra? Isa ako sa mga taong maswerte Ang swerte ko dahil, may nagmamahal sa'kin. At hindi ko na kailangan manlimos ng pagmamahal sa iba Dahil ibinigay mo na ang lahat. Sobra sobra pa. Gusto kita noon Pati narin ngayon. Ayokong mahulog sayo Kaya pinipigilan ko. Hindi ka mahirap mahalin Pero natatakot ako. Bigyan mo lang ako ng konti pang panahon. Kung kaya mo pa. Konti pang panahon, Para maging handa at Maging buo yung nadurog kong puso noon. Sana lang di pa huli ang lahat. Sa panahon na ako ay handa na. At sa oras na mahal na kita.
Continue reading...
68