Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nakalimot" poems
Pilipinas, Pilipinas kong Mahal ni Norfhel V. Ramirez Pilipinas, Pilipinas kong mahal... Baki hindi kana umuusad bayan kong mahal... Kahirapan ang daing ng karamihan... Bayan ko kaya ay makaahon pa... Bayang walang pagmamahal sa sariling pinaggalingan... puro daing ang binibitiwan... Walang ginagawa kundi paunlarin ang mga sarili kapakanan... pero paano ang ating bayan... Politikang sing sangsang pa ng malansang isda Korupsiyon ang gawi ng iba... Oh Para magpabango laman tuwing araw nang election Tanging pakitang gilas, mga buwaya ng lipunan Bayan koy inaankin na nang mga dayuhan... Animoy alipin sa sarili nating bayan... Mga banyaga lumulustay ng ating likas yaman... para lang yumaman ang iilan... Bakit nagkagayon aking tanong sa sarili Rizal, nasaan na ang pinaglaban? Animoy nalimot na ng karamihan... Animoy binura nabura naba sa kasaysayan... Mga sakripisyo nang ating mga bayani Nag buwis ng buhay para sa ating bayan... Nasayang lang ba ang buhay nilang naging tapat sa ating bayan... Sana ating pagnilay nilayan... Pilipinas, Pilipinas kong mahal Ngayoy nasaan na... Naghihingalo sa kamay ng bayan... Bayang nakalimot na... Bayang nagsilisan na... Bayang sarili lang ang inuna... Bayang tinalikdan na ang perlas ng sinilangan silangan...
0
Apr 21, 2012
Apr 21, 2012 at 7:24 AM UTC
Pilipinas, Pilipinas kong Mahal
I. Dati, may isa akong matalik na kaibigan, Mabait s'ya at siguradong maasahan. Halos ng bagay aming napagkakasunduan. At alam kong ‘di n'ya ako iniiwan. II. Ngunit may kakaibang nangyari, Pinagpalit n'ya ako sa isang lalaki. Lalaking nagpatibok ng kanyang puso, Kaya’t ang sarili ko'y dinistansya ko. III. Nagkaroon ng lamat ang aming pagkakaibigan Madalas na kaming hindi nagpapansinan, At madalas na rin kaming hindi nagkakaintindihan. Anong nangyari sa amin? Anong nangyari sa'king kaibigan? IV. Siya'y masaya na sa kanyang kasintahan, Habang ako'y tuluyan na n'yang iniwanan. Nagpagpasyahan kong s'ya rin ay kalimutan, At sa listahan ng aking kaibigan siya'y aking inekisan. V. Sinanay ko ang aking sarili, Sinanay kong wala na s'ya sa buhay ko. Sinanay kong wala na s'ya sa sistema ko. Sinanay ko kasi alam kong mas makakabuti ito. VI. Maaaring kilala ko s'ya sa pangalan, Pero ibang-iba na ang kanyang katauhan. Kaya kayo, pumili kayo ng maaasahang kaibigan, 'Yung hindi kayo makakalimutan kailanman.
0
Jul 3, 2015
Jul 3, 2015 at 11:58 AM UTC
Ang Nakalimot na Kaibigan
Matagal - tagal na rin noong ako'y iyong iniwan Ngunit hanggang ngayon ay umaasa pa ring mababalikan Sino nga ba ang unang nakalimot? Pagmamahalan ba nati'y napalitan na ng poot? Tahanan kong nagsilbing kanlungan Pagkahapo sayo'y naging pahingahan Maraming salamat sa taong nagdaan Lalaya ng muli sa gapos ng nakaraan
0
Feb 7, 2019
Feb 7, 2019 at 12:32 PM UTC
Gapos ng nakaraan
Salitang hindi mo mabangit sa kanya. Salitang sa sarili'y hindi kayang aminin pa. Kailan pa? Kapag nakalimot ka na sa paghinga? O kapag dumating yung araw na sabihin niyang ayoko na! Ako'y sawa  na. #hugot #pagsuko
0
Jul 28, 2016
Jul 28, 2016 at 9:49 PM UTC
masakit na
Sa unang pagkakataon, Inabangan ko ang pagsikat ng araw Pinili kong hindi matulog, Kasi mas madaling magising hanggang umaga kaysa sa bumangon ng maaga Naging isang malaking kanbas ang langit Nagsimula sa unti-unting pagkawala ng buwan at mga bituin, Naging asul, nadagdagan ng kahel, Nagkatabi Unti-unting naghalo Sumilip ang araw, Inabot ang kanyang sinag sa mga matang malalim at nag-antay Unti-unti, at sa tamang oras sinakop at niliwanagan ang langit. Narinig ang mga busina ng mga bus, Ang tren na para ng tilaok ng manok sa umaga sa aking mga tainga, Nakita kita, Sa pag unat mo, Sa pagbukas ng iyong mga matang hindi nag-antay, at sa pagpikit nila muli dahil alam **** hindi mo kailangan bumangon ng maaga Narinig kita, Ang hilik na pilit **** itinatanggi, Ang mga unang salitang binabanggit ng isip mo, Ang pag-sabi mo sa kanya ng mga salitang ako dapat ang makakarinig tuwing pag-gising, Magandang umaga, mahal kita Sa unang pagkakataon, Inantay kita, Pinili kong hindi magmadali, Kasi mas madaling abangan ang tamang oras kaysa sa habulin ito, Mahal, Sinta, Ikaw ang sining na nagbibigay dahilan kung bakit ako yung kanbas na kinalimutan **** pinturahan, Nagsimula sa unti-unting pagkawala ko, Naging masaya ka, nakalimot ka, Lumipas ang ilang taon, Unti-unti akong 'di hamak naging pangalan at alaala na lamang sa'yo Sumulyap ako sa huling pagkakataon, Inabot ang aking mga kamay sa'yo, sa nakalimot at nagmahal ng iba Unti-unti akong naging alaalang nawalan ng pangalan. Mas madali mag-antay ng pagsikat ng araw kaysa sa kalimutan ka. Pagka't ikaw ang unang simoy ng hangin na malalanghap sa umaga, ikaw ang sinag ng araw na unang nakikita ng mga mata ko, ikaw ang umaga ko. Ikaw ang unang umagang hinintay ko.
0
Aug 5, 2016
Aug 5, 2016 at 6:13 PM UTC
Umaga
Sa unang pagkakataon, Inabangan ko ang pagsikat ng araw Pinili kong hindi matulog, Kasi mas madaling magising hanggang umaga kaysa sa bumangon ng maaga Naging isang malaking kanbas ang langit Nagsimula sa unti-unting pagkawala ng buwan at mga bituin, Naging asul, nadagdagan ng kahel, Nagkatabi Unti-unting naghalo Sumilip ang araw, Inabot ang kanyang sinag sa mga matang malalim at nag-antay Unti-unti, at sa tamang oras sinakop at niliwanagan ang langit. Narinig ang mga busina ng mga bus, Ang tren na para ng tilaok ng manok sa umaga sa aking mga tainga, Nakita kita, Sa pag unat mo, Sa pagbukas ng iyong mga matang hindi nag-antay, at sa pagpikit nila muli dahil alam **** hindi mo kailangan bumangon ng maaga Narinig kita, Ang hilik na pilit **** itinatanggi, Ang mga unang salitang binabanggit ng isip mo, Ang pag-sabi mo sa kanya ng mga salitang ako dapat ang makakarinig tuwing pag-gising, Magandang umaga, mahal kita Sa unang pagkakataon, Inantay kita, Pinili kong hindi magmadali, Kasi mas madaling abangan ang tamang oras kaysa sa habulin ito, Mahal, Sinta, Ikaw ang sining na nagbibigay dahilan kung bakit ako yung kanbas na kinalimutan **** pinturahan, Nagsimula sa unti-unting pagkawala ko, Naging masaya ka, nakalimot ka, Lumipas ang ilang taon, Unti-unti akong 'di hamak naging pangalan at alaala na lamang sa'yo Sumulyap ako sa huling pagkakataon, Inabot ang aking mga kamay sa'yo, sa nakalimot at nagmahal ng iba Unti-unti akong naging alaalang nawalan ng pangalan. Mas madali mag-antay ng pagsikat ng araw kaysa sa kalimutan ka. Pagka't ikaw ang unang simoy ng hangin na malalanghap sa umaga, ikaw ang sinag ng araw na unang nakikita ng mga mata ko, ikaw ang umaga ko. Ikaw ang unang umagang hinintay ko.
Continue reading...
42
O, ang daang aking tinahak ay unti-unting kumikitid, Ang daluyan ng hangin sa paghinga ay sumisikip. Ang paningin ay nahati sa dalawang lagusan, Isang madilim na madali, isang mahirap na naliliwanagan. Ano ang pipiliin? Ano ang susundin? Ang bulong ng isip? O ang tibok ng damdamin? Ang landas na inakalang magdadala sa tagumpay, Lulan ng isang bangkang inaalon sa karimlan. Tinahak ang karagatan ng apoy na nagliliyab, Nagsaya, nagpakasasa, nagsilbing ulap sa kawalan. Ang daang binalewala ay bumubulong ng salita, "Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Pilit na sumisiksik sa masikip na lagayan, Ang katotohanang wala kang paroroonan. Ikaw na ninais ang siyang iginapos, Ng aking katauhan sa pusong naghihikahos. Sa pagdama ng kasiyahang ikaw lamang ang magbibigay, Aking tinalikuran pag-asang hinihintay. Ang lahat ay tinalikuran, itinapon sa kawalan, Upang makapiling ka sa matatamasang kaligayahan. Subalit matapos ang gabi ng panaginip, Ako ay nagising ang kasuota'y lagunit. Ang lalamunan ay wasak, ang mata ay mapula, Sa aking paglabas, kinatatakutan nila. Sa aking paglalakad sa mundong umiikot, Mga mata'y nagsasabi na ako ay nakalimot. Nang mapadpad ako sa kuwadradong silid, Ay nanlaki, nagulat, sa sarili nakatitig. "Sino ka?" "Sino siya?"Aking pagsusumigaw, Nilisan ng katinuan, ang kaluluwa'y inagaw. Nagpatiluhod at doon ay nagnilay, Ako'y patay na, sinayang ang aking buhay. Isang katauhan ang nababalot sa liwanag, Nagsasabing " Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Ang nakaabang ang kamay ako ay hinihintay, Bago pa man mahawakan ay isang dilim ang bumalot, Sa likod ng aking isipan, sa harap ko ay may inabot. Supot na naglalaman ng buhanging Kristal, Kristal na nagpapasaya at wawasak ng ligaya. Kukunin ba kita at titikmang muli? Itatapon ba kita at sa liwanag kakapit? Ano ang gagawin ng isipang sabog, Sa sayang dulot sa pagkain ng durog?
0
Oct 26, 2018
Oct 26, 2018 at 8:57 AM UTC
Kristal
O, ang daang aking tinahak ay unti-unting kumikitid, Ang daluyan ng hangin sa paghinga ay sumisikip. Ang paningin ay nahati sa dalawang lagusan, Isang madilim na madali, isang mahirap na naliliwanagan. Ano ang pipiliin? Ano ang susundin? Ang bulong ng isip? O ang tibok ng damdamin? Ang landas na inakalang magdadala sa tagumpay, Lulan ng isang bangkang inaalon sa karimlan. Tinahak ang karagatan ng apoy na nagliliyab, Nagsaya, nagpakasasa, nagsilbing ulap sa kawalan. Ang daang binalewala ay bumubulong ng salita, "Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Pilit na sumisiksik sa masikip na lagayan, Ang katotohanang wala kang paroroonan. Ikaw na ninais ang siyang iginapos, Ng aking katauhan sa pusong naghihikahos. Sa pagdama ng kasiyahang ikaw lamang ang magbibigay, Aking tinalikuran pag-asang hinihintay. Ang lahat ay tinalikuran, itinapon sa kawalan, Upang makapiling ka sa matatamasang kaligayahan. Subalit matapos ang gabi ng panaginip, Ako ay nagising ang kasuota'y lagunit. Ang lalamunan ay wasak, ang mata ay mapula, Sa aking paglabas, kinatatakutan nila. Sa aking paglalakad sa mundong umiikot, Mga mata'y nagsasabi na ako ay nakalimot. Nang mapadpad ako sa kuwadradong silid, Ay nanlaki, nagulat, sa sarili nakatitig. "Sino ka?" "Sino siya?"Aking pagsusumigaw, Nilisan ng katinuan, ang kaluluwa'y inagaw. Nagpatiluhod at doon ay nagnilay, Ako'y patay na, sinayang ang aking buhay. Isang katauhan ang nababalot sa liwanag, Nagsasabing " Bumalik ka, pumarito ka, tutulungan kita". Ang nakaabang ang kamay ako ay hinihintay, Bago pa man mahawakan ay isang dilim ang bumalot, Sa likod ng aking isipan, sa harap ko ay may inabot. Supot na naglalaman ng buhanging Kristal, Kristal na nagpapasaya at wawasak ng ligaya. Kukunin ba kita at titikmang muli? Itatapon ba kita at sa liwanag kakapit? Ano ang gagawin ng isipang sabog, Sa sayang dulot sa pagkain ng durog?
Continue reading...
48
Hayaan mo akong gawin kang obra— Ipipinta kita gamit ang mga kulay ng pagmamahal na sinayang niya. Hayaan mo akong gawin kang obra— Kung saan ang pangalan mo'y mamumuhay sa bawat tulang isusulat ko tungkol sa pagibig, sinta. Hayaan mo akong gawin kang obra— Iguguhit kita gamit ang mga kamay kong kailanma'y hindi nakalimot sa mga haplos mo, pangga. Hayaan mo akong gawin kang obra— Ipagdidikit natin ang mga pirasong sinira ng nakaraan. Pangako, mahal, 'di ka na mawawasak muli kailanman. Hayaan mo akong gawin kang obra - Dahil mahal, hindi mo man nakikita, isa kang tunay na obra maestra. Hayaan **** ito sa'yo ay aking ipadama, Hayaan mo akong gawin kang obra.
0
Jul 6, 2016
Jul 6, 2016 at 12:06 PM UTC
Hayaan mo akong gawin kang obra
Mga balang nagliliparan Sa lahat ng panig nagpapalitan Sa mga sandaling hindi mapigilan Buhay ang binabayaran Sigaw ng isa ay kalayaan At ang kabila ay kayamanan Sana'y mayroong hangganan Hiling ng mga nasusugatan Isusugal ang lahat upang makamit Ang bagay na iginigiit Nang puso na lahat ay ipagpapalit Upang masumpungan ang mas lalo pang higit Sa kalayaan ay walang pag-big Dugo ang kanilang tubig Armas ang kanilang bibig Dahas ang nakasulat sa mga bisig Ang pag kitil nga ba ang sagot Sa lahat ng ating mga sigalot? Tila ba lubusan nang nakalimot At sa sanlibutan ay nagmistulang mga salot
0
Feb 16, 2019
Feb 16, 2019 at 1:57 PM UTC
Digmaan
#030417 Kabiyak -- Yan sana ang pinag-iipunan ko Dyan ko sana ihahanay ang "Ikaw" Sa larawang hinayaan kong mabuo. Buo -- Hindi ako buo Alam kong Siya ang bubuo sa ating dalawa Bubuo sa magkalayong Ikaw at Ako Sa pinaglayong Tayo. Kapareha -- Par ba ang labanan sa baraha nating dalawa? Parehas nga ba ang lihim na pagsinta? O sadyang -- Pares lamang tayo Para punan ang pagkukulang ng bawat isa. Kalahati -- Kalahati ng buhay ko'y siyang pinagbuksan ko para sayo Ni hindi ako umibig ng iba Wala kang kahati sa puso ko Siya ang nasa tuktok Pero ikaw ang panalangin ko. Mabubuo ba ang Tayo Kung tanging Ako na lang? Kung ang sanang kahati'y nakalimot na parte pala sya -- Parte pala sya ng kabuuan Oo, parte ka ng buhay ko. Kapiranggot na pagtingin, Kalahati ang Ikaw Kalahati ang Ako Siya ang Kabuuan ng parteng Ikaw at Ako -- Paano? Paano ang Tayo? Kung ngayo'y nagkanya-kanya na ang sanang Tayo.
0
Mar 4, 2017
Mar 4, 2017 at 1:17 PM UTC
Kalahating Naglaho
Nakalimot ka siguro na masungit sa iyo ang tadhana Nang ikaw ay nagmahal sa isang tao at nagpahalaga Maikling ngiti lang ang kanya ngang hatid Ngunit habang buhay nasa iyong panlasa ang pait Tuwing iidlip siya ay na riyan Tuwing paggising siya ang hanap Maging sa panaginip ikaw ginagambala ng iyong maling desisyon Hanggang sa langit ang paghingi mo ng solusyon Ikaw lamang naman ay nakinig sa tibok ng damdamin Wala ka naman talagang sala sa harap ng iyong salamin Siya ay dala ng nanlamig na hangin Sa iyong paghinga iyo siyang nakuha Kalaunan tanging hindi umayon ay tadhana
0
Dec 24, 2018
Dec 24, 2018 at 8:47 AM UTC
Malambing na Kaibigang Tadhana
Naglalakad ako pauwi nang makita kita sa isang tabi. Umiiyak. Humahalakhak. Lumalaklak. May hawak na bulaklak. At humihiling sa bawat talulot na pipitasin ay sana hindi ka niya iniwan nang wasak. Nilapitan kita agad at tinabihan. Dinamayan ka sa lamig. Ang mga binti **** sa sobrang tagal nang nakaupo ay namimintig. Walang salita o tunog na lumabas sa aking bibig. Kundi ang mga tenga lamang para makinig. Sa pagkwento mo habang ang boses mo'y nanginginig. Sabay nating pinanood ang pagbaba ng araw. Kasama sa paglubog ang galit na umaapaw. Napatitig ako sayo at napabulong na wag ka sanang matunaw. At nagtataka na bakit mayroong tao na sayo ay umayaw. Biglang tumibok ang puso ko ng laktaw-laktaw. Nagpapasalamat na natanaw kita at ako ay naligaw na parang langaw. Kinalaunan ay napatahan ka kahit saglit lang. Napasaya kahit saglit lang. Nabawasan ang sakit kahit saglit lang. Nakalimot sa problema kahit saglit lang. Nakasama ka kahit saglit lang. At naging parte ng mundo mo kahit saglit lang. Hinatid ka para ligtas na makauwi at nagtanong ka kung paano makakabawi. Makita ka lamang ngumiti, ang abala ay mapapawi. At sana, kung okay ka na talaga. Kapag natulog ka at ipipikit na ang mga matang namamaga. Ay malaman mo na ang iyong tunay na halaga. At matuklasan ang pagmamahal na pang-sayo lamang ng buong buo.
0
Jul 5, 2016
Jul 5, 2016 at 8:37 PM UTC
Panyo
"Nakalimutan ko na ba?" Yun ang pangamba Nakalimot na nga ba? Sino ka? Saan ka pupunta? Ilang araw din Ilang oras sa madilim Sa malabo Sa magulo Tuloy, nakalimot nga yata ako? Matagal na panahon Ang nilaan Sa paghahanap Nang kung saan Nang kung sino San nga ba tayo tutungo? Pagtapos ng lahat Ng isang mahabang panaginip Ang mga mata’y muling nakasilip Naalala ko na ulit Nakalimutan ko lang saglit Pero nagbabalik na muli ..ako
0
May 3, 2019
May 3, 2019 at 2:30 AM UTC
Sa Wakas
Iilan nang estrangherong labi ang dumampi at alam na din kung paano humaplos ang iba't ibang tela marahil kabisado na din ang bawat indayog na walang musika ngunit bakit na sa tuwing pipikit at sinusubukang sabayan ang korong hindi kilala sumasagi pa din sa isip na nakakulong ma'y sa hindi mo bisig at hindi sa iyong unan namamahinga. simula noong pagtalikod mo'y pakiwari kong milyong beses nang umikot ang oras ang sabi ko pa noo'y nakalimot at malaya na sa mga panahong inaantay ang paghimlay ng araw dahil sa pagsilang ng gabi ka lang din naman masisilayan. mahina pa din bang aamining na pagkatapos ng linggong itong sinasakdal ang sarili napagtantong baka siguro hindi pa pala lumalagpas sa hatinggabi ang awit. mahal, baka siguro sa susunod na gabi, nais pa ding sa iyo umuwi.
0
Mar 3, 2017
Mar 3, 2017 at 12:21 AM UTC
Untitled
Kumusta mga kabataan Na pag-asa bayan, Ano ang dahilan Aral ay napabayaan? Isip ay nalason Ng banyagang layon Alisin ang tuon Sa aral ng nayon Nasaan ang tinig Ng tunay na pag-ibig Sa bayang natitigib Ng mapanirang bibig? Tila ba nakalimot Puso ay ibinalot Sa bagong aral na pulot Nagmistulang mga salot Walang pagmamahal Bayan na ng mga hangal Nasan na ang dangal Na turo ni Rizal? Halika na't magising Simulang tanawin Ang nagdaang ningning Ng Araw at Tatlong Bituin! JGA
0
Feb 20, 2019
Feb 20, 2019 at 7:50 PM UTC
Sa Aking Mga Kakabataan
Tila pagod maging sa pagtula Ang mga linya'y hindi na nagtutugma Waring nauubusan na ng mga salita At ang isip ay humihinto na lang bigla Wala nang bagay na nakakamangha Wala na rin saysay kung mayaman o dukha At hindi na nga nabibigla Tila ba tuluyan nang nakalimot sa pagluha Hanggang kailan kaya magpapasan At patutunguhan nga ba ay saan Ginagawa na ang lahat ng paraan At pinipilit ituwid lakad sa daan JGA
0
Nov 19, 2021
Nov 19, 2021 at 12:06 PM UTC
Pagod na
Nakalimot ako Kung paanong magsulat Ng isang akdang pampanitikan Hindi ko na muli alam kung papaanong Sisimulan o tatapusin o hahabiin Ang kalagitnaan ng walang katapusang salita Nakalimot ako Naubusan ako ng tinta dahil Nagmahal yata ng iba Wala na akong papel sa buhay mo O sa ibang taong Taon-taon na lamang sa simula ng taon Pinangarap kong makasama upang makita ang mga lumilipad na parol Nakalimot ako Sa nagdaang taon Paano ko nga ba ikinulong ang sarili sa isang kahon Nanatili roon ng mahabang panahon Nagdugo ng mga letra para sa kanyang patron Paano? Paano ko naalala ang maliliit na bagay na nagdulot ng hapdi At ibaling iyon sa papel na akala ko ay mayroon ako Nakalimot akong kalimutan ka at ang iyong alaalang wala naman talaga Kasi diba? Hindi naman tayo magkakilala Nakalimot ako kung sino ka Isang taong hindi ko na nais kilalanin pa.
0
Dec 31, 2016
Dec 31, 2016 at 11:19 AM UTC
(M)Alala
Sinong makakapagsabi na kaya ko palang iaalay ang kantang ito sayo. Nakalimot ako, Masyado kong nilunod ang mga oras ko kakaisip sa mga pighating dala ng imahinasyon ko. Nilamon tuloy di lang ng pagkatao ko kung hindi pati ang puso ko. Nakalimutan kong ikaw pala ang nagpapatibok nito. Sabi nga sa kanta, "this heart it beats, beats for only you". Pero nasaan ako? Ito, nilulunod ko ang sarili sa mga luhang hindi mapawi pawi. Nakalimutan ko na bago sya o sila dumating, ikaw ang unang lumapit. Nakalimutan ko na bago ako sa kanila umasa, hiningi ko muna sayo ang mga bagay na aking natatamasa. Nakalimutan ko na bago ako sa kanya o sakanila kumapit, kamay mo muna ang unang kumalinga. Nakalimot ako, na bago ako manlimos ng atensyon nya, o nila Binigay mo ito ng buong buo. Oo alam ko, naging matigas ako. Ilang beses mo na akong niyakap pero pilit akong pumipiglas. Oo alam ko, na sa tuwing nag iisa ako at lahat ng tao ay tinalikuran ako. Ikaw ang kahit hindi ko nakikita pero alam ko, andyan ka lang sa tabi ko. Inaalay ko ang kantang ito, dahil oo tama ang mga liriko nito. Hindi ko kaya ng wala ka. Ikaw na nagsilbing hanging payapa sa puso kong binabagyo ng galit, pangamba at kung ano ano pa. Ikaw na nagsisilbing huling hininga ko, huling pag asa ko. Pakiusap, wag kang mapapagod na yakapin ako. Isayaw, ang puso ko hanggang muling matutong magmahal. Isayaw, ang puso ko, tulad ng puso mo na walang ibang alam kung hindi ang magpatawad. Isayaw, ang pagkatao ko, At ibalik ako sa dating ako. Patawad nakalimot ako.
0
Mar 23, 2018
Mar 23, 2018 at 1:23 AM UTC
My Heart
Sinong makakapagsabi na kaya ko palang iaalay ang kantang ito sayo. Nakalimot ako, Masyado kong nilunod ang mga oras ko kakaisip sa mga pighating dala ng imahinasyon ko. Nilamon tuloy di lang ng pagkatao ko kung hindi pati ang puso ko. Nakalimutan kong ikaw pala ang nagpapatibok nito. Sabi nga sa kanta, "this heart it beats, beats for only you". Pero nasaan ako? Ito, nilulunod ko ang sarili sa mga luhang hindi mapawi pawi. Nakalimutan ko na bago sya o sila dumating, ikaw ang unang lumapit. Nakalimutan ko na bago ako sa kanila umasa, hiningi ko muna sayo ang mga bagay na aking natatamasa. Nakalimutan ko na bago ako sa kanya o sakanila kumapit, kamay mo muna ang unang kumalinga. Nakalimot ako, na bago ako manlimos ng atensyon nya, o nila Binigay mo ito ng buong buo. Oo alam ko, naging matigas ako. Ilang beses mo na akong niyakap pero pilit akong pumipiglas. Oo alam ko, na sa tuwing nag iisa ako at lahat ng tao ay tinalikuran ako. Ikaw ang kahit hindi ko nakikita pero alam ko, andyan ka lang sa tabi ko. Inaalay ko ang kantang ito, dahil oo tama ang mga liriko nito. Hindi ko kaya ng wala ka. Ikaw na nagsilbing hanging payapa sa puso kong binabagyo ng galit, pangamba at kung ano ano pa. Ikaw na nagsisilbing huling hininga ko, huling pag asa ko. Pakiusap, wag kang mapapagod na yakapin ako. Isayaw, ang puso ko hanggang muling matutong magmahal. Isayaw, ang puso ko, tulad ng puso mo na walang ibang alam kung hindi ang magpatawad. Isayaw, ang pagkatao ko, At ibalik ako sa dating ako. Patawad nakalimot ako.
Continue reading...
30
Ano nga ba ang sukatan ng ating pagmamahalan Dahil nga ba sa harang ng nakaraan O dahil sa pag-ibig ay kusang dumadaan Mahal kita sana alam mo yan. Hindi ako ang unang nakalimot Ang buhay ko na naging masalimuot Simula ng iwanan mo ako Ang puso ko ay litong lito. Ano nga ba ang pag-ibig para sa iyo Katumbas ba yan ng pusong nagsusumamo Dahil ang sakit sakit sa aking puso Na ang laman ay ikaw lang at ako. Paano nga ba kita makakalimutan Ng ako ay iyong ipagtabuyan Masakit mang amining mahal kita Ngunit kailangan ko na ring magparaya.
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 4:56 PM UTC
Hindi Ko Alam
Kaynipis ng hangin sa paligid Kahit pa bentilador ay nakatutok sa magkabilang gilid Nangangamba sa mga taong kasama sa silid Naway tiyak nga ang aking lingid Ngunit di nagsisinungaling ang mga senyales Kahit na hindi na isulat pa sa papeles Tiyak ang paghinga na may pagtitiis Na tila inaagaw ang hangin na kay nipis Pinarurusahan nga yata ako Sapagkat sobrang nakalimot na nga ako Maging sa pagkain nauuna ang subo ko Kaysa pasasalamat at dalangin ko Tiyak na nga, tiyak na nga... Masakit ang ulo sa paghiga Barado ang ilong magkabila At pang amoy ko'y wala na nga Ako ba ay makatatagal kaya? Tanong sa isip na nawawala Sa wasto dahil masakit na nga Diyos ko bahala ka na nga!
0
Jul 28, 2020
Jul 28, 2020 at 9:40 AM UTC
Covid na nga kaya?
Walong letra Ang epekto ay sobra Kasama sa lungkot at saya Tinuring na pangalwang pamilya Laging nandyan Sa panahon ng pangangailangan Hindi kailanman nakalimot Kahit may pinagdaanang masalimuot Ngayon sila'y malayo Saan na nga ba tutungo Kanino lalapit pag naisipang sumuko Kaibigan, bumalik kana wag kanang lumayo
0
Mar 21, 2019
Mar 21, 2019 at 11:20 AM UTC
Kaibigan