Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kasunod" poems
Ang tauhang ito ay kung lumisan sa mundo—mananatili na lamang ang mga salita, ngunit walang kahulugan ang buhay o hindi alam ang kahulugan ng buhay. 'Walang pag-iral ang tao sa lipunan hangga't 'di kailangan ng lipunan ang tao.' Ang bulong ng tauhan kasunod ang buntunghininga na nasa kawalan na. Tumigil lamang ang tauhan upang pagmasdan ang kumukurap-kurap na liwanag sa rurok ng poste. 'Kahit anong tatag at tibay nito, kung ang liwanag nito sa rurok ay pawala na—wala rin.' Ang bulong muli ng tauhan sa sarili. Biglang bumuhos ang lakas ng ulan habang pinagmamasdan ng tauhan ang poste. Sa lakas ng lagatik ng ulan, ngumiti lamang ang tauhan. Ngumiti lamang sa kabila ng buhos ng ulan sabay tumawa. Sa mga sandaling iyon nasa kawalan ang tauhan—nasa kawalan ng ngiti—nasa kawalan ng ulan. Umuwi lamang ng may ngiti ang tauhan sa kabila ng buhos ng ulan. Madilim at liblib ang kuwarto ng tauhan katulad na lamang ng damdamin at pag-iisip ng tauhan. Sa pagitan ng bintana't pinto. Kumuha ng lubid at upuan ang tauhan. Inilagay sa pagitan ng bintana't pinto ng liblib na kuwarto ang upuan. Tumungtong ang tauhan habang hawak ang lubid, itinali kung saan dapat itali. Itinali sa sarili—iginapos ang katapusan sa leeg—ipiniid ang mga mata. Tumalon na lamang ang tauhan sa upuan sa pagitan ng bintana't pintuan ng liblib na kuwarto. Pumanaw na lamang ang tauhan ng buhay, ngunit may taning. Sa ganoong paraan, nalaman ng buong lipunan na kabilang sa lipunan ang tauhan. Nalaman muli ng lipunan ang pag-iral ng tauhan, ngunit nang pumanaw na ito. Kabilang na muli ang tauhan sa lipunan, ngunit kabilang sa mga pumanaw.
0
Oct 4, 2018
Oct 4, 2018 at 10:59 AM UTC
liberatovincent
Ang buhay, ngunit may taning
Ang tauhang ito ay kung lumisan sa mundo—mananatili na lamang ang mga salita, ngunit walang kahulugan ang buhay o hindi alam ang kahulugan ng buhay. 'Walang pag-iral ang tao sa lipunan hangga't 'di kailangan ng lipunan ang tao.' Ang bulong ng tauhan kasunod ang buntunghininga na nasa kawalan na. Tumigil lamang ang tauhan upang pagmasdan ang kumukurap-kurap na liwanag sa rurok ng poste. 'Kahit anong tatag at tibay nito, kung ang liwanag nito sa rurok ay pawala na—wala rin.' Ang bulong muli ng tauhan sa sarili. Biglang bumuhos ang lakas ng ulan habang pinagmamasdan ng tauhan ang poste. Sa lakas ng lagatik ng ulan, ngumiti lamang ang tauhan. Ngumiti lamang sa kabila ng buhos ng ulan sabay tumawa. Sa mga sandaling iyon nasa kawalan ang tauhan—nasa kawalan ng ngiti—nasa kawalan ng ulan. Umuwi lamang ng may ngiti ang tauhan sa kabila ng buhos ng ulan. Madilim at liblib ang kuwarto ng tauhan katulad na lamang ng damdamin at pag-iisip ng tauhan. Sa pagitan ng bintana't pinto. Kumuha ng lubid at upuan ang tauhan. Inilagay sa pagitan ng bintana't pinto ng liblib na kuwarto ang upuan. Tumungtong ang tauhan habang hawak ang lubid, itinali kung saan dapat itali. Itinali sa sarili—iginapos ang katapusan sa leeg—ipiniid ang mga mata. Tumalon na lamang ang tauhan sa upuan sa pagitan ng bintana't pintuan ng liblib na kuwarto. Pumanaw na lamang ang tauhan ng buhay, ngunit may taning. Sa ganoong paraan, nalaman ng buong lipunan na kabilang sa lipunan ang tauhan. Nalaman muli ng lipunan ang pag-iral ng tauhan, ngunit nang pumanaw na ito. Kabilang na muli ang tauhan sa lipunan, ngunit kabilang sa mga pumanaw.
Continue reading...
5
Hindi ako magaling kumabisado Inaamin ko, hindi ako magaling kumabisado Higit sa lahat, ayokong pinipilit akong tandaan ang mga bagay na ayoko Pero gusto kong makabisado ang tunog ng pagakyat mo sa hagdan Gusto ko makabisado kung ilang kutsara ng asukal at takal ng gatas ang tinitimpla mo sa kape Gusto ko makabisado kung anong paborito **** palaman sa tinapay at kung kailangan mo ba ng alalay Gusto ko makabisado kung inuuna mo bang kainin ang balat ng manok o hinuhuli mo Gusto ko makabisado kung anong timpla ang gusto **** sawsawan sa iyong ulam...matamis, mapait, maasim o maanghang. Matamis, mapait, maasim o maanghang... Gusto kong makabisado, Gusto ko makibasado kung paano minumulat ang mata matapos magising sa mahabang panaginip Gusto ko makabisado ang galaw ng iyong mga kamay sa kung paano mo inaayos ang iyong kurbata Gusto ko makabisado kung paano mo tinatali ang sintas ng sapatos mo sayong mga paa Hindi ako magaling kumabisado... Inuulit ko, hindi ako magaling kumabisado Pero gusto ko makibasado lahat ng tungkol sayo, Sa maliit man o malaking detalye, madami man o kaunti Sa kung paano ka bumangon sa umaga at sa pagahon ng araw, Lahat ng iyong ginagawa sa umpisa at ang iyong hiling kapag tapos na Importante man o walang kahulugan, mahalagang ito'y aking malaman. Ang gusto ko lang makabisado Makabisado Makabisado At sa huling beses, uulitin ko Hindi ako magaling kumabisado Pero kakabisaduhin ko ang hugis ng iyong mukha, ang maiitim at mahahabang pilik mata, ang ngiti sayong labi, ang tunog ng hininga kapag ika'y katabi Gusto ko lang makabisado At kakabisaduhin ko Kakabisaduhin ko kahit gaano katagal Abutin man ng syam-syam, buwan-buwan, taon-taon, Itaga mo man sa bato Sumigaw ka man ng "darna" Pero mahal, kakabisaduhin ko... Kakabisaduhin ko, Maubos man ang mga bituin na siyang nagbibigay direksyon sa kung saan patungo Kakabisaduhin ko simula sa umpisa hanggang sa dulo Simula sa unang letra ng pangalan mo, kasunod sa numero ng kaarawan mo hanggang sa hibla ng buhok mo Panagako mahal, kakabisaduhin ko para sayo Kakabisaduhin ko At kakabisaduhin ko ang tibok ng puso mo, Umaasang baka sakaling masabayan ko
0
Oct 26, 2016
Oct 26, 2016 at 9:11 PM UTC
wynne
16
Hindi ako magaling kumabisado Inaamin ko, hindi ako magaling kumabisado Higit sa lahat, ayokong pinipilit akong tandaan ang mga bagay na ayoko Pero gusto kong makabisado ang tunog ng pagakyat mo sa hagdan Gusto ko makabisado kung ilang kutsara ng asukal at takal ng gatas ang tinitimpla mo sa kape Gusto ko makabisado kung anong paborito **** palaman sa tinapay at kung kailangan mo ba ng alalay Gusto ko makabisado kung inuuna mo bang kainin ang balat ng manok o hinuhuli mo Gusto ko makabisado kung anong timpla ang gusto **** sawsawan sa iyong ulam...matamis, mapait, maasim o maanghang. Matamis, mapait, maasim o maanghang... Gusto kong makabisado, Gusto ko makibasado kung paano minumulat ang mata matapos magising sa mahabang panaginip Gusto ko makabisado ang galaw ng iyong mga kamay sa kung paano mo inaayos ang iyong kurbata Gusto ko makabisado kung paano mo tinatali ang sintas ng sapatos mo sayong mga paa Hindi ako magaling kumabisado... Inuulit ko, hindi ako magaling kumabisado Pero gusto ko makibasado lahat ng tungkol sayo, Sa maliit man o malaking detalye, madami man o kaunti Sa kung paano ka bumangon sa umaga at sa pagahon ng araw, Lahat ng iyong ginagawa sa umpisa at ang iyong hiling kapag tapos na Importante man o walang kahulugan, mahalagang ito'y aking malaman. Ang gusto ko lang makabisado Makabisado Makabisado At sa huling beses, uulitin ko Hindi ako magaling kumabisado Pero kakabisaduhin ko ang hugis ng iyong mukha, ang maiitim at mahahabang pilik mata, ang ngiti sayong labi, ang tunog ng hininga kapag ika'y katabi Gusto ko lang makabisado At kakabisaduhin ko Kakabisaduhin ko kahit gaano katagal Abutin man ng syam-syam, buwan-buwan, taon-taon, Itaga mo man sa bato Sumigaw ka man ng "darna" Pero mahal, kakabisaduhin ko... Kakabisaduhin ko, Maubos man ang mga bituin na siyang nagbibigay direksyon sa kung saan patungo Kakabisaduhin ko simula sa umpisa hanggang sa dulo Simula sa unang letra ng pangalan mo, kasunod sa numero ng kaarawan mo hanggang sa hibla ng buhok mo Panagako mahal, kakabisaduhin ko para sayo Kakabisaduhin ko At kakabisaduhin ko ang tibok ng puso mo, Umaasang baka sakaling masabayan ko
Continue reading...
48
Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig  mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko  ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””
0
Oct 14, 2015
Oct 14, 2015 at 12:26 AM UTC
poetnamasakit
ALAK
Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig  mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko  ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””
Continue reading...
72
Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na  magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan
0
Dec 12, 2018
Dec 12, 2018 at 5:24 PM UTC
haringibon
Hiling sa Pasko
Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na  magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan
Continue reading...
38
Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.
0
Sep 13, 2015
Sep 13, 2015 at 12:17 AM UTC
ken-alorro
Dugo, Kalsada, Bersikulo
Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.
Continue reading...
62
Kailanma'y hindi ako nagsawa Hindi ako magsasawa Na titigan ang masaya **** mga mata Tingnan ang labi **** tumatawa Pakinggan ang boses **** musika sa aking tainga At tanawin ang nakabibighani **** mukha Hindi ako magsasawa Ilang araw man ang dumaan Patuloy pa ring ikaw ang nasa aking isipan Tila nga nalulusaw na ang kisame Kakatitig ko, at ang mahahalagang bagay ay isinasantabi Malaanan ka lamang ng oras Kahit man lang sa isipan ko At ang pananatili ng iyong mga bakas Ay ang hindi mo paglisan sa puso ko Dahil kung merong pagkasugat Kasunod agad nito ang peklat Na mananatiling sa aki'y nakatira At hindi na ito mabubura Pero mahal, hindi pa rin ako magsasawa Hindi ako magsasawang kabisaduhin ang iyong bawat paglingon Ang iyong mga di pagtugon Kabisado ko na ang iyong mga galaw Kagaya nang kung paano ko laging naaalala Ang iyong pagtanaw Pagtanaw mo sa akin kasabay ng iyong ngiti Kabisado ko ang iyong mga "hindi" Kabisado ko na kung saan kita makikita Sa mga lugar na minsan sa aki'y naging mahalaga Alam na alam ko kung kelan tumitibok ang aking puso Tuwing nakikita ko ang sapatos mo Itim at pula Ang kulay kung saan lagi kitang naalala Rinig ko na ang malakas na pagtibok At agad akong nagtatago sa sulok Hindi ako magsasawa Magpapatuloy ako At kahit nasasaktan ako sa mga pagbitiw mo Oo, ramdam ko ang pagbitiw mo Kahit pa hindi mo kailanman hinawakan ang mga kamay ko Oo, masakit Nasasaktan ako Pero pasensya na, magpapatuloy pa rin ako Lumipas ang mga buwan Sa aking puso ka pa rin nanininirahan Sa dami ng unos na aking naranasan Nahihirapan akong tumahan Hanggang sa napagtanto kong pagod na ako Hindi ko alam kung paano nangyari ito Biglaan nalang Kagaya ng paglaho mo Pagod na ako Pagod na akong intindihin ang aking nadarama Pagod na akong umasa Pagod na akong maghintay sa wala Ang umasa sa mga bagay na kailanma'y di mangyayari Mga bagay na hindi ko mawari Pagod na akong paniwalain ang sarili kong magugustuhan mo rin ako Paniwalain ang sarili kong may dadalhin ka sa pagbalik mo Pero nagkamali na naman ako Dahil nakalimutan ko Na hinding hindi pwedeng maging "tayo" Dahil iba ang gusto mo At hinding hindi mangyayaring magiging ako ang tipo mo Dahil hindi tayo talo Pagod na ako sa mga bagay na di pwedeng ipilit Pagod na ako sa pagkapit ko na dati'y mahigpit Pagod na akong kumapit Pagod na ako sa sakit Ngayon, gumagawa na naman ako ng tula Para sa taong iba ang nilalaanan ng kanyang mga salita Pero bago matapos ang tulang ito... Pakinggan mo ako Pakinggan mo ang bawat salitang aking sambit Pakinggan mo ang liriko ng aking awit Pakinggan mo ang tono ng aking tula Damhin mo ang bawat pagbigkas ko ng mga talata Dahil maaaring ito na ang magiging huli Ito na ang bagay na hindi ako magsisisi Sa huling pagkakataon, ramdamin mo ang aking pagkapit Ramdamin mo sa huling pagkakataon ang aking bait Dahil, sobra nang pait Ayaw ko nang damhin Ang mga sugat na dinulot nito Dahil ngayon, nagdurugo ang puso ko Habang tinitingnan ang mga sugat sa kamay ko nang dahil sa patuloy na pagkapit sa'yo Ako lang pala ang kumakapit Kaya tatapusin ko na Ako'y bibitiw na Nang sa gayo'y maging malaya ka na
0
Nov 13, 2017
Nov 13, 2017 at 6:54 AM UTC
macsyjaay
Hindi Magsasawa
Kailanma'y hindi ako nagsawa Hindi ako magsasawa Na titigan ang masaya **** mga mata Tingnan ang labi **** tumatawa Pakinggan ang boses **** musika sa aking tainga At tanawin ang nakabibighani **** mukha Hindi ako magsasawa Ilang araw man ang dumaan Patuloy pa ring ikaw ang nasa aking isipan Tila nga nalulusaw na ang kisame Kakatitig ko, at ang mahahalagang bagay ay isinasantabi Malaanan ka lamang ng oras Kahit man lang sa isipan ko At ang pananatili ng iyong mga bakas Ay ang hindi mo paglisan sa puso ko Dahil kung merong pagkasugat Kasunod agad nito ang peklat Na mananatiling sa aki'y nakatira At hindi na ito mabubura Pero mahal, hindi pa rin ako magsasawa Hindi ako magsasawang kabisaduhin ang iyong bawat paglingon Ang iyong mga di pagtugon Kabisado ko na ang iyong mga galaw Kagaya nang kung paano ko laging naaalala Ang iyong pagtanaw Pagtanaw mo sa akin kasabay ng iyong ngiti Kabisado ko ang iyong mga "hindi" Kabisado ko na kung saan kita makikita Sa mga lugar na minsan sa aki'y naging mahalaga Alam na alam ko kung kelan tumitibok ang aking puso Tuwing nakikita ko ang sapatos mo Itim at pula Ang kulay kung saan lagi kitang naalala Rinig ko na ang malakas na pagtibok At agad akong nagtatago sa sulok Hindi ako magsasawa Magpapatuloy ako At kahit nasasaktan ako sa mga pagbitiw mo Oo, ramdam ko ang pagbitiw mo Kahit pa hindi mo kailanman hinawakan ang mga kamay ko Oo, masakit Nasasaktan ako Pero pasensya na, magpapatuloy pa rin ako Lumipas ang mga buwan Sa aking puso ka pa rin nanininirahan Sa dami ng unos na aking naranasan Nahihirapan akong tumahan Hanggang sa napagtanto kong pagod na ako Hindi ko alam kung paano nangyari ito Biglaan nalang Kagaya ng paglaho mo Pagod na ako Pagod na akong intindihin ang aking nadarama Pagod na akong umasa Pagod na akong maghintay sa wala Ang umasa sa mga bagay na kailanma'y di mangyayari Mga bagay na hindi ko mawari Pagod na akong paniwalain ang sarili kong magugustuhan mo rin ako Paniwalain ang sarili kong may dadalhin ka sa pagbalik mo Pero nagkamali na naman ako Dahil nakalimutan ko Na hinding hindi pwedeng maging "tayo" Dahil iba ang gusto mo At hinding hindi mangyayaring magiging ako ang tipo mo Dahil hindi tayo talo Pagod na ako sa mga bagay na di pwedeng ipilit Pagod na ako sa pagkapit ko na dati'y mahigpit Pagod na akong kumapit Pagod na ako sa sakit Ngayon, gumagawa na naman ako ng tula Para sa taong iba ang nilalaanan ng kanyang mga salita Pero bago matapos ang tulang ito... Pakinggan mo ako Pakinggan mo ang bawat salitang aking sambit Pakinggan mo ang liriko ng aking awit Pakinggan mo ang tono ng aking tula Damhin mo ang bawat pagbigkas ko ng mga talata Dahil maaaring ito na ang magiging huli Ito na ang bagay na hindi ako magsisisi Sa huling pagkakataon, ramdamin mo ang aking pagkapit Ramdamin mo sa huling pagkakataon ang aking bait Dahil, sobra nang pait Ayaw ko nang damhin Ang mga sugat na dinulot nito Dahil ngayon, nagdurugo ang puso ko Habang tinitingnan ang mga sugat sa kamay ko nang dahil sa patuloy na pagkapit sa'yo Ako lang pala ang kumakapit Kaya tatapusin ko na Ako'y bibitiw na Nang sa gayo'y maging malaya ka na
Continue reading...
90
Ang buhay nga naman, Puno ng lungkot at kaligayahan, Subalit wala tayong magagawa, Tiisin nalang kung ano ang mapapala. Diyos ko, ako'y tulungan nyo, Sa aking landas na tinutungo, Landas na puno ng sagabal, Mga sagabal na susubok kung ako'y mapapagal. Dahil ang katotohanan ay di ko maitatanggi, Katotohanang ikinubli sa mga tawat mga ngiti, Ang katotohanang ako rin ay nasasaktan, Dahil sa damdamin kong nanlalaban. Minsan di ko maiwasan, Na masabi ang tunay na nilalaman, Ng puso at di ng isipan, Kaya minsan, ginagawang katatwanan. Ika'y kasapakat ko sa gawaing ito, Ang sinasabihan ko ng mga naturang biro, Ang nakikisabay sa aking mga kalokohan, Kalokohang minsang ginusto kong maging katotohanan. Sa kasamaang palad, ito ang katotohanan, Ang minsang inisip matapos magtawanan, Ang di ko naman maipagkakailang nakakatawa nga, Ngunit di ko inaasahang puso ko pala'y mapipiga. Ang binansagan nating pinakamagandang biro, Ang sa mga luha ko'y nagpatulo, Tumulo dahil sa kakatawa, Tawang may kasunod na pagdurusa. Pagdrusa dahil masakit, Tawa't halakhak nga ba'y sapat na kapalit? Ngunit masasabi ito'y panandalian, Dahil pagkatapos nitoy masasaktan, Para bang ang gusto ko'y ibinigay, Na para bang nagkusa at di na ako pinahintay, Ngunit alam ko sa sarili ko na ito'y huwad, Ako na mismo ang unang naglahad. Subalit nakakatawa naman talaga, Sabihan ba naman kita ng "mahal kita", Tono palang kalokohan na, Masasai **** baligho ang ideya. Aminado akong iyo'y kabilaghuan, Ngunit wala na akong magagawa dyan, Kasalanan ko na kung ako'y nasaktan, Dahil alam kong ako'y nagkamali at may kakulangan.
0
Jun 9, 2017
Jun 9, 2017 at 3:13 PM UTC
taltoy
Baligho
Ang buhay nga naman, Puno ng lungkot at kaligayahan, Subalit wala tayong magagawa, Tiisin nalang kung ano ang mapapala. Diyos ko, ako'y tulungan nyo, Sa aking landas na tinutungo, Landas na puno ng sagabal, Mga sagabal na susubok kung ako'y mapapagal. Dahil ang katotohanan ay di ko maitatanggi, Katotohanang ikinubli sa mga tawat mga ngiti, Ang katotohanang ako rin ay nasasaktan, Dahil sa damdamin kong nanlalaban. Minsan di ko maiwasan, Na masabi ang tunay na nilalaman, Ng puso at di ng isipan, Kaya minsan, ginagawang katatwanan. Ika'y kasapakat ko sa gawaing ito, Ang sinasabihan ko ng mga naturang biro, Ang nakikisabay sa aking mga kalokohan, Kalokohang minsang ginusto kong maging katotohanan. Sa kasamaang palad, ito ang katotohanan, Ang minsang inisip matapos magtawanan, Ang di ko naman maipagkakailang nakakatawa nga, Ngunit di ko inaasahang puso ko pala'y mapipiga. Ang binansagan nating pinakamagandang biro, Ang sa mga luha ko'y nagpatulo, Tumulo dahil sa kakatawa, Tawang may kasunod na pagdurusa. Pagdrusa dahil masakit, Tawa't halakhak nga ba'y sapat na kapalit? Ngunit masasabi ito'y panandalian, Dahil pagkatapos nitoy masasaktan, Para bang ang gusto ko'y ibinigay, Na para bang nagkusa at di na ako pinahintay, Ngunit alam ko sa sarili ko na ito'y huwad, Ako na mismo ang unang naglahad. Subalit nakakatawa naman talaga, Sabihan ba naman kita ng "mahal kita", Tono palang kalokohan na, Masasai **** baligho ang ideya. Aminado akong iyo'y kabilaghuan, Ngunit wala na akong magagawa dyan, Kasalanan ko na kung ako'y nasaktan, Dahil alam kong ako'y nagkamali at may kakulangan.
Continue reading...
44
Sa bawat paginum mo Hindi mo Alam kung kailan ka susuka Sa bawat paglagok mo Hindi mo alam Kung kasunod nang pagsuka ee lasing Ka Parang sa pagibig Sa bawat araw na minamahal mo siya Hindi mo alam kung mahal kaparin ba Niya oh niloloko kalang niya Sa bawat araw na minamahal mo siya Hindi mo alam kung kasunod nang Panloloko niya ee susuko kna
0
Aug 29, 2016
Aug 29, 2016 at 1:32 AM UTC
ramon-cayangyang
alak
Sa bawat paginum mo Hindi mo Alam kung kailan ka susuka Sa bawat paglagok mo Hindi mo alam Kung kasunod nang pagsuka ee lasing Ka Parang sa pagibig Sa bawat araw na minamahal mo siya Hindi mo alam kung mahal kaparin ba Niya oh niloloko kalang niya Sa bawat araw na minamahal mo siya Hindi mo alam kung kasunod nang Panloloko niya ee susuko kna
Continue reading...
12
Natapos na uli ang ulap na makulimlim Nariyan na ang init kasunod ay magandang takipsilim Nagbabagang araw na pumaparoon na sa kanyang pagtago Ang ganda ng iyong ilaw ay pagmamasdan ko
0
Jan 20, 2019
Jan 20, 2019 at 11:30 AM UTC
youraverageAL
Paglubog ng Araw
Natapos na uli ang ulap na makulimlim Nariyan na ang init kasunod ay magandang takipsilim Nagbabagang araw na pumaparoon na sa kanyang pagtago Ang ganda ng iyong ilaw ay pagmamasdan ko
Continue reading...
4
Hindi niyo ba nakikita Ang kanilang panlilinlang sa taong bayan Sa pagpapakita ng malayang lansangan Ngunit ang totoo'y sila ang kapahamakan Apat na dekada nang nakalipas Bata, matanda, sanggol, walang takas Walang takas sa pagmanalupit ng mga pulis at sundalo Ang nakaraan, hindi ba tayo natuto? Mga pulis ay nagkalat Mga sundalo'y laganap at dumadami Kahit saan lumingon, sila ang matatanaw Nagmamasid, nag-iikot, baril ay nasa tabi Putok ng baril biglaang maririnig Kasunod ay balitang may nabaril Iisa ang rason: nanlaban Ang tanong, nanlaban ba o kunwariang nanlaban? Kanilang pagkatok Biglaang pasok Naghalungkat na walang pahintulot Tama pa ba ito? Mga tao'y hinahayaan lang Ang mga naglalakad na kapahamakan Dahil sa takot na sila'y tauhan ng presidente Isang kamay sa bibig, kabila'y sa mata Unti-unti nang nagpaparamdam Ang pagbalik muli ng setyembre bente-tres Tao'y nabulag, hanggang ngayon ganon parin Kailan kaya magigising ang tao, kapag huli na ba ang lahat?
0
Jul 24, 2018
Jul 24, 2018 at 8:22 AM UTC
PearlyChelle
Ang Pagbalik
Hindi niyo ba nakikita Ang kanilang panlilinlang sa taong bayan Sa pagpapakita ng malayang lansangan Ngunit ang totoo'y sila ang kapahamakan Apat na dekada nang nakalipas Bata, matanda, sanggol, walang takas Walang takas sa pagmanalupit ng mga pulis at sundalo Ang nakaraan, hindi ba tayo natuto? Mga pulis ay nagkalat Mga sundalo'y laganap at dumadami Kahit saan lumingon, sila ang matatanaw Nagmamasid, nag-iikot, baril ay nasa tabi Putok ng baril biglaang maririnig Kasunod ay balitang may nabaril Iisa ang rason: nanlaban Ang tanong, nanlaban ba o kunwariang nanlaban? Kanilang pagkatok Biglaang pasok Naghalungkat na walang pahintulot Tama pa ba ito? Mga tao'y hinahayaan lang Ang mga naglalakad na kapahamakan Dahil sa takot na sila'y tauhan ng presidente Isang kamay sa bibig, kabila'y sa mata Unti-unti nang nagpaparamdam Ang pagbalik muli ng setyembre bente-tres Tao'y nabulag, hanggang ngayon ganon parin Kailan kaya magigising ang tao, kapag huli na ba ang lahat?
Continue reading...
28
Tinik sa dibdib, tali sa puso'y pinaghihigpitan Sa alambreng bakod di na makawala yung pulang tubig lang aagos Napuno ng kabanalan, kasunod ay kasawian Ibuhos ang isang daang karayom sa nakatiwalwal na mga sugat Tusok sa balat ay ang kirot na lalong tumitindi nang walang kapahingahan Mabangis na  mga pangil sa talahiban nakatago Wasiwas ng damo binabantayan Mahinahon na inaabangan Mas masahol pa sa tuklaw ng sundo ni Kamatayan Ang kaantukan ay sumagi sa ulo Pangambang nangangahulugan Habang puyat na bumangon Sa dulo ng dapithapon nagsisi-awitan ang mga ibon ay may bagong silang na paraiso Isama na at huwag pabayaan Lahat ay humayo
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 7:27 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #7
Tinik sa dibdib, tali sa puso'y pinaghihigpitan Sa alambreng bakod di na makawala yung pulang tubig lang aagos Napuno ng kabanalan, kasunod ay kasawian Ibuhos ang isang daang karayom sa nakatiwalwal na mga sugat Tusok sa balat ay ang kirot na lalong tumitindi nang walang kapahingahan Mabangis na  mga pangil sa talahiban nakatago Wasiwas ng damo binabantayan Mahinahon na inaabangan Mas masahol pa sa tuklaw ng sundo ni Kamatayan Ang kaantukan ay sumagi sa ulo Pangambang nangangahulugan Habang puyat na bumangon Sa dulo ng dapithapon nagsisi-awitan ang mga ibon ay may bagong silang na paraiso Isama na at huwag pabayaan Lahat ay humayo
Continue reading...
16
#030217 Nakulob na ata ako Anong silbi ng mga patlang at espasyo? Nagagalit tayo sa tono ng pangungusap Ngunit kung may kuwit nama'y Magtataka tayo bakit may paghinto -- Baka kasunod na'y pagkitil ng talata. Hindi natin alam ang takbo -- Kung saan hihinto ang nasimulan na. Pero nakikipagsabayan pa rin tayo. Hindi natin alam ang takbo Eh baka naman kinaligtaan lang talaga Tapos, nakaalis na pala Tapos, tapos na pala. Bibigyan kita ng blangkong papel Di para dungisan mo ng tinta Di para guhitan mo ng sari't saring parirala *Hayaan **** magkusa ito* Na parang pagpipinta sa napakalawak na pader Na parang wala kang nais gawin Kundi maging isang malayang sining at katha. Hindi sya makasarili Pero mabubuhay siya nang kanya.
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 10:33 AM UTC
psalmiseta
May Boses ang Papel
#030217 Nakulob na ata ako Anong silbi ng mga patlang at espasyo? Nagagalit tayo sa tono ng pangungusap Ngunit kung may kuwit nama'y Magtataka tayo bakit may paghinto -- Baka kasunod na'y pagkitil ng talata. Hindi natin alam ang takbo -- Kung saan hihinto ang nasimulan na. Pero nakikipagsabayan pa rin tayo. Hindi natin alam ang takbo Eh baka naman kinaligtaan lang talaga Tapos, nakaalis na pala Tapos, tapos na pala. Bibigyan kita ng blangkong papel Di para dungisan mo ng tinta Di para guhitan mo ng sari't saring parirala *Hayaan **** magkusa ito* Na parang pagpipinta sa napakalawak na pader Na parang wala kang nais gawin Kundi maging isang malayang sining at katha. Hindi sya makasarili Pero mabubuhay siya nang kanya.
Continue reading...
23
Ikaw. Ikaw. Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy. Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. umakyat.. tumakbo.. Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa.. Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw.. Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim.. Dumating ka. Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako. Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako. Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong. Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita.. Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo. Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin.. At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid. Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap. Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito. Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman.. Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin.. Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
0
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 11:47 AM UTC
eonyol
Ikaw
Ikaw. Ikaw. Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy. Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. umakyat.. tumakbo.. Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa.. Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw.. Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim.. Dumating ka. Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako. Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako. Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong. Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita.. Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo. Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin.. At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid. Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap. Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito. Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman.. Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin.. Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
Continue reading...
21
Ang ibon na lumilipad ng mataas Sumasabay sa ihip ng hangin Tumatabi sa dalampasigan Umaawit ng sariling awitin Ipinupundar ang mga hampas ng tubig na hindi kumukupas Minsan nang sumayaw ang ibon Sa tabi ng dalampasigan Natukso ng init ng hangin At lamig ng karagatan Sa isang sayad ng kanyang balahibo Hinatak ng aplaya ang bisig ng mumunti Nagsisigaw hanggang sa mawalan ng kibo Nangamba na hindi na makakalipad muli Ang buhay ng ibon Tila isang kuwit Tumigil at nanahimik Naghihintay ng kasunod Ngunit ang kuwit ay magpapatuloy parin Hindi tulad ng tuldok na katapusan ang hantungan Sa gitna ng pagbagsak at kalungkutan Tayo, katulad ng ibon, ay makalilipad muli
0
Aug 13, 2018
Aug 13, 2018 at 1:59 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Kuwit,
Ang ibon na lumilipad ng mataas Sumasabay sa ihip ng hangin Tumatabi sa dalampasigan Umaawit ng sariling awitin Ipinupundar ang mga hampas ng tubig na hindi kumukupas Minsan nang sumayaw ang ibon Sa tabi ng dalampasigan Natukso ng init ng hangin At lamig ng karagatan Sa isang sayad ng kanyang balahibo Hinatak ng aplaya ang bisig ng mumunti Nagsisigaw hanggang sa mawalan ng kibo Nangamba na hindi na makakalipad muli Ang buhay ng ibon Tila isang kuwit Tumigil at nanahimik Naghihintay ng kasunod Ngunit ang kuwit ay magpapatuloy parin Hindi tulad ng tuldok na katapusan ang hantungan Sa gitna ng pagbagsak at kalungkutan Tayo, katulad ng ibon, ay makalilipad muli
Continue reading...
21
Sabi nila, kapag napapaginipan mo ang isang tao, iniisip o naaalala ka nila o kaya sila ang naiisip at naaalala mo. Pinili kong hindi maniwala sa mga sabi-sabi kasi napapaginipan kita tuwing pinipilit na kitang kalimutan. Tila bang pinapaalala ng mundo kung anong nawala sa'kin. May mga gabing hindi sumasagi ang pangalan mo sa isipan ko bago matulog Ngunit ipapaalala muli sa panaginip, ipapaalala kung gaano ako kasaya tuwing makikita ka, ipapaalala kung gaano tayo kasabik ikuwento ang araw ng isa't-isa, ipapaalala ang mukhang natutunan kong mahalin. At sa isang iglap, magigising ako, alas-kuwatro ng madaling araw, kasabay ng pagmulat ng mata, ang mabilis na tibok ng puso at tumatagaktak na pawis na parang kakatakas lamang sa isang bangungot. At kasunod nito ang malalim na buntong-hininga. Ibang klaseng katahimikan ang sasalubong sa'yo kapag alas-kwatro ng madaling araw, Rinig ang bawat segundo sa orasan, ang bulong ng mahinang volume ng TV na iniwanan **** bukas. Walang mga busina, walang humaharurot na motorsiklo, at walang boses na magtatanong kung binangungot ka ba. May mga katotohanan din na parang mas nagiging totoo, Halimbawa, ang katotohanang hindi mo na ako napanaginipan simula noong gabing ako'y iyong nakalimutan. Sa kabila ng dilim at katahimikan, Naiwan akong nakatulala Iniisip kung alin nga ba ang mas gugustuhin ang panaginipan ka tuwing makakalimutan ka o makalimutan ka hanggang sa panaginip. Nalaman ko ang sagot sa mga gabing sinusubukan kong kalimutan ka.
0
May 18, 2017
May 18, 2017 at 7:10 AM UTC
jramos
Alas-Kwatro
Sabi nila, kapag napapaginipan mo ang isang tao, iniisip o naaalala ka nila o kaya sila ang naiisip at naaalala mo. Pinili kong hindi maniwala sa mga sabi-sabi kasi napapaginipan kita tuwing pinipilit na kitang kalimutan. Tila bang pinapaalala ng mundo kung anong nawala sa'kin. May mga gabing hindi sumasagi ang pangalan mo sa isipan ko bago matulog Ngunit ipapaalala muli sa panaginip, ipapaalala kung gaano ako kasaya tuwing makikita ka, ipapaalala kung gaano tayo kasabik ikuwento ang araw ng isa't-isa, ipapaalala ang mukhang natutunan kong mahalin. At sa isang iglap, magigising ako, alas-kuwatro ng madaling araw, kasabay ng pagmulat ng mata, ang mabilis na tibok ng puso at tumatagaktak na pawis na parang kakatakas lamang sa isang bangungot. At kasunod nito ang malalim na buntong-hininga. Ibang klaseng katahimikan ang sasalubong sa'yo kapag alas-kwatro ng madaling araw, Rinig ang bawat segundo sa orasan, ang bulong ng mahinang volume ng TV na iniwanan **** bukas. Walang mga busina, walang humaharurot na motorsiklo, at walang boses na magtatanong kung binangungot ka ba. May mga katotohanan din na parang mas nagiging totoo, Halimbawa, ang katotohanang hindi mo na ako napanaginipan simula noong gabing ako'y iyong nakalimutan. Sa kabila ng dilim at katahimikan, Naiwan akong nakatulala Iniisip kung alin nga ba ang mas gugustuhin ang panaginipan ka tuwing makakalimutan ka o makalimutan ka hanggang sa panaginip. Nalaman ko ang sagot sa mga gabing sinusubukan kong kalimutan ka.
Continue reading...
27
kumusta, kaibigan? halika't pakinggan ang istoryang dapat **** malaman sana ako'y iyong paniwalaan dahil hindi ito kathang isip lamang hindi ko alam kung kailan 'to nag-umpisa ano, bakit, o paanong nangyari, limot ko na bigla nalang nakaramdam ng lungkot at pagkabalisa patagong pagtangis sa gabi'y aking iniinda habang ako'y nakatulala sa tala tinatanong ang mga bakit kay Bathala may mga boses na nang-aabala hindi makita-kita, sino kaya sila? pagkagising sa umaga'y nariyan na naman sila kasabay ng aking almusal ay ang prisensiya nila ngunit meron akong naisip na ideya sa wakas ay matatahimik na siya sa paglubog ng araw sa kanyang kanlungan kasunod nito ang paglaya ko sa bilangguan ingay na naririnig, nawala na rin nang tuluyan ngunit kasabay nito ang aking paglisan kaibigan, sana'y iyong maunawaan sa pagtatapos ng aking istorya ako'y tunay na naging maligaya ang aking buhay gumaan't guminhawa kasabay nito ang pagtahimik nila sa pagkupas ng aking larawan kasabay ng pagpatak ng ulan aagos ang lagaslas ng dalampasigan at ako'y tutungo sa paraisong kalangitan kaibigan, ako'y hindi lumisan sa mundo dahil ginusto ko kundi para ito sa ikakatahimik ko
0
Jul 23, 2021
Jul 23, 2021 at 4:08 PM UTC
44_dg
Untitled
kumusta, kaibigan? halika't pakinggan ang istoryang dapat **** malaman sana ako'y iyong paniwalaan dahil hindi ito kathang isip lamang hindi ko alam kung kailan 'to nag-umpisa ano, bakit, o paanong nangyari, limot ko na bigla nalang nakaramdam ng lungkot at pagkabalisa patagong pagtangis sa gabi'y aking iniinda habang ako'y nakatulala sa tala tinatanong ang mga bakit kay Bathala may mga boses na nang-aabala hindi makita-kita, sino kaya sila? pagkagising sa umaga'y nariyan na naman sila kasabay ng aking almusal ay ang prisensiya nila ngunit meron akong naisip na ideya sa wakas ay matatahimik na siya sa paglubog ng araw sa kanyang kanlungan kasunod nito ang paglaya ko sa bilangguan ingay na naririnig, nawala na rin nang tuluyan ngunit kasabay nito ang aking paglisan kaibigan, sana'y iyong maunawaan sa pagtatapos ng aking istorya ako'y tunay na naging maligaya ang aking buhay gumaan't guminhawa kasabay nito ang pagtahimik nila sa pagkupas ng aking larawan kasabay ng pagpatak ng ulan aagos ang lagaslas ng dalampasigan at ako'y tutungo sa paraisong kalangitan kaibigan, ako'y hindi lumisan sa mundo dahil ginusto ko kundi para ito sa ikakatahimik ko
Continue reading...
32
mahirap labanan ang pakiramdam mahirap ipilit ang isang bagay mahirap pigilan ang mga mangyayari sa paligid mo hanggang saan ba ang kaya **** ibigay? hanggang kailan ka magiging matatag? hanggang saan mo kayang ipaglaban ang taong mahal mo? hindi ka ba susuko? hindi ka ba napapagod? natanong mo ba siya KUNG mahal ka pa niya? at mas masakit kung hindi mo natanong na minahal ka ba niya? mga hiling na gustong maabot mga taong nayayamot sa mundong kulot-kulot mga noong nakakunot mga buhok na napapanot kakaisip sa mamaya bukas at sa susunod pang mga gabi wala na siya at di mo katabi mata mo'y may luha dahil sa gusto **** di mo makuha ikaw ay sobrang ng napapagal pagod na pagod na kakahabol kaya ikaw ay hinihingal pilitin **** maging masaya kahit wala na siya hindi sa lahat ng pagkakataon hindi sa lahat ng direksyon kasunod, kabuntot mo siya o ikaw ang nakabuntot sa kanya bawat tao ay may kanya kanyang landas at sa bawat landas ay mayroong hudas sa iyong pagtakbo bawat pagtapak mo ay titignan mo wag kang tumingin sa isang direksyon imulat mo yung mga mata mo dahil hindi mo alam may ahas na kakagat sayo at dala nito ay lason lason na magpapahina lason na papatay at tatapos sa iyong buhay.
0
Feb 25, 2018
Feb 25, 2018 at 10:11 PM UTC
Siatam
Saan ka patungo?
mahirap labanan ang pakiramdam mahirap ipilit ang isang bagay mahirap pigilan ang mga mangyayari sa paligid mo hanggang saan ba ang kaya **** ibigay? hanggang kailan ka magiging matatag? hanggang saan mo kayang ipaglaban ang taong mahal mo? hindi ka ba susuko? hindi ka ba napapagod? natanong mo ba siya KUNG mahal ka pa niya? at mas masakit kung hindi mo natanong na minahal ka ba niya? mga hiling na gustong maabot mga taong nayayamot sa mundong kulot-kulot mga noong nakakunot mga buhok na napapanot kakaisip sa mamaya bukas at sa susunod pang mga gabi wala na siya at di mo katabi mata mo'y may luha dahil sa gusto **** di mo makuha ikaw ay sobrang ng napapagal pagod na pagod na kakahabol kaya ikaw ay hinihingal pilitin **** maging masaya kahit wala na siya hindi sa lahat ng pagkakataon hindi sa lahat ng direksyon kasunod, kabuntot mo siya o ikaw ang nakabuntot sa kanya bawat tao ay may kanya kanyang landas at sa bawat landas ay mayroong hudas sa iyong pagtakbo bawat pagtapak mo ay titignan mo wag kang tumingin sa isang direksyon imulat mo yung mga mata mo dahil hindi mo alam may ahas na kakagat sayo at dala nito ay lason lason na magpapahina lason na papatay at tatapos sa iyong buhay.
Continue reading...
37
Di ko inaasahan ang naibigay **** saya, Dahil ang inasahan ko ay ang pagiging panandalian mo. Kasama kita sa maikling panahon, Napaka-ikli, tila kisapmata, lahat nawala. Mga pagsasamang nahinto dulot ng isang tuldok, Tuldok na nagsasahad ng pagtatapos. Oo, ang sakit na di na magkakaroon ng dalawa pang tuldok… Nagsasaad na mayroon pang kasunod ang lahat at di pa tapos Kaso wala na, tapos ang lahat dulot ng isang tuldok. Akala ko tatagal tayo dahil napakarami natin kuwit,,,,,,, Nagsasabing di pa tapos, sandali lang, opps charot lang meron pa. Pero wala eh, tinapos mo na gamit ang isang tuldok. Marahil nga hanggang doon nalang ang istorya nating dalawa Alam ko namang hindi napipilit ang tadhana, Pasensya na mahal ko kung pangit ang kwentong naibigay ko. Oh ito na ang huling tuldok at magsimula ka na ng panibago **** kwento.
0
Jan 11, 2018
Jan 11, 2018 at 12:58 PM UTC
BryantArinos
Tuldok
Di ko inaasahan ang naibigay **** saya, Dahil ang inasahan ko ay ang pagiging panandalian mo. Kasama kita sa maikling panahon, Napaka-ikli, tila kisapmata, lahat nawala. Mga pagsasamang nahinto dulot ng isang tuldok, Tuldok na nagsasahad ng pagtatapos. Oo, ang sakit na di na magkakaroon ng dalawa pang tuldok… Nagsasaad na mayroon pang kasunod ang lahat at di pa tapos Kaso wala na, tapos ang lahat dulot ng isang tuldok. Akala ko tatagal tayo dahil napakarami natin kuwit,,,,,,, Nagsasabing di pa tapos, sandali lang, opps charot lang meron pa. Pero wala eh, tinapos mo na gamit ang isang tuldok. Marahil nga hanggang doon nalang ang istorya nating dalawa Alam ko namang hindi napipilit ang tadhana, Pasensya na mahal ko kung pangit ang kwentong naibigay ko. Oh ito na ang huling tuldok at magsimula ka na ng panibago **** kwento.
Continue reading...
16
Ikaw. Ikaw. Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy. Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. Magsulat.. Bumangon... Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa.. Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw.. Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim.. Dumating ka. Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako. Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako. Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong. Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita.. Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo. Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin.. At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid. Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap. Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito. Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman.. Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin.. Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
0
Feb 27, 2020
Feb 27, 2020 at 9:31 AM UTC
Euphrosyne
Ikaw
Ikaw. Ikaw. Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy. Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. Magsulat.. Bumangon... Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa.. Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw.. Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim.. Dumating ka. Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako. Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako. Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong. Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita.. Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo. Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin.. At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid. Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap. Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito. Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman.. Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin.. Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
Continue reading...
21
mabuti pa rin ang bawat umaga sapagkat naroro'n ka sumusulyap kung manunuya ang kadiliman ng langit ngunit salamat sa liwanag batid **** sa pag-ibig ko sa bayan ay palaging kasunod ka ang mapagpalaya **** tinig sa gitna ng mga sigaw taas kamaong kumakapit sa apoy ng rebolusyon naririto pa rin ako lumiko man ang daan mananatili sa pagkaway ng bukang liwayway at kung sa panahong hindi ko na makapa ang taling nag-uugpong sa ating dalawa lumingon ka lamang pabalik sa sining at pluma tambisan mo ng liyab ang mga salitang magmamarka saliwan mo ng musika ang dalit ng maralita lilingon muli ako aking sinta, at doon ay makikilala kita.
0
Jul 1, 2018
Jul 1, 2018 at 6:01 AM UTC
AndieBonifacio
ang babaeng militante
mabuti pa rin ang bawat umaga sapagkat naroro'n ka sumusulyap kung manunuya ang kadiliman ng langit ngunit salamat sa liwanag batid **** sa pag-ibig ko sa bayan ay palaging kasunod ka ang mapagpalaya **** tinig sa gitna ng mga sigaw taas kamaong kumakapit sa apoy ng rebolusyon naririto pa rin ako lumiko man ang daan mananatili sa pagkaway ng bukang liwayway at kung sa panahong hindi ko na makapa ang taling nag-uugpong sa ating dalawa lumingon ka lamang pabalik sa sining at pluma tambisan mo ng liyab ang mga salitang magmamarka saliwan mo ng musika ang dalit ng maralita lilingon muli ako aking sinta, at doon ay makikilala kita.
Continue reading...
13
Nandito na ako sa labas, sa ilalim ng payapang ilaw mula sa poste kasabay ng pamamayagpag ng mainit na hangin ngayong Marso. Nag-hihintay sa kasunod na pigura na lalabas mula sa masikip na daluyan ng tao – ikaw o ang konsepto ng ikaw na ‘di dapat, maselan kagaya ng pagnanais, pagkakataong mas sinungaling pa sa pamahiin – mayroong napupukaw ngunit hindi kalian man mabibihag.
0
Mar 25, 2016
Mar 25, 2016 at 2:00 AM UTC
windsor-i-guadalupe-jr
Bihag
Nandito na ako sa labas, sa ilalim ng payapang ilaw mula sa poste kasabay ng pamamayagpag ng mainit na hangin ngayong Marso. Nag-hihintay sa kasunod na pigura na lalabas mula sa masikip na daluyan ng tao – ikaw o ang konsepto ng ikaw na ‘di dapat, maselan kagaya ng pagnanais, pagkakataong mas sinungaling pa sa pamahiin – mayroong napupukaw ngunit hindi kalian man mabibihag.
Continue reading...
10
naglalaro ang maliliit na alon sa batuhan kasabay ay paulit-ulit na pagtalbog sa kalagitnaan tinatangay ng mapagbirong hangin hanggang sa ulap lumilikha ng kislap at palakpak naroon lang ang unos ang kinatatakutang delubyo sigwa pinagsamang ingay at katahimikan magkatipan bawat isa ay nagkakaisa paikot pabulusok ang mababangis na luha kanyang dinadala kasunod ay payapang umaga
0
Jul 28, 2020
Jul 28, 2020 at 11:35 PM UTC
kulapu
Baha
naglalaro ang maliliit na alon sa batuhan kasabay ay paulit-ulit na pagtalbog sa kalagitnaan tinatangay ng mapagbirong hangin hanggang sa ulap lumilikha ng kislap at palakpak naroon lang ang unos ang kinatatakutang delubyo sigwa pinagsamang ingay at katahimikan magkatipan bawat isa ay nagkakaisa paikot pabulusok ang mababangis na luha kanyang dinadala kasunod ay payapang umaga
Continue reading...
19
"Tayo ay magsikap upang makamtan natin ang kasaganahan" Bagong umaga, bagong pag-asa pinapahayag ng masiglang kantahan. nasa Pilipinas ka man o nasa Hongkong, adobong manok man o adobong kangkong, Natatamasa **** bunga ng iyong pinagpagalan at Kung ang tigatig ng tugatog **** pinagtagumpayan ay tila ba kalatas na kinuyumos ng anluwagi Pakaingatan **** mainam ang iyong nararamdaman. Awon ! Tama lang na madalas dapat magpunyagi, Mautakan nawa ang puso sa halip na Balantagi. Kung ang bago ay naluluma at ang luma ay mapapalitan, Ganon din naman ang hirap...ginhawa kasunod ng pighati. Asikot man ang mga lalim ng hiwaga hatid ng mga paham.. sila man ay mistulang ulap na sadyang sa tadhana ay wingkag, tila ba pasakalye ng pananambitan na galing pa sa kalye ng tungag !
0
Dec 31, 2022
Dec 31, 2022 at 2:07 PM UTC
TanglawatPanglaw
...Nang lumigaya ang ating Bayan
"Tayo ay magsikap upang makamtan natin ang kasaganahan" Bagong umaga, bagong pag-asa pinapahayag ng masiglang kantahan. nasa Pilipinas ka man o nasa Hongkong, adobong manok man o adobong kangkong, Natatamasa **** bunga ng iyong pinagpagalan at Kung ang tigatig ng tugatog **** pinagtagumpayan ay tila ba kalatas na kinuyumos ng anluwagi Pakaingatan **** mainam ang iyong nararamdaman. Awon ! Tama lang na madalas dapat magpunyagi, Mautakan nawa ang puso sa halip na Balantagi. Kung ang bago ay naluluma at ang luma ay mapapalitan, Ganon din naman ang hirap...ginhawa kasunod ng pighati. Asikot man ang mga lalim ng hiwaga hatid ng mga paham.. sila man ay mistulang ulap na sadyang sa tadhana ay wingkag, tila ba pasakalye ng pananambitan na galing pa sa kalye ng tungag !
Continue reading...
16
Sa aking pag kaway Nagpapahiwatig ng aking pag paalam Hindi namalayan na iyon na pala Ang huling pagkikita Akala ko'y panandalian lamang Ang pag hinto ng mundo Ngunit 'yon na pala ang simula Nang pag tigil ng buhay Nag-isip, nag-iisip Sa lahat ng nangyari Bago ang kasalukuyang pangyayari May hindi pa ba ako nagagawa? Sa unti-unting paglaho ng mga araw Tumama sa akin ang realidad ng buhay Tunay ngang maiksi ang buhay At hindi alam ang kasunod Napatulala Nalungkot Napaiyak Napagod Hinahanap ang nakasanayan Mga araw-araw na gawain Mula sa pag gising ng maaga Hanggang sa patulog na pasikat na araw
0
May 25, 2020
May 25, 2020 at 11:16 PM UTC
PearlyChelle
Huling pag kaway
Sa aking pag kaway Nagpapahiwatig ng aking pag paalam Hindi namalayan na iyon na pala Ang huling pagkikita Akala ko'y panandalian lamang Ang pag hinto ng mundo Ngunit 'yon na pala ang simula Nang pag tigil ng buhay Nag-isip, nag-iisip Sa lahat ng nangyari Bago ang kasalukuyang pangyayari May hindi pa ba ako nagagawa? Sa unti-unting paglaho ng mga araw Tumama sa akin ang realidad ng buhay Tunay ngang maiksi ang buhay At hindi alam ang kasunod Napatulala Nalungkot Napaiyak Napagod Hinahanap ang nakasanayan Mga araw-araw na gawain Mula sa pag gising ng maaga Hanggang sa patulog na pasikat na araw
Continue reading...
24
Sinabi ko na sa lahat ng dilim ako ang magsisilbi sa’yong buwan Buwan na magbibigay ng liwanag sa malulungkot **** gabi Gabi kung saan ikaw ay pagmamasdan kahit ano’ng mangyari Mangyaring hindi ako mawawala dahil mananatili sa’yong tabi. Ngunit kahit ako ang buwan mas pinili mo ang araw Araw na gusto mo dahil sa liwanag niyang hindi ko kayang ibigay Ibigay ang kakayahan niyang takpan lahat ng itim sa kapaligiran Kapaligirang nagbibigay buhay sa mata **** mapupungay. Alam ko na sa bawat pagpikit na gawin ng iyong mga mata Mga mata na habang nakatingala sa aking mumunting liwanag Liwanag na saksi sa paggalaw ng iyong labi kasunod ang mga salita Salita na dumurog sa akin tulad ng mga bituin.
0
Apr 22, 2021
Apr 22, 2021 at 9:48 AM UTC
cpazy
Bakit hindi ang BUWAN?
Sinabi ko na sa lahat ng dilim ako ang magsisilbi sa’yong buwan Buwan na magbibigay ng liwanag sa malulungkot **** gabi Gabi kung saan ikaw ay pagmamasdan kahit ano’ng mangyari Mangyaring hindi ako mawawala dahil mananatili sa’yong tabi. Ngunit kahit ako ang buwan mas pinili mo ang araw Araw na gusto mo dahil sa liwanag niyang hindi ko kayang ibigay Ibigay ang kakayahan niyang takpan lahat ng itim sa kapaligiran Kapaligirang nagbibigay buhay sa mata **** mapupungay. Alam ko na sa bawat pagpikit na gawin ng iyong mga mata Mga mata na habang nakatingala sa aking mumunting liwanag Liwanag na saksi sa paggalaw ng iyong labi kasunod ang mga salita Salita na dumurog sa akin tulad ng mga bituin.
Continue reading...
12