"aantay" poems - Hello Poetry

"aantay" poems

Pagkatapos ng takipsilim Bumabalot ang dilim Ilang oras maninimdim Ang gabi ay lalalim. Nag aantay sa iyong pag dating Naiinip, kung minsan pa'y napapailing Matagal na ring humihiling Katotohana'y gusto ka nang makapiling. Nakasilip na ang haring araw Hindi pa naman ako bumibitaw Habang sa mga pangako mo'y ako'y nakadungaw 'Andito pa rin ako, hindi gumagalaw. Wari ko nga'y ako'y maghihintay Sa pagibig **** walang humpay Pusong ginawa nang alay Sa pagibig **** nakamamatay Narito pa rin ako, hindi makagalaw wari'y napako na sa pangako **** nakakasilaw.

0

Mar 3, 2019

Mar 3, 2019 at 8:10 AM UTC

Pagkatapos ng takipsilim Bumabalot ang dilim Ilang oras maninimdim Ang gabi ay lalalim. Nag aantay sa iyong pag dating Naiinip, kung minsan pa'y napapailing Matagal na ring humihiling Katotohana'y gusto ka nang makapiling. Nakasilip na ang haring araw Hindi pa naman ako bumibitaw Habang sa mga pangako mo'y ako'y nakadungaw 'Andito pa rin ako, hindi gumagalaw. Wari ko nga'y ako'y maghihintay Sa pagibig **** walang humpay Pusong ginawa nang alay Sa pagibig **** nakamamatay Narito pa rin ako, hindi makagalaw wari'y napako na sa pangako **** nakakasilaw.

Continue reading...

Hindi ako ang babae na hinahanap mo abang-abang ko ang mga mata sa paligid nag-aantay, nanghuhuli, nagsusumamo ako na ba? ako na ba ang tinitignan nila? pansin na ba nila ang buhok kong umiindayog kasama ng hangin pansin ba nila ang marahang paghihiwalay ng aking mga labi? hanggang sa mahuli ko ang iyong mga mata nakikita ko na nakikita ko na kung paano kita mamahalin kung paano ko kakalimutan at ibibigay ang sarili ko sayo tahimik na nagmamakaawa ang puso ko lumapit ka bigyan mo ko ng pagasa hindi man ako kaanya-anyaya sa iyong mata pero pupunan ko ng pagmamahal at ng pagaaruga ang lahat ng hindi mo nakikita hindi man ako kasing tingkad ng mga bulaklak at hindi man ako kasing taas ng mga puno na nasa paligid mo pero nagmamakaawa ako bigyan mo ng pag-asa ang puso ko kahit hindi na pagmamahal ang ibigay mo kahit hindi mo na sabihin na pwede kang mawala sa mga mata ko iparamdam mo lang na karapat-dapat ako para sa gayon matutunan ko naman na mahalin ang sarili ko.

0

Aug 6, 2016

Aug 6, 2016 at 9:39 AM UTC

certain-dark-things

hindi ako ang babae na hinahanap mo

Hindi ako ang babae na hinahanap mo abang-abang ko ang mga mata sa paligid nag-aantay, nanghuhuli, nagsusumamo ako na ba? ako na ba ang tinitignan nila? pansin na ba nila ang buhok kong umiindayog kasama ng hangin pansin ba nila ang marahang paghihiwalay ng aking mga labi? hanggang sa mahuli ko ang iyong mga mata nakikita ko na nakikita ko na kung paano kita mamahalin kung paano ko kakalimutan at ibibigay ang sarili ko sayo tahimik na nagmamakaawa ang puso ko lumapit ka bigyan mo ko ng pagasa hindi man ako kaanya-anyaya sa iyong mata pero pupunan ko ng pagmamahal at ng pagaaruga ang lahat ng hindi mo nakikita hindi man ako kasing tingkad ng mga bulaklak at hindi man ako kasing taas ng mga puno na nasa paligid mo pero nagmamakaawa ako bigyan mo ng pag-asa ang puso ko kahit hindi na pagmamahal ang ibigay mo kahit hindi mo na sabihin na pwede kang mawala sa mga mata ko iparamdam mo lang na karapat-dapat ako para sa gayon matutunan ko naman na mahalin ang sarili ko.

Continue reading...

Gising na naman ng alas dos ng gabi Hinihingal at pinagpapawisan ng sobra Mula sa isang bangungot ako’y nagising Nagising sa katotohanang parang bangungot din. Hindi mapigilang bumuhos ang mga luha Puno ng hinagpis mula sa kahapong mapait Bawat hikbi at buntong-hininga pilit pinipigil Habang nagkukumahog hanapin ang nawawala Damdaming nagtitimpi ay biglang pumutok Mga emosyong rumagasa ng walang habas Mula sa nasirang prinsa ng aking puso Umaagos papunta sa mga matang ayaw tumahan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong haplos Pati mga halik na ibinuhos sa aking mga labi Unti-unting nawawala ang wangis mo sa ating kama Ang kamang nilisan mo nung ako’y iniwan mo Gabi-gabing iniisip ang mga dahilan Kung bakit dun pa sa ating kalungkutan Bigla mo na lang akong isinantabi’t iniwan Kahit pa nangako tayo ng walang hanggan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong anino Mga bakas ng kahapong gustong balikan Ngunit kahit kailanman at ano man ang gawin Hinding-hindi ko na muling mararanasan Sana’y naririnig ang mga sigaw ng puso Na nagtitiis sa sakit habang nangungulila sa’yo Sana’y marinig muli ang mga salitang “Mahal kita” mula sa’yong mga labi Kaya nandito pa rin ako sa ating dulo Inaantay ang malabong pagbabalik mo Kahit ang puso’y nawawalan na ng pag-asa Pilit hinihiling ang katuparan ng mga “sana” Pag-ibig ko’y iyo pa rin Nag-aantay sa kamang unti-unting nilalamig Ang mga bisig na ang tanging nais Ang yakapin at hagkan kang muli

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 6:04 AM UTC

Gising na naman ng alas dos ng gabi Hinihingal at pinagpapawisan ng sobra Mula sa isang bangungot ako’y nagising Nagising sa katotohanang parang bangungot din. Hindi mapigilang bumuhos ang mga luha Puno ng hinagpis mula sa kahapong mapait Bawat hikbi at buntong-hininga pilit pinipigil Habang nagkukumahog hanapin ang nawawala Damdaming nagtitimpi ay biglang pumutok Mga emosyong rumagasa ng walang habas Mula sa nasirang prinsa ng aking puso Umaagos papunta sa mga matang ayaw tumahan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong haplos Pati mga halik na ibinuhos sa aking mga labi Unti-unting nawawala ang wangis mo sa ating kama Ang kamang nilisan mo nung ako’y iniwan mo Gabi-gabing iniisip ang mga dahilan Kung bakit dun pa sa ating kalungkutan Bigla mo na lang akong isinantabi’t iniwan Kahit pa nangako tayo ng walang hanggan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong anino Mga bakas ng kahapong gustong balikan Ngunit kahit kailanman at ano man ang gawin Hinding-hindi ko na muling mararanasan Sana’y naririnig ang mga sigaw ng puso Na nagtitiis sa sakit habang nangungulila sa’yo Sana’y marinig muli ang mga salitang “Mahal kita” mula sa’yong mga labi Kaya nandito pa rin ako sa ating dulo Inaantay ang malabong pagbabalik mo Kahit ang puso’y nawawalan na ng pag-asa Pilit hinihiling ang katuparan ng mga “sana” Pag-ibig ko’y iyo pa rin Nag-aantay sa kamang unti-unting nilalamig Ang mga bisig na ang tanging nais Ang yakapin at hagkan kang muli

Continue reading...

Maligamgam na hangin halina sa mukha ko'y magdampi, Nag-aantay ng pagbukas ng kalawakan kasama ang pusong sawi. Ngunit walang na bang liwanag sa aking b'wan? Mga maswerte kong bitwin, hindi na rin mahanap kung saan. Tinakpan na ng maiitim na kaulapan. Nagbabadya na nga siguro ang taglamig na panahon Nililimot ang mga bakas ng kahapon May mga araw na dapat pa atang bilangin Tanging kasama, natatanging maligamgam kong hangin.

0

Nov 17, 2018

Nov 17, 2018 at 7:50 AM UTC

Init sa Iyong Lamig, Kintab ng Aking Gabi

Maligamgam na hangin halina sa mukha ko'y magdampi, Nag-aantay ng pagbukas ng kalawakan kasama ang pusong sawi. Ngunit walang na bang liwanag sa aking b'wan? Mga maswerte kong bitwin, hindi na rin mahanap kung saan. Tinakpan na ng maiitim na kaulapan. Nagbabadya na nga siguro ang taglamig na panahon Nililimot ang mga bakas ng kahapon May mga araw na dapat pa atang bilangin Tanging kasama, natatanging maligamgam kong hangin.

Continue reading...

Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.

0

Apr 23, 2016

Apr 23, 2016 at 11:41 PM UTC

Pampilipit Dila

Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.

Continue reading...

Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.

0

Nov 13, 2016

Nov 13, 2016 at 12:35 PM UTC

Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.

Continue reading...

'Di ako titigil sa'yo Pero 'di ibig sabihin ipagpupumilit ko Mahal kita Kaibigan lang ang turing mo Eh ano? Hindi ako titigil sa'yo Mahal kita Maraming pwedeng mangyari Nag-aantay lang ako Hanggang sa mabago ang mahal kita Sabi mo walang mababago 'Yun din ang sinabi ko Pero maraming nagbago Ikinalungkot ko Mahal kita, sabi ko Tinanggap mo ng buong buo Pero nalulungkot ka na gan'un Ako rin, nalulungkot Ipagpapatuloy ko 'to Sabi ko naman sa'yo Masaya ako sa desisyon ko Mahal kita

0

Nov 10, 2014

Nov 10, 2014 at 1:39 AM UTC

'Di ako titigil sa'yo Pero 'di ibig sabihin ipagpupumilit ko Mahal kita Kaibigan lang ang turing mo Eh ano? Hindi ako titigil sa'yo Mahal kita Maraming pwedeng mangyari Nag-aantay lang ako Hanggang sa mabago ang mahal kita Sabi mo walang mababago 'Yun din ang sinabi ko Pero maraming nagbago Ikinalungkot ko Mahal kita, sabi ko Tinanggap mo ng buong buo Pero nalulungkot ka na gan'un Ako rin, nalulungkot Ipagpapatuloy ko 'to Sabi ko naman sa'yo Masaya ako sa desisyon ko Mahal kita

Continue reading...

Mga sinambit **** salita, Mula sa binitawan **** "mahal kita", Naglalaro sa aking isipan, Akin parin kinakapitan. Sa pag pikit ko ng aking mga mata, Ikaw ang laging nakikita, Sa dinami daming dahilan para kalimutan ka, Heto ako patuloy na nag-aantay kahit alam kong wala na, Tanong ko sa aking sarili, bakit ikaw pa? Bakit ikaw pa at marami namang iba, Sa bawat luhang bumagsak sa aking mga mata, Sa bawat sabi kong 'okay pa, okay na' may lihim na ayoko na at hindi ko na kaya. Mahal ko, minahal mo nga ba ako? Naniwala sa mga pangako **** napako, Oo nga pala no? Lumipas na ang isang taon, Ngunit ang nararamdaman kong ito hindi parin nakabaon. Pero ipinapangako ko sa aking sarili, Hinding hindi na ako magpapatali, Sa mga matatamis **** salita, Kahit kailan hindi na ako maniniwala.

0

Jun 3, 2016

Jun 3, 2016 at 3:56 AM UTC

Mga sinambit **** salita, Mula sa binitawan **** "mahal kita", Naglalaro sa aking isipan, Akin parin kinakapitan. Sa pag pikit ko ng aking mga mata, Ikaw ang laging nakikita, Sa dinami daming dahilan para kalimutan ka, Heto ako patuloy na nag-aantay kahit alam kong wala na, Tanong ko sa aking sarili, bakit ikaw pa? Bakit ikaw pa at marami namang iba, Sa bawat luhang bumagsak sa aking mga mata, Sa bawat sabi kong 'okay pa, okay na' may lihim na ayoko na at hindi ko na kaya. Mahal ko, minahal mo nga ba ako? Naniwala sa mga pangako **** napako, Oo nga pala no? Lumipas na ang isang taon, Ngunit ang nararamdaman kong ito hindi parin nakabaon. Pero ipinapangako ko sa aking sarili, Hinding hindi na ako magpapatali, Sa mga matatamis **** salita, Kahit kailan hindi na ako maniniwala.

Continue reading...

lulubog lilitaw haharap sa'yo tila kahapon hindi nagkasakitan mangangamusta ngayon bukas wala na naman ang gulo mo ano ba talaga ang sadya mo? andito ka na naman babalik na tila parang wala lang maawa ka naman utak ko naguguluhan mga mensahe kong iyong binabalewala kahit seen hindi mo magawa parang tanga nag-aantay may pag-asa pa ba o wala? kaya ako'y titigil na sa kahibangang kay tagal kong inalagaan tatakbo palayo sa anino **** nagmistulang naging multo na ng nakaraan ko

0

Jul 28, 2019

Jul 28, 2019 at 8:55 AM UTC

lulubog lilitaw haharap sa'yo tila kahapon hindi nagkasakitan mangangamusta ngayon bukas wala na naman ang gulo mo ano ba talaga ang sadya mo? andito ka na naman babalik na tila parang wala lang maawa ka naman utak ko naguguluhan mga mensahe kong iyong binabalewala kahit seen hindi mo magawa parang tanga nag-aantay may pag-asa pa ba o wala? kaya ako'y titigil na sa kahibangang kay tagal kong inalagaan tatakbo palayo sa anino **** nagmistulang naging multo na ng nakaraan ko

Continue reading...

Isang taon ang muling lumipas, Di ko na namamalayan ang pagtakbo ng oras, Mahal,bagong taon na! Nais ko lamang itanong—may pag-asa na kaya? Ilang taon na rin akong nag-aantay ng sagot Yung puso mo,ilang taon ko nang inaabot— Ngunit hanggang ngayon,nanatiling mailap Kelan ba babalik sa dati ang lahat? Isa lang naman ang hiling ng pusong nalulumbay Makasama kita habang buhay! Tanda ko pa kung gaano tayo noon kalapit sa isa't-isa Pero nagbago ang lahat ng mahulog ako sayo sinta, Hindi ko sinasadyang mahalin ka— Yan ang tangi kong nasambit Ngunit di mo pinakinggan kahit na aking ipinilit, Lumayo ka't iniwan akong nag-iisa Sa gitna ng kawalan,iniwan **** nagdurusa Kelan ka babalik?Hindi ko na kaya! Pagkat sa bawat araw na magdaraan Lumalalim ang pag-ibig na nararamdaman Kahit na aking pigilan— Mahal,Hindi ko matiis na wala ka! Kahit na ba nasanay na sa pag-iisa Ikaw pa rin ang hanap sa tuwina.. Isang taon akong nagtago ng nararamdaman Ngunit tila habang buhay ang epekto ng iyong nalaman! Ang nais ko lang naman,makapiling ka Kahit na alam kong may mahal kang iba— Oo,ako na yung Tng! Masisisi mo ba ako? Masama bang mahalin ang isang tulad mo? Siguro nga tayo yung matatawag na "pinagtagpo ngunit di itinadhana" Kaya siguro din,dapat na akong magpalaya, Alam kong sa iba ka nakatadahana Nagkamali lang si kupido sa pag-asinta ng kanyang pana Kaya mahal, ang tanging hiling ko bago tuluyang umalis, Maari bang ibalik yung "dating tayo"? Bilang " magkaibigan!"— ano ano na namang iniisip mo! Susubukan kong pigilan ang pusong makulit At patawad mahal,sana'y di ka na galit... :)

0

Mar 23, 2018

Mar 23, 2018 at 11:14 PM UTC

"Mag(-)ka(-)ibigan (TAYO)"

Isang taon ang muling lumipas, Di ko na namamalayan ang pagtakbo ng oras, Mahal,bagong taon na! Nais ko lamang itanong—may pag-asa na kaya? Ilang taon na rin akong nag-aantay ng sagot Yung puso mo,ilang taon ko nang inaabot— Ngunit hanggang ngayon,nanatiling mailap Kelan ba babalik sa dati ang lahat? Isa lang naman ang hiling ng pusong nalulumbay Makasama kita habang buhay! Tanda ko pa kung gaano tayo noon kalapit sa isa't-isa Pero nagbago ang lahat ng mahulog ako sayo sinta, Hindi ko sinasadyang mahalin ka— Yan ang tangi kong nasambit Ngunit di mo pinakinggan kahit na aking ipinilit, Lumayo ka't iniwan akong nag-iisa Sa gitna ng kawalan,iniwan **** nagdurusa Kelan ka babalik?Hindi ko na kaya! Pagkat sa bawat araw na magdaraan Lumalalim ang pag-ibig na nararamdaman Kahit na aking pigilan— Mahal,Hindi ko matiis na wala ka! Kahit na ba nasanay na sa pag-iisa Ikaw pa rin ang hanap sa tuwina.. Isang taon akong nagtago ng nararamdaman Ngunit tila habang buhay ang epekto ng iyong nalaman! Ang nais ko lang naman,makapiling ka Kahit na alam kong may mahal kang iba— Oo,ako na yung Tng! Masisisi mo ba ako? Masama bang mahalin ang isang tulad mo? Siguro nga tayo yung matatawag na "pinagtagpo ngunit di itinadhana" Kaya siguro din,dapat na akong magpalaya, Alam kong sa iba ka nakatadahana Nagkamali lang si kupido sa pag-asinta ng kanyang pana Kaya mahal, ang tanging hiling ko bago tuluyang umalis, Maari bang ibalik yung "dating tayo"? Bilang " magkaibigan!"— ano ano na namang iniisip mo! Susubukan kong pigilan ang pusong makulit At patawad mahal,sana'y di ka na galit... :)

Continue reading...

Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!

0

Jan 7, 2017

Jan 7, 2017 at 9:16 AM UTC

Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!

Continue reading...

Bakit ikaw? I like the way that you smile. I like the way that you laugh. I like the way that you talk. I like the way that you walk. I dont just like the idea of you, I love the idea of you. I just like the way that you are. Last week, nung magkatabi yung phone namin sa HQ. May nagsabi sakin na, "relationship goals" DAW yung phone namin, kasi daw yung kanya, Duos tapos, saakin Ace. Magkasunod daw na ni-release ng Samsung, kumbaga sa Apple parang iPhone 5s yung kanya, saakin iPhone 4s. Haaaays daming alam :p Pano ba yan? Pang ilang araw at gabi ko na to, ikaw padin tumatakbo sa isip ko. I REALLY FEEL SO WEIRD. Pag dumating din yung araw na pinaka aantay ko, hindi na kita pag aantayin. Wala akong pake kung sabihin nilang napaka bilis, i would really say, YES. Because, I can feel it. That there's something about you, wala naman yun sa kung gaano ka katagal manligaw eh diba? Eto yung kung hanggang saan kayo aabot at gaano ka tagal. Sige na, sasanayin ko nalang yung sarili ko. Ako nalang ulit mag aadjust. Sasanayin ko nalang yung sarili ko, na di ka kausap ng pangmatagalan. Pero, sana kumakain ka sa tamang oras at di ka nagpupuyat. Baka magkasakit ka sa pinaggagagawa mo nyan, di ko pa naman kakayanin pag di kita nakikita ng ilang araw. Kita mo naman every weekends, nag bbreakdown ako at laging puro emotional outburst kung hindi sa twitter, dito. Kasi sobrang miss na miss na talaga kita. Gusto kong mabasa mo to, pero wag muna ngayon. Nahihiya pa ko sayo. Alam mo minsan naiinis nga ko sa sarili ko eh kasi, mahiyain ka, tapos nahihiya ako.. Saan hahantong to? Ayoko ding dumadating tayo dun sa part na wala na tayong topic, kasi ayokong nabobored ka. Gusto ko pa naman na lagi kang nakangiti kahit malayo tayo sa isat isa at di tayo magkasama. Goodnight, Jon Ray. I love you.

0

Sep 26, 2015

Sep 26, 2015 at 1:25 PM UTC

Bakit ikaw? I like the way that you smile. I like the way that you laugh. I like the way that you talk. I like the way that you walk. I dont just like the idea of you, I love the idea of you. I just like the way that you are. Last week, nung magkatabi yung phone namin sa HQ. May nagsabi sakin na, "relationship goals" DAW yung phone namin, kasi daw yung kanya, Duos tapos, saakin Ace. Magkasunod daw na ni-release ng Samsung, kumbaga sa Apple parang iPhone 5s yung kanya, saakin iPhone 4s. Haaaays daming alam :p Pano ba yan? Pang ilang araw at gabi ko na to, ikaw padin tumatakbo sa isip ko. I REALLY FEEL SO WEIRD. Pag dumating din yung araw na pinaka aantay ko, hindi na kita pag aantayin. Wala akong pake kung sabihin nilang napaka bilis, i would really say, YES. Because, I can feel it. That there's something about you, wala naman yun sa kung gaano ka katagal manligaw eh diba? Eto yung kung hanggang saan kayo aabot at gaano ka tagal. Sige na, sasanayin ko nalang yung sarili ko. Ako nalang ulit mag aadjust. Sasanayin ko nalang yung sarili ko, na di ka kausap ng pangmatagalan. Pero, sana kumakain ka sa tamang oras at di ka nagpupuyat. Baka magkasakit ka sa pinaggagagawa mo nyan, di ko pa naman kakayanin pag di kita nakikita ng ilang araw. Kita mo naman every weekends, nag bbreakdown ako at laging puro emotional outburst kung hindi sa twitter, dito. Kasi sobrang miss na miss na talaga kita. Gusto kong mabasa mo to, pero wag muna ngayon. Nahihiya pa ko sayo. Alam mo minsan naiinis nga ko sa sarili ko eh kasi, mahiyain ka, tapos nahihiya ako.. Saan hahantong to? Ayoko ding dumadating tayo dun sa part na wala na tayong topic, kasi ayokong nabobored ka. Gusto ko pa naman na lagi kang nakangiti kahit malayo tayo sa isat isa at di tayo magkasama. Goodnight, Jon Ray. I love you.

Continue reading...

May every waiting reveal its worth That all goodbyes equates to healing Every time we sink in pain Our souls are being shaped Which was never realized by yesterday Every waiting will sure come to an end One day you'll say I'm ready to cross the waiting line Finally, I get to see whatever is the prize Now dare to conquer tomorrow Surely every wound closes Together memories haunt you Nevertheless a new you is born Witness how it will form a trace Yet today, at least try to rise In the end, waiting and healing will become one *Nawa'y ang lahat ng pag-aantay ay may saysay Lahat ng pagpapaalam ay may tumbas na paghilom Pagkatao ang nahuhubog sa tuwing sa sakit nalulunod Kailan man 'di ito nababatid ng kahapon Matatapos din ang lahat ng pag-aantay Isang araw sasabihin **** Handa ka nang humakbang Tuklasin ang kung anong supresa ang naka antabay Ano pa't hamakin mo ang bukas Magsasara rin ang lahat ng sugat Patuloy na magmumulto ang mga alaala Ngunit ang bagong ikaw ang siguradong magpapakilala Masdan mo ang maidudulot nitong mga marka Ngunit ngayon bumangon ka Sa huli, ang pag-aantay at ang paghilom ay magiging isa*

0

Jul 25, 2017

Jul 25, 2017 at 6:32 PM UTC

Meeting Point (Tagpuan)

May every waiting reveal its worth That all goodbyes equates to healing Every time we sink in pain Our souls are being shaped Which was never realized by yesterday Every waiting will sure come to an end One day you'll say I'm ready to cross the waiting line Finally, I get to see whatever is the prize Now dare to conquer tomorrow Surely every wound closes Together memories haunt you Nevertheless a new you is born Witness how it will form a trace Yet today, at least try to rise In the end, waiting and healing will become one *Nawa'y ang lahat ng pag-aantay ay may saysay Lahat ng pagpapaalam ay may tumbas na paghilom Pagkatao ang nahuhubog sa tuwing sa sakit nalulunod Kailan man 'di ito nababatid ng kahapon Matatapos din ang lahat ng pag-aantay Isang araw sasabihin **** Handa ka nang humakbang Tuklasin ang kung anong supresa ang naka antabay Ano pa't hamakin mo ang bukas Magsasara rin ang lahat ng sugat Patuloy na magmumulto ang mga alaala Ngunit ang bagong ikaw ang siguradong magpapakilala Masdan mo ang maidudulot nitong mga marka Ngunit ngayon bumangon ka Sa huli, ang pag-aantay at ang paghilom ay magiging isa*

Continue reading...

Naaalala mo ba Sa twing umuulan Minsan mo akong pinayungan At hinatid sa sakayan? Naaalala mo ba Sa twing mag aalas singko Minsan mo rin akong nilibre At pinakain sa McDo? Naaalala mo ba Sa twing pupunta ka sa opisina Andon ako, nag aantay Habang tumutugtog ng gitara? Naaalala mo ba Ang mga ngiting aking ipinipinta Sa aking labi sa twing Ikay nakikita? Tanong ko lang Naaalala mo kaya ako? Dahil ni minsan Di ka pa kasi umaalis sa isip ko.

0

Jan 6, 2018

Jan 6, 2018 at 3:13 AM UTC

Naaalala mo ba Sa twing umuulan Minsan mo akong pinayungan At hinatid sa sakayan? Naaalala mo ba Sa twing mag aalas singko Minsan mo rin akong nilibre At pinakain sa McDo? Naaalala mo ba Sa twing pupunta ka sa opisina Andon ako, nag aantay Habang tumutugtog ng gitara? Naaalala mo ba Ang mga ngiting aking ipinipinta Sa aking labi sa twing Ikay nakikita? Tanong ko lang Naaalala mo kaya ako? Dahil ni minsan Di ka pa kasi umaalis sa isip ko.

Continue reading...

Heto nanaman ako, binabagtas ang daan papunta sayo. Nagbabakasakaling makakahanap ng katahimikan mula sa paborito kong pwesto. Paulit ulit akong pumupunta dito. Paulit ulit kong sinasambit ang mga salita ko at paulit ulit **** naririnig sakin ang pag susumamo. Paulit mo ring inaangat ang mukha kong nakalugmok sa aking mga palad At paulit ulit mo ring pinupunasan ang aking mga pisngi na walang pawis na dumadaloy ngunit mga luha. Paulit ulit mo rin pinaparamdam sakin ang iyong mga bisig na walang ibang alam gawin kung hindi ang kumalinga. Ang iyong mga mata na walang ibang alam gawin kung hindi ang maghanap ng nawawala at hindi ng mga wala. Ang iyong mga tenga na walang sawang makinig sa mga bagay na alam mo na at hindi sa mga bagay na gusto mo lamang marinig tulad ng iba. Ilang beses na akong nagdasal, nagmakaawa, nakipagpalitan ng mga hiling pero hindi ka nagsasawang makinig. Nag aantay ng mga susunod kong hakban kahit alam **** hindi ko pa kaya. at walang sawang magbigay ng mga gabay na kung madalas ay hindi napapansin dahil may ibang pakay. Sa pagdami ng iyong bisita alam ko magiging abala ka sakanila ngunit alam ko na ang aking dasal ay meron pa rin namang puwang sa iyong tenga. Sa araw na ito hindi ka mapapagod magpunas ng mga luha ko. Maglapat ng ulo ko sayong balikat. Makinig sa walang sawa kong mga hinaing. Dahil sa mga oras na to, Walang ibang laman ang aking puso kung hindi tula at papuri para sayo.

0

Mar 8, 2018

Mar 8, 2018 at 10:06 PM UTC

Heto nanaman ako, binabagtas ang daan papunta sayo. Nagbabakasakaling makakahanap ng katahimikan mula sa paborito kong pwesto. Paulit ulit akong pumupunta dito. Paulit ulit kong sinasambit ang mga salita ko at paulit ulit **** naririnig sakin ang pag susumamo. Paulit mo ring inaangat ang mukha kong nakalugmok sa aking mga palad At paulit ulit mo ring pinupunasan ang aking mga pisngi na walang pawis na dumadaloy ngunit mga luha. Paulit ulit mo rin pinaparamdam sakin ang iyong mga bisig na walang ibang alam gawin kung hindi ang kumalinga. Ang iyong mga mata na walang ibang alam gawin kung hindi ang maghanap ng nawawala at hindi ng mga wala. Ang iyong mga tenga na walang sawang makinig sa mga bagay na alam mo na at hindi sa mga bagay na gusto mo lamang marinig tulad ng iba. Ilang beses na akong nagdasal, nagmakaawa, nakipagpalitan ng mga hiling pero hindi ka nagsasawang makinig. Nag aantay ng mga susunod kong hakban kahit alam **** hindi ko pa kaya. at walang sawang magbigay ng mga gabay na kung madalas ay hindi napapansin dahil may ibang pakay. Sa pagdami ng iyong bisita alam ko magiging abala ka sakanila ngunit alam ko na ang aking dasal ay meron pa rin namang puwang sa iyong tenga. Sa araw na ito hindi ka mapapagod magpunas ng mga luha ko. Maglapat ng ulo ko sayong balikat. Makinig sa walang sawa kong mga hinaing. Dahil sa mga oras na to, Walang ibang laman ang aking puso kung hindi tula at papuri para sayo.

Continue reading...

ang buhay ay parang pagtawid sa kalsada tingin sa kanan tingin sa kabila nag aantay na maging berde ang ilaw na nasa kabila mabilisang pagtawid sa kalsadang abala sumasabay sa mga taong hindi kilala wag kang tumawid pag ang umilaw ay pula mas mabuting mag-antay kesa masagasaan ka

0

Jul 19, 2019

Jul 19, 2019 at 10:19 AM UTC

ang buhay ay parang pagtawid sa kalsada tingin sa kanan tingin sa kabila nag aantay na maging berde ang ilaw na nasa kabila mabilisang pagtawid sa kalsadang abala sumasabay sa mga taong hindi kilala wag kang tumawid pag ang umilaw ay pula mas mabuting mag-antay kesa masagasaan ka

Continue reading...

Sa bawat pag gising Tila ang umaga'y hindi kasing tulad dati Ang akala kong magpapatuloy Ay may hindi inaasahang paghinto Sa bawat paglipas ng araw Tulad ng paglaho ng oras Lumalaho na rin ang aking pag-antay Pag-aantay sa kawalan Sa bawat paglubog ng araw Sinasama nito ang sakit na Aking nadarama tuwing dapit-hapon Kung kailan kita naaalala Sa bawat pag usbong ng buwan Ako'y nakakakita ng bagong pag-asa Pag-asa ng kinabukasan na Magkakaroon ng kasagutan ang lahat At sa bawat pag kinang ng mga bituin Naaalala ko pa rin ang nakaraan Ang lahat ng masasayang alaala Na sana'y napagpatuloy hanggang ngayon

0

Jul 27, 2020

Jul 27, 2020 at 10:22 AM UTC

Sa bawat pag gising Tila ang umaga'y hindi kasing tulad dati Ang akala kong magpapatuloy Ay may hindi inaasahang paghinto Sa bawat paglipas ng araw Tulad ng paglaho ng oras Lumalaho na rin ang aking pag-antay Pag-aantay sa kawalan Sa bawat paglubog ng araw Sinasama nito ang sakit na Aking nadarama tuwing dapit-hapon Kung kailan kita naaalala Sa bawat pag usbong ng buwan Ako'y nakakakita ng bagong pag-asa Pag-asa ng kinabukasan na Magkakaroon ng kasagutan ang lahat At sa bawat pag kinang ng mga bituin Naaalala ko pa rin ang nakaraan Ang lahat ng masasayang alaala Na sana'y napagpatuloy hanggang ngayon

Continue reading...

Hayan nanaman sila, Naglalayag muli ang mga mamamahayag, Lagalag nanaman ang bandera ng pula, berde't asul Sa gitna ng karagatan ng mga nauupos na katotohanan, Ang hangin ng pagbabago ay muli nanamang umiihip, Tulak-tulak ang bangkang ginawa mula sa diyaryo't mga pangarap, At doon, Sa islang pinanggalingan ng mga mamamahayag, Kung saan ang mga tao'y kasali sa isang paligsahan ng mga bangkay, Nakatayo sa sentro ang isang pulang bahay na nagmamatyag, Sa kanyang pader nakaukit ang mga alituntunin ng larong maingay, Mangyari lang daw na patayin ang nagsasayawang mga apoy na nagbibigay ilaw sa pagbabago, Mangyari lang daw na patigilin ang pagkembot ng mga bewang sa kumpas ng isang ipinagbabawal na musika, Mangyari lang daw na mangarap ngunit tumingala sa usok ng kanyang establisiyemento, Mangyari lang daw na maglabas ng buntong hininga ngunit huwag sanang pagkamalang pamumulitika, Sa nayong malapit sa dalampasigan ng isla, Kung saan ang buhangin ay nananatili pang morena't hindi pula, Matatanaw ang isang maliit na eskenita, Kung saan naglalakad ang mga pudpod na paang naghahanap ng pag-asa, Ang daang malubak ngunit binuo ng pinagtagpi-tagping mga proweba, Ay mag tuturo sa daungan ng bangka ng mga sinabing peryodista, Ngunit pagdating sa nasabing tagong lugar, May mahabang pilang nag-aantay sa naturang bangka, Wari'y lahat ng talampakan ng mga tao'y dumudugo ngunit hindi namumula, Lahat ay may dalang maleta ngunit hindi naglalayas o nawawala, Sila'y nakapila upang antayin ang bangka, Hindi para sumama, Kundi para maging kalasag ng isang malayang pagpapahayag, Para maging tagapagtanggol ng isang katotohanang nararapat makita ng lahat ng mga nabigador, Para mapatahimik, hindi lang ang lagim ng laro, Kundi lahat ng mga bangkay na naiwan niyang nag iingay

0

Mar 14, 2022

Mar 14, 2022 at 11:23 PM UTC

Papel na Bangka (2020)

Hayan nanaman sila, Naglalayag muli ang mga mamamahayag, Lagalag nanaman ang bandera ng pula, berde't asul Sa gitna ng karagatan ng mga nauupos na katotohanan, Ang hangin ng pagbabago ay muli nanamang umiihip, Tulak-tulak ang bangkang ginawa mula sa diyaryo't mga pangarap, At doon, Sa islang pinanggalingan ng mga mamamahayag, Kung saan ang mga tao'y kasali sa isang paligsahan ng mga bangkay, Nakatayo sa sentro ang isang pulang bahay na nagmamatyag, Sa kanyang pader nakaukit ang mga alituntunin ng larong maingay, Mangyari lang daw na patayin ang nagsasayawang mga apoy na nagbibigay ilaw sa pagbabago, Mangyari lang daw na patigilin ang pagkembot ng mga bewang sa kumpas ng isang ipinagbabawal na musika, Mangyari lang daw na mangarap ngunit tumingala sa usok ng kanyang establisiyemento, Mangyari lang daw na maglabas ng buntong hininga ngunit huwag sanang pagkamalang pamumulitika, Sa nayong malapit sa dalampasigan ng isla, Kung saan ang buhangin ay nananatili pang morena't hindi pula, Matatanaw ang isang maliit na eskenita, Kung saan naglalakad ang mga pudpod na paang naghahanap ng pag-asa, Ang daang malubak ngunit binuo ng pinagtagpi-tagping mga proweba, Ay mag tuturo sa daungan ng bangka ng mga sinabing peryodista, Ngunit pagdating sa nasabing tagong lugar, May mahabang pilang nag-aantay sa naturang bangka, Wari'y lahat ng talampakan ng mga tao'y dumudugo ngunit hindi namumula, Lahat ay may dalang maleta ngunit hindi naglalayas o nawawala, Sila'y nakapila upang antayin ang bangka, Hindi para sumama, Kundi para maging kalasag ng isang malayang pagpapahayag, Para maging tagapagtanggol ng isang katotohanang nararapat makita ng lahat ng mga nabigador, Para mapatahimik, hindi lang ang lagim ng laro, Kundi lahat ng mga bangkay na naiwan niyang nag iingay

Continue reading...

Ilang ulit ko ba dapat sabihin? Ilang ulit ko ba dapat aminin? Na mahal kita Minamahal parin kita Kahit walang tayo Patuloy na umaasa Patuloy na nagbabaga Ang aking pag-ibig Ang aking puso Taimtim na nananalig Taimtim na humihiling Na magbukas ang iyong puso Na magkaroon narin ng tayo Sa ating mga salita Sa ating mga gawa Nagpapakitang tayo ay masaya Nagpapakitang tayo ay maligaya Sa piling ng bawat isa Sa piling ng ating mahal Kaya may itatanong lng ako sayo Ilang ulit ko ba dapat sungkitin ang mga tala? Ilang ulit ko ba dapat sabihin sa iyo na... Mahal kita Minamahal kita Patawarin mo sana pagkat ako'y umaasa Patawarin mo sana pagkat ako'y nananaginip Na matanggap mo mga sinasabi ko Na matanggap mo ang pag-ibig ko Na matanggap ng puso mo ang puso ko Kaya mahal ko paumanhin Nandito lng ako nag-aantay sayo.

0

Aug 28, 2017

Aug 28, 2017 at 11:33 AM UTC

niel-john-ortizo

Ilang ulit ko ba dapat sabihin? Ilang ulit ko ba dapat aminin? Na mahal kita Minamahal parin kita Kahit walang tayo Patuloy na umaasa Patuloy na nagbabaga Ang aking pag-ibig Ang aking puso Taimtim na nananalig Taimtim na humihiling Na magbukas ang iyong puso Na magkaroon narin ng tayo Sa ating mga salita Sa ating mga gawa Nagpapakitang tayo ay masaya Nagpapakitang tayo ay maligaya Sa piling ng bawat isa Sa piling ng ating mahal Kaya may itatanong lng ako sayo Ilang ulit ko ba dapat sungkitin ang mga tala? Ilang ulit ko ba dapat sabihin sa iyo na... Mahal kita Minamahal kita Patawarin mo sana pagkat ako'y umaasa Patawarin mo sana pagkat ako'y nananaginip Na matanggap mo mga sinasabi ko Na matanggap mo ang pag-ibig ko Na matanggap ng puso mo ang puso ko Kaya mahal ko paumanhin Nandito lng ako nag-aantay sayo.

Continue reading...

Kay tagal kong nag aantay Bakit ang puso tila'y tumatamlay Sa bawat pag patak ng oras ikaw ay inaantay. Umaasa na ako ay maalala Sa tuwing nalulungkot balinabalikan na lang ang mga matatamis na ala-ala Hindi pa ba sapat ang mga sugat na dinadala Saan ang sinasabi **** sandigan Sa panahon na umuulan ng problema tila'y walang mapag silungan Nasaan ang mga pangako mo na hindi ko naramdaman Kailan kaya titigil masaktan ang puso na duguan Kailan mag papahinga ang isip na puno ng katanungan Sadyang manhid na ba ako dahil sa patuloy akong pinaglalaruan Sinusubukan kong lumaban nang wala ka Pero ang aking isipan ay nag sasabing tama na Hindi pa ba sapat na magkunwaring masaya Napaniwala ang mga tao sa paligid na ok lang sya. Sa mga mapagkunwari **** ngiti, sila ay naniwala Wala ba silang karapatan malaman ang katotohanan Sa bawat pag bitaw mo ng mga salita Ninanais ko ang iyong pag-unawa Ang sakit na aking nadarama, tila'y binabaliwala Ang marka na iniwan mo sa aking puso ay sariwang sariwa Hindi ako manhid o pusong bato Pinipilit ko lamang itago Ang mga sakit na alam kong makakapag pabago sa isang tulad kong nabibigo. Pinipilit makalimot Sa mundong ito na ang buhay ay masalimuot Sa pusong punong puno ng poot Na ikaw mismo ang nag dulot Hindi ko labis maintindihan Sugat at pait ba nag dulot sa akin Na puno ng galit. Hindi ko rin labis maintindihan ang mga sinabi **** nararapat na dahilan. Sa bigla **** paglisan At ako'y nandito lamang naiwan sa kawalan.

0

May 22, 2018

May 22, 2018 at 8:14 AM UTC

Kay tagal kong nag aantay Bakit ang puso tila'y tumatamlay Sa bawat pag patak ng oras ikaw ay inaantay. Umaasa na ako ay maalala Sa tuwing nalulungkot balinabalikan na lang ang mga matatamis na ala-ala Hindi pa ba sapat ang mga sugat na dinadala Saan ang sinasabi **** sandigan Sa panahon na umuulan ng problema tila'y walang mapag silungan Nasaan ang mga pangako mo na hindi ko naramdaman Kailan kaya titigil masaktan ang puso na duguan Kailan mag papahinga ang isip na puno ng katanungan Sadyang manhid na ba ako dahil sa patuloy akong pinaglalaruan Sinusubukan kong lumaban nang wala ka Pero ang aking isipan ay nag sasabing tama na Hindi pa ba sapat na magkunwaring masaya Napaniwala ang mga tao sa paligid na ok lang sya. Sa mga mapagkunwari **** ngiti, sila ay naniwala Wala ba silang karapatan malaman ang katotohanan Sa bawat pag bitaw mo ng mga salita Ninanais ko ang iyong pag-unawa Ang sakit na aking nadarama, tila'y binabaliwala Ang marka na iniwan mo sa aking puso ay sariwang sariwa Hindi ako manhid o pusong bato Pinipilit ko lamang itago Ang mga sakit na alam kong makakapag pabago sa isang tulad kong nabibigo. Pinipilit makalimot Sa mundong ito na ang buhay ay masalimuot Sa pusong punong puno ng poot Na ikaw mismo ang nag dulot Hindi ko labis maintindihan Sugat at pait ba nag dulot sa akin Na puno ng galit. Hindi ko rin labis maintindihan ang mga sinabi **** nararapat na dahilan. Sa bigla **** paglisan At ako'y nandito lamang naiwan sa kawalan.

Continue reading...

sa malayong kalawakan 'di mo matatanaw ang dulo ngunit tayo'y umaasa pa rin makita kung ano ang nag-aantay tayo'y umaasa kahit ito'y walang kasiguraduhan patuloy tayong naglalakbay hanggang sa marating natin ang dulo at kapag narating natin ang dulo hindi natin alam kung ito'y maganda o hindi pero sa huli'y tatanggapin tatanggapin lang nang tatanggapin

0

Aug 2, 2019

Aug 2, 2019 at 12:28 AM UTC

sa malayong kalawakan 'di mo matatanaw ang dulo ngunit tayo'y umaasa pa rin makita kung ano ang nag-aantay tayo'y umaasa kahit ito'y walang kasiguraduhan patuloy tayong naglalakbay hanggang sa marating natin ang dulo at kapag narating natin ang dulo hindi natin alam kung ito'y maganda o hindi pero sa huli'y tatanggapin tatanggapin lang nang tatanggapin

Continue reading...