Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"napansin" poems
Sa loob ng jeepney, akoy may kursunada Ang babaeng gustong makilala, medyo suplada Biglang tinanong nya ako, “bakit may itatanong ka ba?” Kaya sagot ko, “wala akong itatanong, pero may kaba” Kaba sa dibdib, dahil sa binigyan ako ng pansin Mula sa binibining suplada at di ko yun akalain Na magpapasaya at bububuo sa mahabang araw Nang minsang napatingala sa kagandahang natanaw Dagdag ko, “Magbayad na tayo” Sabi nya, “bayad lang walang pang tayo” Sinabi ko ulit “Miss, pwede namang pambayad ang ngiti, (bakit?) kasi yung 500 mo wala silang panukli” Sa loob ng isipan koy tumutula, Sa labas ang mga mata koy natutulala Nabighani ng ganda at napahanga Di ko napapansin tulo laway labas dila Ngunit sa mukhang tila nakasimangot Napansin ko sa mga mata’y may lungkot Kaya Ang magpasaya, kahit papano ay aking ginawa Nang Minsan sana’y dumampi ang ngiti, at magbigay ng tuwa Ginawa ko na ang simpleng galawan Inaabot ang bayad, upang kamay nya ay mahawakan Gusto ko din sanang malaman ang kanyang pangalan Baka may pagasa kung sya ay liligawan Wala man akong pera, mahalaga masaya Wala man akong pera, basta katabi ko maganda Wala man akong pera, basta wala akong sakit Wala man akong pera, basta kami ay nagkalapit Aking naalala, aking naalala..... Wala pala talaga akong pera Ni piso isa, wala sa bulsa Pano na? Pano na? Kaya ang ending ng love story, Mamang tsuper I’m sorry Pagtumigil na tong byahe, Takbo sibat, handa na akong mag 123....
0
Sep 30, 2018
Sep 30, 2018 at 10:19 AM UTC
august28
Crush Sa Dyip
Sa loob ng jeepney, akoy may kursunada Ang babaeng gustong makilala, medyo suplada Biglang tinanong nya ako, “bakit may itatanong ka ba?” Kaya sagot ko, “wala akong itatanong, pero may kaba” Kaba sa dibdib, dahil sa binigyan ako ng pansin Mula sa binibining suplada at di ko yun akalain Na magpapasaya at bububuo sa mahabang araw Nang minsang napatingala sa kagandahang natanaw Dagdag ko, “Magbayad na tayo” Sabi nya, “bayad lang walang pang tayo” Sinabi ko ulit “Miss, pwede namang pambayad ang ngiti, (bakit?) kasi yung 500 mo wala silang panukli” Sa loob ng isipan koy tumutula, Sa labas ang mga mata koy natutulala Nabighani ng ganda at napahanga Di ko napapansin tulo laway labas dila Ngunit sa mukhang tila nakasimangot Napansin ko sa mga mata’y may lungkot Kaya Ang magpasaya, kahit papano ay aking ginawa Nang Minsan sana’y dumampi ang ngiti, at magbigay ng tuwa Ginawa ko na ang simpleng galawan Inaabot ang bayad, upang kamay nya ay mahawakan Gusto ko din sanang malaman ang kanyang pangalan Baka may pagasa kung sya ay liligawan Wala man akong pera, mahalaga masaya Wala man akong pera, basta katabi ko maganda Wala man akong pera, basta wala akong sakit Wala man akong pera, basta kami ay nagkalapit Aking naalala, aking naalala..... Wala pala talaga akong pera Ni piso isa, wala sa bulsa Pano na? Pano na? Kaya ang ending ng love story, Mamang tsuper I’m sorry Pagtumigil na tong byahe, Takbo sibat, handa na akong mag 123....
Continue reading...
36
Alam ko kaarawan mo nung abril labindalawang at ngayon Humahabol pa ako sa regalo ko na tula para lang sayo. Naaalala kita bilang aking best friend nung intermediate palang tayo Ngayon pati sa facebook konektado pa rin ako sayo Paminsan-minsan ikaw nagchachat sa kin at minsan ako rin naman Nagsheshare ng problema at nagbibigayan ng tips kahit papano man Ngayon dalagita na tayo, marami na rin mga problema sa school at iba kaso Gusto pa rin kita makausap ng matagalan eh marami lang talagang inaasikaso Nagkataon nagkita tayo sa mall at ang napansin ko bigla ka tumangkad Syempre naingit agad, hindi ako pinagpala ng diyos ng tangkad eh. Natutuwa ako nakilala kita noon at nagkakilalan tayo ng lubos Kahit malayo tayo sa isa't isa, at saka nagpapasalamat rin ako  Naging best friend kita at lagi tayo nagtutulungan  Kung may problema tayong hinaharap. Kung alam mo lang maeffort ako kung hindi lang natatamad Lalo na sa pagibig kung pinageffortan dapat masuklian. Pasensya na kung nahuli ako ibigay ang regalo ko para lang talaga sayo Nagpapasalamat ako sa lahat ng alaala natin dalawa at sa susunod pa. Mahal kita dahil naging parte ka na rin sa buong buhay ko! Happy Birthday! To the 16th girl Vivien Hannah Isabel Estrada!
0
Apr 15, 2017
Apr 15, 2017 at 9:51 AM UTC
angelica-sophia-eleazar
Maligayang kaarawan aking kaibigan
Alam ko kaarawan mo nung abril labindalawang at ngayon Humahabol pa ako sa regalo ko na tula para lang sayo. Naaalala kita bilang aking best friend nung intermediate palang tayo Ngayon pati sa facebook konektado pa rin ako sayo Paminsan-minsan ikaw nagchachat sa kin at minsan ako rin naman Nagsheshare ng problema at nagbibigayan ng tips kahit papano man Ngayon dalagita na tayo, marami na rin mga problema sa school at iba kaso Gusto pa rin kita makausap ng matagalan eh marami lang talagang inaasikaso Nagkataon nagkita tayo sa mall at ang napansin ko bigla ka tumangkad Syempre naingit agad, hindi ako pinagpala ng diyos ng tangkad eh. Natutuwa ako nakilala kita noon at nagkakilalan tayo ng lubos Kahit malayo tayo sa isa't isa, at saka nagpapasalamat rin ako  Naging best friend kita at lagi tayo nagtutulungan  Kung may problema tayong hinaharap. Kung alam mo lang maeffort ako kung hindi lang natatamad Lalo na sa pagibig kung pinageffortan dapat masuklian. Pasensya na kung nahuli ako ibigay ang regalo ko para lang talaga sayo Nagpapasalamat ako sa lahat ng alaala natin dalawa at sa susunod pa. Mahal kita dahil naging parte ka na rin sa buong buhay ko! Happy Birthday! To the 16th girl Vivien Hannah Isabel Estrada!
Continue reading...
20
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
0
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
ronnipeppi
paalam, paalam
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
Continue reading...
73
Ikalawang Kurap Tinatahak ko ng marahan ang isang makinang na landas sa gitna ng mga taong alam kong nananalig din. Hinihila ko ng pilit ang dalawang talampakang hindi dumarampi sa sahig na katulad ko’y nakatingala din sa langit. Ang aking mga palad ay magkaniig at ang mga daliri’y kayakap ang isa’t isa. Naiibsan ang sakit ng aking mga sugat ng nalalanghap kong halimuyak mula sa mga puting bulaklak sa paligid. Tila piraso ng langit ang dambanang ito na kung saan sinasabing tutuparin ang lahat ng mga kahilingan mo at papawiin ang lahat ng sakit at paghihirap na dinaranas ng kahit na sino. Sa lugar na ito nakalilimutan ko ang lahat ng hapdi at pagod na nararanasan ko araw-araw para bang unti-unti niyang hinuhugasan ang buo kong katawan at binibigyan ako ng bagong lakas at pag-asang harapin ang isang bagong bukang liwayway. Habang nananalangin ay napansin ko ang mga matang natuon sa’kin nagmamasid - tila kunot noong nagtatanong kung bakit ang basahang tulad ko na tinalikuran ng lipunan at inaring kanlungan ang lansangan ay naririto’t naninikluhod sa harap ng dalanginan. Alam kong ako’y kanilang napupuna ngunit sila’y bulag. Niyayanig ng aking mga dasal ang buong simbahan ngunit sila’y bingi. May kung sinong hindi ko naaninag ang umakay sa’kin patungo’t papalapit sa dambanang ginigiliw. sa bawat hakbang ay bigla kong naalala ang lahat ng pagdurusa at nasambit ang "salamat sa lahat ng pag-asa." Nilingon ko ang larawan ng madlang dukha’t kaawa ngumiti at binitiwan ang aking huling hininga.
0
Jun 18, 2015
Jun 18, 2015 at 11:44 PM UTC
dalampasigan08
"PIKIT-MATANG LIPUNAN"
Ikalawang Kurap Tinatahak ko ng marahan ang isang makinang na landas sa gitna ng mga taong alam kong nananalig din. Hinihila ko ng pilit ang dalawang talampakang hindi dumarampi sa sahig na katulad ko’y nakatingala din sa langit. Ang aking mga palad ay magkaniig at ang mga daliri’y kayakap ang isa’t isa. Naiibsan ang sakit ng aking mga sugat ng nalalanghap kong halimuyak mula sa mga puting bulaklak sa paligid. Tila piraso ng langit ang dambanang ito na kung saan sinasabing tutuparin ang lahat ng mga kahilingan mo at papawiin ang lahat ng sakit at paghihirap na dinaranas ng kahit na sino. Sa lugar na ito nakalilimutan ko ang lahat ng hapdi at pagod na nararanasan ko araw-araw para bang unti-unti niyang hinuhugasan ang buo kong katawan at binibigyan ako ng bagong lakas at pag-asang harapin ang isang bagong bukang liwayway. Habang nananalangin ay napansin ko ang mga matang natuon sa’kin nagmamasid - tila kunot noong nagtatanong kung bakit ang basahang tulad ko na tinalikuran ng lipunan at inaring kanlungan ang lansangan ay naririto’t naninikluhod sa harap ng dalanginan. Alam kong ako’y kanilang napupuna ngunit sila’y bulag. Niyayanig ng aking mga dasal ang buong simbahan ngunit sila’y bingi. May kung sinong hindi ko naaninag ang umakay sa’kin patungo’t papalapit sa dambanang ginigiliw. sa bawat hakbang ay bigla kong naalala ang lahat ng pagdurusa at nasambit ang "salamat sa lahat ng pag-asa." Nilingon ko ang larawan ng madlang dukha’t kaawa ngumiti at binitiwan ang aking huling hininga.
Continue reading...
19
Sawa na ako sa ideya ng Pag-ibig Sawa ka na rin ba? Sa pagbulong, paghikbi at pag-asa? Dahil minsan mayroon akong nakilala Isang bulaklak ng sampaguita Bagamat di pa tuluyang bumubuka Dinudumog na ng labis na pagsinta At minsang umibig rin siya At hinayaang pitasin ng isang binata Ipinagkaloob ang taglay na kamurahan at bango Isiniwalat lahat ng pinakatatago Araw ni Valentino nang muli siyang nakita Nangungulubot na ang kanyang mumunting petalya Muli kong napansin na ang pagsinta Katulad rin pala niya May panahon ng pag usbong May panahon ng pagkamatay Hinubog na ideya sa ating isipan Na ang pagmamahal ay walang katapusan Iyan ang dahilan kung bakit sawa na ako Sa ideya ng pag-ibig
0
Jul 12, 2016
Jul 12, 2016 at 2:21 AM UTC
AndieBonifacio
Sawa na ako sa Ideya ng Pag-ibig
Sawa na ako sa ideya ng Pag-ibig Sawa ka na rin ba? Sa pagbulong, paghikbi at pag-asa? Dahil minsan mayroon akong nakilala Isang bulaklak ng sampaguita Bagamat di pa tuluyang bumubuka Dinudumog na ng labis na pagsinta At minsang umibig rin siya At hinayaang pitasin ng isang binata Ipinagkaloob ang taglay na kamurahan at bango Isiniwalat lahat ng pinakatatago Araw ni Valentino nang muli siyang nakita Nangungulubot na ang kanyang mumunting petalya Muli kong napansin na ang pagsinta Katulad rin pala niya May panahon ng pag usbong May panahon ng pagkamatay Hinubog na ideya sa ating isipan Na ang pagmamahal ay walang katapusan Iyan ang dahilan kung bakit sawa na ako Sa ideya ng pag-ibig
Continue reading...
21
Nakita kita kanina. Nadaanan ka lang ng dyip na sinasakyan ko. Ewan baka nakita mo rin ako. Kung napansin mo ko, yun ang hindi ko alam. Malamang hindi. Ganun ka pa rin, ganun ka palagi. Magkasalubong na mga kilay, nakakunot na noo. Siguro dahil sa init. Ayun, kahit mag-isa lang sa dyip, di ko napiglan, napangiti na lang ako. Nainis naman ako nung isang beses, biglang sinabi ng kaibigan ko, hindi raw maganda yung ginawa **** artikulo. Ipagtatanggol sana kita pero anong masasabi ko, eh wala naman akong alam tungkol sa'yo. Kaya eto pagdating ng bahay, binuksan ko agad at binasa. Baka sakali sa paraang ito maging close tayo. At sa bawat salita, sinusubukang intindihan ang ginawa mo. Pero ang totoo, pinipilit intindihin ka. Baka kasi dito, makilala kita. Isang araw dati, lumabas ako kasama ang isang kaibigan. 'Ah ok' na lang ang nasabi ko, nang malaman kong ang ex niya, ay siya ring ex mo. Anliit talaga ng mundo, noh? Naalala ko tuloy nung hindi mo kami tinulungan, kasi busy ka, busy ka para sa bayan. Ayan, lalo tuloy kitang nagustuhan. Naisip ko nun, kahit kelan hindi ako magiging bida sa hawak **** kamera, kasi, ang bayan mo, ang bayan ko, ang lagi **** inuuna. Oo kahit ako natatawa, kasi sobrang layo talaga ng distansya nating dalawa. Mula sa paniniwala hanggang sa mga ginagawa, hindi kayang sukatin kahit ilang ruler pa gamitin. Hindi naman ako naghahangad ng kahit ano. Ang makita ka nang di inaasahan, sapat na yun. Ang mabasa ka, okay na para isiping kilala nga kita. Makita lang ulit ang mga mata mo, maisip o maalala lahat ng ito, okay na. Pero sana alam mo, may isang tao dito, napapangiti dahil sa'yo.
0
Jul 22, 2011
Jul 22, 2011 at 10:37 AM UTC
tintin-layson
pro-KABIT edited (02.15.10)
Nakita kita kanina. Nadaanan ka lang ng dyip na sinasakyan ko. Ewan baka nakita mo rin ako. Kung napansin mo ko, yun ang hindi ko alam. Malamang hindi. Ganun ka pa rin, ganun ka palagi. Magkasalubong na mga kilay, nakakunot na noo. Siguro dahil sa init. Ayun, kahit mag-isa lang sa dyip, di ko napiglan, napangiti na lang ako. Nainis naman ako nung isang beses, biglang sinabi ng kaibigan ko, hindi raw maganda yung ginawa **** artikulo. Ipagtatanggol sana kita pero anong masasabi ko, eh wala naman akong alam tungkol sa'yo. Kaya eto pagdating ng bahay, binuksan ko agad at binasa. Baka sakali sa paraang ito maging close tayo. At sa bawat salita, sinusubukang intindihan ang ginawa mo. Pero ang totoo, pinipilit intindihin ka. Baka kasi dito, makilala kita. Isang araw dati, lumabas ako kasama ang isang kaibigan. 'Ah ok' na lang ang nasabi ko, nang malaman kong ang ex niya, ay siya ring ex mo. Anliit talaga ng mundo, noh? Naalala ko tuloy nung hindi mo kami tinulungan, kasi busy ka, busy ka para sa bayan. Ayan, lalo tuloy kitang nagustuhan. Naisip ko nun, kahit kelan hindi ako magiging bida sa hawak **** kamera, kasi, ang bayan mo, ang bayan ko, ang lagi **** inuuna. Oo kahit ako natatawa, kasi sobrang layo talaga ng distansya nating dalawa. Mula sa paniniwala hanggang sa mga ginagawa, hindi kayang sukatin kahit ilang ruler pa gamitin. Hindi naman ako naghahangad ng kahit ano. Ang makita ka nang di inaasahan, sapat na yun. Ang mabasa ka, okay na para isiping kilala nga kita. Makita lang ulit ang mga mata mo, maisip o maalala lahat ng ito, okay na. Pero sana alam mo, may isang tao dito, napapangiti dahil sa'yo.
Continue reading...
54
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. *Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?*
0
Jun 29, 2017
Jun 29, 2017 at 8:50 AM UTC
patricia-policarpio
Sa pagtila ng ulan
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. *Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?*
Continue reading...
18
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
0
May 29, 2016
May 29, 2016 at 2:42 AM UTC
jramos
Labing-Isa
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
Continue reading...
84
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
0
Jan 29, 2016
Jan 29, 2016 at 4:18 PM UTC
elle-manabat
Hilamos ng Alaala
Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/
Continue reading...
27
***Maraming taon ang nasayang, mga pangarap na biglang nabasag, 'di na maibabalik sa dati, para itong tinapay na sinira ng amag. Matagal na kong nagtitiis, matagal na kong naghihintay na muli **** ibalik ang apoy ng iyong pagmamahal.*** **Akala mo ba 'di ako nanghinayang sa mga binuong pangarap? Sayang ang dala kong mantikilya,  ang tinapay sana'y  'di inamag. Ang apoy na sinasabi **** sa akin ay nawaglit hindi mo lang alam ikaw din mismo ang umihip.** ***Nagsawa ka na bang ihatid-sundo ako sa bahay? Nagsawa ka na bang pakinggan ang mga drama ko sa buhay? Hindi ko naman gusto na ikaw ay mapagod, Nais ko lang na mapansin mo ko at sa ibang bagay 'wag kang masubsob.*** **Matapos ang isang nakakapagod na araw, ihahatid pa kita sa 'yong bahay, Dahil pag hindi, paniguradong tayo'y mag-aaway. 'yon ang nakakapagod - ang away, lalo na't may problema din ako sa aking buhay na kahit kailan 'di mo napansin, dahil subsob ka sa ibang bagay** ***Sabi ko "ayoko na", sabi mo pagod ka na. Tumakbo ako, mga luha'y naghahabulan sa paglabas, mga tanong na walang sagot, "hahabulin ba nya ako? Hindi na ba nya ko mahal?" 'Di ako lumingon, gumulo aking isipan. Nais ko lang ay pigilan mo ko aking mahal.*** **Sabi mo, ayaw mo na, sabi ko, "pagod na ako", Pagod na akong magpigil ng luha at maghabol sa iyong bawat pagtakas at pagtakbo Mga tanong na walang sagot, " Ayaw nya bang manatili? Hindi na ba nya ako mahal?" 'Di ka lumingon, gumulo ang aking isipan. Nais ko lang ay huminto ka aking mahal.** Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, 'di na 'ko tatakbo, ako'y mananatili, sasabihin kong minamahal kita Hahabulin kita at pipigilan, sasabihin kong minamahal kita
0
Jun 8, 2015
Jun 8, 2015 at 10:59 PM UTC
princessninaann
atik laham (collaboration with JP)
***Maraming taon ang nasayang, mga pangarap na biglang nabasag, 'di na maibabalik sa dati, para itong tinapay na sinira ng amag. Matagal na kong nagtitiis, matagal na kong naghihintay na muli **** ibalik ang apoy ng iyong pagmamahal.*** **Akala mo ba 'di ako nanghinayang sa mga binuong pangarap? Sayang ang dala kong mantikilya,  ang tinapay sana'y  'di inamag. Ang apoy na sinasabi **** sa akin ay nawaglit hindi mo lang alam ikaw din mismo ang umihip.** ***Nagsawa ka na bang ihatid-sundo ako sa bahay? Nagsawa ka na bang pakinggan ang mga drama ko sa buhay? Hindi ko naman gusto na ikaw ay mapagod, Nais ko lang na mapansin mo ko at sa ibang bagay 'wag kang masubsob.*** **Matapos ang isang nakakapagod na araw, ihahatid pa kita sa 'yong bahay, Dahil pag hindi, paniguradong tayo'y mag-aaway. 'yon ang nakakapagod - ang away, lalo na't may problema din ako sa aking buhay na kahit kailan 'di mo napansin, dahil subsob ka sa ibang bagay** ***Sabi ko "ayoko na", sabi mo pagod ka na. Tumakbo ako, mga luha'y naghahabulan sa paglabas, mga tanong na walang sagot, "hahabulin ba nya ako? Hindi na ba nya ko mahal?" 'Di ako lumingon, gumulo aking isipan. Nais ko lang ay pigilan mo ko aking mahal.*** **Sabi mo, ayaw mo na, sabi ko, "pagod na ako", Pagod na akong magpigil ng luha at maghabol sa iyong bawat pagtakas at pagtakbo Mga tanong na walang sagot, " Ayaw nya bang manatili? Hindi na ba nya ako mahal?" 'Di ka lumingon, gumulo ang aking isipan. Nais ko lang ay huminto ka aking mahal.** Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, 'di na 'ko tatakbo, ako'y mananatili, sasabihin kong minamahal kita Hahabulin kita at pipigilan, sasabihin kong minamahal kita
Continue reading...
31
Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.
0
Feb 9, 2016
Feb 9, 2016 at 7:57 AM UTC
dorkcereals
Na-Code Review ka Ngunit Kulang
Hindi mo siguro alam, pero matagal na akong nagagandahan sa iyo. Hindi mo siguro alam, pero noong nagko-code ako, lagi akong umaasa na ikaw ang titingin sa gawa ko. Hindi ko gusto pumorma. Gusto ko lang ipakita na tama ang aking gawa kasi iniisip ko na kapag wala akong mali matutuwa at magpapaunlak ka ng pagkatamis **** ngiti (yihee). Kaso hindi ko alam kung bakit, pero lagi ka na lang may nakikitang putik. Kahit ilang lampaso ng tingin ang ginawa ko sa code ko bago ko ipasa sa iyo, may maisusulat ka pa rin na mali! Anong klaseng mata ba ang mayroon ka? Gusto ko magpakitang-gilas pero lagi mo akong natatabla. “Labag sa standards ang code mo”, “magdagdag ka pa ng test scenario” kulang na lang yata ay sabihin mo sa akin “sino ba ang nagturo sa iyo?” May mga pagkakataon na gusto ko nang umuwi. Pinapackage ko na ang mga code dahil ang lalim na ng gabi. Kaso may makikita ka sa testing, “hmm, parang may mali” Babagsak na lang ang balikat ko, sabay sabi, “ano?! uli?!” Siyempre, may magagawa pa ba ako kapag binanatan mo na ako ng ganito: “pasensya na, pero abswelto sana tayo “kung hindi ko lang sana napansin ang maling ito”. WOW. EH, ‘DI. OKAY. Pero hindi ko magawang magalit sa iyo. Kasi alam ko gusto mo lang ay halos perpekto. Ginagawa mo lang ang trabaho mo. Pero utang na loob, pwede bang bukas na natin tapusin ito? Ngayon, magsasampung taon na ako. Matagal ka nang lumisan, pero ako pa rin ay nandito. Naiintindihan ko na kung bakit sa trabaho nating ito, kailangan matalim ang mga mata mo. Dahil sa bandang huli.. Ang batik sa isang dahon, ay batik sa buong puno.
Continue reading...
38
Una kitang narinig Pero iba pala kapag naririnig at nasisilayan Alam mo bang nakakakilig Kahit yung kinakanta mo ay tungkol sa lokohan, kabiguan o kalungkutan Ewan ko kung napansin mo akong tulala sayo Habang kumakanta ka at may kaunting pangiti ngiti Tignan mo gumawa ako ng tula para sayo At yung puso ko tuloy palihim na tili ng tili Pagkauwi ko galing sa Sev's Cafe Di ko pa din malimutan yung oras na magpapapicture ako sayo Muntik na akong di makagalaw at sumigaw ng mayday! mayday! Nang sabihin **** "teka maglugay muna ako" Hayaan mo na yung mga taong nasa kanta **** PAWS Kung sakin lang araw araw ka sanang may rose Lumipad man yung isa sayo palayo Tayo naman ay tatakbo at lilibutin ang mundo Pag nagkita tayo ulet ang sasabihin ko ay Hi Crush! Kaya lang yung pisngi mo kaya ay mag blush? Sabayan mo sana itong gusto kong kantahin Mejo nirevise ko yung favorite part mo sa antukin Eto na Sasalubungin natin ang kinabukasan Ng walang takot at pangamba Tadhana'y merong tip na makapangyarihan Kung ayaw may dahilan Gusto kita kaya ginawan ng paraan
0
Oct 27, 2015
Oct 27, 2015 at 6:46 AM UTC
inggo
Karlen
Una kitang narinig Pero iba pala kapag naririnig at nasisilayan Alam mo bang nakakakilig Kahit yung kinakanta mo ay tungkol sa lokohan, kabiguan o kalungkutan Ewan ko kung napansin mo akong tulala sayo Habang kumakanta ka at may kaunting pangiti ngiti Tignan mo gumawa ako ng tula para sayo At yung puso ko tuloy palihim na tili ng tili Pagkauwi ko galing sa Sev's Cafe Di ko pa din malimutan yung oras na magpapapicture ako sayo Muntik na akong di makagalaw at sumigaw ng mayday! mayday! Nang sabihin **** "teka maglugay muna ako" Hayaan mo na yung mga taong nasa kanta **** PAWS Kung sakin lang araw araw ka sanang may rose Lumipad man yung isa sayo palayo Tayo naman ay tatakbo at lilibutin ang mundo Pag nagkita tayo ulet ang sasabihin ko ay Hi Crush! Kaya lang yung pisngi mo kaya ay mag blush? Sabayan mo sana itong gusto kong kantahin Mejo nirevise ko yung favorite part mo sa antukin Eto na Sasalubungin natin ang kinabukasan Ng walang takot at pangamba Tadhana'y merong tip na makapangyarihan Kung ayaw may dahilan Gusto kita kaya ginawan ng paraan
Continue reading...
26
Tulad ng kahit sino, siya'y isa ring hamak na nilalang na naghahanap ng pag-ibig, at iibigin. Hanggang isang araw, ika'y kaniyang nakita mula sa malayo. Matangkad ka, kung kaya't agad niyang napansin ang iyong tikas. Kasing tikas mo ang damdamin, sa kanya'y umusbong alinsabay sa iyong pagdating. Sa tuwing ika'y kaniyang nakikita, siya'y lihim na napapangiti. Ang liwanag na minsan ng nakubli sa kanyang araw-araw, ay iyong ibinalik. Binigyang sibol mo ang pananahimik ng kaniyang puso na minsa'y napabayaan at nasaktan. Kaya't salamat sayo, bagama't hindi pa siguro napapanahon. Upang iyong malaman, itong espesyal na pagtangi na sa iyo'y kanyang inilaan. Marahil, sapat na muna na ika'y kanyang masilayan kahit man lamang, sa malayuan.
0
Nov 3, 2015
Nov 3, 2015 at 3:12 AM UTC
RLFRN
Ang Pagtangi Ni Rochelle
Tulad ng kahit sino, siya'y isa ring hamak na nilalang na naghahanap ng pag-ibig, at iibigin. Hanggang isang araw, ika'y kaniyang nakita mula sa malayo. Matangkad ka, kung kaya't agad niyang napansin ang iyong tikas. Kasing tikas mo ang damdamin, sa kanya'y umusbong alinsabay sa iyong pagdating. Sa tuwing ika'y kaniyang nakikita, siya'y lihim na napapangiti. Ang liwanag na minsan ng nakubli sa kanyang araw-araw, ay iyong ibinalik. Binigyang sibol mo ang pananahimik ng kaniyang puso na minsa'y napabayaan at nasaktan. Kaya't salamat sayo, bagama't hindi pa siguro napapanahon. Upang iyong malaman, itong espesyal na pagtangi na sa iyo'y kanyang inilaan. Marahil, sapat na muna na ika'y kanyang masilayan kahit man lamang, sa malayuan.
Continue reading...
30
nakasalubong kita kanina ang layo ng iyong tingin at di mo man lang napansin na ako'y nasa harap mo na baka ito ay iyong sadya pagkat ayaw mo na akong makita pero bakit ako natuwa kahit alam kong ako'y walang halaga akala ko'y tanggap ko na pero bakit ako ulit umaasa naiinis sa aking sarili kung bakit damdami'y di mapigil sana di na tayo magkita ng malimot na kita baka ako ay sumaya at balang araw makahanap ng iba
0
Feb 5, 2016
Feb 5, 2016 at 7:53 PM UTC
jaycee
kanina
nakasalubong kita kanina ang layo ng iyong tingin at di mo man lang napansin na ako'y nasa harap mo na baka ito ay iyong sadya pagkat ayaw mo na akong makita pero bakit ako natuwa kahit alam kong ako'y walang halaga akala ko'y tanggap ko na pero bakit ako ulit umaasa naiinis sa aking sarili kung bakit damdami'y di mapigil sana di na tayo magkita ng malimot na kita baka ako ay sumaya at balang araw makahanap ng iba
Continue reading...
16
Saksi ako sa bawat tingin. Saksi ako sa lihim na pagdapo ng paru-paro sa iyong bukirin. Saksi ako sayo at sa kanya. Saksi ako sa pag-aari mo sa kanya, gamit ang iyong mga mata. Saksi ako sa lihim na pagsulyap. Saksi ako sa labis na pagiingat. Saksi ako sa lahat. Pero ako, nasaksihan mo ba ako? Napansin mo ba ang bawat tinging binabato ko sayo ? Naaninag mo ba ang pusong dumadapo sa mga ito? Nasaksihan mo ba? Ang pagtago ko sa likod ng mga pahina, Ang paghikbi ko gamit ang musika, Ang sakit? Nasaksihan mo ba? Na sa tuwing napapagod ka kakahabol, ganon din ako? Na sa tuwing masaya kang tinititigan siya, ako naman, umaasang tititigan mo? Nasaksihan mo ba? Ang pag-asam kong sana, Sana ako nalang siya. Sana ako nalang... Sana ako.. Sana... Hanggang kailan ako kakapit sa mga natitirang sana? Hanggang kailan ko panghahawakan ang paniniwala kong "baka"? Ang paniniwala kong baka ikaw... Ikaw na tama at ikaw na Mali, Ikaw na oo at ikaw na hindi, Ikaw na meron at ikaw na wala.. Ikaw na tanong, at ikaw na sagot. Ikaw na. Paano ko nga ba mapapakawalan ang mga titig kong biglang nakulong sayo? Paano ko nga ba mapipigilan ang kamay na pipigil sana sa pagtakbo mo? Paano nga ba? Kakayanin ko pa bang saksihan ang bawat ngiti, bawat tingin, bawat paghikbi na hiniling ko sa bituin pero sa iba dumating? Kakayanin ko pa kaya? Kakayanin ko pa.. Kakayanin ko.. Kakayanin.. M.U (Mag-isang Umiibig)
0
Jul 17, 2016
Jul 17, 2016 at 9:57 PM UTC
jan-patricia-vasadregn
M.U
Saksi ako sa bawat tingin. Saksi ako sa lihim na pagdapo ng paru-paro sa iyong bukirin. Saksi ako sayo at sa kanya. Saksi ako sa pag-aari mo sa kanya, gamit ang iyong mga mata. Saksi ako sa lihim na pagsulyap. Saksi ako sa labis na pagiingat. Saksi ako sa lahat. Pero ako, nasaksihan mo ba ako? Napansin mo ba ang bawat tinging binabato ko sayo ? Naaninag mo ba ang pusong dumadapo sa mga ito? Nasaksihan mo ba? Ang pagtago ko sa likod ng mga pahina, Ang paghikbi ko gamit ang musika, Ang sakit? Nasaksihan mo ba? Na sa tuwing napapagod ka kakahabol, ganon din ako? Na sa tuwing masaya kang tinititigan siya, ako naman, umaasang tititigan mo? Nasaksihan mo ba? Ang pag-asam kong sana, Sana ako nalang siya. Sana ako nalang... Sana ako.. Sana... Hanggang kailan ako kakapit sa mga natitirang sana? Hanggang kailan ko panghahawakan ang paniniwala kong "baka"? Ang paniniwala kong baka ikaw... Ikaw na tama at ikaw na Mali, Ikaw na oo at ikaw na hindi, Ikaw na meron at ikaw na wala.. Ikaw na tanong, at ikaw na sagot. Ikaw na. Paano ko nga ba mapapakawalan ang mga titig kong biglang nakulong sayo? Paano ko nga ba mapipigilan ang kamay na pipigil sana sa pagtakbo mo? Paano nga ba? Kakayanin ko pa bang saksihan ang bawat ngiti, bawat tingin, bawat paghikbi na hiniling ko sa bituin pero sa iba dumating? Kakayanin ko pa kaya? Kakayanin ko pa.. Kakayanin ko.. Kakayanin.. M.U (Mag-isang Umiibig)
Continue reading...
38
*Kumapit ka sa isang patalim Paano mo ito naaatim? Sadyang di napansin sa katagalan Ang humuhupa kong kaligayahan Sa patalim ng pagmamahal ako ang nasa hawakan Sobra na ang pagdurusa mo kaya ito'y binitawan Mga isinakripisyo mo'y di na kayang pantayan Kaya ako'y humiwalay nang makalipat ka sa hawakan*
0
Oct 1, 2015
Oct 1, 2015 at 9:39 AM UTC
inggo
Dahil
*Kumapit ka sa isang patalim Paano mo ito naaatim? Sadyang di napansin sa katagalan Ang humuhupa kong kaligayahan Sa patalim ng pagmamahal ako ang nasa hawakan Sobra na ang pagdurusa mo kaya ito'y binitawan Mga isinakripisyo mo'y di na kayang pantayan Kaya ako'y humiwalay nang makalipat ka sa hawakan*
Continue reading...
8
ngayon ko lang napansin. sobrang dami ko palang isinulat para sa'yo. ngayon ko lang napansin na lahat sila galing sa mga katabi kong diksyonaryo at tesauro. malay ko ba kung ano ang ibig sabihin ng mga isinulat ko. lumalaki pa lamang ako. ngayon pa lang natututong makipagtalastasan, makipagbalagtasan, makipagsagutan, makipag-away. ngayon pa lang akong natututong maghintay at ngayon pa lang nasusugatan. ngayon ko lang nalaman ang tunay na ibig sabihin ng paniniwala. paniniwala sa pagkahulog, paniniwala sa kung anumang gusto kong paniwalaan. paniniwala na meron ka pang mapapaniwalaan dito sa mundo. kapit ka, subukan mo. ngayon pa lang akong nagtitiwalang muli. ngayon pa lang nagpapatawad. ngayon pa lang nakakapagsabi ng 'mahal kita', nang walang pagdududa at walang pagsisisi. mahal ko talaga sila. ngayon ko pa lang nararamdaman ang tunay na pag-ibig. ngayon ko pa lang nakikita kung paano magmahal ang isang taong nasasaktan. ngayon pa lang ako nakakita ng taong durog at winasak ng panahon — marahil dati puro sa teleserye ko lang ito napapanood. noong pumunta kami sa isang museo, napakaraming uri ng sining na maaari **** makita. may mga head busts, paintings, sculptures, pati mga ginamit ng mga pintador na brushes at pati na rin mga natuyong pintura nila. tinignan ko lahat iyon. umabot ng halos labindalawang oras ang pag-iikot ko. walang kain-kain. kinailangan kong makita lahat. ngunit ngayon ko lang napagtanto na iisa lang naman 'yung gusto ko talagang makita. ('yung spolarium.) ngayon lang ako nakarinig ng mga taong wala talagang kamuang-muang sa mundo. 'yung tipo ng taong nakaupo sa ginto ngunit talagang lumaking tanga. nakakaawa sila. ngayon ko pa lang pinapangaralan 'yung sarili ko. kanina nga lang ako nagsabi sa sarili na hindi na ako kakain ng fast food at processed food. (seryoso. nakakamatay talaga sila.) sa pagkamatay ng nakaraan, noon ko lang nasabi sa sarili ko na gusto ko pa talagang mabuhay. gusto ko pang makakita. gusto ko pang makaramdam. ngayon pa lang ako natututong magsulat.
0
Feb 20, 2017
Feb 20, 2017 at 11:43 PM UTC
erythrean
2017
ngayon ko lang napansin. sobrang dami ko palang isinulat para sa'yo. ngayon ko lang napansin na lahat sila galing sa mga katabi kong diksyonaryo at tesauro. malay ko ba kung ano ang ibig sabihin ng mga isinulat ko. lumalaki pa lamang ako. ngayon pa lang natututong makipagtalastasan, makipagbalagtasan, makipagsagutan, makipag-away. ngayon pa lang akong natututong maghintay at ngayon pa lang nasusugatan. ngayon ko lang nalaman ang tunay na ibig sabihin ng paniniwala. paniniwala sa pagkahulog, paniniwala sa kung anumang gusto kong paniwalaan. paniniwala na meron ka pang mapapaniwalaan dito sa mundo. kapit ka, subukan mo. ngayon pa lang akong nagtitiwalang muli. ngayon pa lang nagpapatawad. ngayon pa lang nakakapagsabi ng 'mahal kita', nang walang pagdududa at walang pagsisisi. mahal ko talaga sila. ngayon ko pa lang nararamdaman ang tunay na pag-ibig. ngayon ko pa lang nakikita kung paano magmahal ang isang taong nasasaktan. ngayon pa lang ako nakakita ng taong durog at winasak ng panahon — marahil dati puro sa teleserye ko lang ito napapanood. noong pumunta kami sa isang museo, napakaraming uri ng sining na maaari **** makita. may mga head busts, paintings, sculptures, pati mga ginamit ng mga pintador na brushes at pati na rin mga natuyong pintura nila. tinignan ko lahat iyon. umabot ng halos labindalawang oras ang pag-iikot ko. walang kain-kain. kinailangan kong makita lahat. ngunit ngayon ko lang napagtanto na iisa lang naman 'yung gusto ko talagang makita. ('yung spolarium.) ngayon lang ako nakarinig ng mga taong wala talagang kamuang-muang sa mundo. 'yung tipo ng taong nakaupo sa ginto ngunit talagang lumaking tanga. nakakaawa sila. ngayon ko pa lang pinapangaralan 'yung sarili ko. kanina nga lang ako nagsabi sa sarili na hindi na ako kakain ng fast food at processed food. (seryoso. nakakamatay talaga sila.) sa pagkamatay ng nakaraan, noon ko lang nasabi sa sarili ko na gusto ko pa talagang mabuhay. gusto ko pang makakita. gusto ko pang makaramdam. ngayon pa lang ako natututong magsulat.
Continue reading...
2
"Tao po?" unang beses akong naglakas ng loob, Pero walang kibo ang nahihimbig na bantay. Kinakatok ko gamit ang barya ang kahoy na bintana, May rehas na yari sa metal pero madali namang masira. "Tao po?" pangalawang pagsuyo Habang pinagmamasdan ang dekorete sa bawat sulok, Pero tila ba walang pakikisama ang may-ari, Kaya't naisipan ko na lamang ibulsa ang pambili. Halos maka-dalawang hakbang na ako Nang bigla kong narinig ang kakaiba nyang tono, "Ano yun?" magaspang ang boses niya Kaya't napalingon akong bigla't niyari ang sarili pabalik. Kinapa ko ang bulsa at kinuha ang barya, At tinuro ang nakabalot na pangarap. Dali-dali ko itong binulsa habang panakaw ang tingin. Hanggang napansin niyang nakatitig ako. Apat na hakbang buhat sa bintana ng pagsusuyuan, Tinawag niya ako, pero hindi ko sya pinansin. Puno ng kaba ang puso ko, At kakaiba ang daing ng pag-iisip ko Buhat sa pagtawag niya sa akin, Hindi ko rin makalimutan Ang malamlam niyang mga matang Parang may nais ipahiwatig. Sa pag-uwi ko, Napatingin ako sa sariling repleksyon At doon ko napagtagpi-tagpi ang lahat, "Nakakahiya, may tagos pala ako."
0
Jul 9, 2016
Jul 9, 2016 at 1:07 AM UTC
psalmiseta
Tao Po, Pabili Po
"Tao po?" unang beses akong naglakas ng loob, Pero walang kibo ang nahihimbig na bantay. Kinakatok ko gamit ang barya ang kahoy na bintana, May rehas na yari sa metal pero madali namang masira. "Tao po?" pangalawang pagsuyo Habang pinagmamasdan ang dekorete sa bawat sulok, Pero tila ba walang pakikisama ang may-ari, Kaya't naisipan ko na lamang ibulsa ang pambili. Halos maka-dalawang hakbang na ako Nang bigla kong narinig ang kakaiba nyang tono, "Ano yun?" magaspang ang boses niya Kaya't napalingon akong bigla't niyari ang sarili pabalik. Kinapa ko ang bulsa at kinuha ang barya, At tinuro ang nakabalot na pangarap. Dali-dali ko itong binulsa habang panakaw ang tingin. Hanggang napansin niyang nakatitig ako. Apat na hakbang buhat sa bintana ng pagsusuyuan, Tinawag niya ako, pero hindi ko sya pinansin. Puno ng kaba ang puso ko, At kakaiba ang daing ng pag-iisip ko Buhat sa pagtawag niya sa akin, Hindi ko rin makalimutan Ang malamlam niyang mga matang Parang may nais ipahiwatig. Sa pag-uwi ko, Napatingin ako sa sariling repleksyon At doon ko napagtagpi-tagpi ang lahat, "Nakakahiya, may tagos pala ako."
Continue reading...
28
Sa bawat araw na lumilipas Simula ng nagtagpo ang ating landas Hindi ko inakalang Ang paglalapit ng ating mga mata Magiging daan sa hindi inaasahang Pagkakakilala at pagkakaibigan Sa isang ihip ng hangin Agad kang napansin Hindi man natin aminin Sa isa't isa'y tayo'y may pagtingin Pilit nating nililihim Ngunit nadarama'y Ating diningin Sa paglapit ng tadhana Ikaw pala'y mamahalin Ng totoo at labis Lahat kayang gawin Dumating man ang alitan Tayo man ay magkasakitan Mawala man ang kasiyahan Sa piling mo ako'y laging andiyan Pipiliin ka, kahit ano pa man Pipiliin ka, kahit nasan ka man Pipiliin ka, sa dulo ng hangganan Pipiliin ka, kahit man masaktan Pipiliin ka, sa gitna ng kalungkutan Pipiliin ka, dahil ikaw lang ang nais Nais mahalin at alagaan Pipiliin ka, sa araw araw
0
Sep 28, 2019
Sep 28, 2019 at 1:37 AM UTC
DarkerLights
Pinipili
Sa bawat araw na lumilipas Simula ng nagtagpo ang ating landas Hindi ko inakalang Ang paglalapit ng ating mga mata Magiging daan sa hindi inaasahang Pagkakakilala at pagkakaibigan Sa isang ihip ng hangin Agad kang napansin Hindi man natin aminin Sa isa't isa'y tayo'y may pagtingin Pilit nating nililihim Ngunit nadarama'y Ating diningin Sa paglapit ng tadhana Ikaw pala'y mamahalin Ng totoo at labis Lahat kayang gawin Dumating man ang alitan Tayo man ay magkasakitan Mawala man ang kasiyahan Sa piling mo ako'y laging andiyan Pipiliin ka, kahit ano pa man Pipiliin ka, kahit nasan ka man Pipiliin ka, sa dulo ng hangganan Pipiliin ka, kahit man masaktan Pipiliin ka, sa gitna ng kalungkutan Pipiliin ka, dahil ikaw lang ang nais Nais mahalin at alagaan Pipiliin ka, sa araw araw
Continue reading...
29
"Bago yan ah" aniya ng makita ang converse kong pula. Wala eh, wala nako maisip para makuha ang antensyon mo, mapansin mo. Naubos nga lahat ng ipon ko para sa sapatos na to. Balita ko kasi mahilig ka daw sa kulay pula at nangongolekta ka daw ng mga branded na sapatos. Ako yung tipong hindi maganda namay porselanang kutis gaya ng iba. Hindi katangkaran, pero pwede nadin para sa isang kolehiyala. Walang bag na ang tatak ay Guess, At magagandang damit na galing sa Mall. Simple lang ako, laging may hawak na libro. Nalilimutan mag suklay dahil baka maiwan ng jeep papuntang terminal ng LRT. Hindi naliligo sa pabango na padala galing abrod. At higit sa lahat, hindi nag susuot ng ibang sapatos bukod sa pinag lumaan kong rubber shoes. "Converse yan diba?" Dagdag niya ng hindi ako sumagot sa pag pansin niya. Ang totoo ay hindi ko alam ang sasabihin. Hindi ko alam pano ibubuka ang mga bibig at sasagot ng "Oo, buti naman napansin mo". Wala ako lakas ng loob. Tanging pag tango nalang ng ulo ang  kilos na kayang gawin ng katawan ko. Kumaripas ako ng pag lakad papunta sa silya sa dulo ng masikip na klasrum. Nag simula ang klase. Hindi ako maka pokus sa sinasabi ng Prof patungkol sa "Theory of relativity" ni Einstein. Tumititig sa wall clock sa taas ng pisara na kinatatayuan ni Ma'am Montemayor. Sa wakas biglang tumunog ang bell na nag sasabing tapos na ang klase. Palabas na ako nang muli mo kong tawagin. "Hi, pwede ba ako sumabay sayo mag lakad papunta sa Math class?alam mo naman ayaw ni Sir. Henry ng late" pabiro **** sinabi. Wala nakong nasabi kundi ang mga katagang "Okay lang naman". Tinatago ang ngiti na gusto ng mag kumawala, habang nag iisip at nag papasalamat sa Converse kong Pula.
0
Feb 29, 2016
Feb 29, 2016 at 5:07 AM UTC
poembornwithfeet
Converse na pula
"Bago yan ah" aniya ng makita ang converse kong pula. Wala eh, wala nako maisip para makuha ang antensyon mo, mapansin mo. Naubos nga lahat ng ipon ko para sa sapatos na to. Balita ko kasi mahilig ka daw sa kulay pula at nangongolekta ka daw ng mga branded na sapatos. Ako yung tipong hindi maganda namay porselanang kutis gaya ng iba. Hindi katangkaran, pero pwede nadin para sa isang kolehiyala. Walang bag na ang tatak ay Guess, At magagandang damit na galing sa Mall. Simple lang ako, laging may hawak na libro. Nalilimutan mag suklay dahil baka maiwan ng jeep papuntang terminal ng LRT. Hindi naliligo sa pabango na padala galing abrod. At higit sa lahat, hindi nag susuot ng ibang sapatos bukod sa pinag lumaan kong rubber shoes. "Converse yan diba?" Dagdag niya ng hindi ako sumagot sa pag pansin niya. Ang totoo ay hindi ko alam ang sasabihin. Hindi ko alam pano ibubuka ang mga bibig at sasagot ng "Oo, buti naman napansin mo". Wala ako lakas ng loob. Tanging pag tango nalang ng ulo ang  kilos na kayang gawin ng katawan ko. Kumaripas ako ng pag lakad papunta sa silya sa dulo ng masikip na klasrum. Nag simula ang klase. Hindi ako maka pokus sa sinasabi ng Prof patungkol sa "Theory of relativity" ni Einstein. Tumititig sa wall clock sa taas ng pisara na kinatatayuan ni Ma'am Montemayor. Sa wakas biglang tumunog ang bell na nag sasabing tapos na ang klase. Palabas na ako nang muli mo kong tawagin. "Hi, pwede ba ako sumabay sayo mag lakad papunta sa Math class?alam mo naman ayaw ni Sir. Henry ng late" pabiro **** sinabi. Wala nakong nasabi kundi ang mga katagang "Okay lang naman". Tinatago ang ngiti na gusto ng mag kumawala, habang nag iisip at nag papasalamat sa Converse kong Pula.
Continue reading...
26
guni- guni lang ba? *mayroon akong sikreto nakatago sa kuwaderno nakabaon sa isang pahina doon ako naglabas ng luha basahin ang kuwento ko sa isang eksena sa may puno nakikinig sa iyong mga pangarap habang ako'y naninigarilyo di ko batid kung iyong napansin panay ang titig ko sa iyong labi palaisipan sa aking damdamin kung bakit ba ikay di makatingin sa tuwing akoy nagsasalita malayo ang isip mo sinta nakatulala sa ibang dalaga ang masdan ka'y impyerno na* ako ba talaga ay buhay pa?
0
Nov 17, 2015
Nov 17, 2015 at 10:01 AM UTC
Demm
Multo
guni- guni lang ba? *mayroon akong sikreto nakatago sa kuwaderno nakabaon sa isang pahina doon ako naglabas ng luha basahin ang kuwento ko sa isang eksena sa may puno nakikinig sa iyong mga pangarap habang ako'y naninigarilyo di ko batid kung iyong napansin panay ang titig ko sa iyong labi palaisipan sa aking damdamin kung bakit ba ikay di makatingin sa tuwing akoy nagsasalita malayo ang isip mo sinta nakatulala sa ibang dalaga ang masdan ka'y impyerno na* ako ba talaga ay buhay pa?
Continue reading...
18
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
0
Feb 22, 2018
Feb 22, 2018 at 6:14 AM UTC
heyastrid
pitong letra
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
Continue reading...
52
Sa isang hardin ako ay may namataan Isang dahong nakatungo at tila may dinaramdam Matagal kong pinagmasdan subalit di ko maunawaan Kaya naman nilapitan at nagsimula ng isang usapan…. Munting dahon, aking bungad, ikaw ata’y matamlay Sukli nya’y ngiting may  kahalong lumbay At napansin ko ang pighati sa kanyang mata Hanggang tuluyan nang umagos ang saganang mga luha… At sinambit nya… “Oh ang rosas na puno ng ganda Lahat sa kanya ay nahahalina Subaling akong palagi nyang kasama Ni minsan di nabigyan ng importansya" Dagdag nya... "Ako’y nanliliit sa aking sarili Lahat ng suporta, sa iba ay ibinahagi Kay rosas, kay tangkay, sila ay aking tinulungan Sa abot ng makakaya, sila ay aking dinamayan Subalit sa malakas na ihip ng hangin Dulot ng bagyong kayhirap pahupain Tila yata akoy’ nag-iisa at nalulugmok Ako ba’y pagkain lang ng uod na gutom?” Oh kaibigan, akin na lang nasambit Huwag kang bibitaw at higpitan ang yong kapit Ang mundo ay di perpekto, ang laban ay di patas Panalangin sa Taas, gawin **** sandata at lakas. Kung ikaw ay susuko, tagumpay ba'y makakamtan? Ang iyo bang paglisan ay kaligayahang inaasam? Tumayo ka nang matatag at sa buhay ay lumaban Ano ba't ang lumbay ay sadya ren paparam...
0
Feb 15, 2018
Feb 15, 2018 at 6:06 AM UTC
bluepetal
Ang Matamlay na Dahon
Sa isang hardin ako ay may namataan Isang dahong nakatungo at tila may dinaramdam Matagal kong pinagmasdan subalit di ko maunawaan Kaya naman nilapitan at nagsimula ng isang usapan…. Munting dahon, aking bungad, ikaw ata’y matamlay Sukli nya’y ngiting may  kahalong lumbay At napansin ko ang pighati sa kanyang mata Hanggang tuluyan nang umagos ang saganang mga luha… At sinambit nya… “Oh ang rosas na puno ng ganda Lahat sa kanya ay nahahalina Subaling akong palagi nyang kasama Ni minsan di nabigyan ng importansya" Dagdag nya... "Ako’y nanliliit sa aking sarili Lahat ng suporta, sa iba ay ibinahagi Kay rosas, kay tangkay, sila ay aking tinulungan Sa abot ng makakaya, sila ay aking dinamayan Subalit sa malakas na ihip ng hangin Dulot ng bagyong kayhirap pahupain Tila yata akoy’ nag-iisa at nalulugmok Ako ba’y pagkain lang ng uod na gutom?” Oh kaibigan, akin na lang nasambit Huwag kang bibitaw at higpitan ang yong kapit Ang mundo ay di perpekto, ang laban ay di patas Panalangin sa Taas, gawin **** sandata at lakas. Kung ikaw ay susuko, tagumpay ba'y makakamtan? Ang iyo bang paglisan ay kaligayahang inaasam? Tumayo ka nang matatag at sa buhay ay lumaban Ano ba't ang lumbay ay sadya ren paparam...
Continue reading...
30
Sinta pasensya, Pasensya dahil Hindi ko agad napansin Ang pag usbong Ng nasasalat mo Patungo saken, Ngunit Sinta dama ko Nadadama ko Nadadama ko lahat Hindi ko lang pinapahalata Dahil mas nauna sa aking isipan Na ako'y matatalo agad Dahil malalaman **** gusto kita Marahil Mahal na rin kita Pasensya sinta Tinago ko lahat ng ito Lahat ng nadarama ko Alam kong may pagasa pa At hindi ako mawawalan Ng pag asa Dahil naniniwala ako sayo Kahit karampot nalamang Ang tsansa sayo At handa akong isugal Lahat ng iyon Para sa pagusbong natin Subalit Sinta ngayon Hindi ko na papalagpasin pa Hindi ka na mabibigo pang muli Ibibigay ko lahat ng lakas ko Para sayo sinta Para sa pagusbong muli ng pagibig mo Ibibigay ko lahat Basta't huwag kang mawawala. Muli pasensya sinta Ngayon hayaan mo akong bumawi Dahil disidido akong Maging hardin ang ating pagmamahalan.
0
Feb 19, 2020
Feb 19, 2020 at 6:08 AM UTC
Euphrosyne
Binhi
Sinta pasensya, Pasensya dahil Hindi ko agad napansin Ang pag usbong Ng nasasalat mo Patungo saken, Ngunit Sinta dama ko Nadadama ko Nadadama ko lahat Hindi ko lang pinapahalata Dahil mas nauna sa aking isipan Na ako'y matatalo agad Dahil malalaman **** gusto kita Marahil Mahal na rin kita Pasensya sinta Tinago ko lahat ng ito Lahat ng nadarama ko Alam kong may pagasa pa At hindi ako mawawalan Ng pag asa Dahil naniniwala ako sayo Kahit karampot nalamang Ang tsansa sayo At handa akong isugal Lahat ng iyon Para sa pagusbong natin Subalit Sinta ngayon Hindi ko na papalagpasin pa Hindi ka na mabibigo pang muli Ibibigay ko lahat ng lakas ko Para sayo sinta Para sa pagusbong muli ng pagibig mo Ibibigay ko lahat Basta't huwag kang mawawala. Muli pasensya sinta Ngayon hayaan mo akong bumawi Dahil disidido akong Maging hardin ang ating pagmamahalan.
Continue reading...
41