"maiwasang" poems
Ang ating tadhana'y sadyang pinagtagpo
Di ko nga malama't ako'y nalilito
Maging hanggang ngayong naging ikaw't ako
Nanatili pa ring tuliro isip ko.
Dati ay pangarap lamang kita mahal
Ngunit 'wag isiping ako'y isang hangal
Libre pong mangarap ng sariling dangal
Lalo pa't ikaw ang ibig kong matambal.
Kay sarap gunitain una nating usap
Di ko man lang pansin bilis niyong oras;
Sa muni-muni ko ikaw ay kaharap
Ibig ko'y magtagal mapahanggang bukas.
Sa bawat minuto't nagdaang segundo
Aking sinusubok perpil mo mahal ko;
Sa tuwing makita iyong litrato mo,
Di ko maiwasang kiligin ng husto.
Nang dahil sa Facebook, nakilala kita
Nang dahil sa Facebook, naging tayong dal'wa;
Ang ibig ko sana'y makatagpo ka na
Nang ikaw'y mayakap at makakasama.
Jul 28, 2016
Jul 28, 2016 at 9:24 PM UTC
#110615
Umaapaw ang pag-ibig na alay sayo,
Kinaligtaan mo, kaya nasayang nang bigla.
Pag iniisip ka, hindi maiwasang hindi maisapuso
Ganoon katotoo ang pag-ibig.
Iniisip ko, minsan, bomba lang ako nang bomba,
Wala namang sumasahod,
Wala ka naman at di ka nakatanghod.
Posible bang iniwan lang nang saglit
At saka babalikan?
Paano kung hindi?
Hindi ba't nasayang na lang?
Natuto akong irespeto ang panahon,
Pagkat ang oras ay bilang
At may takdang panahon,
Hindi lang natin alam,
Basta't ako'y iigib muli.
Nov 19, 2015
Nov 19, 2015 at 5:58 AM UTC
Pano maiwasang ibigin ka
Kung katumbas nito ay hindi ko pag hinga
Naramdaman ang pagibig na iyong pinadama
Sa mga salitang “ikaw lang sapat na”
Ngunit bakit biglang nagiba
Pagibig tila nag laho na
Iniwang naka lutang
Sa pagaakalang ikaw at ako ay may forever pa
Ngayon pagibig sayo ay di ko na saklaw
Kasi napagtantong mukha kang kalabaw
Sana balang araw, mahanap ang pagibig na hinahanap
Isang babaeng kapanga-pangarap
Nov 21, 2015
Nov 21, 2015 at 1:35 AM UTC
Elementarya ako nang pinangarap kong maging manunulat,
Kaya't nagsikap ako at natutong magsulat
Ikatlong taon ko sa hayskul nang isulat ko ang kuwento nating dalawa
Kuwentong pinangarap ko pang maipa-imprenta
Kaya't pinaghusayan ko ang paglikha at pagdetalye
'Straight to the point' at walang mga pasakalye
Maraming natuwa sa bawat tulang alay ko sayo,
Pero sa lahat ng yun? Kritisismo at pangungutya ang isinusukli mo
Ngunit hindi ko inintindi iyon at patuloy akong sumulat,
Baka sakali.. isang araw,malay ko? mata mo'y mamulat
Mamulat sa pag-ibig na ibinibigay ko,
Baka isang araw,makita mo rin yung halaga ng mga regalo ko,
Baka isang araw, masuklian mo rin yung pagmamahal kong buo
Baka kasi wala ka lamang barya,
At nahahanap ng panukli kaya ka abala,
Kaya naghintay ako ng ilang taon,nagpakatanga..
Pero mukhang di na yata ako masusuklian pa
Kaya naisip kong makuntento sa kung anong meron tayong dalawa
Pagkakaibigan.
Pero di ko maiwasang masaktan
Sa tuwing magkukuwento ka o nagtatanong tungkol sa kanya,
Hinahayaan ko na lang at least nakakausap kita!
Kahit na yung paksa natin madalas,tungkol lang sa musika
Ayos lang! Basta nakakausap kita.
Kahit nagmumukha na akong tanga
Okay pa rin! Basta nakakausap kita.
Ngunit nakakapagod din maging tanga
Kaya mahal, ako'y magpapaalam na.
Sa paglapat nitong panulat sa aking kwaderno
Ay isusulat ko na ang huling bahagi ng ating kuwento,
Tutuldukan ko na ang mga huling pangungusap
At puputulin na ang mga ilusyon ko't pangarap
Dahil kung hindi'y lalo lang akong mahihirapan
Lalo lang akong masasaktan.
Makapal na ang libro,paubos na ang mga pahina
Nakakaumay ang kuwento na pinuno ng mga luha
Panahon na sinta ko upang mag umpisa akong muli,
Hindi ko na hihintayin ang hinihingi kong sukli
Pagkat panahon na rin upang sumaya akong muli.
Salamat sa lahat ng alaala
At pasensya na sa mga abala
Mahal ito na ang huli kong regalo
- Hindi ko na ibabalot pa
Pagkat alam kong wala ka rin namang pagpapahalaga
At sa huling pagkakataon,gusto kong malaman mo,
Na may isang AKO na minsang nagmahal sayo.
Ito na ang huling pahina ng ating libro
At sa pagsara ko dito,kasabay ang paglisan ko sa mundong ginagalawan mo.
Jan 24, 2018
Jan 24, 2018 at 9:18 AM UTC
Ikaw ang mali
Sa salitang maligaya
Pero hindi ko parin maiwasang maging maligaya sa piling mo
Mar 7, 2017
Mar 7, 2017 at 9:09 AM UTC
Mga daliri’y nanginginig
Aking mga labi’y sumisigaw ngunit walang tinig
Buong katawan niyayakap na ng lamig
Nang siya’y tumalikod para bang walang naririnig
Kailan kaya matutunaw,
Singlamig ng yelo, mga matang aking natatanaw
Kahit ganoon, isang bagay parin saki’y malinaw
Oo, puso ko’y iyong nabihag at paulit-ulit na ninanakaw
Sa mga nasisilip na bihirang ngiti mula saiyo
Ako’y mapapangiti, tatawa parang baliw ng totoo
Minsan ngiti mo’y kasing init ng araw
Ngunit tuwing ika’y nalulumbay, o luha ko’y umaapaw-apaw
Lubusang nagugulumihanan, nakakabaliw
Bakit itong nararamdaman ni minsan di nagmaliw
Paulit-ulit na binubulong sa sarili walang pag-asa
Ngunit sa loob looban di maiwasang patuloy na umaasa
Tinig ng puso ko’y hinding hindi mo napapansin
Di bale patuloy kang mamahalin ng palihim ng aking damdamin
Hihintayin ko ang pagtunaw ng yelo lumipas
Kahit abutin ng walang hanggan ang lamig ng pag-ibig na dinaranas
Sep 12, 2015
Sep 12, 2015 at 2:34 AM UTC
Naranasan mo na bang magkaroon ng crush? Siyempre oo! Sino ba naman ang hindi mararanasan iyon? Sabi mga nila, abnormal saw ang walang crush.
Minsan sila ang dahilan kung bakit ka nag-aaral ng maayos. Sila ang dahilan kung bakit ka nag-aayos ng buhok, nagpupulbos, pumoporma, at marami pang iba.
Siyempre, para saan ba iyon? Para magustuhan ka o kaya ay mapansin.
Minsan mga kahit simpleng pagsasabi sa iyo ng crush mo ng "hi" ay halos mabugbog mo na iyong katabi o kaya ang kaibigan mo sa sobrang kilig.
Pero minsan, hindi mo maiwasang magselos sa mga ka-close niya.
Grabe, di ba? Kahit simpleng crush lang iyon, nagseselos ka pa rin, at minsan dumarating sa time na kailangang mag-move on kahit wala kayong relasyon.
Pero paano kapag nalaman mo na may syota pala siya? Kahit crush mo lang, siyempre masakit pa rin. Kasi umasa ka rin naman na sana magustuhan ka niya.
Bakit ka umaasa? Dahil nadala ka sa imagination mo, like magiging kayo o liligawan ka niya.
Hindi naman lahat ng imagination ay nagkakatotoo. Sabihin naging 30% pwedeng magkatotoo pero 70% pa rin ang imposible. Kaya mga sabi nila, "Expectation is the root of all heartaches."
Dapat matuto tayong kpntoplin ang sariling nararamdaman dahil hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin.
Ang pag-ibig ay kusang darating dahil bawat tao ay may nakalaang makakasama habangbuhay. Mga bata pa tayo para royan, Hindi pa natin kayang buhayin ang sarili natin.
May oras na dapat itabi ang mga pansarili at unahin ang makabubuti.
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:42 AM UTC
Itong tula na ito ay para sayo -- hindi man magkatugma, pero gusto ko ay basahin mo ito. Hindi ko alam kung ako'y may pagasa ba sayo, dahil ako ay nalilito kung sino ba ang gusto mo. Ako ba o yung babaeng tinutukoy nila? Walang kasiguraduhan kung sino. Hindi ko maiwasang hindi umasa, hindi ko rin maiwasan na mawalan ng pagasa.
Nawawalan na ako ng dahilan para umaasa pa, umasa na maging tayo. Ang hirap pag walang label, hindi mo alam kung anong meron sainyo, at katulad ng nararamdaman ko ngayon, nalilito at hindi alam ang gagawin.
Gusto ko nang bumitaw, ngunit ako'y natatakot na ang puso mo ay ako ang sinisigaw balang araw. Nasa gitna ako ng "letting go" at "don't let go" hindi naman kasi tayo close at ang mahirap pa pangalan lang ang alam ko tungkol sayo.
Gusto ko sanang umamin sayo, ngunit ang ikinakatakot ko ay baka ma-reject ako. Ako'y kinakabahan na may halong hiya, kaya wala akong lakas na umamin na crush kita.
Feb 8, 2017
Feb 8, 2017 at 12:22 AM UTC
Masakit maiwan dahil sa isang paglisan
Mga bagay na di maiwasang masaktan
Mga alaala pilit kinalimutan
Dala nito ay bigat na nararamdaman
Mga patak ng luha hindi mapigilan
Dahil sa mga bigat na dala ng nakaraan
Kung saan matagal maghilum ang sugat ng kahapon
Na minsan ikaw mismo nahirapan itapon
Kaya sa pagsikat ng araw ay hudyat ng bagong umaga ng paglalakbay,
Ito ay nagsasabing tuloy lang ang buhay
Na maaaring gumawa ng mga bagong alaala,
Para sa isang bagong kabanata
Kasama sa unti-unting pagbangon,
Ang mga tamang pagtugon
Sa mga bagay na kailangan tanggapin,
Para ang sarili muling hanapin.
Kasabay ng pagbuhos ng malakas na ulan,
Ang mga natirang sakit ay tuluyang nahugasan
At di naglaon ito ay tumila,
Lumabas ang bahaghari dala ay pag-asa
Kasama nito ang simoy ng hangin, na nagmulat sa paningin
Na ang pagiging masaya ay sadyang pinipili,
At hindi masamang magmahal muli
Makita ang pagmamahal na para sa'kin hanggang sa huli
Kaya isa lang ang aking dalangin, matupad ang aking pangarap
Na ikaw ay aking mahanap
Di na sa panaginip kundi sa mundong tinatahak
Sana dumating ka na
Di sa isip kundi sa harap ko at nakikita ng dalawa kong mga mata
Sana makita ko na yung ngiti mo
Mga ngiti na magsasabi sa akin na maging masaya lang dapat ako
Sana mahawakan na kita
Para di ko na maramdaman ang lungkot at pangamba
Sana mayakap na kita
Para maibsan yung sakit dulot ng aking mga problema
Sana dumating ka na
Para maramdaman ko ang sayang matagal ko ng hinahanap
At kung nandyan ka na
Sana hindi tayo ipaglayo ng tadhana
Dahil ngayon masasabi ko na ako'y "Handa"
Handa na akong magpakulong muli sa rehas ng pag-ibig, at para iyong malaman
Ang pag-ibig kong ito ay pang matagalan
Dahil ako'y handang susuko
Kahit life time sentence sa piling mo.
Nov 1, 2017
Nov 1, 2017 at 9:41 PM UTC
umuulan nanaman pala.
paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik.
umuulan nanaman pala.
kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot. ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako.
umuulan nanaman pala.
maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan.
sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot.
pero teka lang muna—
umuulan nanaman pala.
'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala.
huwag naman sana dahil—
dahil—
maaalala na naman kita.
Nov 3, 2020
Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC
Ano nga bang mas mahalaga
Ang pagkakaibigan natin o ang ibigin ka
Mga bata palang tayo ikaw na talaga
Sa isip at puso ko ika'y nag-iisa
Gusto mang aminin ngunit hindi kaya pa
Wala ring kasiguraduhan pag-ibig ko'y masusuklian ba
Ayoko rin namang masira pagkakaibigang nabuo na
Na noon pa may iniingatan ko na
Kaya't ginawa ko'y ireto ka sa iba
Baka sakaling malimutan ka
Natutuwa akong makita kang masaya, kahit nasa piling ka na ng iba.
Ngunit hindi maiwasang lumuhang magisa
Tama nga bang ibinigay kita sa iba
O dapat na bang ipaglaban ka
Dahil puso ko'y nahihirapan na
Nahihirapan ng makita kang masaya sa yakap ng iba
Kaya heto na aaminin ko na
Ang matagal ko ng dinarama
Kaibigan ko pasensya kana
Mahal lang talaga kita.
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 12:10 PM UTC
May dahong nalaglag mula sa kinakapitang sanga
at marahang tinahak ang dausdos pababa,
Dumampi siya sa malamig na agos ng batis,
sumisigaw ng hapis habang tumatangis,
Binagtas ang ‘di maiwasang larawan
ng pag-iisa’t walang hanggang kalungkutan,
tumama sa mga batong nakaharang
na umagaw sa diwa ng kaligayahan,
Sumambulat ang isang malalim na bangin
na siyang tatapos sa lahat ng alalahanin,
sumaboy ang pirapirasong damdamin
ng wasak na dahong ‘di matanggap at 'di maamin.
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:35 AM UTC
Hindi ko maamin
Na ako'y may gusto sa'yo
Hindi ko mapigilan
Aking nararamdaman
Hindi ko maiwasang
'Di mapatingin sa'yong mga mata
Hindi ko na malaman
Kung ano pang dapat kong maramdaman
Jan 30, 2016
Jan 30, 2016 at 7:13 AM UTC
*Ngunit ako'y natataranta
At ako'y nagtataka
Kung bakit kinailangan
Mo pang mawala
Hindi na nagpahanap
At 'di na bumalik
Kaya habang ika'y wala sa 'king piling
Ako'y magtitiis
'Di maiwasang isipin
At magtanong sa sarili
Kung ano ang nagawang mali
Ano ba ang nangyari
At habang lumilipas ang panahon
Alam ko'y hindi na mababalik ang kahapon
Ito na lama'y tatanggapin
Kaysa maghanap pa ng bagay na hindi na muli
Mapapasaakin*
Mar 4, 2015
Mar 4, 2015 at 9:25 AM UTC
Di ako umiiyak sa away o sigawan.
Umiiyak ako sa labis na katahimikan.
Sa mga panahong kailangan ko ng kasama
Sa mga panahong pati sarili'y ayaw ko na.
Mga kumukuliglig na huni at bulong.
Mga inipit na hikbi at paghingi ng tulong.
Lahat ‘yan ay naninirahan sa isipan.
Lahat ‘yan ay mahirap takbuhan, mahirap takasan.
Bumibilis na tibok ng puso,
Malalamig na pawis na sa leeg ay namumuo
Mga hiningang hinahabol ang takbo,
Magang mga matang nagmamakaawang ang luha'y huminto.
At unti-unti
Hihimasin ang isip
Mula labas palalim sa loob
Unti-unti
Pipigain ang puso
Makirot sa una ngunit nakakamanhid rin pala kapag nasanay na.
Hahalungkatin ang nakaraan,
Nang dumilim ang kasalukuyan.
Babasagin ang kasalukuyan,
Nang mabaling ang tingin sa iba maliban sa harapan.
"Huwag kang mag-isip."
Ang abiso nila.
Ngunit diba nila naisip
Na tila ka na ring sinabihan na:
"Huwag kang huminga kung ayaw mo na."
"Huwag kang tumingin kung nahihirapan ka."
"Huwag kang makaramdam kung nasasaktan ka."
Huwag ka nalang mabuhay kung di mo na kaya."
Oo, ayaw ko na.
Lahat kinatatamaran pati paghinga.
Bawat gabing inilaan sa iyak.
Tila ang isip, pinipilit na mabiyak.
Oo, nahihirapan na.
Di maiwasang tumingin sa mga mata
Ng iba't ibang taong may iba't ibang kwento.
Ng iba't ibang ngiti sa kabila ng malungkot na mga anino.
Oo, nasasaktan na.
Mula sakit, gusto ko nang kumawala
Mula sa kadenang mas malambot pa sa bakal
Ngunit kung hawakan ka tila ka sinasakal.
Oo, di ko na kaya.
Sana nga tumigil na.
Na bawat umaga nagdarasal akong gabi na
At sa bawat gabi, nananalangin akong matapos na.
Ang sinimulang buhay na inilaan sa iyak.
Inilaan sa pag-iisip na sa bawat takbo tila ka winawasak.
Bukas sa lahat ng bagay mabuti man o masama.
Bukas rin sa posibilidad na ipagpatuloy pa o tapusin na.
Ito.
Ganito.
Ganito kahirap, ganito kasakit.
Ganito kasimple ang isang atake.
Apr 29, 2018
Apr 29, 2018 at 8:24 AM UTC
➖ My status said "read me"
Sa dami nang magandang babaeng nakita ko,
mukha mo pa rin ang paborito ko.
Kahit saan ako tumingin,
hindi ko maiwasang hindi ka isipin.
Gusto kong nakawin ang buwan sa kalangitan,
tsaka ko isusulat ang iyong ngalan.
Kapag naisulat ko na ang iyong pangalan,
ibabalik ko na ulit ang buwan sa kalangitan.
Para sa tuwing titignan nila ang buwan,
at sinabing ito'y maganda? makikita nila
ang iyong pangalan.
Kaya para narin silang humahanga
sa iyong katauhan.
Gusto ko din nakawin ang bahaghari,
isusulat ko dun na ako'y iyong pagmamay ari.
Bakit bahaghari ang napili ko? yun ay dahil gusto ko makita ng tao,
na makulay ang mundo ko nung dumating ka buhay ko.
Pinili kita hindi dahil sa maganda ka,
Pinili kita dahil nakikita kong may potensyal ka.
Potensyal na gawin **** maganda,
ang buhay kong puno ng granada.
Sumaya ako nung nakita kitang masaya,
ganun naman talaga eh dahil ikaw biyaya.
Bihira akong makakita ng babaeng katulad mo,
tulad mo na hindi mareklamo.
Kaya karapat dapat kang mahalin at ibigin.
andito naman ako, hayaan mo lang
akong gawin.
Gawing magaan at masaya ang buhay mo,
sa paraan na ako lang may alam at tiyak na magugustuhan mo.
Lahat nang babae ay mahalaga sa akin,
ngunit ikaw ay naiiba dahil importante ka sakin.
Kung gusto **** umiyak,
sasabayan kita sa pag iyak.
Ngunit baka hindi kita masabayan tumawa,
dahil nung dumating ka sa buhay ko, palihim na akong tumatawa.
Nung may makita akong bulaklak
na kulay kahel,
ikaw agad naisip kong bigyan
dahil mukha kang anghel.
pasensya na mahal ko dahil
nahihirapan ka na sa mundong to,
hayaan mo mahal ko dahil
lagi lang akong nandito.
Sa pamamagitan nang mga salitang ito,
pinapakita kong pagmamahal ko sayo'y totoo.
Pumangit ka man o tumaba,
para saken ikaw parin ay naiiba.
Hindi ko sasabihing
"handa akong mamatay para sayo''
Dahil mas gusto kong banggitin ang
"mabubuhay ako hanggat kaya ko para sayo"
Nasabi ko iyon dahil madali lang mamatay,
ngunit mahirap manatiling mabuhay.
Kaya mabubuhay ako para sayo
hanggat kaya ko.
Sa magulong mundong ito,
po-protektahan kita pangako.
kaya sana wag ka nang malungkot,
dahil ang puso ko'y kumikirot,
Pag nakikita kang nakasimangot
Jun 21, 2018
Jun 21, 2018 at 8:51 AM UTC
Mga nakatago sa letra
Ang mga sagot
Ang mga sagot ay nasa letra
Ang luha
Ang inis
Ang dugo
Ang init
Ang pintura ng aking maduming brotsa
Ang mga espasyo na akala ay walang saysay
Iyon ang mas nagpapalayo sa katotohanan
Sa siyudad na malaki, pero ang liit
Parang nilakad ko na ang bawat sulok nito
Mahilig ako sa bagay na hindi lang madaanan
O maiwasang daanan
Ang tinta ng aking espirito
Itatak sa iyong santong puso
Malakbay sana magkasama
Ang mga lumulutang na letra
Samantalang ang boses mo na tulad ng awit ay nasa likod ng eksena
Malikhain ang gumuhit sa iyo
Ang larawan **** mabait
Mamantsahin ko
Ng aking bahaghari
Nawa hindi mawari
Wala dapat ang oras
Parang picture frame tuloy ang buhay ng bawat tao
Nandiyan lang
Nakatago, nakatayo, nasa pader---nakapako
Nadadaanan lang
Isang titigan lang
Sa iyo, isang titig ay hindi sapat
May nakatagong ginto
Hindi pangkaraniwang ginto
Ginto na hindi hinahanap ng lahat
Ginto na hinahanap ko
Nagpapawis nang sobra ang aking mga kamay
Maligoy ang mata
Tumitibok nang mabilis pabilis
O Dios, saanman, makasalanang mansanas bumubunga ng sanlibong bulaklak
Tinutuklaw nila ang aking lason
Wala na akong pake sa sagot
Mapaakit ka hanggang mabili ka
Kahit hindi ka muna magsalita
Hindi paliwanag sa mga titik
Ang paru-paro at ang agila
Nilamon ang itim
Namula ang bibig
Puti ang langit
Ubeng mata
Kahel ang balat
Bughaw na dugo
Dilaw na anino
Berdeng ilaw
Bangis ng indigo
Samantalang sila ay abo
Maligo sa aking isip
Taas na tingin sa mababaw na sahig
Ito ang ating luho
Zigzag man ang dating
Kapag nabili na, wala ng tubig parating
Dec 3, 2019
Dec 3, 2019 at 4:33 AM UTC
Nasasaktan ko na siya,
Oo nasasaktan ko na siya,
Sa mga iniisip kung wala namang kabulaanan,
Sa bawat pagdududa ko na wala namang ebidensya,
Sa bawat hinahagip nang isip at puso ko na wala namang katuturan,
kasi pinaniwalaan ko ang katagang
"womens instinct is always right"
pero hindi,
hindi sa lahat ng oras tama tayo
hindi sa lahat ng araw mga hinala natin ay totoo,
bagkus, sa kalulunod sa ka kaiisip ko na may mali, ay nilulunod ko na pala ang "Siya" ang "Tayo" ang "Kami"
Hindi ko na namalayan,
na hinihila ko na sya papalayo,
na ang pundasyon ay unti unting winawasak ko
sa kaiisip na akoy niloloko pa rin,
Hindi ko namalayan,
na naging makasarili na pala ako,
pero hindi ko pa rin maiwasang mag isip,
pero nilalabanan ko
hanggang sa nakita ko nalang
ang "Siya" ang taong mahal ko
duguan ang puso, napapagod na ang katawan,
Napagtanto ko, Hindi ko lang sinasaktan ang Sarili ko
kundi NASASAKTAN KO NA RIN SYA PALA.
Dec 20, 2018
Dec 20, 2018 at 1:42 AM UTC
Nagseselos ako pag may ibang sayo'y nakalapit,
Habang kayo'y magkausap, 'di ko maiwasang mapatitig,
Sa pasimpleng hawak niya, at tinging malagkit,
Kamao'y napapayukom, paano kaniya nalalapitan? —nakagagalit.
Sep 28, 2019
Sep 28, 2019 at 8:43 AM UTC