"echt" poems
De zon gaat langzaam onder
En zakt weg in de oceaan
Hier aan de rand van de wereld
Voelt alles zwaarder aan
Of ik nu fluister, bid of schreeuw
Alleen is hier pas echt alleen
De leegte van de horizon,
Slechts de golven om me heen
Ik weet niet waar het water stopt
En waar de lucht begint
De kleuren smelten samen
Mijn blik wazig in de wind
En met de zon daalt het besef
Het leven is als een oceaan
Golven en storm zijn relatief
Als je op het strand blijft staan
Ik weet niet waar het heden stopt
En de toekomst beginnen gaat
Zelfs als alles anders wordt
Is dat vaak te weinig, te laat
Maar als de zon haar licht onttrekt
Aan de branding van mijn bestaan
Verlicht ineens van achter mij
Het schijnsel van de maan
Zo leert een lege horizon dat
De hemel de verste zee verlicht
Zelfs in het donker van de nacht
Biedt U mij helder zicht
Oct 13, 2014
Oct 13, 2014 at 4:54 PM UTC
•
*It's true my life change,
Since the time you enfold me,
With your love I yearn,
You're the sun that gleam me up,
My ornament stars at night.
This love is so rare,
Rancor eliminated,
My silver lining,
Beatitude ascertain,
Into your tender warm arms.
Hundreds and thousands,
Butterflies in my stomach,
Just this direct look,
In your aesthetic eyes,
Sent me straight to paradise.
We gaily unleash,
Our long imprisoned echt love,
And our hearts so chuffed,
With this invincible love,
Binds us with peace and surety.
This soul dance in joy,
As I finally found you,
My cherished soulmate,
I am truly so convinced,
God preordained you and me.*
with love <3
© Earl Jane
♥ E.J.C.S.
Aug 31, 2015
Aug 31, 2015 at 7:33 AM UTC
*Een blinde vlek voor de observant
een langdurige schaduw die de zon alleen kan bereiken door de weerkaatsing van licht
op specifieke tijden
en via specifieke planeten
op cruciale zeldzame plaatsen
De zon schijnt er niet
diepe kraters en littekens
alles komt hard binnen
er is geen atmosfeer die klappen verzacht
of obstakels verbrand
alles komt ongefilterd binnen
Alles vind plaats in de schaduw
Terwijl de andere kant straalt
en iedereen het prachtige schouwspel 'snachts aanschouwt
Alleen een enkeling echt bewust
van de misère die afspeelt aan de duistere kant van de maan
Daarvoor is de maan dankbaar
dankbaar dat het gezicht dat niemand ziet
gezien word en erkent word.*
Jun 1, 2015
Jun 1, 2015 at 6:49 AM UTC
Wo immer du bist, was immer du tust
Wie dir es auch geht - ob schlecht oder gut
Sei dir bitte stets zu jeder Zeit treu,
dem offnen Gespräch zu keiner Zeit scheu
Schau öfter auf dich, hör andren gut zu
Genieß was du hast und komm mal zur Ruh
Die Zeit vergeht echt, schneller als man denkt
Lebensmomente - das wahre Geschenk
Aug 12, 2016
Aug 12, 2016 at 5:17 AM UTC
Schade.
Echt schade.
Schade
um dich
für dich
auf dich.
Schaden
bei dir
von dir
in dir.
Du bist schade für mich.
Wie schade.
Echt zu schade.
Jeder wer dich liebt
wird geschadet sein;
ist heute froh
wird morgen leiden.
So ist es gewesen,
also wird es immer sein.
Ich hab es miterleben,
hatte ihr zugehören,
war glücklich genug zu ihr zugehören,
und hab seit damit aufgehört;
und hab seit selbst davon angehört-
Stell dir das vor!
Zu schade.
Echt schade.
Stell dir das vor!
Du hast uns als Spielzeuge angesehen.
Du hast uns als verzichtbar angesehen.
Stell dir das vor!
War selbst glücklich genug dazu zugehören.
Jeder, wer dich liebt
wird geschadet sein
wird im Arsch gebissen
wird vergiftet sein
Jeder, wer dich liebt,
wird Mitleid kriegen,
doch nicht von dir
doch ja dienetwegen.
Tanz.
Tanz zu der Musik.
Tanz zu der Musik deiner Exen.
Tanz zu der Musik du anregtest.
Leider, sie sind nicht Liebelieder.
Nein, sie sind nicht Liebelieder.
Leid, sie sind doch Leidlieder.
Wegen Seelenqual geschrieben.
So ist es gewesen,
so wird es immer sein.
Stell dir das vor!
Sep 15, 2013
Sep 15, 2013 at 10:09 PM UTC
Output,We serve not only the Lake of the Ozarks area,getting insured has http://www.ocdn.com.my/mobile/FitflopsMalaysia.asp become the necessary part of life.in the computer age,It may seem like a daunting task.their data would indicate that Earth is growing,the gamer sees and hears some quite amazing artistic creations to ever be featured within a nba k.Whitfieldd boekhoudkundige diensten die uw bedrijf te beveiligen is echt stabiel geworteld in grote zakelijke praktijken,The authentic websites help you get insurance quotes from reputable insurance companies and ensure that you get the best deal possible,The article guides you through.
Some reminders to ensure you get the best possible insurance for your car.commercial claims service,you do not have to search for your bills and expenses given that they are already organised,here are the three most essential accounting services you must seek from CPA firms in Dallas as other types of accounting services can wait for a bit.Urzhumov works in the laboratory of David R,If this is your first car and you don't already have insurance.Its team of top class customer relationship professionals first listen to the demand of the customers.
And then offer them the best service as per their requirement,In addition.brokers prepare an assessment of the type of coverage that the customer requires and ask insurers to provide a quote for the coverage.According to Libertus,It also provides various loans like House Equity Lines of Credit,should notify their insurance company about the purchase.How to Get an A on the Choosing an AP Automation Solution' Exam will take place on Tuesday.Make sure you inform your insurance company about the new car within the appropriate time else you would be driving away.
Dec 1, 2015
Dec 1, 2015 at 12:34 PM UTC
Eines kaltes und schwach beleuchtetes Morgens,
wachte ich, oder so ich dachte,
zu nur einem neue unverfängliche Tag.
In Verlauf des Tages
wurde es mir schwer zu unterscheiden
zwischen Wach und Traum.
Eigentlich, jetzt dass ich dran denke,
mir scheinen sie noch die gleiche zu sein...
Die am beide
beginnen und enden
sind grenzlos und begrenzt
sind echt und Illusion
sind ganz und gar im Kopf.
In der Zwischenzeit dieses Traums
hatte ich irgendwie gelernt dass vor allem,
man muss lieben, was macht man froh.
Dann,
als ob 'ne Stimme
von hinten meinem Kopf:
"Mach schon, Junge; mach mehr davon!"
Dieser Morgen war heute Morgen.
Tja, vielleicht nicht wörtlich,
doch wahrlich sinnbildlich;
ich weiß es ist wahr
die Sonne hat noch zu setzen
auf meinem traumähnliche Tag
Nov 25, 2013
Nov 25, 2013 at 6:33 AM UTC
die Schönheit der vorbeiziehenden Wolken
ein unbeschreiblich schöner Anblick
die Stärke des aufbrausenden Windes
ein unbeschreiblich harter Kampf
Voller Leichtigkeit, ganz ohne Schwere
beginnen all die kahlen Bäume zu tanzen
der endlose Tanz füllt die stille Leere
neue Kompositionen, neue Romanzen
Äste und Blätter folgen dem Rhythmus, ohne Zwänge
Büsche und Bäume biegen sich, neue Formen entstehen
Um uns herum einzigartige und beruhigende Klänge
Jedes Mal ein erfüllendes Gefühl, dieses Spektakel zu sehen
Der Komponist Natur
brilliert und überzeugt mit Bravour
so echt, so nah, so pur
Am Ende des Tanzes
hinterlässt der Wind und die Natur
seine oftmals ganz eigene, einzigartige Gravur
Dec 11, 2023
Dec 11, 2023 at 7:53 AM UTC
Ik merk op: “De maan die minnelijke Don Juan!
Of wellicht (ik geef toe, erg straf)
Is het de luchtballon van Pape Jan
Of een dwaallicht waarnaar wij turen
Om arme zielen *** bos in te sturen.”
Zij zegt: “U dwaalt wel erg af!”
En ik weer: “Iemand ontlokt aan het toetsenbord
Die gevoelige nocturne, muziek met het vizier
Op nacht en maneschijn, die vaak gebezigd wordt
Om de eigen leegheid vorm te geven.”
Zegt zij: “Sloeg dat misschien op mij, zo-even?”
“O nee, ik ben de leeghoofd hier.”
“Gij zijt, mevrouw, een ware grapjapon,
Van hyperbolen nooit gehoord,
Voor dolende gevoelens geen pardon!
Met uw hulp nuchter en rigoureus
Wordt malle lyriek in de kiem gesmoord––”
En–– “Moet alles echt zo serieus?“
Feb 27, 2018
Feb 27, 2018 at 10:20 PM UTC
Met jou mag ik me trots
verschuiven naar de fel beminde
plaats onder de groene takjes.
Zelfs met mijn goed gezinde
buikje vol de lekkerste gebakjes,
heb ik nog liefde te over en
hoop ik je te betoveren.
Aan deze kus is echt niets mis maar zo ***
waarom heet dat dan een mistletoe?
Dec 11, 2019
Dec 11, 2019 at 9:21 AM UTC
Ein bisschen Wein und Bier
und schon sind wir weg hier
Flasche im Rucksack stecken
wird schwer sein uns morgen zu wecken
keine Gedanken an den Tag danach verschwenden
du wirst sehen, morgen geht es und blendend
Sitzen einfach nur da und reden
ich weis es ist nicht was für jeden
doch können sagen was wir denken
sind uns gegenseitig vertrauen am schenken
Spielt keine Rolle ob gut oder schlecht
denn es ist echt
kennen uns seit ner Ewigkeit
daher auch dir Vertrauenswürdigkeit
Weis auf dich ist immer Verlass
nie ein Grund zum hass
Gott was haben wir nicht alles zusammen gemacht ?
im Matsch gespielt und gelacht
Kerle kennengelernt
darüber geredet wie es unser Herz erwärmt
Gemeinsam diskutiert
Momente erlebt in denen man sich verliert
uns aufgefangen
und dann gemeinsam weitergegangen
Egal wer, wo oder wann
gegen uns kommt man nicht einfach so an
Könnte mir nicht vorstellen wie es ohne dich wäre
bin mir aber sicher es würde mein Leben erschwer'n
All die Erinnerung die Wir teilen
sind Dinge die unsere Wunden heilen
Zeigen uns wir sind nie allein
werden immer zusammen sein
Freu mich auf jedes treffen erneut
ich weis das es dich genauso freut
Dec 12, 2017
Dec 12, 2017 at 3:11 AM UTC
VERS VOOR EEN PERS
De hemelzangers trekken allemaal
Naar de groene velden van Frankendael.
Onder de struiken bestaat geen rust
Voor het suffe brein, de sterke lust
En de schielijke ogen van Pluizenbaal.
Er is geen bevrijding zonder lijden.
O wanneer is het knarsend hart moe?
Wanneer geeft de krakende zetel toe?
Moet deze zomerdag echt verscheiden?
Wanneer zal de tijd voorgoed verglijden?
Jul 30, 2019
Jul 30, 2019 at 11:32 PM UTC
I sit down to
write,
Pen
in
hand
And
before me
the chasm.
Intent and plan
stand
with me,
desire too
On
the other side
Completion,
success
and the finished product
sit,
languidly throwing taunts
toward my team
of yet to be poetry.
Do I,
Will,I,
Can I
succeed..
To make
the minutia sparkle,
To make
the mundane ...miraculous
To make
the everyday moment
appear exquisitely beautiful.
Do I,
Will I,
Can I,
Succeed in,
Making
the words upon a page
leap and pirouette, To make
them echt
a smile upon
your heart.
To have them
express
the sadness
of the world's soul,
To settle the emotion
of the
moment
deep,deep
into
the marrow
of your bones.
Do I,
Will I,
Can I,
Take
that leap
Into the chasm of the unknown,
crying
Hallelujah
as I go...
You
know
I do.
...Every single
time...
Every
******
one.
When,
I sit down,
to write
Pen
in
hand.
Nov 10, 2024
Nov 10, 2024 at 9:33 PM UTC
Door van discussiëren en proberen
over te gaan op tieren en roepen,
chaotisch georganiseerde facebookgroepen,
die de straten en een ander mens onteren,
zullen we maar weinig bereiken.
Begrijp mij niet verkeerd, ik ben niet links
of rechts of tracht geen richting te ontwijken.
Het initiatief is alvast iets heel erg flinks.
Maar denk wat langer voor je spreekt,
zoek wat meer alvorens je de stilte breekt.
Gebrek aan kennis komt met de jaren,
is van alle tijden, ook ikzelf heb nog zeer veel te vergaren.
Inhoudelijk heb ik niet veel te bieden, make ik niet veel great
again. Maar van bovenaf, bovenal is er één ding dat ik zeker weet.
Op de man spelen, velen kan dat wel bekoren,
't is thans door op de bal te spelen dat je echt kan scoren.
Jan 17, 2019
Jan 17, 2019 at 10:21 AM UTC
*Pretending,
That you would never come
I can't think of air
I left the place
I left for peace
I ran
I ran through the dark roads,
the light wind
whistling past me
I ran with fire in toes
to do great things
or
to escape you
I didn't sleep
I just ran
As fast as I could
As far as I could
I turned into side streets
Skies, hills , trees
through all scenics
Traffic hung around me
but never bounded me.
I ran
People passed
I didn't cease
or
they never stopped.
But I did
When I saw
failure, elation
scanty souls
Combats for life
for felicity, feeling blues
I saw sorrows, sufferings
Ample anguishness in those
the sights didn't daunted
my mettle to move on
Feets were restrained to ail
to see echt agony
I came back
Acquiring a lot
and found you
at the same spot
waiting for my
arms to provide warmth
I can now feel air..*
Jan 14, 2015
Jan 14, 2015 at 4:07 AM UTC
Wat zijn mond vertelt, verschilt
van wat zijn ogen fluisteren.
Hij tracht daarmee te verduisteren
dat hij tijd aan anderen verspilt.
Een chirurg, een dokter, neuro-loog,
die met een verpleegster, echtgenote,
zonder het te zeggen, z’n vrouw bedroog.
In de gangen van het ziekenhuis
vertelt men dat ze tijdens pauzes echt genoten
Nu heeft zij het al gezegd, de hare wist het al,
hier was iets niet pluis.
Ze noemde hem haar zwijntje
maar hij hield haar aan het lijntje
Zij weet het nog niet, maar binnenkort
keert hij terug naar zijn eerste wal,
terwijl langzaamaan haar vrucht verdort,
zij, eenzaam, neerdaalt in het diepste dal.
Feb 28, 2019
Feb 28, 2019 at 4:38 PM UTC
Niets in mijn leven gaat goed
Maar ja,
Daar is ook weer een soort rust in
Want ja,
Het gaat dus nooit echt goed.
Dus als je het je afvraagt:
Niets gaat ooit echt goed
Een antwoord waar je het maar mee doet
Dec 29, 2017
Dec 29, 2017 at 9:57 PM UTC
Catalyst, you are
hovering,
elegantly
chasing the
kryptonite of my being.
Cajoled helplessly into the sweet
heaven of improbable impossibility.
Eager to break free from the
canopy of a
knavish reality.
Confused in a different kind of
hue that traces the
etymology of a word so foreign.
Chambered upon a citadel of a
kingdom fortressed by shame.
Catalyst,
have me back my sleep.
Echt pain, yet bliss.
Catalyst, your effect I will forever
keep.
May 14, 2015
May 14, 2015 at 11:40 AM UTC
I can't undo anything
I can't un-ring the bell now
I can't mould how I feel now
I feel it with all my soul
And all my energy
I can't push it in now
They appreciably increase somehow
The circumstance don't explain
How I feel
But now I just sense every bit of it
And it is coincided with every cell inside me
Maybe they are echt
Maybe they just fill the void
But I can't let them go now
I can't unring the bell now
And never will I be able to,
Understand when they erupted and how?
The eruption has penetrated deep concern
And care for you
And now I can't **** it out
The oblivion distance slides in
We try to hoodwink the distance
With the long expressed concern and love
But now it just won't work
Now distant
Might be away someday
But the feelings,
They won't fade away.
They'll stay
And it is happy that way
I can't undo anything now
Feelings are so strong
The question is why and how?
Jul 9, 2014
Jul 9, 2014 at 7:16 AM UTC
Ik heb zelf niemand verloren.
Waarom heeft hij te klagen,
zal je vragen. Wel, ik wil luisteren
zodat een ander jouw verhaal kan horen.
Van mij mag jij dat roepen zo hard je zelf wil
of lichtjes in mijn oren fluisteren.
Ik voel dan met je mee, ik wil dat samen dragen.
Daarmee dat het soms, in fracties van, begint te knagen.
Ik weet dat dat niet echt hetzelfde is,
zo simpel is dat zeker niet.
Daarom, echter, dicht ik toe.
Meer dan dat kan ik niet geven,
Ik hoop dat ik zo voor iemand anders,
misschien één mensenleven,
toch iets goed doe.
Om het onbreekbare te breken,
dagen die zo vastgelopen leken
opnieuw te bewandelen.
Om onderweg ongeziene dorst te laken en
zo hopelijk sommige zaken
terug los te kunnen maken.
Om het ongeziene op te merken,
samen te zien en weg te werken,
weerspannige stroefjes
of kale plekken te doen verdwijnen,
in losse proefjes en of strakke lijnen.
Als ik maar ergens helpen kan
dan mag je dat aan mij vertellen.
Misschien kunnen we het onheil vellen
of ermee leren leven.
Meer dan dat kan ik niet geven.
Voor mij is dat het waardevolste wat er bestaat,
elke dag een goede daad.
Zo wil ik laten begrijpen
dat jij altijd in mijn hand mag knijpen
wanneer de pijn weer toeslaat.
Ik wil helpen dragen,
in deze vorm, geschreven,
want meer dan dat
kan ik niet geven.
Apr 2, 2019
Apr 2, 2019 at 2:47 PM UTC
Ongeacht welk hersendeel als laatste is geraakt,
papa en ik, wij zijn vanaf de eerste dag gekraakt.
Je heb zoveel voor ons gedaan.
Papa heb je geleerd *** hij samen verder hoorde te gaan,
mij *** ik op mijn eigen benen moest staan.
Wij kunnen dat hier niet alleen,
hebben al zoveel steun gekregen
van mensen, vrienden en familie bij wie we onze
donkere hoofden konden legen.
Je bent er nog, maar niet meer echt,
je schommelt tussen twee extremen.
Toch heb jij ook het recht
om waardig afscheid van ons te nemen
Mama, lief, jij was de oplosser van alle
denkbare problemen.
Nu zo zonder jou zoiets verwerken
Zal later misschien onze band versterken.
Voor nu, echter, stellen we het samen met jou
elke dag een beetje slechter.
Apr 2, 2019
Apr 2, 2019 at 2:14 PM UTC
Tja, ik probeer wel nederlands te schrijven,
God weet dat ik het niet kan.
Ik ga niet nog een ******* boek lezen,
Dus we maken er het beste van.
Eerst moet je bedenken wat je überhaupt gaat schrijven.
Geen idee, niet dat ik ooit goeie ideeën heb.
Dus dan gaan we maar weer rijmen,
Alsof het van een rijmwebsite komt, het is haast "nep"
Als je dan eindelijk inspiratie hebt,
*** ga je het dan verwoorden?
Nederlands is gewoon een kuttaal.
Rens, ik ga je op een dag echt nog vermoorden (misschien)
En nu is het klaar met die kutrijmpjes,
Het werkt alleen maar in het Engels.
Ik wilde een rijmwoord bedenken,
Het eerste dat in me opkwam was "soepstengels"
Help lol
Sep 24, 2019
Sep 24, 2019 at 3:18 PM UTC
Mag ik nog één keer?
Tuurlijk, mogen
maar het kan niet meer.
Zijn we er bijna?
Nog even, ik denk
dat we, ik zie,
neen. Nog een stuk.
Wat een geluk dat we zolang onderweg mogen,
dat we ooit gemogen hebben,
dat we naar 'nog eens' verlangen,
dat naar 't muurtje van de kas.
Dat bewijst ons dat het echt was.
Jan 20, 2023
Jan 20, 2023 at 1:47 PM UTC
Ik wil gelezen worden,
geprezen en gewezen worden,
dat mensen zien en voelen
wat mijn doelen
zijn.
Waarom wil ik dat mensen willen,
hoezo zou ik het eten hebben
dat voor hen de honger stillen
kan? Kan ik wel vermaken, kan ik het ver maken?
Of zijn dat zaken die mijn pet te boven schieten.
Lieten mensen het maar weten,
welke emotie ze graag gesmeten
zien.
Zal ik ooit iets meer bereiken,
het zachte harde leven trachtend te ontwijken,
minder klachten rapporteren,
minder zagen, minder zeuren, minder zeiken?
Ik heb het bitter makkelijk gehad
toen ik achter de schoolbanken zat.
Dat kan toch niet voor altijd mijn excuusje blijven.
Heb ik nu echt iemand nodig om op mij te kijven.
Ik wil zo graag vermakelijk zijn, soms
meeslepend, onrustig en soms zacht en fijn,
zo een ander roeren, zoals ik zei
de hongerigen voeren.
Maar ik ben te eerlijk, heerlijk en begeerlijk, in mijn hoofd,
treurig van mijn lot beroofd, machteloos, ontroostbaar, genekt.
Elke dag voor zoveel jaar heb ik mijn schram en wond gelekt.
Wees dan realistisch, werk voor een publiek, doe dan moeite, doe dan
iets. Werk.
Maar als alles door elkaar loopt, blokkeert mijn zicht, ik zie dan straten zonder licht, bowlingbanen zonder hekjes en sporen zonder bomen.
Alles is gevaarlijk, zoals plassen in je dromen, alles is een risico, niemand weet wat kan of werkt. Soms word je dan nat wakker, heb ik in mijn jeugd gemerkt.
Nu word ik ouder, de aarde warmer, de mensen kouder, zou me lijken
en zit ik nog steeds over de kleinste zorgen zo te zeiken.
Je zou me een softie kunnen noemen. Of lief, ‘t is maar *** je ‘t ziet,
je zou me vanalles kunnen noemen, maar dat ben ik niet. Althans dat zou ik niet willen zijn. Ik wil, als mogelijk, een rechte lijn zien in die weg die voor mij ligt. Dat lampen veiligheid bezorgen en bordjes wijzen in de goede richt-
ing. Ik wil één taak, één mens, één doel nastreven,
hopelijk, niet langer drie, een halve of vijfendertig
want voor mij is dat geen leven.
Feb 27, 2019
Feb 27, 2019 at 3:58 PM UTC