Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"antok" poems
sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .
0
Jan 14, 2011
Jan 14, 2011 at 10:20 PM UTC
May C.R. ba kayo?
sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .
Continue reading...
44
# *Kinalaban ko ang tadhana Kinalaban ko ang luha Kinalaban ko ang sakit Kinalaban ko ang galit Kinalaban ko ang lungkot Kinalaban ko ang takot Kinalaban ko ang antok Kinalaban ko ang pagsubok Kinalaban ko ang kahapon Kinalaban ko ang bawat noon Kinalaban ko ang oras Kinalaban ko ang bawat panahon                             Kinalaban ko ang mundo                     Kinalaban kong lahat* PARA SA'YO... © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Aug 1, 2018
Aug 1, 2018 at 10:59 AM UTC
Para Sa'yo
Kulang ang mahabang gabi Para sa pagidlip ng isipang puno ng pagkalito Kahit naman makatulog ay Sa paggising utak pa rin ay pagod Dala-dala maging sa panibagong araw Ang mga gumagambalang pighati Utak siguro ay puno ng bagabag Napakasikip na ng kokote, problema pa ay padagdag Tila ang mga pangarap ay tuluyan nang lumisan Init ng aking damdamin tuluyang lumigamgam Pag-asa ay naiwan sa mga kahapon Wala na bang ibang mararating? Sa mga kalyeng nalakaran na Ipagpapatuloy pa rin ang paglaboy Mas makabubuti pa sigurong makatulog Baka sa panaginip lahat ito ay maglalaho Antok sa mundo, ako po ay dapuan mo
0
Nov 24, 2018
Nov 24, 2018 at 12:20 AM UTC
Kulang nga ba ang Mahabang Gabi ?
( Filipino orTagalog version) di sumasapit ang pagtulog sa isang kaluluwang sabik at di mapakali isang pusong ubod tiyaga ngayo'y balisang tumitibok sa kabila ng malumanay na pag patak ng ulan... sa kaunting salitang nagbibigay kasiyahan parang simoy ng hangin, may mga dalang palamuti mga matatamis na pangako ng maluwalhating bukas, lumutang sa kapaligiran at binago ang malamlam na lagay ng kalooban. ang mga darating na araw ay muling yayabong. isang kaluluwang hapong hapo di-inaasaha'y, napangiti sa unang pagkakataon mga matatamis na tunog ng mahihinang halakhak ay paulit-ulit na tumaginting sa kalaliman ng gabi. itong di maampat-ampat na pananabik aking panalangin ay tuluyan nang pumayapa dito sa dilim, ako'y nakahimlay habang  ang mga pangarap ng pag-asa ay alak na lumalasing sa aking pag-iisip. kasabay ng pagdatal ng madaling-araw, nabubuhay na lalo ang mga bagong isipin na lalong nagpapasigla sa aking utak... mulat na mulat ang aking mga mata di na sasapit pa ang antok di na sasapit pa ang pagtulog... :::::::::: (ENGLISH VERSION) SLEEP DOESN'T COME... Sleep doesn’t come To an eager, restless soul. A heart so patient now beats anxiously, Even with the gentle rhythm Of raindrops tapping. With just a few satisfying words Sprinkled with whiffs of hope, So magical, A promise of a glorious tomorrow Floated in the air And altered the somber mood. The coming days are to flourish Once more. Unexpectedly, A soul gone weary Smiled for the first time. The sweet sound of soft laughter Unheard in the still of the night. This insatiable needing I pray, to be quelled soon.. Here in the dark, I lay awake, As visions of hope inebriate my mind. With dawn comes new ideas, Stimulating my brain even more.. .......my eyes are wide open........ .......sleep wouldn’t come at all……        Sally             Copyright 2014        Rosalia Rosario A. Bayan
0
Jan 5, 2014
Jan 5, 2014 at 8:51 PM UTC
Sleep Doesn't Come...
( Filipino orTagalog version) di sumasapit ang pagtulog sa isang kaluluwang sabik at di mapakali isang pusong ubod tiyaga ngayo'y balisang tumitibok sa kabila ng malumanay na pag patak ng ulan... sa kaunting salitang nagbibigay kasiyahan parang simoy ng hangin, may mga dalang palamuti mga matatamis na pangako ng maluwalhating bukas, lumutang sa kapaligiran at binago ang malamlam na lagay ng kalooban. ang mga darating na araw ay muling yayabong. isang kaluluwang hapong hapo di-inaasaha'y, napangiti sa unang pagkakataon mga matatamis na tunog ng mahihinang halakhak ay paulit-ulit na tumaginting sa kalaliman ng gabi. itong di maampat-ampat na pananabik aking panalangin ay tuluyan nang pumayapa dito sa dilim, ako'y nakahimlay habang  ang mga pangarap ng pag-asa ay alak na lumalasing sa aking pag-iisip. kasabay ng pagdatal ng madaling-araw, nabubuhay na lalo ang mga bagong isipin na lalong nagpapasigla sa aking utak... mulat na mulat ang aking mga mata di na sasapit pa ang antok di na sasapit pa ang pagtulog... :::::::::: (ENGLISH VERSION) SLEEP DOESN'T COME... Sleep doesn’t come To an eager, restless soul. A heart so patient now beats anxiously, Even with the gentle rhythm Of raindrops tapping. With just a few satisfying words Sprinkled with whiffs of hope, So magical, A promise of a glorious tomorrow Floated in the air And altered the somber mood. The coming days are to flourish Once more. Unexpectedly, A soul gone weary Smiled for the first time. The sweet sound of soft laughter Unheard in the still of the night. This insatiable needing I pray, to be quelled soon.. Here in the dark, I lay awake, As visions of hope inebriate my mind. With dawn comes new ideas, Stimulating my brain even more.. .......my eyes are wide open........ .......sleep wouldn’t come at all……        Sally             Copyright 2014        Rosalia Rosario A. Bayan
Continue reading...
68
Nilimot ng ulirat ang sarili Nakaligtaan akong dalawin Ng antok na pinangungulilaan. Pinihit ko ang imahe Nitong bughaw at dwendeng bida. Bagsak ang panga Ayan, pabaya ako sa pananim Patawad Papa Smurf!
0
Jun 29, 2014
Jun 29, 2014 at 12:04 PM UTC
Smurf Village
3:45 ng umaga Pero hindi ako makatulog o makahinga Hindi ko kayang masaksihan na ikay masaya Yung mga tawa na dati ay sa akin HAHAHA diba sila ang mga labi na dati kong inaangkin Wala na, wala na sila Wala na ang ikaw at ako at ang tayo na salita 3:45 ng umaga Sana makatulog na ako Nawala na rin ang antok ko Sana ikaw din, mawala sa sistema ko
0
Oct 22, 2016
Oct 22, 2016 at 9:36 AM UTC
3:45 am
lumipas ang mga Oras at Buwan,Ng hindi natin namamalayan. Lalo pa pala Tayong napapalapit sa isa't isa,at sa pag kakalapit lalo pang nahuhulog ang damdamin nating Dalawa. Pilit inaalisa kung paanong ang simpling pangangamusta nauwi sa Tayo Na. LDR na parang hindi naman.kasi kahit magkalayo ang agwat  sa isat isa,Isang tawag ko lang sasagot Ka na.Isang lambing mo lang,pangungulila ko'y nawawala na.Isang "I Love You" mo lang kalungkutan ay napapawi na. Walang kasawaang kulitan,tawanan na walang humpay,at hindi maubos-ubus na usapan.hangang sa hindi namamalayan ang oras na nag-daan. kung dati pag inantok na itutulog ko na.Pero ngayon kahit anong antok  pipigilan Ko,makausap lang Kita. kahit wala namang kwenta ang pinag uusapan pero para sakin,bakit ito ay Mahalaga.Tipong marinig lang ang mabining Tinig  mo at tawang walang pakialam,Kontento na Ako.At kahit may pagkakataon na natutulugan Mo Ako dahil sa mag damag na Harotan at kulitan,wala lang sakin 'to,Basta naririnig ko lang ang mahimbing na pagkakatulog mo ok na ako. Ngayon lang ako Nakuntento ng ganito.Minsan nga napapatanong na lang ako "Bakit ang Swerte ko Sayo".Simpling tao lang naman ang gaya ko at may simpling Pangarap na gustong makamit.Pero ng dumating ka sa mundo ko gusto ko pang taasan pa  ang Pangarap ko yun ay  ang makamit ka at makasama sa araw-araw na pag suong sa takbo ng  realidad ng buhay ko. Hindi man ito ang Oras at Panahon para makasama kita,Darating at darating din tayo sa puntong Gigising akong ikaw ang unang makikita,sa bawat pag dilat ng mga Mata ko.Ngiti mo ang sasalubong sa bawat pag uwi ko galing sa mag hapong wala sa tabi Mo.At yakap mo ang mag-aalis  ng Pagod sa katawan at isip ko. Ikaw na ata talaga  ang Kapahingahan ko sa nakakapagod na Mundong Ito.
0
Jul 5, 2020
Jul 5, 2020 at 3:10 AM UTC
LDR
lumipas ang mga Oras at Buwan,Ng hindi natin namamalayan. Lalo pa pala Tayong napapalapit sa isa't isa,at sa pag kakalapit lalo pang nahuhulog ang damdamin nating Dalawa. Pilit inaalisa kung paanong ang simpling pangangamusta nauwi sa Tayo Na. LDR na parang hindi naman.kasi kahit magkalayo ang agwat  sa isat isa,Isang tawag ko lang sasagot Ka na.Isang lambing mo lang,pangungulila ko'y nawawala na.Isang "I Love You" mo lang kalungkutan ay napapawi na. Walang kasawaang kulitan,tawanan na walang humpay,at hindi maubos-ubus na usapan.hangang sa hindi namamalayan ang oras na nag-daan. kung dati pag inantok na itutulog ko na.Pero ngayon kahit anong antok  pipigilan Ko,makausap lang Kita. kahit wala namang kwenta ang pinag uusapan pero para sakin,bakit ito ay Mahalaga.Tipong marinig lang ang mabining Tinig  mo at tawang walang pakialam,Kontento na Ako.At kahit may pagkakataon na natutulugan Mo Ako dahil sa mag damag na Harotan at kulitan,wala lang sakin 'to,Basta naririnig ko lang ang mahimbing na pagkakatulog mo ok na ako. Ngayon lang ako Nakuntento ng ganito.Minsan nga napapatanong na lang ako "Bakit ang Swerte ko Sayo".Simpling tao lang naman ang gaya ko at may simpling Pangarap na gustong makamit.Pero ng dumating ka sa mundo ko gusto ko pang taasan pa  ang Pangarap ko yun ay  ang makamit ka at makasama sa araw-araw na pag suong sa takbo ng  realidad ng buhay ko. Hindi man ito ang Oras at Panahon para makasama kita,Darating at darating din tayo sa puntong Gigising akong ikaw ang unang makikita,sa bawat pag dilat ng mga Mata ko.Ngiti mo ang sasalubong sa bawat pag uwi ko galing sa mag hapong wala sa tabi Mo.At yakap mo ang mag-aalis  ng Pagod sa katawan at isip ko. Ikaw na ata talaga  ang Kapahingahan ko sa nakakapagod na Mundong Ito.
Continue reading...
8
Kahapon, hinintay kong Lumatag ang liwanag sa Parang. Parang kahapon Lang, ganitong oras din Hinintay natin ang huling Patak ng hamog ng Disyembre. Habang ang marami ay abala Sa kusina ng Pasko, tayo ay Nasa Pebrero kasama si Balintino. Tunay ngang iba ang Kalendaryo ng ating mundo. Ngunit ang himbing ay hikbi, Kagaya Kahapon, hinintay ko ang Paglatag ng dilim sa parang. Parang antok na hindi dumating Dahil walang dahilan ang bukas Na darating.
0
Dec 17, 2015
Dec 17, 2015 at 9:32 AM UTC
Kagaya
012917 Mag-aalas kwatro ng umaga nang aking maramdaman Hindi lang lumalim ang gabi ngunit umaga'y malapit nang madatnan Pinipilit akong balutin ng lungkot -- nais na ako'y matalo Kaya naisip ko gumawa ng talata na babasahin ko para sayo. Hindi man malalim ang mga salitang ginagamit ko Huwag mo sanang isiping pagmamahal ko'y hindi abot hanggang langit Alam kong baguhan pa lang ako pagdating sa larangan ng pagsusulat. Hindi man kita mapangiti, hindi ko man mabigyan ito ng pamagat Gusto ko lang na kahit papaano -- kahit papaano'y maipaabot ang lubusan kong pangungulila Sa babaeng ilang buwan ko pang hihintayin, manggagaling pa sa Maynila. Alas kwatro pasado na, antok sakin ay nagbabadya Kaya sa aking paggising, sagutin mo rin ako gamit ang iyong talata.
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 3:44 AM UTC
Alas Kwatro Na Pala
Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!
0
Jan 7, 2017
Jan 7, 2017 at 9:16 AM UTC
Antok Na Ako
Aking minamahal, Alam kong 'di mo kayang mahalin Kahit anong dasal Hindi kita kayang angkinin Ikwekwento ko Ang malubha kong storiya Pusong nagdugo Sa maling tao umaasa Malayo ka man Ika'y palaging hinihintay Ika'y inaabangan Sa tagal, ako na ay sinasaway Nang magkatinginan tayo Sa isang programang mahaba Sige, kinilig ako, oo Ayon ba ay masama? Tahimik na tao Ito ang aking nagustuhan Kahit 'di romantiko Hindi ko na yan inaasahan Ang problemang maliit Ang lutas ay paglayuin tayo Sa edad ipinilit Dahil lang mas bata ako sayo Pero tinanggap ko Na mas matanda ka sa akin Kolehiyo naman siguro, no? Konting hakbang lang mula sa'min Ginaganahan pumasok Lalo na kapag institusyonal Pinipiggil ko ang antok Para lang makita ka, mahal At habang umaasa Nanonood lang sa malayo "Sana tumingin siya Sa direksyon kong malabo" Palaging tumititig Dahil ikaw ng inspirasyon ko Ngunit puso ko'y namitig Nang malaman ika'y ****
0
Jan 21, 2018
Jan 21, 2018 at 1:04 PM UTC
Para Kay TanTan
Paano na lamang kaya, katanungang hindi kayang isalita? Naka-lihim na lamang ba sa bawat titik ng tula? Hanggang kailan? Hanggang saan? Katanungan na lamang na idinadaan sa matatalinhagang katha. May sariling himig patungkol sa pag-ibig ngunit bakit nag-dadalawang isip na ipahiwatig mula sa aking bibig? Sa mga sandaling ito, wala pa dalaw ng antok, Narito at nag-papawihatig nang muli ang lantarang pag-hanga. Madalas ipinapakisuyo sa matatalinhagang salita, sa bawat tayutay at saknong na may lantay at tugma. Lakas ng loob nawa'y magpanhik ka nang ako'y wala nang kinikimkim at hinihibik sa langit. Halos umapaw na, baka 'di na yata kayanin pa. Panalangin ko na iyong mamalas, na laging winiwika ko'y pangalan mo magpa-hanggang wakas.
0
Feb 28, 2020
Feb 28, 2020 at 8:29 PM UTC
Hanggang Wakas
Malamyos,Mabini Ni-walang Hampas Hindi Habagat O Amihan Ang Siyang Dumadampi Bagkos Masuyong Hinahaplos Ng Alimuom Ang Nagdadalamhating ilog ng kalaliman. samantala may ibig ipabatid Ang liwanag ng sinag mula sa bibig ng Mahiwagang bilog na buwan... at ang wika "ikaw at ang repleksyon ko sa ibabaw mo Maging Sa Karagatan Na Iyong Pinapakitungohan Ay Naroroon Ako Sa Tuwinang Nakatakda Ang Aking Pag-agapay. Sa Kabilang Banda,di Man Dalawin Ng Antok Ang Haring Araw Mismong Mga Ulap Ng Alapaap Ang Magkukubli Sa Silaw. Magbibigay Lilim Sa Walang Silong **** Kalagayan. Umaaraw Umuulan,umaapaw O Lilit Ang Lulan Nasasamsam Man Ang Ilan Sa Mga Taglay **** Nilalaman, Kailan man Ang Paraluman **** inaangkin Ay Di Makakamkam ! Nagdaramdam Ang Matabang Kalupaan Kapag Ito Ay Tigang Sapagkat Kapos Sa Pakikiramay Na Taos. Hiyang Lamang Sa Kapatagan Ng Paratang At Pakinabang... Lupang Hinirang Minsan Nang Nalinlang Talang Makinang, Na Sinagisag Ang Kalasag At Baluti Ng Banyaga.. Sa Ngayon Pahupa Na Ang Tubig Sa Ilog Sukdol Nga Ba O Sakdal Kung Dumatal At Kumintal Ang Alimpuyo't Tagtuyot Sa Panahon Ng Tagdahon At Sa Di Kalayoan Akin Ngang Naulinigan Ang Payo Ng Dayo Sa Bulwagan Kung Saan Ang Aking Katayoan Nagugulumihanan Sa Kanyang Pinamagitan... Ito Ay Kung Ano Din Po Yung Aking Pinamagatan !!!
0
Mar 22, 2022
Mar 22, 2022 at 10:42 PM UTC
" kapag natuyo ang ilog...hintayin mo ang mga ulap "
Napansin ko lang, parang ilang gabi nang nahihirapan matulog. Malambot naman ang unan ko Maluwag naman sa kamang hinihigaan Makapal at mabango naman ang kumot Malamig at tahimik din ang kwarto Nasobrahan nanaman ba ko sa kape? Hindi naman siguro pero bakit? Antukin akong tao pero bakit ganito Pero sa kalagitnaan ng kalituhan, Sa ilalim ng mga bituin sa kalangitan Biglang sumagi sa isip ko, "Oo nga pala, wala naman ng ibang dahilan.." Kundi Ikaw. Ang bida ng walang katapusang kwento. Sa tuwing hihiga ako pagkatapos ng isang mahabang araw Na nakakapagod kahit wala naman masyadong nangyari at nagawa Muntik pang mapagalitan dahil gabi nanaman nakauwi Nagbihis at dali-daling inayos ang higaan Ayan na, sa wakas at dinadalaw na rin ako ng antok Ngunit ayan ka na din bigla nalang eeksena parang sa pelikula Bitbit ang mga pabaon **** ala-ala na nasa isang garapon At magsisimula kang kumatok ng kumatok sa puso kong marupok Sige na, papapasukin kita pero parang awa mo na Bigyan mo naman ako ng isang mahimbing at mahabang tulog Hayaan mo akong humiga, magpahinga at huminga Ipagpatuloy ang pananaginip habang naka-nganga Na kahit dito man lang, sa nilikhang mundo ay hindi tokis ang pag-ibig Hihintayin kang mapagod maglakbay at magpasikot-sikot sa isipan ko. Kahit na nakakainip. Pero wala, sanayan lang naman 'to. Sanay ng pangarapin at mapaginipan ka, Na hanggang pangarap lamang kita.
0
Jun 24, 2017
Jun 24, 2017 at 10:46 AM UTC
Antokis
Masaya ako nasa pagmulat ng aking mga mata ay mensahe mo agad ang aking makikita Hindi namn nabago dahil simula umpisa ay binabati mo na ako ng "magandang umaga", " kumusta ang tulog mo"? "Kumain kana ba"?Hindi bat masarap sa feeling? Nasa bawat palitan ng ating mga mensahe ay kinakailangan ng paggalang animoy bumabalik sa nakaraan. Parang Lola't lolo mo lang na nangangaral sayo tuwing ikay sasagot ng pabalang. At kapag nawala ang "po" at "opo" sa mga pangungusap na ating binibitawan ay siguradong away na ang labanan, tampuhan, at suyuan. Bakit hindi ka nag "oopo"? Bakit walang "po"? Galit kaba? Ano bang ginawa ko sayo? Mga palitan ng salita na hindi natin sigurado kung may patutunguhan paba. Naalala ko pa nga nung gabing hindi ka nagrereply sa mga message ko. At mga ilang minuto, hindi ako nakuntento sa tagal ng reply mo. Napa-call na ako, baka bukod sa busy ka e baka may kausap ka ng iba. Para ba akong nahihibang parang sirang plakang hindi ko maintindihan, at hindi ako matatahimik hanggat diko alam ang dahilan ng ilang minutong iyong pananahan hanggang umabot ng ilang oras ay hindi parin nagnonotif... Ang pangalan mo sa phone ko. Hindi na ako nag-atubili hinawakan ko na ang aking telepono, tinawagan kita at naka-ilang miss call ako sayo pero tanging ring lang yung naririnig ko. Hinayaan ko lang ang sarili ko sa panonood sa yt ng mga palabas na nakakatawa. Tulad na lang ng mga prank na walang kwenta. Yung tipong matatawa ka na lng sa kanila. Matatawa ka na lng kasi kahit anong paglimot ang gawin mo ay maiisip mo parin kung bakit wala pa siyang reply sa mga text at calls mo. Sayang naman yung unli call and text na pinaload ko, kung hindi mo rin sasagutin mga tawag at text ko. Hanggang sa umabot na ang umaga, heto ako't mulat parin ang mga mata. Hindi ako dinalaw ng antok dahil mas nangingibabaw ang pag-aalala. At ngayon ko lang narealize na alas otso palang pala kagabi e tulog kana.
0
Mar 21, 2021
Mar 21, 2021 at 8:15 PM UTC
"Tulog"
Masaya ako nasa pagmulat ng aking mga mata ay mensahe mo agad ang aking makikita Hindi namn nabago dahil simula umpisa ay binabati mo na ako ng "magandang umaga", " kumusta ang tulog mo"? "Kumain kana ba"?Hindi bat masarap sa feeling? Nasa bawat palitan ng ating mga mensahe ay kinakailangan ng paggalang animoy bumabalik sa nakaraan. Parang Lola't lolo mo lang na nangangaral sayo tuwing ikay sasagot ng pabalang. At kapag nawala ang "po" at "opo" sa mga pangungusap na ating binibitawan ay siguradong away na ang labanan, tampuhan, at suyuan. Bakit hindi ka nag "oopo"? Bakit walang "po"? Galit kaba? Ano bang ginawa ko sayo? Mga palitan ng salita na hindi natin sigurado kung may patutunguhan paba. Naalala ko pa nga nung gabing hindi ka nagrereply sa mga message ko. At mga ilang minuto, hindi ako nakuntento sa tagal ng reply mo. Napa-call na ako, baka bukod sa busy ka e baka may kausap ka ng iba. Para ba akong nahihibang parang sirang plakang hindi ko maintindihan, at hindi ako matatahimik hanggat diko alam ang dahilan ng ilang minutong iyong pananahan hanggang umabot ng ilang oras ay hindi parin nagnonotif... Ang pangalan mo sa phone ko. Hindi na ako nag-atubili hinawakan ko na ang aking telepono, tinawagan kita at naka-ilang miss call ako sayo pero tanging ring lang yung naririnig ko. Hinayaan ko lang ang sarili ko sa panonood sa yt ng mga palabas na nakakatawa. Tulad na lang ng mga prank na walang kwenta. Yung tipong matatawa ka na lng sa kanila. Matatawa ka na lng kasi kahit anong paglimot ang gawin mo ay maiisip mo parin kung bakit wala pa siyang reply sa mga text at calls mo. Sayang naman yung unli call and text na pinaload ko, kung hindi mo rin sasagutin mga tawag at text ko. Hanggang sa umabot na ang umaga, heto ako't mulat parin ang mga mata. Hindi ako dinalaw ng antok dahil mas nangingibabaw ang pag-aalala. At ngayon ko lang narealize na alas otso palang pala kagabi e tulog kana.
Continue reading...
15
Matagal-tagal na ang nakalipas mula sa huling beses kong magsulat ng tula Pag sinabi kong matagal, ang ibig kong sabihin Ay ilang araw na ang nakalipas Nang hindi ako nakabubuo ng tula Nasanay kasi akong halos araw-araw akong may naisusulat Kung di man buong tula Kahit ilan mang linya Nasanay kasi akong lahat ng aking nakikita Ay ginagamit kong inspirasyon Sa pagbangon Sa paghugas ng pinggan Sa pagkain ng hapunan Sa pagsampay ng labada Hanggang sa pagpikit ng mga mata Hindi ako nauubusan Ng salitang nais isulat o ibigkas Ngunit sa mga nakaraang araw Ay hindi ko yun naramdaman Pareho lang naman ang kaganapan Pero tila nawala ang aking mga salita Pareho lang naman ang aking ginagawa? Bakit nawala bigla ang aking pagiging manunula? Ang pagbangon ay nanatiling karaniwan Hanggang pagpikit nang mata Wala namang mahalagang kasulat-sulat ng tula Hindi ko mawari Kung ano ang nangyari Hindi ko matukoy Katamaran ba ito? Pagod? Antok? Ano ba itong nararamdaman ko? Hindi ko matukoy Kasi wala akong maramdaman Alam mo yung pakiramdam ng paang manhid? Aba syempre hindi, kasi wala naman itong nararamdaman. Sa totoo lang, hindi ko alam Kung ano ang punto ng tulang ito Hindi ko alam kung ano ang pinagsasasabi ko Sa simula hanggang dulo Pero kahit papaano Mabuti at nakapagsulat muli ako
0
May 18, 2020
May 18, 2020 at 10:04 AM UTC
Simula Muli
Di ko alam kung tama ba na ika'y ipaglaban Kasi di pa kita nakikilala ng husto At sa ngayo'y di ko pa masasabi na parehas tayo ng pinagdaanan Marami pa akong dapat malaman Para masabi kong ikaw at ako'y iisa lamang Pero di pa kita susukuuan kasi alam kong ang panahong to'y di pa sapat Marami pang mga oras na bubunuin Para matanto ang sagot sa mga tanong  na aking tatanungin Sana nga mahanap ko ang aking gustong matarok upang di masayang tong di ko pag tulog at nagpatongpatong na sobrang antok
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 2:57 PM UTC
Dapat nga ba?
Nagsasayaw Ang ilaw sa tabi ko Sa gilid sa harap paikot Naghalo sa kisameng kasama Ang antok-hilo kong ulirat Bingi na ako sa tunog Ng patagilid-pakalat na musika Habang pinapaypayan ako Ng higanteng bentilador Naisip ko Mas mainam siguro Nasa bahay lang ako
0
Jul 26, 2020
Jul 26, 2020 at 12:19 AM UTC
Sabado Night
Sa dilim at tahimik ng silid, Tunog ng malamig na ihip ng hanging dumadampi, Sa mga pader na nakapaligid, Isip koy nakahimlay, nakakubli. Ipinipikit ang mga mata, Sinusubukang sumisid sa dagat ng antok at pahinga, Subalit hindi malunod itong kaluluwa, Ayaw lumubog,  umaangat nang kusa. Kay raming palaisipan, Kay raming katanungan, Kasagutan, hindi kailangan, Panahon ang may alam.
0
Aug 8, 2021
Aug 8, 2021 at 4:25 PM UTC
Sa Lamig ng Umaga
Kung kaya lang nating saluhin ang bawat hinagpis, Ang bawat sentimong Tinutunaw ng humahagulgol na kalangitan. At kung kaya lang natin syang sabayan Sa mga gabing tinutukso na sya ng antok, Tinutuklaw papalayo sa nais nyang direksyon. Ngunit hindi sya magpapaubaya’t Mananatili syang gising Na parang naghihintay ng panibagong panimula — Ng bagong punlang ihahasik at ihahabilin sa kanya Ng tinuturing nyang “mahiwaga.” At balang araw ay darating ang kanyang gantimpala, Pagkat walang ibang naging saksi Sa bawat butil na isinisilang Na sya mismo ang nakikiramay. At sa bawat burol Ay nauubusan na rin sya ng dahilan Sa kanyang pagtatago at pakikipaghabulan. Pagkat sya na rin mismo ang nagiging libingan Ngunit sya’y tatahan at maghahanap ng tahanan. Patuloy ang kanyang panlilimos, Patuloy ang kanyang pagkauhaw, Ngunit patuloy din syang umaahon — Yayakapin ang sarili’t tatahan.
0
Nov 19, 2021
Nov 19, 2021 at 10:40 AM UTC
Mga Luha’t Libingan
May mga tanong sa aking isipan na hanggang ngayo'y wala pa ding kasagutan. May mga kasinungalingang hindi pa din natutuldukan. May mga katotohanang masakit malaman. Kaya mananatiling tahimik Tikom ang bibig Unti unting naiipon ang poot sa aking puso. Na para bang hindi na ito marunong pang tumibok. Na para bang nabalutan ng tinik Dahil sa paulit ulit na pananakit. Naguunahan ang mga luha ko sa pagpatak. Nakisabay pa ang mga ulap Kumulog at kumidlat Mga mata ko'y pagod na muling dumilat Pamilyar sa akin ang gabing ito Marahil, nakagawian ko na Ang umiyak gabi gabi Magkulong, magmukmok Hanggang sa abutan ako ng antok. May mga gabing ayoko ng mag umaga May mga umaga na gusto ko ng mag gabi May mga araw na gusto kong umulan Lahat nangyayari sa hindi ko inaasahan.
0
Dec 15, 2019
Dec 15, 2019 at 6:50 AM UTC
Hinagpis
Hindi ko alam kung saan magsisimula, Humahanap pa ako ng mga salita, Dahil kung papano tayo nagsimula, Hindi ko narin tanda, Sadyang parang napaka bilis ng mga pangyayari, Di ko alam kung papano ito nangyari, Ngunit ganun pa man hayaan **** alayan kita, Ng isang tula kung papano kita talaga unang nakita, Kung papano kita unang pinagmasdan, Kung papano kita unang nahawakan, Hindi, hindi sa pisikal na kaanyuan, Kundi sa napulot kong larawan **** may pangalan, Larawan **** bumalot sa aking isip, At sa puso kong binago ng ihip, Ihip ng nakaraang pagibig, Kasabay ng pagpulot ko sa iyong larawan, Ay pagpulot ko narin sa puso kong nagkapira-piraso sa nakaraan, Ngunit di ko naman inaasahang ikaw pala, Ikaw pala ang magtatagpi tagpi nito. Alam kong napakahirap dahil bawat piraso ay parang mga bubog, Bawat piraso ay nakakasugat, Ngunit mas pinili **** buohin ito, Mas pinili **** buohin ito sa kabila ng panganib, Ngunit binubuo mo ito na may pag iingat. At sa bawat araw na hinahabi mo ang bawat pirasong ito, Hayaan **** alalayan kita, Aalalayan kita bagkus alam kong hindi madali ang ginagawa mo. Alam kong nasa proseso ka palang ng iyong obra, Ngunit ganun pa man ay ramdam kong buo na ako, Nabuo mo na ang puso ko, Pero kagaya ng isang pagpipinta, Kahit tapos na ang obra maestra, Hahayaan mo muna itong matuyo, Ganun rin naman sa duguang puso, Hahayaan mo muna itong mag hilom, At kapag ito'y tuyo na , saka mo ito i spray-han ng acrylic, Ilalagay sa kuwadro upang mai display sa pader ang sining ng iyong pagibig. Hindi pa dito nag tatapos ang tula, Ngunit alas tres na ng umaga, Antok ay nag aanyaya na sa kama, Hayaan **** sulatan pa kita sa mga susunod na araw, Hanggang dito nalang muna aking sinta,
0
Jul 12, 2022
Jul 12, 2022 at 3:21 PM UTC
Stubborn Love: Risk Acceptance
Hindi ko alam kung saan magsisimula, Humahanap pa ako ng mga salita, Dahil kung papano tayo nagsimula, Hindi ko narin tanda, Sadyang parang napaka bilis ng mga pangyayari, Di ko alam kung papano ito nangyari, Ngunit ganun pa man hayaan **** alayan kita, Ng isang tula kung papano kita talaga unang nakita, Kung papano kita unang pinagmasdan, Kung papano kita unang nahawakan, Hindi, hindi sa pisikal na kaanyuan, Kundi sa napulot kong larawan **** may pangalan, Larawan **** bumalot sa aking isip, At sa puso kong binago ng ihip, Ihip ng nakaraang pagibig, Kasabay ng pagpulot ko sa iyong larawan, Ay pagpulot ko narin sa puso kong nagkapira-piraso sa nakaraan, Ngunit di ko naman inaasahang ikaw pala, Ikaw pala ang magtatagpi tagpi nito. Alam kong napakahirap dahil bawat piraso ay parang mga bubog, Bawat piraso ay nakakasugat, Ngunit mas pinili **** buohin ito, Mas pinili **** buohin ito sa kabila ng panganib, Ngunit binubuo mo ito na may pag iingat. At sa bawat araw na hinahabi mo ang bawat pirasong ito, Hayaan **** alalayan kita, Aalalayan kita bagkus alam kong hindi madali ang ginagawa mo. Alam kong nasa proseso ka palang ng iyong obra, Ngunit ganun pa man ay ramdam kong buo na ako, Nabuo mo na ang puso ko, Pero kagaya ng isang pagpipinta, Kahit tapos na ang obra maestra, Hahayaan mo muna itong matuyo, Ganun rin naman sa duguang puso, Hahayaan mo muna itong mag hilom, At kapag ito'y tuyo na , saka mo ito i spray-han ng acrylic, Ilalagay sa kuwadro upang mai display sa pader ang sining ng iyong pagibig. Hindi pa dito nag tatapos ang tula, Ngunit alas tres na ng umaga, Antok ay nag aanyaya na sa kama, Hayaan **** sulatan pa kita sa mga susunod na araw, Hanggang dito nalang muna aking sinta,
Continue reading...
42
hindi na mapakali at panay ang tingin sa paligid ang pagod at antok ay 'di na maikukubli segundo, minuto at oras na ang lumipas ni anino mo'y 'di na matinag; mata'y malapit nang tumiwalag ang isipan ay kung saan-saan na rin napadpad iisa lang naman ang nais isigaw ng pusong matiyagang naghihintay makita kang muli at ang puso't isipan ay mapapalagay lahat ng hirap na dinanas ay 'di alintana dahil ito'y maiibsan -- at dumating na sa wakas ang araw ng pagpapasiya ang dalawang pusong nangungulila sa presensya ng bawat isa'y nagtagpo at nagsama ang muling pagkikita nila'y punong-puno ba pananabik at saya salubong na mainit at mahigpit na yakap at matamis na halik ang siyang nagpawi sa mga sandaling hindi sila magkapiling -- saksi ang mga tala at ang buwan pati na rin ang mga tao sa paligid na walang kaalam alam at pakialam sa muli (at huli) nating pagkikita, mahal.
0
Apr 10, 2020
Apr 10, 2020 at 11:31 AM UTC
huling gabi
Ayoko na Tama na Antok na Tulog na
0
Dec 5, 2018
Dec 5, 2018 at 8:57 AM UTC
Na na na na